"Die Kirche Saint-Pierre in Chalon-sur-Sa\u00F4ne wurde von 1698 bis 1713 im Barockstil erbaut und 1898 erweitert. Ihre Fassade wurde 1900 neu gestaltet."@de . "L'\u00E9glise Saint-Pierre de Chalon-sur-Sa\u00F4ne a \u00E9t\u00E9 construite de 1698 \u00E0 1713 dans un style baroque et agrandie en 1898. Sa fa\u00E7ade est refaite en 1900."@fr . . . . . . . . "Die Kirche Saint-Pierre in Chalon-sur-Sa\u00F4ne wurde von 1698 bis 1713 im Barockstil erbaut und 1898 erweitert. Ihre Fassade wurde 1900 neu gestaltet."@de . "L'\u00E9glise Saint-Pierre de Chalon-sur-Sa\u00F4ne a \u00E9t\u00E9 construite de 1698 \u00E0 1713 dans un style baroque et agrandie en 1898. Sa fa\u00E7ade est refaite en 1900."@fr . "La chiesa di Saint-Pierre a Chalon-sur-Sa\u00F4ne fu costruita tra il 1698 e il 1713 in stile barocco e ampliata nel 1898. La sua facciata \u00E8 stata rifatta nel 1900."@it . "De kerk Saint-Pierre in Chalon-sur-Sa\u00F4ne werd gebouwd tussen 1698 en 1713 in barokstijl en vergroot in 1898. De gevel werd in 1900 vernieuwd."@nl . "La iglesia Saint-Pierre de Chalon-sur-Sa\u00F4ne fue construida entre 1698 y 1713 en estilo barroco y ampliada en 1898. Su fachada fue remodelada en 1900."@es . "The Saint-Pierre church of Chalon-sur-Sa\u00F4ne was built from 1698 to 1713 in a baroque style and enlarged in 1898. Its fa\u00E7ade was redone in 1900."@en . . "Built in the Baroque style between 1698 and 1713 then enlarged in 1898. The fa\u00E7ade was redone in 1900"@en . "L\u2019\u00E9glise saint-Pierre a \u00E9t\u00E9 construite de 1698 \u00E0 1713 par deux entrepreneurs italiens, Pierre Vercelli et Pierre Drogue originaires de Novare, dans le Milanais. Elle a \u00E9t\u00E9 consacr\u00E9e en 1713 par l'\u00E9v\u00EAque de Chalon Fran\u00E7ois de Madot. Elle rel\u00E8ve de l\u2019art baroque, style en vogue \u00E0 l'\u00E9poque de la R\u00E9gence. En 1790, les b\u00E9n\u00E9dictins sont chass\u00E9s de l\u2019\u00E9glise. Pendant la R\u00E9volution, l'\u00E9glise devint, successivement, temple des f\u00EAtes et temple d\u00E9cadaire (22 niv\u00F4se an VII, 11 janvier 1799) puis magasin \u00E0 fourrage (6 frimaire an IX, 27 novembre 1800), avant d'\u00EAtre finalement rendue au culte le 29 germinal de l'an X (19 avril 1802) et de devenir \u00E9glise paroissiale. Le pape Pie VII y c\u00E9l\u00E9bra P\u00E2ques en 1805 et donna sa b\u00E9n\u00E9diction urbi et orbi. Le transept gauche est agrandi en 1898 et sa fa\u00E7ade est refaite en 1900, dans le style italien. L'\u00E9glise est inscrite au titre des Monuments Historiques en 1948.\nCette \u00E9glise est originale par son importante statuaire (Docteurs de l'\u00C9glise, fondateurs d'ordre religieux, Vierge de l'Apocalypse). Certaines statues datent du XVIIe si\u00E8cle. L'architecture baroque reste assez d\u00E9pouill\u00E9e (pilastres, chapiteaux \u00E0 base de feuillages, corniche tr\u00E8s saillante, cl\u00E9 de vo\u00FBte du ch\u0153ur \u00E0 t\u00EAtes d'angelots). Elle est dot\u00E9e d'un bel orgue de choeur et de vitraux de ma\u00EEtre-verrier chalonnais Besnard. On notera la pr\u00E9sence d'une coupole octogonale \u00E0 la crois\u00E9e du transept."@fr . "Die Kirche Saint-Pierre wurde von 1698 bis 1713 von zwei italienischen Bauunternehmern, Pierre Vercelli und Pierre Drogue aus Novara in Mailand, errichtet. Sie wurde 1713 vom Bischof von Chalon, Fran\u00E7ois de Madot, geweiht. Sie geh\u00F6rt zum Barockstil, der zur Zeit der Regentschaft in Mode war. Im Jahr 1790 wurden die Benediktiner aus der Kirche vertrieben. W\u00E4hrend der Revolution wurde die Kirche nacheinander als Fest- und Dekadentempel (22. Niv\u00F4se an VII, 11. Januar 1799) und als Futtermittellager (6. Frimaire an IX, 27. November 1800) genutzt, bevor sie schlie\u00DFlich am 29. Germinal des Jahres X (19. April 1802) wieder dem Gottesdienst \u00FCbergeben und zur Pfarrkirche wurde. Papst Pius VII. feierte hier 1805 Ostern und erteilte seinen Segen urbi et orbi. Das linke Querschiff wurde 1898 vergr\u00F6\u00DFert und die Fassade wurde 1900 im italienischen Stil neu gestaltet. Die Kirche wurde 1948 in die Liste der historischen Monumente aufgenommen.\nDie Kirche ist aufgrund ihrer umfangreichen Statuen (Kirchenlehrer, Ordensgr\u00FCnder, Jungfrau der Apokalypse) einzigartig. Einige Statuen stammen aus dem 17. Jahrhundert. Die Barockarchitektur bleibt recht schlicht (Pilaster, Kapitelle mit Blattwerkbasis, stark vorspringendes Gesims, Schlussstein des Chorgew\u00F6lbes mit Engelsk\u00F6pfen). Sie verf\u00FCgt \u00FCber eine sch\u00F6ne Chororgel und Glasmalereien des Glasermeisters Besnard aus Chalon. Bemerkenswert ist eine achteckige Kuppel am Kreuzgang des Querschiffs."@de . "De kerk van St. Peter werd gebouwd tussen 1698 en 1713 door twee Italiaanse aannemers, Pierre Vercelli en Pierre Drogue uit Novara, Milaan. Het werd in 1713 ingewijd door de bisschop van Chalon, Fran\u00E7ois de Madot. Het is een barokke kerk, een stijl die in zwang was tijdens de Regency periode. In 1790 werden de Benedictijnen uit de kerk gezet. Tijdens de Revolutie werd de kerk achtereenvolgens een feesttempel en een decadentempel (22 Niv\u00F4se jaar VII, 11 januari 1799), vervolgens een foederwinkel (6 Frimaire jaar IX, 27 november 1800), voordat ze uiteindelijk op 29 Germinal jaar X (19 april 1802) weer in gebruik werd genomen en een parochiekerk werd. Paus Pius VII vierde hier Pasen in 1805 en gaf zijn zegen urbi et orbi. Het linkertransept werd in 1898 vergroot en de voorgevel werd in 1900 herbouwd in Italiaanse stijl. De kerk werd in 1948 op de monumentenlijst geplaatst.\nDeze kerk is origineel vanwege de belangrijke beelden (Doctors of the Church, stichters van religieuze ordes, Maagd van de Apocalyps). Sommige beelden dateren uit de 17e eeuw. De barokke architectuur blijft vrij eenvoudig (pilasters, kapitelen met lofwerk, zeer prominente kroonlijst, sluitsteen van het koor met cherubijnenkopjes). Het heeft een prachtig koororgel en gebrandschilderde ramen van de Chalonnaise meester-glasblazer Besnard. Opmerkelijk is de aanwezigheid van een achthoekige koepel bij de kruising van het transept."@nl . "La chiesa di San Pietro fu costruita tra il 1698 e il 1713 da due imprenditori italiani, Pierre Vercelli e Pierre Drogue di Novara, Milano. Fu consacrata nel 1713 dal vescovo di Chalon, Fran\u00E7ois de Madot. \u00C8 in stile barocco, in voga durante il periodo della Reggenza. Nel 1790 i benedettini furono espulsi dalla chiesa. Durante la Rivoluzione, la chiesa divenne successivamente un tempio festivo e decadale (22 Niv\u00F4se Anno VII, 11 gennaio 1799), poi una bottega di foraggio (6 Frimaire Anno IX, 27 novembre 1800), prima di essere infine restituita al culto il 29 Germinal Anno X (19 aprile 1802) e diventare una chiesa parrocchiale. Papa Pio VII vi celebr\u00F2 la Pasqua nel 1805 e impart\u00EC la sua benedizione urbi et orbi. Il transetto sinistro fu ampliato nel 1898 e la facciata fu ricostruita nel 1900 in stile italiano. La chiesa \u00E8 stata classificata come monumento storico nel 1948.\nQuesta chiesa \u00E8 originale per la sua importante statuaria (Dottori della Chiesa, fondatori di ordini religiosi, Vergine dell'Apocalisse). Alcune statue risalgono al XVII secolo. L'architettura barocca rimane piuttosto semplice (lesene, capitelli con fogliame, cornicione molto pronunciato, chiave di volta del coro con teste di cherubini). Ha un bellissimo organo corale e vetrate del maestro calonese Besnard. Degna di nota \u00E8 la cupola ottagonale all'incrocio del transetto."@it . "La iglesia de San Pedro fue construida entre 1698 y 1713 por dos contratistas italianos, Pierre Vercelli y Pierre Drogue de Novara, Mil\u00E1n. Fue consagrada en 1713 por el obispo de Chalon, Fran\u00E7ois de Madot. Es de estilo barroco, muy en boga durante la \u00E9poca de la Regencia. En 1790, los benedictinos fueron expulsados de la iglesia. Durante la Revoluci\u00F3n, la iglesia se convirti\u00F3, sucesivamente, en un templo de fiesta y en un templo decenal (22 Niv\u00F4se A\u00F1o VII, 11 de enero de 1799), luego en una tienda de forraje (6 Frimaire A\u00F1o IX, 27 de noviembre de 1800), antes de volver al culto el 29 Germinal A\u00F1o X (19 de abril de 1802) y convertirse en una iglesia parroquial. El Papa P\u00EDo VII celebr\u00F3 aqu\u00ED la Pascua en 1805 y dio su bendici\u00F3n urbi et orbi. El crucero izquierdo se ampli\u00F3 en 1898 y la fachada se reconstruy\u00F3 en 1900 en estilo italiano. La iglesia fue catalogada como Monumento Hist\u00F3rico en 1948.\nEsta iglesia es original por su importante estatuaria (Doctores de la Iglesia, fundadores de \u00F3rdenes religiosas, Virgen del Apocalipsis). Algunas estatuas datan del siglo XVII. La arquitectura barroca sigue siendo bastante sencilla (pilastras, capiteles con follaje, cornisa muy prominente, clave del coro con cabezas de querubines). Tiene un hermoso \u00F3rgano de coro y vidrieras del maestro vidriero calon\u00E9s Besnard. Destaca una c\u00FApula octogonal en el crucero del transepto."@es . . .