. . . . . . "Created in 1923: Battles of the Argonne, 1914-18.\n\nDeveloped in 1923, with the burial of unknown bodies exhumed in the Biesme area and Gruerie woods.\n\n850 sqm \u2013 10 000 bodies.\n\nWWI: 10 000 French soldiers in an ossuary."@en . "S\u00E9par\u00E9s par une route, ces deux hauts lieux du souvenir,\u2000cr\u00E9\u00E9s en 1923 et 1924, regroupent 4\u2000761 tombes destin\u00E9es aux corps exhum\u00E9s de cimeti\u00E8res provisoires ou\nde tombes isol\u00E9es provenant de la Biesme, Binarville, la Gruerie, La Haraz\u00E9e, Saint-Thomas, Servon et Vienne-le-Ch\u00E2teau. On y trouve aussi 13\u2000300 d\u00E9pouilles de soldats r\u00E9partis dans trois ossuaires.\n\nLa sp\u00E9cificit\u00E9 des combats dans la for\u00EAt d\u2019Argonne explique le nombre important de tu\u00E9s, le Bois de la Gruerie \u00E9tant d\u2019ailleurs surnomm\u00E9 par les poilus le \u00AB\u2000Bois de la tuerie\u2000\u00BB. En effet, la pr\u00E9sence d\u2019un manteau forestier compact, de profonds ravins et de plateaux aux abrupts versants expliquent la violence des engagements.\n\nL\u2019autre indicateur de la violence des combats est la classification de la for\u00EAt d\u2019Argonne en tant que \u00ABzone rouge\u00BB apr\u00E8s le conflit. Dans la Marne, elle repr\u00E9sentait pr\u00E8s de 25\u2000000 hectares dont seuls\u20002\u2000200 ont pu \u00EAtre remis en \u00E9tat de culture. Les espaces\ninconstructibles et/ou non d\u00E9min\u00E9s seront alors majoritairement bois\u00E9s. \n\nEN SAVOIR +\n\nOssuaire de 850 m3 cr\u00E9\u00E9 en 1923 pour recueillir les restes d'environ 10 000 soldats non identifi\u00E9s provenant du Bois de la Gruerie. Le monument porte comme seule mention \u00AB Aux Morts de la Gruerie 1914-1918\u00BB. \n\nSon monument imposant, \u0153uvre du sculpteur Raoul Eug\u00E8ne Lamourdedieu (1877-1953), au centre d'un mur en pierre de taille lisse se dresse une victoire sculpt\u00E9e. Elle est ench\u00E2ss\u00E9e en haut-relief \u00E0 l\u2019int\u00E9rieur d\u2019une niche recouverte de palmes. Drap\u00E9e \u00E0 l\u2019antique et droite comme une kor\u00E8 grecque, elle prend le visage d\u2019une Marianne coiff\u00E9e du bonnet phrygien. Ses ailes sont repli\u00E9es dans le dos, une main pr\u00E9sente la flamme du souvenir et un bras lev\u00E9 \u00E0 l\u2019horizontale indique la s\u00E9pulture collective des morts. \n\nCr\u00E9ation en 1923, bataille d'Argonne de 1914-1918.\nAm\u00E9nagement : 1923 : regroupement des corps inconnus exhum\u00E9s dans la region de Biesme et au bois de la Gruerie.\n850 m\u00B2 -10 000 corps\n14-18 : 10 000 Fran\u00E7ais en ossuaire."@fr . "Separados por una carretera, estos dos lugares conmemorativos, creados en 1923 y 1924, albergan 4.761 tumbas de cuerpos exhumados de cementerios provisionales o tumbas aisladas de\nfosas aisladas de La Biesme, Binarville, La Gruerie, La Haraz\u00E9e, Saint-Thomas, Servon y Vienne-le-Ch\u00E2teau. Tambi\u00E9n hay 13.300 restos de soldados en tres osarios.\n\nLa especificidad de los combates en el bosque de Argonne explica el elevado n\u00FAmero de bajas, ya que los poilus apodaban al Bois de la Gruerie el \"Bois de la tuerie\". En efecto, la presencia de una cubierta forestal compacta, de barrancos profundos y de mesetas con fuertes pendientes explica la violencia de los combates.\n\nOtro indicador de la violencia de los combates fue la clasificaci\u00F3n del bosque de Argonne como \"zona roja\" tras el conflicto. En el Marne, esto representaba casi 25.000 hect\u00E1reas, de las que s\u00F3lo 2.200 pudieron ser devueltas al cultivo. Las zonas\nen las que no se pudo construir y/o no se limpiaron las minas ser\u00E1n ahora principalmente boscosas.\n\nM\u00C1S INFORMACI\u00D3N\n\nEste osario de 850 m3 fue creado en 1923 para albergar los restos de unos 10.000 soldados no identificados del Bois de la Gruerie. La \u00FAnica inscripci\u00F3n del monumento es \"Aux Morts de la Gruerie 1914-1918\".\n\nSu imponente monumento, obra del escultor Raoul Eug\u00E8ne Lamourdedieu (1877-1953), se alza en el centro de un muro liso de siller\u00EDa y presenta una victoria esculpida. Est\u00E1 colocada en altorrelieve dentro de un nicho cubierto de palmeras. Drapeada a la antigua y erguida como un core griego, adopta el rostro de una Marianne tocada con un gorro frigio. Sus alas est\u00E1n plegadas a la espalda, una mano sostiene la llama del recuerdo y un brazo levantado horizontalmente indica el entierro colectivo de los muertos.\n\nCreado en 1923, la batalla de Argonne de 1914-1918.\nDesarrollo: 1923: agrupaci\u00F3n de cuerpos desconocidos exhumados en la regi\u00F3n de Biesme y en el bosque de Gruerie.\n850 m\u00B2 -10.000 cuerpos\n14-18: 10.000 cuerpos franceses en el osario."@es . "Diese beiden durch eine Stra\u00DFe getrennten Gedenkst\u00E4tten, die 1923 und 1924 eingerichtet wurden, umfassen 4.761 Gr\u00E4ber, die f\u00FCr exhumierte Leichen aus provisorischen Friedh\u00F6fen bestimmt sind, oder f\u00FCr Gr\u00E4ber, die in den Jahren 1923 und 1924 angelegt wurden\nvon Einzelgr\u00E4bern aus La Biesme, Binarville, La Gruerie, La Haraz\u00E9e, Saint-Thomas, Servon und Vienne-le-Ch\u00E2teau. Au\u00DFerdem befinden sich hier 13?300 sterbliche \u00DCberreste von Soldaten, die auf drei Beinh\u00E4user verteilt sind.\n\nDie Besonderheit der K\u00E4mpfe im Argonnerwald erkl\u00E4rt die hohe Anzahl an Toten, wobei der Bois de la Gruerie von den Poilus auch als \"Bois de la tuerie\" (Wald der T\u00F6tung) bezeichnet wurde. Der kompakte Wald, die tiefen Schluchten und die Hochebenen mit ihren steilen H\u00E4ngen erkl\u00E4ren die Gewalt der K\u00E4mpfe.\n\nEin weiterer Indikator f\u00FCr die Gewalt der K\u00E4mpfe ist die Einstufung des Argonnerwaldes als \"rote Zone\" nach dem Konflikt. Im Departement Marne umfasste er fast 25.000 Hektar, von denen nur 2.200 Hektar wieder bewirtschaftet werden konnten. Die Fl\u00E4chen\nnicht bebaubaren und/oder nicht ger\u00E4umten Fl\u00E4chen werden dann \u00FCberwiegend bewaldet sein.\n\nWEITERE INFORMATIONEN\n\n850 m3 gro\u00DFes Beinhaus, das 1923 angelegt wurde, um die sterblichen \u00DCberreste von etwa 10.000 nicht identifizierten Soldaten aus dem Bois de la Gruerie zu sammeln. Das Denkmal tr\u00E4gt als einzige Inschrift \"Aux Morts de la Gruerie 1914-1918\".\n\nSein imposantes Denkmal ist ein Werk des Bildhauers Raoul Eug\u00E8ne Lamourdedieu (1877-1953). In der Mitte einer Mauer aus glattem Quaderstein erhebt sich ein gemei\u00DFelter Sieg. Sie ist als Hochrelief in eine mit Palmen bedeckte Nische eingefasst. Sie ist im antiken Stil drapiert und gerade wie eine griechische Kor\u00E8 und hat das Gesicht einer Marianne mit phrygischer M\u00FCtze. Ihre Fl\u00FCgel sind auf dem R\u00FCcken gefaltet, eine Hand h\u00E4lt die Flamme des Gedenkens und ein horizontal erhobener Arm weist auf die kollektive Bestattung der Toten hin.\n\nEinrichtung 1923, Schlacht von Argonne 1914-1918.\nEinrichtung: 1923: Zusammenf\u00FChrung der unbekannten Leichen, die in der Region Biesme und im Bois de la Gruerie exhumiert wurden.\n850 m\u00B2 -10.000 Leichen\n14-18: 10.000 Franzosen im Beinhaus."@de . "Separati da una strada, questi due luoghi della memoria, creati nel 1923 e nel 1924, contengono 4.761 tombe di corpi esumati da cimiteri provvisori o da tombe isolate di\ntombe isolate di La Biesme, Binarville, La Gruerie, La Haraz\u00E9e, Saint-Thomas, Servon e Vienne-le-Ch\u00E2teau. Ci sono anche 13.300 resti di soldati in tre ossari.\n\nLa specificit\u00E0 dei combattimenti nella foresta delle Argonne spiega l'alto numero di vittime, con il Bois de la Gruerie soprannominato \"Bois de la tuerie\" dai poilus. In effetti, la presenza di una copertura forestale compatta, di profonde gole e di altipiani con pendii scoscesi spiega la violenza dei combattimenti.\n\nUn altro indicatore della violenza dei combattimenti \u00E8 stata la classificazione della foresta delle Argonne come \"zona rossa\" dopo il conflitto. Nella Marna, si trattava di quasi 25.000 ettari, di cui solo 2.200 hanno potuto essere riportati alla coltivazione. Le aree\nche non hanno potuto essere edificate e/o non sono state bonificate dalle mine saranno ora prevalentemente boschive.\n\nPER SAPERNE DI PI\u00D9\n\nQuesto ossario di 850 m3 \u00E8 stato creato nel 1923 per ospitare i resti di circa 10.000 soldati non identificati del Bois de la Gruerie. L'unica iscrizione sul monumento \u00E8 \"Aux Morts de la Gruerie 1914-1918\".\n\nL'imponente monumento, opera dello scultore Raoul Eug\u00E8ne Lamourdedieu (1877-1953), si trova al centro di un muro di bugnato liscio e presenta una vittoria scolpita. \u00C8 incastonata in altorilievo all'interno di una nicchia coperta di palme. Drappeggiata all'antica ed eretta come una kore greca, assume il volto di una Marianna che indossa un berretto frigio. Le ali sono ripiegate dietro la schiena, una mano regge la fiamma del ricordo e un braccio alzato orizzontalmente indica la sepoltura collettiva dei morti.\n\nCreato nel 1923, in occasione della battaglia delle Argonne del 1914-1918.\nSviluppo: 1923: raggruppamento di corpi sconosciuti esumati nella regione di Biesme e nel bosco della Gruerie.\n850 m\u00B2 -10.000 corpi\n14-18: 10.000 corpi francesi nell'ossario."@it . "Deze twee gedenkplaatsen, gescheiden door een weg, werden opgericht in 1923 en 1924 en bevatten 4.761 graven van lichamen die opgegraven werden uit tijdelijke begraafplaatsen of ge\u00EFsoleerde graven uit La Biesme, Binarville, La Gruerie, La Haraz\u00E9e, Saint-Thomas, Servon en Vienne-le-Ch\u00E2teau\nge\u00EFsoleerde graven uit La Biesme, Binarville, La Gruerie, La Haraz\u00E9e, Saint-Thomas, Servon en Vienne-le-Ch\u00E2teau. Er zijn ook 13.300 stoffelijke overschotten van soldaten in drie ossuariums.\n\nDe specifieke aard van de gevechten in het bos van Argonne verklaart het hoge aantal slachtoffers, waarbij het Bois de la Gruerie de bijnaam \"Bois de la tuerie\" kreeg van de poilus. De aanwezigheid van een compacte bosbedekking, diepe ravijnen en plateaus met steile hellingen verklaren het geweld van de gevechten.\n\nEen andere indicator van het geweld van de gevechten was de classificatie van het bos van Argonne als \"rode zone\" na het conflict. In de Marne ging het om bijna 25.000 hectare, waarvan er slechts 2.200 weer bebouwd konden worden. De gebieden\ndie niet bebouwd konden worden en/of niet ontmijnd waren, zullen nu voornamelijk bebost zijn.\n\nVOOR MEER INFORMATIE\n\nDit ossuarium van 850 m3 werd in 1923 gebouwd om de overblijfselen van ongeveer 10.000 niet-ge\u00EFdentificeerde soldaten uit het Bois de la Gruerie te herbergen. De enige inscriptie op het monument is \"Aux Morts de la Gruerie 1914-1918\".\n\nHet imposante monument, het werk van beeldhouwer Raoul Eug\u00E8ne Lamourdedieu (1877-1953), staat in het midden van een gladde bewerkte muur en heeft een gebeeldhouwde overwinning. Het is in hoog reli\u00EBf in een met palmen bedekte nis geplaatst. Gedrapeerd in antieke stijl en rechtopstaand als een Griekse kore, heeft het het gezicht van een Marianne met een Frygische kap. Haar vleugels zijn achter haar rug gevouwen, een hand houdt de herinneringsvlam vast en een horizontaal geheven arm geeft de collectieve begrafenis van de doden aan.\n\nGemaakt in 1923, de Argonne-slag van 1914-1918.\nOntwikkeling: 1923: groepering van onbekende lichamen opgegraven in de streek van Biesme en in het bos van Gruerie.\n850 m\u00B2 -10.000 lichamen\n14-18: 10.000 Franse lichamen in het ossuarium."@nl . . .