<:Description rdf:about="https://data.datatourisme.fr/db325a18-a2b9-32be-995d-089487fc38a1"> Théâtre d’objets – Bruitage – BD, Par le Collectif Grand Vacarme Théâtre d’objets – Bruitage – BD, Par le Collectif Grand Vacarme Teatro di oggetti? Effetti sonori? Fumetti, a cura del Collettivo Grand Vacarme Objecttheater? Geluidseffecten? Stripverhalen, door het collectief Grand Vacarme Object Theater? Sound Design? Comics, by the Grand Vacarme Collective Objekt-Theater? Geräusche? Comics, vom Kollektiv „Grand Vacarme“ ¿Teatro de objetos? ¿Efectos de sonido? ¿Cómic?, por el colectivo Grand Vacarme Op een ochtend verdwijnen de drie biggetjes. Men beschuldigt dan de wolf die in het bos woont. Hij heeft een waanzinnige blik, ruige vacht en een gehuil dat je het bloed doet stollen. De dieren in het bos zijn doodsbang en zetten een heel systeem op om zich te beschermen tegen het beest dat niemand echt kent. Totdat men hem bijna bij toeval tegenkomt en ontdekt dat hij een onderbroek draagt. Wat maakte hem zo onaangenaam? Hij had gewoon kou aan zijn billen, maar sinds hij zijn onderbroek heeft, gaat alles beter. Maar wie heeft dan de drie biggetjes vermoord? In deze hybride vorm, die het midden houdt tussen geluidseffecten, papiermanipulatie en een toneelstuk, worden de toeschouwers uitgenodigd om hun eigen versie van het verhaal te bedenken. Dat is de magie van De wolf in onderbroek: er is geen enkel geluid vooraf opgenomen, alles ontstaat voor de ogen van het publiek. Van en met Zoé Gouin, Yannick Hachet en Valentin Naulin Una mattina, i tre porcellini scompaiono. Si accusa quindi il lupo che vive nella for%EAt. Ha lo sguardo folle, il pelo arruffato e un ululato che fa gelare il sangue nelle vene. Gli animali della foresta sono terrorizzati e mettono in piedi un vero e proprio sistema per proteggersi dalla bestia che nessuno conosce davvero. Finché non lo si incontra quasi per caso e si scopre che indossa delle mutande. Cosa lo rendeva così sgradevole? Aveva semplicemente freddo al sedere, ma da quando ha le mutande, va tutto meglio. Ma allora, chi ha ucciso i tre porcellini? In questo formato ibrido che oscilla tra effetti sonori, manipolazione della carta e spettacolo teatrale, gli spettatori sono invitati a inventare la propria versione della storia. È questa la magia del Lupo in slip: nessun suono è preregistrato, tutto prende vita davanti agli occhi del pubblico. Di e con Zoé Gouin, Yannick Hachet e Valentin Naulin Un matin, les trois petits cochons disparaissent. On accuse alors le loup qui vit dans la forêt. Il a le regard fou, le poil hirsute et un hurlement qui vous glace le sang. Les animaux de la forêt sont terrifiés et installent toute une économie pour se protéger de la bête que personne ne connaît vraiment. Jusqu’à ce qu’on le croise presque par hasard et que l’on découvre qu’il porte un slip. Ce qui le rendait désagréable ? Il avait seulement froid aux fesses mais depuis qu’il a son slip, tout va mieux. Mais alors, qui a tué les trois petits cochons ? Dans ce format hybride qui oscille entre bruitages, manipulation de papier et pièce de théâtre, les spectateurs sont invités à inventer leur propre version de l’histoire. C’est la magie du Loup en slip, aucun son n’est pré-enregistré, tout se crée devant les yeux du public. De et avec Zoé Gouin, Yannick Hachet et Valentin Naulin One morning, the three little pigs disappear. The wolf who lives in the forest is accused of the crime. He has a wild look in his eyes, shaggy fur, and a howl that makes your blood run cold. The animals of the forest are terrified and set up an entire system to protect themselves from the beast that no one really knows. Until they run into him almost by chance and discover that he’s wearing underwear. What made him so unpleasant? He was just cold on his bottom, but since he’s had his underwear, everything’s been better. But then, who killed the three little pigs? In this hybrid format that oscillates between sound effects, paper manipulation, and theater, the audience is invited to invent their own version of the story. That’s the magic of *The Wolf in Underpants*—no sound is pre-recorded; everything is created right before the audience’s eyes. Written and performed by Zoé Gouin, Yannick Hachet, and Valentin Naulin Eines Morgens verschwinden die drei kleinen Schweinchen. Man beschuldigt daraufhin den Wolf, der im Wald lebt. Er hat einen wahnsinnigen Blick, struppiges Fell und ein Heulen, das einem das Blut in den Adern gefrieren lässt. Die Tiere des Waldes haben große Angst und bauen ein ganzes System auf, um sich vor dem Ungeheuer zu schützen, das niemand wirklich kennt. Bis man ihm fast zufällig begegnet und entdeckt, dass er eine Unterhose trägt. Was machte ihn so unangenehm? Ihm war einfach nur der Hintern kalt, aber seit er seine Unterhose hat, ist alles besser. Aber wer hat dann die drei kleinen Schweinchen getötet? In diesem hybriden Format, das zwischen Geräuscheffekten, Papiermanipulation und Theaterstück oszilliert, sind die Zuschauer eingeladen, ihre eigene Version der Geschichte zu erfinden. Das ist der Zauber des „Wolfs in Unterhosen“: Kein Ton ist vorab aufgenommen, alles entsteht direkt vor den Augen des Publikums. Von und mit Zoé Gouin, Yannick Hachet und Valentin Naulin Una mañana, los tres cerditos desaparecen. Se acusa entonces al lobo que vive en el bosque. Tiene la mirada enloquecida, el pelaje revuelto y un aullido que te hiela la sangre. Los animales del bosque están aterrorizados y organizan todo un sistema para protegerse de la bestia que nadie conoce realmente. Hasta que se topan con él casi por casualidad y descubren que lleva calzoncillos. ¿Qué era lo que lo hacía tan desagradable? Simplemente tenía frío en el trasero, pero desde que lleva calzoncillos, todo va mejor. Pero entonces, ¿quién mató a los tres cerditos? En este formato híbrido que oscila entre los efectos de sonido, la manipulación de papel y la obra de teatro, se invita a los espectadores a inventar su propia versión de la historia. Esa es la magia de «El lobo en calzoncillos»: ningún sonido está pregrabado, todo se crea ante los ojos del público. De y con Zoé Gouin, Yannick Hachet y Valentin Naulin