"L'origine du\u00A0ch\u00E2teau\u00A0remonterait au\u00A0XV\u00E8me\u00A0si\u00E8cle. L'\u00E9difice actuel,\u00A0remontant\u00A0au d\u00E9but du XX\u00E8me si\u00E8cle,\u00A0est remarquable notamment par sa\u00A0toiture\u00A0\u00E9voquant un \"casque ancien de soldat\".\u00A0\n\u00A0"@fr . . . . . . . . . . . "L'origine du\u00A0ch\u00E2teau\u00A0remonterait au\u00A0XV\u00E8me\u00A0si\u00E8cle. L'\u00E9difice actuel,\u00A0remontant\u00A0au d\u00E9but du XX\u00E8me si\u00E8cle,\u00A0est remarquable notamment par sa\u00A0toiture\u00A0\u00E9voquant un \"casque ancien de soldat\".\u00A0\n\u00A0"@fr . "Le origini del castello risalgono al XV secolo. L'edificio attuale, risalente all'inizio del XX secolo, si distingue per il suo tetto, che ricorda un \"antico elmo da soldato\".\n "@it . "Los or\u00EDgenes del castillo se remontan al siglo XV. El edificio actual, de principios del siglo XX, destaca por su tejado, que se asemeja a un \"casco de soldado antiguo\".\n "@es . "Der Ursprung des Schlosses soll auf das 15. Das heutige Geb\u00E4ude stammt aus dem fr\u00FChen 20. Jahrhundert und ist vor allem wegen seines Daches bemerkenswert, das an einen \"alten Soldatenhelm\" erinnert.\n "@de . "The origins of the ch\u00E2teau date back to the 15th century. The current building, dating from the early 20th century, is remarkable for its roof, which is reminiscent of an \"ancient soldier's helmet\".\n "@en . "De oorsprong van het kasteel gaat terug tot de 15e eeuw. Het huidige gebouw dateert uit het begin van de 20e eeuw en valt op door het dak dat lijkt op een \"helm van een oude soldaat\".\n "@nl . . "La Seigneurie du Bois-Rouaud\n\u00A0\n\nCette seigneurie\u00A0existait depuis longtemps. Elle formait \"une ch\u00E2tellenie avec ses annexes de Maubussons, Ville-Maurice, La Hunaudais, La Sicaudais et Vue, tous fiefs s'\u00E9tendant sur les paroisses\u00A0de Saint-Hilaire, Arthon et Ch\u00E9m\u00E9r\u00E9.\"\nLe nom du Bois-Rouaud vient de Rouaud ou Rouault qui pourrait provenir de Rodoald puissant seigneur du Pellerin, descendant de Vikings convertis \u00E0 la religion catholique.\n\u00A0\n\nUne forteresse f\u00E9odale a \u00E9t\u00E9 b\u00E2tie sur ces terres au milieu du Moyen \u00C2ge.\u00A0Il ne reste cependant aucun vestige de ce ch\u00E2teau m\u00E9di\u00E9val.\n\nAlors que sous Louis XIII, le Bois-Rouaud n'\u00E9tait qu'un simple manoir, un ch\u00E2teau fut \u00E9difi\u00E9 au XVIII\u00E8me si\u00E8cle.\nIl fut malencontreusement incendi\u00E9 durant la R\u00E9volution. Alors que les R\u00E9publicains cantonnaient au Bois-Rouaud, ils furent attaqu\u00E9s par\u00A0les troupes royalistes de Princ\u00E9.\n\n\n\nComte et marquis de Juign\u00E9\n\nL'apog\u00E9e des seigneurs du Bois-Rouaud arrive tardivement avec le comte de Gustave de Juign\u00E9 (1825-1900)\nLa famille Juign\u00E9 avait h\u00E9rit\u00E9 de ce domaine des Crux-Rochechouart\u00A0en 1755.\n\nGustave de Juign\u00E9 s'associe \u00E0 Aristide Locquet de Grandville - de Port-Saint-P\u00E8re - pour ass\u00E9cher le lac de Grandlieu, alors propri\u00E9t\u00E9 du comte.\u00A0Ce projet gigantesque sera n\u00E9anmoins tr\u00E8s vite abandonn\u00E9.\n\nConseiller g\u00E9n\u00E9ral\u00A0du\u00A0canton de Bourgneuf-en-Retz, il s'employa au d\u00E9veloppement de l'agriculture r\u00E9gionale et\u00A0des voies de communication. Il\u00A0contribua activement \u00E0 la cr\u00E9ation du\u00A0chemin de fer\u00A0dans le Pays de Retz. D'ailleurs, il donna des terres pour la construction de la ligne Nantes-Pornic, ainsi que celle de Saint-Hilaire \u00E0 Paimboeuf (qui ne fonctionne plus d\u00E9sormais).\n\nEntour\u00E9 d'une pi\u00E8ce d'eau et d'un magnifique parc paysager \u00E0 l'anglaise, ce ch\u00E2teau Bois-Rouaud se dresse au milieu des terres du domaine (3500 ha).\nLes jardins sont l'\u0153uvre,\u00A0en 1865, de l'architecte paysagiste \u00C9douard Andr\u00E9 (1840-1911) puis de son fils Ren\u00E9 \u00C9douard Andr\u00E9 (vers 1913).\n\nLe comte Gustave de Juign\u00E9, c\u00E9libataire,\u00A0l\u00E8gue \u00E0 sa mort,\u00A0en 1900, tous ses biens \u00E0 son neveu, le marquis Jacques de Juign\u00E9.\n\n\nCh\u00E2teau du XXe si\u00E8cle \n\nLe Marquis de Juign\u00E9 (1874-1951) d\u00E9cide de\u00A0reconstruire\u00A0un ch\u00E2teau moderne, \u00E0\u00A0l'attention de son \u00E9pouse Eulalie Schneider du Creusot.\nIl fit \u00E9difier par l'architecte\u00A0Alfred Coulomb (1838-1929),\u00A0un nouveau ch\u00E2teau en 1905, de type gros cottage normand.\n\nL'\u00E9difice est remarquable par sa\u00A0toiture, inscrite.\u00A0Celle-ci\u00A0est particuli\u00E8re : dissym\u00E9trique,\u00A0elle ressemble aux casques prussiens de la guerre de 1870.\n\nA l'int\u00E9rieur, deux curiosit\u00E9s qu'il\u00A0convient de souligner :\n\n\n\tLes murs du grand salon sont recouverts de lambris XVIII\u00E8me\u00A0si\u00E8cle,\u00A0attribu\u00E9s au p\u00E8re de David d'Angers\u200B.\n\tCeux de la salle-\u00E0-manger reprennent les lambris du Jockey-club de Paris, d\u00E9mont\u00E9 vers 1912.\n\n\n\nLe ch\u00E2teau\u00A0est inscrit au titre des\u00A0Monuments Historiques depuis le 27 novembre 2001.\n\nLe saviez-vous ?\nHaras du Bois-Rouaud\nMembre\u00A0du\u00A0Jockey Club de Paris et vice-pr\u00E9sident de la\u00A0Soci\u00E9t\u00E9 hippique fran\u00E7aise,\u00A0le comte\u00A0de Juign\u00E9 \u00E9tait un homme de cheval.\nEn 1864 (ou 1867), il\u00A0cr\u00E9a un haras au Bois-Rouaud.\nIl poss\u00E9dait une \u00E9curie de dressage, une porcherie et des d\u00E9pendances pour la boulangerie, la laiterie et les habitations du personnel.\nLe domaine \u00E9tait alors tr\u00E8s prosp\u00E8re.\nLes r\u00E9coltes agricoles \u00E9taient bonnes et la race bovine et chevaline du Bois-Rouaud \u00E9tait reconnue.\n\nIl s'associa par la suite \u00E0 son ami le prince d'Arenberg (1837-1924) et cr\u00E9a une soci\u00E9t\u00E9 de courses.\nLeurs chevaux remportent le succ\u00E8s sous des couleurs communes (casaque cercl\u00E9e jaune et rouge, toque noire) et\u00A0gagn\u00E8rent de nombreux prix.\n\n\n Le petit plus :\nSi le ch\u00E2teau est une\u00A0propri\u00E9t\u00E9 priv\u00E9e et\u00A0ne se visite pas, il est possible de d\u00E9couvrir le\u00A0parc paysager lors des \"Rendez-vous aux jardins\" au d\u00E9but du mois de juin."@fr . "La Signoria di Bois-Rouaud\n \n\nQuesta signoria \u00E8 esistita a lungo. Costituiva \"una castellania con le sue dipendenze di Maubussons, Ville-Maurice, La Hunaudais, La Sicaudais e Vue, tutti feudi che si estendevano sulle parrocchie di Saint-Hilaire, Arthon e Ch\u00E9m\u00E9r\u00E9\"\nIl nome Bois-Rouaud deriva da Rouaud o Rouault, che potrebbe derivare da Rodoald, il potente signore di Le Pellerin, discendente di vichinghi convertitisi alla religione cattolica.\n \n\nSu queste terre, a met\u00E0 del Medioevo, fu costruita una fortezza feudale. Di questo castello medievale, tuttavia, non rimangono resti.\n\nSotto Luigi XIII, Bois-Rouaud era un semplice maniero, ma nel XVIII secolo fu costruito un castello.\nPurtroppo fu bruciato durante la Rivoluzione. Mentre i repubblicani erano di stanza a Le Bois-Rouaud, furono attaccati dalle truppe realiste di Princ\u00E9.\n\n\n\nConte e marchese di Juign\u00E9\n\nIl periodo di massimo splendore dei signori di Bois-Rouaud arriv\u00F2 in tarda et\u00E0 con il conte Gustave de Juign\u00E9 (1825-1900)\nLa famiglia Juign\u00E9 aveva ereditato questa tenuta dalla famiglia Crux-Rochechouart nel 1755.\n\nGustave de Juign\u00E9 un\u00EC le forze con Aristide Locquet de Grandville - di Port-Saint-P\u00E8re - per prosciugare il lago Grandlieu, allora di propriet\u00E0 del conte. Tuttavia, questo gigantesco progetto fu presto abbandonato.\n\nCome consigliere generale del cantone di Bourgneuf-en-Retz, si adoper\u00F2 per sviluppare l'agricoltura e i collegamenti della regione. Contribu\u00EC attivamente alla creazione della ferrovia nel Pays de Retz. Infatti, don\u00F2 il terreno per la costruzione della linea Nantes-Pornic e della linea da Saint-Hilaire a Paimboeuf (oggi non pi\u00F9 in funzione).\n\nCircondato da un lago e da un magnifico parco paesaggistico in stile inglese, Ch\u00E2teau Bois-Rouaud si trova al centro dei 3500 ettari di terreno della tenuta.\nI giardini sono stati progettati nel 1865 dall'architetto paesaggista \u00C9douard Andr\u00E9 (1840-1911) e successivamente dal figlio Ren\u00E9 \u00C9douard Andr\u00E9 (1913 circa).\n\nIl conte Gustave de Juign\u00E9, scapolo, lasci\u00F2 in eredit\u00E0 l'intera propriet\u00E0 al nipote, il marchese Jacques de Juign\u00E9, alla sua morte nel 1900.\n\n\nCastello del XX secolo\n\nIl marchese de Juign\u00E9 (1874-1951) decise di ricostruire un castello moderno per sua moglie, Eulalie Schneider du Creusot.\nNel 1905 commission\u00F2 all'architetto Alfred Coulomb (1838-1929) la costruzione di un nuovo castello, nello stile di un grande cottage normanno.\n\nL'edificio si distingue per il suo tetto, che \u00E8 stato classificato. \u00C8 insolito perch\u00E9 \u00E8 asimmetrico e ricorda gli elmi prussiani della guerra del 1870.\n\nAll'interno si trovano due curiosit\u00E0 che meritano di essere sottolineate:\n\n\n\tLe pareti del grande salone sono rivestite di pannelli del XVIII secolo, attribuiti al padre di David d'Angers?\n\tLe pareti della sala da pranzo sono rivestite di pannelli provenienti dal Jockey Club di Parigi, smantellato intorno al 1912.\n\n\n\nIl 27 novembre 2001 il castello \u00E8 stato dichiarato monumento storico.\n\nLo sapevate?\nHaras du Bois-Rouaud\nMembro del Jockey Club di Parigi e vicepresidente della Soci\u00E9t\u00E9 Hippique Fran\u00E7aise, il Comte de Juign\u00E9 era un cavallerizzo.\nNel 1864 (o 1867) cre\u00F2 una scuderia a Le Bois-Rouaud.\nLa scuderia comprendeva una scuderia per il dressage, una porcilaia e gli edifici annessi per la panetteria, il caseificio e gli alloggi del personale.\nLa tenuta era molto prospera all'epoca.\nI raccolti agricoli erano buoni e la razza Bois-Rouaud di bovini e cavalli era rinomata.\n\nIn seguito un\u00EC le forze con l'amico principe di Arenberg (1837-1924) e cre\u00F2 una societ\u00E0 di corse.\nI loro cavalli ebbero successo con i colori condivisi (cerchio giallo e rosso, toque nera) e vinsero numerosi premi.\n\n\n Il piccolo extra:\nSebbene il castello sia di propriet\u00E0 privata e non possa essere visitato, \u00E8 possibile esplorare il parco paesaggistico durante il \"Rendez-vous aux jardins\" all'inizio di giugno."@it . "The Seigneurie du Bois-Rouaud\n \n\nThis seigneury had existed for a long time. It formed \"a castellany with its annexes of Maubussons, Ville-Maurice, La Hunaudais, La Sicaudais and Vue, all fiefs extending over the parishes of Saint-Hilaire, Arthon and Ch\u00E9m\u00E9r\u00E9\"\nThe name Bois-Rouaud comes from Rouaud or Rouault, which may have been derived from Rodoald, powerful lord of Le Pellerin, descendant of Vikings who converted to the Catholic religion.\n \n\nA feudal fortress was built on these lands in the middle of the Middle Ages. However, no remains of this medieval castle remain.\n\nUnder Louis XIII, Bois-Rouaud was a simple manor house, but a ch\u00E2teau was built in the 18th century.\nIt was unfortunately burnt down during the French Revolution. While the Republicans were stationed at Bois-Rouaud, they were attacked by Princ\u00E9's royalist troops.\n\n\n\nCount and Marquis de Juign\u00E9\n\nThe heyday of the Lords of Bois-Rouaud came late in life with Count Gustave de Juign\u00E9 (1825-1900)\nThe Juign\u00E9 family had inherited this estate from the Crux-Rochechouart family in 1755.\n\nGustave de Juign\u00E9 joined forces with Aristide Locquet de Grandville - from Port-Saint-P\u00E8re - to drain Lake Grandlieu, then owned by the Count. However, this gigantic project was soon abandoned.\n\nGeneral Councillor for the canton of Bourgneuf-en-Retz, he worked to develop the region's agriculture and communication routes. He actively contributed to the creation of the Pays de Retz railroad. In fact, he donated land for the construction of the Nantes-Pornic line, as well as the line from Saint-Hilaire to Paimboeuf (no longer in operation).\n\nSurrounded by a lake and a magnificent English-style landscaped park, Ch\u00E2teau Bois-Rouaud stands in the middle of the 3500-hectare estate.\nThe gardens were designed in 1865 by landscape architect \u00C9douard Andr\u00E9 (1840-1911), then by his son Ren\u00E9 \u00C9douard Andr\u00E9 (circa 1913).\n\nCount Gustave de Juign\u00E9, a bachelor, bequeathed his entire estate to his nephew, the Marquis Jacques de Juign\u00E9, on his death in 1900.\n\n\n20th-century ch\u00E2teau\n\nThe Marquis de Juign\u00E9 (1874-1951) decided to rebuild a modern ch\u00E2teau for his wife, Eulalie Schneider du Creusot.\nIn 1905, he commissioned architect Alfred Coulomb (1838-1929) to build a new ch\u00E2teau in the style of a large Norman cottage.\n\nThe building is remarkable for its inscribed roof. The roof is unusual: asymmetrical, it resembles the Prussian helmets of the 1870 war.\n\nInside, there are two curiosities worth highlighting:\n\n\n\tThe walls of the grand salon are covered with 18th-century panelling, attributed to the father of David d'Angers?\n\tThe walls of the dining room are panelled from the Paris Jockey Club, dismantled around 1912.\n\n\n\nThe ch\u00E2teau was listed as a Historic Monument on November 27, 2001.\n\nDid you know?\nHaras du Bois-Rouaud\nA member of the Paris Jockey Club and vice-president of the Soci\u00E9t\u00E9 Hippique Fran\u00E7aise, Comte de Juign\u00E9 was a horseman.\nIn 1864 (or 1867), he established a stud farm at Le Bois-Rouaud.\nIt included a dressage stable, a pigsty and outbuildings for the bakery, dairy and staff quarters.\nThe estate was very prosperous at the time.\nAgricultural harvests were good, and the Bois-Rouaud breed of cattle and horses was renowned.\n\nHe later joined forces with his friend the Prince d'Arenberg (1837-1924) and set up a racing company.\nTheir horses were successful under common colors (yellow and red hooped coat, black toque) and won numerous prizes.\n\n\n The little extra:\nAlthough the ch\u00E2teau is privately owned and cannot be visited, it is possible to discover the landscaped grounds during the \"Rendez-vous aux jardins\" at the beginning of June."@en . "De heerlijkheid Bois-Rouaud\n \n\nDeze heerlijkheid bestond al heel lang. Het vormde \"een castellany met zijn annexen van Maubussons, Ville-Maurice, La Hunaudais, La Sicaudais en Vue, allemaal leengoederen die zich uitstrekten over de parochies van Saint-Hilaire, Arthon en Ch\u00E9m\u00E9r\u00E9\"\nDe naam Bois-Rouaud komt van Rouaud of Rouault, wat mogelijk afkomstig is van Rodoald, de machtige heer van Le Pellerin, een afstammeling van Vikingen die zich bekeerden tot het katholieke geloof.\n \n\nIn het midden van de middeleeuwen werd op deze grond een feodaal fort gebouwd. Er zijn echter geen overblijfselen van dit middeleeuwse kasteel overgebleven.\n\nOnder Lodewijk XIII was Bois-Rouaud een eenvoudig landhuis, maar in de 18e eeuw werd er een kasteel gebouwd.\nHelaas werd het tijdens de Revolutie afgebrand. Terwijl de Republikeinen in Le Bois-Rouaud gelegerd waren, werden ze aangevallen door de koningsgezinde troepen van Princ\u00E9.\n\n\n\nGraaf en markies van Juign\u00E9\n\nDe hoogtijdagen van de heren van Bois-Rouaud kwamen pas laat met graaf Gustave de Juign\u00E9 (1825-1900)\nDe familie Juign\u00E9 had dit landgoed in 1755 ge\u00EBrfd van de familie Crux-Rochechouart.\n\nGustave de Juign\u00E9 ging samenwerken met Aristide Locquet de Grandville - uit Port-Saint-P\u00E8re - om het Grandlieu-meer, dat toen eigendom was van de graaf, droog te leggen. Dit gigantische project werd echter al snel opgegeven.\n\nAls algemeen raadslid voor het kanton Bourgneuf-en-Retz werkte hij aan de ontwikkeling van de landbouw en de transportverbindingen van de regio. Hij droeg actief bij aan de aanleg van de spoorweg in het Pays de Retz. Hij schonk zelfs grond voor de aanleg van de lijn Nantes-Pornic, evenals de lijn van Saint-Hilaire naar Paimboeuf (die niet meer in gebruik is).\n\nCh\u00E2teau Bois-Rouaud wordt omringd door een meer en een prachtig landschap in Engelse stijl, midden op het 3500 hectare grote landgoed.\nDe tuinen werden in 1865 ontworpen door landschapsarchitect \u00C9douard Andr\u00E9 (1840-1911), daarna door zijn zoon Ren\u00E9 \u00C9douard Andr\u00E9 (circa 1913).\n\nGraaf Gustave de Juign\u00E9, vrijgezel, liet bij zijn dood in 1900 zijn hele landgoed na aan zijn neef, markies Jacques de Juign\u00E9.\n\n\nKasteel uit de 20e eeuw\n\nDe markies de Juign\u00E9 (1874-1951) besloot een modern kasteel te herbouwen voor zijn vrouw, Eulalie Schneider du Creusot.\nHij gaf architect Alfred Coulomb (1838-1929) de opdracht om in 1905 een nieuw ch\u00E2teau te bouwen in de stijl van een groot Normandisch huisje.\n\nHet gebouw valt op door het geklasseerde dak. Het is ongebruikelijk omdat het asymmetrisch is en lijkt op de Pruisische helmen uit de oorlog van 1870.\n\nBinnen zijn er twee curiositeiten die de moeite waard zijn om uit te lichten:\n\n\n\tDe muren van de grote salon zijn bekleed met 18e-eeuwse lambrisering, toegeschreven aan de vader van David d'Angers?\n\tDe muren van de eetkamer zijn bekleed met lambrisering van de Parijse Jockey Club, die rond 1912 werd ontmanteld.\n\n\n\nHet kasteel werd op 27 november 2001 op de monumentenlijst geplaatst.\n\nWist je dat?\nHaras du Bois-Rouaud\nComte de Juign\u00E9 was lid van de Parijse Jockey Club en vicevoorzitter van de Soci\u00E9t\u00E9 Hippique Fran\u00E7aise.\nIn 1864 (of 1867) richtte hij een stoeterij op in Le Bois-Rouaud.\nHet omvatte een dressuurstal, een varkensstal en bijgebouwen voor de bakkerij, melkerij en personeelsverblijven.\nHet landgoed was in die tijd erg welvarend.\nDe landbouwoogsten waren goed en het Bois-Rouaud runder- en paardenras was vermaard.\n\nLater sloeg hij de handen ineen met zijn vriend de Prins van Arenberg (1837-1924) en richtte hij een racefirma op.\nHun paarden waren succesvol onder gedeelde kleuren (gele en rode cirkel, zwarte toque) en wonnen talloze prijzen.\n\n\n Het extraatje:\nHoewel het kasteel priv\u00E9-eigendom is en niet kan worden bezocht, is het mogelijk om het aangelegde terrein te verkennen tijdens de \"Rendez-vous aux jardins\" begin juni."@nl . "Se\u00F1or\u00EDo de Bois-Rouaud\n \n\nEste se\u00F1or\u00EDo existi\u00F3 durante mucho tiempo. Formaba \"una castellan\u00EDa con sus anexos de Maubussons, Ville-Maurice, La Hunaudais, La Sicaudais y Vue, todos ellos feudos que se extienden por las parroquias de Saint-Hilaire, Arthon y Ch\u00E9m\u00E9r\u00E9\"\nEl nombre de Bois-Rouaud procede de Rouaud o Rouault, que pudo provenir de Rodoald, el poderoso se\u00F1or de Le Pellerin, descendiente de vikingos convertidos a la religi\u00F3n cat\u00F3lica.\n \n\nEn estas tierras se construy\u00F3 una fortaleza feudal a mediados de la Edad Media. Sin embargo, no quedan restos de este castillo medieval.\n\nBajo Luis XIII, Bois-Rouaud era una simple casa solariega, pero en el siglo XVIII se construy\u00F3 un castillo.\nDesgraciadamente, fue incendiado durante la Revoluci\u00F3n. Mientras los republicanos estaban estacionados en Le Bois-Rouaud, fueron atacados por las tropas mon\u00E1rquicas de Princ\u00E9.\n\n\n\nConde y marqu\u00E9s de Juign\u00E9\n\nEl apogeo de los se\u00F1ores de Bois-Rouaud lleg\u00F3 tard\u00EDamente con el conde Gustave de Juign\u00E9 (1825-1900)\nLa familia Juign\u00E9 hab\u00EDa heredado este dominio de la familia Crux-Rochechouart en 1755.\n\nGustave de Juign\u00E9 se asoci\u00F3 con Aristide Locquet de Grandville -de Port-Saint-P\u00E8re- para desecar el lago Grandlieu, entonces propiedad del conde. Sin embargo, este gigantesco proyecto fue pronto abandonado.\n\nComo Consejero General del cant\u00F3n de Bourgneuf-en-Retz, trabaj\u00F3 para desarrollar la agricultura y las conexiones de transporte de la regi\u00F3n. Contribuy\u00F3 activamente a la creaci\u00F3n del ferrocarril en el Pays de Retz. De hecho, don\u00F3 terrenos para la construcci\u00F3n de la l\u00EDnea Nantes-Pornic, as\u00ED como de la l\u00EDnea de Saint-Hilaire a Paimboeuf (que ya no funciona).\n\nRodeado por un lago y magn\u00EDficos jardines de estilo ingl\u00E9s, el castillo Bois-Rouaud se alza en medio de las 3.500 hect\u00E1reas de terreno de la finca.\nLos jardines fueron dise\u00F1ados en 1865 por el paisajista \u00C9douard Andr\u00E9 (1840-1911) y despu\u00E9s por su hijo Ren\u00E9 \u00C9douard Andr\u00E9 (hacia 1913).\n\nEl conde Gustave de Juign\u00E9, soltero, leg\u00F3 todo su patrimonio a su sobrino, el marqu\u00E9s Jacques de Juign\u00E9, a su muerte en 1900.\n\n\nCastillo del siglo XX\n\nEl marqu\u00E9s de Juign\u00E9 (1874-1951) decidi\u00F3 reconstruir un castillo moderno para su esposa, Eulalie Schneider du Creusot.\nEncarg\u00F3 al arquitecto Alfred Coulomb (1838-1929) la construcci\u00F3n de un nuevo castillo en 1905, al estilo de una gran casa de campo normanda.\n\nEl edificio destaca por su tejado catalogado. Es asim\u00E9trico, como los cascos prusianos de la guerra de 1870.\n\nEn el interior, hay dos curiosidades dignas de menci\u00F3n:\n\n\n\tLas paredes del gran sal\u00F3n est\u00E1n revestidas de paneles del siglo XVIII, atribuidos al padre de David d'Angers?\n\tLas paredes del comedor est\u00E1n revestidas con paneles del Jockey Club de Par\u00EDs, desmantelado hacia 1912.\n\n\n\nEl castillo fue declarado Monumento Hist\u00F3rico el 27 de noviembre de 2001.\n\n\u00BFSab\u00EDa que...?\nHaras du Bois-Rouaud\nMiembro del Jockey Club de Par\u00EDs y vicepresidente de la Soci\u00E9t\u00E9 Hippique Fran\u00E7aise, el conde de Juign\u00E9 era jinete.\nEn 1864 (o 1867) cre\u00F3 una yeguada en Le Bois-Rouaud.\nEn 1864 (o 1867), cre\u00F3 una yeguada en Le Bois-Rouaud, que inclu\u00EDa una cuadra de doma, una pocilga y dependencias para la panader\u00EDa, la lecher\u00EDa y el alojamiento del personal.\nLa finca era muy pr\u00F3spera en aquella \u00E9poca.\nLas cosechas eran buenas y las razas bovina y equina de Bois-Rouaud gozaban de gran renombre.\n\nM\u00E1s tarde se asoci\u00F3 con su amigo el pr\u00EDncipe de Arenberg (1837-1924) y crearon una sociedad de carreras.\nSus caballos triunfaron con los colores que compart\u00EDan (amarillo, rojo y negro) y ganaron numerosos premios.\n\n\n El peque\u00F1o extra :\nAunque el castillo es privado y no se puede visitar, es posible explorar sus jardines durante el \"Rendez-vous aux jardins\" a principios de junio."@es . "Die Seigneurie du Bois-Rouaud\n \n\nDiese Herrschaft bestand schon seit langer Zeit. Sie bildete \"eine Chatetellenie mit ihren Nebengeb\u00E4uden Maubussons, Ville-Maurice, La Hunaudais, La Sicaudais und Vue, alles Lehen, die sich \u00FCber die Pfarreien Saint-Hilaire, Arthon und Ch\u00E9m\u00E9r\u00E9 erstreckten\"\nDer Name Bois-Rouaud leitet sich von Rouaud oder Rouault ab, was auf den m\u00E4chtigen Rodoald, Herr von Le Pellerin, zur\u00FCckgehen k\u00F6nnte, der von Wikingern abstammte, die zum katholischen Glauben konvertiert waren.\n \n\nIn der Mitte des Mittelalters wurde auf diesem Land eine feudale Festung errichtet. Von dieser mittelalterlichen Burg sind jedoch keine \u00DCberreste erhalten geblieben.\n\nW\u00E4hrend Le Bois-Rouaud unter Ludwig XIII. nur ein einfaches Herrenhaus war, wurde im 18. Jahrhundert ein Schloss errichtet.\nEs wurde w\u00E4hrend der Revolution ungl\u00FCcklicherweise niedergebrannt. Als die Republikaner in Bois-Rouaud kasernierten, wurden sie von den royalistischen Truppen aus Princ\u00E9 angegriffen.\n\n\n\nGraf und Marquis von Juign\u00E9\n\nDer H\u00F6hepunkt der Herren von Bois-Rouaud kam erst sp\u00E4t mit dem Grafen Gustave de Juign\u00E9 (1825-1900)\nDie Familie Juign\u00E9 hatte das Anwesen 1755 von den Crux-Rochechouarts geerbt.\n\nGustave de Juign\u00E9 tat sich mit Aristide Locquet de Grandville - aus Port-Saint-P\u00E8re - zusammen, um den Lac de Grandlieu, der sich damals im Besitz des Grafen befand, trocken zu legen. Dieses gigantische Projekt wird jedoch sehr schnell aufgegeben.\n\nAls Generalrat des Kantons Bourgneuf-en-Retz setzte er sich f\u00FCr die Entwicklung der regionalen Landwirtschaft und der Verkehrswege ein. Er trug aktiv zur Einrichtung der Eisenbahn im Pays de Retz bei. Au\u00DFerdem spendete er Land f\u00FCr den Bau der Strecke Nantes-Pornic sowie der Strecke von Saint-Hilaire nach Paimboeuf (die mittlerweile nicht mehr in Betrieb ist).\n\nUmgeben von einem Teich und einem wundersch\u00F6nen Landschaftspark im englischen Stil steht das Schloss Bois-Rouaud inmitten der L\u00E4ndereien des Anwesens (3500 ha).\nDie G\u00E4rten wurden 1865 von dem Landschaftsarchitekten \u00C9douard Andr\u00E9 (1840-1911) und sp\u00E4ter von seinem Sohn Ren\u00E9 \u00C9douard Andr\u00E9 (um 1913) angelegt.\n\nDer unverheiratete Graf Gustave de Juign\u00E9 vermachte bei seinem Tod im Jahr 1900 seinen gesamten Besitz seinem Neffen, dem Marquis Jacques de Juign\u00E9.\n\n\nSchloss aus dem 20. Jahrhundert\n\nDer Marquis de Juign\u00E9 (1874-1951) beschloss, ein modernes Schloss f\u00FCr seine Frau Eulalie Schneider aus Le Creusot wieder aufzubauen.\nEr lie\u00DF 1905 vom Architekten Alfred Coulomb (1838-1929) ein neues Schloss im Stil eines gro\u00DFen normannischen Cottages errichten.\n\nDas Geb\u00E4ude ist aufgrund seines eingetragenen Daches bemerkenswert. Das Dach ist besonders: Es ist asymmetrisch und \u00E4hnelt den preu\u00DFischen Helmen aus dem Krieg von 1870.\n\nIm Inneren des Geb\u00E4udes befinden sich zwei Kuriosit\u00E4ten, die besonders hervorzuheben sind:\n\n\n\tDie W\u00E4nde des gro\u00DFen Salons sind mit T\u00E4felungen aus dem 18. Jahrhundert verkleidet, die dem Vater von David d'Angers? zugeschrieben werden.\n\tDie Wandverkleidungen des Esszimmers sind die des Jockey-Clubs von Paris, der 1912 abgebaut wurde.\n\n\n\nDas Schloss wurde am 27. November 2001 in die Liste der historischen Monumente aufgenommen.\n\nWas wissen Sie dar\u00FCber?\nGest\u00FCt von Bois-Rouaud\nAls Mitglied des Pariser Jockey Clubs und Vizepr\u00E4sident der franz\u00F6sischen Pferdesportgesellschaft war der Graf von Juign\u00E9 ein Pferdemensch.\nIm Jahr 1864 (oder 1867) gr\u00FCndete er ein Gest\u00FCt in Bois-Rouaud.\nEs besa\u00DF einen Dressurstall, einen Schweinestall und Nebengeb\u00E4ude f\u00FCr die B\u00E4ckerei, die Molkerei und die Wohnungen des Personals.\nDas Gut war damals sehr wohlhabend.\nDie landwirtschaftlichen Ernten waren gut und die Rinder- und Pferderasse von Bois-Rouaud war anerkannt.\n\nSp\u00E4ter schloss er sich mit seinem Freund, dem Prinzen von Arenberg (1837-1924), zusammen und gr\u00FCndete einen Rennverein.\nIhre Pferde waren unter gemeinsamen Farben (gelb-rot geringelte Kasacks, schwarze Haube) erfolgreich und gewannen zahlreiche Preise.\n\n\n Das kleine Extra:\nDas Schloss befindet sich zwar in Privatbesitz und kann nicht besichtigt werden, doch kann man den Landschaftspark bei den \"Rendez-vous aux jardins\" Anfang Juni entdecken."@de . . .