. . . . . . "Que l\u2019on vienne de Seltz ou de Lauterbourg, peu importe. En sortant d\u2019une belle all\u00E9e ombrag\u00E9e de platanes, on d\u00E9couvre un petit village entour\u00E9 de collines.\n\nEn effet ses habitants sont au nombre d\u2019environ 686 et se nomment les : N\u00E9ewillerois - N\u00E9ewilleroise. \u00C0 partir de chemins ruraux, en \u00E9l\u00E9vation par rapport au village, le regard porte au loin, sur la For\u00EAt-Noire et les Vosges du Nord. Depuis l\u2019ann\u00E9e 2002, la commune de N\u00E9ewiller-pr\u00E8s-Lauterbourg est jumel\u00E9e avec celle de.Saint Sulpice-les-Feuilles.\n\nAu centre du village, la statue Saint-Michel \u00E9rig\u00E9e sur le parvis de l\u2019\u00E9glise se tourne vers la Mairie et ses armoiries. N\u00E9ewiller a la particularit\u00E9 d\u2019avoir connu deux blasons. Le premier, \u00AB un fer \u00E0 cheval sur fond rouge et blanc \u00BB a exist\u00E9 jusqu\u2019en 1946. A cette \u00E9poque, il a \u00E9t\u00E9 remplac\u00E9 par \u00AB une crosse abbatiale d\u2019argent avec deux fleurs de lys d\u2019or, le tout sur fond bleu \u00BB.\n\nDurant la guerre de 30 ans, les Su\u00E9dois ravagent la r\u00E9gion de Lauterbourg et en suivant la voie de Lauterbourg \u00E0 Haguenau pillent et incendient le village de \u00AB D\u00FCrrenseebach \u00BB (1632). Les rescap\u00E9s se r\u00E9fugient dans la vall\u00E9e, pr\u00E8s d\u2019un petit ruisseau, ou se trouvent d\u00E9j\u00E0 une ferme foresti\u00E8re et quelques abris pour chasseurs et b\u00FBcherons, et construisent le village de \u00AB Neuweiler \u00BB.\nEn 1738, \u00AB Neuweiler \u00BB devient une commune ind\u00E9pendante et le ban de la commune est trac\u00E9 en 1741. La commune, rattach\u00E9e \u00E0 Mothern, fait partie de l\u2019\u00C9v\u00EAch\u00E9 de Spire.\n\nA l\u2019endroit o\u00F9 se trouve la chapelle, Antoine Weiss, maire de 1828 fit \u00E9riger une statue de Saint Antoine de Padoue, certainement par d\u00E9votion car il portait le m\u00EAme pr\u00E9nom.\nA la fin du XVIIIe si\u00E8cle, un orgue fut install\u00E9 dans l\u2019\u00E9glise. Au d\u00E9but de la Deuxi\u00E8me Guerre Mondiale la population fut \u00E9vacu\u00E9e temporairement \u00E0 Saint Sulpice-les-Feuilles en Haute-Vienne et l\u2019\u00E9glise a \u00E9t\u00E9 endommag\u00E9e par les bombardements.\n\nL\u2019Histoire a aussi voulu que d\u2019une amiti\u00E9 n\u00E9e des suites de l\u2019\u00E9vacuation du village en 1939, les 681 N\u00E9ewillerois soient jumel\u00E9s depuis le 12 mai 2002 avec leur commune d\u2019accueil : Saint-Sulpice-Les-Feuilles en Haute-Vienne. Les rencontres biennales perp\u00E9tuent cette amiti\u00E9."@fr . "Non importa se si proviene da Seltz o da Lauterbourg. Uscendo da un bel viale ombreggiato da platani, si scopre un piccolo villaggio circondato da colline.\n\nN\u00E9ewillerois e N\u00E9ewilleroise sono i nomi dei 686 abitanti del villaggio. Dalle stradine rurali, che si ergono sopra il villaggio, \u00E8 possibile vedere in lontananza la Foresta Nera e le montagne dei Vosgi settentrionali. N\u00E9ewiller-pr\u00E8s-Lauterbourg \u00E8 gemellata con Saint Sulpice-les-Feuilles dal 2002.\n\nNel centro del paese, la statua di Saint-Michel di fronte alla chiesa fronteggia il municipio e il suo stemma. La particolarit\u00E0 di N\u00E9ewiller \u00E8 quella di avere avuto due stemmi. Il primo, \"un ferro di cavallo su sfondo rosso e bianco\", \u00E8 esistito fino al 1946. A quel punto \u00E8 stato sostituito da \"un pastorale abbaziale d'argento con due gigli d'oro, il tutto su sfondo blu\".\n\nDurante la Guerra dei 30 anni, gli svedesi devastarono la regione di Lauterbourg e, seguendo il percorso da Lauterbourg a Haguenau, saccheggiarono e bruciarono il villaggio di D\u00FCrrenseebach (1632). I sopravvissuti si rifugiarono nella valle vicino a un piccolo ruscello, dove esisteva gi\u00E0 una fattoria forestale e alcuni rifugi per cacciatori e boscaioli, e costruirono il villaggio di Neuweiler.\nNel 1738, \"Neuweiler\" divenne un comune indipendente, i cui confini furono tracciati nel 1741. Il comune fu annesso a Mothern e divenne parte della diocesi di Speyer.\n\nSul luogo della cappella, Antoine Weiss, sindaco nel 1828, fece erigere una statua di Sant'Antonio da Padova, probabilmente per devozione, dato che aveva lo stesso nome di battesimo.\nAlla fine del XVIII secolo, nella chiesa fu installato un organo. All'inizio della Seconda Guerra Mondiale, la popolazione fu temporaneamente evacuata a Saint Sulpice-les-Feuilles, nella Haute-Vienne, e la chiesa fu danneggiata dai bombardamenti.\n\nLa storia ha anche fatto s\u00EC che i 681 abitanti di N\u00E9ewiller si gemellassero con la citt\u00E0 ospitante, Saint-Sulpice-Les-Feuilles in Haute-Vienne, il 12 maggio 2002, a seguito dell'evacuazione del villaggio nel 1939. Gli incontri biennali continuano questa amicizia."@it . "Es spielt keine Rolle, ob man aus Seltz oder Lauterbourg kommt. Wenn man aus einer sch\u00F6nen, von Platanen beschatteten Allee tritt, entdeckt man ein kleines Dorf, das von H\u00FCgeln umgeben ist.\n\nDie Einwohner sind etwa 686 und nennen sich: N\u00E9ewillerois - N\u00E9ewilleroise. Von den Feldwegen aus, die h\u00F6her als das Dorf liegen, schweift der Blick in die Ferne, auf den Schwarzwald und die Nordvogesen. Seit 2002 ist die Gemeinde N\u00E9ewiller-pr\u00E8s-Lauterbourg Partnergemeinde von Saint Sulpice-les-Feuilles.\n\nIm Zentrum des Dorfes steht die Statue des Heiligen Michael auf dem Vorplatz der Kirche und blickt auf das Rathaus mit seinem Wappen. N\u00E9ewiller hat die Besonderheit, zwei Wappen zu kennen. Das erste, \"ein Hufeisen auf rot-wei\u00DFem Grund\", existierte bis 1946. Damals wurde es durch einen \"silbernen Abtsstab mit zwei goldenen Lilien, alles auf blauem Grund\" ersetzt.\n\nW\u00E4hrend des 30-j\u00E4hrigen Krieges verw\u00FCsteten die Schweden die Gegend um Lauterbourg und pl\u00FCnderten und brandschatzten auf dem Weg von Lauterbourg nach Haguenau das Dorf \"D\u00FCrrenseebach\" (1632). Die \u00DCberlebenden fl\u00FCchteten ins Tal an einen kleinen Bach, wo sich bereits ein Forsthof und einige Unterk\u00FCnfte f\u00FCr J\u00E4ger und Holzf\u00E4ller befanden, und bauten das Dorf \"Neuweiler\".\nIm Jahr 1738 wurde \"Neuweiler\" zu einer unabh\u00E4ngigen Gemeinde und 1741 wurde der Gemeindebann gezogen. Die Gemeinde, die zu Mothern geh\u00F6rt, ist Teil des Bistums Speyer.\n\nAn der Stelle, an der sich die Kapelle befindet, lie\u00DF Antoine Weiss, B\u00FCrgermeister von 1828, eine Statue des Heiligen Antonius von Padua errichten, wahrscheinlich aus Fr\u00F6mmigkeit, da er denselben Vornamen trug.\nEnde des 18. Jahrhunderts wurde in der Kirche eine Orgel installiert. Zu Beginn des Zweiten Weltkriegs wurde die Bev\u00F6lkerung vor\u00FCbergehend nach Saint Sulpice-les-Feuilles in der Haute-Vienne evakuiert und die Kirche wurde durch die Bombenangriffe besch\u00E4digt.\n\nDie Geschichte wollte es auch, dass die 681 N\u00E9ewillerois, deren Freundschaft aus der Evakuierung des Dorfes im Jahr 1939 entstanden war, seit dem 12. Mai 2002 mit ihrer Gastgemeinde Saint-Sulpice-Les-Feuilles in der Haute-Vienne eine St\u00E4dtepartnerschaft eingegangen sind. Die Freundschaft wird durch die alle zwei Jahre stattfindenden Treffen fortgesetzt."@de . "No importa si vienes de Seltz o de Lauterbourg. Al salir de una bonita avenida sombreada por pl\u00E1tanos, descubrir\u00E1 un peque\u00F1o pueblo rodeado de colinas.\n\nN\u00E9ewillerois y N\u00E9ewilleroise son los nombres de los 686 habitantes del pueblo. Desde los caminos rurales, que se elevan por encima del pueblo, se divisan a lo lejos la Selva Negra y las monta\u00F1as del norte de los Vosgos. N\u00E9ewiller-pr\u00E8s-Lauterbourg est\u00E1 hermanado con Saint Sulpice-les-Feuilles desde 2002.\n\nEn el centro del pueblo, la estatua de Saint-Michel situada delante de la iglesia est\u00E1 frente al ayuntamiento y su escudo. N\u00E9ewiller tiene la particularidad de haber tenido dos escudos. El primero, \"una herradura sobre fondo rojo y blanco\", existi\u00F3 hasta 1946. En esa \u00E9poca, fue sustituido por \"un b\u00E1culo abacial plateado con dos flores de lis doradas, todo sobre fondo azul\".\n\nDurante la Guerra de los 30 A\u00F1os, los suecos asolaron la regi\u00F3n de Lauterbourg y, siguiendo la ruta de Lauterbourg a Haguenau, saquearon e incendiaron el pueblo de D\u00FCrrenseebach (1632). Los supervivientes se refugiaron en el valle cercano a un peque\u00F1o arroyo, donde ya hab\u00EDa una explotaci\u00F3n forestal y algunos refugios para cazadores y le\u00F1adores, y construyeron el pueblo de Neuweiler.\nEn 1738, \"Neuweiler\" se convirti\u00F3 en una comuna independiente, cuyos l\u00EDmites se trazaron en 1741. La comuna se adscribi\u00F3 a Mothern y pas\u00F3 a formar parte de la di\u00F3cesis de Speyer.\n\nEn el emplazamiento de la capilla, Antoine Weiss, alcalde en 1828, hizo erigir una estatua de San Antonio de Padua, probablemente por devoci\u00F3n, ya que ten\u00EDa el mismo nombre de pila.\nA finales del siglo XVIII, se instal\u00F3 un \u00F3rgano en la iglesia. Al comienzo de la Segunda Guerra Mundial, la poblaci\u00F3n fue evacuada temporalmente a Saint Sulpice-les-Feuilles, en Haute-Vienne, y la iglesia result\u00F3 da\u00F1ada por los bombardeos.\n\nLa historia tambi\u00E9n se encarg\u00F3 de que los 681 habitantes de N\u00E9ewiller se hermanaran con su ciudad de acogida, Saint-Sulpice-Les-Feuilles en Haute-Vienne, el 12 de mayo de 2002, como consecuencia de la evacuaci\u00F3n del pueblo en 1939. Los encuentros bienales contin\u00FAan esta amistad."@es . "It doesn't matter whether you come from Seltz or Lauterbourg. As you emerge from a lovely plane-shaded driveway, you discover a small village surrounded by hills.\n\nN\u00E9ewillerois - N\u00E9ewilleroise are the names of the village?s 686 inhabitants. From the rural lanes, rising above the village, you can see the Black Forest and the Northern Vosges mountains in the distance. N\u00E9ewiller-pr\u00E8s-Lauterbourg has been twinned with Saint Sulpice-les-Feuilles since 2002.\n\nIn the center of the village, the statue of Saint-Michel in front of the church faces the town hall and its coat of arms. N\u00E9ewiller is unusual in having had two coats of arms. The first, \"a horseshoe on a red and white background\", existed until 1946. At that time, it was replaced by \"a silver abbey crozier with two golden fleurs-de-lis, all on a blue background\".\n\nDuring the 30 Years' War, the Swedes ravaged the Lauterbourg region and, following the route from Lauterbourg to Haguenau, pillaged and burned the village of \"D\u00FCrrenseebach\" (1632). The survivors took refuge in the valley, near a small stream, where there was already a forest farm and a few shelters for hunters and lumberjacks, and built the village of \"Neuweiler\".\nIn 1738, \"Neuweiler\" became an independent commune, and the ban de la commune was drawn in 1741. The commune was attached to Mothern and became part of the bishopric of Speyer.\n\nOn the site of the chapel, Antoine Weiss, mayor from 1828, erected a statue of Saint Anthony of Padua, probably out of devotion to his first name.\nAt the end of the 18th century, an organ was installed in the church. At the start of the Second World War, the population was temporarily evacuated to Saint Sulpice-les-Feuilles in Haute-Vienne, and the church was damaged by bombing.\n\nHistory also saw to it that, from a friendship born of the evacuation of the village in 1939, the 681 people of N\u00E9ewiller have been twinned with their host town, Saint-Sulpice-Les-Feuilles in Haute-Vienne, since May 12, 2002. Biennial meetings perpetuate this friendship."@en . "Het maakt niet uit of je uit Seltz of Lauterbourg komt. Als je uit een mooie laan in de schaduw van platanen komt, ontdek je een klein dorp omringd door heuvels.\n\nN\u00E9ewillerois en N\u00E9ewilleroise zijn de namen van de 686 inwoners van het dorp. Vanaf de landelijke lanen, die boven het dorp uitsteken, kun je in de verte het Zwarte Woud en de noordelijke Vogezen zien liggen. N\u00E9ewiller-pr\u00E8s-Lauterbourg heeft sinds 2002 een stedenband met Saint Sulpice-les-Feuilles.\n\nIn het centrum van het dorp staat het standbeeld van Saint-Michel voor de kerk tegenover het gemeentehuis en het stadswapen. Het is ongebruikelijk dat N\u00E9ewiller twee wapenschilden heeft gehad. Het eerste, \"een hoefijzer op een rode en witte achtergrond\", bestond tot 1946. Toen werd het vervangen door \"een zilveren abdijkroffel met twee gouden fleurs-de-lys, alles op een blauwe achtergrond\".\n\nTijdens de 30-jarige oorlog verwoestten de Zweden de regio Lauterbourg en plunderden en brandden het dorp D\u00FCrrenseebach af (1632) op de route van Lauterbourg naar Haguenau. De overlevenden zochten hun toevlucht in het dal bij een beekje, waar al een bosboerderij en een paar schuilplaatsen voor jagers en houthakkers waren, en bouwden het dorp Neuweiler.\nIn 1738 werd \"Neuweiler\" een zelfstandige gemeente en de grenzen van de gemeente werden in 1741 getrokken. De gemeente werd bij Mothern gevoegd en ging deel uitmaken van het bisdom Speyer.\n\nOp de plaats van de kapel liet Antoine Weiss, burgemeester in 1828, een standbeeld van de heilige Antonius van Padua oprichten, waarschijnlijk uit devotie omdat hij dezelfde voornaam had.\nAan het einde van de 18e eeuw werd er een orgel ge\u00EFnstalleerd in de kerk. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd de bevolking tijdelijk ge\u00EBvacueerd naar Saint Sulpice-les-Feuilles in Haute-Vienne en werd de kerk beschadigd door bombardementen.\n\nDe geschiedenis heeft er ook voor gezorgd dat de 681 inwoners van N\u00E9ewiller op 12 mei 2002 een stedenband kregen met hun gastgemeente Saint-Sulpice-Les-Feuilles in Haute-Vienne, als gevolg van de evacuatie van het dorp in 1939. De tweejaarlijkse bijeenkomsten zetten deze vriendschap voort."@nl . . .