data:c5c56e58-8834-3081-8680-78347af2960b
Description

Description

Description courte
Utiliser cette propriété pour attacher une description courte qui pourra être utilisée sur des supports de publication où l'espace est un critère important.
Anglais Listed as a historic monument (18 March 1927)

Architecture
The tower, supported by buttresses, stands between the chancel and the nave. It belongs to the group
of “13th-century bell towers of the Bessin region”.
Its base features a semicircular...
Français (France) Inscrite monument historique (18 mars 1927)

Architecture
La tour, épaulée de contreforts, s’enracine entre le cœur et la nef. Elle appartient à la famille
des “Tours-Clochers du Bessin au XIIIème siècle”.
Sa base est percée d’une porte en plein...
Espagnol Declarada monumento histórico (18 de marzo de 1927)

Arquitectura
La torre, reforzada con contrafuertes, se alza entre el presbiterio y la nave. Pertenece a la familia
de las «torres-campanarios del Bessin del siglo XIII».
Su base está perforada por una puerta en pleno...
Allemand (Allemagne) Als historisches Denkmal eingetragen (18. März 1927)

Architektur
Der von Strebepfeilern gestützte Turm steht zwischen Chor und Hauptschiff. Er gehört zur Gruppe
der „Glockentürme des Bessin aus dem 13. Jahrhundert“.
In seinem Sockel befindet sich eine Tür in Vollwandbauweise...
Néerlandais (Pays-Bas) Aangewezen als historisch monument (18 maart 1927)

Architectuur
De toren, ondersteund door steunberen, staat tussen het koor en het schip. Hij behoort tot
de „klokkentorens van Bessin uit de 13e eeuw”.
In de basis bevindt zich een deur in het midden...
Italien (Italie) Dichiarata monumento storico (18 marzo 1927)

Architettura
La torre, sostenuta da contrafforti, sorge tra il coro e la navata. Appartiene %E0 alla famiglia
delle «Torri-Campanili del Bessin del XIII%E8 secolo».
La sua base è attraversata da una porta a tutto...
Description
Description longue de la ressource.
Français (France) Inscrite monument historique (18 mars 1927)

Architecture
La tour, épaulée de contreforts, s’enracine entre le cœur et la nef. Elle appartient à la famille
des “Tours-Clochers du Bessin au XIIIème siècle”.
Sa base est percée d’une porte en plein cintre décorée d’une guirlande de têtes plates qui représentent des animaux à oreilles pointues, peut-être des chats ou des chauve-souris. Ce décor fait penser au début du XIIIe siècle et même à la fin du siècle précédent. L’architecture de la tour reprend l’architecture propre au XIVe siècle.
Elle est surmontée d’une flèche octogonale élancée.
L’aspect du clocher fait référence, sans être la copie, à celui de l’église Saint-Pierre de Caen.
La date de la construction de la nef est incertaine.
Le portail occidental a conservé de l’origine un décor particulièrement intéressant.
A l’image de la petite porte latérale signalée plus haut, 22 motifs rayonnants dessinent une frise qui orne l’arc en plein cintre : 20 d’entre eux représentent des têtes de personnages dont plusieurs sont couronnées. Cette frise d’une grande qualité, coiffe un bas-relief montrant le Christ entouré des symboles auréolés des quatre évangélistes : un lion ailé (Saint Marc), un bœuf ailé (Saint Luc), un aigle (Saint Jean) et un ange (Saint Matthieu) ; chacun des 3 animaux repose sur un évangile tandis que l’ange porte le livre sacré.
Le chœur de l’église, comme la base de la tour, date des débuts de l’art gothique.
A la naissance du chœur, un arc ogival est porté par deux colonnes assises sur des culots sculptés de personnages. Les autels latéraux sont dédiés au Christ et à la Vierge. Chœur et nef sont voutés sur croisées d’ogives reposant sur des colonnes à chapiteaux ornés de feuillage.

Objets / Éléments intéressants :
Statue de Saint Germain l’Auxerrois (objet inscrit - ISMH 1985)
Cette statue, datée du XVIIIe siècle, réalisée en terre cuite de Noron, fut offerte par un paroissien anonyme. Elle est exposée derrière le maître-autel. Elle a résisté à la destruction du clocher en juin 1944.
St Germain fut un grand voyageur et prédicateur. Il se rendit à deux reprises en Grande-Bretagne pour lutter contre l’hérésie « Pélagienne » qui divisait le pays. Pour cela, il traversa quatre fois la Normandie en prêchant la Bonne Nouvelle. D’où son implantation très importante dans notre région normande. 33 communes portent son nom. De plus, 39 églises du diocèse lui sont dédiées.

Statue “Vierge à l’Enfant” - Autel secondaire Nord (Objet inscrit - ISMH 1985)
XIXème siècle - Pierre taillée
Plaque commémorative apposée à l’intérieur de la nef le 24 octobre 1955 par Mgr Falaize, évêque du Grand Nord Canadien
Elle rappelle les 170 Canadiens tués durant les combats de Bretteville en juin 1944.
« Le 6 juin 1944, les troupes alliées, dans leur avancée vers le sud, ont été arrêtées à Bretteville par les contre-attaques allemandes mais les alliés, au cours d’un mois de lutte acharnée, ont réussi à progresser ».



Notes supplémentaires:
Sous l’Ancien Régime, la paroisse dépendait de Saint Etienne de Caen depuis 1082. (I. S. M. H. 1927)
En effet, Renoulf, vicomte de Bayeux, offrit à cette date à l’abbaye toutes les terres qu’il possédait à Bretteville ainsi qu’une partie du patronage de l’église St Germain.
En 1171, Guillaume d’Aboville offrit aussi aux moines la moitié du patronage qu’il détenait sur l’église St Germain. La totalité du patronage revenait ainsi à l’abbaye. (1)

L’ancien autel de l’église (avant la destruction de juin 1944) est maintenant dans la copie de la grotte de Lourdes, rue de Secqueville.
Néerlandais (Pays-Bas) Aangewezen als historisch monument (18 maart 1927)

Architectuur
De toren, ondersteund door steunberen, staat tussen het koor en het schip. Hij behoort tot de
"klokkentorens van Bessin uit de 13e eeuw".
De basis wordt gekenmerkt door een rondboogdeur, versierd met een guirlande van platte hoofden die dieren met puntige oren voorstellen, wellicht katten of vleermuizen. Deze versiering doet denken aan het begin van de 13e eeuw en zelfs aan het einde van de voorgaande eeuw. De architectuur van de toren weerspiegelt de kenmerkende stijl van de 14e eeuw.
De toren wordt bekroond door een slanke, achthoekige spits.
Het uiterlijk van de klokkentoren verwijst, zonder er een kopie van te zijn, naar dat van de Sint-Pieterskerk in Caen.
De bouwdatum van het schip is onzeker.
Het westportaal heeft van oorsprong een bijzonder interessante versiering behouden.
Net als bij de hierboven genoemde kleine zijdeur vormen 22 stralende motieven een fries die de rondboog siert: 20 daarvan stellen hoofden van personen voor, waarvan er meerdere gekroond zijn. Deze fries van hoge kwaliteit bekroont een bas-reliëf waarop Christus te zien is, omringd door de met een aureool omgeven symbolen van de vier evangelisten: een gevleugelde leeuw (Sint-Marcus), een gevleugelde os (Sint-Lucas), een adelaar (Sint-Johannes) en een engel (Sint-Mattheüs); elk van de drie dieren rust op een evangelieboek, terwijl de engel het heilige boek draagt.
Het koor van de kerk dateert, net als de voet van de toren, uit de vroege gotiek.
Aan het begin van het koor wordt een spitsboog gedragen door twee zuilen die rusten op zuilvoeten met gebeeldhouwde figuren. De zijaltaren zijn gewijd aan Christus en de Maagd Maria. Het koor en het schip zijn overwelfd met kruisribben die rusten op zuilen met kapitelen versierd met bladwerk.

Interessante voorwerpen / elementen:
Standbeeld van Sint-Germain l’Auxerrois (geregistreerd voorwerp – ISMH 1985)
Dit beeld, dat dateert uit de 18e eeuw en vervaardigd is uit terracotta uit Noron, werd geschonken door een anonieme parochiaan. Het staat tentoongesteld achter het hoofdaltaar. Het heeft de verwoesting van de klokkentoren in juni 1944 doorstaan.
Sint-Germain was een groot reiziger en prediker. Hij reisde tweemaal naar Groot-Brittannië om de „Pelagiaanse ketterij“ te bestrijden die het land verdeelde. Hiervoor doorkruiste hij viermaal Normandië terwijl hij het Evangelie verkondigde. Vandaar zijn zeer grote invloed in onze Normandische regio. 33 gemeenten dragen zijn naam. Bovendien zijn 39 kerken van het bisdom aan hem gewijd.

Beeld „Maagd met Kind“ – Noordelijk nevenaltaar (Geregistreerd monument – ISMH 1985)
19e eeuw – Gebeeldhouwde steen
Gedenkplaat aangebracht in het schip op 24 oktober 1955 door Mgr. Falaize, bisschop van het Canadese Hoognoorden
De plaquette herdenkt de 170 Canadezen die tijdens de gevechten bij Bretteville in juni 1944 zijn gesneuveld.
%AB Op 6 juni 1944 werden de geallieerde troepen, tijdens hun opmarsnaar het zuiden, bij Bretteville tegengehouden door Duitse tegenaanvallen, maar de geallieerden slaagden er na een maand van verbeten strijd in om verder op te rukken BB.



Aanvullende opmerkingen:
Onder het Ancien Régime viel de parochie sinds 1082 onder Saint-Étienne de Caen. (I. S. M. H. 1927)
Renoulf, burggraaf van Bayeux, schonk op die datum namelijk alle gronden die hij in Bretteville bezat aan de abdij, evenals een deel van het patronaat van de kerk Saint-Germain.
In 1171 schonk Guillaume d’Aboville de monniken eveneens de helft van het patronaat dat hij over de kerk van Saint-Germain bezat. Het volledige patronaat kwam zo in handen van de abdij. (1)

Het oude altaar van de kerk (van vóór de verwoesting in juni 1944) bevindt zich nu in de replica van de grot van Lourdes, in de rue de Secqueville.
Anglais Listed as a historic monument (18 March 1927)

Architecture
The tower, supported by buttresses, stands between the chancel and the nave. It belongs to the group
of “13th-century bell towers of the Bessin region”.
Its base features a semicircular doorway decorated with a garland of flat heads representing animals with pointed ears, perhaps cats or bats. This decoration is reminiscent of the early 13th century and even the late 12th century. The tower’s architecture reflects the style characteristic of the 14th century.
It is topped by a slender octagonal spire.
The appearance of the bell tower alludes to, though is not a copy of, that of Saint-Pierre Church in Caen.
The date of the nave’s construction is uncertain.
The western portal has retained some particularly interesting original decoration.
Like the small side door mentioned above, 22 radiating motifs form a frieze adorning the semicircular arch: 20 of them depict the heads of figures, several of whom are crowned. This frieze, of exceptional quality, surmounts a bas-relief depicting Christ surrounded by the haloed symbols of the four evangelists: a winged lion (St Mark), a winged ox (St Luke), an eagle (St John) and an angel (St Matthew); each of the three animals rests on a Gospel, whilst the angel holds the Holy Book.
The church’s chancel, like the base of the tower, dates from the early Gothic period.
At the start of the chancel, a pointed arch is supported by two columns resting on plinths carved with figures. The side altars are dedicated to Christ and the Virgin Mary. The chancel and nave are vaulted with ribbed vaults resting on columns with capitals decorated with foliage.

Objects / Points of interest:
Statue of Saint Germain l’Auxerrois (listed object – ISMH 1985)
This statue, dating from the 18th century and made of Noron terracotta, was donated by an anonymous parishioner. It is displayed behind the high altar. It survived the destruction of the bell tower in June 1944.
Saint Germain was a great traveller and preacher. He travelled to Great Britain on two occasions to combat the ‘Pelagian’ heresy that was dividing the country. To this end, he crossed Normandy four times, preaching the Good News. Hence his significant presence in our region of Normandy: 33 communes bear his name. Furthermore, 39 churches in the diocese are dedicated to him.

Statue of the ‘Virgin and Child’ – North side altar (Listed as a historic monument – ISMH 1985)
19th century – Carved stone
Commemorative plaque affixed inside the nave on 24 October 1955 by Bishop Falaize, Bishop of the Canadian Far North
It commemorates the 170 Canadians killed during the fighting at Bretteville in June 1944.
“On 6 June 1944, Allied troops, advancing southwards, were halted at Bretteville by German counter-attacks, but the Allies, after a month of fierce fighting, managed to make headway.”



Additional notes:
Under the Ancien Régime, the parish had been part of Saint-Étienne de Caen since 1082. (I. S. M. H. 1927)
Indeed, on that date, Renoulf, Viscount of Bayeux, donated to the abbey all the land he owned in Bretteville, as well as part of the patronage of St Germain’s Church.
In 1171, Guillaume d’Aboville also donated to the monks half of the patronage he held over St Germain’s Church. The entire patronage thus passed to the abbey. (1)

The church’s former altar (prior to its destruction in June 1944) is now housed in the replica of the Grotto of Lourdes on Rue de Secqueville.
Allemand (Allemagne) Als historisches Denkmal eingetragen (18. März 1927)

Architektur
Der von Strebepfeilern gestützte Turm steht zwischen dem Chor und dem Hauptschiff. Er gehört zur
Gruppe der „Glockentürme des Bessin aus dem 13. Jahrhundert“.
Sein Sockel wird von einem Rundbogentor durchbrochen, das mit einer Girlande aus flachen Köpfen verziert ist, die Tiere mit spitzen Ohren darstellen, möglicherweise Katzen oder Fledermäuse. Diese Verzierung lässt an den Beginn des 13. Jahrhunderts und sogar an das Ende des vorangegangenen Jahrhunderts denken. Die Architektur des Turms greift die für das 14. Jahrhundert typische Bauweise auf.
Er wird von einer schlanken, achteckigen Turmspitze gekrönt.
Das Erscheinungsbild des Glockenturms erinnert – ohne eine Kopie zu sein – an das der Kirche Saint-Pierre in Caen.
Das Baujahr des Kirchenschiffs ist ungewiss.
Das Westportal hat von jeher eine besonders interessante Verzierung bewahrt.
Ähnlich wie bei der oben erwähnten kleinen Seitentür bilden 22 strahlenförmige Motive einen Fries, der den Rundbogen schmückt: 20 davon stellen Köpfe von Personen dar, von denen mehrere gekrönt sind. Dieser Frie%E9 von hoher Qualität krönt ein Flachrelief, das Christus umgeben von den mit Heiligenscheinen versehenen Symbolen der vier Evangelisten zeigt: einen geflügelten Löwen (Heiliger Markus), ein geflügelter Stier (Heiliger Lukas), ein Adler (Heiliger Johannes) und ein Engel (Heiliger Matthäus); jedes der drei Tiere ruht auf einem Evangelium, während der Engel das heilige Buch trägt.
Der Chor der Kirche stammt ebenso wie der Sockel des Turms aus der Frühphase der Gotik.
Am Anfang des Chors wird ein Spitzbogen von zwei Säulen getragen, die auf Sockeln ruhen, die mit Figuren verziert sind. Die Seitenaltäre sind Christus und der Jungfrau Maria gewidmet. Chor und Kirchenschiff sind mit Kreuzrippengewölben überdacht, die auf Säulen mit mit Blattwerk verzierten Kapitellen ruhen.

Interessante Objekte / Elemente:
Statue des Heiligen Germain l’Auxerrois (denkmalgeschützt – ISMH 1985)
Diese Statue aus dem 18. Jahrhundert, gefertigt aus Noron-Terrakotta, wurde von einem anonymen Gemeindemitglied gestiftet. Sie ist hinter dem Hochaltar ausgestellt. Sie überstand die Zerstörung des Glockenturms im Juni 1944.
Der heilige Germain war ein großer Reisender und Prediger. Er reiste zweimal nach Großbritannien, um gegen die „pelagianische Häresie“ zu kämpfen, die das Land spaltete. Zu diesem Zweck durchquerte er viermal die Normandie und verkündete dabei die Frohe Botschaft. Dies ist auf seine bedeutende Präsenz in unserer normannischen Region zurückzuführen. 33 Gemeinden tragen seinen Namen. Zudem sind ihm 39 Kirchen der Diözese geweiht.

Statue „Jungfrau mit Kind“ – Nördlicher Nebenaltar (Denkmalgeschützt – ISMH 1985)
19. Jahrhundert – behauener Stein
Gedenktafel, die am 24. Oktober 1955 von Mgr. Falaize, Bischof des kanadischen „Grand Nord“, im Inneren des Kirchenschiffs angebracht wurde
Sie erinnert an die 170 Kanadier, die während der Kämpfe von Bretteville im Juni 1944 gefallen sind.
Am 6. Juni 1944 wurden die alliierten Truppen bei ihrem Vormarschnach Süden in Bretteville durch deutsche Gegenangriffe aufgehalten, doch gelang es den Alliierten im Laufe eines Monats erbitterter Kämpfe, weiter vorzustoßen.



Zusätzliche Anmerkungen:
Unter dem Ancien Régime gehörte die Pfarrei seit 1082 zu Saint-Étienne de Caen. (I. S. M. H. 1927)
Tatsächlich schenkte Renoulf, Vicomte von Bayeux, der Abtei zu diesem Zeitpunkt alle Ländereien, die er in Bretteville besaß, sowie einen Teil des Patronatsrechts über die Kirche St. Germain.
Im Jahr 1171 schenkte Guillaume d’Aboville den Mönchen ebenfalls die Hälfte des Patronatsrechts, das er über die Kirche St. Germain innehatte. Damit fiel das gesamte Patronatsrecht an die Abtei. (1)

Der ehemalige Altar der Kirche (vor der Zerstörung im Juni 1944) befindet sich heute in der Nachbildung der Grotte von Lourdes in der Rue de Secqueville.
Espagnol Declarada monumento histórico (18 de marzo de 1927)

Arquitectura
La torre, reforzada con contrafuertes, se alza entre el presbiterio y la nave. Pertenece a la familia
de las «torres-campanarios del Bessin del siglo XIII».
Su base está perforada por una puerta de arco de medio punto decorada con una guirnalda de cabezas planas que representan animales de orejas puntiagudas, quizá gatos o murciélagos. Esta decoración recuerda a principios del siglo XIII e incluso a finales del siglo anterior. La arquitectura de la torre retoma el estilo propio del siglo XIV.
Está coronada por una esbelta aguja octogonal.
El aspecto del campanario hace referencia, sin ser una copia, al de la iglesia de San Pedro de Caen.
La fecha de construcción de la nave es incierta.
El pórtico occidental ha conservado desde su origen una decoración especialmente interesante.
Al igual que la pequeña puerta lateral mencionada anteriormente, 22 motivos radiales forman un friso que adorna el arco de medio punto: 20 de ellos representan cabezas de personajes, varias de las cuales están coronadas. Este friso, de gran calidad, corona un bajorrelieve que muestra a Cristo rodeado de los símbolos aureolados de los cuatro evangelistas: un león alado (San Marcos), un buey alado (San Lucas), un águila (San Juan) y un ángel (San Mateo); cada uno de los tres animales descansa sobre un evangelio, mientras que el ángel sostiene el libro sagrado.
El coro de la iglesia, al igual que la base de la torre, data de los inicios del arte gótico.
En el inicio del coro, un arco ojival se sostiene sobre dos columnas que descansan sobre bases esculpidas con figuras. Los altares laterales están dedicados a Cristo y a la Virgen. El coro y la nave están cubiertos por bóvedas de crucería que descansan sobre columnas con capiteles adornados con follaje.

Objetos / elementos de interés:
Estatua de San Germán de Auxerre (objeto inscrito en el ISMH en 1985)
Esta estatua, que data del siglo XVIII y está realizada en terracota de Noron, fue donada por un feligrés anónimo. Se encuentra expuesta detrás del altar mayor. Sobrevivió a la destrucción del campanario en junio de 1944.
San Germán fue un gran viajero y predicador. Viajó en dos ocasiones a Gran Bretaña para luchar contra la «herejía pelagiana» que dividía al país. Para ello, atravesó Normandía en cuatro ocasiones predicando la Buena Nueva. De ahí su gran influencia en nuestra región normanda. 33 municipios llevan su nombre. Además, 39 iglesias de la diócesis están dedicadas a él.

Estatua de «La Virgen con el Niño» - Altar secundario norte (Pieza catalogada - ISMH 1985)
Siglo XIX - Piedra tallada
Placa conmemorativa colocada en el interior de la nave el 24 de octubre de 1955 por monseñor Falaize, obispo del Gran Norte canadiense
Conmemora a los 170 canadienses caídos durante los combates de Bretteville en junio de 1944.
«El 6 de junio de 1944, las tropas aliadas, en su avancehacia el sur, se vieron frenadas en Bretteville por los contraataques alemanes, pero los aliados, tras un mes de lucha encarnizada, lograron avanzar BB.



Notas adicionales:
Bajo el Antiguo Régimen, la parroquia dependía de Saint-Étienne de Caen desde 1082. (I. S. M. H. 1927)
De hecho, Renoulf, vizconde de Bayeux, donó en esa fecha a la abadía todas las tierras que poseía en Bretteville, así como una parte del patronato de la iglesia de San Germán.
En 1171, Guillaume d’Aboville también donó a los monjes la mitad del patronato que poseía sobre la iglesia de San Germán. De este modo, la totalidad del patronato pasó a manos de la abadía. (1)

El antiguo altar de la iglesia (antes de su destrucción en junio de 1944) se encuentra ahora en la réplica de la gruta de Lourdes, en la calle de Secqueville.
Italien (Italie) Dichiarata monumento storico (18 marzo 1927)

Architettura
La torre, sostenuta da contrafforti, sorge tra il coro e la navata. Appartiene alla famiglia
delle «Torri-Campanili del Bessin del XIII secolo».
La sua base è attraversata da una porta a tutto arco decorata con una ghirlanda di teste piatte che rappresentano animali dalle orecchie appuntite, forse gatti o pipistrelli. Questa decorazione ricorda l’inizio del XIII secolo e persino la fine del secolo precedente. L’architettura della torre riprende lo stile tipico del XIV secolo.
È sormontata da una guglia ottagonale slanciata.
L’aspetto del campanile richiama, pur senza esserne una copia, quello della chiesa di Saint-Pierre di Caen.
La data di costruzione della navata è incerta.
Il portale occidentale ha conservato, fin dall’origine, una decorazione particolarmente interessante.
Come nella piccola porta laterale menzionata in precedenza, 22 motivi a raggiera formano un fregio che adorna l’arco a tutto sesto: 20 di essi raffigurano teste di personaggi, molte delle quali coronate. Questo fregio di grande qualità sovrasta un bassorilievo raffigurante Cristo circondato dai simboli aureolati dei quattro evangelisti: un leone alato (San Marco), un bue alato (San Luca), un’aquila (San Giovanni) e un angelo (San Matteo); ciascuno dei tre animali poggia su un Vangelo, mentre l’angelo regge il libro sacro.
Il coro della chiesa, come la base della torre, risale agli albori dell’arte gotica.
All’imbocco del coro, un arco ogivale è sostenuto da due colonne poggianti su basamenti scolpiti con figure umane. Gli altari laterali sono dedicati a Cristo e alla Vergine. Il coro e la navata sono coperti da volte a crociera che poggiano su colonne con capitelli decorati con fogliame.

Oggetti / Elementi di interesse:
Statua di San Germano l’Auxerrois (oggetto iscritto nell’ISMH nel 1985)
Questa statua, risalente al XVIII secolo e realizzata in terracotta di Noron, fu donata da un parrocchiano anonimo. È esposta dietro l’altare maggiore. È sopravvissuta alla distruzione del campanile nel giugno 1944.
San Germano fu un grande viaggiatore e predicatore. Si recò due volte in Gran Bretagna per combattere l’eresia «pelagiana» che divideva il paese. A tal fine, attraversò quattro volte la Normandia predicando la Buona Novella. Da qui deriva la sua presenza molto significativa nella nostra regione normanna. 33 comuni portano il suo nome. Inoltre, 39 chiese della diocesi gli sono dedicate.

Statua della «Madonna col Bambino» - Altare secondario nord (Bene iscritto nell’ISMH dal 1985)
XIX secolo - Pietra scolpita
Targa commemorativa apposta all’interno della navata il 24 ottobre 1955 da mons. Falaize, vescovo del Grande Nord canadese
Essa ricorda i 170 canadesi caduti durante i combattimenti di Bretteville nel giugno 1944.
Il 6 giugno 1944, le truppe alleate, nella loro avanzataverso sud, furono fermate a Bretteville dai contrattacchi tedeschi, ma gli alleati, nel corso di un mese di lotta accanita, riuscirono ad avanzare %BB.



Note aggiuntive:
Sotto l’Ancien Régime, la parrocchia dipendeva da Saint-Étienne-de-Caen dal 1082. (I. S. M. H. 1927)
Infatti, Renoulf, visconte di Bayeux, donò in quella data all’abbazia tutte le terre che possedeva a Bretteville, nonché una parte del patronato della chiesa di Saint-Germain.
Nel 1171, anche Guglielmo d’Aboville donò ai monaci la metà del patronato che deteneva sulla chiesa di Saint-Germain. L’intero patronato passò così all’abbazia. (1)

L’antico altare della chiesa (prima della distruzione del giugno 1944) si trova ora nella riproduzione della grotta di Lourdes, in rue de Secqueville.

Autres propriétés (non décrites ou non classées)

owl:topDataProperty
http://www.w3.org/2002/07/owl#topDataProperty
Anglais Listed as a historic monument (18 March 1927)

Architecture
The tower, supported by buttresses, stands between the chancel and the nave. It belongs to the group
of “13th-century bell towers of the Bessin region”.
Its base features a semicircular...
Français (France) Inscrite monument historique (18 mars 1927)

Architecture
La tour, épaulée de contreforts, s’enracine entre le cœur et la nef. Elle appartient à la famille
des “Tours-Clochers du Bessin au XIIIème siècle”.
Sa base est percée d’une porte en plein...

Références

 Télécharger cette donnée