"Le Castrum druentioe, encore appel\u00E9 ch\u00E2teau du Duc de Guise, fortifi\u00E9 \u00E0 la fin de l'empire romain, est un emplacement strat\u00E9gique pour surveiller la vall\u00E9e de la Durance. Ce site t\u00E9moigne des bouleversements de l'histoire d'Orgon et de la Provence."@fr . "Castrum druentioe, also known as Ch\u00E2teau du Duc de Guise, fortified at the end of the Roman Empire, is a strategic location for guarding the Durance valley. The site bears witness to the upheavals in the history of Orgon and Provence."@en . . . . . . "Le Castrum druentioe, encore appel\u00E9 ch\u00E2teau du Duc de Guise, fortifi\u00E9 \u00E0 la fin de l'empire romain, est un emplacement strat\u00E9gique pour surveiller la vall\u00E9e de la Durance. Ce site t\u00E9moigne des bouleversements de l'histoire d'Orgon et de la Provence."@fr . "Il Castrum druentioe, noto anche come castello del Duca di Guisa, fortificato alla fine dell'Impero Romano, \u00E8 un luogo strategico per sorvegliare la valle della Durance. Questo sito testimonia gli sconvolgimenti della storia di Orgon e della Provenza."@it . "El Castrum druentioe, tambi\u00E9n conocido como el castillo del duque de Guisa, fortificado a finales del Imperio Romano, es un lugar estrat\u00E9gico para vigilar el valle del Durance. Este lugar es testigo de los avatares de la historia de Orgon y de Provenza."@es . "Castrum druentioe, also known as Ch\u00E2teau du Duc de Guise, fortified at the end of the Roman Empire, is a strategic location for guarding the Durance valley. The site bears witness to the upheavals in the history of Orgon and Provence."@en . "Het Castrum druentioe, ook bekend als het kasteel van de hertog van Guise, versterkt aan het einde van het Romeinse Rijk, is een strategische plek om over de vallei van de Durance te waken. Deze plek getuigt van de omwentelingen in de geschiedenis van Orgon en de Provence."@nl . "Das Castrum druentioe, auch Schloss des Herzogs von Guise genannt, wurde am Ende des R\u00F6mischen Reiches befestigt und war ein strategischer Ort, um das Tal der Durance zu \u00FCberwachen. Dieser Ort zeugt von den Umw\u00E4lzungen in der Geschichte Orgons und der Provence."@de . . "Le ch\u00E2teau actuel du Duc de Guise a \u00E9t\u00E9 implant\u00E9 sur un ancien poste militaire\r\ninstall\u00E9 d\u00E8s la fin de l\u2019Antiquit\u00E9 et d\u00E9truit au VIe si\u00E8cle par les Wisigoths.\r\nReconstruit au XI\u00E8me si\u00E8cle, il devient l\u2019un des fiefs du comte de Provence.\r\nDavantage poste de surveillance que ch\u00E2teau f\u00E9odal destin\u00E9 \u00E0 \u00EAtre habiter, il permet de contr\u00F4ler les passages dans la vall\u00E9e de la Durance et d\u2019assurer, via le paiement de taxes de p\u00E9age, des revenus au comte de Provence.\r\nAu XV\u00E8me si\u00E8cle, le ch\u00E2teau appartient toujours aux comtes de Provence et notamment au roi Ren\u00E9e (1409-1480). Celui-ci est \u00E9galement duc consort de Lorraine, duc d\u2019Anjou, roi de Naples, roi de J\u00E9rusalem, roi de Sicile ainsi que seigneur et comte de Guise. Le ch\u00E2teau prend alors le nom de ce titre.\r\nEn 1444, le ch\u00E2teau int\u00E8gre la dot de Yolande, la fille du roi Ren\u00E9. Son mariage avec Ferry II de Lorraine fait passer ainsi ce fief sous le giron Lorrain. Le ch\u00E2teau\r\ndevient donc la propri\u00E9t\u00E9 de l\u2019illustre famille des Lorraine-Guise qui gardent le ch\u00E2teau jusqu\u2019\u00E0 la R\u00E9volution.\r\nLa Provence est int\u00E9gr\u00E9e au royaume de France en 1487, ce qui n\u2019est pas le cas de la Lorraine. Louis XI craignant un soul\u00E8vement des Proven\u00E7aux fait raser le ch\u00E2teau. La famille de Guise le fait reconstruire au XVI\u00E8me si\u00E8cle mais il est une nouvelle fois d\u00E9truit, en 1630, par Richelieu.\r\n\r\nLe ch\u00E2teau a \u00E9t\u00E9 directement b\u00E2ti sur le rocher. Il dispose d\u2019une mise en d\u00E9fense naturelle gr\u00E2ce \u00E0 la falaise mais \u00E9tait \u00E9galement prot\u00E9g\u00E9 par une enceinte. Les vestiges t\u00E9moignent de trois ensembles de b\u00E2timents situ\u00E9s entre l\u2019enceinte et le point le plus haut. Au nord, est conserv\u00E9 le donjon de forme losangique (10 m\u00E8tres de c\u00F4t\u00E9) qui dispose de murs \u00E9pais (2 m\u00E8tres). Les cha\u00EEnages d\u2019angles sont soign\u00E9s avec des pierres de taille \u00E0 bossage. Les murs, parement\u00E9s, sont constitu\u00E9s de moelles de petites et moyennes dimensions parfois grossi\u00E8rement \u00E9quarris. Au moins trois niveaux ont \u00E9t\u00E9 identifi\u00E9s gr\u00E2ce aux ressauts destin\u00E9s \u00E0 positionner les planchers. Une citerne occupait certainement le niveau inf\u00E9rieur. Plus au sud, figure le logis, oblong, constitu\u00E9 de murs \u00E9pais (1,5 m\u00E8tres environ), probablement divis\u00E9 en trois salles et prot\u00E9g\u00E9, au sud, par un foss\u00E9.\r\nEntre l\u2019enceinte et le ch\u00E2teau figure enfin la zone nomm\u00E9e basse-cour, par opposition \u00E0 la haute-cour dans laquelle figure le donjon. Cet espace \u00E9tait g\u00E9n\u00E9ralement r\u00E9serv\u00E9 \u00E0 l\u2019implantation des unit\u00E9s d\u2019habitation. Il ne s\u2019agit donc pas d\u2019une zone de culture ou d\u2019\u00E9levage comme le nom pourrait le laisser croire."@fr . "Het huidige kasteel van de hertog van Guise is gebouwd op een oude militaire post\r\nge\u00EFnstalleerd aan het einde van de Oudheid en verwoest in de 6e eeuw door de Visigoten.\r\nHerbouwd in de 11e eeuw, werd het een van de leengoederen van de graaf van de Provence.\r\nHet was meer een bewakingspost dan een feodaal kasteel dat bestemd was om te worden bewoond, maar het maakte het mogelijk de doorgangen in de vallei van de Durance te controleren en via de betaling van tolheffingen de inkomsten van de graaf van de Provence te verzekeren.\r\nIn de 15e eeuw behoorde het kasteel nog toe aan de graven van de Provence en in het bijzonder aan koning Ren\u00E9e (1409-1480). Hij was ook hertog van Lotharingen, hertog van Anjou, koning van Napels, koning van Jeruzalem, koning van Sicili\u00EB en heer en graaf van Guise. Het kasteel kreeg toen de naam van deze titel.\r\nIn 1444 maakte het kasteel deel uit van de bruidsschat van Yolande, de dochter van koning Ren\u00E9. Haar huwelijk met Ferry II van Lotharingen bracht dit leengoed in de schoot van Lotharingen. Het kasteel\r\nwerd eigendom van de illustere familie Lorraine-Guise die het kasteel behield tot aan de Revolutie.\r\nDe Provence werd in 1487 onderdeel van het koninkrijk Frankrijk, wat niet gold voor Lotharingen. Lodewijk XI, die een opstand van de Proven\u00E7aalse bevolking vreesde, liet het kasteel met de grond gelijk maken. De familie Guise liet het in de 16e eeuw herbouwen, maar het werd in 1630 opnieuw verwoest door Richelieu.\r\n\r\nHet kasteel is direct op de rots gebouwd. Het heeft een natuurlijke verdediging dankzij de klif, maar werd ook beschermd door een muur. De overblijfselen tonen drie sets gebouwen tussen de muur en het hoogste punt. In het noorden is de ruitvormige donjon (10 meter aan elke kant) met dikke muren (2 meter) bewaard gebleven. De quoins zijn zorgvuldig geketend met asbouten met nokken. De muren zijn bekleed met klein en middelgroot puin, soms ruw gehakt. Er zijn ten minste drie niveaus ge\u00EFdentificeerd dankzij de uitsteeksels waarmee de vloeren zijn geplaatst. Op de onderste verdieping was zeker een regenbak aanwezig. Verder naar het zuiden ligt de langwerpige woning, met dikke muren (ongeveer 1,5 meter), waarschijnlijk verdeeld in drie kamers en aan de zuidkant beschermd door een gracht.\r\nTussen de ommuring en het kasteel ligt het gebied dat bekend staat als de onderste binnenplaats, in tegenstelling tot de bovenste binnenplaats waarin de donjon zich bevindt. Dit gebied was over het algemeen gereserveerd voor de bouw van woningen. Het gaat dus niet om een teelt- of veeteeltgebied, zoals de naam doet vermoeden."@nl . "The 'Castrum druentioe', still called the Ch\u00E2teau of the Duc de Guise, is a former Celto-Ligurian oppidum built in a strategic location. It was fortified at the end of the Roman Empire and was a strategic point for keeping watch over the Durance Valley. A population of men-at-arms and shepherds lived at the base of the fortress. The stronghold was destroyed in the 6th century by the Visigoths, who had come to lay siege to Arles. It was rebuilt in the 11th century and became the fiefdom of the Counts of Provence. In the 12th century, it was a well-known military fortress responsible for keeping watch over the Durance Valley. It was a place of justice and a dreaded prison. Louis XI had it destroyed again in 1483. It was taken over by the De Guise family during the Catholic Holy League in the 16th century, but was demolished for a fourth and final time by Richelieu in 1630, following orders from Louis XIII, to the great relief of the villagers. This remarkable site bears witness to the chequered history of Orgon and Provence.\r\nIt hosts a Mediaeval Festival and banquet every year on the first Saturday in July."@en . "Posizione strategica, il \u201CCastrum druentioe\u201D denominato anche castello del Duca di Guisa, antico oppido celto-ligure, fortificato alla fine dell'impero romano, \u00E8 un luogo strategico per sorvegliare la valle della Durance. Sotto la fortezza viveva una popolazione di uomini d'arme e di pastori. La piazzaforte fu distrutta nel corso del VI secolo dai Visigoti che assediarono Arles. Ricostruita nell'XI secolo, divenne il feudo dei conti di Provenza. \u00C8 nel XII secolo una fortezza militare rinomata, incaricata della sorveglianza della valle della Durance. \u00C8 un luogo di giustizia e una prigione temuta. Luigi XI la fece abbattere di nuovo nel 1483. Eretta di nuovo nel XVI secolo dal Casato di Guisa durante la Lega, fu smantellata una quarta ed ultima volta sotto Luigi XIII da parte di Richelieu nel 1630, con grande sollievo dei contadini. Questo luogo notevole testimonia gli sconvolgimenti della storia di Orgon e della Provenza.\r\nAccoglie ogni anno, il primo sabato di luglio, la Festa medievale e il suo banchetto."@it . "Emplazamiento estrat\u00E9gico, el \"Castrum druentioe\" todav\u00EDa llamado castillo del Duque de Guise, antiguo oppidum celto-ligur, fortificado a finales del imperio romano, es un punto estrat\u00E9gico para vigilar el valle del Durance. En la parte baja de la fortaleza viv\u00EDa una poblaci\u00F3n de hombres de armas y de pastores. La fortaleza fue destruida en el siglo VI por los Visigodos venidos para asediar Arles. Reconstruida en el siglo XI, se convirti\u00F3 en el feudo de los condes de Provenza. En el siglo XII fue una fortaleza militar reputada, encargada de vigilar el valle del Durance. Es un lugar de justicia y una prisi\u00F3n temida. Luis XI la hizo derribar de nuevo en 1483. Reconstruida en el siglo XVI por la familia De Guise durante la Liga, fue desmantelada una cuarta y \u00FAltima vez bajo Luis XIII, por Richelieu en 1630 para el gran alivio de los lugare\u00F1os. Este emplazamiento destacable es testigo de las conmociones de la historia de Orgon y de Provenza.\r\nAcoge todos los a\u00F1os el primer s\u00E1bado de julio la Fiesta Medieval y su banquete."@es . "Das \u201CCastrum druentioe\u201D, auch \"Ch\u00E2teau du Duc de Guise\" (Schloss des Herzogs von Guise) genannt, geht auf ein ehemaliges keltisch-ligurisches Oppidum zur\u00FCck (lat. Oppidum = befestigte, stadtartig angelegte Siedlung), das am Ende des R\u00F6mischen Reiches als ein strategisch wichtiger Punkt angelegt wurde, um das Tal der Durance zu \u00FCberwachen. Die Bev\u00F6lkerung, die unterhalb der Festung lebte, bestand aus bewaffneten M\u00E4nnern und Sch\u00E4fern. Der befestigte Platz wurde im 6.\u00A0Jhd. von den Westgoten zerst\u00F6rt, die gekommen waren, um Arles zu belagern. Im 11.\u00A0Jhd. wieder aufgebaut, wurde er zur Hochburg der Grafen der Provence. Im 12.\u00A0Jhd. befand sich hier eine bekannte milit\u00E4rische Festung, deren Aufgabe darin bestand, das Tal der Durance zu \u00FCberwachen. Sie war ein Ort der Rechtsprechung und ein ber\u00FChmt-ber\u00FCchtigtes Gef\u00E4ngnis. Ludwig XI. lie\u00DF sie 1483 erneut abrei\u00DFen. Von der Familie De Guise w\u00E4hrend der \"Ligue\" im 16.\u00A0Jhd. erneut aufgebaut, wurde sie zum vierten und letzten Mal unter Ludwig XIII. von Richelieu im Jahre 1630 zur gro\u00DFen Erleichterung der Dorfbewohner abgerissen. Diese bemerkenswerte St\u00E4tte zeugt von der wechselvollen Geschichte Orgons und der Provence.\r\nHier findet allj\u00E4hrlich am ersten Samstag im Juli das Mittelalter-Fest mit gro\u00DFem Bankett statt."@de . . .