data:f973071f-9ac8-3a5f-b97c-b1e065e87e96
Description

Français (France) Dans le bourg des Moutiers, autour de la charmante place chargée d'histoire, trône l'église Saint-Pierre. Elle dévoile l'un des plus beaux trésors du Pays de Retz : son retable.

Allemand (Allemagne) In der Ortschaft Les Moutiers, rund um den charmanten, geschichtsträchtigen Platz, thront die Kirche Saint-Pierre. Sie enthüllt einen der schönsten Schätze des Pays de Retz: ihren Altaraufsatz.

Néerlandais (Pays-Bas) In het dorp Les Moutiers, rond het charmante plein vol geschiedenis, staat de kerk Saint-Pierre. Het onthult een van de mooiste schatten van het Pays de Retz: het altaarstuk.

Espagnol En el pueblo de Les Moutiers, alrededor de la encantadora plaza llena de historia, se encuentra la iglesia de Saint-Pierre. Revela uno de los más bellos tesoros del País de Retz: su retablo.

Italien (Italie) Nel villaggio di Les Moutiers, intorno all'affascinante piazza ricca di storia, sorge la chiesa di Saint-Pierre. Essa rivela uno dei più bei tesori del Pays de Retz: la sua pala d'altare.

Italien (Italie) L'edificio risale in parte all'XI secolo e ne presenta le caratteristiche architettoniche: contrafforti disposti obliquamente e finestre a tutto sesto. Una seconda parte fu costruita successivamente, a metà del XVI secolo. La struttura della navata è a forma di nave capovolta; purtroppo non visibile, fu ricoperta da un rivestimento in legno nel 1827.

La grande pala d’altare (classificata) del XVII secolo, che occupa l’intera abside, sovrasta tre altari addossati al frontone. Sei colonne corinzie sostengono l’entablatura greca completa. Le nicchie laterali ospitano le statue della Vergine Madre e di Papa San Clemente.
%A0

Il trireme sospeso in fondo alla chiesa è un ex voto dei marinai in pericolo. Ricorda che Les Moutiers era una parrocchia di marinai e che il mare arrivava fino al borgo.

%A0

In dettaglio...


Il campanile, «a forma di cipolla con punta affusolata», esiste solo dal 1853; è incorniciato da quattro campanilietti che ricordano la Lanterna dei morti.
Il campanile è opera dell’architetto Renou, di Pornic.
Dal suolo alla sommità della croce misura 45 metri ed è stato costruito nel 1853, sotto il pastorato dell’abate Maillard (che guidò la parrocchia dal 1848 al 1878).
Sostituisce una torre quadrata, che sorgeva sull’attuale sacrestia e non superava il colmo della chiesa.
Nella camera superiore si trovano 4 campane. La più antica risale al 1840, le altre sono del 1848.%A0

La chiesa parrocchiale, il monastero maschile, nella sua parte più antica risale all’XI secolo.
Dall’esterno la chiesa presenta una struttura massiccia sormontata da un elegante campanile in corrispondenza dell’abside.

La chiesa è fiancheggiata da 12 contrafforti tozzi. I due che proseguono il frontone orientale sono stati disposti obliquamente secondo lo stile architettonico dell’XI secolo.

La pala d’altare, classificata come bene di interesse storico-artistico, costituisce la grande ricchezza di questa chiesa. È opera di Jean Boffrand e risale al XVII secolo.
Sei colonne corinzie sostengono la trabeazione con architrave, fregio e cornicione.
Sopra di esso, l’architetto ha disposto tre nicchie affiancate da pilastri esili e da rampanti a volute con vasi di fiori e urne fiammeggianti.


\tNella nicchia centrale: tre cuori affiancati da quattro angeli raffigurano la Trinità.
Le nicchie laterali ospitano la statua della Vergine Maria e quella di Papa San Clemente.


%A0

I dipinti del coro, da sinistra a destra:


La Vergine dona il rosario a San Domenico, mentre il Bambino Gesù lo consegna a Santa Caterina da Siena. Intorno alla scena si snodano i quindici misteri del rosario. Questo dipinto del 1631 (epoca manierista) non rivela il nome del suo autore
\tIl dipinto centrale (restaurato alla fine del XIX secolo) è una buona copia di un’opera del maestro. Raffigura la «consegna delle chiavi a San Pietro»
\tSan Clemente, papa, adorna l’altare di destra, donato alla chiesa nel 1631.


%A0

La statua di San Paolo è in legno, quella di San Pietro è in tufo. Le conchiglie di San Giacomo al posto dell’aureola ricordano il passaggio degli antichi pellegrini di Compostela.

Sopra la porta della sacrestia: un dipinto della %E9scuola fiorentina raffigura una %AB Vergine con il Bambino fasciato %BB.
Un tempo, nella Cappella di Prigny, fu danneggiata durante la Rivoluzione, restaurata su richiesta dell’abate Coeslier, fu collocata nella chiesa con il titolo di %AB NOTRE DAME DE PRIGNY %BB.

Gli altari, al di fuori del coro, risalgono al XVIII secolo. Sono sormontati da belle pale d’altare con nicchie, ghirlande, vasi ornamentali, colonne, cartigli e un dipinto centrale. Questi altari, nonostante il loro reale interesse, non sono %AB classificati %BB.

Le vetrate (opera del maestro vetraio di Nantes Uzureau) risalgono al 1945. Rappresentano scene evangeliche di facile interpretazione.
%A0

L’ex voto: modello di un tre-metri

Questo ex voto raffigura una barca da commercio in legno policromo, lunga 2,37 m e alta 1,72 m. È una testimonianza del passato marittimo di Les Moutiers-en-Retz e del vicino comune di La Bernerie-en-Retz.
Dal XIX secolo fino agli anni ’60, il modellino veniva portato in processione in occasione della festa dell’Assunzione, il 15 agosto, e poteva essere ammiratodai parrocchiani e dai turisti durante la processione notturna che costeggiava la spiaggia e si concludeva con la benedizione del mare.


Alcuni dati per gli appassionati:


\t
\tLa superficie della chiesa: 370 m² - può ospitare 450 persone


Altezza centrale: 14 metri


I banchi risalgono al 1867
\t
\t
\tLa pavimentazione del coro risale al 1775


La pavimentazione della navata, in granito di Vigneux, risale al 1867


La Via Crucis, dipinta su tela, risale al 1875
\t


%A0

Orientata, secondo le tradizioni liturgiche, verso est, la chiesa di San Pietro, a ovest, presenta due porte e due vetrate: %AB Judica%EBl %BB e %AB Ad%E9nor %BB, fondatrici del convento delle benedettine del Ronceray.
A nord ci sono cinque finestre e due porte: una, la porta dei “Sablais”, è nascosta all’interno dal polifono; l’altra, la porta dei «Berneriens» (detta anche porta ombrello o porta scopa), è dotata di una tettoia. È lì che, al loro arrivo alle funzioni religiose, le signore si sistemavano al riparo l’acconciatura, scompigliata dalle intemperie delle stagioni, ai tempi in cui ci si recava a piedi.
A sud, un’unica apertura, a causa del vento di mare e delle tempeste.


I piccoli plus:


È possibile scoprire questo patrimonio religioso del comune seguendo il percorso storico-culturale del Pays de Retz dedicato al borgo di Les Moutiers-en-Retz e al suo passato monastico.
\tLa scoperta della chiesa di Saint-Pierre può avvenire anche percorrendo il percorso escursionistico «Le circuit de la campagne».


%A0

Anglais Part of the building dates back to the 11th century and features architectural elements typical of that period: diagonal buttresses and semicircular windows. A second section was built later, in the mid-16th century. The structure of the nave is framed like an upturned ship; unfortunately, it is no longer visible, having been covered with paneling in 1827.

The large, listed 17th-century altarpiece, which spans the entire apse, surmounts three altars set against the gable. Six Corinthian columns support the complete Greek entablature. The side niches house statues of the Virgin Mary and Pope Saint Clement.
%A0

The three-meter-high object suspended at the back of the church is an ex-voto from sailors in distress. It serves as a reminder that Les Moutiers was once a seafaring parish and that the sea once reached the village.

%A0

In detail...


The bell tower, with its “slender onion dome topped with seeds,” has existed only since 1853; it is flanked by four small spires reminiscent of the Lanterne des morts.
The bell tower is the work of architect Renou of Pornic.
From the ground to the top of the cross, it measures 45 meters and was built in 1853 during the pastorate of Abbé Maillard (who led the parish from 1848 to 1878).
It replaced a square tower, which stood above the current sacristy and did not rise above the church’s roofline.
In the upper chamber, there are four bells. The oldest dates from 1840; the others are from 1848.%A0

The parish church, the men’s monastery, dates back to the 11th century in its oldest part.
From the outside, the church appears as a massive structure topped by an elegant bell tower at the choir apse.

The church is flanked by 12 stocky buttresses. The two that extend from the eastern gable are set at an angle, in keeping with 11th-century architectural style.

The altarpiece, classified as a historic monument, is the church’s greatest treasure. It is the work of Jean Boffrand and dates from the 17th century.
Six Corinthian columns support the entablature, which consists of an architrave, frieze, and cornice.
Above, the architect placed three niches flanked by slender pilasters and volute-shaped rampants featuring vases of flowers and flamboyant urns.


\tThe central niche features three hearts flanked by four angels, representing the Trinity.
The side niches house statues of the Virgin Mary and Pope Saint Clement.


%A0

The paintings in the choir, from left to right:


The Virgin Mary gives the rosary to Saint Dominic, while the Child Jesus hands it to Saint Catherine of Siena. The fifteen mysteries of the Rosary unfold around the scene. This painting from 1631 (Mannerist period) does not reveal the name of its artist
\tThe central painting (restored in the late 19th century) is a fine copy of one of the master’s works. It depicts the “%AB handing over of the keys to Saint Peter %BB”
\tSaint Clement, Pope, adorns the right altar; the statue was donated to the church in 1631.


%A0

The statue of Saint Paul is made of wood, while the statue of Saint Peter is made of tuffeau stone. Scallop shells in place of the halo serve as a reminder of the passages of ancient pilgrims on the Way of St. James.

Above the sacristy door: a painting from the Florentine school depicts a “Virgin with the Swaddled Infant.”
In the past, in the Chapel of Prigny, it was desecrated during the Revolution, restored at the request of Abbé Coeslier, and placed in the church under the title “OUR LADY OF PRIGNY.”

The altars outside the choir date from the 18th century. They are topped by beautiful altarpieces featuring niches, garlands, vases, columns, cartouches, and a central painting. Despite their genuine historical interest, these altars are not “listed.”

The stained-glass windows (the work of the Nantes-based master glassmaker Uzureau) date from 1945. They depict Gospel scenes that are easy to interpret.
%A0

The ex-voto: a model of a three-mast ship

This ex-voto depicts a polychrome wooden merchant vessel measuring 2.37 m in length and 1.72 m in height. It bears witness to the maritime history of Les Moutiers-en-Retz and the neighboring town of La Bernerie-en-Retz.
From the 19th century through the 1960s, the model was brought out for the Feast of the Assumption on August 15 and could be admiredby parishioners and tourists during the nighttime procession that followed the beach and concluded with the blessing of the sea.


Some figures for enthusiasts:


\t
\tThe church’s floor area: 370 m²—it can hold 450 people


Central height: 14 meters


The pews date from 1867
\t
\t
\tThe choir’s floor tiles date from 1775


The nave’s floor tiles, made of Vigneux granite, date from 1867


The Stations of the Cross, painted on canvas, date from 1875
\t


%A0

Oriented toward the east in accordance with liturgical traditions, the Church of Saint-Pierre, %E0 to the west, has two doors and two stained-glass windows: %AB Judica%EBl %BB and %AB Ad%E9nor %BB, founders of the Benedictine convent of Ronceray.
On the north side, there are five windows and two doors: one, the “Sablais” door, is concealed on the inside by the choir loft; the other, the “Berneriens” door (also known as the umbrella door or broom door), has a canopy. It was there that, upon arriving for services, the ladies would, sheltered from the elements, rearrange their hairstyles—which had been tousled by the seasonal weather—in the days when people traveled on foot.
On the south side, there is only a single opening, due to the sea wind and storms.


Bonus features:


You can explore the town’s religious heritage by following the Pays de Retz heritage trail dedicated to the village of Les Moutiers-en-Retz and its monastic past.
\tYou can also explore Saint-Pierre Church by taking the “Le Circuit de la Campagne” hiking trail.


%A0

Néerlandais (Pays-Bas) Het gebouw dateert gedeeltelijk uit de 11e eeuw en vertoont de architectonische kenmerken van die tijd: schuin geplaatste steunberen en rondboogvensters. Een tweede deel werd later, halverwege de 16e eeuw, gebouwd. De structuur van het schip is opgetrokken als een omgekeerd schip; deze is helaas niet meer zichtbaar, omdat hij in 1827 met lambrisering werd bekleed.

Het grote (op de monumentenlijst geplaatste) altaarstuk uit de 17e eeuw, dat de gehele koorruimte beslaat, torent uit boven drie altaren die tegen de gevel zijn geplaatst. Zes Korinthische zuilen ondersteunen het complete Griekse entablement. In de zijdelingse nissen staan beelden van de Maagd Maria en paus Sint-Clemens.
%A0

Het drie meter hoge schilderij dat achter in de kerk hangt, is een ex-voto van schipbreukelingen. Het herinnert eraan dat Les Moutiers vroeger een zeemansparochie was en dat de zee tot in het dorp reikte.

%A0

In detail...


De klokkentoren, %AB met een fijne uivormige top %E0 van zaden %BB, bestaat pas sinds 1853; hij wordt omlijst door vier torentjes die doen denken aan de Lanterne des morts.
De klokkentoren is het werk van de architect Renou uit Pornic.
Van de grond tot aan de top van het kruis is hij 45 meter hoog en werd hij gebouwd in 1853, onder het pastoraat van abt Maillard (die de parochie leidde van 1848 tot 1878).
Hij vervangt een vierkante toren, die boven de huidige sacristie uitstak en niet hoger was dan de gevel van de kerk.
In de bovenste kamer hangen vier klokken. De oudste dateert uit 1840, de andere zijn uit 1848.%A0

De parochiekerk, het mannenklooster, dateert in haar oudste deel uit de 11e eeuw.
Van buitenaf gezien is de kerk een massief bouwwerk met daarboven een elegante klokkentoren aan het koopartij.

De kerk wordt geflankeerd door 12 gedrongen steunberen. De twee die aansluiten op de oostelijke gevel zijn schuin geplaatst, volgens de architectuur van de 11e eeuw.

Het als %AB geklasseerde %BB altaarstuk is de grote rijkdom van deze kerk. Het is het werk van Jean Boffrand en dateert uit de 17e eeuw.
Zes Korinthische zuilen ondersteunen het entablement met architrav, fries en kroonlijst.
Daarboven heeft de architect drie nissen aangebracht, geflankeerd door sierlijke pilasters en volutenvormige rampanten met bloemenvazen en vlammende urnen.


\tIn de middelste nis: drie harten, geflankeerd door vier engelen, stellen de Drie-eenheid voor.
In de zijnissen staan het beeld van de Maagd Maria en dat van paus Sint-Clemens.


%A0

De schilderijen in het koor, van links naar rechts:


De Maagd geeft de rozenkrans aan Sint-Dominicus, terwijl het Kindje Jezus deze aan Sint-Catharina van Siena overhandigt. Rondom de scène ontvouwen zich de vijftien mysteries van de rozenkrans. Van dit schilderij uit 1631 (manieristische periode) is de naam van de maker niet bekend
\tHet centrale schilderij (gerestaureerd aan het einde van de 19e eeuw) is een goede kopie van een werk van de meester. Het stelt de %AB overhandiging van de sleutels aan Sint-Petrus %BB voor
\tDe heilige Clemens, paus, siert het rechteraltaar; het beeld werd in 1631 aan de kerk geschonken.


%A0

Het beeld van Sint-Paulus is van hout, dat van Sint-Petrus van tufsteen. Sint-Jakobsschelpen in plaats van een aureool herinneren aan de passages van vroegere pelgrims op weg naar Santiago de Compostella.

Boven de deur van de sacristie: een schilderij uit de Florentijnse school stelt een %AB Maagd met het in doeken gewikkelde kind %BB voor.
Vroeger, in de kapel van Prigny, werd het tijdens de Revolutie vernield, maar op verzoek van abt Coeslier gerestaureerd en vervolgens in de kerk geplaatst onder de titel „NOTRE DAME DE PRIGNY“.

De altaren buiten het koor dateren uit de 18e eeuw. Ze worden bekroond door prachtige altaarstukken met nissen, guirlandes, vazen, zuilen, cartouches en een centraal schilderij. Deze altaren zijn, ondanks hun reële belang, niet %AB geklasseerd %BB.

De glas-in-loodramen (een werk van de meester-glasblazer Uzureau uit Nantes) dateren uit 1945. Ze verbeelden evangelische taferelen die gemakkelijk te interpreteren zijn.
%A0

Het ex-voto: model van een driemaster

Dit ex-voto stelt een handelsboot voor, vervaardigd uit veelkleurig hout, met een lengte van 2,37 m en een hoogte van 1,72 m. Het getuigt van het maritieme verleden van Les Moutiers-en-Retz en de naburige gemeente La Bernerie-en-Retz.
Van de 19e eeuw tot in de jaren 1960 werd het model tijdens het feest van Maria-Tenhemelopneming op 15 augustus naar beneden gebracht en kon het worden bewonderddoor parochianen en toeristen tijdens de nachtelijke processie die langs het strand liep en eindigde met de zegening van de zee.


Enkele cijfers voor liefhebbers:


\t
\tDe oppervlakte van de kerk: 370 m² – er is plaats voor 450 personen


Hoogte in het midden: 14 meter


De kerkbanken dateren uit 1867
\t
\t
\tDe tegels van het koor dateren uit 1775


De tegels van het schip, van graniet uit Vigneux, dateren uit 1867


De kruisweg, geschilderd op doek, dateert uit 1875
\t


%A0

De Sint-Pieterskerk, die volgens de liturgische tradities naar het oosten is gericht, heeft aan de westzijde twee deuren en twee glas-in-loodramen: %AB Judica%EBl %BB en %AB Ad%E9nor %BB, stichters van het benedictinessenklooster van Ronceray.
Aan de noordzijde bevinden zich vijf ramen en twee deuren: de ene, de „Sablais“-deur, wordt aan de binnenzijde aan het zicht onttrokken door het koor; de andere, de „Berneriens“-deur (ook wel paraplu- of bezemdeur genoemd), heeft een luifel. Daar maakten de dames bij aankomst voor de diensten, beschut tegen de elementen, hun kapsel weer in orde, dat door de weersomstandigheden van de seizoenen in de war was geraakt, in de tijd dat men nog te voet ging.
Aan de zuidkant is er slechts één opening, vanwege de zeewind en de stormen.


Extra's:


U kunt dit religieuze erfgoed van de gemeente ontdekken door de erfgoedroute in het Pays de Retz te volgen, die gewijd is aan het dorp Les Moutiers-en-Retz en zijn monastieke verleden.
\tDe kerk Saint-Pierre kan ook worden ontdekt via de wandelroute „Le circuit de la campagne“.


%A0

Espagnol El edificio data en parte del siglo XI y presenta las características arquitectónicas propias de esa época: contrafuertes colocados en diagonal y ventanas de arco de medio punto. Una segunda parte se construyó posteriormente, a mediados del siglo XVI. La estructura de la nave tiene la forma de un barco volcado; lamentablemente, ya no es visible, ya que fue recubierta con paneles de madera en 1827.

El gran retablo (declarado de interés histórico) del siglo XVII, que ocupa toda la cabecera, corona tres altares adosados al hastial. Seis columnas corintias sostienen el entablamento griego completo. Las nichas laterales albergan las estatuas de la Virgen María y del papa San Clemente.
%A0

El trípode suspendido al fondo de la iglesia es un exvoto de marineros en apuros. Recuerda que Les Moutiers fue una parroquia de marineros y que el mar llegaba hasta el pueblo.

%A0

En detalle...


El campanario, «con una fina cúpula en forma de cebolla construida con semillas», no existe hasta 1853; está flanqueado por cuatro campanillas que recuerdan a la Linterna de los Muertos.
El campanario es obra del arquitecto Renou, de Pornic.
Desde el suelo hasta la punta de la cruz mide 45 metros y se construyó en 1853, bajo el pastorado del abad Maillard (que dirigió la parroquia de 1848 a 1878).
Sustituye a una torre cuadrada, situada sobre la actual sacristía, que no sobresalía por encima de la cumbrera de la iglesia.
En la sala superior hay cuatro campanas. La más antigua data de 1840; las demás son de 1848.%A0

La iglesia parroquial, el monasterio de los hombres, data, en su parte más antigua, del siglo XI.
Desde el exterior, la iglesia presenta una construcción maciza coronada por un elegante campanario en el cabecera del coro.

La iglesia está flanqueada por doce contrafuertes robustos. Los dos que prolongan el frontón oriental se han colocado en diagonal, siguiendo la arquitectura del siglo XI.

El retablo, catalogado como «AB», es la gran riqueza de esta iglesia. Es obra de Jean Boffrand y data del siglo XVII.
Seis columnas corintias sostienen el entablamento, compuesto por arquitrabe, friso y cornisa.
Por encima, el arquitecto ha dispuesto tres nichos flanqueados por pilastras ligeras y rampantes en volutas con jarrones de flores y urnas llameantes.


\tEn la hornacina central, tres corazones flanqueados por cuatro ángeles representan a la Trinidad.
Las hornacinas laterales albergan la estatua de la Virgen María y la del papa San Clemente.


%A0

Los cuadros del coro, de izquierda a derecha:


La Virgen entrega el rosario a Santo Domingo, mientras que el Niño Jesús se lo entrega a Santa Catalina de Siena. Alrededor de la escena se desarrollan los quince misterios del rosario. Este cuadro de 1631 (época manierista) no revela el nombre de su autor
\tEl cuadro central (restaurado a finales del siglo XIX) es una buena copia de una obra del maestro. Representa la «entrega de las llaves a San Pedro»
\tSan Clemente, papa, adorna el altar de la derecha, donado a la iglesia en 1631.


%A0

La estatua de San Pablo es de madera, mientras que la de San Pedro es de toba. Las conchas de vieira en lugar de la aureola recuerdan el paso de antiguos peregrinos de Santiago de Compostela.

Sobre la puerta de la sacristía: un cuadro de la escuela florentina representa una «Virgen con el Niño envuelto en pañales».
Antiguamente, en la Capilla de Prigny, fue saqueada durante la Revolución, restaurada a petición del abad Coeslier y trasladada a la iglesia con el título de «NUESTRA SEÑORA DE PRIGNY».

Los altares, fuera del coro, son del siglo XVIII. Están coronados por hermosos retablos con nichos, guirnaldas, jarrones, columnas, cartuchos y un cuadro central. Estos altares, a pesar de su gran interés, no están «clasificados».

Las vidrieras (obra del maestro vidriero de Nantes Uzureau) son de 1945. Representan escenas evangélicas fáciles de interpretar.
%A0

El exvoto: maqueta de un barco de tres metros

Este exvoto representa una barca mercante de madera policromada de 2,37 m de eslora por 1,72 m de altura. Es un testimonio del pasado marítimo de Les Moutiers-en-Retz y del municipio vecino de La Bernerie-en-Retz.
Desde el siglo XIX hasta bien entrados los años 60, la maqueta se sacaba a la calle con motivo de la fiesta de la Asunción, el 15 de agosto, y podía ser admiradapor los feligreses y los turistas durante la procesión nocturna que discurría por la playa y concluía con la bendición del mar.


Algunas cifras para los interesados:


\t
\tSuperficie de la iglesia: 370 m²; tiene capacidad para 450 personas


Altura central: 14 metros


Los bancos datan de 1867
\t
\t
\tEl suelo del coro data de 1775


El suelo de la nave, de granito de Vigneux, data de 1867


El Vía Crucis, pintado sobre lienzo, data de 1875
\t


%A0

Orientada hacia el este, según las tradiciones litúrgicas, la iglesia de San Pedro, situada al oeste, cuenta con dos puertas y dos vidrieras: %AB Judica%EBl %BB y %AB Ad%E9nor %BB, fundadores del convento de las benedictinas de Ronceray.
Al norte hay cinco ventanas y dos puertas: una de ellas, la puerta de los «Sablais», queda oculta en el interior por el coro; la otra, la puerta de los «Berneriens» (también llamada puerta del paraguas o puerta de la escoba), tiene un toldo. Allí, al llegar a los oficios, las damas se arreglaban al abrigo del sol, el peinado que las inclemencias de las estaciones habían despeinado, en la época en que se iba a pie.
Hacia el sur, solo hay una abertura, debido al viento del mar y a las tormentas.


Pequeños detalles:


Es posible conocer este patrimonio religioso del municipio siguiendo el circuito patrimonial del Pays de Retz dedicado a la localidad de Les Moutiers-en-Retz y su pasado monástico.
\tTambién se puede descubrir la iglesia de San Pedro recorriendo la ruta de senderismo «Le circuit de la campagne».


%A0

Allemand (Allemagne) Das Gebäude stammt teilweise aus dem 11. Jahrhundert und weist die architektonischen Merkmale dieser Zeit auf: schräg angeordnete Strebepfeiler und Rundbogenfenster. Ein zweiter Teil wurde später, Mitte des 16. Jahrhunderts, errichtet. Die Konstruktion des Kirchenschiffs ist wie ein umgedrehtes Schiff aufgebaut; leider ist sie nicht mehr sichtbar, da sie 1827 mit einer Vertäfelung verkleidet wurde.

Der große, unter Denkmalschutz stehende Altaraufsatz aus dem 17. Jahrhundert, der die gesamte Apsis einnimmt, überragt drei Altäre, die am Giebel anliegen. Sechs korinthische Säulen tragen das vollständige griechische Gebälk. In den seitlichen Nischen stehen die Statuen der Gottesmutter und des Heiligen Papstes Clemens.
%A0

Das drei Meter hohe, am hinteren Ende der Kirche hängende Bild ist ein Votivgeschenk von Seeleuten in Not. Es erinnert daran, dass Les Moutiers einst eine Seemannsgemeinde war und dass das Meer bis zum Dorf reichte.

%A0

Im Detail...


Der Glockenturm mit seiner „feinen Zwiebelspitze aus Getreide“ existiert erst seit 1853; er wird von vier kleinen Türmchen eingerahmt, die an die „Lanterne des morts“ erinnern.
Der Glockenturm ist ein Werk des Architekten Renou aus Pornic.
Vom Boden bis zur Spitze des Kreuzes misst er 45 Meter und wurde 1853 unter der Leitung von Abt Maillard (der die Pfarrei von 1848 bis 1878 leitete) errichtet.
Er ersetzt einen quadratischen Turm, der über der heutigen Sakristei stand und nicht über das Dach der Kirche hinausragte.
Im Glockenraum befinden sich vier Glocken. Die älteste stammt aus dem Jahr 1840, die anderen aus dem Jahr 1848.%A0

Die Pfarrkirche, das Männerkloster, stammt in ihrem ältesten Teil aus dem 11. Jahrhundert.
Von außen präsentiert sich die Kirche als massiver Bau, der von einem eleganten Glockenturm am Chorende überragt wird.

Die Kirche wird von 12 gedrungenen Strebepfeilern flankiert. Die beiden, die den Ostgiebel fortsetzen, wurden gemäß der Architektur des 11. Jahrhunderts schräg angeordnet.

Der unter Denkmalschutz stehende Altaraufsatz ist der große Schatz dieser Kirche. Er ist ein Werk von Jean Boffrand und stammt aus dem 17. Jahrhundert.
Sechs korinthische Säulen tragen das Gebälk mit Architrav, Fries und Gesims.
Darüber hat der Architekt drei Nischen angeordnet, die von zierlichen Pilastern und Volutenrampanten mit Blumenvasen und flammenden Urnen eingerahmt werden.


\tIn der mittleren Nische: Drei Herzen, flankiert von vier Engeln, symbolisieren die Dreifaltigkeit.
Die seitlichen Nischen beherbergen die Statue der Jungfrau Maria und die des Papstes St. Clemens.


%A0

Die Gemälde im Chor, von links nach rechts:


Die Jungfrau Maria überreicht dem heiligen Dominikus den Rosenkranz, während das Jesuskind ihn der heiligen Katharina von Siena übergibt. Um die Szene herum entfalten sich die fünfzehn Geheimnisse des Rosenkranzes. Dieses Gemälde aus dem Jahr 1631 (Maniérismus-Epoche) gibt den Namen seines Urhebers nicht preis
\tDas Mittelbild (das Ende des 19. Jahrhunderts restauriert wurde) ist eine gelungene Kopie eines Werks des Meisters. Es stellt die „%AB Übergabe der Schlüssel an den heiligen Petrus %BB“ dar
\tDer heilige Clemens, Papst, ziert den rechten Altar, der der Kirche 1631 gestiftet wurde.


%A0

Die Statue des Heiligen Paulus ist aus Holz, die des Heiligen Petrus aus Tuffstein. Jakobsmuscheln anstelle des Heiligenscheins erinnern an die Durchreise früherer Pilger auf dem Jakobsweg.

Über der Tür zur Sakristei: Ein Gemälde der Florentiner Schule stellt eine „Jungfrau mit dem in Windeln gewickelten Kind“ dar.
Früher, in der Kapelle von Prigny, wurde es während der Revolution zerstört, auf Wunsch von Abt Coeslier restauriert und unter dem Titel „NOTRE DAME DE PRIGNY“ in der Kirche aufgestellt.

Die Altäre außerhalb des Chors stammen aus dem 18. Jahrhundert. Sie werden von schönen Altaraufsätzen mit Nischen, Girlanden, Vasen, Säulen, Kartuschen und einem zentralen Gemälde gekrönt. Diese Altäre sind trotz ihres echten Interesses nicht %AB unter Denkmalschutz %BB.

Die Glasmalereien (ein Werk des Glasermeisters Uzureau aus Nantes) stammen aus dem Jahr 1945. Sie stellen leicht zu interpretierende Szenen aus dem Evangelium dar.
%A0

Das Votivbild: Modell eines Dreimasters

Dieses Votivbild stellt ein Handelsboot aus polychromem Holz dar, das 2,37 m lang und 1,72 m hoch ist. Es zeugt von der Seefahrtsgeschichte von Les Moutiers-en-Retz und der Nachbargemeinde La Bernerie-en-Retz.
Vom 19. Jahrhundert bis in die 1960er Jahre wurde das Modell anlässlich des Festes Mariä Himmelfahrt am 15. August herabgetragen und konntevon Gemeindemitgliedern und Touristen während der nächtlichen Prozession, die am Strand entlangführte und mit der Segnung des Meeres endete.


Einige Zahlen für Interessierte:


\t
\tDie Fläche der Kirche: 370 m² – sie bietet Platz für 450 Personen


Höhe im Mittelgang: 14 Meter


Die Kirchenbänke stammen aus dem Jahr 1867
\t
\t
\tDer Fliesenboden des Chors stammt aus dem Jahr 1775


Der Fliesenboden des Kirchenschiffs aus Vigneux-Granit stammt aus dem Jahr 1867


Der auf Leinwand gemalte Kreuzweg stammt aus dem Jahr 1875
\t


%A0

Die Kirche Saint-Pierre, die gemäß den liturgischen Traditionen nach Osten ausgerichtet ist, verfügt im westlichen Teil über zwei Türen und zwei Glasfenster: %AB Judica%EBl %BB und %AB Ad%E9nor %BB, die Gründer des Benediktinerinnenklosters von Ronceray.
Im Norden befinden sich fünf Fenster und zwei Türen: Die eine, die „Sablais“-Tür, wird im Inneren durch den Chorraum verdeckt; die andere, die Tür der „Berneriens“ (auch „Regenschirmtür“ oder „Besen-Tür“ genannt), verfügt über ein Vordach. Dort richteten die Damen bei ihrer Ankunft zu den Gottesdiensten im Schutz vor dem Wetter ihre Frisuren wieder her, die durch die Unbilden der Jahreszeiten zerzaust waren – zu einer Zeit, als man noch zu Fuß ging.
Im Süden gibt es aufgrund des Seewinds und der Stürme nur eine einzige Öffnung.


Die kleinen Extras:


Man kann dieses religiöse Kulturerbe der Gemeinde erkunden, indem man dem Kulturerbe-Rundweg im Pays de Retz folgt, der dem Marktflecken Les Moutiers-en-Retz und seiner klösterlichen Vergangenheit gewidmet ist.
\tDie Kirche Saint-Pierre lässt sich auch auf dem Wanderweg „Le circuit de la campagne“ erkunden.


%A0