. . . . . . "En un lugar llamado Sili\u00E8re (del lat\u00EDn Salinaria = lugar pantanoso; \"en Sali\u00E8res\" en 1247), se encuentra esta agradable finca de tres hect\u00E1reas, de una sola habitaci\u00F3n y muros altos. Fue construido en 1659 para Nicolas M\u00E9at, consejero del Bailliage y del Tribunal Presidencial de Langres.\nEl castillo tiene una fachada ajardinada con dos pabellones que dan a un vasto jard\u00EDn formal (conocido como \"\u00E0 la fran\u00E7aise\") que se eleva por la ladera. El jard\u00EDn fue descrito en 1684 como \"adornado con fuentes, espalderas y enrejados; a la derecha est\u00E1 la menagerie, a la izquierda un huerto, con el pabell\u00F3n en el extremo; el trazado es tan bello que al abrir la puerta se descubre toda la profundidad de esta hermosa residencia y una infinidad de aguas que brotan de la capa fre\u00E1tica hacia el patio de diferentes maneras, donde el arte, combinado con la naturaleza, encuentra algo para satisfacer la curiosidad .... el jard\u00EDn tiene diferentes bellezas: algunas son naturales, otras artificiales. El canal que corre a lo largo del callej\u00F3n del medio, entreverado de cascadas, es de una variedad tan agradable que uno no puede abandonarlo para visitar las otras bellezas de los callejones, grutas, gabinetes, parterres y otros canales de agua tan viva que se puede ver hasta el fondo\". \nTras pertenecer durante mucho tiempo a la familia M\u00E9at, el castillo fue propiedad de otras familias de Langre: Le Picard, Rapha\u00EBl Gaucher que se hac\u00EDa llamar \"Gaucher de Silli\u00E8res\" hacia 1740, Guillaume Gousselin en 1757 y M. Donz\u00E9 en 1783. En 1812, fue adquirida en subasta por Fran\u00E7ois Bertrand (hermano del escultor de Langres Antoine-Henri Bertrand), quien la transmiti\u00F3 a su hija Zilia, casada con Pierre Jacquinot, abogado de Langres, y luego a Marie Jacquinot, su nieta, casada con Nicolas-Augustin Massin de Pressigny, fiscal imperial. La propiedad pas\u00F3 sucesivamente a Etienne Massin, Jacques Massin y, por \u00FAltimo, Pierre y Christiane Massin, que la han cuidado con pasi\u00F3n desde 1972, antes de cederla a su hija, Isabelle Sauvegrain, en 2012.\nEl conjunto destaca sobre todo por su jard\u00EDn a la francesa, trazado a finales del siglo XVII y que, seg\u00FAn la tradici\u00F3n familiar, fue dise\u00F1ado por Le N\u00F4tre o uno de sus disc\u00EDpulos.\nEl jard\u00EDn sufri\u00F3 mucho durante la Revoluci\u00F3n Francesa y la Segunda Guerra Mundial, tras lo cual hubo que sustituir las estatuas y replantar carpes. Pierre Massin, que ha cuidado con gran pasi\u00F3n y placer este jard\u00EDn centenario que pas\u00F3 a manos de su familia en 1812, ve\u00EDa la ornamentaci\u00F3n de la estatuaria mitol\u00F3gica griega como \"un acompa\u00F1amiento de un camino de luz altamente simb\u00F3lico\" en ascenso gradual hacia la estatua del Rey Sol entronizado en lo alto de la avenida principal."@es . "Dieses angenehme, drei Hektar gro\u00DFe, von hohen Mauern umschlossene Anwesen befindet sich im Ort Sili\u00E8re (vom lateinischen Salinaria = sumpfiger Ort; \"en Sali\u00E8res\" im Jahr 1247). Es wurde 1659 f\u00FCr Nicolas M\u00E9at, Berater am Vogtei- und Pr\u00E4sidialgericht von Langres, erbaut.\nDas Schloss hat eine Gartenfassade mit zwei zur\u00FCckkehrenden Pavillons, die auf einen gro\u00DFen, geordneten Garten (den sogenannten \"franz\u00F6sischen Garten\") blicken, der den Hang hinaufgeht. Die Anordnung ist so sch\u00F6n, dass man beim \u00D6ffnen der T\u00FCr die ganze Tiefe dieses sch\u00F6nen Aufenthalts und eine Unmenge von Wasser entdeckt, die vom Wasserspiegel bis zum Hof auf verschiedene Arten sprudeln, wo die Kunst in Verbindung mit der Natur etwas findet, was die Neugierde befriedigt.... Der Garten hat ungleiche Sch\u00F6nheiten: einige sind nat\u00FCrlich, andere k\u00FCnstlich. Der Kanal, der entlang der mittleren Allee verl\u00E4uft und von Wasserf\u00E4llen durchzogen ist, ist von so angenehmer Vielfalt, dass man ihn nicht verlassen kann, um die anderen Sch\u00F6nheiten der Alleen, Grotten, Kabinette, Beete und andere Kan\u00E4le mit so lebendigem Wasser zu besuchen, dass man bis auf den Grund blicken kann\". \nNachdem das Schloss lange Zeit der Familie M\u00E9at geh\u00F6rt hatte, war es im Besitz von Familien aus Langroise: Le Picard, Rapha\u00EBl Gaucher, der sich um 1740 \"Gaucher de Silli\u00E8res\" nannte, Guillaume Gousselin im Jahr 1757 und M. Donz\u00E9 im Jahr 1783. 1812 wurde es von Fran\u00E7ois Bertrand (Bruder des Bildhauers Antoine-Henri Bertrand aus Langrois) ersteigert, der es an seine Tochter Zilia weitergab, die Pierre Jacquinot, einen Anwalt aus Langres, heiratete, und dann an Marie Jacquinot, seine Enkelin, die Nicolas-Augustin Massin de Pressigny, einen kaiserlichen Staatsanwalt, heiratete. Das Anwesen fiel dann nacheinander an Etienne Massin, Jacques Massin und schlie\u00DFlich an Pierre und Christiane Massin, die es seit 1972 mit Leidenschaft pflegen, bevor sie es 2012 ihrerseits an ihre Tochter Isabelle Sauvegrain weitergaben.\nDas Ensemble ist vor allem wegen seines \"franz\u00F6sischen\" Gartens bemerkenswert, der Ende des 17. Jahrhunderts angelegt wurde und laut Familientradition von Le N\u00F4tre oder einem seiner Sch\u00FCler entworfen worden sein soll.\nDieser Garten hatte unter der Revolution und dem letzten Krieg, nach dem die Statuen neu vermessen und Hainbuchen neu gepflanzt werden mussten, stark gelitten. Pierre Massin, der diesen jahrhundertealten Garten, der 1812 in den Besitz seiner Familie \u00FCberging, mit gro\u00DFer Leidenschaft und Freude pflegte, sah in der Verzierung mit griechischen mythologischen Statuen \"eine Begleitung zu einem hochsymbolischen Weg des Lichts\" in Form eines allm\u00E4hlichen Aufstiegs zur Statue des Sonnenk\u00F6nigs, die ganz oben auf der gro\u00DFen Allee thront."@de . "This pleasant, high-walled, one-room, three-hectare estate is located in a place called Sili\u00E8re (from the Latin Salinaria = marshy place; \"en Sali\u00E8res\" in 1247). It was built in 1659 for Nicolas M\u00E9at, councillor at the Bailliage and Presidial Court of Langres.\nThe ch\u00E2teau features a garden facade with two pavilions overlooking a vast, well-ordered garden (known as \"\u00E0 la fran\u00E7aise\") rising up the hillside. Here's how it was described in 1684: it's a place \"adorned with fountains, espaliers and trellises; on the right is the menagerie, on the left an orchard, with the pavilion at the far end; the layout is so beautiful that, on opening the door, you discover the full depth of this beautiful stay and an infinite number of waters that gush out from the water table to the courtyard in different ways, where art, combined with nature, finds something to satisfy curiosity .... the garden has dissimilar beauties: some are natural, others artificial. The canal that runs the length of the middle alley, interspersed with waterfalls, is of such pleasing variety that you can't leave it to visit the other beauties of the alleyways, grottoes, cabinets, flowerbeds and other canals of such lively water that you can see all the way to the bottom. \nAfter belonging for many years to the M\u00E9at family, the ch\u00E2teau came under the ownership of other Langroise families: Le Picard, Rapha\u00EBl Gaucher who called himself \"Gaucher de Silli\u00E8res\" around 1740, Guillaume Gousselin in 1757 and M. Donz\u00E9 in 1783. In 1812, it was bought at auction by Fran\u00E7ois Bertrand (brother of Langres sculptor Antoine-Henri Bertrand), who passed it on to his daughter Zilia, wife of Langres lawyer Pierre Jacquinot, and then to his granddaughter Marie Jacquinot, who married imperial prosecutor Nicolas-Augustin Massin de Pressigny. The estate then passed successively to Etienne Massin, Jacques Massin, and finally Pierre and Christiane Massin, who have looked after it with passion since 1972, before passing it on to their daughter, Isabelle Sauvegrain, in 2012.\nThe ensemble is most remarkable for its French-style garden, created in the late 17th century and said by family tradition to have been designed by Le N\u00F4tre or one of his pupils.\nThe garden suffered greatly during the French Revolution and the Second World War, after which the statues had to be replaced and hornbeams replanted. Pierre Massin, who has tended this centuries-old garden, which came into his family in 1812, with great passion and happiness, saw in the ornamentation of the Greek mythological statuary, \"an accompaniment to a highly symbolic path of light\" in a gradual ascent towards the statue of the Sun King enthroned at the very top of the grand all\u00E9e."@en . "Dit aangename, hooggelegen landgoed van drie hectare met \u00E9\u00E9n kamer ligt in een plaats genaamd Sili\u00E8re (van het Latijnse Salinaria = moerassige plaats; \"en Sali\u00E8res\" in 1247). Het werd in 1659 gebouwd voor Nicolas M\u00E9at, een raadslid van de Bailliage en het Presidiale Hof van Langres.\nHet kasteel heeft een tuingevel met twee paviljoenen die uitkijken op een grote formele tuin (bekend als de \"Franse tuin\") die tegen de heuvel oploopt. De tuin werd in 1684 beschreven als \"versierd met fonteinen, leibomen en hekjes; rechts is de menagerie, links een boomgaard, met het paviljoen aan het uiteinde; de aanleg is zo mooi dat het openen van de deur de volledige diepte van dit prachtige verblijf onthult en een oneindig aantal wateren die op verschillende manieren uit de watertafel naar de binnenplaats stromen, waar kunst, gecombineerd met de natuur, iets vindt om de nieuwsgierigheid te bevredigen ... de tuin heeft verschillende schoonheden.... de tuin heeft verschillende schoonheden: sommige zijn natuurlijk, andere kunstmatig. Het kanaal dat over de lengte van de middelste steeg loopt, afgewisseld met watervallen, is zo aangenaam gevarieerd dat men het niet kan verlaten om de andere schoonheden van de steegjes, grotten, kabinetten, bloemperken en andere kanalen met zo levendig water te bezoeken dat men tot op de bodem kan kijken\". \nNa lange tijd in het bezit te zijn geweest van de familie M\u00E9at, werd het kasteel eigendom van andere families uit Langre: Le Picard, Rapha\u00EBl Gaucher die zich rond 1740 \"Gaucher de Silli\u00E8res\" noemde, Guillaume Gousselin in 1757 en M. Donz\u00E9 in 1783. In 1812 werd het op een veiling gekocht door Fran\u00E7ois Bertrand (broer van de Langresse beeldhouwer Antoine-Henri Bertrand), die het doorgaf aan zijn dochter Zilia, die trouwde met Pierre Jacquinot, een advocaat in Langres, en vervolgens aan Marie Jacquinot, zijn kleindochter, die trouwde met Nicolas-Augustin Massin de Pressigny, een keizerlijke procureur. Het landgoed ging vervolgens achtereenvolgens over naar Etienne Massin, Jacques Massin en tot slot Pierre en Christiane Massin, die het sinds 1972 met passie hebben onderhouden, voordat ze het in 2012 doorgaven aan hun dochter Isabelle Sauvegrain.\nHet ensemble is vooral opmerkelijk vanwege de tuin in Franse stijl, aangelegd aan het einde van de 17e eeuw en volgens de familieoverlevering ontworpen door Le N\u00F4tre of een van zijn leerlingen.\nDe tuin had zwaar te lijden tijdens zowel de Revolutie als de Tweede Wereldoorlog, waarna de beelden moesten worden vervangen en de haagbeuken opnieuw moesten worden geplant. Pierre Massin, die deze eeuwenoude tuin, die in 1812 in zijn familie kwam, met veel passie en plezier heeft onderhouden, zag de versiering van de Griekse mythologische beelden als \"een begeleiding van een zeer symbolisch pad van licht\" in een geleidelijke opgang naar het beeld van de Zonnekoning dat helemaal bovenaan de hoofdlaan troont."@nl . "Questa piacevole tenuta di tre ettari, con una sola stanza e mura alte, si trova in una localit\u00E0 chiamata Sili\u00E8re (dal latino Salinaria = luogo paludoso; \"en Sali\u00E8res\" nel 1247). Fu costruito nel 1659 per Nicolas M\u00E9at, consigliere del baliato e del tribunale presidenziale di Langres.\nIl castello presenta una facciata a giardino con due padiglioni che si affacciano su un vasto giardino formale (noto come \"giardino alla francese\") che degrada sul fianco della collina. Il giardino fu descritto nel 1684 come \"ornato di fontane, spalliere e graticci; a destra c'\u00E8 il serraglio, a sinistra un frutteto, con il padiglione in fondo; la disposizione \u00E8 cos\u00EC bella che aprendo la porta si scopre tutta la profondit\u00E0 di questa bella residenza e un numero infinito di acque che sgorgano dalla falda acquifera nel cortile in modi diversi, dove l'arte, combinata con la natura, trova qualcosa per soddisfare la curiosit\u00E0.... il giardino ha diverse bellezze: alcune sono naturali, altre artificiali. Il canale che corre per tutta la lunghezza del viale centrale, intervallato da cascate, \u00E8 di una variet\u00E0 cos\u00EC piacevole che non lo si pu\u00F2 lasciare per visitare le altre bellezze dei vicoli, delle grotte, degli armadi, delle aiuole e degli altri canali di acqua cos\u00EC viva che si pu\u00F2 vedere fino in fondo\". \nDopo essere appartenuto a lungo alla famiglia M\u00E9at, il castello fu di propriet\u00E0 di altre famiglie di Langre: Le Picard, Rapha\u00EBl Gaucher che si faceva chiamare \"Gaucher de Silli\u00E8res\" intorno al 1740, Guillaume Gousselin nel 1757 e M. Donz\u00E9 nel 1783. Nel 1812 fu acquistato all'asta da Fran\u00E7ois Bertrand (fratello dello scultore langarolo Antoine-Henri Bertrand), che lo pass\u00F2 alla figlia Zilia, che spos\u00F2 Pierre Jacquinot, avvocato a Langres, e poi a Marie Jacquinot, sua nipote, che spos\u00F2 Nicolas-Augustin Massin de Pressigny, procuratore imperiale. La tenuta pass\u00F2 poi a Etienne Massin, Jacques Massin e infine a Pierre e Christiane Massin, che l'hanno curata con passione dal 1972, prima di cederla alla figlia Isabelle Sauvegrain nel 2012.\nL'insieme si distingue soprattutto per il suo giardino alla francese, allestito alla fine del XVII secolo e che la tradizione familiare vuole sia stato progettato da Le N\u00F4tre o da uno dei suoi allievi.\nIl giardino ha sofferto molto sia durante la Rivoluzione francese sia durante la Seconda guerra mondiale, dopo la quale \u00E8 stato necessario sostituire le statue e ripiantare i carpini. Pierre Massin, che ha curato con grande passione e piacere questo giardino secolare, entrato a far parte della sua famiglia nel 1812, ha visto nell'ornamento della statuaria mitologica greca \"l'accompagnamento di un percorso di luce altamente simbolico\", in una graduale ascesa verso la statua del Re Sole in trono in cima al viale principale."@it . "Cet agr\u00E9able domaine de trois hectares d'une seule pi\u00E8ce clos de hauts murs, est situ\u00E9 au lieu-dit Sili\u00E8re (du latin Salinaria = lieu mar\u00E9cageux ; \u00AB en Sali\u00E8res \u00BB en 1247). Il a \u00E9t\u00E9 construit en 1659 pour Nicolas M\u00E9at, conseiller au bailliage et pr\u00E9sidial de Langres.\nLe ch\u00E2teau offre une fa\u00E7ade sur jardin avec deux pavillons en retour, donnant sur un vaste jardin ordonn\u00E9 (dit \u00AB \u00E0 la fran\u00E7aise \u00BB) montant dans le coteau. En voici la description en 1684 : C'est un lieu \u00AB orn\u00E9 de fontaines, d'espaliers, de treilles ; \u00E0 la droitte la menagerie, \u00E0 la gauche un verger, le pavillon dans le fond ; la disposition est si belle qu'en ouvrant la porte, on d\u00E9couvre toute la profondeur de ce beau s\u00E9jour et une infinit\u00E9 d'eau qui jaillissent depuis la nappe-d'eau jusques en la cour en diff\u00E9rentes mani\u00E8res, ou l'art joint \u00E0 la nature, trouve de quoi satisfaire la curiosit\u00E9 ... le jardin a des beaut\u00E9s dissemblables : les unes sont naturelles, d'autres artificielles. Le canal qui court tout le long de l'all\u00E9e du milieu, entrecoup\u00E9 de cascades faits de si agr\u00E9ables vari\u00E9t\u00E9s, qu'on ne peut la quitter pour visiter les autres beaut\u00E9s des all\u00E9es, des grottes, des cabinets, des parterres, et d'autres canaux d'une eau si vive qu'on d\u00E9couvre jusques en son fond \u00BB. \nApr\u00E8s avoir appartenu longtemps \u00E0 la famille M\u00E9at, le ch\u00E2teau a \u00E9t\u00E9 la propri\u00E9t\u00E9 de familles langroises : Le Picard, Rapha\u00EBl Gaucher qui se fait appeler \u00AB Gaucher de Silli\u00E8res \u00BB vers 1740, Guillaume Gousselin en 1757 et M. Donz\u00E9 en 1783. En 1812, il est achet\u00E9 aux ench\u00E8res par Fran\u00E7ois Bertrand (fr\u00E8re du sculpteur langrois Antoine-Henri Bertrand) qui le transmet \u00E0 sa fille Zilia, \u00E9pouse de Pierre Jacquinot avocat \u00E0 Langres, puis \u00E0 Marie Jacquinot sa petite-fille, qui \u00E9pouse Nicolas-Augustin Massin de Pressigny, procureur imp\u00E9rial. Le domaine \u00E9choit ensuite successivement \u00E0 Etienne Massin, Jacques Massin, et enfin \u00E0 Pierre et Christiane Massin qui l'ont entretenu avec passion depuis 1972, avant de le transmettre \u00E0 leur tour \u00E0 leur fille, Isabelle Sauvegrain, en 2012.\nL'ensemble est surtout remarquable par son jardin \u00AB \u00E0 la fran\u00E7aise \u00BB, \u00E9labor\u00E9 \u00E0 la fin du XVIIe si\u00E8cle, que la tradition familiale dit avoir \u00E9t\u00E9 dessin\u00E9 par Le N\u00F4tre ou un de ses \u00E9l\u00E8ves.\nCe jardin a beaucoup souffert de la R\u00E9volution comme de la derni\u00E8re guerre, apr\u00E8s laquelle les statues ont d\u00FB \u00EAtre recal\u00E9es et des charmes replant\u00E9s. Pierre Massin qui a entretenu avec beaucoup de passion et de bonheur ce jardin multi-s\u00E9culaire entr\u00E9 dans sa famille en 1812, voyait \u00E0 travers l'ornementation de la statuaire mythologique grecque, \u00AB un accompagnement vers un chemin de lumi\u00E8re hautement symbolique \u00BB en une mont\u00E9e progressive vers la statue du Roi-Soleil tr\u00F4nant tout en haut de la grande all\u00E9e."@fr . . .