. . . . "Moby Dick, or Why You Shouldn\u2019t Always Believe What Grown-ups Say\n\nTheatre \u2013 Ages 9 and over \u2013 1 hour 40 minutes\nLe Grand Large Theatre Company\n\nHerman Melville\u2019s novel Moby-Dick follows the journey of a penniless man in search of meaning, who decides to set sail on the Pequod. There he meets Captain Ahab, who has only one thing on his mind: to kill Moby Dick, the white whale that once tore off his leg. Far from being a simple hunt, this production explores the insidious depths of domination. The oceanic myth becomes an echo chamber in which the subtle mechanisms of domination are laid bare: fascination, isolation, consent wrested away under the guise of an ideal. The captain promises meaning amidst the chaos, a horizon to follow, a monster to defeat. But at what cost? On the Pequod, words command bodies, the collective closes in until it becomes suffocating, and the quest turns into a trap. This adaptation questions the space we allow to those who speak loudly and the strength required to find one\u2019s own voice again. The staging celebrates a jubilant performance in which everything is transformed: a broomstick becomes a harpoon, a bucket becomes the ocean, a song bursts forth to unite the crew.\n\nText, direction and set design: Benjamin Migneco \nCast: Arthur Baratin, Guillaume Geoffroy, Anthony Liebault, Deniz T\u00FCrkmen and Lorine Wolff \nSound and lighting design: R\u00E9my Caillavet\nChoreographic consultation: Sylvie Cieren\nPainters: Luana Inhuma and Pauline M\u00E9nard"@en . "Moby Dick o por qu\u00E9 no siempre hay que creer lo que dicen los mayores\n\nTeatro - A partir de 9 a\u00F1os - 1 h 40\nCompa\u00F1\u00EDa Le Grand Large\n\nLa novela Moby Dick, de Herman Melville, narra la trayectoria de un hombre desdichado y en busca de sentido, que decide hacerse a la mar a bordo del Pequod. All\u00ED conoce al capit\u00E1n Ahab, que solo tiene una idea en la cabeza: matar a Moby Dick, la ballena blanca que, en el pasado, le arranc\u00F3 una pierna. Lejos de ser una simple caza, esta obra explora las insidiosas profundidades del dominio. El mito oce\u00E1nico se convierte en una c\u00E1mara de eco donde se revelan los sutiles mecanismos de la dominaci\u00F3n: fascinaci\u00F3n, aislamiento, consentimiento arrancado bajo el pretexto de un ideal. El capit\u00E1n promete dar sentido al caos, un horizonte que seguir, un monstruo al que vencer. Pero, \u00BFa qu\u00E9 precio? En el Pequod, la palabra domina los cuerpos, el colectivo se aprieta hasta la asfixia y la b\u00FAsqueda se convierte en una trampa. Esta adaptaci\u00F3n cuestiona el espacio que se deja a quienes hablan alto y la fuerza que hace falta para recuperar la propia voz. La puesta en escena reivindica un j\u00FAbilo interpretativo en el que todo se transforma: el mango de una escoba se convierte en arp\u00F3n, un cubo se hace oc\u00E9ano, una canci\u00F3n resuena para unir a la tripulaci\u00F3n.\n\nTexto, direcci\u00F3n y escenograf\u00EDa: Benjamin Migneco \nCon: Arthur Baratin, Guillaume Geoffroy, Anthony Liebault, Deniz T\u00FCrkmen y Lorine Wolff \nDise\u00F1o de sonido e iluminaci\u00F3n: R\u00E9my Caillavet\nAsesoramiento coreogr\u00E1fico: Sylvie Cieren\nPintoras: Luana Inhuma y Pauline M\u00E9naard"@es . "Moby Dick of: je moet niet altijd geloven wat volwassenen zeggen\n\nTheater - Vanaf 9 jaar - 1 uur en 40 minuten\nTheatergezelschap Le Grand Large\n\nDe roman Moby Dick van Herman Melville volgt het levensverloop van een man die een been heeft verloren en op zoek is naar zingeving, en die besluit om aan boord van de Pequod de zee op te gaan. Daar maakt hij kennis met kapitein Ahab, die maar \u00E9\u00E9n ding in zijn hoofd heeft: Moby Dick doden, de witte walvis die hem ooit een been afnam. Dit werk is veel meer dan een simpele jacht; het verkent de verraderlijke diepten van de macht. De oceaanmythe wordt een echokamer waarin de subtiele mechanismen van overheersing worden onthuld: fascinatie, isolatie, onder het mom van een ideaal afgedwongen instemming. De kapitein belooft zin te geven aan de chaos, een horizon om na te streven, een monster om te verslaan. Maar tegen welke prijs? Op de Pequod beheerst het woord de lichamen, het collectief drukt elkaar tot verstikking en de zoektocht verandert in een valstrik. Deze bewerking stelt de vraag welke plaats we toekennen aan degenen die luid spreken en hoeveel kracht er nodig is om je eigen stem terug te vinden. De enscenering staat in het teken van een uitbundig spel waarin alles een andere vorm aanneemt: een bezemsteel wordt een harpoen, een emmer wordt de oceaan, een lied barst los om de bemanning te verenigen.\n\nTekst, regie en scenografie: Benjamin Migneco \nMet: Arthur Baratin, Guillaume Geoffroy, Anthony Liebault, Deniz T\u00FCrkmen en Lorine Wolff \nGeluids- en lichtontwerp: R\u00E9my Caillavet\nChoreografische begeleiding: Sylvie Cieren\nSchilders: Luana Inhuma en Pauline M\u00E9naud"@nl . "Moby Dick oder: Man sollte nicht immer glauben, was die Erwachsenen sagen\n\nTheater \u2013 Ab 9 Jahren \u2013 1 Std. 40 Min.\nTheatergruppe \u201ELe Grand Large\u201C\n\nHerman Melvilles Roman \u201EMoby Dick\u201C erz\u00E4hlt die Geschichte eines mittellosen Mannes auf der Suche nach dem Sinn des Lebens, der beschlie\u00DFt, mit der \u201EPequod\u201C in See zu stechen. Dort lernt er Kapit\u00E4n Ahab kennen, der nur einen Gedanken im Kopf hat: Moby Dick zu t\u00F6ten, den wei\u00DFen Wal, der ihm einst ein Bein gerissen hat. Weit mehr als eine einfache Jagd, erkundet diese Inszenierung die heimt\u00FCckischen Tiefen der Macht. Der Mythos des Ozeans wird zum Echoraum, in dem sich die subtilen Mechanismen der Herrschaft offenbaren: Faszination, Isolation, unter dem Deckmantel eines Ideals erzwungene Zustimmung. Der Kapit\u00E4n verspricht dem Chaos einen Sinn, einen Horizont, dem man folgen kann, ein Monster, das es zu besiegen gilt. Doch zu welchem Preis? Auf der Pequod beherrscht das Wort die K\u00F6rper, das Kollektiv r\u00FCckt so eng zusammen, dass es zum Ersticken kommt, und die Suche verwandelt sich in eine Falle. Diese Adaption hinterfragt den Platz, den man denen einr\u00E4umt, die laut sprechen, und die Kraft, die n\u00F6tig ist, um seine eigene Stimme wiederzufinden. Die Inszenierung setzt auf eine Spielfreude, in der sich alles verwandelt: Ein Besenstiel wird zur Harpune, ein Eimer wird zum Ozean, ein Lied bricht hervor, um die Besatzung zu einen.\n\nText, Regie und B\u00FChnenbild: Benjamin Migneco \nMit: Arthur Baratin, Guillaume Geoffroy, Anthony Liebault, Deniz T\u00FCrkmen und Lorine Wolff \nTon- und Lichtgestaltung: R\u00E9my Caillavet\nChoreografische Beratung: Sylvie Cieren\nMalerinnen: Luana Inhuma und Pauline M\u00E9nard"@de . "Moby Dick, ovvero non bisogna sempre credere a ci\u00F2 che dicono gli adulti\n\nTeatro - A partire dai 9 anni - 1 h 40\nCompagnia Le Grand Large\n\nIl romanzo Moby Dick di Herman Melville racconta la storia di un uomo sfortunato e alla ricerca di un senso alla propria vita, che decide di salpare a bordo del Pequod. L\u00EC fa conoscenza con il capitano Achab, che ha un solo pensiero in mente: uccidere Moby Dick, la balena bianca che, un tempo, gli strapp\u00F2 una gamba. Lungi dall\u2019essere una semplice caccia, quest\u2019opera esplora le insidiosi profondit\u00E0 del dominio. Il mito oceanico diventa una cassa di risonanza in cui si svelano i sottili meccanismi del dominio: fascino, isolamento, consenso strappato con il pretesto di un ideale. Il capitano promette un senso al caos, un orizzonte da seguire, un mostro da sconfiggere. Ma a quale prezzo? Sulla Pequod, la parola comanda i corpi, la collettivit\u00E0 si stringe fino a soffocare e la ricerca si trasforma in una trappola. Questo adattamento interroga lo spazio che lasciamo a chi parla forte e la forza necessaria per ritrovare la propria voce. La messa in scena rivendica un\u2019esuberanza interpretativa in cui tutto si trasforma: il manico di una scopa diventa un arpione, un secchio si trasforma in oceano, una canzone risuona per unire l\u2019equipaggio.\n\nTesto, regia e scenografia: Benjamin Migneco \nCon: Arthur Baratin, Guillaume Geoffroy, Anthony Liebault, Deniz T%FCrkmen e Lorine Wolff \nCreazione audio e luci: R\u00E9my Caillavet\nConsulenza coreografica: Sylvie Cieren\nPittori: Luana Inhuma e Pauline M\u00E9naard"@it . "Moby dick ou il ne faut pas toujours croire ce que disent les grandes personnes\n\nTh\u00E9\u00E2tre - \u00C0 partir de 9 ans - 1 h 40\nCompagnie Le Grand Large\n\nLe roman Moby Dick d\u2019Herman Melville suit la trajectoire d\u2019un homme fauch\u00E9 et en qu\u00EAte de sens, qui d\u00E9cide de prendre le large sur le Pequod. Il y fait la connaissance du capitaine Achab qui n\u2019a qu\u2019une id\u00E9e en t\u00EAte : tuer Moby Dick, la baleine blanche qui, jadis, lui arracha une jambe. Loin d\u2019une simple chasse, cette cr\u00E9ation explore les profondeurs insidieuses de l\u2019emprise. Le mythe oc\u00E9anique devient chambre d\u2019\u00E9cho o\u00F9 se d\u00E9voilent les m\u00E9canismes subtils de la domination : fascination, isolement, consentement arrach\u00E9 sous couvert d\u2019id\u00E9al. Le capitaine promet un sens au chaos, un horizon \u00E0 suivre, un monstre \u00E0 vaincre. Mais \u00E0 quel prix ? Sur le Pequod, la parole commande les corps, le collectif se serre jusqu\u2019\u00E0 l\u2019\u00E9touffement et la qu\u00EAte se transforme en pi\u00E8ge. Cette adaptation interroge la place qu\u2019on laisse \u00E0 ceux qui parlent fort et la force qu\u2019il faut pour retrouver sa voix. La mise en sc\u00E8ne revendique une jubilation de jeu o\u00F9 tout se transforme : un manche \u00E0 balai devient harpon, un seau se fait oc\u00E9an, une chanson \u00E9clate pour souder l\u2019\u00E9quipage.\n\nTexte, mise en sc\u00E8ne et sc\u00E9nographie : Benjamin Migneco \nAvec : Arthur Baratin, Guillaume Geoffroy, Anthony Liebault, Deniz T\u00FCrkmen et Lorine Wolff \nCr\u00E9ation son et lumi\u00E8re : R\u00E9my Caillavet\nRegard chor\u00E9graphique : Sylvie Cieren\nArtistes peintres : Luana Inhuma et Pauline M\u00E9nard"@fr . . .