. . . . . . "Yann Andr\u00E9a, lector atento y ferviente admirador de la obra de Duras, se convertir\u00EDa en su compa\u00F1ero durante varios a\u00F1os. Un hombre que, enamorado tanto de la mujer como de la escritora, se embarc\u00F3 en una relaci\u00F3n fuera de lo com\u00FAn.\nEn 1982, Yann ten\u00EDa treinta a\u00F1os y era el amante de Marguerite Duras, treinta y ocho a\u00F1os mayor que \u00E9l. Juntos, construyen una relaci\u00F3n insostenible y, sin embargo, extraordinaria, que borra la frontera entre la realidad y la ficci\u00F3n. Una relaci\u00F3n que hace a\u00F1icos la idea de las categor\u00EDas y que difumina los conceptos de aceptaci\u00F3n, sumisi\u00F3n o dominaci\u00F3n.\nAqu\u00ED intenta, por primera vez, hablar de s\u00ED mismo, de ellos, en una larga confesi\u00F3n en la que se desnuda. A veces con ligereza, pero siempre con lucidez.\nCon gran sobriedad, Katell Daunis y Julien Derivaz hacen resonar hoy estas palabras que abordan cuestiones esenciales: \u00BFse puede anteponer el arte a la realizaci\u00F3n personal? \u00BFSe puede vivir en la ficci\u00F3n m\u00E1s que en la realidad? \u00BFA qu\u00E9 llamamos \u00ABamor\u00BB?\n\nPara todos los p\u00FAblicos - 1 h\n\nBasada en \u00ABJe voudrais parler de Duras\u00BB, de Yann Andr\u00E9a - Pauvert / Ediciones Fayard, 2016. \nUna creaci\u00F3n del colectivo BAJOUR \nInterpretaci\u00F3n: Katell Daunis, Julien Derivaz \nAdaptaci\u00F3n y direcci\u00F3n: Katell Daunis, Julien Derivaz \nFotograf\u00EDa: Emile Zeizig."@es . "Yann Andr\u00E9a, lecteur attentif et fervent admirateur de l\u2019\u0153uvre de Duras, deviendra son compagnon pendant plusieurs ann\u00E9es. Un homme qui, amoureux autant de la femme que de l\u2019autrice, s\u2019engage dans une relation hors normes.\nEn 1982, Yann est \u00E2g\u00E9 de 30 ans et est l\u2019amant de Marguerite Duras, de trente-huit ans son a\u00EEn\u00E9e. Ensemble, ils \u00E9laborent une relation invivable et pourtant extraordinaire, abolissant la fronti\u00E8re entre r\u00E9alit\u00E9 et fiction. Une relation qui pulv\u00E9rise l\u2019id\u00E9e de cat\u00E9gories et qui brouille les notions d\u2019acceptation, de soumission ou de domination.\nIl tente ici, pour la premi\u00E8re fois, de parler de lui, d\u2019eux, dans une longue confession o\u00F9 il se d\u00E9voile. Parfois l\u00E9ger, mais toujours lucide.\nAvec une grande sobri\u00E9t\u00E9, Katell Daunis et Julien Derivaz font r\u00E9sonner aujourd\u2019hui cette parole qui embrasse des questions essentielles : peut-on pr\u00E9f\u00E9rer l\u2019art \u00E0 l\u2019\u00E9panouissement personnel ? Peut-on vivre dans la fiction plut\u00F4t que dans la r\u00E9alit\u00E9 ? Que nomme-t-on \"amour\"?\n\nTout public - 1h\n\nD\u2019apr\u00E8s \"Je voudrais parler de Duras\" de Yann Andr\u00E9a - Pauvert / \u00C9ditions Fayard, 2016. \nUne cr\u00E9ation du collectif BAJOUR \nInterpr\u00E9tation Katell Daunis, Julien Derivaz \nAdaptation et mise en sc\u00E8ne Katell Daunis, Julien Derivaz \nPhoto Emile Zeizig."@fr . "Yann Andr\u00E9a, een aandachtige lezer en fervent bewonderaar van het werk van Duras, zou jarenlang haar partner worden. Een man die, evenzeer verliefd op de vrouw als op de schrijfster, zich in een buitengewone relatie stortte.\nIn 1982 is Yann 30 jaar oud en de minnaar van Marguerite Duras, die 38 jaar ouder is dan hij. Samen bouwen ze een onleefbare en toch buitengewone relatie op, waarbij de grens tussen realiteit en fictie verdwijnt. Een relatie die het idee van categorie\u00EBn aan diggelen slaat en de begrippen acceptatie, onderwerping of dominantie vervaagt.\nHier probeert hij voor het eerst over zichzelf, over hen, te spreken in een lange bekentenis waarin hij zich blootgeeft. Soms luchtig, maar altijd helder.\nMet grote soberheid laten Katell Daunis en Julien Derivaz deze woorden vandaag weerklinken, die essenti\u00EBle vragen omvatten: kun je kunst verkiezen boven persoonlijke ontplooiing? Kan men liever in de fictie leven dan in de werkelijkheid? Wat verstaan we onder \u201Eliefde\u201C?\n\nGeschikt voor alle leeftijden - 1 uur\n\nGebaseerd op \u201EJe voudrais parler de Duras\u201C van Yann Andr\u00E9a \u2013 Pauvert / \u00C9ditions Fayard, 2016. \nEen productie van het collectief BAJOUR \nVertolking: Katell Daunis, Julien Derivaz \nBewerking en regie: Katell Daunis, Julien Derivaz \nFoto: Emile Zeizig."@nl . "Yann Andr\u00E9a, lettore attento e fervente ammiratore dell\u2019opera di Duras, diventer\u00E0 il suo compagno per diversi anni. Un uomo che, innamorato tanto della donna quanto della scrittrice, intraprende una relazione fuori dal comune.\nNel 1982, Yann ha 30 anni ed \u00E8 l\u2019amante di Marguerite Duras, che ne ha trentotto pi\u00F9 di lui. Insieme, danno vita a una relazione insostenibile eppure straordinaria, che abbatte il confine tra realt\u00E0 e finzione. Una relazione che fa a pezzi l\u2019idea delle categorie e che confonde i concetti di accettazione, sottomissione o dominio.\nQui, per la prima volta, cerca di parlare di s\u00E9, di loro, in una lunga confessione in cui si mette a nudo. A tratti leggero, ma sempre lucido.\nCon grande sobriet\u00E0, Katell Daunis e Julien Derivaz fanno risuonare oggi questa voce che abbraccia questioni essenziali: si pu\u00F2 preferire l\u2019arte alla realizzazione personale? Si pu\u00F2 vivere nella finzione piuttosto che nella realt\u00E0? Cosa si intende per \u00ABamore\u00BB?\n\nPer tutti - 1 ora\n\nTratto da \u00ABJe voudrais parler de Duras\u00BB di Yann Andr\u00E9a - Pauvert / \u00C9ditions Fayard, 2016. \nUna creazione del collettivo BAJOUR \nInterpreti: Katell Daunis, Julien Derivaz \nAdattamento e regia: Katell Daunis, Julien Derivaz \nFoto: Emile Zeizig."@it . "Yann Andr\u00E9a, ein aufmerksamer Leser und begeisterter Bewunderer von Duras\u2019 Werk, wurde f\u00FCr mehrere Jahre ihr Lebensgef\u00E4hrte. Ein Mann, der sowohl in die Frau als auch in die Autorin verliebt war und sich auf eine au\u00DFergew\u00F6hnliche Beziehung einlie\u00DF.\nIm Jahr 1982 ist Yann 30 Jahre alt und der Liebhaber von Marguerite Duras, die 38 Jahre \u00E4lter ist als er. Gemeinsam entwickeln sie eine unertr\u00E4gliche und doch au\u00DFergew\u00F6hnliche Beziehung, die die Grenze zwischen Realit\u00E4t und Fiktion aufhebt. Eine Beziehung, die die Vorstellung von Kategorien zunichte macht und die Begriffe von Akzeptanz, Unterwerfung oder Dominanz verwischt.\nHier versucht er zum ersten Mal, \u00FCber sich selbst und \u00FCber sie zu sprechen \u2013 in einem langen Bekenntnis, in dem er sich offenbart. Manchmal leicht, aber immer klar.\nMit gro\u00DFer N\u00FCchternheit lassen Katell Daunis und Julien Derivaz diese Worte heute widerhallen, die wesentliche Fragen aufwerfen: Kann man die Kunst der pers\u00F6nlichen Entfaltung vorziehen? Kann man eher in der Fiktion als in der Realit\u00E4t leben? Was versteht man unter \u201ELiebe\u201C?\n\nF\u00FCr alle Altersgruppen \u2013 1 Stunde\n\nNach \u201EJe voudrais parler de Duras\u201C von Yann Andr\u00E9a \u2013 Pauvert / \u00C9ditions Fayard, 2016. \nEine Produktion des Kollektivs BAJOUR \nDarsteller: Katell Daunis, Julien Derivaz \nBearbeitung und Inszenierung: Katell Daunis, Julien Derivaz \nFoto: Emile Zeizig."@de . "Yann Andr\u00E9a, an avid reader and fervent admirer of Duras\u2019s work, would become her partner for several years. A man who, in love with both the woman and the author, embarked on an extraordinary relationship.\nIn 1982, Yann was 30 years old and was the lover of Marguerite Duras, who was thirty-eight years his senior. Together, they forged a relationship that was untenable yet extraordinary, blurring the line between reality and fiction. A relationship that shatters the idea of categories and blurs the notions of acceptance, submission, and domination.\nHere, for the first time, he attempts to speak about himself\u2014and about them\u2014in a lengthy confession in which he lays himself bare. At times lighthearted, but always lucid.\nWith great restraint, Katell Daunis and Julien Derivaz give voice today to this narrative that addresses essential questions: Can one prefer art to personal fulfillment? Can one live in fiction rather than in reality? What do we mean by \u201Clove\u201D?\n\nFor all ages - 1 hour\n\nBased on \u201CJe voudrais parler de Duras\u201D by Yann Andr\u00E9a-Pauvert / \u00C9ditions Fayard, 2016. \nA production by the BAJOUR collective \nPerformed by Katell Daunis, Julien Derivaz \nAdapted and directed by Katell Daunis, Julien Derivaz \nPhoto by Emile Zeizig."@en . . .