"Le long de la rive gauche du Lot, dans une plaine fertile, \u00E0 4 km en aval de St Geniez, s'\u00E9tend le bourg m\u00E9di\u00E9val de Ste Eulalie d'Olt, village class\u00E9 parmi les \" Plus Beaux Villages de France\"."@fr . "A lo largo de la orilla izquierda del r\u00EDo Lot, en una llanura f\u00E9rtil, a 4 km m\u00E1s abajo de St Geniez, se extiende el burgo medieval de Ste Eulalie d'Olt, pueblo incluido en la lista de \"Pueblos m\u00E1s bonitos de Francia\". La ciudad medieval, situada en una zona frondosa, seduce a los visitantes con sus casas de muros de cantos rodados, en ocasiones con entramados de madera y sus fachadas generosamente llenas de flores. A trav\u00E9s de las intrincadas callejuelas, las plazas y plazoletas sombr\u00EDas, el paseante descubre el pasado secular de la poblaci\u00F3n y la maestr\u00EDa local de los talleres de artesanos y artistas. Tierra de tradiciones, el pueblo ha sabido conservar dos: la Procesi\u00F3n de la Sainte Epine, el segundo domingo de julio y la \"Poule Un\" (subasta de alimentos para las almas), el 1 de noviembre."@es . "Along the left bank of the Lot, in a fertile plain, at 4 km upstream from St Geniez, the medieval hamlet of Ste Eulalie d'Olt, village listed among the Prettiest Villages in France . The medieval town, nestled in greenery, charms the visitor with its stone houses, sometimes thatched, and their generously flowery fa\u00E7ades. Through the twisting narrow alleys, shaded squares and spots, the walker discoves the secular past of the town and the local know-how in the workshops of the arts craftsmen. A land of traditions, the village managed to keep two: the Procession of Sainte Epine, the 2nd Sunday in July and the \"Poule Un\" (auction of donkey food) on 1 November."@en . . . . . . . . . "Le long de la rive gauche du Lot, dans une plaine fertile, \u00E0 4 km en aval de St Geniez, s'\u00E9tend le bourg m\u00E9di\u00E9val de Ste Eulalie d'Olt, village class\u00E9 parmi les \" Plus Beaux Villages de France\"."@fr . "Am linken Ufer des Lot, in einer fruchtbaren Ebene, 4 km flussabw\u00E4rts von St Geniez, erstreckt sich der mittelalterliche Marktflecken Ste Eulalie d'Olt, ein Dorf, das zu den \"Sch\u00F6nsten D\u00F6rfern Frankreichs\" gez\u00E4hlt wird."@de . "Langs de linkeroever van de Lot, in een vruchtbare vlakte, 4 km stroomafwaarts van St Geniez, ligt het middeleeuwse dorp Ste Eulalie d'Olt, geklasseerd als \u00E9\u00E9n van de \"Mooiste dorpen van Frankrijk\"."@nl . "Lungo la riva sinistra del Lot, in una fertile pianura, a 4 km a valle di St Geniez, si trova il villaggio medievale di Ste Eulalie d'Olt, classificato come uno dei \"Villaggi pi\u00F9 belli di Francia\"."@it . "A lo largo de la orilla izquierda del r\u00EDo Lot, en una llanura f\u00E9rtil, a 4 km m\u00E1s abajo de St Geniez, se extiende el burgo medieval de Ste Eulalie d'Olt, pueblo incluido en la lista de \"Pueblos m\u00E1s bonitos de Francia\". La ciudad medieval, situada en una zona frondosa, seduce a los visitantes con sus casas de muros de cantos rodados, en ocasiones con entramados de madera y sus fachadas generosamente llenas de flores. A trav\u00E9s de las intrincadas callejuelas, las plazas y plazoletas sombr\u00EDas, el paseante descubre el pasado secular de la poblaci\u00F3n y la maestr\u00EDa local de los talleres de artesanos y artistas. Tierra de tradiciones, el pueblo ha sabido conservar dos: la Procesi\u00F3n de la Sainte Epine, el segundo domingo de julio y la \"Poule Un\" (subasta de alimentos para las almas), el 1 de noviembre."@es . "Along the left bank of the Lot, in a fertile plain, at 4 km upstream from St Geniez, the medieval hamlet of Ste Eulalie d'Olt, village listed among the Prettiest Villages in France . The medieval town, nestled in greenery, charms the visitor with its stone houses, sometimes thatched, and their generously flowery fa\u00E7ades. Through the twisting narrow alleys, shaded squares and spots, the walker discoves the secular past of the town and the local know-how in the workshops of the arts craftsmen. A land of traditions, the village managed to keep two: the Procession of Sainte Epine, the 2nd Sunday in July and the \"Poule Un\" (auction of donkey food) on 1 November."@en . . "The medieval city, nestled in a green setting, charms the visitor with its pebbled houses, sometimes half-timbered, and their generously flowered facades. Through the winding streets, the shady squares and squares, the walker discovers the secular past of the village and the local know-how in the workshops of the craftsmen of Art. A land of traditions, the village has preserved two of them: the Procession of the Sainte Epine, on the 2nd Sunday of July and the \"Poule Un\" (auction of foodstuffs for the souls), on November 1st.\nTo see:\nIts monuments :\nThe Castle: This XVth century building was built on the site of the Great Stable which depended on the original castle that fell into ruins in the XIVth century. This building was the residence of an illustrious Rouergate family, the Curi\u00E8res de Castelnau. On the lintel of the main entrance, their coat of arms appears. It represents a greyhound running on top of the marquis' crown and illustrates the Curi\u00E8res' motto \"semper post gloria currens\" (always running after glory).\nThe north fa\u00E7ade overlooks the Place de l'Hom, or the Place du poteau, where justice was once administered. This facade is pierced with windows, with mullions and crossbars, decorated with small figurines. The south facade, which is accessed through a vaulted porch, has a high tower that houses a spiral staircase serving the different floors.\nThis building, classified in 1978, is privately owned.\n\nThe Renaissance private mansion\nLocated not far from the castle, this remarkable building (1562-1564) rivals it in beauty. It has three floors delimited by stone cords. The first level is the most decorated: mullioned windows and crossbars, triangular pediment above the bays. A demarcation, due to a slight overhang of the facade carried by corbels, brings out a corner tower which allows to serve the floors up to the dovecote. Around the middle of the 17th century, this house belonged to one of the biggest merchants in the area. Today this house is private.\n\nThe fortified Romanesque church\nA first church was built in the center of the village, on a hill overlooking the Lot. Probably too dilapidated, it was rebuilt in the 11th century and fortified in the 12th century.\nDuring restoration work in 1972, an altar stone called Deusdedit (10th or early 11th century) was brought to light.\nThis building, reminds by its plan and especially its ambulatory and its oriented apses, the famous abbey church of Conques.\nIn 1524, Fran\u00E7ois d'Estaing, then Bishop of Rodez, asked for its enlargement to accommodate all the parishioners. The last bays were completed in 1530 under the episcopate of Georges d'Armagnac, his successor.\nIt houses a reliquary bust of the Holy Thorn - two thorns, certified from the true crown and brought back from the Holy Land by G\u00E9raud de Curi\u00E8res and his brother Hugues. This reliquary is walked through the village during the Procession which takes place every year on the 2nd Sunday of July.\n\nThe Mill\nBuilt in the 18th century, it is the oldest of the eight mills that used to border the Serre stream (also known as the Lundanne stream). Until 1954, the mill provided quality flour and walnut oil made by the last miller, Mr. Raynal. It was also used to make tannin from crushed oak or chestnut bark. Bought in 1980, it was patiently restored by its current owner, Mr. Alexandre. Its vertical wheel, (one of the rare ones in Aveyron), continues to give rhythm to the life of the flowery village where it is good to stroll.\n\nEulalie dArt\nThis artistic pole welcomes 5 creation workshops and the Tourist Welcome Point. It is the ideal starting point for an artistic and artisanal visit in the heart of the village where other workshops have been created : Gite Iemfre, sculptor, ceramist ; Yann, glass blower ; ...\n\nThe Roman Pile\nAccording to popular legend, a so-called Roman bridge was swept away by a great flood. The mayor of the time refused categorically to build a new bridge. From then on, ferrymen allowed access to both banks.\nIt was only in 1976-1977 that the \"Voeu Suze\" footbridge was built.\n\nGuided tours in July & August. For groups, all year round on reservation"@en . "Het middeleeuwse stadje, genesteld in een groene omgeving, charmeert de bezoeker met zijn kiezelstenen huizen, soms met vakwerk, en hun rijkelijk bebloemde gevels. Door de kronkelende straatjes, de schaduwrijke pleinen en pleintjes ontdekt de wandelaar het wereldlijke verleden van het dorp en de plaatselijke knowhow in de werkplaatsen van de ambachtslieden. Als land van tradities heeft het dorp er twee bewaard: de processie van de Sainte Epine, op de 2e zondag van juli en de \"Poule Un\" (veiling van levensmiddelen voor de zielen), op 1 november.\nTe zien:\nDe monumenten:\nHet Kasteel: Dit gebouw uit de 15e eeuw werd gebouwd op de plaats van de Grande \u00C9curie die afhing van het oorspronkelijke kasteel dat in de 14e eeuw in puin was gevallen. Dit gebouw was de residentie van een illustere familie uit Rouergate, de Curi\u00E8res de Castelnau. Op de bovendorpel van de hoofdingang prijkt hun wapen. Het stelt een rennende windhond voor met daarop de kroon van de markies en illustreert het motto van de Curi\u00E8res \"semper post gloria currens\" (altijd op jacht naar glorie).\nDe noordelijke gevel kijkt uit op de Place de l'Hom, of het Place du poteau, waar vroeger recht werd gesproken. Deze gevel is doorboord met ramen, met middenstijlen en dwarsbalken, versierd met kleine beeldjes. De zuidgevel, die toegankelijk is via een gewelfd portaal, heeft een hoge toren waarin zich een wenteltrap bevindt die de verschillende verdiepingen bedient.\nDit in 1978 op de monumentenlijst geplaatste gebouw is particulier bezit.\n\nHet Renaissance herenhuis\nDit opmerkelijke gebouw (1562-1564) ligt niet ver van het kasteel en kan qua schoonheid wedijveren met het kasteel. Het heeft drie verdiepingen, afgebakend door stenen koorden. De eerste verdieping is het meest versierd: vensters met kruiskozijnen en driehoekig fronton boven de travee\u00EBn. Een afbakening, door een lichte overhang van de gevel gedragen door kraagstenen, benadrukt een hoektoren die de verdiepingen tot aan de duiventil bedient. Tegen het midden van de 17e eeuw behoorde dit huis toe aan een van de grootste kooplieden uit de omgeving. Tegenwoordig is het particulier bezit.\n\nDe versterkte Romaanse kerk\nEen eerste kerk werd gebouwd in het centrum van het dorp, op een heuvel met uitzicht op de Lot. Waarschijnlijk te vervallen, werd ze in de 11e eeuw herbouwd en in de 12e eeuw versterkt.\nTijdens restauratiewerkzaamheden in 1972 werd een altaarsteen ontdekt die bekend staat als de steen van Deusdedit (10e of begin 11e eeuw).\nDe indeling van dit gebouw, vooral de kooromgang en de geori\u00EBnteerde absiden, doet denken aan de beroemde abdijkerk van Conques.\nIn 1524 vroeg Fran\u00E7ois d'Estaing, toenmalig bisschop van Rodez, om de kerk te vergroten om alle parochianen te kunnen ontvangen. De laatste travee\u00EBn werden voltooid in 1530 onder het bisschopsambt van Georges d'Armagnac, zijn opvolger.\nHet bevat een reliekbuste van de Heilige Doorn - twee doornen, gecertificeerd van de ware kroon en teruggebracht uit het Heilige Land door G\u00E9raud de Curi\u00E8res en zijn broer Hugues. Dit reliekschrijn wordt door het dorp gedragen tijdens de processie die elk jaar op de tweede zondag van juli plaatsvindt.\n\nDe molen\nGebouwd in de 18e eeuw, is het de oudste van de acht molens die aan de Serre (ook bekend als de Lundanne) grenzen. Tot 1954 leverde de molen kwaliteitsmeel en walnootolie van de laatste molenaar, de heer Raynal. Er werd ook tannine gemaakt van geplette eiken- of kastanjeschors. De molen werd in 1980 gekocht en geduldig gerestaureerd door de huidige eigenaar, de heer Alexandre. Zijn verticale rad (een van de weinige in Aveyron) blijft ritme geven aan het leven van het bloemrijke dorp waar het aangenaam wandelen is.\n\nEulalie dArt\nDit artistieke centrum herbergt 5 creatieve ateliers en het VVV-centrum. Het is het ideale vertrekpunt voor een artistiek en ambachtelijk bezoek in het hart van het dorp, waar andere ateliers zijn ontstaan: Gite Iemfre, beeldhouwer, keramist; Yann, glasblazer; ...\n\nDe Romeinse stapel\nVolgens de volkslegende zou een zogenaamde Romeinse brug door een grote overstroming zijn weggeslagen. De toenmalige burgemeester weigerde categorisch een nieuwe brug te bouwen. Voortaan zorgden veermannen voor de toegang tot beide oevers.\nPas in 1976-1977 werd de voetgangersbrug \"Voeu Suze\" gebouwd.\n\nRondleidingen met gids in juli en augustus. Voor groepen, het hele jaar door op reservering"@nl . "Die mittelalterliche Stadt liegt in einer gr\u00FCnen Umgebung und bezaubert den Besucher mit ihren Kieselsteinh\u00E4usern, manchmal mit Fachwerk, und ihren gro\u00DFz\u00FCgig mit Blumen geschm\u00FCckten Fassaden. In den verwinkelten Gassen, auf den schattigen Pl\u00E4tzen und Pl\u00E4tzen entdeckt der Spazierg\u00E4nger die jahrhundertealte Vergangenheit des Ortes und in den Werkst\u00E4tten der Kunsthandwerker das lokale Know-how. Als Land der Traditionen hat das Dorf zwei davon bewahrt: die Prozession des Heiligen Dorns am 2. Sonntag im Juli und die \"Poule Un\" (Versteigerung von Lebensmitteln f\u00FCr die Seelen) am 1. November.\nZu sehen:\nIhre Sehensw\u00FCrdigkeiten :\nDas Schloss: Dieses Geb\u00E4ude aus dem 15. Jh. wurde an der Stelle des Gro\u00DFen Stalls errichtet, der von dem urspr\u00FCnglichen Schloss abhing, das im 14. Jh. in Ruinen fiel. Dieses Geb\u00E4ude war der Wohnsitz einer ber\u00FChmten Familie aus Rouergate, der Curi\u00E8res de Castelnau. Auf dem Sturz des Haupteingangs ist ihr Wappen abgebildet. Es zeigt einen laufenden Windhund mit der Krone des Marquis und illustriert das Motto der Curi\u00E8res \"semper post gloria currens\" (immer dem Ruhm nachlaufend).\nDie Nordfassade blickt auf den Place de l'Hom oder den Place du poteau, wo fr\u00FCher die Justiz abgehalten wurde. Diese Fassade ist von Fenstern mit Sprossen und Kreuzen durchbrochen, die mit kleinen Figuren verziert sind. Die S\u00FCdfassade, zu der man durch einen gew\u00F6lbten Vorbau gelangt, weist einen hohen Turm auf, in dem sich eine Wendeltreppe befindet, die die verschiedenen Stockwerke bedient.\nDieses Geb\u00E4ude, das 1978 unter Denkmalschutz gestellt wurde, befindet sich in Privatbesitz.\n\nDas H\u00F4tel Particulier aus der Renaissancezeit\nDieses bemerkenswerte Geb\u00E4ude (1562-1564) befindet sich in der N\u00E4he des Schlosses und konkurriert in seiner Sch\u00F6nheit mit diesem. Es verf\u00FCgt \u00FCber drei Stockwerke, die durch Steinschn\u00FCre voneinander abgegrenzt sind. Das erste Stockwerk ist am st\u00E4rksten verziert: Fenster mit Sprossen und Kreuzen, Dreiecksgiebel \u00FCber den Fenster\u00F6ffnungen. Eine Abgrenzung, die auf einen leichten Vorsprung der von Kragsteinen getragenen Fassade zur\u00FCckzuf\u00FChren ist, l\u00E4sst einen Eckturm hervortreten, von dem aus die Stockwerke bis zum Taubenschlag erschlossen werden k\u00F6nnen. Jahrhunderts geh\u00F6rte dieser Wohnsitz einem der gr\u00F6\u00DFten Kaufleute der Gegend. Heute ist das Haus in Privatbesitz.\n\nDie befestigte romanische Kirche\nEine erste Kirche wurde im Zentrum des Dorfes auf einer Anh\u00F6he mit Blick auf den Lot errichtet. Da sie wahrscheinlich zu bauf\u00E4llig war, wurde sie im 11. Jahrhundert wieder aufgebaut und ab dem 12.\nBei Restaurierungsarbeiten im Jahr 1972 wurde ein Altarstein aus Deusdedit (10. oder Anfang 11. Jh.) freigelegt.\nDas Geb\u00E4ude erinnert mit seinem Grundriss und vor allem mit seinem Chorumgang und seinen gerichteten Apsiden an die ber\u00FChmte Abteikirche von Conques.\nIm Jahr 1524 forderte Fran\u00E7ois d'Estaing, der damalige Bischof von Rodez, eine Vergr\u00F6\u00DFerung, um alle Gemeindemitglieder aufnehmen zu k\u00F6nnen. Die letzten Joche wurden 1530 unter dem Episkopat von Georges d'Armagnac, seinem Nachfolger, fertiggestellt.\nDie Kirche beherbergt ein B\u00FCstenreliquiar des Heiligen Dorns - zwei Dornen, die von der wahren Krone zertifiziert und von G\u00E9raud de Curi\u00E8res und seinem Bruder Hugues aus dem Heiligen Land mitgebracht wurden. Dieses Reliquiar wird w\u00E4hrend der Prozession, die jedes Jahr am zweiten Sonntag im Juli stattfindet, durch das Dorf getragen.\n\nDie M\u00FChle\nDie im 18. Jahrhundert erbaute M\u00FChle ist die \u00E4lteste der acht M\u00FChlen, die den Bach Serre (oder auch Ruisseau de Lundanne genannt) s\u00E4umten. Bis 1954 lieferte die M\u00FChle hochwertiges Mehl und Nuss\u00F6l, das vom letzten M\u00FCller M. Raynal hergestellt wurde. Sie wurde auch zur Herstellung von Tannin verwendet, das aus zerdr\u00FCckter Eichen- oder Kastanienrinde gewonnen wurde. Die M\u00FChle wurde 1980 zur\u00FCckgekauft und von ihrem derzeitigen Besitzer, Herrn Alexandre, mit viel Geduld restauriert. Sein vertikales Rad (eines der wenigen im Aveyron) bestimmt weiterhin den Rhythmus des Lebens in dem blumengeschm\u00FCckten Dorf, in dem es sich gut flanieren l\u00E4sst.\n\nEulalie dArt\nDieser Kunstpol beherbergt 5 kreative Ateliers und den Point Accueil Tourisme. Er ist der ideale Ausgangspunkt f\u00FCr einen Besuch der Kunst und des Kunsthandwerks im Herzen des Dorfes, wo weitere Ateliers entstanden sind: Gite Iemfre, Bildhauerin, Keramikerin; Yann, Glasbl\u00E4ser; ...\n\nDer r\u00F6mische Pfeiler\nDer Volkslegende nach wurde eine sogenannte r\u00F6mische Br\u00FCcke bei einem gro\u00DFen Hochwasser weggesp\u00FClt. Der damalige B\u00FCrgermeister lehnte die Errichtung eines neuen Bauwerks kategorisch ab. Seitdem erm\u00F6glichten F\u00E4hrleute den Zugang zu beiden Ufern.\nErst 1976-1977 wurde die Passerelle du \"Voeu Suze\" gebaut.\n\nGef\u00FChrte Besichtigungen im Juli & August. F\u00FCr Gruppen ganzj\u00E4hrig auf Voranmeldung"@de . "La cit\u00E9 m\u00E9di\u00E9vale, nich\u00E9e dans un \u00E9crin de verdure, charme le visiteur par ses maisons en galets, parfois \u00E0 colombages, et leurs fa\u00E7ades g\u00E9n\u00E9reusement fleuries. A travers les ruelles tortueuses, les places et placettes ombrag\u00E9es, le promeneur d\u00E9couvre le pass\u00E9 s\u00E9culaire du bourg et les savoir-faire locaux dans les ateliers des artisans d'Art. Pays de traditions, le village a su en pr\u00E9server deux : la Procession de la Sainte Epine, le 2\u00E8me dimanche de juillet et la \"Poule Un\" (vente aux ench\u00E8res de denr\u00E9es alimentaires pour les \u00E2mes), le 1er novembre.\nA voir :\nSes monuments :\nLe Ch\u00E2teau : Cette b\u00E2tisse du XV s. a \u00E9t\u00E9 construite sur l'emplacement de la Grande \u00C9curie qui d\u00E9pendait du ch\u00E2teau primitif tomb\u00E9 en ruines au XIV s. Cette construction fut la r\u00E9sidence d'une illustre famille rouergate, les Curi\u00E8res de Castelnau. Sur le linteau de l'entr\u00E9e principale, apparaissent leurs armoiries. Elles repr\u00E9sentent un l\u00E9vrier courant surmont\u00E9 de la couronne de marquis et illustrent la devise des Curi\u00E8res \"semper post gloria currens\" (courant toujours apr\u00E8s la gloire).\nLa fa\u00E7ade Nord donne sur la place de l'Hom, ou la place du poteau, l\u00E0 o\u00F9 jadis la justice \u00E9tait rendue. Cette fa\u00E7ade est perc\u00E9e de fen\u00EAtres, \u00E0 meneaux et croisillons, orn\u00E9es de petites figurines. La fa\u00E7ade Sud \u00E0 laquelle on acc\u00E8de par un porche vo\u00FBt\u00E9, exhibe une haute tour qui abrite un escalier \u00E0 vis desservant les diff\u00E9rents \u00E9tages.\nCet \u00E9difice, class\u00E9 en 1978, est priv\u00E9. \n\nL'H\u00F4tel Particulier d'\u00E9poque Renaissance\nSitu\u00E9 non loin du ch\u00E2teau, cet \u00E9difice remarquable (1562-1564) rivalise de beaut\u00E9 avec celui-ci. Il est dot\u00E9 de trois \u00E9tages d\u00E9limit\u00E9s par des cordons de pierre. Le premier niveau est le plus d\u00E9cor\u00E9 : fen\u00EAtres \u00E0 meneaux et croisillons, fronton triangulaire au-dessus des baies. Une d\u00E9marcation, due \u00E0 une l\u00E9g\u00E8re avanc\u00E9e de la fa\u00E7ade port\u00E9e par des corbeaux, fait ressortir une tour d'angle qui permet de desservir les \u00E9tages jusqu'au pigeonnier. Vers le milieu du XVII\u00E8me s. cette demeure appartenait \u00E0 l'un des plus gros marchands du secteur. Aujourd'hui cette demeure est priv\u00E9e.\n\nL'Eglise romane fortifi\u00E9e\nUne premi\u00E8re \u00E9glise fut \u00E9rig\u00E9e au centre du village, sur une \u00E9minence qui domine le Lot. Sans doute trop v\u00E9tuste, elle fut reconstruite au XI s. et fortifi\u00E9e d\u00E8s le XII s.\nLors des travaux de restauration en 1972, on mis au jour une pierre d'autel dite de Deusdedit (X ou d\u00E9but XI s.).\nCet \u00E9difice, rappelle par son plan et surtout son d\u00E9ambulatoire et ses absides orient\u00E9es, la fameuse abbatiale de Conques.\nEn 1524, Fran\u00E7ois d'Estaing, alors \u00C9v\u00EAque de Rodez, demanda son agrandissement pour accueillir tous les paroissiens. Les derni\u00E8res trav\u00E9es furent achev\u00E9es en 1530 sous l'\u00E9piscopat de Georges d'Armagnac, son successeur.\nElle abrite un buste reliquaire de la Ste \u00C9pine - deux \u00E9pines, certifi\u00E9es de la vraie couronne et rapport\u00E9es de Terre Sainte par G\u00E9raud de Curi\u00E8res et son fr\u00E8re Hugues. Ce reliquaire est promen\u00E9 \u00E0 travers le village, lors de la Procession qui se d\u00E9roule chaque ann\u00E9e le 2\u00E8me dimanche de juillet.\n\nLe Moulin \nB\u00E2ti au XVIII\u00E8me si\u00E8cle, il est le plus ancien des huit moulins qui bordaient le ruisseau de la Serre (ou aussi dit ruisseau de Lundanne). Jusqu'en 1954, le moulin procura une farine de qualit\u00E9 et de l'huile de noix fabriqu\u00E9es par le dernier meunier M. Raynal. Il \u00E9tait \u00E9galement utilis\u00E9 pour la confection du tanin obtenue \u00E0 partir d'\u00E9corces de ch\u00EAnes ou de ch\u00E2taigniers \u00E9cras\u00E9es. Rachet\u00E9 en 1980, il fut patiemment restaur\u00E9 par son propri\u00E9taire actuel, M. Alexandre. Sa roue verticale, (l'une des rares en Aveyron), continue \u00E0 rythmer la vie du village fleuri o\u00F9 il fait bon fl\u00E2ner.\n\nEulalie dArt\nCe p\u00F4le artistique accueille 5 ateliers de cr\u00E9ation et le Point Accueil Tourisme. Il est le point de d\u00E9part id\u00E9al pour effectuer la visite artistique et artisanale au coeur du village o\u00F9 d'autres ateliers ont vu le jour : Gite Iemfre, sculptrice, c\u00E9ramiste ; Yann, souffleur de verre ; ...\n\nLa Pile Romaine\nLa l\u00E9gende populaire veut qu'un pont dit Romain, ait \u00E9t\u00E9 emport\u00E9 par une grande crue. Le maire de l'\u00E9poque opposa un refus cat\u00E9gorique quant \u00E0 l'\u00E9dification d'un nouvel ouvrage. D\u00E8s lors des passeurs permettaient l'acc\u00E8s aux deux rives.\nC'est seulement en 1976-1977 que fut construite la Passerelle du \"Voeu Suze\". \n\nVisites guid\u00E9es en juillet & ao\u00FBt. Pour les groupes, toute l'ann\u00E9e sur r\u00E9servation"@fr . "Il borgo medievale, immerso nel verde, affascina il visitatore con le sue case di ciottoli, talvolta a graticcio, e le loro facciate generosamente fiorite. Attraverso le stradine tortuose, le piazze e le piazzette ombreggiate, il passeggiatore scopre il passato secolare del villaggio e il know-how locale nelle botteghe degli artigiani. Terra di tradizioni, il villaggio ne ha conservate due: la Processione della Sainte Epine, la seconda domenica di luglio, e la \"Poule Un\" (asta di prodotti alimentari per le anime), il 1\u00B0 novembre.\nDa vedere:\nI suoi monumenti:\nIl Castello: questo edificio del XV secolo \u00E8 stato costruito sul sito della Grande \u00C9curie che dipendeva dal castello originario andato in rovina nel XIV secolo. Questo edificio era la residenza di un'illustre famiglia di Rouergate, i Curi\u00E8res de Castelnau. Sull'architrave dell'ingresso principale compare il loro stemma. Rappresenta un levriero in corsa sormontato dalla corona del marchese e illustra il motto dei Curi\u00E8res \"semper post gloria currens\" (sempre a caccia di gloria).\nLa facciata nord si affaccia sulla Place de l'Hom, o Place du poteau, dove un tempo veniva amministrata la giustizia. Questa facciata \u00E8 traforata da finestre, con montanti e traverse, decorate con piccole figurine. La facciata sud, a cui si accede attraverso un portico a volta, presenta un'alta torre che ospita una scala a chiocciola che serve i vari piani.\nL'edificio, classificato nel 1978, \u00E8 di propriet\u00E0 privata.\n\nIl palazzo privato rinascimentale\nSituato non lontano dal castello, questo notevole edificio (1562-1564) rivaleggia con il castello per bellezza. Ha tre piani delimitati da cordoni di pietra. Il primo piano \u00E8 il pi\u00F9 decorato: bifore e traverse, frontone triangolare sopra le campate. Una demarcazione, dovuta a una leggera sporgenza della facciata portata da mensole, evidenzia una torre d'angolo che serve i piani fino alla colombaia. Verso la met\u00E0 del XVII secolo, questa casa apparteneva a uno dei maggiori mercanti della zona. Oggi \u00E8 di propriet\u00E0 privata.\n\nLa chiesa romanica fortificata\nUna prima chiesa fu costruita nel centro del villaggio, su una collina che domina il Lot. Probabilmente troppo fatiscente, fu ricostruita nell'XI secolo e fortificata nel XII secolo.\nDurante i lavori di restauro del 1972, \u00E8 stata scoperta una pietra d'altare nota come pietra di Deusdedit (X o inizio XI secolo).\nLa pianta dell'edificio, in particolare il deambulatorio e le absidi orientate, ricorda la famosa chiesa abbaziale di Conques.\nNel 1524, Fran\u00E7ois d'Estaing, allora vescovo di Rodez, ne chiese l'ampliamento per accogliere tutti i parrocchiani. Le ultime campate furono completate nel 1530 sotto l'episcopato di Georges d'Armagnac, suo successore.\nOspita un busto reliquiario della Sacra Spina - due spine, certificate dalla vera corona e riportate dalla Terra Santa da G\u00E9raud de Curi\u00E8res e da suo fratello Hugues. Questo reliquiario viene portato in giro per il villaggio durante la processione che si svolge ogni anno la seconda domenica di luglio.\n\nIl mulino\nCostruito nel XVIII secolo, \u00E8 il pi\u00F9 antico degli otto mulini che costeggiano il torrente Serre (noto anche come torrente Lundanne). Fino al 1954, il mulino forniva farina di qualit\u00E0 e olio di noci prodotto dall'ultimo mugnaio, il signor Raynal. Veniva anche utilizzato per produrre tannino dalla corteccia di quercia o di castagno frantumata. Acquistato nel 1980, \u00E8 stato pazientemente restaurato dal suo attuale proprietario, il signor Alexandre. La sua ruota verticale (una delle poche in Aveyron) continua a dare ritmo alla vita del villaggio fiorito dove \u00E8 piacevole passeggiare.\n\nEulalie dArt\nQuesto centro artistico ospita 5 laboratori creativi e il Centro informazioni turistiche. \u00C8 il punto di partenza ideale per una visita artistica e artigianale nel cuore del villaggio, dove sono stati creati altri laboratori: Gite Iemfre, scultore, ceramista; Yann, soffiatore di vetro; ...\n\nLa palafitta romana\nLa leggenda popolare narra che un cosiddetto ponte romano fu spazzato via da una grande alluvione. Il sindaco dell'epoca si rifiut\u00F2 categoricamente di costruire un nuovo ponte. Da quel momento in poi, i traghettatori garantirono l'accesso a entrambe le sponde.\nSolo nel 1976-1977 fu costruita la passerella \"Voeu Suze\".\n\nVisite guidate in luglio e agosto. Per gruppi, tutto l'anno su prenotazione"@it . "La ciudad medieval, enclavada en un entorno verde, encanta al visitante con sus casas de guijarros, a veces entramadas, y sus fachadas generosamente floridas. A trav\u00E9s de sus sinuosas calles, sus plazas y plazuelas sombreadas, el paseante descubre el pasado secular del pueblo y el saber hacer local en los talleres de los artesanos. Tierra de tradiciones, el pueblo ha conservado dos de ellas: la Procesi\u00F3n de la Sainte Epine, el 2\u00BA domingo de julio, y la \"Poule Un\" (subasta de alimentos para las almas), el 1 de noviembre.\nPara ver:\nSus monumentos:\nEl Castillo: Este edificio del siglo XV fue construido en el emplazamiento de la Grande \u00C9curie que depend\u00EDa del castillo original que cay\u00F3 en ruinas en el siglo XIV. Este edificio fue la residencia de una ilustre familia de Rouergate, los Curi\u00E8res de Castelnau. En el dintel de la entrada principal aparece su escudo de armas. Representa un galgo corriendo coronado por la corona del marqu\u00E9s e ilustra el lema de los Curi\u00E8res \"semper post gloria currens\" (siempre corriendo tras la gloria).\nLa fachada norte da a la Place de l'Hom, o Place du poteau, donde anta\u00F1o se administraba justicia. Esta fachada est\u00E1 perforada de ventanas, con parteluces y travesa\u00F1os, decoradas con peque\u00F1as figurillas. La fachada sur, a la que se accede por un porche abovedado, presenta una alta torre que alberga una escalera de caracol que da servicio a las distintas plantas.\nEste edificio, catalogado en 1978, es de propiedad privada.\n\nLa mansi\u00F3n privada renacentista\nSituado no lejos del castillo, este notable edificio (1562-1564) rivaliza en belleza con el castillo. Consta de tres plantas delimitadas por cordones de piedra. El primer piso es el m\u00E1s decorado: ventanas ajimezadas y travesa\u00F1os, front\u00F3n triangular sobre los vanos. Una demarcaci\u00F3n, debida a un ligero voladizo de la fachada llevado por m\u00E9nsulas, destaca una torre esquinera que sirve a los pisos hasta el palomar. Hacia mediados del siglo XVII, esta casa pertenec\u00EDa a uno de los mayores comerciantes de la zona. Hoy es propiedad privada.\n\nLa iglesia rom\u00E1nica fortificada\nSe construy\u00F3 una primera iglesia en el centro del pueblo, sobre una colina que domina el Lot. Probablemente demasiado deteriorada, fue reconstruida en el siglo XI y fortificada en el siglo XII.\nEn 1972, durante las obras de restauraci\u00F3n, se descubri\u00F3 una piedra de altar llamada piedra de Deusdedit (siglo X o principios del XI).\nLa disposici\u00F3n de este edificio, especialmente su girola y sus \u00E1bsides orientados, recuerda a la famosa iglesia abacial de Conques.\nEn 1524, Fran\u00E7ois d'Estaing, entonces obispo de Rodez, solicit\u00F3 su ampliaci\u00F3n para dar cabida a todos los feligreses. Los \u00FAltimos tramos se terminaron en 1530 bajo el episcopado de Georges d'Armagnac, su sucesor.\nAlberga un busto relicario de la Santa Espina - dos espinas, certificadas de la verdadera corona y tra\u00EDdas de Tierra Santa por G\u00E9raud de Curi\u00E8res y su hermano Hugues. Este relicario se pasea por el pueblo durante la procesi\u00F3n que tiene lugar cada a\u00F1o el segundo domingo de julio.\n\nEl Molino\nConstruido en el siglo XVIII, es el m\u00E1s antiguo de los ocho molinos que bordean el arroyo Serre (tambi\u00E9n conocido como arroyo Lundanne). Hasta 1954, el molino suministraba harina de calidad y aceite de nuez elaborado por el \u00FAltimo molinero, el Sr. Raynal. Tambi\u00E9n se utilizaba para fabricar tanino a partir de corteza triturada de roble o casta\u00F1o. Comprado en 1980, fue pacientemente restaurado por su actual propietario, el Sr. Alexandre. Su rueda vertical (una de las pocas del Aveyron) sigue dando ritmo a la vida del florido pueblo por el que es agradable pasear.\n\nEulalie dArt\nEste centro art\u00EDstico alberga 5 talleres creativos y la Oficina de Turismo. Es el punto de partida ideal para una visita art\u00EDstica y artesanal en el coraz\u00F3n del pueblo, donde se han creado otros talleres: Gite Iemfre, escultor, ceramista; Yann, soplador de vidrio; ...\n\nLa pila romana\nCuenta la leyenda popular que un supuesto puente romano fue arrastrado por una gran inundaci\u00F3n. El alcalde de la \u00E9poca se neg\u00F3 rotundamente a construir un nuevo puente. A partir de entonces, los barqueros facilitaron el acceso a ambas orillas.\nHasta 1976-1977 no se construy\u00F3 la pasarela \"Voeu Suze\".\n\nVisitas guiadas en julio y agosto. Para grupos, todo el a\u00F1o previa reserva"@es . . .