"Deux com\u00E9dien\u00B7nes, aussi rigoureux\u00B7euses que farfelu\u00B7es, s\u2019amusent \u00E0 mener l\u2019enqu\u00EAte sur les rapports de force entre architecture et pouvoir."@fr . . . . . . . . . . . "Deux com\u00E9dien\u00B7nes, aussi rigoureux\u00B7euses que farfelu\u00B7es, s\u2019amusent \u00E0 mener l\u2019enqu\u00EAte sur les rapports de force entre architecture et pouvoir."@fr . "Dos compa\u00F1\u00EDas teatrales, tan rigurosas como extravagantes, se divierten investigando las relaciones de poder entre la arquitectura y el poder."@es . "Zwei Theatergruppen, die ebenso konsequent wie skurril sind, haben Spa\u00DF daran, die Machtverh\u00E4ltnisse zwischen Architektur und Macht zu untersuchen."@de . "Due compagnie teatrali, tanto rigorose quanto stravaganti, si divertono a indagare sui rapporti di forza tra architettura e potere."@it . "Twee theatergezelschappen, die even nauwgezet als excentriek zijn, vermaken zich met het onderzoeken van de machtsverhoudingen tussen architectuur en macht."@nl . "Two theater companies\u2014as rigorous as they are eccentric\u2014have fun investigating the power dynamics between architecture and power."@en . . "Warum sind die heutigen autorit\u00E4ren Machthaber von antiken S\u00E4ulen besessen? Wie k\u00F6nnen architektonische Str\u00F6mungen neofaschistische Ideologien bedrohen? Zwei Theaterst\u00FCcke, ebenso streng wie skurril, haben Spa\u00DF daran, die Machtverh\u00E4ltnisse zwischen Architektur und Macht zu untersuchen.\n\n\nAm Anfang steht der Ort. Der Ort, an dem das St\u00FCck gespielt wird. Der Boden, die W\u00E4nde, die Trib\u00FCne, das Geb\u00E4ude, das Dach. Das ist das B\u00FChnenbild, das zugleich den Kern des Themas bildet: \u00F6ffentliche Geb\u00E4ude und die Machtk\u00E4mpfe rund um ihre Architektur. Camille Dagen und Emma Depoid greifen aktuelle Ereignisse auf, um diese manchmal \u00FCberraschende Beziehung zu hinterfragen. Wie kann eine kleine Kunstschule, die kaum ein Dutzend Jahre lang bestand und seit fast einem Jahrhundert geschlossen ist, heute eine Machtfrage darstellen? Dennoch hat die AfD, eine rechtsextreme deutsche Partei, im Jahr 2025 tats\u00E4chlich einen Antrag eingereicht, um das Erbe des Bauhauses in Frage zu stellen. Gleichzeitig unterzeichnete Donald Trump ein Dekret, das modernistische Architekturstile verbot. Wie k\u00F6nnen Theorien \u00FCber Linien, Materialien und Farben den Staatschef einer Supermacht beunruhigen? Wenn die Fragen so bizarr sind, dann ist das Stoff f\u00FCr eine Geschichte! Mit sehr wenig Aufwand, aber einer belebenden Intensit\u00E4t hat das Schauspielerinnen-Duo Spa\u00DF daran, einige Geister wieder zum Leben zu erwecken, und versucht, das st\u00FCrmische Comeback des R\u00F6mischen Reiches in bestimmten zeitgen\u00F6ssischen Vorstellungswelten zu verstehen. Und was, wenn all das auch unsere Gedanken und Tr\u00E4ume pr\u00E4gen w\u00FCrde?"@de . "Why are today\u2019s authoritarian regimes obsessed with ancient columns? How can architectural movements threaten neo-fascist ideologies? Two plays\u2014as rigorous as they are outlandish\u2014have fun investigating the power dynamics between architecture and power.\n\n\nIt all starts with the space\u2014the venue where the performance takes place: the floor, the walls, the bleachers, the building, the roof. This is the setting, which is also at the heart of the matter: public buildings and the power dynamics surrounding their architecture. Camille Dagen and Emma Depoid draw on current events to explore this sometimes surprising relationship. How can a small art school\u2014active for barely a dozen years and closed for nearly a century\u2014represent a power struggle today? Yet the AfD, Germany\u2019s far-right party, did indeed file a motion in 2025 seeking to challenge the Bauhaus legacy. At the same time, Donald Trump signed an executive order banning modernist architectural styles. How can theories about lines, materials, and colors worry the leader of a superpower? When questions are this bizarre, it means there\u2019s a story to be told! With very little at their disposal but a refreshing intensity, the duo of actresses has fun bringing a few ghosts back to life and attempts to understand the sweeping comeback of the Roman Empire in certain contemporary imaginations. What if all of this were also shaping our thoughts and dreams?"@en . "\u00BFPor qu\u00E9 los poderes autoritarios actuales est\u00E1n obsesionados con las columnas antiguas? \u00BFC\u00F3mo pueden las corrientes arquitect\u00F3nicas amenazar a las ideolog\u00EDas neofascistas? Dos comedias, tan rigurosas como extravagantes, se divierten investigando las relaciones de poder entre la arquitectura y el poder.\n\n\nAl principio est\u00E1 el lugar. Aquel en el que se representa el espect\u00E1culo. El suelo, las paredes, las gradas, el edificio, el tejado. Este es el escenario, que es tambi\u00E9n el n\u00FAcleo del tema: los edificios p\u00FAblicos y los juegos de poder en torno a su arquitectura. Camille Dagen y Emma Depoid se basan en la actualidad para cuestionar esta relaci\u00F3n, a veces sorprendente. \u00BFC\u00F3mo puede una peque\u00F1a escuela de arte, activa apenas durante una docena de a\u00F1os y cerrada desde hace casi un siglo, representar hoy en d\u00EDa un juego de poder? Sin embargo, la AfD, partido alem\u00E1n de extrema derecha, present\u00F3 efectivamente una moci\u00F3n en 2025 con el objetivo de poner en tela de juicio el legado de la Bauhaus. Al mismo tiempo, Donald Trump firmaba un decreto que prohib\u00EDa los estilos arquitect\u00F3nicos modernistas. \u00BFC\u00F3mo es posible que unas teor\u00EDas sobre l\u00EDneas, materiales y colores puedan inquietar al l\u00EDder de una megapotencia? Cuando las preguntas son tan extra\u00F1as, \u00A1es que hay materia para una historia! Con muy poco, pero con una intensidad estimulante, el d\u00FAo de actrices se divierte dando vida a algunos fantasmas e intenta comprender el arrollador regreso del Imperio romano en ciertos imaginarios contempor\u00E1neos. \u00BFY si todo esto tambi\u00E9n diera forma a nuestros pensamientos y sue\u00F1os?"@es . "Perch\u00E9 gli attuali poteri autoritari sono ossessionati dalle colonne antiche? In che modo le correnti architettoniche possono minacciare le ideologie neofasciste? Due attrazioni, tanto rigorose quanto stravaganti, si divertono a indagare sui rapporti di forza tra architettura e potere.\n\n\nAll\u2019inizio c\u2019\u00E8 il luogo. Quello in cui va in scena lo spettacolo. Il pavimento, le pareti, la gradinata, l\u2019edificio, il tetto. Ecco la scenografia, che \u00E8 anche il cuore del discorso: gli edifici pubblici e le dinamiche di potere legate alla loro architettura. Camille Dagen ed Emma Depoid attingono all\u2019attualit\u00E0 per interrogarsi su questo rapporto a volte sorprendente. Come pu\u00F2 una piccola scuola d\u2019arte, attiva per appena una dozzina di anni e chiusa da quasi un secolo, rappresentare oggi una questione di potere? Eppure l\u2019AfD, partito di estrema destra tedesco, ha effettivamente presentato nel 2025 una mozione volta a mettere in discussione l\u2019eredit\u00E0 del Bauhaus. Allo stesso tempo, Donald Trump firmava un decreto che vietava gli stili architettonici modernisti. Come possono delle teorie su linee, materiali e colori preoccupare il leader di una superpotenza? Quando le domande sono cos\u00EC bizzarre, significa che c\u2019\u00E8 materia per una storia! Con pochissimi elementi ma con un\u2019intensit\u00E0 vivificante, il duo di attrici si diverte a far rivivere alcuni fantasmi e cerca di comprendere il travolgente ritorno dell\u2019Impero romano in alcuni immaginari contemporanei. E se tutto questo influenzasse anche i nostri pensieri e i nostri sogni?"@it . "Pourquoi les pouvoirs autoritaires actuels sont-ils obs\u00E9d\u00E9s par les colonnes antiques ? Comment des courants architecturaux peuvent-ils menacer les id\u00E9ologies n\u00E9ofascistes ? Deux com\u00E9dien\u00B7nes, aussi rigoureux\u00B7euses que farfelu\u00B7es, s\u2019amusent \u00E0 mener l\u2019enqu\u00EAte sur les rapports de force entre architecture et pouvoir.\n\n\nAu d\u00E9part, il y a le lieu. Celui o\u00F9 se joue le spectacle. Le sol, les murs, le gradin, le b\u00E2timent, le toit. Voil\u00E0 le d\u00E9cor, qui est aussi le coeur du propos : les b\u00E2timents publics et les enjeux de pouvoir autour de leur architecture. Camille Dagen et Emma Depoid s\u2019appuient sur l\u2019actualit\u00E9 pour questionner cette relation parfois surprenante. Comment une petite \u00E9cole d\u2019art, active une douzaine d\u2019ann\u00E9es \u00E0 peine et ferm\u00E9e depuis pr\u00E8s d\u2019un si\u00E8cle, peut-elle repr\u00E9senter un enjeu de pouvoir aujourd\u2019hui ? Pourtant l\u2019AfD, parti d\u2019extr\u00EAme droite allemand, a bel et bien d\u00E9pos\u00E9 une motion en 2025 visant \u00E0 remettre en cause l\u2019h\u00E9ritage du Bauhaus. En m\u00EAme temps, Donald Trump signait un d\u00E9cret interdisant les styles architecturaux modernistes. Comment des th\u00E9ories sur les lignes, les mat\u00E9riaux et les couleurs peuvent-elles inqui\u00E9ter le dirigeant d\u2019une m\u00E9ga-puissance ? Quand les questions sont si bizarres, c\u2019est qu\u2019il y a mati\u00E8re \u00E0 histoire ! Avec tr\u00E8s peu de chose mais une vivifiante intensit\u00E9, le duo de com\u00E9dien\u00B7nes s\u2019amuse \u00E0 faire revivre quelques fant\u00F4mes et tente de comprendre le d\u00E9ferlant come-back de l\u2019Empire romain dans certains imaginaires contemporains. Et si tout cela architecturait aussi nos pens\u00E9es et nos r\u00EAves ?"@fr . "Waarom zijn de huidige autoritaire regimes zo geobsedeerd door antieke zuilen? Hoe kunnen architecturale stromingen een bedreiging vormen voor neofascistische ideologie\u00EBn? Twee toneelstukken, even rigoureus als bizar, onderzoeken op speelse wijze de machtsverhoudingen tussen architectuur en macht.\n\n\nHet begint allemaal met de plek. De plek waar de voorstelling plaatsvindt. De vloer, de muren, de tribune, het gebouw, het dak. Dat is het decor, dat tevens de kern van het verhaal vormt: openbare gebouwen en de machtsstrijd rondom hun architectuur. Camille Dagen en Emma Depoid putten uit de actualiteit om deze soms verrassende relatie onder de loep te nemen. Hoe kan een kleine kunstacademie, die amper een twaalftal jaar actief was en al bijna een eeuw gesloten is, vandaag de dag een machtskwestie vormen? Toch heeft de AfD, de Duitse extreemrechtse partij, in 2025 daadwerkelijk een motie ingediend om de erfenis van het Bauhaus ter discussie te stellen. Tegelijkertijd ondertekende Donald Trump een decreet dat modernistische architectuurstijlen verbood. Hoe kunnen theorie\u00EBn over lijnen, materialen en kleuren de leider van een megamacht zorgen baren? Als de vragen zo bizar zijn, is er zeker sprake van een verhaal! Met heel weinig middelen maar een verkwikkende intensiteit amuseert het komedieduo zich met het tot leven wekken van enkele spoken en probeert het de overweldigende comeback van het Romeinse Rijk in bepaalde hedendaagse verbeeldingswerelden te begrijpen. En wat als dit alles ook onze gedachten en dromen vormgeeft?"@nl . . .