. . . . . "A finales del siglo XII: la propagaci\u00F3n de la lepra y el terror que suscitaba llevaron a Guillaume, 55\u00BA obispo de Auxerre y se\u00F1or de Varzy, a dotar a su ch\u00E2tellenie de una casa de enfermos, anexa al H\u00F4tel-Dieu, que ofrec\u00EDa alojamiento a los pobres. Varzy, que acog\u00EDa a muchos peregrinos que ven\u00EDan a venerar las reliquias de la colegiata de Sainte-Eug\u00E9nie, favorec\u00EDa la propagaci\u00F3n de la lepra. Hicieron una parada en Varzy antes de regresar a Nevers o a La Charit\u00E9.\n\nA partir de 1219, la gesti\u00F3n de este establecimiento caritativo, y en particular el cuidado de los enfermos, corri\u00F3 a cargo de los monjes de la abad\u00EDa de Montjou, en los Alpes4 , cuya preciosa colaboraci\u00F3n fue asegurada por el obispo Guillaume de Seignelay, 58\u00BA obispo de Auxerre.\n\nEl lugar estaba situado a casi 3 km al sur de la ciudad y se acced\u00EDa a \u00E9l por el Chemin des Ladres. Los leprosos se alojaban en modestos edificios de madera. La caridad cristiana de la \u00E9poca hizo que los se\u00F1ores obispos, los can\u00F3nigos, los burgueses y los habitantes de Varzy ofrecieran a la enfermer\u00EDa legados, donaciones, herencias, grano y rentas de dinero\nlas lenguas de los bueyes y las vacas sacrificadas por los carniceros de Varzy se ofrec\u00EDan a los leprosos, que recib\u00EDan el dinero. A cambio, cada a\u00F1o, al comienzo de la Cuaresma, los leprosos celebraban una misa por los carniceros fallecidos. Este derecho de \"langeyage\" se mantuvo hasta el siglo XVIII\nLa enfermer\u00EDa pose\u00EDa unos 30 d\u00EDas de tierra y prados y 50 acres de bosque. Sus ocupantes aseguraban su subsistencia realizando, seg\u00FAn las estaciones, actividades agr\u00EDcolas, pastoriles o forestales\nactividades forestales.\n\nCon el paso de los a\u00F1os, el hospital se estructur\u00F3 y tom\u00F3 forma una aut\u00E9ntica comunidad con sus casas, su sal\u00F3n, su lugar de culto, su manantial, su cementerio situado en la parte oriental de la colina donde se han exhumado algunas modestas cruces de piedra.\n\nLa construcci\u00F3n a finales del siglo XII de un lugar de culto dedicado a Saint-Lazare, patr\u00F3n de los pobres, atestigua la importancia del establecimiento, que acog\u00EDa a pacientes de Varzy, Oudan y La Chapelle-St-Andr\u00E9.\n\nA finales del siglo XV, la lepra hab\u00EDa desaparecido y el lugar acog\u00EDa a los pobres. Los ingresos se asignaban a un cl\u00E9rigo de la di\u00F3cesis, que se encargaba de la conservaci\u00F3n de los locales, el mantenimiento de la capilla y la continuidad del culto, que ten\u00EDa lugar todos los viernes. En 1672, un edicto real confisc\u00F3 la propiedad de las enfermer\u00EDas, que hab\u00EDan sido asignadas a las \u00D3rdenes de San L\u00E1zaro de Jerusal\u00E9n y del Monte Carmelo, que acog\u00EDan a antiguos soldados.\nEsta medida fue anulada en 1696, en favor del H\u00F4tel-Dieu de Varzy, que volvi\u00F3 a ser propietario de la capilla, los bosques y el terreno. Mantuvo la capilla como pudo hasta 1940, cuando se suspendi\u00F3 el culto. Desde entonces, la capilla qued\u00F3 totalmente abandonada.\n\nSalvada de la destrucci\u00F3n por la Sociedad del Pueblo de Varzy, la capilla fue privada de su campana, fundida en 1794 para ser convertida en monedas, como todos los lugares de culto.\n En 1833, el abate Charton, p\u00E1rroco de Varzy, envi\u00F3 una carta al Consejo Municipal en la que afirmaba que \"el deseo general de los habitantes de Varzy es obtener las reparaciones m\u00E1s urgentes de la capilla de Saint-Lazare, que corre el riesgo de caerse pronto\". Tambi\u00E9n precis\u00F3 que atrae diariamente la veneraci\u00F3n de los fieles, que son un\u00E1nimes en desear su conservaci\u00F3n.\n\nEn 1863, el campanario recibi\u00F3 una nueva campana adquirida por suscripci\u00F3n. Para evitar su robo, tras la rotura de la puerta del campanario, se conserv\u00F3 y se entreg\u00F3 al Museo Varzy.\n\nDesde 1931, el lugar est\u00E1 catalogado como monumento hist\u00F3rico.\n\nEl 11 de mayo de 1972, el prefecto Jacques Gandouin, en su primera visita a la Camosine, descubri\u00F3 un edificio con el tejado parcialmente abierto, paredes rotas, una marquesina desmoronada, una nave y un coro que hab\u00EDan sido v\u00EDctimas de los salvadores:\n? 2 esculturas sin sellar, incluida una cabeza de abadesa bellamente elaborada en la parte superior del portal lateral\n? las molduras del porche\nelementos de la pavimentaci\u00F3n\n\nUna Virgen de madera policromada y un trozo del Calvario fueron salvados del robo por Rex Barrat, conservador del museo. Pero el elemento del calvario fue robado del Museo.\n\nEn 1976, la capilla y el bosque circundante fueron vendidos por el hospicio a la Office National des Eaux et For\u00EAts, que acept\u00F3, mediante un intercambio, ceder el edificio y 8.000 metros de terreno a la ciudad, que se puso a disposici\u00F3n de los Amigos del Vieux Varzy en enero de 1979.\n\nFinalmente fue restaurado entre 1977 y 1982 gracias a una inversi\u00F3n de 77.000 euros."@es . "Fin du XIIe si\u00E8cle : la propagation de la l\u00E8pre et la terreur qu\u2019elle suscite, incitent Guillaume, 55e \u00E9v\u00EAque d\u2019Auxerre et seigneur de Varzy, \u00E0 doter sa ch\u00E2tellenie d\u2019une maladrerie, annex\u00E9e \u00E0 l\u2019H\u00F4tel-Dieu qui lui assure l\u2019h\u00E9bergement des pauvres. Varzy, qui accueille de nombreux p\u00E9lerins venus v\u00E9n\u00E9rer les reliques de la coll\u00E9giale Sainte-Eug\u00E9nie, est propice \u00E0 la propagation de la l\u00E8pre. Ils faisaient \u00E9tape \u00E0 Varzy avant de regagner Nevers ou La Charit\u00E9.\n\nD\u00E8s 1219, la gestion de cet \u00E9tablissement de charit\u00E9 et notamment les soins prodigu\u00E9s aux malades,rel\u00E8vent des religieux de l\u2019abbaye de Montjou dans les Alpes4 dont l\u2019\u00E9v\u00EAque Guillaume de Seignelay, 58e \u00E9v\u00EAque d\u2019Auxerre, s\u2019est assur\u00E9 la pr\u00E9cieuse collaboration.\n\nSitu\u00E9 \u00E0 pr\u00E8s de 3 km au sud du bourg, on acc\u00E9dait au site par le chemin des ladres. Les l\u00E9preux \u00E9taient accueillis dans de modestes b\u00E2tisses en bois. La charit\u00E9 chr\u00E9tienne de l\u2019\u00E9poque conduit les seigneurs-\u00E9v\u00EAques, chanoines, bourgeois ou encore habitants de Varzy \u00E0 offrir \u00E0 la maladrerie legs, dons, h\u00E9ritages, rentes en grains et argent. c\u2019est ainsi\nque les langues des boeufs et vaches abattus par les bouchers \u00E0 Varzy \u00E9taient offertes aux l\u00E9preux qui en percevaient le montant. En contrepartie, chaque ann\u00E9e au commencement du Car\u00EAme, les ladres c\u00E9l\u00E9braient une messe \u00E0 l\u2019intention des bouchers d\u00E9funts. Ce droit de \u00AB langeyage \u00BB subsista jusqu\u2019au\nXVIIIe si\u00E8cle.La maladrerie poss\u00E9dait une 30aine de journaux de terres et pr\u00E9s et 50 arpents de for\u00EAts. Ses occupants assuraient leur subsistance en vaquant, selon les saisons, aux activit\u00E9s agraires, pastorales ou\nforesti\u00E8res.\n\nAu fil des ann\u00E9es, la maladrerie se structure et une authentique communaut\u00E9 prend forme avec ses demeures, sa halle, son lieu de culte, sa source, son cimeti\u00E8re implant\u00E9 \u00E0 l\u2019est au sommet de la colline o\u00F9 quelques modestes croix de pierres ont \u00E9t\u00E9 exhum\u00E9es.\n\nLa construction vers la fin du XIIe si\u00E8cle, d\u2019un lieu de culte d\u00E9di\u00E9 \u00E0 Saint-Lazare, patron des ladres, atteste de l\u2019importance prise par l\u2019\u00E9tablissement qui accueille les malades de Varzy, Oudan et de La Chapelle-St-Andr\u00E9.\n\nA la fin du XVe si\u00E8cle, la l\u00E8pre a disparu et le site accueille les pauvres de passage. Les revenus sont affect\u00E9s \u00E0 un eccl\u00E9siastique du dioc\u00E8se, charg\u00E9 de l\u2019entretien des lieux, d\u2019assurer l\u2019entretien de la chapelle et de la p\u00E9rennit\u00E9 du culte qui a lieu tous les vendredis. En 1672, un \u00E9dit royal confisque les biens des maladreries alors attribu\u00E9s aux ordres de Saint-Lazare de J\u00E9rusalem et du Pont Carmel, qui accueillaient les anciens militaires.\nCette mesure est annul\u00E9e en 1696, au profit de l\u2019H\u00F4tel-Dieu de Varzy qui redevient propri\u00E9taire de la chapelle, des bois et des terres. Il en assurera l\u2019entretien tant bien que mal jusqu\u2019en 1940, date \u00E0 laquelle on supprime le culte. Elle sera d\u00E8s lors laiss\u00E9e totalement \u00E0 l\u2019abandon.\n\nSauv\u00E9e de la destruction par la Soci\u00E9t\u00E9 populaire de Varzy, la chapelle est priv\u00E9e de sa cloche, fondue en 1794 pour \u00EAtre convertie en menue monnaie, \u00E0 l\u2019image des lieux de culte.\n En 1833, l\u2019abb\u00E9 Charton, cur\u00E9 de Varzy, adresse une courrier au Conseil municipal faisant savoir \u00AB que le voeu g\u00E9n\u00E9ral des habitants de Varzy est d\u2019obtenir les r\u00E9parations les plus urgentes de la Chapelle Saint-Lazare qui menace une chute prochaine \u00BB. Il pr\u00E9cise aussi qu\u2019elle attire journellement la v\u00E9n\u00E9ration des fid\u00E8les unanimes \u00E0 souhaiter sa conservation.\n\nEn 1863, le clocher retrouve une nouvelle cloche acquise par souscription. Pour \u00E9viter son vol, suite \u00E0 l\u2019effraction de la porte du clocher, elle est conserv\u00E9e et pr\u00E9sent\u00E9e au Mus\u00E9e de Varzy.\n\nDepuis 1931, le site est inscrit au titres des monuments historiques.\n\nLe 11 mai 1972, le pr\u00E9fet Jacques Gandouin, lors de sa premi\u00E8re sortie de la Camosine, d\u00E9couvre un \u00E9difice avec une toiture en partie b\u00E9ante, des murs \u00E9ventr\u00E9s, un auvent croulant, une nef et un choeur victimes des r\u00E9cup\u00E9rateurs de mat\u00E9riaux :\n? 2 sculptures descell\u00E9es dont une t\u00EAte d\u2019abbesse de belle facture surmontant le portail lat\u00E9ral\n? les moulures du porche\n? des \u00E9l\u00E9ments de dallage\n\nUne vierge en bois polychrome et un \u00E9l\u00E9ment de calvaire, ont \u00E9t\u00E9 pr\u00E9serv\u00E9s du vol par Rex Barrat,conservateur du mus\u00E9e. Mais l\u2019\u00E9l\u00E9ment de calvaire a \u00E9t\u00E9 vol\u00E9 au Mus\u00E9e.\n\nEn 1976, la chapelle ainsi que la for\u00EAt environnante sont vendues par L\u2019hospice \u00E0 l\u2019Office National des Eaux et For\u00EAts, qui acceptera, par voie d\u2019\u00E9change, de c\u00E9der \u00E0 la Ville l\u2019\u00E9difice et 8 000 m\u00E8tres de terrain mis \u00E0 la disposition des Amis du Vieux Varzy en janvier 1979.\n\nElle est enfin restaur\u00E9e entre 1977 et 1982 gr\u00E2ce \u00E0 un investissement de 77 000 \u20AC."@fr . "Alla fine del XII secolo: la diffusione della lebbra e il terrore che suscitava spinsero Guillaume, 55\u00B0 vescovo di Auxerre e signore di Varzy, a dotare la sua ch\u00E2tellenie di un'infermeria, annessa all'H\u00F4tel-Dieu, che ospitava i poveri. Varzy, che accoglieva molti pellegrini venuti a venerare le reliquie della collegiata di Sainte-Eug\u00E9nie, favoriva la diffusione della lebbra. Si fermarono a Varzy prima di tornare a Nevers o a La Charit\u00E9.\n\nA partire dal 1219, la gestione di questa struttura caritativa, e in particolare la cura dei malati, fu affidata ai monaci dell'Abbazia di Montjou nelle Alpi4 , la cui preziosa collaborazione fu assicurata dal vescovo Guillaume de Seignelay, 58\u00B0 vescovo di Auxerre.\n\nIl sito si trovava a circa 3 km a sud della citt\u00E0 ed era accessibile dal Chemin des Ladres. I lebbrosi erano ospitati in modesti edifici di legno. La carit\u00E0 cristiana dell'epoca port\u00F2 i vescovi, i canonici, i borghesi e gli abitanti di Varzy a offrire all'infermeria lasciti, donazioni, eredit\u00E0, grano e affitti in denaro\nle lingue dei buoi e delle mucche macellate dai macellai di Varzy venivano offerte ai lebbrosi che ricevevano il denaro. In cambio, ogni anno, all'inizio della Quaresima, i lebbrosi celebravano una messa per i macellai defunti. Questo diritto di \"langeyage\" continu\u00F2 fino al XVIII secolo\nL'infermeria possedeva circa 30 giorni di terra e prati e 50 acri di foresta. I suoi occupanti si assicuravano la sussistenza svolgendo, a seconda delle stagioni, attivit\u00E0 agricole, pastorali o forestali\nattivit\u00E0 forestali.\n\nCon il passare degli anni, l'ospedale si struttur\u00F2 e prese forma una vera e propria comunit\u00E0 con le sue case, la sua sala, il suo luogo di culto, la sua sorgente, il suo cimitero situato sul lato orientale della collina dove sono state riesumate alcune modeste croci in pietra.\n\nLa costruzione, verso la fine del XII secolo, di un luogo di culto dedicato a Saint-Lazare, patrono dei poveri, testimonia l'importanza della struttura, che accoglieva pazienti provenienti da Varzy, Oudan e La Chapelle-St-Andr\u00E9.\n\nAlla fine del XV secolo, la lebbra era scomparsa e il sito accoglieva i poveri. Le entrate venivano assegnate a un ecclesiastico della diocesi, che era responsabile della manutenzione dei locali, della cura della cappella e della continuit\u00E0 del culto, che si svolgeva ogni venerd\u00EC. Nel 1672, un editto reale confisc\u00F2 la propriet\u00E0 delle infermerie, che erano state assegnate agli Ordini di San Lazzaro di Gerusalemme e del Pont Carmel, che accoglievano ex soldati.\nQuesto provvedimento fu annullato nel 1696, a favore dell'H\u00F4tel-Dieu de Varzy, che torn\u00F2 ad essere proprietario della cappella, dei boschi e dei terreni. La cappella \u00E8 stata mantenuta al meglio fino al 1940, quando il culto \u00E8 stato interrotto. Da quel momento la cappella fu completamente abbandonata.\n\nSalvata dalla distruzione dalla Societ\u00E0 popolare di Varzy, la cappella fu privata della sua campana, fusa nel 1794 per essere convertita in monete, come tutti i luoghi di culto.\n Nel 1833, l'Abb\u00E9 Charton, parroco di Varzy, invi\u00F2 una lettera al consiglio comunale in cui affermava che \"il desiderio generale degli abitanti di Varzy \u00E8 quello di ottenere le riparazioni pi\u00F9 urgenti della Cappella di Saint-Lazare, che rischia di crollare presto\". Ha anche specificato che ogni giorno attira la venerazione dei fedeli, che sono unanimi nel desiderare la sua conservazione.\n\nNel 1863, il campanile ricevette una nuova campana acquistata per sottoscrizione. Per evitarne il furto, in seguito alla rottura della porta del campanile, \u00E8 stata conservata e presentata al Museo di Varzy.\n\nDal 1931, il sito \u00E8 stato classificato come monumento storico.\n\nL'11 maggio 1972, il prefetto Jacques Gandouin, durante la sua prima visita alle Camosine, scopr\u00EC un edificio con il tetto parzialmente scoperchiato, i muri rotti, la tettoia fatiscente, la navata e il coro che erano caduti vittima dei salvatori:\n2 sculture non sigillate, tra cui una testa di badessa splendidamente lavorata in cima al portale laterale\nle modanature del portico\nelementi della pavimentazione\n\nUna Vergine di legno policromo e un pezzo del Calvario sono stati salvati dal furto da Rex Barrat, curatore del museo. Ma l'elemento del calvario \u00E8 stato rubato dal Museo.\n\nNel 1976, la cappella e la foresta circostante furono vendute dall'ospizio all'Office National des Eaux et For\u00EAts, che accett\u00F2 di cedere alla citt\u00E0, tramite una permuta, l'edificio e 8.000 metri di terreno, messi a disposizione degli Amici del Vieux Varzy nel gennaio 1979.\n\nFu infine restaurato tra il 1977 e il 1982 grazie a un investimento di 77.000 euro."@it . "Ende des 12. Jahrhunderts: Die Ausbreitung der Lepra und der Schrecken, den sie ausl\u00F6st, veranlassen Wilhelm, den 55. Bischof von Auxerre und Herrn von Varzy, sein Schloss mit einer Krankenstation auszustatten, die dem H\u00F4tel-Dieu angegliedert ist, das ihm die Unterbringung der Armen sichert. In Varzy, das viele Pilger empfing, die die Reliquien der Stiftskirche Sainte-Eug\u00E9nie verehrten, konnte sich die Lepra gut ausbreiten. Sie machten in Varzy Station, bevor sie nach Nevers oder La Charit\u00E9 zur\u00FCckkehrten.\n\nAb 1219 wurde die Leitung dieser Wohlt\u00E4tigkeitsorganisation und insbesondere die Pflege der Kranken von den Ordensleuten der Abtei Montjou in den Alpen \u00FCbernommen.4 Bischof Guillaume de Seignelay, der 58.\n\nDie St\u00E4tte lag fast 3 km s\u00FCdlich der Stadt und war \u00FCber den Chemin des ladres zu erreichen. Die Leprakranken wurden in bescheidenen Holzgeb\u00E4uden untergebracht. Die christliche N\u00E4chstenliebe der damaligen Zeit veranlasste die Herren Bisch\u00F6fe, Domherren, B\u00FCrger und Einwohner von Varzy, der Krankenstation Verm\u00E4chtnisse, Schenkungen, Erbschaften, Korn- und Geldrenten zukommen zu lassen\nwurden die Zungen der von den Metzgern in Varzy geschlachteten Ochsen und K\u00FChe den Leprakranken angeboten, die den Betrag erhielten. Im Gegenzug feierten die Ladres jedes Jahr zu Beginn der Fastenzeit eine Messe f\u00FCr die verstorbenen Metzger. Dieses Recht der \"Langeyage\" bestand bis ins 19\nDie Krankenstation besa\u00DF etwa 30 Tageb\u00FCcher Land und Wiesen sowie 50 Arp Wald. Die Bewohner sorgten f\u00FCr ihren Lebensunterhalt, indem sie je nach Jahreszeit in der Landwirtschaft, der Weidewirtschaft oder in der Landwirtschaft t\u00E4tig waren\nforstwirtschaft.\n\nIm Laufe der Jahre entwickelte sich die Krankenstation zu einer authentischen Gemeinschaft mit Wohnh\u00E4usern, einer Halle, einer Kultst\u00E4tte, einer Quelle und einem Friedhof, der im Osten auf dem Gipfel des H\u00FCgels lag, wo einige bescheidene Steinkreuze ausgegraben wurden.\n\nJahrhunderts eine dem Heiligen Lazarus, dem Schutzpatron der Kranken, gewidmete Kultst\u00E4tte errichtet wurde, zeugt von der Bedeutung der Einrichtung, die Kranke aus Varzy, Oudan und La Chapelle-St-Andr\u00E9 aufnahm.\n\nEnde des 15. Jahrhunderts war die Lepra verschwunden und die Einrichtung nahm durchreisende Arme auf. Die Eink\u00FCnfte wurden einem Geistlichen der Di\u00F6zese zugewiesen, der f\u00FCr die Instandhaltung des Gel\u00E4ndes, den Unterhalt der Kapelle und den Fortbestand des Gottesdienstes, der jeden Freitag stattfindet, verantwortlich war. 1672 beschlagnahmte ein k\u00F6nigliches Edikt die G\u00FCter der Krankenstationen, die damals den Orden des Heiligen Lazarus von Jerusalem und der Karmeliterbr\u00FCcke, die ehemalige Soldaten aufnahmen, zugeteilt wurden.\nDiese Ma\u00DFnahme wurde 1696 zugunsten des H\u00F4tel-Dieu de Varzy aufgehoben, das wieder Eigent\u00FCmer der Kapelle, der W\u00E4lder und der L\u00E4ndereien wurde. Die Kapelle wurde bis 1940 instand gehalten, als der Gottesdienst abgeschafft wurde. Danach wurde sie v\u00F6llig vernachl\u00E4ssigt.\n\nDie Kapelle wurde von der Soci\u00E9t\u00E9 Populaire de Varzy vor der Zerst\u00F6rung bewahrt, aber ihrer Glocke beraubt, die 1794 eingeschmolzen wurde, um sie wie die Gottesh\u00E4user in Kleingeld umzuwandeln.\n 1833 richtete der Pfarrer von Varzy, Abb\u00E9 Charton, ein Schreiben an den Gemeinderat, in dem er mitteilte, \"dass es der allgemeine Wunsch der Einwohner von Varzy ist, die dringendsten Reparaturen an der Kapelle Saint-Lazare zu erhalten, die von einem baldigen Einsturz bedroht ist\". Er wies auch darauf hin, dass die Kapelle t\u00E4glich die Verehrung der Gl\u00E4ubigen auf sich ziehe, die einstimmig ihre Erhaltung w\u00FCnschten.\n\nIm Jahr 1863 erhielt der Glockenturm eine neue Glocke, die durch eine Subskription erworben worden war. Um zu verhindern, dass sie nach einem Einbruch in die Glockent\u00FCr gestohlen wird, wird sie aufbewahrt und im Museum von Varzy ausgestellt.\n\nSeit 1931 ist der Ort in die Liste der historischen Denkm\u00E4ler eingetragen.\n\nAm 11. Mai 1972 entdeckte der Pr\u00E4fekt Jacques Gandouin bei seinem ersten Ausflug in die Camosine ein Geb\u00E4ude mit einem zum Teil klaffenden Dach, aufgerissenen Mauern, einem br\u00F6ckelnden Vordach, einem Kirchenschiff und einem Chor, die Opfer von Materialsammlern wurden:\n? 2 entsiegelte Skulpturen, darunter der Kopf einer \u00C4btissin von sch\u00F6ner Machart \u00FCber dem Seitenportal\n? die Zierleisten der Vorhalle\n? Teile des Bodenbelags\n\nEine Jungfrau aus mehrfarbigem Holz und ein Teil eines Kalvarienbergs wurden von Rex Barrat, dem Konservator des Museums, vor dem Diebstahl bewahrt. Das Element des Kalvarienbergs wurde jedoch aus dem Museum gestohlen.\n\n1976 verkaufte das Hospiz die Kapelle und den umliegenden Wald an das Office National des Eaux et For\u00EAts, das im Gegenzug das Geb\u00E4ude und 8000 Meter Land an die Stadt abtrat, die es im Januar 1979 den Amis du Vieux Varzy zur Verf\u00FCgung stellte.\n\nZwischen 1977 und 1982 wurde sie schlie\u00DFlich mit einer Investition von 77.000 \u20AC restauriert."@de . "Aan het einde van de 12e eeuw: de verspreiding van lepra en de terreur die dit veroorzaakte, brachten Guillaume, de 55e bisschop van Auxerre en heer van Varzy, ertoe zijn ch\u00E2tellenie te voorzien van een bij het H\u00F4tel-Dieu behorend ziekenhuis dat onderdak bood aan de armen. Varzy, dat veel pelgrims ontving die de relikwie\u00EBn van de collegiale kerk van Sainte-Eug\u00E9nie kwamen vereren, was bevorderlijk voor de verspreiding van lepra. Ze stopten in Varzy voordat ze terugkeerden naar Nevers of La Charit\u00E9.\n\nVanaf 1219 werd het beheer van deze liefdadigheidsinstelling, en met name de verzorging van de zieken, toevertrouwd aan de monniken van de abdij van Montjou in de Alpen4 , wier kostbare medewerking werd verzekerd door bisschop Guillaume de Seignelay, de 58e bisschop van Auxerre.\n\nHet terrein lag bijna 3 km ten zuiden van de stad en was bereikbaar via de Chemin des Ladres. Melaatsen werden ondergebracht in bescheiden houten gebouwen. De christelijke naastenliefde van die tijd bracht de heren bisschoppen, kanunniken, burgers en inwoners van Varzy ertoe het ziekenhuis legaten, schenkingen, erfenissen, graan en pachtgelden aan te bieden\nde tongen van de ossen en koeien die door de slagers in Varzy werden geslacht, werden geofferd aan de melaatsen die het geld ontvingen. Als tegenprestatie vierden de melaatsen elk jaar aan het begin van de vastentijd een mis voor de overleden slagers. Dit recht van \"langeyage\" bleef bestaan tot in de 18e eeuw\nHet ziekhuis bezat ongeveer 30 dagen land en weiden en 50 hectare bos. De bewoners zorgden voor hun levensonderhoud door, afhankelijk van het seizoen, landbouw-, veeteelt- of bosbouwactiviteiten uit te voeren\nbosbouwactiviteiten.\n\nIn de loop der jaren kreeg het ziekenhuis structuur en ontstond er een echte gemeenschap met zijn huizen, zijn zaal, zijn gebedshuis, zijn bron, zijn begraafplaats aan de oostkant van de heuvel waar enkele bescheiden stenen kruisen zijn opgegraven.\n\nDe bouw tegen het einde van de 12e eeuw van een bedehuis gewijd aan Saint-Lazare, patroonheilige van de armen, getuigt van het belang van de instelling, die pati\u00EBnten ontving uit Varzy, Oudan en La Chapelle-St-Andr\u00E9.\n\nTegen het einde van de 15e eeuw was de lepra verdwenen en verwelkomde de site de armen. De inkomsten werden toegewezen aan een geestelijke van het bisdom, die verantwoordelijk was voor het onderhoud van de gebouwen, het onderhoud van de kapel en de continu\u00EFteit van de eredienst, die elke vrijdag plaatsvond. In 1672 werden door een koninklijk decreet de bezittingen van de ziekenzalen geconfisqueerd, die waren toegewezen aan de Ordes van Sint Lazarus van Jeruzalem en Pont Carmel, die voormalige soldaten opnamen.\nDeze maatregel werd in 1696 ingetrokken ten gunste van het H\u00F4tel-Dieu de Varzy, dat opnieuw eigenaar werd van de kapel, het bos en de grond. Het onderhield de kapel zo goed mogelijk tot 1940, toen de eredienst werd gestaakt. Vanaf dat moment werd de kapel volledig verlaten.\n\nGered van de ondergang door de Volksvereniging Varzy, werd de kapel beroofd van haar klok, omgesmolten in 1794 om te worden omgezet in munten, zoals alle gebedshuizen.\n In 1833 stuurde Abb\u00E9 Charton, pastoor van Varzy, een brief naar het stadsbestuur, waarin stond dat \"de algemene wens van de inwoners van Varzy is dat de kapel van Saint-Lazare, die binnenkort dreigt in te storten, zo snel mogelijk wordt hersteld\". Hij preciseerde ook dat het dagelijks de verering geniet van de gelovigen, die unaniem wensen dat het behouden blijft.\n\nIn 1863 kreeg de klokkentoren een nieuwe klok die bij inschrijving was aangeschaft. Om diefstal te voorkomen, na het breken van de klokkentorendeur, werd het bewaard en aangeboden aan het Varzy Museum.\n\nSinds 1931 staat het terrein op de monumentenlijst.\n\nOp 11 mei 1972 ontdekte de prefect Jacques Gandouin bij zijn eerste bezoek aan de Camosine een gebouw met een gedeeltelijk open dak, gebroken muren, een afgebrokkeld baldakijn, een schip en een koor dat ten prooi was gevallen aan de bergers:\n? 2 niet verzegelde beelden, waaronder een prachtig bewerkt abdshoofd bovenop het zijportaal\nhet lijstwerk van de veranda\nelementen van de bestrating\n\nEen polychrome houten Maagd en een stuk van de Calvarieberg werden van diefstal gered door Rex Barrat, de conservator van het museum. Maar het element van de calvarieberg is gestolen uit het museum.\n\nIn 1976 werden de kapel en het omliggende bos door het gasthuis verkocht aan het Office National des Eaux et For\u00EAts, dat er in ruil mee instemde het gebouw en 8.000 meter grond af te staan aan de stad, dat in januari 1979 ter beschikking werd gesteld aan de Vrienden van Vieux Varzy.\n\nHet werd uiteindelijk gerestaureerd tussen 1977 en 1982 dankzij een investering van 77.000 pond."@nl . "At the end of the 12th century: the spread of leprosy and the terror that it aroused led Guillaume, the 55th bishop of Auxerre and lord of Varzy, to endow his castellany with a sickhouse, annexed to the H\u00F4tel-Dieu which provided accommodation for the poor. Varzy, which welcomed many pilgrims who came to venerate the relics of the collegiate church of Sainte-Eug\u00E9nie, was favourable to the spread of leprosy. They stopped off in Varzy before returning to Nevers or La Charit\u00E9.\n\nFrom 1219 onwards, the management of this charitable establishment and in particular the care given to the sick, was the responsibility of the monks of the abbey of Montjou in the Alps4 whose precious collaboration was ensured by Bishop Guillaume de Seignelay, 58th bishop of Auxerre.\n\nLocated about 3 km south of the town, the site was reached by the Chemin des Ladres. Lepers were housed in modest wooden buildings. The Christian charity of the time led the lord-bishops, canons, burghers and inhabitants of Varzy to offer the sickhouse legacies, donations, inheritances, grain and money rents\nthe tongues of the oxen and cows slaughtered by the butchers in Varzy were offered to the lepers who received the amount. In return, each year at the beginning of Lent, the lepers celebrated a mass for the deceased butchers. This right of \"langeyage\" remained until the 18th century\nThe \"maladrerie\" owned about 30 days of land and meadows and 50 acres of forest. Its occupants ensured their subsistence by going, according to the seasons, to agrarian, pastoral or forestry activities\nforestry activities.\n\nAs the years went by, the hospital became structured and an authentic community took shape with its houses, its hall, its place of worship, its spring and its cemetery located on the eastern side of the hill where some modest stone crosses have been exhumed.\n\nThe construction towards the end of the 12th century of a place of worship dedicated to Saint-Lazare, patron saint of the sick, attests to the importance of the establishment which welcomed the sick from Varzy, Oudan and La Chapelle-St-Andr\u00E9.\n\nAt the end of the 15th century, leprosy had disappeared and the site welcomed the poor. The income was allocated to a clergyman of the diocese, responsible for the upkeep of the place, the maintenance of the chapel and the continuity of the service which took place every Friday. In 1672, a royal edict confiscated the property of the sickhouses, which had been assigned to the Orders of Saint Lazarus of Jerusalem and Pont Carmel, which took in former soldiers.\nThis measure was cancelled in 1696, to the benefit of the H\u00F4tel-Dieu de Varzy, which once again became the owner of the chapel, the woods and the land. It maintained the chapel as best it could until 1940, when worship was discontinued. From then on, the chapel was totally abandoned.\n\nSaved from destruction by the People's Society of Varzy, the chapel was deprived of its bell, melted down in 1794 to be converted into small change, like all places of worship.\n In 1833, Abbot Charton, parish priest of Varzy, sent a letter to the town council stating that \"the general wish of the inhabitants of Varzy is to obtain the most urgent repairs to the Chapel of Saint Lazarus which is in danger of falling down soon\". He also specified that it daily attracts the veneration of the faithful who are unanimous in wishing for its preservation.\n\nIn 1863, the bell tower got a new bell acquired by subscription. To avoid its theft, following the breaking of the bell tower door, it was preserved and presented to the Museum of Varzy.\n\nSince 1931, the site has been listed as a historical monument.\n\nOn 11 May 1972, the prefect Jacques Gandouin, on his first visit to the Camosine, discovered a building with a partly open roof, broken walls, a crumbling canopy, a nave and a choir that had fallen victim to the salvagers:\n? 2 unsealed sculptures including a beautifully crafted abbess' head on top of the side portal\n? the mouldings of the porch\n? elements of the paving\n\nA polychrome wooden Virgin and a piece of the Calvary were preserved from theft by Rex Barrat, curator of the museum. But the element of the calvary was stolen from the Museum.\n\nIn 1976, the chapel and the surrounding forest were sold by the hospice to the Office National des Eaux et For\u00EAts, which agreed, in exchange, to give the town the building and 8,000 metres of land, which was made available to the Friends of Vieux Varzy in January 1979.\n\nIt was finally restored between 1977 and 1982 thanks to an investment of 77 000 \u20AC."@en . . .