"Dominant le village la chapelle Notre-Dame-de-Beauregard est un tr\u00E8s ancien lieu de culte d\u00E9di\u00E9e \u00E0 Marie."@fr . "Overlooking the village, the Notre-Dame-de-Beauregard chapel is an ancient place of worship dedicated to Mary."@en . . . . . . "Dominant le village la chapelle Notre-Dame-de-Beauregard est un tr\u00E8s ancien lieu de culte d\u00E9di\u00E9e \u00E0 Marie."@fr . "Die Kapelle Notre-Dame-de-Beauregard dominiert das Dorf und ist eine sehr alte Kultst\u00E4tte, die Maria gewidmet ist."@de . "De kapel Notre-Dame-de-Beauregard, die het dorp domineert, is een zeer oude bedehuis gewijd aan Maria."@nl . "Dominando el pueblo, la capilla de Notre-Dame-de-Beauregard es un lugar de culto muy antiguo dedicado a Mar\u00EDa."@es . "La cappella di Notre-Dame-de-Beauregard, che domina il villaggio, \u00E8 un antichissimo luogo di culto dedicato a Maria."@it . "Overlooking the village, the Notre-Dame-de-Beauregard chapel is an ancient place of worship dedicated to Mary."@en . . "This ancient celto-Ligurian oppidum was a religious center well before the Christian era, as evidenced by the numerous remains of cults such as the Gallo-Roman altars exposed today in the lapidary Museum of Avignon. They honoured the Greco-Roman deities. In 1878 the Bonnard Canon, cure Dean of Orgon, had built on the site of the old place of worship the present Chapel. It housed a wooden statue of the Virgin which was a miraculous spell: after having been precipitated by the Baron des Adrets on 8 September 1562, at the bottom of the cliff, it remained intact and only the ear of the child Jesus bore a mark. An atoning monument, erected in the gardens, commemorates this miracle. Other miracles followed. The faithful dedicated ex-votos and organized many pilgrimages and processions by the path of the oratories. This statue is now in the parish church. The way of the cross in the Chapel is the work of a famous sculptor of the 19th century Louis-F\u00E9lix Chabaud. The cupolas in stone size, perfectly adjusted on a moulding in a now defunct technology, demonstrate architectural know-how of the companions of the 19th century. The monastery, which replaced the secular Chapel, was built between 1638 and 1660 and hosted until 1789 the Discalced Augustinians. We visit the ex-votos, the village Museum and temporary exhibitions room.In the walled enclosure of 1592, the monumental cross of the brotherhood of the grey Penitents of Avignon, who received the blessing of Pope Pius X, on 20 August 1903 evokes the religious fervour of the faithful."@en . "Vor der christlichen \u00C4ra war dieses alte keltisch-ligurische Oppidum ein religi\u00F6ses Zentrum, wie man aus den vielen Kultrelikten sehen kann, beispielsweise den gallo-r\u00F6mischen Alt\u00E4ren, die heute im Lapidar-Museum in Avignon ausgestellt sind. Sie ehrten griechisch-r\u00F6mische Gottheiten.\r\n 1878 lie\u00DF der Domherr Bonnard, Dekan d'Orgon, an der Stelle des ehemaligen Kultortes die heutige Kapelle errichten. Sie enthielt eine h\u00F6lzerne Marien-Statue mit einem wunderbaren Schicksal: Sie wurde am 8. September 1562 vom Baron des Adrets von der Klippe gest\u00FCrzt und blieb unversehrt, nur der kleine Finger des Jesuskindes trug ein Mal. Ein in den G\u00E4rten errichtetes S\u00FChnemonument erinnert an dieses Wunder. Weitere Wunder folgten. Die Gl\u00E4ubigen brachten Ex-Votos an und veranstalteten viele Pilgerfahrten und Prozessionen am Chemin des Oratoires. Diese Statue befindet sich seitdem in der Pfarreikirche. Der Kreuzweg der Kapelle ist das Werk eines ber\u00FChmten Bildhauers des 19. Jhd., Louis-F\u00E9lix Chabaud. Die Kuppeln aus Quadersteinen, perfekt angepasst an einen Abguss nach einer heute verschwundenen Technik, zeugen vom Architektur-K\u00F6nnen der Gesellen des 19. Jhd.\r\nDas Kloster, das die jahrhundertealte Einsiedelei ersetzte, wurde zwischen 1638 und 1660 gebaut; bis zum Jahr 1789 wohnten hier die Augustiner-Barf\u00FC\u00DFer.\r\nMan kann den Ex-Voto-Saal, das Dorfmuseum und tempor\u00E4re Ausstellungen besichtigen.\r\nIn der Festungsmauer von 1592 weist das monumentale Kreuz der Bruderschaft der Grauen B\u00FC\u00DFer von Avignon, die am 20. August 1903 von Papst Pius X. gesegnet wurde, auf die religi\u00F6se Inbrunst der Gl\u00E4ubigen hin."@de . "De site, die een strategische ligging heeft en de hele vallei van de Durance domineert, wordt al sinds de prehistorie bewoond. De resten van een protohistorische oppidum zijn hier ontdekt en de in de 16e eeuw gebouwde ommuring is waarschijnlijk gedeeltelijk gebaseerd op de oude protohistorische ommuring.\r\nDe religieuze roeping van de site dateert uit de Middeleeuwen, aangezien schriftelijke bronnen getuigen van het bestaan van een hermitage en een kapel gewijd aan Sint-Pieter. In 1660 bouwde de orde der Augustijnen een klooster op de plaats van deze laatste. Dit werd tijdens de Revolutie geru\u00EFneerd en gedeeltelijk verwoest. Pas in 1875 en op initiatief van kanunnik Bonnard kreeg de plaats haar religieuze functie terug en ontwikkelde de bedevaart zich aanzienlijk. Dankzij de fondsen die hij bijeenbracht, werd de kapel Notre-Dame-de-Beauregard gebouwd in neoromaanse stijl, volgens de plannen van abt Pougnet. De kapel werd vervolgens een bedevaartsoord voor reizigers op doorreis en een regelmatig bedevaartsoord voor de inwoners van Orgon. In 1983 financierden John en Isabelle Fano, twee Australi\u00EBrs, een deel van de restauratiewerkzaamheden en richtten zij een vereniging op voor het behoud van Notre-Dame-de-Beauregard (culturele evenementen, concerten) alvorens de plaats in de jaren 1990 te verlaten.\r\n\r\nHet bevatte een houten Mariabeeld dat een wonderbaarlijk lot beschoren was. Nadat het op 8 september 1562 door de Baron des Adrets van de klif was gegooid, bleef het intact en werd alleen de pink van het kindje Jezus gemarkeerd. Een boetedoenend monument, gebouwd in de tuinen, herdenkt dit wonder. Andere wonderen volgden. De gelovigen wijdden ex-voto's en organiseerden talrijke bedevaarten en processies langs de Oratoriumweg. Dit beeld staat nu in de parochiekerk. De kruiswegstaties van de kapel zijn het werk van de beroemde 19e-eeuwse beeldhouwer Louis-F\u00E9lix Chabaud. De koepels in essenhout, perfect gemonteerd op een lijst volgens een techniek die nu verdwenen is, getuigen van de architectonische vaardigheden van de 19e-eeuwse ambachtslieden.\r\nHet klooster, dat de eeuwenoude hermitage verving, werd gebouwd tussen 1638 en 1660 en was tot 1789 de thuisbasis van de Ongeschoeide Augustijnen.\r\nHet is mogelijk de ex-votozaal, het dorpsmuseum en tijdelijke tentoonstellingen te bezoeken.\r\nIn de versterkte ommuring uit 1592 roept het monumentale kruis van de broederschap van de Grijze Penitenten van Avignon, dat op 20 augustus 1903 de zegen kreeg van paus Pius X, de religieuze vurigheid van de gelovigen op."@nl . "Le lieu qui dispose d\u2019une position strat\u00E9gique et domine toute la vall\u00E9e de la Durance, est occup\u00E9 depuis la Pr\u00E9histoire. Les vestiges d\u2019un oppidum protohistorique y ont \u00E9t\u00E9 d\u00E9couverts et l\u2019enceinte, construite au cours du XVI\u00E8me si\u00E8cle, s\u2019implante probablement en partie sur l\u2019ancienne enceinte protohistorique.\r\nLa vocation religieuse du lieu date du Moyen \u00C2ge puisque les sources \u00E9crites attestent, pour cette p\u00E9riode, de l\u2019existence d\u2019un ermitage et d\u2019une chapelle d\u00E9di\u00E9e \u00E0 Saint-Pierre. En 1660, \u00E0 l\u2019emplacement de cette derni\u00E8re, l\u2019ordre des Augustin fait implanter un couvent. Celui-ci est ruin\u00E9 et en partie d\u00E9truit \u00E0 la R\u00E9volution. Il faut attendre 1875 et l\u2019initiative du chanoine Bonnard pour que le lieu retrouve sa fonction religieuse et que le p\u00E8lerinage s\u2019y d\u00E9veloppe de mani\u00E8re importante. C\u2019est gr\u00E2ce aux fonds qu\u2019il l\u00E8ve que la chapelle Notre-Dame-de-Beauregard est construite, dans un style n\u00E9o roman, selon les plans de l\u2019Abb\u00E9 Pougnet. La chapelle devient alors un lieu de p\u00E8lerinage ponctuel pour les voyageurs de passage et r\u00E9guliers pour les habitants d\u2019Orgon. En 1983, John et Isabelle Fano, deux australiens financent une partie des travaux pour r\u00E9habiliter le lieu et cr\u00E9e une association pour la sauvegarde de Notre-Dame-de-Beauregard (manifestations culturelles, concerts) avant de quitter les lieux dans les ann\u00E9es 1990.\r\n\r\nElle abrita une statue en bois de la Vierge qui connut un sort miraculeux. Apr\u00E8s avoir \u00E9t\u00E9 pr\u00E9cipit\u00E9e par le Baron des Adrets le 8 septembre 1562 au bas de la falaise, elle resta intacte et seul l'auriculaire de l'enfant J\u00E9sus porta une marque. Un monument expiatoire, \u00E9difi\u00E9 dans les jardins, comm\u00E9more ce miracle. D'autres miracles s'en suivirent. Les fid\u00E8les d\u00E9di\u00E8rent des ex-voto et organis\u00E8rent de nombreux p\u00E8lerinages et processions par le chemin des Oratoires. Cette statue se trouve d\u00E9sormais dans l'Eglise paroissiale. Le chemin de croix de la chapelle est l'\u0153uvre d'un sculpteur c\u00E9l\u00E8bre du XIX\u00E8me si\u00E8cle Louis-F\u00E9lix Chabaud. Les coupoles en pierre de taille, parfaitement ajust\u00E9es sur un moulage selon une technique aujourd'hui disparue, t\u00E9moignent d'un savoir-faire architectural des compagnons du XIX\u00E8me si\u00E8cle. \r\nLe Monast\u00E8re, qui rempla\u00E7a l'ermitage s\u00E9culaire, fut construit entre 1638 et 1660 et accueillit jusqu'en 1789 les Augustins D\u00E9chauss\u00E9s. \r\nOn y visite la salle des ex-voto, le mus\u00E9e villageois et des expositions temporaires.\r\nDans l'enceinte fortifi\u00E9e de 1592, la Croix monumentale de la confr\u00E9rie des P\u00E9nitents gris d'Avignon, qui re\u00E7ut le 20 Ao\u00FBt 1903 la b\u00E9n\u00E9diction du Pape Pie X, \u00E9voque la ferveur religieuse des fid\u00E8les."@fr . "Questo antico oppido celto-ligure costitu\u00EC un centro religioso molto prima dell\u2019era cristiana, come testimoniano le numerose vestigia dei culti, quali gli altari gallo-romani esposti oggi al museo lapidario di Avignone. Questi altari onoravano divinit\u00E0 gallo-romane.\r\nNel 1878, il canonico Bonnard, curato decano di Orgon, fece edificare sull\u2019insediamento dell\u2019antico luogo di culto la cappella attuale. Essa ospit\u00F2 una statua in legno della Vergine che conobbe una sorte miracolosa: dopo essere stata gettata dall'alto della scogliera per ordine del Baron des Adrets l\u20198 settembre 1562, rimase intatta e soltanto il dito mignolo del Bambin Ges\u00F9 fu appena danneggiato. Un monumento espiatorio, edificato nei giardini, commemora questo miracolo. Seguirono altri miracoli. I fedeli dedicarono ex-voto e organizzarono numerosi pellegrinaggi e processioni sul sentiero degli Oratori. Questa statua si trova ormai nella Chiesa parrocchiale. La via crucis della cappella \u00E8 opera di un celebre scultore del XIX secolo, Louis-F\u00E9lix Chabaud. Le cupole in pietra da taglio, perfettamente adattate su uno stampo secondo una tecnica oggi scomparsa, testimoniano le competenze architettoniche degli artigiani del XIX secolo.\r\nIl Monastero che sostitu\u00EC l\u2019eremo secolare fu costruito tra il 1638 e il 1660 e accolse gli Agostiniani Scalzi fino al 1789.\r\nAl suo interno, \u00E8 possibile visitare la sala degli ex-voto, il museo rurale, nonch\u00E9 mostre temporanee.\r\nNella cinta fortificata del 1592, la Croce monumentale della confraternita dei Penitenti Grigi di Avignone, la quale ricevette la benedizione del Papa Pio X il 20 agosto 1903, rievoca il fervore religioso dei fedeli."@it . "Este antiguo oppidum celto-ligur fue un centro religioso bien antes de la era cristiana, como atestiguan los numerosos restos de cultos tales como los alteres galo-romanos expuestos en la actualidad en el museo lapidario de Avi\u00F1\u00F3n. Honraban a las divinidades grecorromanas.\r\n En 1878 el can\u00F3nigo Bonnard, cura de\u00E1n de Orgon, hizo edificar en el emplazamiento del antiguo lugar de culto la capilla actual. Alberg\u00F3 una estatua de madera de la Virgen que tuvo un destino milagroso: tras haber sido tirada por el precipicio el 8 de septiembre de 1562 por el Bar\u00F3n de Adrets, permaneci\u00F3 intacta y solo hay una marca en el me\u00F1ique del ni\u00F1o Jes\u00FAs. Un monumento expiatorio, edificado en los jardines, conmemora ese milagro. Otros milagros ocurrieron posteriormente. Los fieles dedicaron exvotos y organizaron numerosas peregrinaciones y procesiones por el chemin des Oratoires. Esta estatua se encuentra en la actualidad en la iglesia parroquial. El V\u00EDa crucis de la capilla es obra de un famoso escultor del siglo XIX Louis-F\u00E9lix Chabaud. Las c\u00FApulas de piedra de siller\u00EDa, perfectamente ajustadas al molde seg\u00FAn una t\u00E9cnica desaparecida hoy en d\u00EDa, son testigo de un saber hacer arquitect\u00F3nico de los artesanos del siglo XIX.\r\nEl Monasterio, que sustituy\u00F3 a la ermita secular, fue construido entre 1638 y 1660 y acogi\u00F3 hasta 1789 a los Agustinos Descalzos.\r\nEn \u00E9l se visita la sala de los exvotos, el museo aldeano y exposiciones temporales.\r\nEn el recinto fortificado de 1592, la monumental cruz de la cofrad\u00EDa de los penitentes grises de Avi\u00F1\u00F3n, que recibi\u00F3 el 20 de agosto de 1903 la bendici\u00F3n del Papa P\u00EDo X, evoca el fervor religioso de los fieles."@es . . .