. . "Ook bekend als Saint-Antoine\nPeriode: Klassieke periode\nType : Religieuze architectuur\nOorspronkelijk gebouwd in de 12e eeuw, tijdens een periode van middeleeuwse renaissance, werd de kerk van Saint-Julien herbouwd in de 17e eeuw, tijdens een andere periode van religieuze herstructurering die de kerk doormaakte.\nHet ligt aan de rand van de wijk Cavalerie, waar veel edelen, verrijkt door de handel, tegelijkertijd hun weelderige huizen bouwden. De architectuur is een merkwaardige mix van laatgotische en klassieke stijlen. Het gebouw werd tijdens de Revolutie grotendeels ontdaan van zijn rijke inrichting en had nog meer te lijden onder de bombardementen van 1944, die het in puin achterlieten. Toch is Saint-Julien gerestaureerd en niet meer de parochiekerk die het eeuwenlang was. Het is nog steeds toegankelijk voor de concerten die er regelmatig worden gehouden.\n\nDe kerk, herbouwd in de 17e eeuw, heeft nog steeds de zuidelijke gotische stijl van de religieuze architectuur van Arles. Een zeer mooie klassieke gevel met elementen van barokke decoratie (cherubijnen, nissen, enz.) gaat vooraf aan het gotische schip. De meeste meubels en de glas-in-loodramen van Guibert d'Anelle (19e eeuw) verdwenen onder de bommen. Het enige dat uit de 17e eeuw is overgebleven, is het prachtige vergulde houten altaarstuk in het koor, geschonken door de Broederschap van het Heilig Sacrament. Het centrale schilderij dat Saint Julien l'hospitalier voorstelt (1686), is gesigneerd door Louis Parrocel. Het wordt omlijst door het Laatste Avondmaal en een Aanbidding der Wijzen, toegeschreven aan Gabriel d'Aix.\nAan weerszijden van het koor staan de beelden van Sint Julien l'Hospitalier en Sint Antoine abt. Tenslotte is er een marmeren Maagd waarvan het ontwerp naar verluidt van Revoil is, een leerling van David, en een kruisweg geschilderd in 1958 door Guy Renne. De kerktoren heeft twee klokken, waarvan er \u00E9\u00E9n, uit 1691, een van de oudste van de stad is."@nl . "Fr\u00FCher auch Saint-Antoine (Heiliger Antonius) genannt\nEpoche: Klassizismus\nTyp: Religi\u00F6se Architektur \nDie Kirche Saint-Julien, urspr\u00FCnglich im 12. Jhd. zur Zeit der mittelalterlichen Renaissance erbaut, wurde im 17. Jhd., in einer neuen Epoche der religi\u00F6sen Umstrukturierung, wieder aufgebaut.\nSie liegt am Rand des Viertels La Cavalerie, in dem zahlreiche vornehmen Familien, die mit Handel reich geworden waren, in der gleichen Epoche ihre herrschaftlichen H\u00E4user bauen lie\u00DFen. \nIn ihrer Architektur vermischen sich Sp\u00E4tgotik und Klassizismus auf verbl\u00FCffende Weise. \nDas Geb\u00E4ude, dessen reiches Mobiliar gr\u00F6\u00DFtenteils zur Zeit der Revolution entfernt wurde, hatte bei den Bombenangriffen 1944 noch mehr gelitten: Es war nur noch eine Ruine. \nSaint-Julien konnte dennoch restauriert werden, ist aber heute nicht mehr die Pfarrkirche, die sie jahrhundertelang gewesen war. Heute finden hier regelm\u00E4\u00DFig Konzerte statt. \nSchematischer Grundriss der Kirche\nDie im 17. Jhd. wieder aufgebaute Kirche setzt dennoch den Stil der meridionalen Gotik in der religi\u00F6sen Architektur von Arles fort.\nAuf die sehr sch\u00F6ne klassizistische Fassade mit barocken Schmuckelementen (Engel, Nischen\u2026) folgt das gotische Kirchenschiff.\nDer gr\u00F6\u00DFte Teil des Mobiliars sowie die von Guibert d\u2019Anelle verzierten Bleiglasfenster (19.Jhd.) sind bei den Bombenangriffen zerst\u00F6rt worden. \nNur der sehr sch\u00F6ne Retabel aus vergoldetem Holz im Chorraum aus dem 17. Jhd., ein Geschenk der Bruderschaft vom Heiligen Sakrament (Confr\u00E9rie du Saint-Sacrement), ist noch vorhanden. Das zentrale Gem\u00E4lde, das den Heiligen Julian (auch: Julian der Arme oder Julian der Gastfreundliche) zeigt (1686), wurde von Louis Parrocel gemalt. Links und rechts davon sehen Sie das Abendmahl und eine Adoration der Heiligen Drei K\u00F6nige, welche Gabriel d\u2019Aix zugeschrieben werden.\nAuf beiden Seiten des Chorraums stehen die Figuren des Heiligen Julius und des Heiligen Antonius, desweiteren eine Jungfrau aus Marmor. Die Zeichnung daf\u00FCr soll Revoil, ein Sch\u00FCler von David, angefertigt haben. Au\u00DFerdem: ein von Guy Renne 1958 gemalter Kreuzweg.\nDer Glockenturm der Kirche hat zwei Glocken. Eine stammt von 1691, die andere z\u00E4hlt zu den \u00E4ltesten der Stadt."@de . "Egalement nomm\u00E9e autrefois Saint-Antoine\nEpoque : P\u00E9riode classique\nType : Architecture religieuse\nInitialement \u00E9difi\u00E9e au XII\u00E8me si\u00E8cle, en p\u00E9riode de renaissance m\u00E9di\u00E9vale, l'\u00E9glise Saint-Julien fut reconstruite au XVII\u00E8me si\u00E8cle, lors d'une autre \u00E9poque de restructuration religieuse que traversa l'Eglise.\nElle est situ\u00E9e en bordure du quartier de la Cavalerie, o\u00F9 de nombreux nobles, enrichis par le n\u00E9goce, construisent \u00E0 la m\u00EAme \u00E9poque leurs somptueuses demeures. Son architecture m\u00EAle curieusement le style gothique tardif au style classique. D\u00E9pouill\u00E9 de la majeure partie de son riche mobilier \u00E0 la R\u00E9volution, l'\u00E9difice a encore plus souffert des bombardements de 1944 qui le laissa en ruine. N\u00E9anmoins restaur\u00E9e, Saint-Julien n'est plus aujourd'hui l'\u00E9glise paroissiale qu'elle f\u00FBt pendant des si\u00E8cles. On peut encore y acc\u00E9der \u00E0 l'occasion des concerts qui s'y tiennent r\u00E9guli\u00E8rement.\n\nL'\u00E9glise, reconstruite au XVII\u00E8me si\u00E8cle, laisse n\u00E9anmoins perdurer le style gothique m\u00E9ridional dans l'architecture religieuse arl\u00E9sienne. Une tr\u00E8s belle fa\u00E7ade classique avec des \u00E9l\u00E9ments de d\u00E9cor baroque (angelots, niches,...) pr\u00E9c\u00E8de la nef gothique. La majeure partie du mobilier, ainsi que les vitraux histori\u00E9s de Guibert d'Anelle (XIX\u00E8me) ont disparu sous les bombes. Seul subsiste du XVII\u00E8me si\u00E8cle, le tr\u00E8s beau retable du choeur en bois dor\u00E9, offert par la confr\u00E9rie du Saint-Sacrement. Le tableau central repr\u00E9sentant Saint Julien l'hospitalier (1686), est sign\u00E9 de Louis Parrocel. Il est encadr\u00E9 par La C\u00E8ne et une Adoration des Mages attribu\u00E9e \u00E0 Gabriel d'Aix.\nDe part et d'autre du choeur, figurent les statues de saint Julien l'Hospitalier, et saint Antoine abb\u00E9. Enfin, on peut remarquer, une vierge en marbre dont le dessin serait de Revoil, \u00E9l\u00E8ve de David, et un chemin de croix peint en 1958 par Guy Renne. Le clocher de l'\u00E9glise compte deux cloches dont l'une, datant de 1691, est l'une des plus anciennes de la ville."@fr . "Igualmente llamada en otra \u00E9poca Saint-Antoine\n\u00C9poca: Periodo cl\u00E1sico\nTipo: Arquitectura religiosa\nInicialmente edificada en el siglo XII, en periodo de renacimiento medieval, la iglesia Saint-Julien fue reconstruida en el siglo XVII, durante otra \u00E9poca de restauraci\u00F3n religiosa por la que pas\u00F3 la Iglesia.\nEst\u00E1 situada al borde del barrio de la Cavalerie, donde numerosos nobles, enriquecidos por los negocios, construyeron en la misma \u00E9poca sus suntuosas residencias.\nSu arquitectura mezcla curiosamente el estilo g\u00F3tico tard\u00EDo con el estilo cl\u00E1sico.\nDesvalijada de la mayor parte de su rico mobiliario en la Revoluci\u00F3n, el edificio sufri\u00F3 a\u00FAn m\u00E1s los bombardeos de 1944 que la dejaron en ruinas.\nAunque restaurada, Saint-Julien ya no es la iglesia parroquial que fue durante siglos. Todav\u00EDa se puede acceder con motivo de los conciertos que se celebran all\u00ED regularmente.\nPlano esquem\u00E1tico de la iglesia\nLa iglesia, reconstruida en el siglo XVII, deja sin embargo perdurar el estilo g\u00F3tico meridional en la arquitectura religiosa arlesiana.\nUna hermosa fachada cl\u00E1sica con elementos de decoraci\u00F3n barroca (angelotes, hornacinas,...) precede a la nave g\u00F3tica.\nLa mayor parte del mobiliario, as\u00ED como las vidrieras historiadas de Guibert d'Anelle (XIX) desparecieron bajo las bombas.\nSolo subsiste del siglo XVII, el hermoso retablo del coro de madera dorado, ofrecido por la cofrad\u00EDa del Santo Sacramento. El cuadro central representa a San Juli\u00E1n el Hospitalario (1686), y est\u00E1 firmado por Louis Parrocel. Est\u00E1 enmarcado por la \u00DAltima cena y una Adoraci\u00F3n de los Reyes Magos atribuida a Gabriel d'Aix.\nA ambos lados del coro, figuran las estatuas de San Juli\u00E1n el Hospitalario y San Ant\u00F3n Abad. Finalmente, se puede observar una virgen de m\u00E1rmol cuyo dise\u00F1o corresponder\u00EDa a Revoil, alumno de David, y un Viacrucis pintado en 1958 por Guy Renne.\nEl campanario de la iglesia cuenta con dos campanas, de las cuales una data de 1691, es una de las m\u00E1s antiguas de la ciudad."@es . "Un tempo dedicata a Sant'Antonio.\nEpoca: Periodo classico\nTipo: Architettura religiosa\nInizialmente edificata nel XII secolo, in un periodo di rinascita medievale, la chiesa di Saint-Julien fu ricostruita nel XVII secolo, in occasione di un\u2019altra epoca di ristrutturazione religiosa che attravers\u00F2 la Chiesa.\n\u00C8 situata nelle immediate vicinanze del quartiere della Cavalerie, in cui numerosi nobili, arricchiti dal commercio, costruiscono nella stessa epoca le loro sontuose dimore.\nLa sua architettura unisce, in maniera curiosa, lo stile gotico tardivo allo stile classico.\nPrivato della maggior parte del suo ricco mobilio durante la Rivoluzione francese, l\u2019edificio ha sofferto maggiormente dei bombardamenti del 1944 che lo lasciarono in rovina.\nBench\u00E9 restaurata, Saint-Julien oggi non \u00E8 pi\u00F9 la chiesa parrocchiale che fu nel corso dei secoli. \u00C8 ancora possibile accedervi in occasione dei concerti che vi si tengono con regolarit\u00E0.\nPianta schematica della chiesa\nLa chiesa, ricostruita nel XVII secolo, lascia, tuttavia, perdurare lo stile gotico meridionale nell\u2019architettura religiosa arlesiana.\nUna bellissima facciata classica con elementi di decoro barocco (angioletti, nicchie, ecc.\u2026) precede la navata gotica.\nLa maggior parte degli arredi, nonch\u00E9 le vetrate istoriate di Guibert d\u2019Anelle (XIX secolo) sono scomparsi sotto le bombe.\nDel XVII secolo rimane soltanto la bellissima pala del coro di legno dorato, offerta dalla confraternita del Saint-Sacrement. Il quadro centrale che rappresenta San Giuliano l\u2019Ospitaliere (1686) \u00E8 firmato Louis Parrocel. \u00C8 incorniciato dall\u2019Ultima Cena e da un\u2019Adorazione dei Magi attribuita a Gabriel d\u2019Aix.\nDa una parte e dall\u2019altra del coro compaiono le statue di San Giuliano l\u2019Ospitaliere, e di Sant\u2019Antonio Abate. Infine, \u00E8 possibile osservare una Vergine in marmo, il cui disegno sarebbe di Revoil, allievo di David, ed una via crucis dipinta nel 1958 da Guy Renne.\nIl campanile della chiesa conta dieci campane, di cui una, risalente al 1691, rappresenta una delle campane pi\u00F9 antiche della citt\u00E0."@it . "Also known as Saint-Antoine\nPeriod: Classical\nType : Religious architecture\nOriginally built in the 12th century, during a period of medieval renaissance, Saint-Julien church was rebuilt in the 17th century, during another period of religious restructuring for the Church.\nIt is located on the edge of the Cavalerie district, where many nobles, enriched by trade, built their sumptuous homes at the same time. Its architecture is a curious blend of late Gothic and classical styles. Stripped of most of its rich furnishings during the French Revolution, the building suffered even more during the 1944 bombings, which left it in ruins. Restored, Saint-Julien is no longer the parish church it was for centuries. It is still accessible for regular concerts.\n\nThe church, rebuilt in the 17th century, nevertheless retains the southern Gothic style of Arles' religious architecture. A beautiful classical fa\u00E7ade with Baroque elements (cherubs, niches, etc.) precedes the Gothic nave. Most of the furnishings, as well as the stained glass windows by Guibert d'Anelle (19th century), were destroyed by the bombs. The only remaining 17th-century piece is the beautiful gilded wood choir altarpiece, donated by the Confr\u00E9rie du Saint-Sacrement. The central painting, depicting Saint Julien l'hospitalier (1686), is by Louis Parrocel. It is framed by the Last Supper and an Adoration of the Magi attributed to Gabriel d'Aix.\nOn either side of the choir are statues of Saint Julien l'Hospitalier and Saint Antoine abb\u00E9. Last but not least, there is a marble Madonna, said to have been designed by Revoil, a pupil of David, and a Stations of the Cross painted in 1958 by Guy Renne. The church tower has two bells, one of which, dating from 1691, is one of the oldest in the town."@en . . .