. . . . . "De kerk Saint-Pierre-\u00E8s-Liens in Riceys-Bas bestaat minstens sinds het einde van de 7e eeuw. Het is de moederkerk van de stad Les Riceys.\n\nHet huidige uiterlijk dateert van de overgang tussen de Middeleeuwen en de Renaissance, en de stijl weerspiegelt beide periodes. Het koor werd gebouwd aan het einde van de 15e eeuw, gevolgd door de zijkapellen, het dwarsschip en het schip in de eerste helft van de 16e eeuw. De jaartallen 1522 en 1527 staan op de zuidelijke pilaren en 1543 op de eerste noordelijke pilaar. De westgevel dateert uit het midden van de 16e eeuw en het geheel werd voltooid door de toevoeging van twee zijkapellen aan het koor in 1614 en 1647. De grote stenen trap bij de westelijke ingang werd herbouwd in 1861. De kerk bestaat uit een schip met vier travee\u00EBn en drie schepen met zijkapellen tussen de steunberen, een niet vooruitspringend dwarsschip en een koor met drie travee\u00EBn en drie schepen, ook met kapellen, eindigend in een driezijdige apsis. De westgevel heeft een halfrond portaal met daarboven een tweede verdieping met een buitengalerij en drie stenen lantaarns met koepels. De oudste overgebleven ramen dateren uit het einde van de 15e eeuw, met de Calvarieberg en de Apostolische Geloofsbelijdenis in de apsis. De centrale travee is gewijd aan het leven van Sint Pieter, met schenkers gepresenteerd door de heilige als paus; de Apostolische Geloofsbelijdenis, met apostelen en profeten die elkaar antwoorden door middel van phylacteries; Christus van Medelijden, vergezeld van fragmenten van een Boom van Jesse, Sint Robert, en ongelijksoortige sc\u00E8nes zoals de Onthoofding van Sint Johannes de Doper. Rond 1525 werd het glas-in-loodraam gewijd aan Genesis gemaakt, volgens een iconografisch model dat gebruikelijk was in de Champagne. De ramen in het middenschip, met hun originele afbeeldingen van de Wonderbaarlijke Hostie en het Verhaal van de Drie Doden en de Drie Levenden, dateren uit 1549 en 1550. Decoratieve en figuratieve glas-in-loodramen werden in de 19e eeuw ge\u00EFnstalleerd, met name door L.V. Gesta in 1871 en 1880 voor een beschermengel (travee 6), een Heilige Barbara en een Heilige Emilie (travee 11), en door E. Virot in 1872 voor een opvoeding van de Maagd (travee 7). De gebrandschilderde ramen werden volledig herbouwd in 1869. Tussen 1876 en 1895 werd er echter ernstige schade veroorzaakt door hagel. De hoofdramen werden gerestaureerd door J.J. Gruber in 1960 (Miraculeuze Hostie), daarna tussen 1974 en 1976 en tenslotte in 1981 (Verhaal van de Drie Doden). In 1983 werd het hoofdraam beschadigd doordat er stenen naar werden gegooid. Tussen 1985 en 1987 verwijderde het Vinum-atelier verschillende panelen om de glas-in-loodramen van de Vier ruiters van de Apocalyps in het bijgebouw van de schatkamer van de kathedraal van Troyes te vervoegen. Het gebouw en de glas-in-loodramen werden in 1840 geklasseerd."@nl . "L\u2019\u00E9glise Saint-Pierre-\u00E8s-Liens de Riceys-Bas existe au moins depuis la fin du VIIe si\u00E8cle. C\u2019est l\u2019\u00E9glise-m\u00E8re de l\u2019agglom\u00E9ration des Riceys. \n\nSon aspect actuel remonte \u00E0 la transition entre Moyen Age et Renaissance, aussi son style refl\u00E8te ces deux \u00E9poques. Le ch\u0153ur a \u00E9t\u00E9 construit \u00E0 la fin du XVe si\u00E8cle, suivi par les chapelles lat\u00E9rales du ch\u0153ur, le transept et la nef, dans la premi\u00E8re moiti\u00E9 du XVIe. Les dates de 1522 et 1527 sont port\u00E9es sur les piliers sud et celle de 1543 sur le premier pilier nord. La fa\u00E7ade occidentale date du milieu du XVIe et le tout a \u00E9t\u00E9 achev\u00E9 par l\u2019ajout de deux chapelles lat\u00E9rales du ch\u0153ur en 1614 et 1647. Le grand escalier en pierre de l'entr\u00E9e ouest a \u00E9t\u00E9 refait en 1861.L\u2019\u00E9glise est compos\u00E9e d\u2019une nef \u00E0 trois vaisseaux longue de quatre trav\u00E9es, avec des chapelles lat\u00E9rales pratiqu\u00E9es entre les contreforts, d\u2019un transept non saillant et d\u2019un ch\u0153ur \u00E0 trois vaisseaux de trois trav\u00E9es \u00E9galement accompagn\u00E9es de chapelles termin\u00E9 par une abside \u00E0 trois pans. La fa\u00E7ade occidentale comporte un porche en plein cintre surmont\u00E9 d\u2019un \u00E9tage \u00E0 tribune ext\u00E9rieure et de trois lanternes de pierre couvertes de coupoles. Le clocher, surmont\u00E9 d\u2019une fl\u00E8che aig\u00FCe de 42 m, s\u2019\u00E9l\u00E8ve au-dessus de la crois\u00E9e.Les plus anciennes vitreries subsistantes remontent \u00E0 la fin du XVe si\u00E8cle, avec le Calvaire et le Credo apostolique de l\u2019abside. La baie d'axe est consacr\u00E9e \u00E0 la Vie de saint Pierre, avec des donateurs pr\u00E9sent\u00E9s par le saint en pape ; au Credo apostolique avec des ap\u00F4tres et des proph\u00E8tes qui se r\u00E9pondent par le biais de phylact\u00E8res ; au Christ de Piti\u00E9 accompagn\u00E9 de fragments d\u2019un Arbre de Jess\u00E9, de saint Robert, de sc\u00E8nes disparates comme une D\u00E9collation de saint Jean-Baptiste. Vers 1525 a \u00E9t\u00E9 r\u00E9alis\u00E9e la verri\u00E8re consacr\u00E9e \u00E0 la Gen\u00E8se, qui suit un mod\u00E8le iconographique courant en Champagne. Les verri\u00E8res de la nef \u00E0 l\u2019imagerie originale pr\u00E9sentant l\u2019Hostie miraculeuse et le Dit des trois morts et des trois vifs datent de 1549 et 1550. Des verri\u00E8res d\u00E9coratives et figur\u00E9es ont \u00E9t\u00E9 mises en place au XIXe si\u00E8cle, notamment par L.V. Gesta en 1871 et 1880 pour un ange gardien (baie 6), une sainte Barbe et une sainte Emilie (baie 11) , et par E. Virot en 1872 pour une Education de la Vierge (baie 7). La r\u00E9fection compl\u00E8te des vitraux est entreprise en 1869. Mais de graves dommages sont occasionn\u00E9s par la gr\u00EAle entre 1876 et 1895. Les principales verri\u00E8res sont restaur\u00E9es par J.J. Gruber en 1960 (Hostie miraculeuse) puis entre 1974 et 1976 et enfin en 1981 (Dit des trois morts). En 1983, la verri\u00E8re d\u2019axe est endommag\u00E9e par des jets de pierres. De 1985 \u00E0 1987, l\u2019atelier Vinum a proc\u00E9d\u00E9 \u00E0 la d\u00E9pose de plusieurs panneaux qui ont rejoint les vitraux des Quatre cavaliers de l\u2019Apocalypse \u00E0 l\u2019annexe du tr\u00E9sor de la cath\u00E9drale de Troyes.L\u2019\u00E9difice et les vitraux ont \u00E9t\u00E9 class\u00E9s en 1840."@fr . "La chiesa di Saint-Pierre-\u00E8s-Liens a Riceys-Bas esiste almeno dalla fine del VII secolo. \u00C8 la chiesa madre della citt\u00E0 di Les Riceys.\n\nIl suo aspetto attuale risale alla transizione tra il Medioevo e il Rinascimento e il suo stile riflette entrambi i periodi. Il coro fu costruito alla fine del XV secolo, seguito dalle cappelle laterali del coro, dal transetto e dalla navata nella prima met\u00E0 del XVI secolo. Le date 1522 e 1527 appaiono sui pilastri sud e 1543 sul primo pilastro nord. La facciata occidentale risale alla met\u00E0 del XVI secolo e l'insieme fu completato con l'aggiunta di due cappelle laterali al coro nel 1614 e nel 1647. La grande scalinata in pietra dell'ingresso occidentale \u00E8 stata ricostruita nel 1861.La chiesa \u00E8 composta da una navata a quattro campate a tre navate con cappelle laterali tra i contrafforti, un transetto non sporgente e un coro a tre campate a tre navate, anch'esso con cappelle, che termina con un'abside a tre lati. La facciata occidentale presenta un portico semicircolare sormontato da un secondo piano con una galleria esterna e tre lanterne in pietra coperte da cupole. Le finestre pi\u00F9 antiche risalgono alla fine del XV secolo, con il Calvario e il Credo Apostolico nell'abside. La campata centrale \u00E8 dedicata alla Vita di San Pietro, con donatori presentati dal santo come papa; al Credo Apostolico, con apostoli e profeti che si rispondono attraverso filatteri; al Cristo della Piet\u00E0, accompagnato da frammenti di un Albero di Jesse, a San Roberto e a scene disparate come la Decapitazione di San Giovanni Battista. Intorno al 1525 fu realizzata la vetrata dedicata alla Genesi, secondo un modello iconografico diffuso nella Champagne. Le vetrate della navata centrale, con le immagini originali dell'Ostia Miracolosa e del Racconto dei tre morti e dei tre vivi, risalgono al 1549 e al 1550. Nel XIX secolo sono state installate vetrate decorative e figurative, in particolare da L.V. Gesta nel 1871 e 1880 per un angelo custode (campata 6), una Santa Barbara e una Santa Emilie (campata 11), e da E. Virot nel 1872 per un'Educazione della Vergine (campata 7). Le vetrate sono state completamente ricostruite nel 1869. Tuttavia, gravi danni furono causati dalla grandine tra il 1876 e il 1895. Le vetrate principali furono restaurate da J.J. Gruber nel 1960 (Ostia Miracolosa), poi tra il 1974 e il 1976 e infine nel 1981 (Racconto dei tre morti). Nel 1983 la finestra principale fu danneggiata dal lancio di pietre. Tra il 1985 e il 1987, l'officina Vinum ha rimosso diversi pannelli per unire le vetrate dei Quattro cavalieri dell'Apocalisse nell'annesso del tesoro della cattedrale di Troyes.L'edificio e le vetrate sono stati classificati nel 1840."@it . "The church Saint-Pierre-\u00E8s-Liens of Riceys-Bas exists at least since the end of the seventh century. It is the mother church of the agglomeration of Riceys. \n\nIts present appearance goes back to the transition between Middle Ages and Renaissance, so its style reflects both periods. The choir was built at the end of the 15th century, followed by the side chapels of the choir, the transept and the nave, in the first half of the 16th century. The dates of 1522 and 1527 are worn on the south pillars and that of 1543 on the first pillar north. The western facade dates from the middle of the 16th century and was completed by the addition of two side chapels of the choir in 1614 and 1647. The grand stone staircase of the western entrance was redone in 1861.The church is composed of a nave with three aisles, four spans, with lateral chapels between the buttresses, a non-projecting transept and a three-bay choir with three spans also accompanied by chapels ending with a three-sided apse. The western facade has a semicircular porch surmounted by a floor with an outer gallery and three stone lanterns covered with cupolas. The belfry, surmounted by a 42 m high spire, rises above the crossing. The oldest surviving glassworks date back to the end of the 15th century, with Calvary and the Apostolic Credo of the apse. The axis bay is dedicated to the Life of St. Peter, with donors presented by the saint as pope; the Apostolic Creed with apostles and prophets who respond to each other through phylacteries; to the Christ of Mercy, accompanied by fragments of a Tree of Jesse, of Saint Robert, of disparate scenes like a Decollation of Saint John the Baptist. Towards 1525 was realized the glass-house dedicated to the Genesis, which follows a current iconographic model in Champagne. The windows of the nave with original imagery presenting the miraculous host and the said of the three dead and three alive date from 1549 and 1550. Decorative and figurative canopies were set up in the 19th century, notably by LV Gesta en 1871 and 1880 for a guardian angel (bay 6), a Saint Barbara and a holy Emilie (bay 11), and by E. Virot in 1872 for an Education of the Virgin (bay 7). The complete restoration of stained glass was undertaken in 1869. But serious damage was caused by hail between 1876 and 1895. The main windows were restored by JJ Gruber in 1960 (miraculous host) and then between 1974 and 1976 and finally in 1981 (Dit des three deaths). In 1983, the canopy is damaged by stone throwing. From 1985 to 1987, the Vinum workshop proceeded to the removal of several panels that joined the windows of the Four horsemen of the Apocalypse at the Troyes cathedral treasury. The building and the stained glass windows were classified in 1840."@en . "Die Kirche Saint-Pierre-\u00E8s-Liens in Riceys-Bas existiert mindestens seit dem Ende des 7. Jahrhunderts. Sie ist die Mutterkirche der Siedlung Les Riceys.\n\nIhr heutiges Aussehen geht auf den \u00DCbergang vom Mittelalter zur Renaissance zur\u00FCck, weshalb ihr Stil beide Epochen widerspiegelt. Der Chor wurde Ende des 15. Jahrhunderts erbaut, gefolgt von den Seitenkapellen des Chors, dem Querschiff und dem Kirchenschiff in der ersten H\u00E4lfte des 16. Die Jahreszahlen 1522 und 1527 stehen auf den s\u00FCdlichen Pfeilern und 1543 auf dem ersten n\u00F6rdlichen Pfeiler. Die Westfassade stammt aus der Mitte des 16. Jahrhunderts und wurde 1614 und 1647 durch den Anbau von zwei Seitenkapellen des Chors vollendet. Die gro\u00DFe Steintreppe am Westeingang wurde 1861 erneuert.Die Kirche besteht aus einem dreischiffigen Schiff mit vier Jochen und Seitenkapellen zwischen den Strebepfeilern, einem nicht vorspringenden Querschiff und einem dreischiffigen Chor mit drei Jochen und Kapellen, der von einer dreiteiligen Apsis abgeschlossen wird. Die Westfassade besteht aus einer rundbogigen Vorhalle, \u00FCber der sich ein Stockwerk mit einer \u00E4u\u00DFeren Trib\u00FCne und drei Steinlaternen mit Kuppeln befinden. Die \u00E4ltesten noch erhaltenen Glasmalereien stammen aus dem sp\u00E4ten 15. Jahrhundert und zeigen den Kalvarienberg und das Apostolische Glaubensbekenntnis in der Apsis. Die Achsen\u00F6ffnung ist dem Leben des Heiligen Petrus gewidmet, mit Spendern, die von dem Heiligen als Papst dargestellt werden; dem Apostolischen Glaubensbekenntnis mit Aposteln und Propheten, die sich durch Phylakterien antworten; dem Christus des Mitleids, begleitet von Fragmenten eines Jesse-Baums, dem Heiligen Robert und disparaten Szenen wie der Enthauptung Johannes des T\u00E4ufers. Um 1525 wurde das Glasfenster zur Genesis fertiggestellt, das einem in der Champagne \u00FCblichen ikonografischen Muster folgt. Die Glasfenster des Kirchenschiffs mit der wunderbaren Hostie und der Erz\u00E4hlung von den drei Toten und den drei Lebenden stammen aus den Jahren 1549 und 1550. Jahrhundert wurden dekorative und figurative Glasfenster eingesetzt, insbesondere von L.V. Gesta 1871 und 1880 f\u00FCr einen Schutzengel (Bucht 6), eine heilige Barbara und eine heilige Emilie (Bucht 11) und von E. Virot 1872 f\u00FCr eine Erziehung der Jungfrau Maria (Bucht 7). Die vollst\u00E4ndige Erneuerung der Glasmalereien wurde 1869 in Angriff genommen. Zwischen 1876 und 1895 kam es jedoch zu schweren Sch\u00E4den durch Hagelschlag. Die wichtigsten Glasfenster wurden 1960 von J.J. Gruber restauriert (Wundert\u00E4tige Hostie), dann zwischen 1974 und 1976 und schlie\u00DFlich 1981 (Dit des trois morts). Im Jahr 1983 wurde das Achsglas durch Steinw\u00FCrfe besch\u00E4digt. Von 1985 bis 1987 entfernte das Atelier Vinum mehrere Tafeln, die zu den Glasmalereien der Vier Reiter der Apokalypse im Anhang der Schatzkammer der Kathedrale von Troyes hinzugef\u00FCgt wurden. 1840 wurden das Geb\u00E4ude und die Glasmalereien unter Denkmalschutz gestellt."@de . "La iglesia de Saint-Pierre-\u00E8s-Liens de Riceys-Bas existe al menos desde finales del siglo VII. Es la iglesia matriz de la ciudad de Les Riceys.\n\nSu aspecto actual data de la transici\u00F3n entre la Edad Media y el Renacimiento, y su estilo refleja ambos periodos. El coro se construy\u00F3 a finales del siglo XV, seguido de las capillas laterales del coro, el crucero y la nave, en la primera mitad del siglo XVI. Las fechas 1522 y 1527 figuran en los pilares sur y 1543 en el primer pilar norte. La fachada oeste data de mediados del siglo XVI, y el conjunto se complet\u00F3 con la adici\u00F3n de dos capillas laterales al coro en 1614 y 1647. La gran escalera de piedra de la entrada oeste se reconstruy\u00F3 en 1861.La iglesia consta de una nave de cuatro tramos y tres naves con capillas laterales entre los contrafuertes, un crucero no volado y un coro de tres tramos y tres naves, tambi\u00E9n con capillas, que termina en un \u00E1bside de tres lados. La fachada oeste presenta un porche semicircular rematado por un segundo piso con una galer\u00EDa exterior y tres linternas de piedra cubiertas por c\u00FApulas. Las ventanas m\u00E1s antiguas que se conservan datan de finales del siglo XV, con el Calvario y el Credo Apost\u00F3lico en el \u00E1bside. La cruj\u00EDa central est\u00E1 dedicada a la Vida de San Pedro, con donantes presentados por el santo como papa; el Credo Apost\u00F3lico, con ap\u00F3stoles y profetas que se responden mediante filacterias; el Cristo de la Piedad, acompa\u00F1ado de fragmentos de un \u00C1rbol de Jes\u00E9, San Roberto, y escenas dispares como la Decapitaci\u00F3n de San Juan Bautista. Hacia 1525 se realiz\u00F3 la vidriera dedicada al G\u00E9nesis, siguiendo un modelo iconogr\u00E1fico habitual en Champa\u00F1a. Las vidrieras de la nave, con sus im\u00E1genes originales de la Hostia Milagrosa y la Historia de los tres muertos y los tres vivos, datan de 1549 y 1550. En el siglo XIX se instalaron vidrieras decorativas y figurativas, en particular por L.V. Gesta en 1871 y 1880 para un \u00E1ngel de la guarda (nave 6), una Santa B\u00E1rbara y una Santa Emilia (nave 11), y por E. Virot en 1872 para una Educaci\u00F3n de la Virgen (nave 7). Las vidrieras se reconstruyeron por completo en 1869. Sin embargo, el granizo caus\u00F3 graves da\u00F1os entre 1876 y 1895. Las vidrieras principales fueron restauradas por J.J. Gruber en 1960 (Hostia Milagrosa), luego entre 1974 y 1976, y finalmente en 1981 (Historia de los tres muertos). En 1983, la vidriera principal result\u00F3 da\u00F1ada por el lanzamiento de piedras contra ella. Entre 1985 y 1987, el taller Vinum retir\u00F3 varios paneles para unir las vidrieras de los Cuatro Jinetes del Apocalipsis en el tesoro anexo de la catedral de Troyes.El edificio y las vidrieras fueron catalogados en 1840."@es . . .