"Datant du Ixi\u00E8me si\u00E8cle,sur une \u00E9minence de 40 m\u00E8tres au-dessus de la plaine, la chapelle Saint Lambert se cache dans un \u00EElot de verdure pr\u00E8s du cimeti\u00E8re de la commune, au bout d'un chemin de terre qui fleure bon le thym et le romarin."@fr . "Jahrhundert auf einem 40 Meter hohen H\u00FCgel \u00FCber der Ebene. Die Kapelle Saint Lambert liegt in einer gr\u00FCnen Insel in der N\u00E4he des Friedhofs der Gemeinde, am Ende eines Feldwegs, der nach Thymian und Rosmarin duftet."@de . "Dating back to the 10th century, the Saint Lambert chapel stands on a hill 40 metres above the plain, hidden in an island of greenery near the local cemetery, at the end of a dirt track fragrant with thyme and rosemary."@en . . . . . . . "Datant du Ixi\u00E8me si\u00E8cle,sur une \u00E9minence de 40 m\u00E8tres au-dessus de la plaine, la chapelle Saint Lambert se cache dans un \u00EElot de verdure pr\u00E8s du cimeti\u00E8re de la commune, au bout d'un chemin de terre qui fleure bon le thym et le romarin."@fr . "Jahrhundert auf einem 40 Meter hohen H\u00FCgel \u00FCber der Ebene. Die Kapelle Saint Lambert liegt in einer gr\u00FCnen Insel in der N\u00E4he des Friedhofs der Gemeinde, am Ende eines Feldwegs, der nach Thymian und Rosmarin duftet."@de . "De kapel van Saint Lambert dateert uit de 10e eeuw en ligt op een 40 meter hoge heuvel boven de vlakte, verscholen in een eiland van groen vlakbij het kerkhof van de stad, aan het einde van een zandpad dat naar tijm en rozemarijn ruikt."@nl . "La capilla de San Lamberto, que data del siglo X, se encuentra en una colina de 40 metros de altura sobre la llanura, escondida en una isla de vegetaci\u00F3n cerca del cementerio de la ciudad, al final de un camino de tierra que huele a tomillo y romero."@es . "Risalente al X secolo, su una collina alta 40 metri sopra la pianura, la cappella di San Lamberto \u00E8 nascosta in un'isola di verde vicino al cimitero del paese, alla fine di un sentiero sterrato che profuma di timo e rosmarino."@it . "Dating back to the 10th century, the Saint Lambert chapel stands on a hill 40 metres above the plain, hidden in an island of greenery near the local cemetery, at the end of a dirt track fragrant with thyme and rosemary."@en . . "Costruita nel XII secolo su un\u2019altura di 40 metri sopra la pianura, in posizione arretrata rispetto al villaggio di Mas-Blanc, la cappella di Saint Lambert si nasconde in un angolo di verde vicino al cimitero del comune, alla fine di una stradina sterrata che profuma di timo e rosmarino. Pur essendo la cappella pi\u00F9 piccola della regione, la sua storia \u00E8 ricca e sorprendente! Oggi \u00E8 conosciuta come Saint Lambert, ma il suo nome originario era Saint Roman, un santo eremita i cui discepoli vivevano nel monastero troglodita situato nelle immediate vicinanze di Beaucaire. Oggi la cappella \u00E8 aperta al pubblico su richiesta al parroco di Tarascon. Mas-Blanc fa infatti parte dell\u2019Unit\u00E0 Pastorale Sainte Marthe e della parrocchia di Saint-\u00C9tienne-Gr\u00E8s; qui si celebraalla fine del mese di agosto la messa di San Lamberto, patrono di questa fine d\u2019estate ricca di festivit\u00E0.\r\n\r\nCronistoria:\n\nLa lunga storia della cappella di San Lamberto di Vence a Mas-Blanc-des-Alpilles.\n\nX-XI secolo\r\nQuesta piccola cappella preromanica in stile carolingio ha attraversato pi\u00F9 di un millennio: la sua navata unica coperta di tegole e la sua abside a fornace, dotata di una finestra assiale orientata verso est, sono ancora perfettamente visibili. Dedicata in origine a San Roman, forma provenzale di Romano, rende omaggio a questo legionario romano battezzato con una semplice brocca d\u2019acqua dal diacono San Lorenzo. Morto martire a Roma nel 258 durante la persecuzione di Decio, condivide la memoria di San Lorenzo e del papa San Sisto. Situato a uguale distanza dalla cappella di San Sisto a Eygali\u00E8res e dalla cappella di San Lorenzo a Jonqui\u00E8res-Saint-Vincent (Gard), l\u2019edificio si inserisce in un contesto storico di grande rilievo, nelle immediate vicinanze del celebre monastero trogloditico di Saint-Roman, fondato nella stessa epoca.\r\n\r\n1180\nUna convenzione stipulata tra Raimondo, arcivescovo di Arles, e Matilde, badessa benedettina di San Lorenzo d\u2019Avignone, attesta uno scambio di chiese. La cappella, Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau e Saint-Vincent (l\u2019attuale Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s) passano sotto il controllo delle Benedettine, che ne rimangono proprietarie fino al 1790.\r\n\r\n1319\nUn atto ufficiale di papa Giovanni XXII conferma i diritti delle Benedettine e attesta il cambio di nome della cappella, ora dedicata a San Lamberto di Vence.\r\nNato nel 1084 a Bauduen e rimasto orfano in tenera et\u00E0, Lambert Pelloquin divenne monaco nell\u2019abbazia di L\u00E9rins e poi vescovo di Vence per trent\u2019anni, fino alla sua morte nel 1154. Prelato esemplare, costruttore della cattedrale, uomo di preghiera e difensore dei bisognosi, arrivando persino ad affrancare i servi, vide moltiplicarsi i miracoli sulla sua tomba dopo la sua canonizzazione nel 1246. \u00C8 molto probabile che alcune suore della sua famiglia abbiano spinto la badessa ad attribuire il suo nome alla cappella di Mas-Blanc, sebbene a volte vi sia stata una confusione con san Lamberto di Maastricht (VIII secolo?). Per garantire la vita spirituale dei contadini e degli allevatori dei dintorni, le benedettine finanziano l\u2019arrivo di un sacerdote che svolge il ministero pastorale. La messa vi viene celebrata la domenica e nei giorni festivi, mentre per gli altri sacramenti i fedeli devono recarsi a Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s. Restaurata e ampliata nel XVII secolo, la cappella fu oggetto di una controversia nel 1640: essendo scarsamente servita, valse alle suore una causa intentata dai signori di Mablan, che persero in appello nel 1642. Il 25 febbraio 1662, papa Alessandro VII concesse un\u2019indulgenza plenaria ai fedeli presenti in occasione della festa del santo nel mese di agosto. Tre anni dopo, nel 1665, la visita pastorale di Monsignor Adh\u00E9mar de Monteil, arcivescovo di Arles, d\u00E0 luogo a nuovi lavori: vengono realizzati un ampliamento verso ovest e un campanile, grazie al finanziamento di Monsieur D\u2019Aymini de Mablan. Infine, nel 1757, l\u2019edificio viene annesso alle cappelle di Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau e Saint-\u00C9tienne per formare un unico priorato sotto la dipendenza delle Benedettine, dove si celebrano regolarmente le funzioni religiose.\n\n1790\nLa Rivoluzione scioglie l\u2019abbazia di Saint-Laurent d\u2019Avignon e disperde le suore. I loro beni vengono confiscati, ma il comune di Mas-Blanc, di recente costituzione, si appropria della cappella per impedirne la vendita. Diventa di volta in volta municipio, scuola nel 1813, poi fienile. JLV 06/09/2026 2/2\n\n1801\r\nIl Concordato firmato tra papa Pio VII e Bonaparte integra Mas-Blanc nella parrocchia di Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s. La cappella \u00E8 allora in stato di abbandono.\r\n\r\n1838\nGrazie al sostegno e alla generosa donazione della regina Am\u00E9lie di Borbone-Sicilia, moglie di Luigi Filippo, gli abitanti di Mas-Blanc ottengono il ripristino del culto. I loro tentativi presso l\u2019arcivescovo di Aix per istituire una parrocchia indipendente rimangono tuttavia vani. Abbandonato nuovamente, l\u2019edificio funge per un certo periodo da rifugio per un asino.\r\n\r\n1921\nIl 19 settembre, l\u2019abate Reynaud, parroco di Gr\u00E8s, ripristina il culto e rilancia i pellegrinaggi, in particolare in occasione delle Rogazioni. A causa dell\u2019afflusso di fedeli e delle dimensioni troppo ridotte dei locali, l\u2019autorit\u00E0 diocesana vi proibisce battesimi, matrimoni e funerali. Sono consentite solo tre messe all\u2019anno: per le Rogazioni, per la festa di San Lamberto e l\u201911 novembre.\n\n1973\nIl Comune avvia importanti lavori di restauro che salvano la cappella. Sebbene il terreno appartenga ancora ai discendenti della famiglia Cannat, le mura diventano propriet\u00E0 comunale. Destinata al culto e integrata nell\u2019Unit\u00E0 Pastorale di Sainte-Marthe, ospita nuovamente vari sacramenti.\r\n\r\n1984\nVengono realizzati un cimitero e un sentiero di accesso che attraversano la pineta della famiglia Cannat.\r\n\r\n2018\nSu richiesta di padre Michel Savalli, parroco dell\u2019insieme parrocchiale di Santa Marta, l\u2019amministrazione comunale guidata da Laurent Geslin restaura il coro. I lavori hanno portato alla luce la finestra dell\u2019abside e la porta originaria con il suo arco a sesto ribassato, sotto il quale ora riposa la statua in legno del santo. Un altare medievale sostituisce il vecchio arredo in legno. \u00C8 composto da una tavola in pietra consacrata, da un cippo romano e da un capitello rinvenuto durante gli scavi.\r\n\r\n2024\nDopo la donazione del terreno da parte della famiglia Cannat, il Comune risistema l\u2019area circostante con il sostegno del dipartimento: ristrutturazione degli esterni, realizzazione del sentiero che conduce alla cappella e messa in sicurezza antincendio.\n\n2025\nIl tetto viene completamente rifatto. Una benefattrice dona la vetrata della facciata ovest come ex voto, realizzata da suo figlio, il maestro vetraio \u00C9ric Savalli, che raffigura San Lamberto mentre dona la cattedrale di Vence. Il 25 agosto, monsignor Christian Delarbre, arcivescovo di Aix e Arles, presiede il pellegrinaggio annuale e benedice l\u2019edificio ristrutturato.\n\n2026\r\nIl 31 agosto, la messa di San Lamberto \u00E8 caratterizzata dalla consacrazione di un reliquiario del XIX secolo. Donato da padre Daniel Br\u00E9hier, curato della cattedrale di Vence, a padre Michel Savalli, questo reliquiario custodisce una reliquia illustre del corpo di San Lamberto, ora esposta alla venerazione dei fedeli.Durante tutto l\u2019anno, la cappella ospita messe, battesimi, matrimoni e funerali. La storia continua"@it . "\u00C9difi\u00E9e au XIIe s sur une \u00E9minence de 40 m\u00E8tres au-dessus de la plaine, en retrait du village de Mas-Blanc, la chapelle Saint Lambert se cache dans un \u00EElot de verdure pr\u00E8s du cimeti\u00E8re de la commune, au bout d'un chemin de terre qui fleure bon le thym et le romarin. Plus petite chapelle de la r\u00E9gion, son histoire est pourtant riche et surprenante ! On l'appelle aujourd'hui Saint Lambert mais son nom d'origine \u00E9tait Saint Roman, un saint ermite dont les disciples vivaient au monast\u00E8re troglodyte tout proche de Beaucaire. Aujourd'hui la chapelle est ouverte au public sur demande aupr\u00E8s du cur\u00E9 de Tarascon. Mas-Blanc fait en effet partie d'Unit\u00E9 Pastorale Sainte Marthe et de la paroisse de Saint-\u00C9tienne Gr\u00E8s on y c\u00E9l\u00E8bre \u00E0 la fin du mois d'ao\u00FBt la messe de saint Lambert, patron de cette fin d'\u00E9t\u00E9 riche en festivit\u00E9s.\r\n\r\nHistorique:\r\n\r\nLa longue histoire de la chapelle Saint Lambert de Vence de Mas-Blanc-des-Alpilles.\r\n\r\nX\u1D49-XI\u1D49 si\u00E8cle\r\nCette petite chapelle pr\u00E9romane de style carolingien a travers\u00E9 plus d'un mill\u00E9naire : sa nef simple couverte de tuiles et son abside en cul-de-four, dot\u00E9e d'une fen\u00EAtre axiale orient\u00E9e, sont encore parfaitement visibles. D\u00E9di\u00E9e \u00E0 l'origine \u00E0 saint Roman, forme proven\u00E7ale de Romain, elle rend hommage \u00E0 ce l\u00E9gionnaire romain baptis\u00E9 avec une simple cruche d'eau par le diacre saint Laurent. Mort martyr \u00E0 Rome en 258 sous la pers\u00E9cution de D\u00E8ce, il partage la m\u00E9moire de saint Laurent et du pape saint Sixte. Situ\u00E9 \u00E0 \u00E9gale distance de la chapelle Saint-Sixte d'Eygali\u00E8res et de la chapelle Saint-Laurent de Jonqui\u00E8res-Saint-Vincent (Gard), l'\u00E9difice s'inscrit dans un environnement historique remarquable, tout pr\u00E8s du c\u00E9l\u00E8bre monast\u00E8re troglodytique de Saint-Roman, fond\u00E9 \u00E0 la m\u00EAme \u00E9poque.\r\n\r\n1180\r\nUne convention conclue entre Raimond, archev\u00EAque d\u2019Arles, et Mathilde, abbesse b\u00E9n\u00E9dictine de Saint-Laurent d\u2019Avignon, atteste d'un \u00E9change d'\u00E9glises. La chapelle, Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau et Saint-Vincent (actuel Saint\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s) passent sous le contr\u00F4le des B\u00E9n\u00E9dictines, qui en restent propri\u00E9taires jusqu'en 1790.\r\n\r\n1319\r\nUn acte officiel du pape Jean XXII confirme les droits des B\u00E9n\u00E9dictines et atteste le changement de nom de la chapelle, d\u00E9sormais plac\u00E9e sous le vocable de saint Lambert de Vence.\r\nN\u00E9 en 1084 \u00E0 Bauduen et t\u00F4t orphelin, Lambert Pelloquin devient moine \u00E0 l'abbaye de L\u00E9rins puis \u00E9v\u00EAque de Vence pendant trente ans, jusqu'\u00E0 sa mort en 1154. Pr\u00E9lat exemplaire, b\u00E2tisseur de la cath\u00E9drale, homme de pri\u00E8re et d\u00E9fenseur des d\u00E9munis, allant jusqu'\u00E0 affranchir les serfs, il voit les miracles se multiplier sur sa tombe apr\u00E8s sa canonisation en 1246. Des religieuses de sa famille ont tr\u00E8s probablement incit\u00E9 l'abbesse \u00E0 attribuer son nom \u00E0 la chapelle de Mas-Blanc, bien qu'une confusion ait parfois exist\u00E9 avec saint Lambert de Maastricht (VIII\u1D49si\u00E8cle). Pour assurer la vie spirituelle des agriculteurs et \u00E9leveurs des environs, les B\u00E9n\u00E9dictines financent la venue d'un pr\u00EAtre desservant. La messe y est c\u00E9l\u00E9br\u00E9e les dimanches et jours de f\u00EAte, tandis que les autres sacrements n\u00E9cessitent le d\u00E9placement des fid\u00E8les jusqu'\u00E0 Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s. Restaur\u00E9e et agrandie au XVII\u1D49 si\u00E8cle, la chapelle fait d'abord l'objet d'un litige en 1640 : mal desservie, elle vaut aux religieuses un proc\u00E8s intent\u00E9 par les seigneurs de Mablan, qu'elles perdent en appel en 1642. Le 25 f\u00E9vrier 1662, le pape Alexandre VII accorde une indulgence pl\u00E9ni\u00E8re aux fid\u00E8les pr\u00E9sents lors de la f\u00EAte du saint en ao\u00FBt. Trois ans plus tard, en 1665, la visite pastorale de Monseigneur Adh\u00E9mar de Monteil, archev\u00EAque d\u2019Arles, donne lieu \u00E0 de nouveaux travaux : une extension ouest et un clocheton sont ajout\u00E9s gr\u00E2ce au financement de Monsieur D\u2019Aymini de Mablan. Enfin, en 1757, l'\u00E9difice est rattach\u00E9 aux chapelles Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau et Saint-\u00C9tienne pour former un prieur\u00E9 unique sous la d\u00E9pendance des B\u00E9n\u00E9dictines, o\u00F9 les offices se d\u00E9roulent r\u00E9guli\u00E8rement.\r\n\r\n1790\r\nLa R\u00E9volution dissout l\u2019abbaye de Saint-Laurent d\u2019Avignon et disperse les religieuses. Leurs biens sont confisqu\u00E9s, mais la commune de Mas-Blanc, nouvellement cr\u00E9\u00E9e, s\u2019empare de la chapelle pour lui \u00E9viter la vente. Elle devient tour \u00E0 tour maison commune, \u00E9cole en 1813, puis grenier \u00E0 foin. JLV 06/09/2026 2/2\r\n\r\n1801\r\nLe Concordat sign\u00E9 entre le pape Pie VII et Bonaparte int\u00E8gre Mas-Blanc \u00E0 la paroisse de Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s. La chapelle est alors \u00E0 l\u2019abandon.\r\n\r\n1838\r\nGr\u00E2ce au soutien et au don g\u00E9n\u00E9reux de la reine Am\u00E9lie de Bourbon-Sicile, \u00E9pouse de Louis-Philippe, les habitants de Mas-Blanc obtiennent le retour du culte. Leurs d\u00E9marches aupr\u00E8s de l\u2019archev\u00EAque d\u2019Aix pour \u00E9riger une paroisse ind\u00E9pendante restent toutefois vaines. De nouveau abandonn\u00E9, l'\u00E9difice sert un temps d'abri pour un \u00E2ne.\r\n\r\n1921\r\nLe 19 septembre, l\u2019abb\u00E9 Reynaud, cur\u00E9 du Gr\u00E8s, restaure le culte et relance les p\u00E8lerinages, notamment pour les Rogations. Face \u00E0 l\u2019affluence et \u00E0 la trop petite taille des lieux, l\u2019autorit\u00E9 dioc\u00E9saine y interdit les bapt\u00EAmes, mariages et fun\u00E9railles. Seules trois messes annuelles sont autoris\u00E9es : pour les Rogations, la Saint-Lambert et le 11 novembre.\r\n\r\n1973\r\nLa municipalit\u00E9 entreprend d'importants travaux de restauration qui sauvent la chapelle. Si le terrain appartient toujours aux descendants de la famille Cannat, les murs deviennent propri\u00E9t\u00E9 communale. Affect\u00E9e au culte et int\u00E9gr\u00E9e \u00E0 l\u2019Unit\u00E9 Pastorale de Sainte-Marthe, elle accueille de nouveau divers sacrements.\r\n\r\n1984\r\nUn cimeti\u00E8re et un chemin d\u2019acc\u00E8s sont am\u00E9nag\u00E9s \u00E0 travers la pin\u00E8de de la famille Cannat.\r\n\r\n2018\r\n\u00C0 la demande du p\u00E8re Michel Savalli, cur\u00E9 de l\u2019ensemble paroissial Sainte-Marthe, la municipalit\u00E9 dirig\u00E9e par Laurent Geslin restaure le choeur. Les travaux mettent au jour la fen\u00EAtre absidiale ainsi que la porte primitive avec son arc outrepass\u00E9, sous lequel repose d\u00E9sormais la statue en bois du saint. Un autel m\u00E9di\u00E9val remplace l'ancien mobilier en bois. Il est compos\u00E9 d\u2019une table en pierre consacr\u00E9e, d\u2019un cippe romain et d'un chapiteau retrouv\u00E9 lors des fouilles.\r\n\r\n2024\r\nApr\u00E8s la donation du terrain par la famille Cannat, la municipalit\u00E9 r\u00E9am\u00E9nage les abords avec le soutien du d\u00E9partement : r\u00E9novation des ext\u00E9rieurs, cr\u00E9ation du chemin de la chapelle et s\u00E9curisation contre les incendies.\r\n\r\n2025\r\nLa toiture est enti\u00E8rement r\u00E9vis\u00E9e. Une donatrice offre le vitrail de la fa\u00E7ade ouest en ex-voto, r\u00E9alis\u00E9 par son fils, le ma\u00EEtre-verrier \u00C9ric Savalli, et repr\u00E9sentant Saint Lambert offrant la cath\u00E9drale de Vence. Le 25 ao\u00FBt, Monseigneur Christian Delarbre, archev\u00EAque d\u2019Aix et Arles, pr\u00E9side le p\u00E8lerinage annuel et b\u00E9nit l\u2019\u00E9difice r\u00E9nov\u00E9.\r\n\r\n2026\r\nLe 31 ao\u00FBt, la messe de la Saint-Lambert est marqu\u00E9e par la cons\u00E9cration d'un reliquaire du XIX\u1D49 si\u00E8cle. Don du p\u00E8re Daniel Br\u00E9hier, cur\u00E9 de la cath\u00E9drale de Vence, au p\u00E8re Michel Savalli, ce reliquaire abrite une insigne relique du corps de saint Lambert, d\u00E9sormais expos\u00E9e \u00E0 la v\u00E9n\u00E9ration des fid\u00E8les.Toute l\u2019ann\u00E9e, la chapelle accueille messes, bapt\u00EAmes, mariages et fun\u00E9railles. L\u2019histoire continue"@fr . "Built in the 12th century on a hill 40 metres above the plain, set back from the village of Mas-Blanc, the chapel of Saint Lambert is hidden away in an island of greenery near the local cemetery, at the end of a dirt track that smells of thyme and rosemary. The smallest chapel in the region, it nevertheless has a rich and surprising history! Today it is known as Saint Lambert, but its original name was Saint Roman, a holy hermit whose disciples lived in the troglodyte monastery close to Beaucaire. Today, the chapel is open to the public on request from the Tarascon parish priest. Mas-Blanc is part of the Unit\u00E9 Pastorale Sainte Marthe and the parish of Saint-\u00C9tienne Gr\u00E8s, and at the end of August celebrates the mass of Saint Lambert, patron saint of this festive end-of-summer festival.\r\n\r\nHistory:\r\n\r\nThe long history of the Chapel of Saint Lambert in Vence, Mas-Blanc-des-Alpilles.\r\n\r\n10th\u201311th centuries\r\nThis small pre-Romanesque chapel in the Carolingian style has stood for over a millennium: its simple nave, covered with tiles, and its semi-circular apse, featuring a centrally positioned window, are still clearly visible. Originally dedicated to Saint Roman, the Proven\u00E7al form of \u2018Romain\u2019, it pays homage to this Roman legionnaire who was baptised with a simple jug of water by the deacon Saint Lawrence. Having died a martyr in Rome in 258 during the persecution of Decius, he is commemorated alongside Saint Lawrence and Pope Saint Sixtus. Situated equidistant from the Chapel of Saint Sixtus in Eygali\u00E8res and the Chapel of Saint Lawrence in Jonqui\u00E8res-Saint-Vincent (Gard), the building is set within a remarkable historical setting, very close to the famous troglodytic monastery of Saint-Roman, founded during the same period.\r\n\r\n1180\r\nAn agreement concluded between Raimond, Archbishop of Arles, and Mathilde, the Benedictine abbess of Saint-Laurent d\u2019Avignon, records an exchange of churches. The chapel, Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau and Saint-Vincent (now Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s) came under the control of the Benedictine nuns, who remained the owners until 1790.\r\n\r\n1319\r\nAn official decree by Pope John XXII confirmed the Benedictine nuns\u2019 rights and recorded the change of name of the chapel, which was henceforth dedicated to Saint Lambert of Vence.\r\nBorn in 1084 in Bauduen and orphaned at an early age, Lambert Pelloquin became a monk at L\u00E9rins Abbey and then Bishop of Vence for thirty years, until his death in 1154. An exemplary prelate, builder of the cathedral, man of prayer and defender of the poor\u2014going so far as to free the serfs\u2014he saw miracles multiply at his tomb following his canonisation in 1246. Nuns from his family most likely persuaded the abbess to name the chapel at Mas-Blanc after him, although there was sometimes confusion with Saint Lambert of Maastricht (8th century). To support the spiritual life of the local farmers and livestock breeders, the Benedictine nuns funded the appointment of a visiting priest. Mass is celebrated there on Sundays and feast days, whilst the other sacraments require the faithful to travel to Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s. Restored and enlarged in the 17th century, the chapel was initially the subject of a legal dispute in 1640: due to its poor transport links, the nuns were sued by the lords of Mablan, a case they lost on appeal in 1642. On 25 February 1662, Pope Alexander VII granted a plenary indulgence to the faithful present on the saint\u2019s feast day in August. Three years later, in 1665, the pastoral visit by Monsignor Adh\u00E9mar de Monteil, Archbishop of Arles, led to further works: a west extension and a bell turret were added, funded by Monsieur D\u2019Aymini de Mablan. Finally, in 1757, the building was merged with the chapels of Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau and Saint-\u00C9tienne to form a single priory under the authority of the Benedictine nuns, where services were held regularly.\r\n\r\n1790\r\nThe Revolution dissolved the Abbey of Saint-Laurent d\u2019Avignon and dispersed the nuns. Their property was confiscated, but the newly established commune of Mas-Blanc took possession of the chapel to prevent it from being sold. It served in turn as a communal hall, a school in 1813, and then a hayloft. JLV 06/09/2026 2/2\r\n\r\n1801\r\nThe Concordat signed between Pope Pius VII and Bonaparte incorporated Mas-Blanc into the parish of Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s. The chapel was then left to fall into disrepair.\r\n\r\n1838\r\nThanks to the support and generous donation of Queen Am\u00E9lie of Bourbon-Sicily, wife of Louis-Philippe, the inhabitants of Mas-Blanc succeeded in restoring religious services. However, their efforts to persuade the Archbishop of Aix to establish an independent parish proved fruitless. Abandoned once more, the building served for a time as a shelter for a donkey.\r\n\r\n1921\r\nOn 19 September, Father Reynaud, parish priest of Le Gr\u00E8s, reinstated worship and revived the pilgrimages, particularly for Rogation Days. Faced with the large numbers of worshippers and the building\u2019s inadequate size, the diocesan authorities banned baptisms, weddings and funerals there. Only three Masses a year were permitted: for the Rogation Days, Saint Lambert\u2019s Day and 11 November.\r\n\r\n1973\r\nThe local council undertook major restoration work which saved the chapel. Whilst the land still belongs to the descendants of the Cannat family, the walls became the property of the local council. Designated for worship and incorporated into the Sainte-Marthe Pastoral Unit, it once again became a venue for various sacraments.\r\n\r\n1984\r\nA cemetery and an access path are laid out through the Cannat family\u2019s pine forest.\r\n\r\n2018\r\nAt the request of Father Michel Savalli, parish priest of the Sainte-Marthe parish, the local council, led by Laurent Geslin, restores the chancel. The works uncovered the apse window as well as the original door with its ogee arch, beneath which the wooden statue of the saint now stands. A medieval altar replaces the former wooden furnishings. It consists of a consecrated stone table, a Roman cippus and a capital discovered during the excavations.\r\n\r\n2024\r\nFollowing the donation of the land by the Cannat family, the local council redeveloped the surrounding area with support from the department: renovation of the exterior, creation of the path to the chapel and the installation of fire safety measures.\r\n\r\n2025\r\nThe roof is completely refurbished. A donor presents the stained-glass window on the west fa\u00E7ade as a votive offering; it was created by her son, the master glassmaker \u00C9ric Savalli, and depicts Saint Lambert presenting the cathedral of Vence. On 25 August, Monsignor Christian Delarbre, Archbishop of Aix and Arles, presided over the annual pilgrimage and blessed the renovated building.\r\n\r\n2026\r\nOn 31 August, the Mass on Saint Lambert\u2019s Day was marked by the consecration of a 19th-century reliquary. Donated by Father Daniel Br\u00E9hier, parish priest of Vence Cathedral, to Father Michel Savalli, this reliquary houses a distinguished relic from the body of Saint Lambert, now displayed for the veneration of the faithful. Throughout the year, the chapel hosts Masses, baptisms, weddings and funerals. The story continues"@en . "Die Kapelle Saint Lambert wurde im 12. Jahrhundert auf einem 40 m hohen H\u00FCgel \u00FCber der Ebene errichtet, etwas abseits des Dorfes Mas-Blanc. Sie versteckt sich in einer gr\u00FCnen Insel in der N\u00E4he des Friedhofs der Gemeinde, am Ende eines Feldwegs, der nach Thymian und Rosmarin duftet. Als kleinste Kapelle der Region hat sie dennoch eine reiche und \u00FCberraschende Geschichte! Heute wird sie Saint Lambert genannt, aber ihr urspr\u00FCnglicher Name war Saint Roman, ein heiliger Einsiedler, dessen Anh\u00E4nger im H\u00F6hlenkloster ganz in der N\u00E4he von Beaucaire lebten. Heute ist die Kapelle auf Anfrage beim Pfarrer von Tarascon f\u00FCr die \u00D6ffentlichkeit zug\u00E4nglich. Mas-Blanc geh\u00F6rt zur Unit\u00E9 Pastorale Sainte Marthe und zur Pfarrei Saint-\u00C9tienne Gr\u00E8s. Ende August wird hier die Messe zu Ehren des Heiligen Lambertus gefeiert, dem Schutzpatron dieses festlichen Sp\u00E4tsommers.\r\n\r\nGeschichte:\r\n\r\nDie lange Geschichte der Kapelle Saint-Lambert in Vence de Mas-Blanc-des-Alpilles.\r\n\r\n10.\u201311. Jahrhundert\r\nDiese kleine vorromanische Kapelle im karolingischen Stil hat mehr als ein Jahrtausend \u00FCberstanden: Ihr einfaches, mit Ziegeln gedecktes Kirchenschiff und ihre halbkreisf\u00F6rmige Apsis mit einem axial ausgerichteten Fenster sind noch heute deutlich zu erkennen. Urspr\u00FCnglich dem Heiligen Roman geweiht \u2013 einer provenzalischen Form des Namens \u201ERomain\u201C \u2013, ehrt sie diesen r\u00F6mischen Legion\u00E4r, der vom Diakon Sankt Laurentius mit einem einfachen Krug Wasser getauft wurde. Er starb 258 in Rom unter der Verfolgung des Dekius den M\u00E4rtyrertod und wird gemeinsam mit dem Heiligen Laurentius und dem Heiligen Papst Sixtus verehrt. Das Geb\u00E4ude liegt in gleicher Entfernung zur Kapelle Saint-Sixte in Eygali\u00E8res und zur Kapelle Saint-Laurent in Jonqui\u00E8res-Saint-Vincent (Gard) und f\u00FCgt sich in eine bemerkenswerte historische Umgebung ein, ganz in der N\u00E4he des ber\u00FChmten H\u00F6hlenklosters Saint-Roman, das zur gleichen Zeit gegr\u00FCndet wurde.\r\n\r\n1180\r\nEine Vereinbarung zwischen Raimund, Erzbischof von Arles, und Mathilde, Benediktinerinnen\u00E4btissin von Saint-Laurent d\u2019Avignon, belegt einen Tausch von Kirchen. Die Kapelle, Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau und Saint-Vincent (heute Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s) gehen in den Besitz der Benediktinerinnen \u00FCber, die bis 1790 Eigent\u00FCmerinnen bleiben.\r\n\r\n1319\r\nEine offizielle Urkunde von Papst Johannes XXII. best\u00E4tigt die Rechte der Benediktinerinnen und bescheinigt die Umbenennung der Kapelle, die fortan dem Heiligen Lambert von Vence geweiht ist.\r\nLambert Pelloquin, 1084 in Bauduen geboren und fr\u00FCh verwaist, trat als M\u00F6nch in die Abtei von L\u00E9rins ein und war anschlie\u00DFend drei\u00DFig Jahre lang Bischof von Vence, bis zu seinem Tod im Jahr 1154. Als vorbildlicher Pr\u00E4lat, Erbauer der Kathedrale, Mann des Gebets und Verteidiger der Bed\u00FCrftigen, der sogar so weit ging, Leibeigene freizulassen, wurden nach seiner Heiligsprechung im Jahr 1246 an seinem Grab immer mehr Wunder verzeichnet. Nonnen aus seiner Familie haben die \u00C4btissin h\u00F6chstwahrscheinlich dazu bewegt, die Kapelle von Mas-Blanc nach ihm zu benennen, obwohl es gelegentlich zu Verwechslungen mit dem heiligen Lambert von Maastricht (8. Jahrhundert) kam. Um das geistliche Leben der Bauern und Viehz\u00FCchter der Umgebung zu sichern, finanzieren die Benediktinerinnen die Anstellung eines Seelsorgers. An Sonn- und Feiertagen wird dort die Messe gefeiert, w\u00E4hrend die Gl\u00E4ubigen f\u00FCr die anderen Sakramente nach Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s fahren m\u00FCssen. Die im 17. Jahrhundert restaurierte und erweiterte Kapelle war 1640 zun\u00E4chst Gegenstand eines Rechtsstreits: Da sie schlecht erschlossen war, wurde gegen die Ordensschwestern von den Herren von Mablan ein Prozess angestrengt, den sie 1642 in der Berufungsinstanz verloren. Am 25. Februar 1662 gew\u00E4hrte Papst Alexander VII. den Gl\u00E4ubigen, die im August am Festtag des Heiligen anwesend waren, einen vollkommenen Ablass. Drei Jahre sp\u00E4ter, im Jahr 1665, f\u00FChrte der Pastoralbesuch von Monsignore Adh\u00E9mar de Monteil, Erzbischof von Arles, zu neuen Bauarbeiten: Dank der Finanzierung durch Monsieur D\u2019Aymini de Mablan wurden ein westlicher Anbau und ein Glockenturm hinzugef\u00FCgt. Schlie\u00DFlich wurde das Geb\u00E4ude 1757 mit den Kapellen Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau und Saint-\u00C9tienne zu einem einzigen Priorat unter der Leitung der Benediktinerinnen zusammengeschlossen, in dem regelm\u00E4\u00DFig Gottesdienste abgehalten wurden.\r\n\r\n1790\r\nDie Revolution l\u00F6st die Abtei Saint-Laurent d\u2019Avignon auf und vertreibt die Nonnen. Ihr Verm\u00F6gen wird beschlagnahmt, doch die neu gegr\u00FCndete Gemeinde Mas-Blanc \u00FCbernimmt die Kapelle, um ihren Verkauf zu verhindern. Sie dient nacheinander als Gemeindehaus, ab 1813 als Schule und sp\u00E4ter als Heuspeicher. JLV 06.09.2026 2/2\r\n\r\n1801\r\nDas zwischen Papst Pius VII. und Bonaparte unterzeichnete Konkordat gliedert Mas-Blanc in die Pfarrei Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s ein. Die Kapelle ist zu diesem Zeitpunkt verfallen.\r\n\r\n1838\r\nDank der Unterst\u00FCtzung und der gro\u00DFz\u00FCgigen Spende von K\u00F6nigin Am\u00E9lie von Bourbon-Sizilien, der Gattin von Louis-Philippe, erreichen die Einwohner von Mas-Blanc die Wiederaufnahme des Gottesdienstes. Ihre Bem\u00FChungen beim Erzbischof von Aix, eine eigenst\u00E4ndige Pfarrei zu errichten, bleiben jedoch erfolglos. Das Geb\u00E4ude wird erneut aufgegeben und dient eine Zeit lang als Unterschlupf f\u00FCr einen Esel.\r\n\r\n1921\r\nAm 19. September stellt Pfarrer Reynaud, Pfarrer von Le Gr\u00E8s, den Gottesdienst wieder her und belebt die Wallfahrten neu, insbesondere zu den Bitttagen. Angesichts des gro\u00DFen Andrangs und der zu geringen Gr\u00F6\u00DFe der R\u00E4umlichkeiten verbietet die Di\u00F6zesanbeh\u00F6rde dort Taufen, Hochzeiten und Beerdigungen. Es sind nur drei Messen pro Jahr erlaubt: zu den Bitttagen, am St.-Lambert-Tag und am 11. November.\r\n\r\n1973\r\nDie Gemeinde f\u00FChrt umfangreiche Restaurierungsarbeiten durch, die die Kapelle retten. Das Grundst\u00FCck geh\u00F6rt zwar weiterhin den Nachkommen der Familie Cannat, doch die Mauern gehen in den Besitz der Gemeinde \u00FCber. Als Gotteshaus ausgewiesen und in die Seelsorgeeinheit Sainte-Marthe integriert, finden dort nun wieder verschiedene Sakramente statt.\r\n\r\n1984\r\nEin Friedhof und ein Zugangsweg werden durch den Kiefernwald der Familie Cannat angelegt.\r\n\r\n2018\r\nAuf Antrag von Pfarrer Michel Savalli, dem Pfarrer der Pfarrei Sainte-Marthe, l\u00E4sst die von Laurent Geslin geleitete Gemeinde den Chor restaurieren. Bei den Arbeiten werden das Apsisfenster sowie die urspr\u00FCngliche T\u00FCr mit ihrem \u00DCberbogen freigelegt, unter dem nun die Holzstatue des Heiligen steht. Ein mittelalterlicher Altar ersetzt die alte Holzausstattung. Er besteht aus einem geweihten Steintisch, einem r\u00F6mischen Cippus und einem Kapitell, das bei den Ausgrabungen gefunden wurde.\r\n\r\n2024\r\nNach der Schenkung des Grundst\u00FCcks durch die Familie Cannat gestaltet die Gemeinde mit Unterst\u00FCtzung des Departements die Umgebung neu: Sanierung der Au\u00DFenanlagen, Anlage des Weges zur Kapelle und Brandschutzma\u00DFnahmen.\r\n\r\n2025\r\nDas Dach wird komplett saniert. Eine Spenderin stiftet als Votivgabe das Buntglasfenster an der Westfassade, das von ihrem Sohn, dem Glasermeister \u00C9ric Savalli, angefertigt wurde und den Heiligen Lambert darstellt, der die Kathedrale von Vence \u00FCberreicht. Am 25. August leitet Monsignore Christian Delarbre, Erzbischof von Aix und Arles, die j\u00E4hrliche Wallfahrt und segnet das renovierte Geb\u00E4ude.\r\n\r\n2026\r\nAm 31. August steht die Messe zum Fest des Heiligen Lambert im Zeichen der Weihe eines Reliquienschreins aus dem 19. Jahrhundert. Dieses Reliquiar, eine Schenkung von Pater Daniel Br\u00E9hier, dem Pfarrer der Kathedrale von Vence, an Pater Michel Savalli, beherbergt eine bedeutende Reliquie des Leichnams des Heiligen Lambert, die fortan zur Verehrung durch die Gl\u00E4ubigen ausgestellt ist. Das ganze Jahr \u00FCber finden in der Kapelle Messen, Taufen, Hochzeiten und Beerdigungen statt. Die Geschichte geht weiter"@de . "%C9dificada en el siglo XII sobre una %E9elevaci\u00F3n de 40 metros sobre la llanura, a las afueras del pueblo de Mas-Blanc, la capilla de San Lamberto se esconde en un remanso de verdor cerca del cementerio del municipio, al final de un camino de tierra que huele a tomillo y romero. Aunque es la capilla m\u00E1s peque\u00F1a de la regi\u00F3n, \u00A1su historia es rica y sorprendente! Hoy se la conoce como San Lamberto, pero su nombre original era San Romano, un santo ermita\u00F1o cuyos disc\u00EDpulos viv\u00EDan en el monasterio troglodita cercano a Beaucaire. Hoy en d\u00EDa, la capilla est\u00E1 abierta al p\u00FAblico previa solicitud al p\u00E1rroco de Tarascon. De hecho, Mas-Blanc forma parte de la Unidad Pastoral Sainte Marthe y de la parroquia de Sainte-Catherine-Gr\u00E8s, donde se celebraa finales de agosto la misa de San Lamberto, patr\u00F3n de este final de verano repleto de festividades.\r\n\r\nHistoria:\n\nLa larga historia de la capilla de San Lamberto de Vence, en Mas-Blanc-des-Alpilles.\n\nSiglos X-XI\r\nEsta peque\u00F1a capilla prerrom\u00E1nica de estilo carolingio ha atravesado m\u00E1s de un milenio: su nave \u00FAnica cubierta de tejas y su \u00E1bside en forma de horno, dotada de una ventana axial orientada, siguen siendo perfectamente visibles. Dedicada en un principio a San Romano, forma provenzal de \u00ABRomano\u00BB, rinde homenaje a este legionario romano bautizado con una simple jarra de agua por el di\u00E1cono San Lorenzo. Fallecido m\u00E1rtir en Roma en el a\u00F1o 258 durante la persecuci\u00F3n de Decio, comparte la memoria de San Lorenzo y del papa San Sixto. Situado a igual distancia de la capilla de San Sixto de Eygali\u00E8res y de la capilla de San Lorenzo de Jonqui\u00E8res-Saint-Vincent (Gard), el edificio se encuentra en un entorno hist\u00F3rico notable, muy cerca del famoso monasterio troglod\u00EDtico de San Rom\u00E1n, fundado en la misma \u00E9poca.\r\n\r\n1180\nUn acuerdo firmado entre Raimond, arzobispo de Arl\u00E9s, y Matilde, abadesa benedictina de San Lorenzo de Avi\u00F1\u00F3n, da fe de un intercambio de iglesias. La capilla, Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau y Saint-Vincent (la actual Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s) pasan a manos de las benedictinas, que siguen siendo sus propietarias hasta 1790.\r\n\r\n1319\nUn acta oficial del papa Juan XXII confirma los derechos de las benedictinas y da fe del cambio de nombre de la capilla, que a partir de entonces pasa a estar dedicada a San Lamberto de Vence.\r\nNacido en 1084 en Bauduen y hu\u00E9rfano desde muy temprana edad, Lambert Pelloquin se hizo monje en la abad\u00EDa de L\u00E9rins y posteriormente fue obispo de Vence durante treinta a\u00F1os, hasta su muerte en 1154. Prelado ejemplar, constructor de la catedral, hombre de oraci\u00F3n y defensor de los desamparados, llegando incluso a liberar a los siervos, fue testigo de c\u00F3mo se multiplicaban los milagros en su tumba tras su canonizaci\u00F3n en 1246. Es muy probable que unas monjas de su familia incitaran a la abadesa a dar su nombre a la capilla de Mas-Blanc, aunque en ocasiones ha habido confusi\u00F3n con San Lamberto de Maastricht (siglo VIII?). Para garantizar la vida espiritual de los agricultores y ganaderos de los alrededores, las benedictinas financian la llegada de un sacerdote que atiende la parroquia. All\u00ED se celebra la misa los domingos y d\u00EDas festivos, mientras que para los dem\u00E1s sacramentos los fieles deben desplazarse hasta Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s. Restaurada y ampliada en el siglo XVII, la capilla fue objeto de un litigio en 1640: al estar mal comunicada, las monjas se vieron envueltas en un juicio interpuesto por los se\u00F1ores de Mablan, que perdieron en apelaci\u00F3n en 1642. El 25 de febrero de 1662, el papa Alejandro VII concedi\u00F3 una indulgencia plenaria a los fieles presentes durante la fiesta del santo en agosto. Tres a\u00F1os m\u00E1s tarde, en 1665, la visita pastoral de monse\u00F1or Adh\u00E9mar de Monteil, arzobispo de Arles, da lugar a nuevas obras: se a\u00F1aden una ampliaci\u00F3n hacia el oeste y un campanario, gracias a la financiaci\u00F3n del se\u00F1or D\u2019Aymini de Mablan. Por \u00FAltimo, en 1757, el edificio se uni\u00F3 a las capillas de Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau y Saint-\u00C9tienne para formar una \u00FAnica prior\u00EDa dependiente de las benedictinas, donde se celebran los oficios con regularidad.\n\n1790\nLa Revoluci\u00F3n disuelve la abad\u00EDa de Saint-Laurent de Avi\u00F1\u00F3n y dispersa a las monjas. Sus bienes son confiscados, pero el municipio de Mas-Blanc, de reciente creaci\u00F3n, se hace cargo de la capilla para evitar su venta. Se convierte sucesivamente en casa municipal, en escuela en 1813 y, posteriormente, en granero. JLV 06/09/2026 2/2\n\n1801\r\nEl Concordato firmado entre el papa P\u00EDo VII y Bonaparte integra Mas-Blanc en la parroquia de Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s. La capilla se encuentra entonces abandonada.\r\n\r\n1838\nGracias al apoyo y a la generosa donaci\u00F3n de la reina Am\u00E9lie de Borb\u00F3n-Sicilia, esposa de Luis Felipe, los habitantes de Mas-Blanc consiguen que se restablezca el culto. Sin embargo, sus gestiones ante el arzobispo de Aix para erigir una parroquia independiente resultaron infructuosas. Abandonado de nuevo, el edificio sirvi\u00F3 durante un tiempo de refugio para un asno.\r\n\r\n1921\nEl 19 de septiembre, el abad Reynaud, p\u00E1rroco de Gr\u00E8s, restablece el culto y reanuda las peregrinaciones, especialmente con motivo de las Rogaciones. Ante la afluencia de fieles y el tama\u00F1o insuficiente del recinto, las autoridades diocesanas proh\u00EDben all\u00ED los bautizos, las bodas y los funerales. Solo se autorizan tres misas al a\u00F1o: para las Rogativas, San Lamberto y el 11 de noviembre.\n\n1973\nEl ayuntamiento emprende importantes obras de restauraci\u00F3n que salvan la capilla. Aunque el terreno sigue perteneciendo a los descendientes de la familia Cannat, las paredes pasan a ser propiedad municipal. Destinada al culto e integrada en la Unidad Pastoral de Sainte-Marthe, vuelve a acoger diversos sacramentos.\r\n\r\n1984\nSe acondicionan un cementerio y un camino de acceso a trav\u00E9s del pinar de la familia Cannat.\r\n\r\n2018\nA petici\u00F3n del padre Michel Savalli, p\u00E1rroco del conjunto parroquial de Santa Marta, el ayuntamiento, presidido por Laurent Geslin, restaura el coro. Las obras sacan a la luz la ventana del \u00E1bside, as\u00ED como la puerta original con su arco de medio punto, bajo el cual descansa ahora la estatua de madera del santo. Un altar medieval sustituye al antiguo mobiliario de madera. Est\u00E1 compuesto por una mesa de piedra consagrada, un c\u00EDpio romano y un capitel hallado durante las excavaciones.\r\n\r\n2024\nTras la donaci\u00F3n del terreno por parte de la familia Cannat, el ayuntamiento rehabilita los alrededores con el apoyo de la provincia: renovaci\u00F3n de los exteriores, creaci\u00F3n del camino de acceso a la capilla y medidas de seguridad contra incendios.\n\n2025\nSe renueva por completo la cubierta. Una donante ofrece como exvoto la vidriera de la fachada oeste, realizada por su hijo, el maestro vidriero \u00C9ric Savalli, y que representa a San Lamberto ofreciendo la catedral de Vence. El 25 de agosto, monse\u00F1or Christian Delarbre, arzobispo de Aix y Arles, preside la peregrinaci\u00F3n anual y bendice el edificio renovado.\n\n2026\r\nEl 31 de agosto, la misa de San Lamberto se celebra con la consagraci\u00F3n de un relicario del siglo XIX. Donaci\u00F3n del padre Daniel Br\u00E9hier, curador de la catedral de Vence, al padre Michel Savalli, este relicario alberga una reliquia destacada del cuerpo de San Lamberto, que ahora se expone a la veneraci\u00F3n de los fieles.Durante todo el a\u00F1o, la capilla acoge misas, bautizos, bodas y funerales. La historia contin\u00FAa"@es . "%C9gebouwd in de 12e eeuw op een %E9heuvel van 40 meter boven de vlakte, iets buiten het dorp Mas-Blanc, ligt de Saint-Lambertkapel verscholen in een groene oase vlakbij de begraafplaats van de gemeente, aan het einde van een zandpad dat heerlijk ruikt naar tijm en rozemarijn. Hoewel het de kleinste kapel van de regio is, heeft ze toch een rijke en verrassende geschiedenis! Tegenwoordig heet ze Saint Lambert, maar haar oorspronkelijke naam was Saint Roman, een heilige kluizenaar wiens volgelingen in het nabijgelegen grotklooster van Beaucaire woonden. Tegenwoordig is de kapel op verzoek bij de pastoor van Tarascon voor het publiek geopend. Mas-Blanc maakt namelijk deel uit van de pastorale eenheid Sainte Marthe en de parochie van Saint-\u00C9tienne Gr\u00E8s; daar wordtEbre aan het einde van de maand augustus de mis van Sint-Lambertus, de patroonheilige van dit feestelijke einde van de zomer.\r\n\r\nGeschiedenis:\n\nDe lange geschiedenis van de Sint-Lambertuskapel van Vence in Mas-Blanc-des-Alpilles.\n\n10e-11e eeuw\r\nDeze kleine preromaanse kapel in Karolingische stijl heeft meer dan een millennium doorstaan: het eenvoudige, met dakpannen bedekte schip en de halfronde apsis, voorzien van een centraal geori\u00EBnteerd raam, zijn nog steeds perfect zichtbaar. Oorspronkelijk gewijd aan de heilige Roman, de Proven\u00E7aalse vorm van Romain, eert zij deze Romeinse legionair die door de diaken Sint-Laurentius met een eenvoudige kruik water werd gedoopt. Hij stierf als martelaar in Rome in 258 tijdens de vervolging onder Decius en wordt samen met de heilige Laurentius en de heilige paus Sixtus herdacht. Het gebouw ligt op gelijke afstand van de kapel Saint-Sixte in Eygali\u00E8res en de kapel Saint-Laurent in Jonqui\u00E8res-Saint-Vincent (Gard), ligt het gebouw in een opmerkelijke historische omgeving, vlakbij het beroemde grotklooster van Saint-Roman, dat in dezelfde periode werd gesticht.\r\n\r\n1180\nEen overeenkomst tussen Raimond, aartsbisschop van Arles, en Mathilde, benedictijnse abdis van Saint-Laurent d\u2019Avignon, getuigt van een uitwisseling van kerken. De kapel, Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau en Saint-Vincent (het huidige Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s) komen onder het beheer van de benedictijnse zusters, die er tot 1790 eigenaar van blijven.\r\n\r\n1319\nEen offici\u00EBle akte van paus Johannes XXII bevestigt de rechten van de benedictinessen en vermeldt de naamsverandering van de kapel, die voortaan gewijd is aan de heilige Lambert van Vence.\r\nGeboren in 1084 in Bauduen en al vroeg wees geworden, werd Lambert Pelloquin monnik in de abdij van L\u00E9rins en vervolgens bisschop van Vence, een ambt dat hij dertig jaar bekleedde, tot aan zijn dood in 1154. Hij was een voorbeeldige prelaat, bouwer van de kathedraal, man van gebed en verdediger van de armen, die zelfs zo ver ging dat hij de horigen bevrijdde, zag hij na zijn heiligverklaring in 1246 de wonderen zich vermenigvuldigen bij zijn graf. Kloosterzusters uit zijn familie hebben de abdis hoogstwaarschijnlijk ertoe aangezet om de kapel van Mas-Blanc naar hem te vernoemen, hoewel er soms verwarring bestond met de heilige Lambert van Maastricht (8e? eeuw). Om het geestelijk leven van de boeren en veehouders uit de omgeving te waarborgen, financieren de Benedictijnse zusters de komst van een rondreizende priester. De mis wordt er op zondagen en feestdagen gevierd, terwijl de gelovigen voor de overige sacramenten naar Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s moeten reizen. De kapel, die in de 17e eeuw werd gerestaureerd en uitgebreid, was in 1640 voor het eerst het onderwerp van een rechtszaak: omdat ze slecht bereikbaar was, kregen de nonnen een rechtszaak aangespannen door de heren van Mablan, die zij in 1642 in hoger beroep verloren. Op 25 februari 1662 verleende paus Alexander VII een volledige aflaat aan de gelovigen die in augustus aanwezig waren bij het feest van de heilige. Drie jaar later, in 1665, leidt het pastoraal bezoek van monseigneur Adh\u00E9mar de Monteil, aartsbisschop van Arles, tot nieuwe bouwwerkzaamheden: er werden een westelijke uitbreiding en een klokkentoren toegevoegd, gefinancierd door de heer D\u2019Aymini de Mablan. Ten slotte werd het gebouw in 1757 samengevoegd met de kapellen Notre-Dame-du-Ch\u00E2teau en Saint-\u00C9tienne tot \u00E9\u00E9n priorij onder het gezag van de Benedictijnen, waar regelmatig diensten worden gehouden.\n\n1790\nDe Revolutie ontbindt de abdij van Saint-Laurent d\u2019Avignon en verdrijft de nonnen. Hun bezittingen worden in beslag genomen, maar de pas opgerichte gemeente Mas-Blanc neemt de kapel in bezit om te voorkomen dat deze wordt verkocht. De kapel wordt achtereenvolgens een gemeenschapshuis, in 1813 een school en vervolgens een hooischuur. JLV 06/09/2026 2/2\n\n1801\r\nDoor het Concordaat dat tussen paus Pius VII en Bonaparte werd ondertekend, wordt Mas-Blanc ingelijfd bij de parochie van Saint-\u00C9tienne-du-Gr\u00E8s. De kapel staat op dat moment leeg.\r\n\r\n1838\nDankzij de steun en de gulle schenking van koningin Am\u00E9lie van Bourbon-Sicili\u00EB, de echtgenote van Louis-Philippe, slagen de inwoners van Mas-Blanc erin de eredienst te herstellen. Hun pogingen bij de aartsbisschop van Aix om een zelfstandige parochie op te richten, bleven echter vruchteloos. Het gebouw raakte opnieuw in verval en diende een tijdlang als schuilplaats voor een ezel.\r\n\r\n1921\nOp 19 september herstelt pastoor Reynaud, pastoor van Le Gr\u00E8s, de eredienst en blaast hij de bedevaarten nieuw leven in, met name voor de Rogaties. Vanwege de grote toestroom en de te kleine ruimte verbiedt het bisdom er doopsel, huwelijken en begrafenissen. Er worden slechts drie missen per jaar toegestaan: voor de Rogatiedagen, Sint-Lambertusdag en 11 november.\n\n1973\nDe gemeente voert omvangrijke restauratiewerkzaamheden uit die de kapel redden. Hoewel het terrein nog steeds eigendom is van de nakomelingen van de familie Cannat, worden de muren gemeentelijk eigendom. De kapel wordt bestemd voor de eredienst en opgenomen in de Pastorale Eenheid van Sainte-Marthe, waarna er weer diverse sacramenten worden bediend.\r\n\r\n1984\nEr worden een begraafplaats en een toegangsweg aangelegd door het dennenbos van de familie Cannat.\r\n\r\n2018\nOp verzoek van pater Michel Savalli, pastoor van de parochie Sainte-Marthe, laat het gemeentebestuur onder leiding van Laurent Geslin het koor restaureren. Tijdens de werkzaamheden worden het apsisraam en de oorspronkelijke deur met zijn overspannende boog blootgelegd, waaronder nu het houten beeld van de heilige staat. Een middeleeuws altaar vervangt het oude houten meubilair. Het bestaat uit een gewijd stenen altaar, een Romeinse cippus en een kapiteel dat tijdens de opgravingen is teruggevonden.\r\n\r\n2024\nNa de schenking van het terrein door de familie Cannat heeft de gemeente de omgeving opgeknapt met steun van het departement: renovatie van de buitenkant, aanleg van het pad naar de kapel en brandveiligheidsmaatregelen.\n\n2025\nHet dak wordt volledig vernieuwd. Een donatrice schenkt het glas-in-loodraam van de westgevel als ex-voto, vervaardigd door haar zoon, de meester-glasblazer \u00C9ric Savalli, waarop Sint-Lambertus is afgebeeld terwijl hij de kathedraal van Vence schenkt. Op 25 augustus leidt monseigneur Christian Delarbre, aartsbisschop van Aix en Arles, de jaarlijkse bedevaart en zegent hij het gerenoveerde gebouw.\n\n2026\r\nOp 31 augustus wordt de mis ter ere van Sint-Lambert gekenmerkt door de wijding van een reliekschrijn uit de 19e eeuw. Deze schenking van pater Daniel Br\u00E9hier, kapelaan van de kathedraal van Vence, aan pater Michel Savalli. Dit reliekschrijn bevat een beroemd relikwie van het lichaam van de heilige Lambert, dat voortaan ter verering aan de gelovigen wordt tentoongesteld.Het hele jaar door vinden er in de kapel missen, doopsel, huwelijken en begrafenissen plaats. De geschiedenis gaat verder"@nl . . .