"L'Eglise d'origine date du XIe si\u00E8cle et a \u00E9t\u00E9 remani\u00E9e au XIXe si\u00E8cle"@fr . . . . . . . . . . . "The original church dates from the 11th century and was rebuilt in the 19th century"@en . "L'Eglise d'origine date du XIe si\u00E8cle et a \u00E9t\u00E9 remani\u00E9e au XIXe si\u00E8cle"@fr . "Die urspr\u00FCngliche Kirche stammt aus dem 11. Jahrhundert und wurde im 19. Jahrhundert umgebaut"@de . "De oorspronkelijke kerk dateert uit de 11e eeuw en werd in de 19e eeuw verbouwd"@nl . "La iglesia original data del siglo XI y fue remodelada en el siglo XIX"@es . "La chiesa originale risale all'XI secolo ed \u00E8 stata ristrutturata nel XIX secolo"@it . . "\u00C9glise de la Sainte-Trinit\u00E9 : \n\nL'\u00E9glise d'origine \u00E9pouse un plan de type roman datant du 11\u00E8 si\u00E8cle, comportant une nef, un ch\u0153ur rond et un transept peu saillant \u00E0 deux absidioles. Ainsi qu\u2019un clocher carr\u00E9 b\u00E2ti sur la crois\u00E9e du transept primitif et perc\u00E9 de chaque c\u00F4t\u00E9 de baies g\u00E9min\u00E9es \u00E0 colonnettes et chapiteaux. On remarque ici l'utilisation du Gr\u00E8s Roussard r\u00E9current dans les \u00E9glises romanes du 11\u00E8 si\u00E8cle dans le Bas-Maine.\n\nEn 1840, deux ailes \u00E0 double pignon sont ajout\u00E9es de chaque c\u00F4t\u00E9 de la nef. \nLe portail occidental \u00E0 triple voussures et d\u00E9cor\u00E9 de colonnettes date de l\u2019agrandissement du 19\u00E8 si\u00E8cle, rehauss\u00E9 par du tuffeau comme la fen\u00EAtre en plein cintre qui le surmonte. Les grandes baies aux vitraux clairs ont \u00E9t\u00E9 perc\u00E9es eux aussi au 19\u00E8 si\u00E8cle.\n\nLa vo\u00FBte de la nef a \u00E9t\u00E9 restaur\u00E9e r\u00E9cemment, le pl\u00E2tre du 19\u00E8 si\u00E8cle a \u00E9t\u00E9 remplac\u00E9 par des lattes de ch\u00E2taignier et le poutrage a \u00E9t\u00E9 remis en place.\n\nDans le ch\u0153ur on peut remarquer la tombe des Seigneurs de Lancheneil qui avait droit de s\u00E9pulture dans l\u2019\u00E9glise. En 1687, l\u2019\u00E9dification du ma\u00EEtre-autel a entra\u00EEn\u00E9 la destruction de cette crypte par les paroissiens. Un descendant, Claude de Meaulnes, les assigna en justice et ils furent condamn\u00E9s \u00E0 r\u00E9tablir le tombeau dans le ch\u0153ur. En 1968, des travaux ont permis deux d\u00E9couvertes arch\u00E9ologiques : une pierre tombale avec l'\u00E9cu des Mathefelon (dans l\u2019absidiole de gauche), et un caveau fun\u00E9raire \u00E9difi\u00E9 apr\u00E8s la sentence de justice (pierre tombale dat\u00E9e de 1691) profan\u00E9 \u00E0 la r\u00E9volution.\n\nMobilier de qualit\u00E9 dont 3 retables du 17\u00E8 si\u00E8cle :\n-Retable central de la Trinit\u00E9 et ma\u00EEtre-autel de 1687 par Fran\u00E7ois Langlois, en tuffeau lig\u00E9rien et marbre noir d\u2019Argentr\u00E9, pr\u00E9sentant la Sainte Trinit\u00E9. Le tableau central repr\u00E9sente le bapt\u00EAme du christ, r\u00E9capitulant le myst\u00E8re trinitaire avec Dieu le P\u00E8re tout en haut et J\u00E9sus surmont\u00E9 de la colombe du Saint Esprit. La niche sommitale accueille une statue de Dieu le P\u00E8re (repr\u00E9sentation normalement interdite par le Concile de Trente) et des ch\u00E9rubins ou putti \u00E9mergeant de nu\u00E9es, encadr\u00E9s par Saint Jean-Baptiste avec l\u2019agneau crucif\u00E8re et un autre Saint inconnu. Au premier niveau, statues de Saint Pierre (cl\u00E9s) et Saint Paul (livre et \u00E9p\u00E9e, instrument de son supplice). Les deux petites portes donnent acc\u00E8s \u00E0 l\u2019absidiole du chevet.\n-Dans les chapelles datant de l\u2019agrandissement du 19\u00E8 si\u00E8cle, deux retables lat\u00E9raux d\u00E9di\u00E9s \u00E0 la Vierge et Saint S\u00E9bastien. Le martyr fut cribl\u00E9 de fl\u00E8ches par les hommes de sa l\u00E9gion, condamn\u00E9 par l\u2019empereur Diocl\u00E9tien. Il est invoqu\u00E9 contre les maladies contagieuses.\n- Statue de Saint Julien de Brioude, 16\u00E8 si\u00E8cle, pierre polychrome, 81 cm. Sur une console en ma\u00E7onnerie, dans l\u2019absidiole sud \u00E0 droite du ma\u00EEtre-autel. Saint en tenue de soldat, main gauche retient son bouclier de forme allemande et armori\u00E9 d\u2019\u00E9toiles jaunes. A ses pieds, son casque orn\u00E9 d\u2019un panache. N\u00E9 \u00E0 Vienne (Is\u00E8re), soldat romain converti au christianisme, il fuit les pers\u00E9cutions de l\u2019empereur Decius. Il est d\u00E9capit\u00E9 non loin de Brioude (Haute-Loire) en 304.\n- Statue de Saint-Julien, dans le transept nord, premier \u00E9v\u00EAque du Mans envoy\u00E9 par Saint-Pierre. Repr\u00E9sent\u00E9 avec une \u00E9tole, une chape et une mitre. Statue r\u00E9currente dans le Bas-Maine car le dioc\u00E8se fut cr\u00E9\u00E9 r\u00E9cemment, en 1855, d\u00E9pendant auparavant de l\u2019\u00E9v\u00EAch\u00E9 du Mans.\n- Christ en croix, fin du 17\u00E8 si\u00E8cle, en bois\n- Croix de procession de 1638-39, par l'orf\u00E8vre Ren\u00E9 Hardy, en argent et argent dor\u00E9, 83 cm, Mus\u00E9e du Vieux-Ch\u00E2teau. Croix orn\u00E9e de cabochons, elle fait partie du tr\u00E9sor de l\u2019\u00E9glise, dont de nombreuses pi\u00E8ces sont class\u00E9es ou inscrites \u00E0 l\u2019inventaire des Monuments Historiques (1908).\n- Tabernacle dont la porte est orn\u00E9e d\u2019une repr\u00E9sentation en cuivre du Bon Pasteur surmont\u00E9 de deux putti dans les nu\u00E9es.\n- Plaque de cuivre sur l\u2019int\u00E9rieur du grand portail ouest : \u00AB cette porte a \u00E9t\u00E9 fractur\u00E9e \u00E0 l\u2019occasion de l\u2019inventaire le 6 mars 1906 \u00BB"@fr . "Chiesa della Santissima Trinit\u00E0 \n\nLa chiesa originale ha una pianta romanica risalente all'XI secolo, con una navata centrale, un coro rotondo e un transetto leggermente sporgente con due absidiole. Ha anche un campanile quadrato costruito sull'incrocio del transetto primitivo e traforato su ogni lato da campate geminate con colonne e capitelli. Qui si nota l'uso dell'arenaria di Roussard, comune nelle chiese romaniche dell'XI secolo del Bas-Maine.\n\nNel 1840 furono aggiunte due ali a doppio timpano su ciascun lato della navata\nIl portale occidentale a tre arcate, decorato con colonne, risale all'ampliamento del XIX secolo, arricchito da pietre di tufo, cos\u00EC come la finestra semicircolare che lo sovrasta. Anche le grandi finestre con vetri colorati trasparenti sono state realizzate nel XIX secolo.\n\nLa volta della navata centrale \u00E8 stata recentemente restaurata, l'intonaco del XIX secolo \u00E8 stato sostituito da listelli di castagno e le travi sono state rimesse al loro posto.\n\nNel coro si trova la tomba dei Signori di Lancheneil, che furono sepolti nella chiesa. Nel 1687, la costruzione dell'altare maggiore port\u00F2 alla distruzione di questa cripta da parte dei parrocchiani. Un discendente, Claude de Meaulnes, li port\u00F2 in tribunale e fu loro ordinato di ripristinare la tomba nel coro. Nel 1968 sono state fatte due scoperte archeologiche: una lapide con lo scudo di Mathefelon (nell'absidiola sinistra) e una tomba costruita dopo la sentenza del tribunale (lapide del 1691), profanata durante la Rivoluzione.\n\nMobili di qualit\u00E0, tra cui 3 pale d'altare del XVII secolo:\n-Pala centrale della Trinit\u00E0 e altare maggiore del 1687 di Fran\u00E7ois Langlois, in tufo ligure e marmo nero di Argentr\u00E9, che presenta la Santissima Trinit\u00E0. Il dipinto centrale rappresenta il battesimo di Cristo, ricapitolando il mistero trinitario con Dio Padre in alto e Ges\u00F9 sovrastato dalla colomba dello Spirito Santo. La nicchia superiore ospita una statua di Dio Padre (rappresentazione normalmente vietata dal Concilio di Trento) e cherubini o putti che emergono dalle nuvole, incorniciati da San Giovanni Battista con l'agnello della crocifissione e da un altro Santo sconosciuto. Al primo livello, le statue di San Pietro (chiavi) e di San Paolo (libro e spada, strumento di tortura). Le due piccole porte danno accesso all'abside del chevet.\n-Nelle cappelle risalenti all'ampliamento del XIX secolo si trovano due pale d'altare laterali dedicate alla Vergine e a San Sebastiano. Il martire fu crivellato di frecce dagli uomini della sua legione e condannato dall'imperatore Diocleziano. Viene invocato contro le malattie contagiose.\n- Statua di San Julien de Brioude, XVI secolo, pietra policroma, 81 cm. Su una console in muratura nell'absidiola meridionale a destra dell'altare maggiore. Il santo \u00E8 vestito da soldato, con la mano sinistra tiene lo scudo alla tedesca decorato con stelle gialle. Ai suoi piedi, l'elmo decorato con un pennacchio. Nato a Vienne (Is\u00E8re), soldato romano convertito al cristianesimo, fugg\u00EC dalle persecuzioni dell'imperatore Decio. Fu decapitato non lontano da Brioude (Haute-Loire) nel 304.\n- Statua di Saint-Julien, nel transetto nord, primo vescovo di Le Mans inviato da San Pietro. Raffigurato con stola, piviale e mitra. Si tratta di una statua ricorrente nel Bas-Maine perch\u00E9 la diocesi \u00E8 stata creata di recente, nel 1855, e prima era sotto il vescovato di Le Mans.\n- Cristo in croce, fine XVII secolo, legno\n- Croce processionale del 1638-39, opera dell'argentiere Ren\u00E9 Hardy, argento e argento dorato, 83 cm, Mus\u00E9e du Vieux-Ch\u00E2teau. La croce \u00E8 decorata con cabochon e fa parte del tesoro della chiesa, di cui molti pezzi sono elencati o registrati nell'inventario dei monumenti storici (1908).\n- Tabernacolo la cui porta \u00E8 decorata con una rappresentazione in rame del Buon Pastore sormontato da due putti tra le nuvole.\n- Targa in rame all'interno del grande portale occidentale: \"questa porta \u00E8 stata rotta durante l'inventario del 6 marzo 1906\""@it . "Kirche der Heiligen Dreifaltigkeit \n\nDie urspr\u00FCngliche Kirche hatte einen romanischen Grundriss aus dem 11. Jahrhundert und bestand aus einem Schiff, einem runden Chor und einem wenig vorspringenden Querschiff mit zwei Apsidiolen. Der quadratische Glockenturm wurde auf der Vierung des urspr\u00FCnglichen Querschiffs errichtet und weist auf beiden Seiten Doppelfenster mit S\u00E4ulchen und Kapitellen auf. Man erkennt hier die Verwendung von Sandstein aus Roussard, der in den romanischen Kirchen des 11. Jahrhunderts in Bas-Maine immer wieder verwendet wird.\n\nIm Jahr 1840 wurden zwei Fl\u00FCgel mit doppeltem Giebel auf jeder Seite des Kirchenschiffs hinzugef\u00FCgt\nDas dreifach gew\u00F6lbte und mit S\u00E4ulchen verzierte Westportal stammt aus der Erweiterung im 19. Jahrhundert und wurde wie das Rundbogenfenster \u00FCber ihm mit Tuffstein veredelt. Die gro\u00DFen Fenster mit ihren klaren Glasfenstern wurden ebenfalls im 19.\n\nDas Gew\u00F6lbe des Kirchenschiffs wurde k\u00FCrzlich restauriert, wobei der Putz aus dem 19. Jahrhundert durch Kastanienholzlatten ersetzt und die Balken wieder angebracht wurden.\n\nIm Chorraum befindet sich das Grab der Herren von Lancheneil, die das Recht hatten, in der Kirche zu beerdigen. Im Zuge der Errichtung des Hochaltars im Jahr 1687 wurde diese Krypta von den Gemeindemitgliedern zerst\u00F6rt. Ein Nachkomme, Claude de Meaulnes, verklagte sie und sie wurden dazu verurteilt, die Gruft im Chor wieder herzustellen. 1968 wurden bei Bauarbeiten zwei arch\u00E4ologische Funde gemacht: ein Grabstein mit dem Wappen der Mathefelons (in der linken Apsis) und eine nach dem Gerichtsurteil errichtete Grabgruft (Grabstein datiert 1691), die w\u00E4hrend der Revolution gesch\u00E4ndet wurde.\n\nHochwertiges Mobiliar, darunter drei Altarbilder aus dem 17:\n-Zentrales Altarbild der Dreifaltigkeit und Hochaltar aus dem Jahr 1687 von Fran\u00E7ois Langlois aus Loire-Tuffstein und schwarzem Marmor aus Argentr\u00E9, das die Heilige Dreifaltigkeit darstellt. Das zentrale Gem\u00E4lde stellt die Taufe Christi dar und rekapituliert das Geheimnis der Dreifaltigkeit mit Gottvater ganz oben und Jesus, der von der Taube des Heiligen Geistes gekr\u00F6nt wird. Die Nische auf der Spitze beherbergt eine Statue von Gottvater (eine Darstellung, die vom Konzil von Trient normalerweise verboten wurde) und Putten oder Cherubim, die aus Wolken auftauchen, eingerahmt von Johannes dem T\u00E4ufer mit dem Kreuzigungslamm und einem weiteren unbekannten Heiligen. Auf der ersten Ebene befinden sich Statuen des Heiligen Petrus (Schl\u00FCssel) und des Heiligen Paulus (Buch und Schwert, das Instrument seiner Folter). Die beiden kleinen T\u00FCren f\u00FChren in die Apsis des Kopfteils.\n-In den Kapellen, die aus der Erweiterung im 19. Jahrhundert stammen, befinden sich zwei Seitenalt\u00E4re, die der Jungfrau Maria und dem Heiligen Sebastian gewidmet sind. Der M\u00E4rtyrer wurde von den M\u00E4nnern seiner Legion mit Pfeilen durchbohrt und von Kaiser Diokletian verurteilt. Er wird gegen ansteckende Krankheiten angerufen.\n- Statue des Heiligen Julian von Brioude, 16. Jahrhundert, polychromer Stein, 81 cm. Auf einer gemauerten Konsole in der s\u00FCdlichen Apsis rechts vom Hauptaltar. Der Heilige ist als Soldat gekleidet, die linke Hand h\u00E4lt seinen mit gelben Sternen bewehrten Schild deutscher Form. Zu seinen F\u00FC\u00DFen liegt sein mit einem Panaschier geschm\u00FCckter Helm. Der in Vienne (Is\u00E8re) geborene und zum Christentum bekehrte r\u00F6mische Soldat floh vor den Verfolgungen des Kaisers Decius. Im Jahr 304 wurde er unweit von Brioude (Haute-Loire) enthauptet.\n- Statue von Saint-Julien im n\u00F6rdlichen Querschiff, dem ersten Bischof von Le Mans, der von St. Peter gesandt wurde. Dargestellt mit einer Stola, einem Hut und einer Mitra. Diese Statue ist in der Region Bas-Maine h\u00E4ufig zu finden, da die Di\u00F6zese erst 1855 gegr\u00FCndet wurde und zuvor dem Bistum Le Mans unterstand.\n- Christus am Kreuz, Ende des 17. Jahrhunderts, aus Holz\n- Prozessionskreuz von 1638-39, von dem Goldschmied Ren\u00E9 Hardy, aus Silber und vergoldetem Silber, 83 cm, Mus\u00E9e du Vieux-Ch\u00E2teau. Das mit Cabochons verzierte Kreuz ist Teil des Kirchenschatzes, von dem viele St\u00FCcke unter Denkmalschutz stehen oder in das Inventar der historischen Monumente aufgenommen wurden (1908).\n- Tabernakel, dessen T\u00FCr mit einer Kupferdarstellung des Guten Hirten verziert ist, \u00FCber dem zwei Putti in den Wolken stehen.\n- Kupferplatte an der Innenseite des gro\u00DFen Westportals: \"Diese T\u00FCr wurde anl\u00E4sslich der Inventur am 6. M\u00E4rz 1906 aufgebrochen\""@de . "Kerk van de Heilige Drie-eenheid\n\nDe oorspronkelijke kerk heeft een romaanse plattegrond uit de 11e eeuw, met een schip, een rond koor en een dwarsschip met twee absiden. Het heeft ook een vierkante klokkentoren, gebouwd op de kruising van het primitieve transept en aan beide zijden doorboord door gemetselde travee\u00EBn met zuilen en kapitelen. Het gebruik van Roussard zandsteen, dat veel voorkomt in 11e eeuwse Romaanse kerken in de Bas-Maine, is hier merkbaar.\n\nIn 1840 werden aan weerszijden van het schip twee vleugels met dubbele puntgevels toegevoegd\nHet westelijke portaal met drie bogen en colonnetten dateert van de uitbreiding uit de 19e eeuw en is versierd met tufsteen, evenals het halfronde raam erboven. De grote travee\u00EBn met heldere glas-in-loodramen werden ook in de 19e eeuw gemaakt.\n\nHet gewelf van het schip is onlangs gerestaureerd, het 19e-eeuwse pleisterwerk is vervangen door kastanjehouten latten en de balken zijn vervangen.\n\nIn het koor bevindt zich het graf van de Heren van Lancheneil die in de kerk werden begraven. In 1687 leidde de bouw van het hoogaltaar tot de vernietiging van deze crypte door de parochianen. Een afstammeling, Claude de Meaulnes, daagde hen voor het gerecht en zij werden veroordeeld tot het herstellen van de tombe in het koor. In 1968 werden twee archeologische vondsten gedaan: een grafsteen met het Mathefelon schild (in de linker absidiole), en een grafkelder gebouwd na het gerechtelijk vonnis (grafsteen gedateerd 1691), ontheiligd tijdens de Revolutie.\n\nKwaliteitsmeubilair waaronder 3 altaarstukken uit de 17e eeuw:\n-Centraal altaarstuk van de Drie-eenheid en hoogaltaar uit 1687 van Fran\u00E7ois Langlois, gemaakt van Ligeriaanse tufsteen en Argentr\u00E9 zwart marmer, dat de Heilige Drie-eenheid voorstelt. Het centrale schilderij stelt de doop van Christus voor, waarbij het trinitaire mysterie wordt gerecapituleerd met God de Vader bovenaan en Jezus overkoepeld door de duif van de Heilige Geest. In de bovenste nis staat een beeld van God de Vader (een voorstelling die normaal door het Concilie van Trente verboden is) en cherubijnen of putti die uit wolken oprijzen, omlijst door de heilige Johannes de Doper met het kruisigingslam en een andere onbekende heilige. Op het eerste niveau, beelden van Sint Petrus (sleutels) en Sint Paulus (boek en zwaard, het instrument van zijn marteling). De twee kleine deuren geven toegang tot de apsis van de chevet.\n-In de kapellen uit de 19e eeuwse uitbreiding, twee zijaltaren gewijd aan de Maagd en Sint Sebastiaan. De martelaar werd doorzeefd met pijlen door de mannen van zijn legioen en veroordeeld door keizer Diocletianus. Hij wordt aangeroepen tegen besmettelijke ziekten.\n- Standbeeld van Saint Julien de Brioude, 16e eeuw, polychroom steen, 81 cm. Op een gemetselde console in de zuidelijke absidiole rechts van het hoofdaltaar. De heilige is gekleed als soldaat, met in zijn linkerhand zijn Duitse schild, versierd met gele sterren. Aan zijn voeten, zijn helm versierd met een pluim. Geboren in Vienne (Is\u00E8re), bekeerde een Romeins soldaat zich tot het christendom en vluchtte voor de vervolgingen van keizer Decius. Hij werd niet ver van Brioude (Haute-Loire) onthoofd in 304.\n- Standbeeld van Saint-Julien, in het noordelijke transept, eerste bisschop van Le Mans gestuurd door Sint Pieter. Afgebeeld met een stola, een koorkap en een mijter. Een terugkerend standbeeld in de Bas-Maine omdat het bisdom recent is opgericht, in 1855, en voorheen onder het bisdom Le Mans viel.\n- Christus aan het kruis, eind 17e eeuw, in hout\n- Processiekruis uit 1638-39, door de zilversmid Ren\u00E9 Hardy, zilver en zilvergoud, 83 cm, Mus\u00E9e du Vieux-Ch\u00E2teau. Dit kruis, versierd met cabochons, maakt deel uit van de kerkschat, waarvan vele stukken zijn opgenomen of geregistreerd in de inventaris van historische monumenten (1908).\n- Tabernakel waarvan de deur is versierd met een koperen voorstelling van de Goede Herder met daarboven twee putti in de wolken.\n- Koperen plaquette aan de binnenkant van het grote westelijke portaal: \"deze deur is gebroken tijdens de inventarisatie op 6 maart 1906\""@nl . "Church of the Holy Trinity\n\nThe original church has a Romanesque plan dating from the 11th century, with a nave, a round choir and a slightly protruding transept with two apsidioles. As well as a square bell tower built on the crossing of the original transept and pierced on each side with twin bays with columns and capitals. One notices here the use of the Roussard sandstone recurrent in the Romanesque churches of the 11th century in the Bas-Maine.\n\nIn 1840, two double-gabled wings were added on each side of the nave\nThe triple-arched west portal decorated with small columns dates from the 19th century extension, enhanced by tufa stone like the semicircular window above it. The large windows with light stained glass windows were also pierced in the 19th century.\n\nThe vault of the nave has been recently restored, the 19th century plaster has been replaced by chestnut slats and the girders have been put back in place.\n\nIn the choir one can notice the tomb of the Lords of Lancheneil who had the right of burial in the church. In 1687, the construction of the high altar led to the destruction of this crypt by the parishioners. A descendant, Claude de Meaulnes, sued them and they were condemned to restore the tomb in the choir. In 1968, work led to two archaeological discoveries: a tombstone with the shield of the Mathefelons (in the absidiole on the left), and a burial vault built after the sentence of justice (tombstone dated 1691) desecrated during the revolution.\n\nQuality furniture including 3 altarpieces from the 17th century:\n-Central altarpiece of the Trinity and high altar of 1687 by Fran\u00E7ois Langlois, in Loire tuffeau and black Argentr\u00E9 marble, presenting the Holy Trinity. The central painting represents the baptism of Christ, recapitulating the Trinitarian mystery with God the Father at the very top and Jesus surmounted by the dove of the Holy Spirit. The top niche holds a statue of God the Father (a representation normally forbidden by the Council of Trent) and cherubs or putti emerging from the clouds, framed by Saint John the Baptist with the crucified lamb and another unknown Saint. On the first level, statues of Saint Peter (keys) and Saint Paul (book and sword, instrument of his torment). The two small doors give access to the apsidiolus of the chevet.\n-In the chapels dating from the 19th century extension, two side altarpieces dedicated to the Virgin and Saint Sebastian. The martyr was riddled with arrows by the men of his legion, condemned by Emperor Diocletian. He is invoked against contagious diseases.\n- Statue of Saint Julien de Brioude, 16th century, polychrome stone, 81 cm. On a masonry console, in the south apsidiolus to the right of the high altar. Saint dressed as a soldier, his left hand holds his German shaped shield and armed with yellow stars. At his feet, his helmet decorated with a plume. Born in Vienne (Is\u00E8re), a Roman soldier converted to Christianity, he fled the persecutions of Emperor Decius. He was beheaded not far from Brioude (Haute-Loire) in 304.\n- Statue of Saint-Julien, in the northern transept, the first bishop of Le Mans sent by Saint-Pierre. Represented with a stole, a cope and a mitre. A recurring statue in the Bas-Maine because the diocese was created recently, in 1855, previously dependent on the bishopric of Le Mans.\n- Christ on the cross, end of the 17th century, made of wood\n- Processional cross from 1638-39, by the silversmith Ren\u00E9 Hardy, silver and silver-gilt, 83 cm, Mus\u00E9e du Vieux-Ch\u00E2teau. Cross decorated with cabochons, it is part of the church's treasury, of which many pieces are classified or listed in the inventory of Historical Monuments (1908).\n- Tabernacle whose door is decorated with a copper representation of the Good Shepherd surmounted by two putti in the clouds.\n- Copper plate on the inside of the large west portal: \"this door was fractured during the inventory on March 6, 1906\""@en . "Iglesia de la Sant\u00EDsima Trinidad \n\nLa iglesia original tiene una planta rom\u00E1nica del siglo XI, con una nave, un coro redondo y un crucero ligeramente saliente con dos absidiolos. Tambi\u00E9n tiene un campanario cuadrado construido en el crucero del transepto primitivo y perforado a cada lado por vanos geminados con columnas y capiteles. El uso de la piedra arenisca de Roussard, habitual en las iglesias rom\u00E1nicas del siglo XI en el Bajo Maine, es notable aqu\u00ED.\n\nEn 1840 se a\u00F1adieron dos alas de dos aguas a cada lado de la nave\nEl portal occidental de triple arco decorado con columnas data de la ampliaci\u00F3n del siglo XIX, realzada con piedra de toba, al igual que la ventana semicircular situada encima. Los grandes ventanales con sus vidrieras transparentes tambi\u00E9n se hicieron en el siglo XIX.\n\nLa b\u00F3veda de la nave ha sido restaurada recientemente, el revoque del siglo XIX ha sido sustituido por listones de casta\u00F1o y las vigas se han vuelto a colocar en su sitio.\n\nEn el coro se encuentra la tumba de los se\u00F1ores de Lancheneil, que fueron enterrados en la iglesia. En 1687, la construcci\u00F3n del altar mayor provoc\u00F3 la destrucci\u00F3n de esta cripta por parte de los feligreses. Un descendiente, Claude de Meaulnes, los llev\u00F3 a los tribunales y se les orden\u00F3 reintegrar la tumba en el coro. En 1968, se hicieron dos descubrimientos arqueol\u00F3gicos: una l\u00E1pida con el escudo de Mathefelon (en el absidiole izquierdo), y una b\u00F3veda funeraria construida tras la sentencia judicial (l\u00E1pida fechada en 1691), profanada durante la Revoluci\u00F3n.\n\nMobiliario de calidad que incluye 3 retablos del siglo XVII:\n-Retablo central de la Trinidad y altar mayor de 1687 de Fran\u00E7ois Langlois, en toba ligeriana y m\u00E1rmol negro de Argentr\u00E9, que presenta a la Sant\u00EDsima Trinidad. El cuadro central representa el bautismo de Cristo, recapitulando el misterio trinitario con Dios Padre en la parte superior y Jes\u00FAs coronado por la paloma del Esp\u00EDritu Santo. El nicho superior alberga una estatua de Dios Padre (una representaci\u00F3n normalmente prohibida por el Concilio de Trento) y querubines o putti saliendo de las nubes, enmarcados por San Juan Bautista con el cordero de la crucifixi\u00F3n y otro santo desconocido. En el primer nivel, las estatuas de San Pedro (llaves) y San Pablo (libro y espada, el instrumento de su tortura). Las dos peque\u00F1as puertas dan acceso al \u00E1bside de la cabecera.\n-En las capillas de la ampliaci\u00F3n del siglo XIX hay dos retablos laterales dedicados a la Virgen y a San Sebasti\u00E1n. El m\u00E1rtir fue acribillado a flechas por los hombres de su legi\u00F3n y condenado por el emperador Diocleciano. Se le invoca contra las enfermedades contagiosas.\n- Estatua de San Juli\u00E1n de Brioude, siglo XVI, piedra policromada, 81 cm. En una consola de mamposter\u00EDa en el absidiolo sur a la derecha del altar mayor. El santo est\u00E1 vestido de soldado, con la mano izquierda sosteniendo su escudo de estilo alem\u00E1n decorado con estrellas amarillas. A sus pies, su casco decorado con un penacho. Nacido en Vienne (Is\u00E8re), soldado romano convertido al cristianismo, huy\u00F3 de las persecuciones del emperador Decio. Fue decapitado no lejos de Brioude (Alto Loira) en el a\u00F1o 304.\n- Estatua de Saint-Julien, en el crucero norte, primer obispo de Le Mans enviado por San Pedro. Representado con estola, capa y mitra. Se trata de una estatua recurrente en el Bajo Maine porque la di\u00F3cesis fue creada recientemente, en 1855, y antes depend\u00EDa del obispado de Le Mans.\n- Cristo en la cruz, finales del siglo XVII, madera\n- Cruz procesional de 1638-39, del platero Ren\u00E9 Hardy, plata y plata dorada, 83 cm, Museo del Viejo Castillo. La cruz est\u00E1 decorada con cabujones y forma parte del tesoro de la iglesia, del que muchas piezas est\u00E1n catalogadas o registradas en el inventario de Monumentos Hist\u00F3ricos (1908).\n- Tabern\u00E1culo cuya puerta est\u00E1 decorada con una representaci\u00F3n en cobre del Buen Pastor coronada por dos putti en las nubes.\n- Placa de cobre en el interior del gran portal oeste: \"esta puerta se rompi\u00F3 durante el inventario del 6 de marzo de 1906\""@es . . .