data:30215d55-288c-389a-b8d1-0f7a08e66d95
Description

Description

Description
Description longue de la ressource.
Espagnol Un concierto ofrecido en el marco del festival Culture Bar-Bars

Nicolas Lafourest, guitarrista autodidacta, es un músico con una forma de tocar singular e instintiva, de una energía bruta, cruda e impulsiva. Un estilo íntimo y directo en el que las intenciones oscilan entre atmósferas sentimentales, deconstrucciones experimentales y estribillos rotos y distorsionados. Una música con motivos repetitivos, ruidosos y melódicos que mezclan sin cesar tensión y fragilidad, suavidad y aspereza.

Nicolas Lafourest toca actualmente en Granit Lip (con Marc Démereau), Xibipédo (con Betty Hovette), en solitario como Foréat, The And, Cannibales & Vahines, Coddiwomple (G.W. Sok, O. Mellano) y La Cachette (con la compañía Baro d’Evel)?

La guitarra sola, sin aditivos, expresa la emoción en su forma más reducida, hasta los huesos, a través de las cenizas. Si aquí se deja de lado la ornamentación, donde solo subsisten estructuras y formas en bruto, la música resulta aún más directa y sugerente. Un sonido crudo, árido, a la vez melancólico y tranquilizador, como largos paseos en soledad acompañada. La trama áspera y redonda de las cuerdas, a veces retumbante, ondulante, saliente, vibrante o susurrante, despliega una gama de expresividad que transporta al oyente hacia sus propios paisajes desolados o sublimes.
Allemand (Allemagne) Ein Konzert im Rahmen des Festivals „Culture Bar-Bars“

Als autodidaktischer Gitarrist zeichnet sich Nicolas Lafourest durch einen einzigartigen und instinktiven Spielstil sowie eine rohe, raue und impulsive Energie aus. Ein intimer und direkter Spielstil, bei dem die Intentionen zwischen sentimentalen Stimmungen, experimentellen Dekonstruktionen und gebrochenen, verzerrten Melodien schwanken. Eine Musik mit sich wiederholenden, geräuschhaften und melodischen Motiven, die unaufhörlich Spannung und Zerbrechlichkeit, Sanftheit und Rauheit miteinander vermischt.

Nicolas Lafourest spielt derzeit bei Granit Lip (mit Marc Démereau), Xibipédo (mit Betty Hovette), solo bei Foréat, The And, Cannibales & Vahines, Coddiwomple (G.W. Sok, O. Mellano) und La Cachette (mit der Compagnie Baro d’Evel)?

Die Gitarre allein, ohne Zusätze, drückt Emotionen in ihrer reduziertesten Form aus, bis auf das Wesentliche, bis auf die Asche. Wenn hier die Verzierung beiseite gelassen wird und nur noch Gerüste und rohe Formen übrigbleiben, wird die Musik umso direkter und suggestiver. Ein rauer, karger Klang, zugleich melancholisch und beruhigend, wie lange Spaziergänge in begleiteter Einsamkeit. Das raue und runde Klanggewebe der Saiten, mal dröhnend, mal rollend, mal hervorstechend, mal zitternd oder flüsternd, entfaltet eine Bandbreite an Ausdruckskraft, die den Zuhörer in seine eigenen kargen oder erhabenen Landschaften entführt.
Anglais A concert presented as part of the Culture Bar-Bars festival

A self-taught guitarist, Nicolas Lafourest is a musician with a unique and instinctive playing style, characterized by raw, unpolished, and impulsive energy. His intimate and direct style oscillates between sentimental atmospheres, experimental deconstructions, and broken, distorted melodies. His music features repetitive, noise-infused, melodic motifs that constantly blend tension and fragility, softness and roughness.

Nicolas Lafourest currently performs with Granit Lip (with Marc Démereau), Xibipedo (with Betty Hovette), as a solo artist under the name Forat, The And, Cannibales & Vahines, Coddiwomple (G.W. Sok, O. Mellano), and La Cachette (with the Baro d’Evel company)?

The guitar alone, without any embellishments, expresses emotion in its most stripped-down form—to the bone, through the ashes. When ornamentation is set aside here, leaving only raw structures and forms, the music becomes all the more direct and evocative. A raw, arid sound, at once melancholic and reassuring, like long walks in accompanied solitude. The rough yet rounded texture of the strings, by turns rumbling, rolling, jutting out, quivering, or whispering, unfolds a range of expressiveness that carries the listener away to their own desolate or sublime landscapes.
Néerlandais (Pays-Bas) Een concert in het kader van het festival Culture Bar-Bars

Nicolas Lafourest, een autodidactische gitarist, is een muzikant met een eigenzinnige en instinctieve speelstijl, vol ruwe, rauwe en impulsieve energie. Een intieme en directe speelstijl waarin de intenties schommelen tussen sentimentele sferen, experimentele deconstructies en gebroken, vervormde deuntjes. Muziek met repetitieve, noise-achtige en melodieuze motieven, waarin spanning en kwetsbaarheid, zachtheid en ruwheid voortdurend met elkaar worden vermengd.

Nicolas Lafourest speelt momenteel in Granit Lip (met Marc Démereau), Xibipédo (met Betty Hovette), solo in Foréat, The And, Cannibales & Vahines, Coddiwomple (G.W. Sok, O. Mellano) en La Cachette (met het gezelschap Baro d’evel)?

De gitaar alleen, zonder toevoegingen, drukt emotie uit in haar meest essentiële vorm, tot op het bot, door de as. Als de versiering hier terzijde wordt geschoven, waar alleen nog het geraamte en de ruwe vormen overblijven, wordt de muziek des te directer en suggestiever. Een ruw, dor geluid, tegelijkertijd melancholisch en geruststellend, als lange wandelingen in begeleide eenzaamheid. Het ruwe en ronde weefsel van de snaren, nu eens rommelend, rollend, uitpuilend, trillend of fluisterend, ontvouwt een scala aan expressiviteit dat de luisteraar meevoert naar zijn eigen kale of sublieme landschappen.
Français (France) Un concert proposé dans le cadre du festival Culture Bar-Bars

Guitariste autodidacte, Nicolas Lafourest est un musicien à la pratique instrumentale singulière et instinctive, à l’énergie brute, âpre et impulsive. Un mode de jeu intime et direct où les intentions oscillent entre atmosphères sentimentales, déconstructions expérimentales et rengaines brisées, distordues. Une musique aux motifs répétitifs, bruitistes, mélodiques mêlant sans cesse tension et fragilité, douceur et rugosité.

Nicolas Lafourest joue actuellement dans Granit Lip (avec Marc Démereau), Xibipíío (avec Betty Hovette) en solo Forêt, The And, Cannibales & Vahinés, Coddiwomple (G.W. Sok, O.Mellano) et La Cachette (avec la compagnie Baro d’evel)…

La guitare seule, sans additifs, exprime l’émotion dans sa forme la plus réduite, à l’os, par les cendres. Si l’ornement est mis de côté ici, où ne subsistent qu’armatures et formes brutes, la musique n’en est que plus directe et suggestive. Un son brut, aride, à la fois mélancolique et rassurant, comme de longues promenades en solitude accompagnée. La trame rêche et ronde des cordes, tantôt grondantes, roulantes, saillantes, frémissantes ou chuchotantes, déploie un panel d’expressivité qui emporte l’auditeur vers ses propres paysages décharnés ou sublimes.
Italien (Italie) Un concerto proposto nell’ambito del festival Culture Bar-Bars

Chitarrista autodidatta, Nicolas Lafourest è un musicista dallo stile strumentale singolare e istintivo, dall’energia grezza, cruda e impulsiva. Uno stile intimo e diretto in cui le intenzioni oscillano tra atmosfere sentimentali, decostruzioni sperimentali e ritornelli frammentati e distorti. Una musica dai motivi ripetitivi, rumoristici e melodici che mescolano incessantemente tensione e fragilità, dolcezza e asprezza.

Nicolas Lafourest suona attualmente nei Granit Lip (con Marc Démereau), negli Xibipédo (con Betty Hovette), in solista con Foréat, The And, Cannibales & Vahines, Coddiwomple (G.W. Sok, O. Mellano) e La Cachette (con la compagnia Baro d’Evel)?

La chitarra da sola, senza aggiunte, esprime l’emozione nella sua forma più essenziale, fino all’osso, attraverso le ceneri. Se qui l’ornamento viene messo da parte, dove rimangono solo strutture e forme grezze, la musica ne risulta ancora più diretta e suggestiva. Un suono grezzo, arido, al tempo stesso malinconico e rassicurante, come lunghe passeggiate in solitudine accompagnata. La trama ruvida e rotonda delle corde, ora rombante, rotolante, sporgente, fremente o sussurrante, dispiega una gamma espressiva che trasporta l’ascoltatore verso i propri paesaggi spogli o sublimi.

Autres propriétés (non décrites ou non classées)

Références

 Télécharger cette donnée