"Forteresse m\u00E9di\u00E9vale, r\u00E9sidence Renaissance, h\u00F4tel particulier, palais urbain, h\u00F4tel de ville, le ch\u00E2teau de Marignane r\u00E9sume les grandes p\u00E9riodes de l\u2019histoire du lieu et des familles qui en d\u00E9velopp\u00E8rent la construction."@fr . . . . . . . . . . . . "Forteresse m\u00E9di\u00E9vale, r\u00E9sidence Renaissance, h\u00F4tel particulier, palais urbain, h\u00F4tel de ville, le ch\u00E2teau de Marignane r\u00E9sume les grandes p\u00E9riodes de l\u2019histoire du lieu et des familles qui en d\u00E9velopp\u00E8rent la construction."@fr . "A medieval fortress, a Renaissance residence, a private mansion, an urban palace, a town hall, the castle of Marignane sums up the great periods in the history of the place and of the families who developed its construction."@en . "Mittelalterliche Festung, Renaissance-Residenz, Stadthaus, Stadtpalast, Rathaus: Das Schloss von Marignane fasst die gro\u00DFen Perioden der Geschichte des Ortes und der Familien, die den Bau entwickelten, zusammen."@de . "Het kasteel van Marignane, een middeleeuwse vesting, een renaissanceverblijf, een priv\u00E9woning, een stadspaleis, een stadhuis, vat de grote periodes van de geschiedenis van de plaats en de families die het bouwden samen."@nl . "Fortaleza medieval, residencia renacentista, mansi\u00F3n privada, palacio urbano, ayuntamiento, el castillo de Marignane resume los grandes periodos de la historia del lugar y de las familias que lo construyeron."@es . "Fortezza medievale, residenza rinascimentale, dimora privata, palazzo urbano e municipio, il castello di Marignane riassume i grandi periodi della storia del luogo e delle famiglie che lo hanno costruito."@it . . "Now the Town Hall, the building has its origins in the 11th century, and was certainly fortified at the end of the 12th or the very beginning of the 13th century\r\n\r\nProperty of the Baux, lords of Marignane until 1422, it passed through the hands of the Valori, Anjou, Cossa and Varey\r\nIn the 16th century it became the property of the Bourbon family, then after three royal holdings and a return to the crown under Fran\u00E7ois I, that of the Savoie-Tende family, before the Covets arrived in 1603, holding barony, marquisate and castle until the Revolution\r\n\r\nOf the medieval and renaissance core, the entire western body remains today occupied by the mayor's office, administrative services on the upper floors, and the Albert Reynaud Museum in the lower part (cellar, kitchen, reception room, prison and original entrance courtyard). The south-western corner was devoted to the panellist and the chapel, dedicated to Saint Christopher in the Middle Ages. The north wing was used as a \"tinel\" or fermenting room, topped by the large stable overlooking the bailey\r\n\r\nA major renovation, extension and modernization campaign was conducted in the early 1550s by Fran\u00E7oise de Foix, wife of Claude de Savoie-Tende, of which there are unfortunately very few traces\r\n\r\nIn fact, the castle was almost entirely remodeled by the Covets from 1603-1605, around the former farmyard became the court of honor and adopting the perfect shape of the square. To the north rises the \"new castle\" on the former stable converted into a game room open by large arcades, doubled on the floor according to the Italian scheme of the loggia. This is followed by the beginning of a wing in the Aix-en-Provence style from the 1640s and 1650s, then the sumptuous \"new apartments\" of Jean-Baptiste II de Covet, fitted out from 1664. They can be found on the first floor of a grand staircase built in Calissanne stone, with an anteroom, a large salon and a bridal room\r\nThis ensemble is enhanced by a sumptuous southern fa\u00E7ade (visible from the Place Charles Peguy) designed by the architect Laurent Vallon and implemented by the masons Jacques David and Andr\u00E9 Hermitte, probably designed by the painter Jean Daret\r\nInside, one can admire the gypsum fireplaces, accumulating ornaments and emblems in the very elaborate Provencal baroque style\r\nThe large living room and the bedroom are decorated with \"perspectives\", or canvases marouflaged under a French ceiling, attributed to the Swiss-born painter Rodolphe Ziegler and his studio in Aix\r\nDedicated to the great battles of Christian history in the reception room, the paintings honour the strong women of Roman history in the second room, drawing on the sources of Madeleine de Scud\u00E9ry's novels\r\n\r\nA large classical facade, reminiscent of that of the Farnese Palace, unified all the buildings between 1690 and 1700, turning the castle definitively towards the east and the large park redesigned in the French style (now Parc Camoin and Cours Mirabeau). It is on this side that one can appreciate the last refinements of the Covets, the monumental gate designed around 1750, the small cabinets decorated with delicate gypseries in the Louis XV and Louis XVI style (baths cabinet decorated with a relief of the Bath of Diana discovering the pregnancy of the nymph Callisto, trophies and medallions of the four seasons, boudoir covered with a dome with scales and falls of roses, etc.)\r\nThe buildings and decorations were classified as a historical monument in 1996, and were completely restored between 1962 and 1988. They can be visited as a real aristocratic hotel with the appearance of an urban palace. The Tourist Office regularly organises guided tours for groups and individuals as part of its Heritage Escales.\r\n\r\nSource Patrick Varrot, art historian - February 2021"@en . "Das heutige Rathaus stammt aus dem 11. Jahrhundert und wurde wahrscheinlich Ende des 12. oder Anfang des 13\r\n\r\nEs war bis 1422 im Besitz der Baux, der Herren von Marignane, und ging dann durch die H\u00E4nde der Valori, der Anjou, der Cossa und der Varey\r\nIm 16. Jahrhundert ging es in den Besitz der Bourbonen \u00FCber, nach drei k\u00F6niglichen Unterwerfungen und einer R\u00FCckkehr zur Krone unter Franz I. in den Besitz der Savoyen-Tende, bevor es 1603 in den Besitz der Covets \u00FCberging, die bis zur Revolution Baronie, Marquisat und Schloss hielten\r\n\r\nVon dem mittelalterlichen und wiedergeborenen Kern ist der gesamte westliche Teil des Geb\u00E4udes erhalten geblieben, in dem sich heute das B\u00FCro des B\u00FCrgermeisters, die Verwaltung in den oberen Stockwerken und das Albert Reynaud Museum im unteren Teil befinden (Keller, K\u00FCche, Empfangsraum, Gef\u00E4ngnis und der urspr\u00FCngliche Eingangshof). Die S\u00FCdwestecke war f\u00FCr die Paneterie und die Kapelle bestimmt, die im Mittelalter dem Heiligen Christophorus geweiht war. Der Nordfl\u00FCgel diente als \"Tinel\" oder Raum f\u00FCr die G\u00E4rbottiche, \u00FCber dem sich der gro\u00DFe Stall mit Blick auf den Hinterhof befand\r\n\r\nEine gro\u00DFe Kampagne zur Instandsetzung, Erweiterung und Modernisierung wurde Anfang der 1550er Jahre von Fran\u00E7oise de Foix, der Ehefrau von Claude de Savoie-Tende, durchgef\u00FChrt, von der leider nur noch sehr wenige Spuren erhalten sind\r\n\r\nTats\u00E4chlich wurde das Schloss von den Covets ab 1603-1605 fast vollst\u00E4ndig umgestaltet, und zwar um den ehemaligen Unterhof herum, der zum Ehrenhof wurde und die perfekte Form des Quadrats annahm. Im Norden entstand das \"neue Schloss\" auf dem ehemaligen Pferdestall, der in einen Ballspielsaal umgewandelt wurde, der durch gro\u00DFe Arkaden ge\u00F6ffnet wurde, die im Obergeschoss nach dem italienischen Schema der Loggia verdoppelt wurden. Es folgte der Anfang eines Fl\u00FCgels im Aachener Stil aus den Jahren 1640-1650 und dann die pr\u00E4chtigen \"Neuen Gem\u00E4cher\" von Jean-Baptiste II de Covet, die ab 1664 eingerichtet wurden. Sie befinden sich im Obergeschoss einer gro\u00DFen Prunktreppe aus Calissanne-Stein, auf der ein Vorzimmer, ein gro\u00DFer Salon und ein Hochzeitszimmer aufeinander folgen\r\nDieses Ensemble wird durch eine pr\u00E4chtige S\u00FCdfassade (vom Place Charles Peguy aus sichtbar) hervorgehoben, die vom Architekten Laurent Vallon entworfen und von den Maurern Jacques David und Andr\u00E9 Hermitte ausgef\u00FChrt wurde und wahrscheinlich von dem Maler Jean Daret entworfen wurde\r\nIm Inneren sind die Kamine aus Gipskarton zu bewundern, die Ornamente und Embleme im hoch entwickelten provenzalischen Barockstil anh\u00E4ufen\r\nDer gro\u00DFe Salon und das Schlafzimmer sind mit \"Perspektiven\" dekoriert, also Gem\u00E4lden, die unter einer franz\u00F6sischen Decke h\u00E4ngen und dem Schweizer Maler Rodolphe Ziegler und seinem Atelier in Aix zugeschrieben werden\r\nDie Gem\u00E4lde im Empfangsraum sind den gro\u00DFen Schlachten der christlichen Geschichte gewidmet, w\u00E4hrend im zweiten Raum die starken Frauen der r\u00F6mischen Geschichte geehrt werden, die aus den Romanen von Madeleine de Scud\u00E9ry stammen\r\n\r\nEine gro\u00DFe klassische Fassade, die an die des Farnese-Palastes erinnert, vereinheitlichte zwischen 1690 und 1700 alle Geb\u00E4udeteile und wandte das Schloss endg\u00FCltig dem Osten und dem gro\u00DFen, nach franz\u00F6sischem Vorbild neu gestalteten Park (heute Parc Camoin und Cours Mirabeau) zu. Auf dieser Seite kann man die letzten Raffinessen der Covets bewundern, das um 1750 entworfene monumentale Portal, die kleinen Kabinette, die mit zarten Gipserarbeiten im Stil Ludwigs XV. und Ludwigs XVI. verziert sind (Badekabinett mit einem Relief des Bades der Diana, die die Schwangerschaft der Nymphe Kallisto entdeckt, Troph\u00E4en und Medaillons der vier Jahreszeiten, Boudoir mit einer Kuppel aus Schuppen und Rosenf\u00E4llen usw.)\r\nGeb\u00E4ude und Dekorationen wurden 1996 unter Denkmalschutz gestellt, zwischen 1962 und 1988 vollst\u00E4ndig restauriert und k\u00F6nnen heute als echtes aristokratisches Hotel mit dem Flair eines Stadtpalastes besichtigt werden. Das Fremdenverkehrsamt organisiert hier regelm\u00E4\u00DFig F\u00FChrungen im Rahmen der \"Escales Patrimoine\" f\u00FCr Gruppen und Einzelpersonen.\r\n\r\nQuelle Patrick Varrot, Kunsthistoriker - Februar 2021"@de . "Aujourd'hui H\u00F4tel de ville, la b\u00E2tisse puise ses origines au XI\u00E8me si\u00E8cle, certainement fortifi\u00E9e \u00E0 la fin du XIIe ou au tout d\u00E9but du XIIIe si\u00E8cle. \r\n\r\nPropri\u00E9t\u00E9 des Baux, seigneurs de Marignane jusqu\u2019en 1422, il est pass\u00E9 entre les mains des Valori, des Anjou, des Cossa et Varey. \r\nAu XVIe si\u00E8cle il a gagn\u00E9 l\u2019apanage des Bourbon, puis apr\u00E8s trois mainmises royales et un retour \u00E0 la couronne sous Fran\u00E7ois Ier, celui des Savoie-Tende, avant qu\u2019y arrivent les Covet en 1603, tenant baronnie, marquisat et ch\u00E2teau jusqu\u2019\u00E0 la R\u00E9volution. \r\n\r\nDu noyau m\u00E9di\u00E9val et renaissant, il reste tout le corps occidental aujourd\u2019hui occup\u00E9 par le cabinet du maire, des services administratifs aux \u00E9tages, et le mus\u00E9e Albert Reynaud en partie basse (cave, cuisine, salle de r\u00E9ception, prison et cour d\u2019entr\u00E9e originelle). L\u2019angle sud-ouest \u00E9tait d\u00E9volu \u00E0 la paneti\u00E8re et \u00E0 la chapelle, consacr\u00E9e \u00E0 Saint-Christophe au Moyen \u00C2ge. L\u2019aile nord faisait office de \u00AB tinel \u00BB ou salle des cuves \u00E0 fermentation surmont\u00E9 de la grande \u00E9curie donnant sur la basse-cour. \r\n\r\nUne grande campagne de r\u00E9fection, d\u2019extension et de modernisation a \u00E9t\u00E9 men\u00E9e au d\u00E9but des ann\u00E9es 1550 par Fran\u00E7oise de Foix, \u00E9pouse de Claude de Savoie-Tende, dont il ne reste malheureusement que tr\u00E8s peu de traces. \r\n\r\nDe fait, le ch\u00E2teau a \u00E9t\u00E9 quasi enti\u00E8rement remodel\u00E9 par les Covet d\u00E8s 1603-1605, autour de l\u2019ancienne basse-cour devenue cour d\u2019honneur et adoptant la forme parfaite du carr\u00E9. Au nord s\u2019\u00E9l\u00E8ve le \u00AB ch\u00E2teau neuf \u00BB sur l\u2019ancienne \u00E9curie convertie en salle du jeu de paume ouverte par de grandes arcades, doubl\u00E9es \u00E0 l\u2019\u00E9tage selon le sch\u00E9ma italien de la loggia. S\u2019ensuit un d\u00E9but d\u2019aile de style aixois des ann\u00E9es 1640-1650, puis les somptueux \u00AB appartements neufs \u00BB de Jean-Baptiste II de Covet, am\u00E9nag\u00E9s \u00E0 partir de 1664. On les d\u00E9couvre \u00E0 l\u2019\u00E9tage d\u2019un grand escalier d\u2019apparat appareill\u00E9 en pierre de Calissanne, faisant se succ\u00E9der antichambre, grand salon et chambre nuptiale. \r\nCet ensemble est mis en valeur par une somptueuse fa\u00E7ade m\u00E9ridionale (visible de la place Charles Peguy) con\u00E7ue par l\u2019architecte Laurent Vallon et mise en \u0153uvre par les ma\u00E7ons Jacques David et Andr\u00E9 Hermitte, probablement dessin\u00E9e par le peintre Jean Daret. \r\nA l\u2019int\u00E9rieur s\u2019admirent les chemin\u00E9es de gypserie, accumulant ornements et embl\u00E8mes dans le tr\u00E8s \u00E9labor\u00E9 style baroque proven\u00E7al. \r\nLe grand salon et la chambre d\u00E9ploient un d\u00E9cor de \u00AB perspectives \u00BB, ou toiles maroufl\u00E9es sous un plafond \u00E0 la fran\u00E7aise, attribu\u00E9es au peintre d\u2019origine suisse Rodolphe Ziegler et \u00E0 son atelier aixois. \r\nConsacr\u00E9es aux grandes batailles de l\u2019histoire chr\u00E9tienne dans la salle de r\u00E9ception, les peintures mettent \u00E0 l\u2019honneur les femmes fortes de l\u2019histoire romaine dans la seconde pi\u00E8ce, puisant aux sources des romans de Madeleine de Scud\u00E9ry. \r\n\r\nUne grande fa\u00E7ade classique, rappelant celle du Palais Farn\u00E8se, est venue unifier tous les corps de b\u00E2timents entre 1690 et 1700, tournant d\u00E9finitivement le ch\u00E2teau vers l\u2019orient et le grand parc redessin\u00E9 \u00E0 la fran\u00E7aise (actuel Parc Camoin et Cours Mirabeau). C\u2019est de ce c\u00F4t\u00E9 qu\u2019on peut appr\u00E9cier les derniers raffinements des Covet, le portail monumental con\u00E7u vers 1750, les petits cabinets agr\u00E9ment\u00E9s de d\u00E9licates gypseries de style Louis XV et Louis XVI (cabinet des bains orn\u00E9 d\u2019un relief du Bain de Diane d\u00E9couvrant la grossesse de la nymphe Callisto, de troph\u00E9es et m\u00E9daillons des quatre saisons, boudoir couvert d\u2019une coupole \u00E0 \u00E9cailles et chutes de roses, etc.). \r\nB\u00E2timents et d\u00E9cors ont \u00E9t\u00E9 class\u00E9s monument historique en 1996, int\u00E9gralement restaur\u00E9s entre 1962 et 1988 pour se visiter comme un v\u00E9ritable h\u00F4tel aristocratique aux allures de palais urbain. L'Office de Tourisme y organise r\u00E9guli\u00E8rement des visites guid\u00E9es dans le cadre des Escales Patrimoine pour groupes et individuels.\r\n\r\nSource Patrick Varrot, historien d\u2019art - F\u00E9vrier 2021"@fr . "El edificio, que ahora es el Ayuntamiento, tiene sus or\u00EDgenes en el siglo XI, y seguramente fue fortificado a finales del siglo XII o principios del XIII\r\n\r\nPropiedad de la familia Baux, se\u00F1ores de Marignane hasta 1422, pas\u00F3 por las manos de las familias Valori, Anjou, Cossa y Varey\r\nEn el siglo XVI pas\u00F3 a ser propiedad de la familia Borb\u00F3n, luego, tras tres posesiones reales y un retorno a la corona bajo Francisco I, de la familia Saboya-Tende, antes de que llegaran los Covet en 1603, ostentando baron\u00EDa, marquesado y castillo hasta la Revoluci\u00F3n\r\n\r\nDel n\u00FAcleo medieval y renacentista se conserva todo el cuerpo occidental, que ahora est\u00E1 ocupado por la alcald\u00EDa, los servicios administrativos en los pisos superiores, y el Museo Albert Reynaud en la parte inferior (bodega, cocina, sala de recepci\u00F3n, prisi\u00F3n y patio de entrada original). La esquina suroeste se destin\u00F3 a la sala de los panelistas y a la capilla, dedicada a San Crist\u00F3bal en la Edad Media. El ala norte se utilizaba como \"tinel\" o sala de fermentaci\u00F3n con un gran establo que daba al patio\r\n\r\nA principios de la d\u00E9cada de 1550, Fran\u00E7oise de Foix, esposa de Claude de Savoie-Tende, llev\u00F3 a cabo una importante campa\u00F1a de renovaci\u00F3n, ampliaci\u00F3n y modernizaci\u00F3n, de la que desgraciadamente quedan muy pocos vestigios\r\n\r\nDe hecho, el castillo fue remodelado casi en su totalidad por los Covet entre 1603 y 1605, en torno al antiguo bailey, que se convirti\u00F3 en el patio principal y adopt\u00F3 la forma cuadrada perfecta. Al norte, el \"nuevo castillo\" se construy\u00F3 sobre el antiguo establo, que se convirti\u00F3 en una sala de juegos con grandes arcos, duplicada en la primera planta al estilo de la logia italiana. Le sigue el inicio de un ala de estilo Aix-en-Provence de los a\u00F1os 1640 y 1650, y luego los suntuosos \"pisos nuevos\" de Jean-Baptiste II de Covet, acondicionados a partir de 1664. Est\u00E1n situadas en la primera planta de una gran escalera construida en piedra de Calissanne, con una antesala, un gran sal\u00F3n y una sala nupcial\r\nEste conjunto est\u00E1 realzado por una suntuosa fachada sur (visible desde la plaza Charles Peguy) dise\u00F1ada por el arquitecto Laurent Vallon y construida por los alba\u00F1iles Jacques David y Andr\u00E9 Hermitte, probablemente dise\u00F1ada por el pintor Jean Daret\r\nEn el interior se admiran las chimeneas de yeso, que acumulan ornamentos y emblemas en el muy elaborado estilo barroco provenzal\r\nEl gran sal\u00F3n y el dormitorio est\u00E1n decorados con \"perspectivas\", o lienzos marujeados bajo un techo franc\u00E9s, atribuidos al pintor de origen suizo Rodolphe Ziegler y a su estudio de Aix\r\nDedicados a las grandes batallas de la historia cristiana en la sala de recepci\u00F3n, los cuadros honran a las mujeres fuertes de la historia romana en la segunda sala, bas\u00E1ndose en las fuentes de las novelas de Madeleine de Scud\u00E9ry\r\n\r\nUna gran fachada cl\u00E1sica, que recuerda al Palacio Farnesio, unific\u00F3 todos los edificios entre 1690 y 1700, girando el castillo definitivamente hacia el este y el gran parque redise\u00F1ado al estilo franc\u00E9s (los actuales Parc Camoin y Cours Mirabeau). Es en este lado donde se pueden apreciar los \u00FAltimos refinamientos de los Covets, la puerta monumental dise\u00F1ada hacia 1750, los peque\u00F1os gabinetes decorados con delicadas yeser\u00EDas de estilo Luis XV y Luis XVI (el gabinete de los ba\u00F1os decorado con un relieve del Ba\u00F1o de Diana descubriendo el embarazo de la ninfa Calisto, trofeos y medallones de las cuatro estaciones, el tocador cubierto con una c\u00FApula con escamas y ca\u00EDdas de rosas, etc.)\r\nLos edificios y la decoraci\u00F3n fueron clasificados como monumento hist\u00F3rico en 1996, y fueron completamente restaurados entre 1962 y 1988, para que puedan ser visitados como un verdadero hotel aristocr\u00E1tico con la apariencia de un palacio urbano. La Oficina de Turismo organiza regularmente visitas guiadas para grupos y particulares en el marco de sus Escenarios del Patrimonio.\r\n\r\nFuente Patrick Varrot, historiador del arte - Febrero 2021"@es . "Het huidige stadhuis vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw, en werd zeker versterkt aan het eind van de 12e of het begin van de 13e eeuw\r\n\r\nEigendom van de familie Baux, heren van Marignane tot 1422, daarna in handen van de families Valori, Anjou, Cossa en Varey\r\nIn de 16e eeuw werd het eigendom van de familie Bourbon, vervolgens na drie koninklijke holdings en een terugkeer naar de kroon onder Fran\u00E7ois I, die van de familie Savoie-Tende, voordat de Covets in 1603 arriveerden en baronie, markgraafschap en kasteel hielden tot de Revolutie\r\n\r\nVan de middeleeuwse en renaissancistische kern is het hele westelijke gedeelte overgebleven, nu ingenomen door het kantoor van de burgemeester, de administratieve diensten op de bovenste verdiepingen en het Albert Reynaud Museum in het onderste gedeelte (kelder, keuken, ontvangstruimte, gevangenis en oorspronkelijke binnenplaats). De zuidwestelijke hoek was bestemd voor de panelledenkamer en de kapel, in de middeleeuwen gewijd aan Sint-Christoffel. De noordelijke vleugel werd gebruikt als \"tinel\" of gistkamer, met daarboven de grote stal die uitkijkt op de bailey\r\n\r\nIn het begin van de jaren 1550 werd een grote renovatie, uitbreiding en modernisering doorgevoerd door Fran\u00E7oise de Foix, echtgenote van Claude de Savoie-Tende, waarvan helaas maar weinig sporen zijn overgebleven\r\n\r\nHet kasteel werd namelijk bijna volledig verbouwd door de Covets van 1603-1605, rond de voormalige bailey, die de belangrijkste binnenplaats werd en de perfecte vierkante vorm aannam. In het noorden werd het \"nieuwe kasteel\" gebouwd over de voormalige stal, omgebouwd tot een speelzaal, geopend door grote arcades, verdubbeld op de eerste verdieping volgens het Italiaanse loggia schema. Daarna volgt het begin van een vleugel in de stijl van Aix-en-Provence uit de jaren 1640 en 1650, en vervolgens de weelderige \"nieuwe flats\" van Jean-Baptiste II de Covet, ingericht vanaf 1664. Ze bevinden zich op de eerste verdieping van een grote trap in Calissanne-steen, met een voorkamer, een grote salon en een bruidskamer\r\nDit geheel wordt versterkt door een weelderige zuidelijke gevel (zichtbaar vanaf het Charles Peguyplein), ontworpen door de architect Laurent Vallon en uitgevoerd door de metselaars Jacques David en Andr\u00E9 Hermitte, waarschijnlijk ontworpen door de schilder Jean Daret\r\nBinnen kan men de gipsen schouwen bewonderen, met ornamenten en emblemen in de zeer uitgebreide Proven\u00E7aalse barokstijl\r\nDe grote woonkamer en de slaapkamer zijn versierd met \"perspectieven\", oftewel doeken onder een Frans plafond, toegeschreven aan de in Zwitserland geboren schilder Rodolphe Ziegler en zijn atelier in Aix\r\nIn de ontvangstzaal worden de grote veldslagen uit de christelijke geschiedenis in herinnering gebracht en in de tweede zaal eren de schilderijen de sterke vrouwen uit de Romeinse geschiedenis, waarbij de bronnen van de romans van Madeleine de Scud\u00E9ry worden gebruikt\r\n\r\nEen grote klassieke gevel, die doet denken aan die van het Farnese paleis, verenigde alle gebouwen tussen 1690 en 1700, waarbij het kasteel definitief naar het oosten werd gekeerd en het grote park in Franse stijl werd heringericht (nu het Camoin park en Cours Mirabeau). Het is aan deze kant dat men de laatste verfijningen van de Covets kan waarderen, de monumentale poort ontworpen rond 1750, de kleine kabinetten versierd met delicate gipsen in de Louis XV en Louis XVI stijl (badkamerkast versierd met een reli\u00EBf van het bad van Diana die de zwangerschap van de nimf Callisto ontdekt, trofee\u00EBn en medaillons van de vier seizoenen, boudoir bedekt met een koepel met schubben en rozenval, enz.)\r\nDe gebouwen en decoraties werden in 1996 geklasseerd als historisch monument en werden tussen 1962 en 1988 volledig gerestaureerd, zodat ze kunnen worden bezocht als een echt aristocratisch hotel met de uitstraling van een stadspaleis. Het Bureau voor Toerisme organiseert regelmatig rondleidingen voor groepen en individuen in het kader van zijn Erfgoed Escales.\r\n\r\nBron Patrick Varrot, kunsthistoricus - februari 2021"@nl . "Oggi sede del Municipio, l'edificio risale all'XI secolo e fu certamente fortificato alla fine del XII o all'inizio del XIII secolo\r\n\r\nDi propriet\u00E0 della famiglia Baux, signori di Marignane fino al 1422, pass\u00F2 poi nelle mani delle famiglie Valori, Anjou, Cossa e Varey\r\nNel XVI secolo divenne propriet\u00E0 dei Borbone, poi, dopo tre possedimenti reali e il ritorno alla corona sotto Francesco I, della famiglia Savoia-Tende, prima dell'arrivo dei Covet nel 1603, che detennero baronia, marchesato e castello fino alla Rivoluzione\r\n\r\nDel nucleo medievale e rinascimentale rimane l'intero corpo occidentale, oggi occupato dall'ufficio del sindaco, dai servizi amministrativi ai piani superiori e dal Museo Albert Reynaud nella parte inferiore (cantina, cucina, sala di ricevimento, prigione e cortile d'ingresso originale). L'angolo sud-occidentale era destinato alla sala dei pannelli e alla cappella, dedicata a San Cristoforo nel Medioevo. L'ala nord era adibita a \"tinel\" o sala di fermentazione con un'ampia stalla che si affacciava sul cortile\r\n\r\nAll'inizio degli anni Cinquanta del Novecento Fran\u00E7oise de Foix, moglie di Claude de Savoie-Tende, realizz\u00F2 un'importante opera di ristrutturazione, ampliamento e ammodernamento, di cui purtroppo rimangono poche tracce\r\n\r\nIn realt\u00E0, il castello fu quasi interamente ristrutturato dai Covet nel 1603-1605, intorno all'ex bailamme, che divenne il cortile principale e adott\u00F2 la perfetta forma quadrata. A nord, il \"nuovo castello\" \u00E8 stato costruito sopra l'ex stalla, che \u00E8 stata trasformata in una sala giochi con grandi archi, raddoppiata al primo piano in stile loggia italiana. Segue l'inizio di un'ala in stile Aix-en-Provence degli anni 1640 e 1650, e poi i sontuosi \"appartamenti nuovi\" di Jean-Baptiste II de Covet, allestiti a partire dal 1664. Si trovano al primo piano di una grande scalinata in pietra di Calissanne, con un'anticamera, un ampio salone e una camera nuziale\r\nQuesto insieme \u00E8 arricchito da una sontuosa facciata meridionale (visibile da Place Charles Peguy) progettata dall'architetto Laurent Vallon e realizzata dai muratori Jacques David e Andr\u00E9 Hermitte, probabilmente su disegno del pittore Jean Daret\r\nAll'interno si ammirano i camini in gesso, che accumulano ornamenti ed emblemi nell'elaboratissimo stile barocco provenzale\r\nIl grande salone e la camera da letto sono decorati con \"prospettive\", ovvero tele mimetizzate sotto un soffitto francese, attribuite al pittore di origine svizzera Rodolphe Ziegler e al suo studio di Aix\r\nDedicati alle grandi battaglie della storia cristiana nella sala d'accoglienza, i dipinti rendono omaggio alle donne forti della storia romana nella seconda sala, attingendo alle fonti dei romanzi di Madeleine de Scud\u00E9ry\r\n\r\nUna grande facciata classica, che ricorda quella di Palazzo Farnese, unific\u00F2 tutti gli edifici tra il 1690 e il 1700, orientando definitivamente il castello verso est e il grande parco ridisegnato in stile francese (gli attuali Parc Camoin e Cours Mirabeau). \u00C8 su questo lato che si possono apprezzare le ultime raffinatezze dei Covetti, il cancello monumentale progettato intorno al 1750, i piccoli armadi decorati con delicate gessature in stile Luigi XV e Luigi XVI (l'armadietto dei bagni decorato con un rilievo del Bagno di Diana che scopre la gravidanza della ninfa Callisto, trofei e medaglioni delle quattro stagioni, il boudoir coperto da una cupola con squame e cascate di rose, ecc.)\r\nGli edifici e le decorazioni sono stati classificati come monumento storico nel 1996 e sono stati completamente restaurati tra il 1962 e il 1988, in modo da poter essere visitati come un vero e proprio hotel aristocratico con l'aspetto di un palazzo urbano. L'Ufficio del Turismo organizza regolarmente visite guidate per gruppi e singoli nell'ambito delle sue Heritage Escales.\r\n\r\nFonte Patrick Varrot, storico dell'arte - febbraio 2021"@it . . .