"Construit vers 1219 par Albin Wolflin, bailli imp\u00E9rial de Fr\u00E9d\u00E9ric II de Hohenstaufen, il sert ensuite de r\u00E9sidence au grand bailli Conrad Werner de Hattstatt. Propri\u00E9t\u00E9 des Ribeaupierre, il est endommag\u00E9 en 1446 dans le conflit qui les oppose aux Hattstatt pour la domination de la r\u00E9gion. Sa position strat\u00E9gique lui a valu d\u2019\u00EAtre un observatoire disput\u00E9 par les Allemands et les Fran\u00E7ais lors de la Grande Guerre."@fr . . . . . . . . . . . "Construit vers 1219 par Albin Wolflin, bailli imp\u00E9rial de Fr\u00E9d\u00E9ric II de Hohenstaufen, il sert ensuite de r\u00E9sidence au grand bailli Conrad Werner de Hattstatt. Propri\u00E9t\u00E9 des Ribeaupierre, il est endommag\u00E9 en 1446 dans le conflit qui les oppose aux Hattstatt pour la domination de la r\u00E9gion. Sa position strat\u00E9gique lui a valu d\u2019\u00EAtre un observatoire disput\u00E9 par les Allemands et les Fran\u00E7ais lors de la Grande Guerre."@fr . "Costruito intorno al 1219 da Albin Wolflin, balivo imperiale di Federico II di Hohenstaufen, fu poi residenza del gran balivo Conrad Werner di Hattstatt. Di propriet\u00E0 della famiglia Ribeaupierre, fu danneggiato nel 1446 nel conflitto tra questa e la famiglia Hattstatt per il dominio della regione. La sua posizione strategica lo rese un osservatorio conteso da tedeschi e francesi durante la Grande Guerra."@it . "Gebouwd rond 1219 door Albin Wolflin, keizerlijk baljuw van Frederik II van Hohenstaufen, diende het later als residentie van de grootbaljuw Conrad Werner van Hattstatt. Het was eigendom van de familie Ribeaupierre, maar werd in 1446 beschadigd in het conflict tussen hen en de familie Hattstatt om de dominantie van de regio. Door de strategische ligging was het tijdens de Grote Oorlog een omstreden observatorium voor de Duitsers en de Fransen."@nl . "Es wird um 1219 von Albin Wolflin, dem Reichsvogt von Friedrich II. von Hohenstaufen, erbaut und dient sp\u00E4ter dem Gro\u00DFvogt Conrad Werner von Hattstatt als Wohnsitz. Im Besitz der Ribeaupierre wurde sie 1446 im Konflikt zwischen ihnen und den Hattstatt um die Vorherrschaft in der Region besch\u00E4digt. Aufgrund seiner strategischen Lage war es w\u00E4hrend des Ersten Weltkriegs ein von Deutschen und Franzosen umk\u00E4mpftes Observatorium."@de . "Construido hacia 1219 por Albin Wolflin, alguacil imperial de Federico II de Hohenstaufen, sirvi\u00F3 m\u00E1s tarde como residencia del gran alguacil Conrad Werner de Hattstatt. Propiedad de la familia Ribeaupierre, fue da\u00F1ado en 1446 durante el conflicto entre las familias Ribeaupierre y Hattstatt por el control de la regi\u00F3n. Su posici\u00F3n estrat\u00E9gica lo convirti\u00F3 en un observatorio disputado por alemanes y franceses durante la Gran Guerra."@es . "Built around 1219 by Albin Wolflin, imperial bailiff to Frederick II of Hohenstaufen, it later served as the residence of Grand Bailiff Conrad Werner of Hattstatt. Owned by the Ribeaupierre family, it was damaged in 1446 in the conflict with the Hattstatt family over domination of the region. Its strategic position made it a disputed observatory for the Germans and French during the Great War."@en . . "Il sito di Plixbourg fu occupato molto presto, forse fin dall'et\u00E0 del bronzo, e fu rioccupato nel XIII secolo. Situato a 425 metri di altitudine, era un importante sito militare, un castello di guarnigione e una vera e propria chiusa tra la pianura e la valle del Fecht.\n\nAlla fine del XIII secolo era la residenza di Conrad Werner de Hattstatt, balivo imperiale. Qui mor\u00EC anche sua moglie St\u00E9phanie, contessa di Ferrette.\n\nDopo aver avuto diversi proprietari tra il XIV e il XV secolo, pass\u00F2 nelle mani di Gaspard de Schlick, vicecancelliere dell'imperatore Sigismondo. Venduto nel 1434 a Smassmann de Ribeaupierre, fu distrutto, sembra, durante un conflitto tra il nuovo proprietario e i Sires de Hattstatt. Reso inabitabile, fu abbandonato alla natura.\n\nIl Pflixbourg \u00E8 di forma poligonale, con un parapetto continuo. Contiene un torrione, una cisterna, alloggi e annessi. \u00C8 suddiviso in tre livelli: il seminterrato, il piano terra e il piano superiore che contiene gli alloggi nobiliari. Il castello \u00E8 stato costruito in un'unica operazione utilizzando il granito come materiale di base.\n\n\u00C8 stato inserito nell'Inventario supplementare dei monumenti storici nel 1968.\n\nSi dice che un velo bianco scivoli furtivamente fuori da una porta, che il fruscio di una tunica scivoli sul pavimento? Probabilmente vi siete imbattuti nel fantasma della Dama Bianca di Pflixbourg. Si dice che sia l'anima scomparsa della contessa St\u00E9phanie de Ferrette, moglie del Gran Bal\u00EC, morta di noia in questo castello isolato nel 1276."@it . "El emplazamiento de Plixbourg fue ocupado muy pronto, quiz\u00E1s a partir de la Edad de Bronce, y reocupado en el siglo XIII. Se menciona por primera vez en 1220. Situado a 425 metros de altitud, fue un importante emplazamiento militar, un castillo de guarnici\u00F3n y una aut\u00E9ntica esclusa entre la llanura y el valle del Fecht.\n\nFue la residencia de Conrad Werner de Hattstatt, alguacil imperial, a finales del siglo XIII. Tambi\u00E9n fue aqu\u00ED donde muri\u00F3 su esposa St\u00E9phanie, condesa de Ferrette.\n\nTras haber tenido varios propietarios entre los siglos XIV y XV, pas\u00F3 a manos de Gaspard de Schlick, vicecanciller del emperador Segismundo. Vendida en 1434 a Smassmann de Ribeaupierre, fue destruida, al parecer, durante un conflicto entre el nuevo propietario y los Sires de Hattstatt. Al quedar inhabitable, fue abandonado a la naturaleza.\n\nEl Pflixbourg tiene forma poligonal y un parapeto continuo. Contiene una torre del homenaje, una cisterna, viviendas y dependencias. Est\u00E1 dividido en tres niveles: s\u00F3tano, planta baja y un piso superior que contiene las dependencias nobiliarias. El castillo se construy\u00F3 en una sola operaci\u00F3n utilizando granito como material de base.\n\nFue inscrito en el Inventario Suplementario de Monumentos Hist\u00F3ricos en 1968.\n\nSe dice que un velo blanco se desliza sigilosamente por una puerta, que el susurro de una t\u00FAnica se desliza por el suelo.. Probablemente acaba de toparse con el fantasma de la Dama Blanca de Pflixbourg. Se dice que es el alma desaparecida de la condesa St\u00E9phanie de Ferrette, esposa del Gran Bail\u00EDo, que muri\u00F3 de aburrimiento en este castillo aislado en 1276."@es . "Der Ort Plixbourg war schon sehr fr\u00FCh besiedelt, vielleicht seit der Bronzezeit, und wurde im 13. Die Burg liegt auf 425 m H\u00F6he und hatte eine wichtige milit\u00E4rische Funktion: Sie war eine Garnisonsburg, die die Ebene vom Fechttal trennte.\n\nEnde des 13. Jahrhunderts diente sie dem kaiserlichen Vogt Konrad Werner von Hattstatt als Residenz. Jahrhunderts. Hier starb auch seine Frau Stephanie, die Gr\u00E4fin von Ferrette.\n\nNach mehreren Besitzern im 14. und 15. Jahrhundert gelangte es in die H\u00E4nde von Gaspard de Schlick, dem Vizekanzler von Kaiser Sigismund. Im Jahr 1434 wurde es an Smassmann de Ribeaupierre verkauft und vermutlich w\u00E4hrend eines Konflikts zwischen dem neuen Besitzer und den Herren von Hattstatt zerst\u00F6rt. Die Burg wurde unbewohnbar und der Natur \u00FCberlassen.\n\nDie Pflixbourg hat eine polygonale Form und einen durchgehenden Wehrgang. Sie enth\u00E4lt einen Bergfried, eine Zisterne, Wohn- und Gemeinschaftsr\u00E4ume. Die Burg ist in drei Ebenen unterteilt: Untergeschoss, Erdgeschoss und ein Stockwerk mit den Wohnr\u00E4umen der Adligen. Die Burg wurde in einem einzigen Bauabschnitt aus Granit errichtet.\n\nEs wurde 1968 in die Liste der historischen Monumente aufgenommen.\n\nMan erz\u00E4hlt sich, dass ein wei\u00DFer Schleier aus einer T\u00FCr entweicht, dass das Rascheln einer Tunika \u00FCber den Boden gleitet? Wahrscheinlich sind Sie gerade dem Geist der Wei\u00DFen Dame von Pflixbourg begegnet. Man sagt, dass es sich dabei um die geplagte Seele der Gr\u00E4fin St\u00E9phanie de Ferrette, der Frau des Gro\u00DFvogts, handelt, die 1276 in diesem abgelegenen Schloss aus Langeweile starb."@de . "Le site du Plixbourg a \u00E9t\u00E9 occup\u00E9 tr\u00E8s t\u00F4t, peut-\u00EAtre depuis l\u2019\u00E2ge de Bronze, pour \u00EAtre r\u00E9occup\u00E9 au 13\u00E8me si\u00E8cle. Il appara\u00EEt pour la premi\u00E8re fois en 1220. Situ\u00E9 \u00E0 425 m\u00E8tres d\u2019altitude, il tient une place militaire importante, c\u2019est un ch\u00E2teau de garnison, v\u00E9ritable verrou mis entre la plaine et la vall\u00E9e de la Fecht.\n\nIl sert de r\u00E9sidence \u00E0 Conrad Werner de Hattstatt, bailli imp\u00E9rial, \u00E0 la fin du 13\u00E8me si\u00E8cle. C\u2019est \u00E9galement l\u00E0 que mourut sa femme St\u00E9phanie, comtesse de Ferrette.\n\nAyant eu plusieurs propri\u00E9taires du 14\u00E8me au 15\u00E8me si\u00E8cle, il parvint entre les mains de Gaspard de Schlick, vice-chancelier de l\u2019empereur Sigismond. Il est vendu en 1434 \u00E0 Smassmann de Ribeaupierre et est d\u00E9truit, semble-t-il, lors d\u2019un conflit entre le nouveau propri\u00E9taire et les Sires de Hattstatt. Rendu inhabitable, il est, d\u00E8s lors, abandonn\u00E9 \u00E0 la nature.\n\nLe Pflixbourg a une forme polygonale, et un chemin de ronde en continu. Il renferme un donjon, une citerne, des logements et des communs. Il est divis\u00E9 en trois niveaux : sous-sol, rez-de-chauss\u00E9e et un \u00E9tage compos\u00E9 des pi\u00E8ces d\u2019habitations nobles. Ce ch\u00E2teau a \u00E9t\u00E9 \u00E9difi\u00E9 en une seule fois avec pour mat\u00E9riau de base le granit. \n\nIl est inscrit \u00E0 l\u2019inventaire suppl\u00E9mentaire des Monuments Historiques en 1968.\n\nOn raconte qu'un voile blanc s\u2019\u00E9chappe furtivement d\u2019une porte, que le froissement d\u2019une tunique glisse sur le sol ? Vous venez sans doute de croiser le fant\u00F4me de la Dame Blanche du Pflixbourg. On dit qu\u2019il s\u2019agit de l\u2019\u00E2me en peine de la comtesse St\u00E9phanie de Ferrette, \u00E9pouse du grand bailli, qui mourut d\u2019ennui dans ce ch\u00E2teau isol\u00E9 en 1276."@fr . "The Plixbourg site was occupied very early on, perhaps since the Bronze Age, and was reoccupied in the 13th century. It was first mentioned in 1220, at an altitude of 425 meters, as a garrison castle and military stronghold between the plain and the Fecht valley.\n\nIt was the residence of Conrad Werner de Hattstatt, imperial bailiff, at the end of the 13th century. It was also here that his wife St\u00E9phanie, Countess of Ferrette, died.\n\nHaving had several owners between the 14th and 15th centuries, it came into the hands of Gaspard de Schlick, vice-chancellor to Emperor Sigismund. In 1434, it was sold to Smassmann de Ribeaupierre and destroyed, it seems, in a conflict between the new owner and the Sires de Hattstatt. Rendered uninhabitable, it was then abandoned to nature.\n\nThe Pflixbourg is polygonal in shape, with a continuous parapet walk. It contains a keep, a cistern, living quarters and outbuildings. It is divided into three levels: basement, first floor and an upper floor containing the noble living quarters. The ch\u00E2teau was built in a single operation, using granite as the base material.\n\nIt was listed on the French Monuments Historiques supplementary inventory in 1968.\n\nIt is said that a white veil stealthily escapes from a doorway, that the rustle of a tunic slides across the floor? You've probably just encountered the ghost of the White Lady of Pflixbourg. It's said to be the soul of Countess St\u00E9phanie de Ferrette, wife of the Grand Bailli, who died of boredom in this isolated castle in 1276."@en . "De site van Plixbourg werd al heel vroeg bewoond, misschien al vanaf de bronstijd, en werd opnieuw bewoond in de 13e eeuw. Het wordt voor het eerst vermeld in 1220. Het ligt op een hoogte van 425 meter en was een belangrijke militaire site, een garnizoensburcht en een echte sluis tussen de vlakte en de Fechtvallei.\n\nHet was de residentie van Conrad Werner de Hattstatt, keizerlijk baljuw, aan het einde van de 13e eeuw. Het was ook hier dat zijn vrouw St\u00E9phanie, gravin van Ferrette, stierf.\n\nNa verschillende eigenaars te hebben gehad tussen de 14e en 15e eeuw, kwam het in handen van Gaspard de Schlick, vice-kanselier van keizer Sigismund. In 1434 werd het verkocht aan Smassmann de Ribeaupierre en het schijnt te zijn verwoest tijdens een conflict tussen de nieuwe eigenaar en de Sires de Hattstatt. Omdat het onbewoonbaar was geworden, werd het aan de natuur overgelaten.\n\nDe Pflixbourg is veelhoekig van vorm, met een doorlopende borstwering. Het bevat een donjon, een regenbak, woonvertrekken en bijgebouwen. Het is verdeeld in drie niveaus: kelder, begane grond en een bovenverdieping met de adellijke woonvertrekken. Het kasteel werd in \u00E9\u00E9n keer gebouwd met graniet als basismateriaal.\n\nHet werd in 1968 toegevoegd aan de Aanvullende Inventaris van Monumenten.\n\nEr wordt gezegd dat een witte sluier sluipend uit een deuropening glipt, dat het geritsel van een tuniek over de vloer glijdt? Dan ben je waarschijnlijk net de geest van de Witte Dame van Pflixbourg tegengekomen. Het zou de verdwenen ziel zijn van gravin St\u00E9phanie de Ferrette, echtgenote van de grootbaljuw, die van verveling stierf in dit afgelegen kasteel in 1276."@nl . . .