. . . . . . "Baudelaire suchte die T\u00FCr zur Unendlichkeit?\n\nVerlaine legte sein Ohr daran, um ihr Fl\u00FCstern zu erhaschen?\n\nRimbaud hingegen sprengte die T\u00FCr in St\u00FCcke...\n\nEr, der Ungeduldige, der Rebell, der nach Liebe Durstige...wird innerhalb weniger Jahre ein Werk schaffen, das so blendend wie eine Ph\u00E4me ist, bevor er in die Stille versinkt."@de . "\u00BFBaudelaire buscaba la puerta del infinito?\n\n\u00BFVerlaine pegaba el o\u00EDdo a ella para distinguir su murmullo?\n\nRimbaud, por su parte, hac\u00EDa estallar la puerta en mil pedazos...\n\n\u00C9l, el impaciente, el rebelde, el sediento de amor...construir\u00E1 en pocos a\u00F1os una obra tan deslumbrante como una ef\u00EDmera antes de sumirse en el silencio."@es . "Zocht Baudelaire de poort naar het oneindige?\n\nLiet Verlaine zijn oor ertegenaan om het gefluister te onderscheiden?\n\nRimbaud daarentegen, hij sloeg de poort aan stukken...\n\nHij, de ongeduldige, de opstandige, de naar liefde dorstende...zal in enkele jaren een oeuvre opbouwen dat even oogverblindend is als een scepter, alvorens in de stilte te verdwijnen."@nl . "Baudelaire cherchait la porte de l\u2019infini\u2026\n\nVerlaine y collait son oreille pour en distinguer le murmure\u2026\n\nRimbaud lui, fait voler la porte en \u00E9clat\u2026..\n\nLui l\u2019impatient, le r\u00E9volt\u00E9, l\u2019assoiff\u00E9 d\u2019amour...va en quelques ann\u00E9es construire une \u0153uvre aussi \u00E9blouissante qu\u2019\u00E9ph\u00E9m\u00E8re avant de s\u2019enfoncer dans le silence\u2026."@fr . "Baudelaire cercava la porta dell\u2019infinito?\n\nVerlaine vi appoggiava l\u2019orecchio per coglierne il mormorio?\n\nRimbaud, invece, faceva saltare in aria quella porta...\n\nLui, l\u2019impaziente, il ribelle, l\u2019assetato d\u2019amore...in pochi anni costruir\u00E0 un\u2019opera abbagliante come una Efemera, prima di sprofondare nel silenzio."@it . "Was Baudelaire searching for the door to infinity?\n\nDid Verlaine press his ear against it to make out its whisper?\n\nAs for Rimbaud, he blew the door to smithereens...\n\nHe\u2014the impatient one, the rebellious one, the one thirsting for love...would, in just a few years, create a body of work as dazzling as a phantom before sinking into silence."@en . . .