. . . . . . . "Die Stiftskirche Saint-Laurent liegt \"au\u00DFerhalb der Mauern\" und wurde auf Wunsch der Saloneser erbaut. Sie ist Ausdruck der geistlichen Macht der Erzbisch\u00F6fe von Arles. Der Grundstein wurde 1344 von Jean de Cardonne anstelle einer Kapelle gelegt, neben der sich ein Friedhof befand. Nach zahlreichen Unterbrechungen der Bauarbeiten (Pest, Einfall bewaffneter Banden in die Stadt, Einst\u00FCrze) wurde das Geb\u00E4ude fast anderthalb Jahrhunderte sp\u00E4ter, in den 1480er Jahren, fertiggestellt. Aufgrund ihres Status als Kollegiatskirche sollte ihre imposante Silhouette vor allem ein sichtbares Zeichen f\u00FCr die Macht der Erzbisch\u00F6fe \u00FCber die Stadt sein, da diese \u00FCber das Kanoniker-Kollegium, das den Gottesdiensten vorstand, die volle Autorit\u00E4t hatten. Die gotische Kunst hatte es schwer, die Provence zu erobern. Saint-Laurent wurde jedoch durch den achteckigen Glockenturm inspiriert, vor allem aber durch das Kreuzrippengew\u00F6lbe des Kirchenschiffs, das eine erhebliche Erh\u00F6hung des Geb\u00E4udes erm\u00F6glichte. Die Ankl\u00E4nge an den romanischen Stil sind jedoch noch sehr pr\u00E4sent: wenig Aussparung des Steins (dicke Strebepfeiler, reduzierte \u00D6ffnungen - letzteres kann auch durch den Wunsch erkl\u00E4rt werden, das Geb\u00E4ude vor dem Mistral und der Hitze zu sch\u00FCtzen - seltene skulpturale Verzierungen). Im Inneren sind Grundriss und Aufriss in ihrer Ausgewogenheit bemerkenswert: ein einziges Kirchenschiff ohne Seitenschiffe und Chorumgang, aber flankiert von 11 Seitenkapellen. Au\u00DFenrenovierung in den Jahren 2008 und 2009"@de . "Gelegen \"buiten de muren\" en gebouwd naar de wil van de Salonais, geeft de collegiale kerk Saint-Laurent uitdrukking aan de geestelijke macht van de aartsbisschoppen van Arles. De eerste steen ervan werd in 1344 gelegd door Jean de Cardonne op de plaats van een kapel met ernaast een kerkhof. Na talrijke onderbrekingen in de bouw (plagen, invasie van de stad door gewapende bendes, instortingen) werd het gebouw bijna anderhalve eeuw later, in de jaren 1480, voltooid. Door haar status van collegiale kerk is haar imposante silhouet vooral een zichtbaar teken van de greep van de aartsbisschoppen op de stad, aangezien zij het volledige gezag hadden over het college van kanunniken dat de diensten voorzat. De gotische kunst had moeite om de Provence te veroveren. Saint-Laurent werd er niettemin door ge\u00EFnspireerd in zijn achthoekige klokkentoren, maar vooral door het gewelf van het schip op een geribbelde kruising, waardoor het gebouw aanzienlijk kon worden verhoogd. Er zijn echter nog steeds resten van de Romaanse stijl aanwezig: weinig uitholling van de steen (dikke steunberen, beperkte openingen - deze laatste opmerking kan ook worden verklaard door de wens om het gebouw te beschermen tegen de mistral en de hitte - schaarste aan gebeeldhouwde versieringen). Binnenin zijn de plattegrond en de gevel opmerkelijk evenwichtig: een enkel schip, zonder zijbeuken of kooromgang, maar geflankeerd door 11 zijkapellen. Renovatie van de buitenkant in 2008 en 2009"@nl . "Situata \"fuori dalle mura\" e costruita per volont\u00E0 dei Salonais, la Collegiata di Saint-Laurent esprime il potere spirituale degli arcivescovi di Arles. La sua prima pietra fu posta nel 1344 da Jean de Cardonne al posto di una cappella con accanto un cimitero. Dopo numerose interruzioni nelle campagne di costruzione (pestilenze, invasione della citt\u00E0 da parte di bande armate, crolli), l'edificio fu completato quasi un secolo e mezzo dopo, negli anni Ottanta del Quattrocento. Per il suo status di chiesa collegiata, la sua imponente sagoma \u00E8 soprattutto un segno visibile del dominio degli arcivescovi sulla citt\u00E0, che avevano piena autorit\u00E0 sul collegio dei canonici che presiedevano le funzioni. L'arte gotica ha avuto difficolt\u00E0 a conquistare la Provenza. Saint-Laurent si \u00E8 comunque ispirato ad essa per il suo campanile ottagonale, ma soprattutto per la volta della navata centrale su un incrocio di nervature, che ha permesso di rialzare notevolmente l'edificio. Le reminiscenze dello stile romanico sono tuttavia ancora molto presenti: poco scavo nella pietra (contrafforti spessi, aperture ridotte - quest'ultima osservazione si spiega anche con il desiderio di proteggere l'edificio dal maestrale e dal caldo - scarsit\u00E0 di decorazioni scolpite). All'interno, la pianta e l'alzato sono notevolmente equilibrati: un'unica navata, senza navate n\u00E9 deambulatorio, ma affiancata da 11 cappelle laterali. Ristrutturazione esterna nel 2008 e 2009"@it . "Situ\u00E9e \"hors les murs\" et b\u00E2tie par la volont\u00E9 des Salonais, la coll\u00E9giale Saint-Laurent exprime le pouvoir spirituel des archev\u00EAques d'Arles. Sa premi\u00E8re pierre est pos\u00E9e en 1344 par Jean de Cardonne en lieu et place d'une chapelle aupr\u00E8s de laquelle se trouvait un cimeti\u00E8re. Suite \u00E0 de nombreuses interruptions des campagnes de construction (pestes, invasion de la ville par des bandes arm\u00E9s, effondrements), l'\u00E9difice est achev\u00E9 pr\u00E8s d'un si\u00E8cle et demi plus tard, dans les ann\u00E9es 1480. De par son statut de coll\u00E9giale, son imposante silhouette se veut avant tout un signe visible de l'emprise des archev\u00EAques sur la ville, ces derniers ayant toute autorit\u00E9 sur le coll\u00E8ge de chanoines qui pr\u00E9sident aux offices. L'art gothique eut du mal \u00E0 conqu\u00E9rir la Provence. Saint-Laurent s'en inspire pourtant dans son clocher octogonal, mais surtout par le vo\u00FBtement de sa nef sur crois\u00E9e d'ogives, qui permet une \u00E9l\u00E9vation importante de l'\u00E9difice. Les r\u00E9miniscences du style roman sont cependant encore tr\u00E8s pr\u00E9sentes : peu d'\u00E9videment de la pierre (contreforts \u00E9pais, ouvertures r\u00E9duites - ce dernier constat pouvant aussi s'expliquer par la volont\u00E9 de prot\u00E9ger l'\u00E9difice du mistral et de la chaleur - raret\u00E9 des d\u00E9cors sculpt\u00E9s). A l'int\u00E9rieur, plan et \u00E9l\u00E9vation sont remarquables dans leur \u00E9quilibre : nef unique, sans bas-c\u00F4t\u00E9s ni d\u00E9ambulatoire, mais flanqu\u00E9e de 11 chapelles lat\u00E9rales. R\u00E9novation ext\u00E9rieure en 2008 et 2009"@fr . "Situada \"fuera de las murallas\" y construida por voluntad de los saloneses, la Colegiata de San Lorenzo expresa el poder espiritual de los arzobispos de Arles. Su primera piedra fue colocada en 1344 por Jean de Cardonne en lugar de una capilla con un cementerio al lado. Tras numerosas interrupciones en las campa\u00F1as de construcci\u00F3n (pestes, invasi\u00F3n de la ciudad por bandas armadas, derrumbes), el edificio se termin\u00F3 casi un siglo y medio despu\u00E9s, en la d\u00E9cada de 1480. Por su condici\u00F3n de colegiata, su imponente silueta es sobre todo un signo visible del dominio de los arzobispos sobre la ciudad, ya que ten\u00EDan plena autoridad sobre el colegio de can\u00F3nigos que presid\u00EDa los oficios. El arte g\u00F3tico tuvo dificultades para conquistar la Provenza. Sin embargo, Saint-Laurent se inspir\u00F3 en ella en su campanario octogonal, pero sobre todo en la b\u00F3veda de su nave sobre un crucero de crucer\u00EDa, que permiti\u00F3 elevar considerablemente el edificio. Sin embargo, las reminiscencias del estilo rom\u00E1nico siguen estando muy presentes: poco ahuecamiento de la piedra (gruesos contrafuertes, aberturas reducidas -esta \u00FAltima observaci\u00F3n se explica tambi\u00E9n por el deseo de proteger el edificio del mistral y del calor-, escasez de decoraciones esculpidas). En el interior, la planta y el alzado est\u00E1n notablemente equilibrados: una sola nave, sin pasillos ni deambulatorio, pero flanqueada por 11 capillas laterales. Renovaci\u00F3n exterior en 2008 y 2009"@es . "Situated \"outside the walls\" and built by the will of the Salonais, the collegiate church of Saint-Laurent expresses the spiritual power of the archbishops of Arles. Its first stone was laid in 1344 by Jean de Cardonne in place of a chapel with a cemetery next to it. Following numerous interruptions in the construction campaigns (plagues, invasion of the city by armed bands, collapses), the building was completed nearly a century and a half later, in the 1480's. Because of its status as a collegiate church, its imposing silhouette is above all a visible sign of the archbishops' hold over the city, as they had full authority over the college of canons who presided at the services. Gothic art had difficulty in conquering Provence. However, Saint-Laurent was inspired by it in its octagonal bell tower, but above all by the vaulting of its nave over a cross vault, which allowed the building to rise significantly. The reminiscences of the Romanesque style are still very present however: few stone hollows (thick buttresses, reduced openings - this last observation can also be explained by the desire to protect the building from the mistral and heat - rarity of sculpted decorations). Inside, the plan and elevation are remarkable in their balance: a single nave, without aisles or ambulatory, but flanked by 11 side chapels. Exterior renovation in 2008 and 2009"@en . . .