"Laugh, drink and eat! Food to share, a fine wine list and a cosy, musical atmosphere."@en . "Rire, boire et manger ! Plat \u00E0 partager, belle carte des vins, ambiance cosy et musicale."@fr . "Lachen, trinken und essen! Gericht zum Teilen, sch\u00F6ne Weinkarte, gem\u00FCtliches Ambiente mit Musik."@de . . . . . . . . "Laugh, drink and eat! Food to share, a fine wine list and a cosy, musical atmosphere."@en . "Rire, boire et manger ! Plat \u00E0 partager, belle carte des vins, ambiance cosy et musicale."@fr . "Lachen, drinken en eten! Eten om te delen, een goede wijnkaart en een gezellige, muzikale sfeer."@nl . "Lachen, trinken und essen! Gericht zum Teilen, sch\u00F6ne Weinkarte, gem\u00FCtliches Ambiente mit Musik."@de . "Ridere, bere e mangiare! Cibo da condividere, un'ottima carta dei vini e un'atmosfera accogliente e musicale."@it . "\u00A1Re\u00EDr, beber y comer! Comida para compartir, una excelente carta de vinos y un ambiente acogedor y musical."@es . . "Une adresse discr\u00E8te pour ne pas dire secr\u00E8te. A Aix-en-Provence, le Coude \u00E0 Coude s\u2019est install\u00E9 au c\u0153ur m\u00EAme de la ville mais \u00E0 Marseille, c\u2019est sur le chemin de Mazargues, non loin du Corbusier, que le Coude \u00E0 Coude a jet\u00E9 son d\u00E9volu. Un parking, des hangars, un club de sport et une entr\u00E9e encadr\u00E9e par deux oliviers. Pass\u00E9 le portail, une belle terrasse avec fontaine, style \u00AB place de village \u00BB et une chaude ambiance qui donne le sourire. \u00AB Nous sommes un restaurant, un bar \u00E0 vins, qui propose des plats soign\u00E9s, \u00E0 partager ou pas \u00BB, sourit Patrice qui fait visiter les lieux. A l\u2019\u00E9tage, un bar \u00E0 spiritueux et vins, un fumoir, et une furieuse envie de vivre ici dans cet immense loft qui m\u00EAle le style Peaky Blinders \u00E0 celui des faubourgs industriels.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nSur la terrasse, \u00E7a joue de la guitare, tout le quartier est l\u00E0, chacun savoure son moment. En cuisine, le chef Valentin Bezin (ex-S\u00E9pia) semble un chef d\u2019orchestre. Il est partout, zieute le passe, veille aux cuissons, rythme le service comme un pro. Un savoir-faire qui va se v\u00E9rifier tout au long du repas.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nLa carte est bien pens\u00E9e et fait un petit pas de c\u00F4t\u00E9 pour surprendre les habitudes ; il en va des accras de merlan et seiche, du crudo de s\u00E9riole-sauce punzu melon et tag\u00E8tes, de l\u2019os \u00E0 moelle r\u00F4ti sauce vierge-haricots saut\u00E9s et couteaux. Il ne faut parfois pas grand chose pour s\u00E9duire : du beurre de sauge dans les moules gratin\u00E9es au parmesan, quelques shiitak\u00E9s pour l\u2019\u0153uf parfait-cr\u00E9meux de pommes de terre. On aime l\u2019id\u00E9e d\u2019un tarama fouett\u00E9 au piment et croquant de sarrasin souffl\u00E9. L\u2019excellent poulpe grill\u00E9, charnu \u00E0 point, croustille comme saisi \u00E0 la plancha et se baigne d\u2019un jus de viande. Une laitue romaine brais\u00E9e twist\u00E9e aux cerises pickles, dynamise l\u2019assiette. La tagliata de taureau de Camargue, d\u2019une belle tendret\u00E9, joue la carte acide d\u2019une sauce chimichurri, twist\u00E9e par une gel\u00E9e de citron et \u00E9corces blanches et quelques mini poivrons jaunes et rouges. Irr\u00E9prochable.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nLes vins corses, c\u2019est l\u2019une des fiert\u00E9s de Patrice, qui bombe le torse \u00E0 l\u2019\u00E9vocation de la rarissime cuv\u00E9e Granit (blanc) du domaine Vacceli (enivrant sciaccarellu, vin blanc sapide et acidul\u00E9, l\u00E9g\u00E8rement bois\u00E9), ou de cet introuvable Chioso Nostro (toujours chez Vacceli) qui magnifie les ap\u00E9ritifs (merci le vermentino). Cet hiver, on reviendra d\u00E9guster un figatellu \u00AB mais de Corse du Nord que je trouve moins gras que celui du Sud \u00BB, explique encore Patrick. L\u2019\u00EEle flottante sera parfaite, le blanc cubique surnageant une cr\u00E8me anglaise \u00E9paisse comme une sauce addictive, surlign\u00E9e de caramel.\r\n\r\n\r\n\r\nAlors faut-il aller d\u00EEner au Coude \u00E0 Coude ? Oui bien s\u00FBr, d\u2019abord pour la cuisine qui respecte les recettes mais sait imposer le style et la personnalit\u00E9 de Valentin Bezin. Oui pour la terrasse, la cave, les comptoirs et l\u2019ambiance amicale loin, tr\u00E8s loin, de l\u2019esprit m\u2019as-tu-vu qui r\u00E8gne chez certains voisins du quartier. Oui tout simplement car jamais on n\u2019aurait imagin\u00E9 une si belle transformation des anciennes huileries Reggio\u2026 On s\u2019y est plu et on a promis d\u2019y revenir, tr\u00E8s vite."@fr . "Un indirizzo discreto, per non dire segreto. Se ad Aix-en-Provence la Coude \u00E0 Coude si \u00E8 insediata nel cuore della citt\u00E0, a Marsiglia \u00E8 sul chemin de Mazargues, non lontano da Le Corbusier, che la Coude \u00E0 Coude ha messo gli occhi. Un parcheggio, capannoni, un club sportivo e un ingresso incorniciato da due ulivi. Oltre il cancello c'\u00E8 una bella terrazza con una fontana, in stile piazza del paese, e un'atmosfera calda che fa sorridere. \"Siamo un ristorante e un wine bar, che offre piatti preparati con cura, da condividere o meno\", sorride Patrice, che accompagna i visitatori. Al piano superiore, c'\u00E8 un bar per liquori e vini, una sala fumatori e una voglia matta di vivere qui, in questo enorme loft che fonde lo stile di Peaky Blinders con quello della periferia industriale.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nSulla terrazza si suonano le chitarre, c'\u00E8 tutto il vicinato e tutti si godono il momento. In cucina, lo chef Valentin Bezin (ex-S\u00E9pia) \u00E8 come un direttore d'orchestra. \u00C8 ovunque, tiene d'occhio il passaggio, controlla la cottura e scandisce il servizio come un professionista. La sua competenza \u00E8 evidente durante tutto il pasto.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nIl menu \u00E8 ben studiato e fa un piccolo passo indietro per sorprendere i soliti: accras di merlano e seppie, crudo di ricciola con melone e salsa punzu di tagetes, ossobuco arrosto con salsa vierge, fagioli saltati e vongole veraci. A volte basta poco per conquistarci: burro di salvia nelle cozze gratinate con parmigiano, qualche shiitake per il parfait di uova e la crema di patate. Ci piace l'idea di una tarama montata con peperoncino e grano saraceno soffiato croccante. L'eccellente polpo alla griglia, dalla carne perfetta, \u00E8 croccante come se fosse scottato a la plancha ed \u00E8 immerso nei succhi della carne. La lattuga romana brasata con un tocco di sottaceti ciliegia ravviva il tutto. La tenerissima tagliata di toro della Camargue gioca la carta acida della salsa chimichurri, con un tocco di gelatina di limone e scorza bianca e qualche mini peperone giallo e rosso. Ineccepibile.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nI vini corsi sono uno dei vanti di Patrice, che si gonfia il petto quando si parla della rarissima Cuv\u00E9e Granit (bianco) della tenuta Vacceli (uno sciaccarellu inebriante, un vino bianco sapido e acido con una nota di rovere), o dell'introvabile Chioso Nostro (sempre di Vacceli), che \u00E8 un ottimo aperitivo (grazie al vermentino). Quest'inverno torneremo per un figatellu, \"ma della Corsica del Nord, che trovo meno grasso di quello del Sud\", spiega Patrick. L'isola galleggiante sar\u00E0 perfetta, con il bianco cubico che sormonta una densa crema pasticcera come una salsa coinvolgente, sottolineata dal caramello.\r\n\r\n\r\n\r\nAllora, \u00E8 il caso di andare a cenare da Le Coude \u00E0 Coude? S\u00EC, certo, innanzitutto per la cucina, che rispetta le ricette ma sa imporre lo stile e la personalit\u00E0 di Valentin Bezin. S\u00EC, per la terrazza, la cantina, i banconi e l'atmosfera amichevole, molto lontana dallo spirito \"as-tu-vu\" di alcuni vicini della zona. S\u00EC, semplicemente perch\u00E9 non avremmo mai immaginato una cos\u00EC meravigliosa trasformazione dei vecchi frantoi di Reggio? Ci \u00E8 piaciuto e ci siamo ripromessi di tornare, molto presto."@it . "A discreet, not to say secret, address. In Aix-en-Provence, Le Coude \u00E0 Coude has set up shop in the very heart of the city, but in Marseille, it's on the Chemin de Mazargues, not far from Le Corbusier, that Le Coude \u00E0 Coude has set its sights. A parking lot, sheds, a sports club and an entrance framed by two olive trees. Beyond the gate, a beautiful terrace with fountain, \"village square\" style, and a warm atmosphere that puts a smile on your face. \"We're a restaurant and wine bar, offering carefully prepared dishes, to share or not,\" smiles Patrice, who shows visitors around. Upstairs, there's a spirits and wine bar, a smoking room, and a furious desire to live here in this huge loft that blends the Peaky Blinders style with that of the industrial suburbs.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nOn the terrace, guitars are being played, the whole neighborhood is here, and everyone is savoring the moment. In the kitchen, chef Valentin Bezin (ex-S\u00E9pia) seems like an orchestra conductor. He's everywhere, keeping an eye on the pass, watching over the cooking and pacing the service like a pro. His savoir-faire is evident throughout the meal.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nThe menu is well thought-out and takes a small step aside to surprise the usual: whiting and cuttlefish accras, yellowtail crudo with melon and tagetes punzu sauce, roast marrow bone with sauce vierge, saut\u00E9ed beans and razor clams. Sometimes it doesn't take much to seduce: sage butter in mussels au gratin with Parmesan, a few shiitakes for the perfect egg and potato cream. We like the idea of a tarama whipped with chilli and crunchy puffed buckwheat. The excellent grilled octopus, fleshy to perfection, crisps up as if seared a la plancha and bathed in a meat jus. Braised romaine lettuce with a cherry pickle twist energizes the plate. The tender Camargue bull tagliata plays the acidic card of a chimichurri sauce, with a twist of lemon and white peel jelly and a few mini yellow and red peppers. Irreproachable.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nCorsican wines are one of Patrice's pride and joys, and he swells his chest at the mention of the rare Cuv\u00E9e Granit (white) from the Vacceli estate (an intoxicating sciaccarellu, a sapid, acidic white wine with a hint of oak), or the unobtainable Chioso Nostro (also from Vacceli), which makes a wonderful aperitif (thanks to the vermentino). This winter, we'll be back for a figatellu, \"but from Northern Corsica, which I find less fatty than that from the South\", explains Patrick. The floating island will be perfect, with the cubic white floating in a thick custard like an addictive sauce, highlighted with caramel.\r\n\r\n\r\n\r\nSo, should you dine at Coude \u00E0 Coude? Yes, of course, first and foremost for the cuisine, which respects the recipes but knows how to impose Valentin Bezin's style and personality. Yes, for the terrace, the cellar, the counters and the friendly atmosphere, far, far removed from the m'as-tu-vu spirit that prevails among some of the neighborhood's neighbors. Yes, simply because we never imagined such a beautiful transformation of the former Reggio oil mills... We liked it here and promised to come back, very soon."@en . "Una direcci\u00F3n discreta, por no decir secreta. En Aix-en-Provence, el Coude \u00E0 Coude se ha instalado en pleno centro de la ciudad, pero en Marsella, es en el chemin de Mazargues, no lejos de Le Corbusier, donde el Coude \u00E0 Coude ha puesto sus miras. Un aparcamiento, cobertizos, un club deportivo y una entrada enmarcada por dos olivos. M\u00E1s all\u00E1 de la puerta, una hermosa terraza con una fuente, al estilo de una plaza de pueblo, y un ambiente c\u00E1lido que dibuja una sonrisa en el rostro. \"Somos un restaurante y vinoteca, que ofrece platos preparados con esmero, para compartir o no\", sonr\u00EDe Patrice, que ense\u00F1a el local a los visitantes. Arriba, hay un bar de licores y vinos, una sala para fumadores y unas ganas locas de vivir aqu\u00ED, en este enorme loft que mezcla el estilo de Peaky Blinders con el de los suburbios industriales.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nEn la terraza, suenan las guitarras, est\u00E1 todo el vecindario y todos saborean su momento. En la cocina, el chef Valentin Bezin (ex-S\u00E9pia) es como un director de orquesta. Est\u00E1 en todas partes, pendiente del pase, vigilando la cocci\u00F3n y marcando el ritmo del servicio como un profesional. Su pericia es evidente durante toda la comida.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nEl men\u00FA est\u00E1 bien pensado y da un peque\u00F1o paso al lado para sorprender a los habituales: accras de pescadilla y sepia, crudo de rabo amarillo con mel\u00F3n y salsa punzu de tagetes, hueso de tu\u00E9tano asado con salsa vierge, jud\u00EDas salteadas y navajas. A veces no hace falta mucho para conquistarte: mantequilla de salvia en los mejillones gratinados con parmesano, unos shiitakes para el parfait de huevo y crema de patata. Nos gusta la idea de una tarama batida con guindilla y crujiente de trigo sarraceno inflado. El excelente pulpo a la brasa, carnoso a la perfecci\u00F3n, crujiente como hecho a la plancha y ba\u00F1ado en los jugos de la carne. La lechuga romana estofada con un toque de pepinillos anima el plato. La tierna tagliata de toro de Camargo juega la carta \u00E1cida de una salsa chimichurri, con un toque de gelatina de lim\u00F3n y piel blanca y unos mini pimientos amarillos y rojos. Irreprochable.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nLos vinos corsos son uno de los orgullos de Patrice, que hincha el pecho al mencionar el rar\u00EDsimo Cuv\u00E9e Granit (blanco) de la finca Vacceli (un embriagador sciaccarellu, vino blanco s\u00E1pido y \u00E1cido con un toque de roble), o el inalcanzable Chioso Nostro (tambi\u00E9n de Vacceli), que constituye un aperitivo maravilloso (gracias al vermentino). Este invierno, volveremos a por un figatellu, \"pero del norte de C\u00F3rcega, que me parece menos graso que el del sur\", explica Patrick. La isla flotante ser\u00E1 perfecta, con el blanco c\u00FAbico coronando un flan espeso como una salsa adictiva, realzada con caramelo.\r\n\r\n\r\n\r\nEntonces, \u00BFdeber\u00EDa ir a cenar a Le Coude \u00E0 Coude? S\u00ED, por supuesto, ante todo por la cocina, que respeta las recetas pero sabe imponer el estilo y la personalidad de Valentin Bezin. S\u00ED, por la terraza, la bodega, los mostradores y el ambiente acogedor, muy, muy alejado del esp\u00EDritu m?as-tu-vu de algunos vecinos de la zona. S\u00ED, simplemente porque nunca imaginamos una transformaci\u00F3n tan maravillosa de los antiguos molinos de aceite de Reggio? Nos gust\u00F3 y prometimos volver, muy pronto."@es . "Eine diskrete, um nicht zu sagen geheime Adresse. In Aix-en-Provence hat sich Coude \u00E0 Coude im Herzen der Stadt niedergelassen, aber in Marseille ist es der Chemin de Mazargues, unweit von Le Corbusier, auf den Coude \u00E0 Coude sein Auge geworfen hat. Ein Parkplatz, Schuppen, ein Sportclub und ein Eingang, der von zwei Olivenb\u00E4umen eingerahmt wird. Hinter dem Tor befindet sich eine sch\u00F6ne Terrasse mit Brunnen im Stil eines Dorfplatzes und eine warme Atmosph\u00E4re, die ein L\u00E4cheln auf die Lippen zaubert. \"Wir sind ein Restaurant und eine Weinbar, die gepflegte Gerichte anbietet, die man teilen kann oder auch nicht\", l\u00E4chelt Patrice, der die G\u00E4ste durch die R\u00E4umlichkeiten f\u00FChrt. Im Obergeschoss gibt es eine Bar f\u00FCr Spirituosen und Weine, einen Raucherraum und die Lust, hier in diesem riesigen Loft zu leben, das den Stil von Peaky Blinders mit dem der Industrievororte mischt.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nAuf der Terrasse wird Gitarre gespielt, die ganze Nachbarschaft ist da und jeder genie\u00DFt seinen Moment. In der K\u00FCche wirkt der Chefkoch Valentin Bezin (ehemals Sepia) wie ein Orchesterchef. Er ist \u00FCberall, schaut nach dem Passepartout, achtet auf das Garen und gibt wie ein Profi den Takt beim Servieren vor. Ein K\u00F6nnen, das sich w\u00E4hrend des gesamten Essens beweisen wird.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nDie Speisekarte ist gut durchdacht und macht einen kleinen Schritt zur Seite, um die Gewohnheiten zu \u00FCberraschen; das gilt f\u00FCr die Accras von Wittling und Tintenfisch, das Crudo von Serriole mit Melonen-Punzu-Sauce und Tagetes, den gebratenen Markknochen mit jungfr\u00E4ulicher Sauce, sautierten Bohnen und Messern. Manchmal braucht es nicht viel, um zu verf\u00FChren: Salbeibutter in den mit Parmesan \u00FCberbackenen Muscheln, ein paar Shiitake-Pilze f\u00FCr das Ei-Parfait-Kartoffelp\u00FCree. Uns gef\u00E4llt die Idee eines mit Chili aufgeschlagenen Tarama und knusprigem Buchweizenauflauf. Der ausgezeichnete gegrillte Oktopus ist durch und durch fleischig, knusprig wie auf der Plancha angebraten und badet in einem Fleischsaft. Ein geschmorter R\u00F6mersalat mit einem Twist aus Sauerkirschen bringt Schwung auf den Teller. Die zarte Tagliata vom Camargue-Stier spielt die S\u00E4urekarte einer Chimichurri-Sauce, die durch ein Zitronengelee mit wei\u00DFen Schalen und einigen gelben und roten Mini-Paprikaschoten getwistet wird. Unfehlbar.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nDie korsischen Weine sind Patrices ganzer Stolz. Er beugt seinen Oberk\u00F6rper, wenn er die \u00E4u\u00DFerst seltene Cuv\u00E9e Granit (wei\u00DF) vom Weingut Vacceli (berauschender Sciaccarellu, ein saftiger und s\u00E4uerlicher Wei\u00DFwein mit leichten Holznoten) oder den unauffindbaren Chioso Nostro (ebenfalls von Vacceli) erw\u00E4hnt, der sich hervorragend als Aperitif eignet (dem Vermentino sei Dank). In diesem Winter werden wir wieder einen Figatellu probieren, aber aus Nordkorsika, den ich weniger fett finde als den aus dem S\u00FCden\", erkl\u00E4rt Patrick weiter. Die schwimmende Insel wird perfekt sein, das kubische Wei\u00DF schwimmt auf einer dicken englischen Creme wie eine s\u00FCchtig machende Sauce, die mit Karamell \u00FCberzogen ist.\r\n\r\n\r\n\r\nSollte man also im Coude \u00E0 Coude essen gehen? Ja, nat\u00FCrlich, zun\u00E4chst einmal wegen der K\u00FCche, die sich an die Rezepte h\u00E4lt, aber den Stil und die Pers\u00F6nlichkeit von Valentin Bezin durchzusetzen wei\u00DF. Ja, wegen der Terrasse, des Kellers, der Theken und der freundschaftlichen Atmosph\u00E4re, die weit, weit entfernt ist von der Besserwisserei, die bei manchen Nachbarn im Viertel herrscht. Ja, ganz einfach, weil wir uns niemals eine so sch\u00F6ne Umwandlung der ehemaligen Reggio-\u00D6lfabriken h\u00E4tten vorstellen k\u00F6nnen... Uns hat es dort gefallen und wir haben versprochen, bald wiederzukommen."@de . "Een discreet, om niet te zeggen geheim adres. In Aix-en-Provence heeft de Coude \u00E0 Coude zich in het hart van de stad gevestigd, maar in Marseille heeft de Coude \u00E0 Coude zijn zinnen gezet op de chemin de Mazargues, niet ver van Le Corbusier. Een parkeerplaats, loodsen, een sportclub en een entree omlijst door twee olijfbomen. Achter de poort ligt een prachtig terras met een fontein, in de stijl van een dorpsplein, en een warme sfeer die een glimlach op je gezicht tovert. \"We zijn een restaurant en wijnbar, met zorgvuldig bereide gerechten, om te delen of niet,\" lacht Patrice, die bezoekers rondleidt. Boven is er een sterke drank- en wijnbar, een rookruimte en een woest verlangen om hier te wonen in deze enorme loft die de stijl van de Peaky Blinders mengt met die van de industri\u00EBle buitenwijken.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nOp het terras wordt op gitaren gespeeld, de hele buurt is er en iedereen geniet van zijn moment. In de keuken is chef-kok Valentin Bezin (ex-S\u00E9pia) als een orkestleider. Hij is overal, houdt de pas in de gaten, bewaakt het koken en houdt de bediening in de gaten als een professional. Zijn expertise is duidelijk zichtbaar tijdens de hele maaltijd.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nHet menu is goed doordacht en neemt een kleine stap opzij om het gebruikelijke te verrassen: accras van wijting en inktvis, crudo van geelstaart met meloen en punzu-saus van tagetes, geroosterde mergpijpjes met sauce vierge, gesauteerde bonen en scheermessen. Soms is er niet veel voor nodig om je over de streep te trekken: salieboter in de gegratineerde mosselen met Parmezaan, een paar shiitakes voor de eierparfait en aardappelcr\u00E8me. Wij vinden het idee van een tarama opgeklopt met chili en knapperige gepofte boekweit lekker. De uitstekende gegrilde octopus, met perfect vlees, knapperig alsof hij a la plancha is dichtgeschroeid en baadt in de vleessappen. Gestoofde romaine sla met een twist van augurk maakt het geheel wat levendiger. De prachtig malse tagliata van Camargue stier speelt de zure kaart van een chimichurri saus, met een twist van citroengelei en witte schil en een paar mini gele en rode pepertjes. Onberispelijk.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nCorsicaanse wijnen zijn een van Patrice's trots en hij zwelt op bij het noemen van de uiterst zeldzame Cuv\u00E9e Granit (wit) van het landgoed Vacceli (een bedwelmende sciaccarellu, een sapachtige, zure witte wijn met een vleugje eikenhout), of de onverkrijgbare Chioso Nostro (ook van Vacceli), die een heerlijk aperitief is (dankzij de vermentino). Deze winter komen we terug voor een figatellu, \"maar dan van Noord-Corsica, die ik minder vet vind dan die uit het zuiden\", legt Patrick uit. Het drijvende eiland zal perfect zijn, met het kubusvormige wit bovenop een dikke vla als een verslavende saus, geaccentueerd met karamel.\r\n\r\n\r\n\r\nDus moet je gaan eten bij Le Coude \u00E0 Coude? Ja, natuurlijk, in de eerste plaats voor de keuken, die de recepten respecteert maar de stijl en persoonlijkheid van Valentin Bezin weet op te leggen. Ja, voor het terras, de kelder, de toonbanken en de vriendelijke sfeer, ver, ver weg van de m?as-tu-vu geest van sommige buren in de omgeving. Ja, gewoon omdat we ons nooit zo'n prachtige transformatie van de oude oliemolens van Reggio hadden kunnen voorstellen We vonden het leuk en we beloofden om terug te komen, heel snel."@nl . . .