. . . . . . "Situ\u00E9e \u00E0 la bordure du plateau crayeux de la Champagne s\u00E8che, Mesnil-Selli\u00E8res tient son nom de \u00AB Mansiole \u00BB en latin, \u00E9voquant une forme d'exploitation agricole m\u00E9di\u00E9vale, et de Selli\u00E8res, village disparu, autrefois situ\u00E9 \u00E0 l'ouest et dont le nom \u00E9voquait les champs de seigle?. Un peu de g\u00E9ographie : Commune de Mesnil-Selli\u00E8res et le hameau \u00AB La Belle Epine \u00BB : 465 habitants en 1790 / 377 habitants en 1999 / 534 habitants en 2010 Nom des habitants : les \u00AB Maillotins \u00BB 883 hectares en superficie R\u00E9gion agricole : Champagne crayeuse R\u00E9gion g\u00E9ographique : Plateau champenois central Un peu d'histoire : Depuis des si\u00E8cles, le territoire f\u00FBt essentiellement consacr\u00E9 \u00E0 l'agriculture. D\u00E9pendant des Comtes de Champagne, puis de grandes abbayes troyennes, on y pratiquait une polyculture pauvre, sur des terres parcourues par les troupeaux de moutons. Coup\u00E9 de haies, de talus et de chemins, entour\u00E9 de friches, le finage avait peu \u00E0 voir avec l'aspect que nous lui connaissons aujourd'hui. Jusqu'au 19\u00E8me si\u00E8cle, les habitants trouvaient un compl\u00E9ment de revenus dans la filature de la laine et du coton, dans de nombreuses activit\u00E9s artisanales ou commerciales. Plusieurs moulins-\u00E0-vent dominaient les toitures basses des chaumi\u00E8res. Dominant la Vall\u00E9e de la Seine et la ville de Troyes, \u00E0 proximit\u00E9 de grands axes de circulation, le village f\u00FBt \u00E0 maintes reprises m\u00EAl\u00E9 aux grands \u00E9v\u00E9nements de notre histoire. Guerres de religions, guerre de \u00AB trente ans \u00BB, laiss\u00E8rent dans nos r\u00E9gions des blessures profondes. C'est probablement durant ces p\u00E9riodes sombres (fin du 16\u00E8me, d\u00E9but du 17\u00E8me si\u00E8cle), que le village de Selli\u00E8res disparut. Lors de la Campagne de France, les restes de la \u00AB Grande arm\u00E9e \u00BB et l'Empereur Napol\u00E9on 1er traversent nos campagnes. Russes et Autrichiens incendient Mesnil-Selli\u00E8res. Durant la \u00AB Grande guerre \u00BB, le 154\u00E8me RI y est cantonn\u00E9 et s'y entra\u00EEne. En 1944, les maquisards des \u00AB Commandos M \u00BB se cachent dans les bois de sapin au nord-ouest, pr\u00E8s de Luy\u00E8res et m\u00E8nent des actions contre les voies ferr\u00E9es proches et sur le CD960. Enfin, c'est sur cette m\u00EAme route, au-dessus de la Belle Epine, que sera \u00E9cras\u00E9e par l'aviation am\u00E9ricaine, la garnison nazie de Troyes, battant en retraite. La m\u00E9canisation agricole, apr\u00E8s les ann\u00E9es 50, a profond\u00E9ment modifi\u00E9 nos paysages d\u00E9sormais consacr\u00E9s exclusivement \u00E0 l'agriculture, mis \u00E0 part quelques vallons encore bois\u00E9s que les remembrements ont conserv\u00E9s, mais qui ont malheureusement beaucoup souffert de la temp\u00EAte du 26 d\u00E9cembre 1999. Patrimoine culturel : Chapelle Sainte-Croix, datant du 16\u00E8me si\u00E8cle.Elle compl\u00E9tait autrefois l'Eglise Saint- Laurent de Selli\u00E8res. Celle-ci, dernier t\u00E9moin du village disparu, \u00E9tait situ\u00E9e \u00E0 environ 600 m\u00E8tres du village actuel, au centre du cimeti\u00E8re o\u00F9 se dresse aujourd'hui une croix. Jusqu'au d\u00E9but du si\u00E8cle, on y c\u00E9l\u00E9brait encore les c\u00E9r\u00E9monies importantes. V\u00E9tuste, elle a \u00E9t\u00E9 d\u00E9molie \u00E0 partir de 1924. La Chapelle Sainte-Croix (\u00AB Invention de la Sainte-Croix \u00BB) servait depuis longtemps aux offices ordinaires, compte-tenu de l'\u00E9loignement et de l'isolement de l'\u00E9glise. Elle devint officiellement \u00E9glise paroissiale en 1902. Pr\u00E9c\u00E9d\u00E9e d'un mur de cl\u00F4ture, on y acc\u00E8de par un vestibule ouvrant sur la sacristie \u00E0 gauche et l'escalier des combles \u00E0 droite. La porte cintr\u00E9e s'ouvre sur la nef dont les vo\u00FBtes et les arcs portent les traces de peinture figurant un ciel \u00E9toil\u00E9. La tour carr\u00E9e, abrite trois cloches. L'entretien du b\u00E2timent a n\u00E9cessit\u00E9 ces derni\u00E8res ann\u00E9es un certain nombre de travaux : r\u00E9fection du pavage, des soubassements et \u00E9lectrification de l'horloge. Gr\u00E2ce \u00E0 une g\u00E9n\u00E9reuse donatrice, \u00AB dame de foi et de grand coeur \u00BB, le clocher a \u00E9t\u00E9 enti\u00E8rement restaur\u00E9 en 1994. Deux anciennes voies traversent la commune : l'une de Langres \u00E0 la Vall\u00E9e de la Barbuise, connue sous le nom de \u00AB voie Champigny \u00BB ; l'autre dite \u00AB voie de Brienne \u00BB se continue encore lisiblement aujourd'hui de Troyes \u00E0 Piney. La \u00AB vieille route \u00BB, dite \u00AB Voie romaine \u00BB longe le CD960, entre La Belle Epine et Assenci\u00E8res. Elle menait de Troyes \u00E0 Wassy (Haute-Marne). L'Eveil : la renomm\u00E9e de la soci\u00E9t\u00E9 de trompettes de Mesnil-Selli\u00E8res n'est plus \u00E0 faire. Cr\u00E9\u00E9e le 20 janvier 1922, elle a, gr\u00E2ce \u00E0 la qualit\u00E9 de son r\u00E9pertoire et au dynamisme de ses membres, su traverser les d\u00E9cennies. Aujourd'hui, compos\u00E9e d'une trentaine de musiciens, elle se produit r\u00E9guli\u00E8rement dans notre d\u00E9partement et ponctuellement hors de nos fronti\u00E8res auboises. Un habitat traditionnel pr\u00E9serv\u00E9 : Mesnil-Selli\u00E8res fait partie des nombreuses communes de la Champagne crayeuse o\u00F9 les habitations se sont \u00E9tablies en \u00AB village-rue \u00BB : une rue principale coup\u00E9e par des ruelles. Les maisons les plus anciennes sont en pan de bois et ont la particularit\u00E9 de poss\u00E9der une pente de toiture descendant presque jusqu'au sol. On l'appelle la \u00AB basse goutte \u00BB car elle est orient\u00E9e du c\u00F4t\u00E9 de la pluie et des vents froids. A partir de la seconde moiti\u00E9 du 19\u00E8me si\u00E8cle, la \u00AB basse goutte \u00BB est moins pr\u00E9sente et les murs de croupes sont en briques ou en pierres blanches. Patrimoine naturel : Les Pins Noirs d'Autriche de la Champagne s\u00E8che sont les t\u00E9moins d'un boisement r\u00E9cent (fin 19\u00E8me, d\u00E9but 20\u00E8me si\u00E8cle). Ils ont malheureusement souffert de la temp\u00EAte du 26 d\u00E9cembre 1999. Mesnil-Selli\u00E8res ... le pays des trois mares : Suivant une l\u00E9g\u00E8re d\u00E9clivit\u00E9 de la rue principale (13 m\u00E8tres), 3 mares (autrefois, de simples creux o\u00F9 stagnaient les eaux pluviales) jalonnent Mesnil-Selli\u00E8res. - la mare du Bout d'en Haut - la mare du milieu - la mare du Bout d'en Bas. A la fin du 19\u00E8me si\u00E8cle, elles furent ma\u00E7onn\u00E9es et sont depuis r\u00E9guli\u00E8rement entretenues. R\u00E9servoirs naturels, elles ont pour principale fonction de pr\u00E9venir des risques d'incendie et d'inondation. Jadis au coeur de la vie collective, elles participent aujourd'hui \u00E0 la conservation de la m\u00E9moire rurale."@fr . "Mesnil-Selli\u00E8res ligt aan de rand van het kalkplateau van de droge Champagnestreek en ontleent zijn naam aan het Latijnse \"Mansiole\", dat doet denken aan een vorm van middeleeuwse landbouw, en aan Selli\u00E8res, een verdwenen dorp dat ooit in het westen lag en waarvan de naam deed denken aan roggevelden? Een beetje geografie: Gemeente Mesnil-Selli\u00E8res en het gehucht \"La Belle Epine\": 465 inwoners in 1790 / 377 inwoners in 1999 / 534 inwoners in 2010 Naam van de inwoners: de \"Maillotins\" 883 hectare oppervlakte Landbouwgebied: Chalky Champagne Geografische regio: Centraal Champagne Plateau Een beetje geschiedenis: Eeuwenlang was het gebied voornamelijk gewijd aan de landbouw. Onder de heerschappij van de graven van Champagne, en later de grote abdijen van Troyes, werd het land bewerkt volgens een gemengd landbouwsysteem, met schaapskuddes die over het platteland zwierven. Afgesneden door heggen, dijken en paden, omgeven door braakland, had de finage weinig te maken met het uiterlijk dat we vandaag kennen. Tot in de 19e eeuw verdienden de inwoners de kost met het spinnen van wol en katoen en met een breed scala aan ambachtelijke en commerci\u00EBle activiteiten. Verschillende windmolens domineerden de lage daken van de rieten huisjes. Het dorp kijkt uit over de Seinevallei en de stad Troyes en ligt dicht bij belangrijke verkeerswegen. Het is dan ook vaak betrokken geweest bij de belangrijkste gebeurtenissen uit onze geschiedenis. De Godsdienstoorlogen en de Dertigjarige Oorlog hebben diepe wonden geslagen in onze streek. Het was waarschijnlijk tijdens deze donkere periodes (eind 16e, begin 17e eeuw) dat het dorp Selli\u00E8res verdween. Tijdens de Franse veldtocht trokken de overblijfselen van de \"Grande Arm\u00E9e\" en keizer Napoleon I door ons platteland. De Russen en Oostenrijkers staken Mesnil-Selli\u00E8res in brand. Tijdens de Grote Oorlog werd het 154e Regiment Infanterie hier gestationeerd en getraind. In 1944 verscholen de maquisards van de \"Commandos M\" zich in de sparrenbossen in het noordwesten, in de buurt van Luy\u00E8res, en voerden acties uit tegen de nabijgelegen spoorlijnen en op de CD960. Uiteindelijk was het op deze zelfde weg, boven La Belle Epine, dat het terugtrekkende nazi-garnizoen van Troyes werd verpletterd door Amerikaanse vliegtuigen. Na de jaren 1950 heeft de gemechaniseerde landbouw onze landschappen ingrijpend veranderd. Ze zijn nu uitsluitend gewijd aan de landbouw, met uitzondering van enkele beboste valleien die bewaard zijn gebleven door ruilverkaveling, maar die helaas zwaar hebben geleden onder de storm van 26 december 1999. Cultureel erfgoed: de kapel Sainte-Croix, daterend uit de 16e eeuw, die ooit de kerk Saint-Laurent de Selli\u00E8res aanvulde. Deze kerk, de laatste herinnering aan het verdwenen dorp, bevond zich op ongeveer 600 meter van het huidige dorp, in het midden van het kerkhof waar nu een kruis staat. Tot het begin van de eeuw werden hier nog belangrijke ceremonies gehouden. Het raakte in verval en werd in 1924 afgebroken. De Chapelle Sainte-Croix (\"Heilige Kruiskapel\") werd lange tijd gebruikt voor gewone diensten, gezien de afgelegen en ge\u00EFsoleerde ligging van de kerk. In 1902 werd het officieel een parochiekerk. Voorafgegaan door een ommuring, is de toegang via een vestibule die uitgeeft op de sacristie aan de linkerkant en de zoldertrap aan de rechterkant. De gewelfde deuropening geeft toegang tot het schip, waarvan de gewelven en bogen sporen dragen van schilderingen die een sterrenhemel voorstellen. De vierkante toren herbergt drie klokken. In de afgelopen jaren zijn er verschillende werkzaamheden uitgevoerd om het gebouw te onderhouden, waaronder reparaties aan het plaveisel en de kelders, en de elektrificatie van de klok. Dankzij een gulle gever, een \"dame met geloof en een groot hart\", werd de klokkentoren in 1994 volledig gerestaureerd. Twee oude wegen lopen door de gemeente: de ene van Langres naar de Barbuise-vallei, bekend als de \"weg van Champigny\"; de andere, bekend als de \"weg van Brienne\", loopt vandaag de dag nog steeds leesbaar van Troyes naar Piney. De \"oude weg\", bekend als de \"Romeinse weg\", loopt langs de CD960 tussen La Belle Epine en Assenci\u00E8res. Hij liep van Troyes naar Wassy (Haute-Marne). L'Eveil: de trompetvereniging van Mesnil-Selli\u00E8res heeft een gevestigde reputatie. Opgericht op 20 januari 1922, hebben de kwaliteit van het repertoire en de dynamiek van de leden de vereniging door de decennia heen geholpen. Vandaag de dag treedt de vereniging, met een dertigtal muzikanten, regelmatig op in ons departement en af en toe ook daarbuiten. Een goed bewaard traditioneel dorp: Mesnil-Selli\u00E8res is een van de vele dorpen in de Chalky Champagnestreek waar huizen zijn gebouwd in de vorm van een \"village-rue\", met een hoofdstraat doorsneden door smalle steegjes. De oudste huizen zijn gebouwd in houtskeletbouw en hebben een kenmerkende dakhelling die bijna tot aan de grond reikt. Dit staat bekend als de \"basse goutte\" of \"lage daling\", omdat het naar de regen en koude wind is gericht. Vanaf de tweede helft van de 19e eeuw was de \"basse goutte\" minder gebruikelijk en werden de schilddaken gemaakt van baksteen of witte steen. Natuurlijk erfgoed: De zwarte Oostenrijkse dennen in de droge Champagnestreek zijn het bewijs van recente bebossing (eind 19e, begin 20e eeuw). Ze hebben helaas geleden onder de storm van 26 december 1999. Mesnil-Selli\u00E8res ... het land van de drie vijvers: Na een lichte helling in de hoofdweg (13 meter) liggen er 3 vijvers (vroeger eenvoudige holtes waar regenwater stagneerde) verspreid over Mesnil-Selli\u00E8res. - de vijver Bout d'en Haut - de middelste vijver - de vijver Bout d'en Bas. Deze vijvers werden aan het einde van de 19e eeuw dichtgemetseld en worden sindsdien regelmatig onderhouden. Als natuurlijke waterreservoirs is hun belangrijkste functie het voorkomen van brand en overstromingen. Ooit vormden ze het hart van het gemeenschapsleven, nu helpen ze het plattelandsgeheugen te bewaren."@nl . "Mesnil-Selli\u00E8res liegt am Rande des Kreideplateaus der trockenen Champagne und verdankt seinen Namen dem lateinischen Wort \"Mansiole\", das an eine mittelalterliche Form der landwirtschaftlichen Nutzung erinnert, und dem verschwundenen Dorf Selli\u00E8res, das fr\u00FCher im Westen lag und dessen Name an Roggenfelder erinnerte.... Ein wenig Geografie: Die Gemeinde Mesnil-Selli\u00E8res und der Weiler \"La Belle Epine\": 465 Einwohner im Jahr 1790 / 377 Einwohner im Jahr 1999 / 534 Einwohner im Jahr 2010 Name der Einwohner: \"Les Maillotins\" 883 Hektar Fl\u00E4che Landwirtschaftliche Region: Champagne crayeuse Geografische Region: Plateau champenois central Ein wenig Geschichte: Seit Jahrhunderten wird das Gebiet haupts\u00E4chlich landwirtschaftlich genutzt. In Abh\u00E4ngigkeit von den Grafen der Champagne und sp\u00E4ter von den gro\u00DFen trojanischen Abteien wurde auf den von Schafherden durchstreiften Fl\u00E4chen eine arme Mischkultur betrieben. Von Hecken, B\u00F6schungen und Wegen durchschnitten und von Brachland umgeben, hatte die Finage wenig mit dem Aussehen zu tun, das wir heute kennen. Bis zum 19. Jahrhundert fanden die Einwohner ein zus\u00E4tzliches Einkommen in der Woll- und Baumwollspinnerei, in zahlreichen Handwerksbetrieben und im Handel. Mehrere Windm\u00FChlen dominierten die niedrigen D\u00E4cher der Reetdachh\u00E4user. Da das Dorf das Seine-Tal und die Stadt Troyes \u00FCberblickt und in der N\u00E4he gro\u00DFer Verkehrsachsen liegt, wurde es immer wieder in die gro\u00DFen Ereignisse unserer Geschichte verwickelt. Die Religionskriege und der \"Drei\u00DFigj\u00E4hrige Krieg\" hinterlie\u00DFen in unserer Region tiefe Wunden. Wahrscheinlich verschwand das Dorf Selli\u00E8res w\u00E4hrend dieser dunklen Zeiten (Ende des 16., Anfang des 17. Jahrhunderts). W\u00E4hrend des Frankreichfeldzugs zogen die \u00DCberreste der \"Gro\u00DFen Armee\" und Kaiser Napoleon I. durch unsere Landschaften. Russen und \u00D6sterreicher brennen Mesnil-Selli\u00E8res nieder. W\u00E4hrend des \"Gro\u00DFen Krieges\" wird das 154. RI hier einquartiert und trainiert. Im Jahr 1944 versteckten sich die Maquisards der \"Commandos M\" in den Tannenw\u00E4ldern im Nordwesten bei Luy\u00E8res und f\u00FChrten Aktionen gegen die nahegelegenen Eisenbahngleise und auf der CD960 durch. Schlie\u00DFlich wird auf derselben Stra\u00DFe oberhalb von Belle Epine die auf dem R\u00FCckzug befindliche Nazi-Garnison von Troyes von der amerikanischen Luftwaffe zerschlagen. Die Mechanisierung der Landwirtschaft nach den 1950er Jahren hat unsere Landschaft stark ver\u00E4ndert, die nun ausschlie\u00DFlich landwirtschaftlich genutzt wird, abgesehen von einigen noch bewaldeten T\u00E4lern, die durch die Flurbereinigung erhalten geblieben sind, aber leider sehr unter dem Sturm vom 26. Dezember 1999 gelitten haben. Kulturelles Erbe: Kapelle Sainte-Croix aus dem 16. Jahrhundert, die fr\u00FCher die Kirche Saint-Laurent de Selli\u00E8res erg\u00E4nzte. Diese war der letzte Zeuge des verschwundenen Dorfes und befand sich etwa 600 m vom heutigen Dorf entfernt in der Mitte des Friedhofs, auf dem heute ein Kreuz steht. Bis zum Anfang des Jahrhunderts wurden dort noch wichtige Zeremonien abgehalten. Da sie veraltet war, wurde sie ab 1924 abgerissen. Die Heilig-Kreuz-Kapelle (\"Invention de la Sainte-Croix\") wurde aufgrund der Entfernung und Abgeschiedenheit der Kirche schon lange f\u00FCr gew\u00F6hnliche Gottesdienste genutzt. Im Jahr 1902 wurde sie offiziell zur Pfarrkirche erkl\u00E4rt. Die Kirche ist von einer Mauer umgeben und wird durch einen Vorraum betreten, der links in die Sakristei und rechts in die Treppe zum Dachgeschoss m\u00FCndet. Die Rundbogent\u00FCr f\u00FChrt in das Kirchenschiff, dessen Gew\u00F6lbe und B\u00F6gen Spuren von Malereien aufweisen, die einen Sternenhimmel darstellen. Der quadratische Turm beherbergt drei Glocken. Die Instandhaltung des Geb\u00E4udes erforderte in den letzten Jahren eine Reihe von Arbeiten: Erneuerung der Pflasterung, der Grundmauern und Elektrifizierung der Uhr. Dank einer gro\u00DFz\u00FCgigen Spenderin, einer \"gl\u00E4ubigen und gutherzigen Dame\", wurde der Glockenturm 1994 vollst\u00E4ndig restauriert. Zwei alte Stra\u00DFen f\u00FChren durch die Gemeinde: eine von Langres ins Barbuise-Tal, die unter dem Namen \"Champigny-Weg\" bekannt ist; die andere, \"Brienne-Weg\" genannt, setzt sich noch heute lesbar von Troyes nach Piney fort. Die \"alte Stra\u00DFe\", die sogenannte \"R\u00F6merstra\u00DFe\", verl\u00E4uft entlang der CD960 zwischen La Belle Epine und Assenci\u00E8res. Sie f\u00FChrte von Troyes nach Wassy (Haute-Marne). L'Eveil: Der Trompetenverein von Mesnil-Selli\u00E8res ist weithin bekannt. Er wurde am 20. Januar 1922 gegr\u00FCndet und hat dank der Qualit\u00E4t seines Repertoires und der Dynamik seiner Mitglieder die Jahrzehnte \u00FCberdauert. Heute besteht sie aus etwa 30 Musikern und tritt regelm\u00E4\u00DFig in unserem Departement und gelegentlich auch au\u00DFerhalb der Grenzen von Aubois auf. Traditionelle Bauweise: Mesnil-Selli\u00E8res geh\u00F6rt zu den zahlreichen Gemeinden in der Champagne crayeuse, in denen die H\u00E4user als \"Stra\u00DFendorf\" angelegt sind: eine Hauptstra\u00DFe, die von Gassen durchschnitten wird. Die \u00E4ltesten H\u00E4user sind in Holzbauweise errichtet und haben die Besonderheit, dass die Dachschr\u00E4ge fast bis zum Boden reicht. Man nennt sie \"basse goutte\", da sie auf die Seite des Regens und der kalten Winde ausgerichtet ist. Ab der zweiten H\u00E4lfte des 19. Jahrhunderts ist der \"basse goutte\" weniger verbreitet und die Walmw\u00E4nde bestehen aus Ziegelsteinen oder wei\u00DFem Stein. Naturerbe: Die \u00F6sterreichischen Schwarzkiefern in der trockenen Champagne sind Zeugen einer j\u00FCngeren Bewaldung (Ende des 19., Anfang des 20. Jahrhunderts). Sie haben leider unter dem Sturm vom 26. Dezember 1999 gelitten. Mesnil-Selli\u00E8res ... das Land der drei Teiche: An der leicht abfallenden Hauptstra\u00DFe (13 m) befinden sich drei Teiche (fr\u00FCher waren es einfache Vertiefungen, in denen das Regenwasser stand). - der Mare du Bout d'en Haut - der Mare du milieu - der Mare du Bout d'en Bas. Ende des 19. Jahrhunderts wurden sie ausgemauert und werden seitdem regelm\u00E4\u00DFig gepflegt. Als nat\u00FCrliche Reservoirs dienen sie vor allem dazu, Brand- und \u00DCberschwemmungsgefahren vorzubeugen. Fr\u00FCher waren sie das Herzst\u00FCck des kollektiven Lebens, heute tragen sie zur Bewahrung der l\u00E4ndlichen Erinnerung bei."@de . "Situado al borde de la meseta calc\u00E1rea de la regi\u00F3n seca de Champa\u00F1a, Mesnil-Selli\u00E8res toma su nombre del lat\u00EDn \"Mansiole\", que evoca una forma de agricultura medieval, y de Selli\u00E8res, un pueblo desaparecido situado anta\u00F1o al oeste y cuyo nombre evocaba campos de centeno... Un poco de geograf\u00EDa: Municipio de Mesnil-Selli\u00E8res y aldea de \"La Belle Epine\": 465 habitantes en 1790 / 377 habitantes en 1999 / 534 habitantes en 2010 Nombre de los habitantes: los \"Maillotins\" 883 hect\u00E1reas de superficie Regi\u00F3n agr\u00EDcola: Champa\u00F1a calc\u00E1rea Regi\u00F3n geogr\u00E1fica: Meseta central de Champa\u00F1a Un poco de historia: Durante siglos, la zona se dedic\u00F3 esencialmente a la agricultura. Bajo el dominio de los condes de Champa\u00F1a y, m\u00E1s tarde, de las grandes abad\u00EDas de Troyes, las tierras se cultivaban en r\u00E9gimen mixto, con reba\u00F1os de ovejas que recorr\u00EDan el campo. Recortado por setos, terraplenes y caminos, rodeado de barbechos, el finage ten\u00EDa poco que ver con el aspecto que conocemos hoy. Hasta el siglo XIX, los habitantes se ganaban la vida hilando lana y algod\u00F3n, y con una amplia gama de actividades artesanales y comerciales. Varios molinos de viento dominaban los bajos tejados de las casitas de paja. Dominando el valle del Sena y la ciudad de Troyes, y cerca de los grandes ejes de circulaci\u00F3n, el pueblo ha estado a menudo implicado en los grandes acontecimientos de nuestra historia. Las Guerras de Religi\u00F3n y la Guerra de los Treinta A\u00F1os dejaron profundas heridas en nuestra regi\u00F3n. Probablemente fue durante estos oscuros periodos (finales del siglo XVI, principios del XVII) cuando el pueblo de Selli\u00E8res desapareci\u00F3. Durante la Campa\u00F1a Francesa, los restos de la \"Grande Arm\u00E9e\" y el emperador Napole\u00F3n I atravesaron nuestros campos. Los rusos y los austriacos incendiaron Mesnil-Selli\u00E8res. Durante la Gran Guerra, el 154\u00BA Regimiento de Infanter\u00EDa se estacion\u00F3 y entren\u00F3 aqu\u00ED. En 1944, los maquisards de los \"Commandos M\" se escondieron en los bosques de abetos al noroeste, cerca de Luy\u00E8res, y llevaron a cabo acciones contra las l\u00EDneas de ferrocarril cercanas y en la CD960. Finalmente, fue en esta misma carretera, por encima de La Belle Epine, donde la guarnici\u00F3n nazi de Troyes, en retirada, fue aplastada por la aviaci\u00F3n estadounidense. A partir de los a\u00F1os 50, la agricultura mecanizada alter\u00F3 profundamente nuestros paisajes, hoy dedicados exclusivamente a la agricultura, salvo algunos valles boscosos que se han conservado gracias a la concentraci\u00F3n parcelaria, pero que desgraciadamente sufrieron mucho con la tormenta del 26 de diciembre de 1999. Patrimonio cultural: la capilla Sainte-Croix, del siglo XVI, que anta\u00F1o complementaba la iglesia de Saint Laurent de Selli\u00E8res. Esta iglesia, \u00FAltimo vestigio del pueblo desaparecido, estaba situada a unos 600 metros del pueblo actual, en el centro del cementerio donde hoy se alza una cruz. Hasta principios de siglo, aqu\u00ED se celebraban ceremonias importantes. Se deterior\u00F3 y fue demolida en 1924. La Chapelle Sainte-Croix (\"Capilla de la Santa Cruz\") se utiliz\u00F3 durante mucho tiempo para los oficios ordinarios, dada la lejan\u00EDa y el aislamiento de la iglesia. Se convirti\u00F3 oficialmente en parroquia en 1902. Precedida por un muro de cierre, se accede a ella por un vest\u00EDbulo que da a la sacrist\u00EDa, a la izquierda, y a la escalera del \u00E1tico, a la derecha. El portal abovedado se abre a la nave, cuyas b\u00F3vedas y arcos presentan restos de pinturas que representan un cielo estrellado. La torre cuadrada alberga tres campanas. En los \u00FAltimos a\u00F1os se han llevado a cabo varias obras de mantenimiento del edificio, como la reparaci\u00F3n del pavimento y los s\u00F3tanos, y la electrificaci\u00F3n del reloj. Gracias a una generosa donante, una \"dama de fe y gran coraz\u00F3n\", el campanario fue completamente restaurado en 1994. Dos antiguos caminos atraviesan el municipio: uno, de Langres al valle de Barbuise, conocido como \"camino de Champigny\"; el otro, conocido como \"camino de Brienne\", contin\u00FAa a\u00FAn hoy legiblemente de Troyes a Piney. La \"antigua calzada\", conocida como \"V\u00EDa Romana\", discurre a lo largo de la CD960 entre La Belle Epine y Assenci\u00E8res. Conduc\u00EDa de Troyes a Wassy (Alto Marne). L'Eveil: la sociedad de trompetas de Mesnil-Selli\u00E8res tiene una reputaci\u00F3n consolidada. Fundada el 20 de enero de 1922, la calidad de su repertorio y el dinamismo de sus miembros la han acompa\u00F1ado a lo largo de las d\u00E9cadas. Hoy en d\u00EDa, con una treintena de m\u00FAsicos, act\u00FAa regularmente en nuestro departamento y ocasionalmente m\u00E1s all\u00E1 de nuestras fronteras. Un pueblo tradicional bien conservado: Mesnil-Selli\u00E8res es uno de los numerosos pueblos de la regi\u00F3n de Chalky Champagne donde las casas se han construido en forma de \"village-rue\", con una calle principal atravesada por callejuelas estrechas. Las casas m\u00E1s antiguas son de entramado de madera y tienen la particularidad de que la pendiente del tejado desciende casi hasta el suelo. Se conoce como \"basse goutte\" o \"gota baja\", ya que est\u00E1 orientada hacia la lluvia y los vientos fr\u00EDos. A partir de la segunda mitad del siglo XIX, la \"basse goutte\" fue menos com\u00FAn y los muros a cuatro aguas se hicieron de ladrillo o piedra blanca. Patrimonio natural: los pinos negros austriacos de la regi\u00F3n seca de Champa\u00F1a son testimonio de una repoblaci\u00F3n forestal reciente (finales del siglo XIX, principios del XX). Desgraciadamente, sufrieron las consecuencias de la tormenta del 26 de diciembre de 1999. Mesnil-Selli\u00E8res ... la tierra de los tres estanques: Tras una ligera pendiente en la carretera principal (13 metros), 3 estanques (antiguamente simples hondonadas donde se estancaba el agua de lluvia) salpican Mesnil-Selli\u00E8res. - el estanque Bout d'en Haut - el estanque del medio - el estanque Bout d'en Bas. Se tapiaron a finales del siglo XIX y desde entonces se mantienen con regularidad. Como embalses naturales, su funci\u00F3n principal es prevenir el riesgo de incendios e inundaciones. Anta\u00F1o en el coraz\u00F3n de la vida comunitaria, ahora contribuyen a preservar la memoria rural."@es . "Situata ai margini dell'altopiano gessoso della regione secca della Champagne, Mesnil-Selli\u00E8res prende il nome dal latino \"Mansiole\", che evoca una forma di agricoltura medievale, e da Selli\u00E8res, un villaggio scomparso che si trovava un tempo a ovest e il cui nome evocava i campi di segale? Un po' di geografia: Comune di Mesnil-Selli\u00E8res e frazione di \"La Belle Epine\": 465 abitanti nel 1790 / 377 abitanti nel 1999 / 534 abitanti nel 2010 Nome degli abitanti: i \"Maillotins\" 883 ettari di superficie Regione agricola: Champagne gessosa Regione geografica: Altopiano della Champagne centrale Un po' di storia: Per secoli, la zona \u00E8 stata essenzialmente dedicata all'agricoltura. Sotto il dominio dei conti di Champagne e, pi\u00F9 tardi, delle grandi abbazie di Troyes, la terra era coltivata con un sistema misto, con greggi di pecore che vagavano per la campagna. Tagliato da siepi, argini e sentieri, circondato da terreni incolti, il finage aveva poco a che fare con l'aspetto che conosciamo oggi. Fino al XIX secolo, gli abitanti si guadagnavano da vivere con la filatura della lana e del cotone e con una vasta gamma di attivit\u00E0 artigianali e commerciali. Diversi mulini a vento dominavano i tetti bassi delle casette di paglia. Affacciato sulla valle della Senna e sulla citt\u00E0 di Troyes, e vicino alle principali vie di comunicazione, il villaggio \u00E8 stato spesso coinvolto nei principali eventi della nostra storia. Le guerre di religione e la guerra dei Trent'anni hanno lasciato profonde ferite nella nostra regione. \u00C8 probabilmente durante questi periodi bui (fine XVI, inizio XVII secolo) che il villaggio di Selli\u00E8res scomparve. Durante la Campagna di Francia, i resti della \"Grande Arm\u00E9e\" e l'imperatore Napoleone I attraversarono le nostre campagne. I russi e gli austriaci incendiarono Mesnil-Selli\u00E8res. Durante la Grande Guerra, il 154\u00B0 reggimento di fanteria era di stanza e si addestrava qui. Nel 1944, i \"Commandos M\" si nascosero nei boschi di abeti a nord-ovest, vicino a Luy\u00E8res, e compirono azioni contro le linee ferroviarie vicine e sulla CD960. Infine, fu su questa stessa strada, sopra La Belle Epine, che la guarnigione nazista di Troyes in ritirata fu schiacciata dagli aerei americani. Dopo gli anni Cinquanta, l'agricoltura meccanizzata ha alterato profondamente i nostri paesaggi, che oggi sono dedicati esclusivamente all'agricoltura, ad eccezione di alcune valli boscose che sono state preservate dalla ricomposizione fondiaria, ma che purtroppo hanno sofferto molto a causa della tempesta del 26 dicembre 1999. Patrimonio culturale: la cappella di Sainte-Croix, risalente al XVI secolo, che un tempo completava la chiesa di Saint Laurent de Selli\u00E8res. Questa chiesa, ultimo ricordo del villaggio scomparso, si trovava a circa 600 metri dal villaggio attuale, al centro del cimitero dove oggi si trova una croce. Fino all'inizio del secolo, qui si tenevano ancora importanti cerimonie. Cadde in rovina e fu demolita nel 1924. La Chapelle Sainte-Croix (\"Cappella della Santa Croce\") \u00E8 stata a lungo utilizzata per le funzioni ordinarie, data la lontananza e l'isolamento della chiesa. Divenne ufficialmente una chiesa parrocchiale nel 1902. Preceduta da un muro di cinta, vi si accede attraverso un vestibolo che si apre sulla sacrestia a sinistra e sulla scala del sottotetto a destra. Il portale ad arco si apre sulla navata centrale, le cui volte e archi recano tracce di dipinti raffiguranti un cielo stellato. La torre quadrata ospita tre campane. Negli ultimi anni sono stati eseguiti diversi lavori di manutenzione dell'edificio, tra cui la riparazione della pavimentazione e dei sotterranei e l'elettrificazione dell'orologio. Grazie a una generosa donatrice, una \"signora di fede e di gran cuore\", il campanile \u00E8 stato completamente restaurato nel 1994. Due antiche strade attraversano il comune: una da Langres alla valle della Barbuise, nota come \"strada di Champigny\"; l'altra, nota come \"strada di Brienne\", prosegue ancora oggi in modo leggibile da Troyes a Piney. La \"vecchia strada\", nota come \"via romana\", corre lungo la CD960 tra La Belle Epine e Assenci\u00E8res. Portava da Troyes a Wassy (Haute-Marne). L'Eveil: la societ\u00E0 di trombe di Mesnil-Selli\u00E8res ha una reputazione consolidata. Fondata il 20 gennaio 1922, la qualit\u00E0 del suo repertorio e il dinamismo dei suoi membri l'hanno accompagnata nei decenni. Oggi, con una trentina di musicisti, si esibisce regolarmente nel nostro dipartimento e occasionalmente oltre i nostri confini. Un villaggio tradizionale ben conservato: Mesnil-Selli\u00E8res \u00E8 uno dei tanti villaggi della regione della Champagne gessosa in cui le case sono state costruite a forma di \"village-rue\", con una strada principale intersecata da stretti vicoli. Le case pi\u00F9 antiche sono a graticcio e hanno la caratteristica di avere il tetto spiovente che scende quasi fino a terra. Questa \u00E8 nota come \"basse goutte\" o \"low drop\", in quanto rivolta verso la pioggia e i venti freddi. A partire dalla seconda met\u00E0 del XIX secolo, la \"basse goutte\" era meno diffusa e le pareti a capanna erano realizzate in mattoni o in pietra bianca. Patrimonio naturale: i pini neri austriaci della regione secca della Champagne sono la testimonianza di un rimboschimento recente (fine XIX, inizio XX secolo). Purtroppo hanno sofferto per la tempesta del 26 dicembre 1999. Mesnil-Selli\u00E8res ... la terra dei tre stagni: seguendo una leggera pendenza della strada principale (13 metri), 3 stagni (un tempo semplici cavit\u00E0 dove ristagnava l'acqua piovana) punteggiano Mesnil-Selli\u00E8res. - lo stagno Bout d'en Haut - lo stagno medio - lo stagno Bout d'en Bas. Sono stati murati alla fine del XIX secolo e da allora vengono regolarmente mantenuti. In quanto serbatoi naturali, la loro funzione principale \u00E8 quella di prevenire il rischio di incendi e inondazioni. Un tempo cuore della vita comunitaria, oggi contribuiscono a preservare la memoria rurale."@it . "Situated on the edge of the chalky plateau of dry Champagne, Mesnil-Selli\u00E8res takes its name from the Latin \"Mansiole\", evoking a form of medieval farming, and from Selli\u00E8res, a vanished village once located to the west, whose name evoked rye fields.... A bit of geography: Municipality of Mesnil-Selli\u00E8res and the hamlet of \"La Belle Epine\": 465 inhabitants in 1790 / 377 inhabitants in 1999 / 534 inhabitants in 2010 Inhabitants' name: \"Maillotins\" 883 hectares in area Agricultural region: Chalky Champagne Geographical region: Central Champagne Plateau A bit of history: For centuries, the territory was essentially devoted to agriculture. Dependent on the Counts of Champagne, and later on the great abbeys of Troy, the land was used for poor mixed farming, with flocks of sheep grazing on the land. Cut by hedges, embankments and paths, surrounded by wasteland, the finage had little in common with the appearance we know today. Up until the 19th century, the inhabitants earned a living from spinning wool and cotton, and from a wide range of craft and commercial activities. Several windmills dominated the low roofs of the thatched cottages. Overlooking the Seine Valley and the city of Troyes, and close to major traffic routes, the village was repeatedly involved in the major events of our history. Religious wars and the Thirty Years' War left deep wounds in our region. It was probably during these dark periods (late 16th, early 17th century) that the village of Selli\u00E8res disappeared. During the French Campaign, the remnants of the \"Grande Arm\u00E9e\" and Emperor Napoleon 1st passed through our countryside. Russians and Austrians set fire to Mesnil-Selli\u00E8res. During the \"Great War\", the 154th RI was stationed and trained here. In 1944, the \"Commandos M\" maquisards hid in the fir woods to the north-west, near Luy\u00E8res, and carried out actions against the nearby railroads and on the CD960. Finally, it was on this same road, above La Belle Epine, that the retreating Nazi garrison of Troyes was crushed by American aircraft. After the 1950s, mechanized farming profoundly altered our landscape, which is now devoted exclusively to agriculture, apart from a few wooded valleys that have been preserved by land consolidation, but which unfortunately suffered greatly from the storm of December 26, 1999. Cultural heritage: Chapelle Sainte-Croix, dating from the 16th century, once complemented the Church of Saint Laurent de Selli\u00E8res. The latter, the last witness to the vanished village, was located some 600 meters from the present-day village, in the center of the cemetery where a cross now stands. Until the turn of the century, important ceremonies were still held here. The dilapidated building was demolished in 1924. The Chapelle Sainte-Croix (\"Invention of the Holy Cross\") had long been used for ordinary services, given the church's remoteness and isolation. It officially became a parish church in 1902. Preceded by an enclosing wall, access is via a vestibule opening onto the sacristy on the left and the attic staircase on the right. The arched doorway opens onto the nave, whose vaults and arches bear traces of paint depicting a starry sky. The square tower houses three bells. Over the past few years, the building has undergone a number of maintenance works, including repairs to the paving and basements, and the electrification of the clock. Thanks to a generous donor, a \"lady of faith and great heart\", the bell tower was completely restored in 1994. Two ancient roads run through the commune: one from Langres to the Barbuise Valley, known as the \"Champigny road\"; the other, known as the \"Brienne road\", still continues legibly today from Troyes to Piney. The \"old road\", known as the \"Roman Way\", runs along the CD960 between La Belle Epine and Assenci\u00E8res. It led from Troyes to Wassy (Haute-Marne). L'Eveil: the Mesnil-Selli\u00E8res trumpet society is well known. Founded on January 20, 1922, it has stood the test of time, thanks to the quality of its repertoire and the dynamism of its members. Today, made up of some thirty musicians, it performs regularly in our department and occasionally beyond our borders. Preserved traditional housing: Mesnil-Selli\u00E8res is one of the many communes in the Champagne region where houses are built in the form of a \"village-rue\": a main street intersected by alleyways. The oldest houses are timber-framed, with roofs sloping almost to the ground. This is known as the \"basse goutte\" (low drop), as it faces the rain and cold winds. From the second half of the 19th century onwards, the \"basse goutte\" became less common, and the hipped walls were made of brick or white stone. Natural heritage: The Black Austrian Pines of the Champagne dry region are evidence of recent afforestation (late 19th, early 20th century). Unfortunately, they suffered from the storm of December 26, 1999. Mesnil-Selli\u00E8res ... the land of three ponds: Following a slight incline in the main street (13 meters), 3 ponds (formerly simple hollows where rainwater stagnated) dot Mesnil-Selli\u00E8res. - la mare du Bout d'en Haut - la mare du milieu - la mare du Bout d'en Bas. These ponds were bricked up in the late 19th century and have been regularly maintained ever since. As natural reservoirs, their main function is to prevent the risk of fire and flooding. Once at the heart of community life, they now help to preserve rural memory."@en . . .