. . . . . . "Luy\u00E8res est une commune de 442 habitants et de 17,37 km\u00B2. Ses habitants sont les luyons et les luyonnes. Ce charmant village appartenant \u00E0 la communaut\u00E9 de communes For\u00EAts, Lacs, Terres en Champagne est situ\u00E9 \u00E0 une dizaine de kilom\u00E8tre au nord-est de Troyes et aux portes du Parc naturel r\u00E9gional de la For\u00EAt d'Orient. Le village est fort ancien ; il existait d\u00E9j\u00E0 au IXe si\u00E8cle. Guitier abb\u00E9 de St Loup de Troyes rapporte en ses m\u00E9moires (fin du XIIe si\u00E8cle) avoir vu aux archives de son abbaye un titre par lequel le roi Charles le chauve fit don \u00E0 cette abbaye de la Terre de Luy\u00E8res et de Colaverdey. Il existait sur la commune un ch\u00E2teau dont il reste un pan de mur et les communs. Principales curiosit\u00E9s : - l'\u00E9glise St Julien, class\u00E9e monument historique du XVe et XVIe si\u00E8cle et enti\u00E8rement restaur\u00E9e, - ses statuaires champenoises du XVIe si\u00E8cle, - ses vitraux du XVIe si\u00E8cle et ses vitraux modernes, - son autel du XVIIIe si\u00E8cle, - son jub\u00E9 du XVIe si\u00E8cle (l'un des 20 jub\u00E9s de France). Cette \u00E9glise a \u00E9t\u00E9 enti\u00E8rement restaur\u00E9e. Etape gourmande \u00E0 la brasserie \"Au Champenois\" pour 13\u20AC Eglise St Julien Apr\u00E8s 35 ann\u00E9es de fermeture et de restauration, l\u2019\u00E9glise St Julien de Luy\u00E8res a \u00E9t\u00E9 inaugur\u00E9e le samedi 19 septembre 2009. L'int\u00E9rieur de l'\u00E9difice, d\u00E9labr\u00E9 et dangereusement instable, est en effet demeur\u00E9 inaccessible pendant trente-cinq ans. Aussi est-ce avec grand bonheur que le maire, G\u00E9rard Schild, a c\u00E9l\u00E9br\u00E9 sa r\u00E9ouverture, rendant hommage \u00E0 la pers\u00E9v\u00E9rance de ses pr\u00E9d\u00E9cesseurs, Jean Sebille et Serge Hibon. Les travaux, d'une grande ampleur, ont \u00E9t\u00E9 cofinanc\u00E9s par le D\u00E9partement, la R\u00E9gion et l'\u00C9tat. Dominique Voix, conseiller g\u00E9n\u00E9ral, Herv\u00E9 Aubriet, conseiller r\u00E9gional, Mgr Marc Stenger, \u00E9v\u00EAque de Troyes, et Christian Rouyer, pr\u00E9fet de l'Aube, se sont f\u00E9licit\u00E9s de la valorisation de ce patrimoine commun, per\u00E7u comme un h\u00E9ritage culturel et spirituel. Class\u00E9e monument historique en 1958, cette b\u00E2tisse d'architecture m\u00E9di\u00E9vale flamboyante est une \u00E9glise-halle, repr\u00E9sentative des constructions de la ceinture troyenne. C'est que l'\u00E9glise revient de loin\u2026 Huit vo\u00FBtes \u00E9taient effondr\u00E9es, une for\u00EAt d'\u00E9tais supportait l'\u00E9difice, dont les murs \u00E9taient alt\u00E9r\u00E9s par les lichens. Les sols et vitraux, en pi\u00E8tre \u00E9tat, \u00E9taient d\u00E9pos\u00E9s, le mobilier entrepos\u00E9 et poussi\u00E9reux\u2026 Il a fallu aux compagnons doigt\u00E9 et minutie pour rendre aux lieux leur beaut\u00E9 tout en respectant leur \u00E2me. Visiteurs et fid\u00E8les appr\u00E9cieront notamment le splendide jub\u00E9 en bois sculpt\u00E9, datant de 1552, qui a \u00E9t\u00E9 avanc\u00E9 d'une trav\u00E9e pour une meilleure visibilit\u00E9. Pour visiter l'\u00E9glise, s'adresser \u00E0 Monique Lefebvre (T\u00E9l : 03.25.41.01.92) ou \u00E0 G\u00E9rard Schild (T\u00E9l : 03.25.41.01.11). Le jub\u00E9 Le terme Jub\u00E9 vient de l\u2019expression latine \u00AB JUBE, DOMINE, BENEDICERE \u00BB (Seigneur b\u00E9nissez-nous). A l\u2019origine les jub\u00E9s sont situ\u00E9s entre le ch\u0153ur et la nef, il poss\u00E8de \u00E9galement une barri\u00E8re en bois. Cette s\u00E9paration avait pour origine le fait que le peuple ne pouvait assister \u00E0 la cons\u00E9cration (transformation de l\u2019eau en vin et du pain en corps du Christ). Ils furent pratiquement tous d\u00E9truits apr\u00E8s le concile de Trente et la r\u00E9volution fran\u00E7aise. Il ne reste en France qu\u2019un vingtaine de jub\u00E9 (St Etienne du Mont \u00E0 Paris, La Chaise-Dieu, Brou \u2026) Cinq sont dans la r\u00E9gion (St Florentin, Villemaur sur Vanne, L\u2019Epine, La Madeleine \u00E0 Troyes et Luy\u00E8res). Le jub\u00E9 de Luy\u00E8res, d\u2019une longueur de 5 m\u00E8tres et d\u2019une largeur de 2 m\u00E8tres est en bois. Il repose sur six poteaux ruban\u00E9s et \u00E9caill\u00E9s avec chapiteaux \u00E0 facettes et bases \u00E0 talons. Il date du XVIe si\u00E8cle (1552). Il est compos\u00E9 de 46 panneaux finement sculpt\u00E9s et cisel\u00E9s (16 sur chaque face, 7 sur les faces lat\u00E9rales). Ce sont des panneaux en fenestrages ajour\u00E9s, d\u00E9cor\u00E9s de fleurs de lys couronn\u00E9es, des blasons aux armes de France et au monogramme du Christ, attributs de la passion. Lors du pr\u00EAche des pr\u00EAtres, ces derniers montaient sur les jub\u00E9s pour s\u2019adresser au peuple."@fr . "Luy\u00E8res \u00E8 un comune con 442 abitanti e una superficie di 17,37 km\u00B2. I suoi abitanti sono i Luyons e i Luyonnes. Questo incantevole villaggio, che fa parte della comunit\u00E0 di comuni For\u00EAts, Lacs, Terres en Champagne, si trova a una decina di chilometri a nord-est di Troyes, alle porte del Parco Naturale Regionale della For\u00EAt d'Orient. Il villaggio ha una lunga storia, che risale al IX secolo. Nelle sue memorie (fine del XII secolo), Guitier, abate di St Loup de Troyes, riferisce di aver visto negli archivi della sua abbazia un titolo con cui il re Carlo il Calvo donava all'abbazia le terre di Luy\u00E8res e Colaverdey. Nel comune esisteva un castello, di cui rimangono un tratto di mura e gli annessi. Principali attrazioni: - la chiesa di St Julien, monumento storico classificato del XV e XVI secolo, completamente restaurata, - le sue statue di Champagne del XVI secolo, - le sue vetrate del XVI secolo e moderne, - l'altare del XVIII secolo, - il paravento del XVI secolo (uno dei 20 in Francia). La chiesa \u00E8 stata completamente restaurata. Sosta gastronomica alla brasserie \"Au Champenois\" per 13? Eglise St Julien Dopo 35 anni di chiusura e restauro, la chiesa di St Julien de Luy\u00E8res \u00E8 stata inaugurata sabato 19 settembre 2009. L'interno dell'edificio, fatiscente e pericolosamente instabile, \u00E8 rimasto inaccessibile per trentacinque anni. \u00C8 stato quindi con grande piacere che il sindaco G\u00E9rard Schild ne ha celebrato la riapertura, rendendo omaggio alla perseveranza dei suoi predecessori, Jean Sebille e Serge Hibon. Gli ampi lavori sono stati cofinanziati dal Dipartimento, dalla Regione e dallo Stato. Dominique Voix, Consigliere generale, Herv\u00E9 Aubriet, Consigliere regionale, Mons. Marc Stenger, Vescovo di Troyes, e Christian Rouyer, Prefetto dell'Aube, hanno espresso il loro compiacimento per la valorizzazione di questo patrimonio comune, considerato un'eredit\u00E0 culturale e spirituale. Classificato come monumento storico nel 1958, questo edificio dall'architettura medievale fiammeggiante \u00E8 una chiesa a sala, rappresentativa degli edifici della circonvallazione di Troyes. La chiesa ha fatto molta strada? Otto volte erano crollate e una foresta di puntelli sosteneva l'edificio, le cui pareti erano state alterate dai licheni. I pavimenti e le vetrate erano in cattivo stato di manutenzione e gli arredi erano conservati e impolverati? Gli operai hanno impiegato molta abilit\u00E0 e attenzione ai dettagli per ripristinare la bellezza del sito rispettandone l'anima. I visitatori e i fedeli apprezzeranno in particolare lo splendido paravento in legno intagliato del 1552, che \u00E8 stato spostato in avanti di una campata per una migliore visibilit\u00E0. Per visitare la chiesa, contattare Monique Lefebvre (tel. 03.25.41.01.92) o G\u00E9rard Schild (tel. 03.25.41.01.11). Il paravento Il termine paravento deriva dall'espressione latina \"JUBE, DOMINE, BENEDICERE\" (Signore benedicici). In origine, i paraventi si trovavano tra il coro e la navata e avevano anche una barriera di legno. La ragione di questa separazione era che il popolo non poteva assistere alla consacrazione (la trasformazione dell'acqua in vino e del pane in corpo di Cristo). Quasi tutti sono stati distrutti dopo il Concilio di Trento e la Rivoluzione francese. In Francia sono rimasti solo una ventina di paraventi (St Etienne du Mont a Parigi, La Chaise-Dieu, Brou, ecc.) e cinque nella regione (St Florentin, Villemaur sur Vanne, L'Epine, La Madeleine a Troyes e Luy\u00E8res). Il paravento di Luy\u00E8res, lungo 5 metri e largo 2, \u00E8 in legno. Poggia su sei pali a fascia e scheggiati con capitelli sfaccettati e basi a tacco. Risale al XVI secolo (1552). \u00C8 composta da 46 pannelli finemente intagliati e cesellati (16 per lato, 7 ai lati). Questi pannelli traforati sono decorati con gigli coronati, stemmi di Francia e il monogramma di Cristo, attributi della Passione. Quando i sacerdoti predicavano, salivano sui paraventi per rivolgersi al popolo."@it . "Luy\u00E8res is a commune of 442 inhabitants and 17.37 km\u00B2. Its inhabitants are the Luyons and Luyonnes. This charming village, part of the For\u00EAts, Lacs, Terres en Champagne community of municipalities, is located some ten kilometers northeast of Troyes, at the gateway to the For\u00EAt d'Orient Regional Nature Park. The village has a long history, dating back to the 9th century. In his memoirs (late 12th century), Guitier, abbot of St Loup de Troyes, reports having seen in his abbey's archives a title by which King Charles the Bald donated the lands of Luy\u00E8res and Colaverdey to the abbey. The commune once boasted a ch\u00E2teau, of which a section of wall and the outbuildings remain. Main sights: - St Julien church, a listed 15th and 16th-century monument that has been fully restored, - 16th-century Champagne statuary, - 16th-century and modern stained-glass windows, - 18th-century altar, - 16th-century rood screen (one of 20 in France). The church has been fully restored. Gourmet stopover at the \"Au Champenois\" brasserie for 13? Eglise St Julien After 35 years of closure and restoration, the church of St Julien de Luy\u00E8res was inaugurated on Saturday September 19, 2009. The interior of the building, dilapidated and dangerously unstable, remained inaccessible for thirty-five years. Mayor G\u00E9rard Schild was delighted to celebrate its reopening, paying tribute to the perseverance of his predecessors, Jean Sebille and Serge Hibon. The extensive work was co-financed by the D\u00E9partement, the R\u00E9gion and the State. Dominique Voix, General Councillor, Herv\u00E9 Aubriet, Regional Councillor, Mgr Marc Stenger, Bishop of Troyes, and Christian Rouyer, Prefect of Aube, all welcomed the enhancement of this shared heritage, seen as a cultural and spiritual legacy. Classified as a historic monument in 1958, this building of flamboyant medieval architecture is a hall church, representative of the buildings of the Troyes belt. The church has come a long way? Eight vaults had collapsed, and a forest of props supported the building, whose walls had been altered by lichen. Floors and stained-glass windows in poor condition had been removed, and furniture stored in dusty conditions? It took a great deal of skill and attention to detail to restore the beauty and soul of the building. Visitors and faithful alike will appreciate the splendid carved wooden rood screen dating from 1552, which has been moved forward one bay for better visibility. To visit the church, please contact Monique Lefebvre (Tel: 03.25.41.01.92) or G\u00E9rard Schild (Tel: 03.25.41.01.11). The rood screen The term rood screen comes from the Latin expression \"JUBE, DOMINE, BENEDICERE\" (Lord bless us). Originally, rood screens were located between the choir and the nave, and also featured a wooden barrier. The reason for this separation was that the people could not attend the consecration (transformation of water into wine and bread into the body of Christ). Almost all were destroyed after the Council of Trent and the French Revolution. Only around twenty rood screens remain in France (St Etienne du Mont in Paris, La Chaise-Dieu, Brou, etc.). Five are in the region (St Florentin, Villemaur sur Vanne, L?Epine, La Madeleine in Troyes and Luy\u00E8res). The Luy\u00E8res rood screen, 5 meters long and 2 meters wide, is made of wood. It rests on six ribboned and chipped posts with faceted capitals and heeled bases. It dates from the 16th century (1552). It is composed of 46 finely carved panels (16 on each side, 7 on the sides). These openwork panels are decorated with crowned fleurs-de-lis, coats of arms of France and the monogram of Christ, attributes of the Passion. When the priests preached, they climbed the rood screens to address the people."@en . "Luy\u00E8res es un municipio de 442 habitantes y 17,37 km\u00B2 de superficie. Sus habitantes son los Luyons y los Luyonnes. Este encantador pueblo, perteneciente a la comunidad de municipios de For\u00EAts, Lacs, Terres en Champagne, est\u00E1 situado a unos diez kil\u00F3metros al noreste de Troyes, a las puertas del Parque Natural Regional de For\u00EAt d'Orient. El pueblo tiene una larga historia, que se remonta al siglo IX. En sus memorias (finales del siglo XII), Guitier, abad de St Loup de Troyes, relata haber visto en los archivos de su abad\u00EDa un t\u00EDtulo por el que el rey Carlos el Calvo donaba a la abad\u00EDa las tierras de Luy\u00E8res y Colaverdey. En el municipio exist\u00EDa un castillo del que se conservan un tramo de muralla y las dependencias. Principales lugares de inter\u00E9s: - la iglesia de St Julien, monumento hist\u00F3rico protegido de los siglos XV y XVI, totalmente restaurada, - sus estatuas de Champagne del siglo XVI, - sus vidrieras del siglo XVI y modernas, - su altar del siglo XVIII, - su retablo del siglo XVI (uno de los 20 existentes en Francia). La iglesia ha sido completamente restaurada. Parada gastron\u00F3mica en la brasserie \"Au Champenois\" por 13? Eglise St Julien Tras 35 a\u00F1os de cierre y restauraci\u00F3n, la iglesia de St Julien de Luy\u00E8res se inaugur\u00F3 el s\u00E1bado 19 de septiembre de 2009. El interior del edificio, ruinoso y peligrosamente inestable, permaneci\u00F3 inaccesible durante treinta y cinco a\u00F1os. Por ello, el alcalde G\u00E9rard Schild celebr\u00F3 con gran placer su reapertura, rindiendo homenaje a la perseverancia de sus predecesores, Jean Sebille y Serge Hibon. Las importantes obras han sido cofinanciadas por el Departamento, la Regi\u00F3n y el Estado. Dominique Voix, Consejero General, Herv\u00E9 Aubriet, Consejero Regional, Mons. Marc Stenger, Obispo de Troyes, y Christian Rouyer, Prefecto de Aube, se felicitaron por la valorizaci\u00F3n de este patrimonio com\u00FAn, considerado como un legado cultural y espiritual. Declarado monumento hist\u00F3rico en 1958, este edificio de arquitectura medieval flam\u00EDgera es una iglesia de sal\u00F3n, representativa de los edificios de la circunvalaci\u00F3n de Troyes. La iglesia ha recorrido un largo camino? Ocho b\u00F3vedas se hab\u00EDan derrumbado y un bosque de puntales sosten\u00EDa el edificio, cuyos muros estaban alterados por los l\u00EDquenes. Los suelos y las vidrieras estaban en mal estado, y el mobiliario, almacenado y polvoriento? Los obreros necesitaron mucha habilidad y atenci\u00F3n al detalle para restaurar la belleza del lugar respetando su alma. Los visitantes y fieles apreciar\u00E1n especialmente el espl\u00E9ndido roset\u00F3n de madera tallada de 1552, que se ha adelantado un tramo para mejorar la visibilidad. Para visitar la iglesia, p\u00F3ngase en contacto con Monique Lefebvre (Tel: 03.25.41.01.92) o G\u00E9rard Schild (Tel: 03.25.41.01.11). El roset\u00F3n El t\u00E9rmino roset\u00F3n procede de la expresi\u00F3n latina \"JUBE, DOMINE, BENEDICERE\" (El Se\u00F1or nos bendiga). Originalmente, los coros se situaban entre el coro y la nave, y tambi\u00E9n ten\u00EDan una barrera de madera. La raz\u00F3n de esta separaci\u00F3n era que el pueblo no pod\u00EDa asistir a la consagraci\u00F3n (la transformaci\u00F3n del agua en vino y del pan en el cuerpo de Cristo). Casi todas fueron destruidas tras el Concilio de Trento y la Revoluci\u00F3n Francesa. En Francia s\u00F3lo quedan una veintena de retablos (St Etienne du Mont en Par\u00EDs, La Chaise-Dieu, Brou, etc.) y cinco en la regi\u00F3n (St Florentin, Villemaur sur Vanne, L'Epine, La Madeleine en Troyes y Luy\u00E8res). El roset\u00F3n de Luy\u00E8res mide 5 metros de largo por 2 de ancho y es de madera. Descansa sobre seis postes listados y astillados, con capiteles facetados y bases escoradas. Data del siglo XVI (1552). Se compone de 46 paneles finamente tallados y cincelados (16 en cada lado, 7 en los laterales). Estos paneles calados est\u00E1n decorados con flores de lis coronadas, escudos de Francia y el monograma de Cristo, atributos de la Pasi\u00F3n. Cuando los sacerdotes predicaban, se sub\u00EDan a las rejas para dirigirse al pueblo."@es . "Luy\u00E8res ist eine Gemeinde mit 442 Einwohnern und einer Fl\u00E4che von 17,37 km\u00B2. Ihre Einwohner sind die Luy\u00E8res und die Luyonnes. Dieses charmante Dorf geh\u00F6rt zum Gemeindeverband For\u00EAts, Lacs, Terres en Champagne und liegt etwa 10 km nord\u00F6stlich von Troyes und am Rande des regionalen Naturparks For\u00EAt d'Orient. Das Dorf ist sehr alt; es existierte bereits im 9. Guitier, Abt von St Loup de Troyes, berichtet in seinen Memoiren (Ende des 12. Jahrhunderts), dass er in den Archiven seiner Abtei eine Urkunde gesehen habe, mit der K\u00F6nig Karl der Kahle dieser Abtei das Land von Luy\u00E8res und Colaverdey schenkte. In der Gemeinde gab es ein Schloss, von dem noch ein Teil der Mauer und die Wirtschaftsgeb\u00E4ude erhalten sind. Wichtigste Sehensw\u00FCrdigkeiten: - die unter Denkmalschutz stehende Kirche St Julien aus dem 15. und 16. Jahrhundert, die vollst\u00E4ndig restauriert wurde, - ihre Statuen aus der Champagne aus dem 16. Die Kirche wurde vollst\u00E4ndig restauriert. Gourmet-Etappe in der Brasserie \"Au Champenois\" f\u00FCr 13 ? Kirche St Julien Nach 35 Jahren Schlie\u00DFung und Restaurierung wurde die Kirche St Julien in Luy\u00E8res am Samstag, den 19. September 2009, eingeweiht. Das bauf\u00E4llige und gef\u00E4hrlich instabile Innere des Geb\u00E4udes war 35 Jahre lang unzug\u00E4nglich gewesen. Der B\u00FCrgermeister G\u00E9rard Schild freute sich sehr \u00FCber die Wiederer\u00F6ffnung und w\u00FCrdigte die Beharrlichkeit seiner Vorg\u00E4nger Jean Sebille und Serge Hibon. Die umfangreichen Arbeiten wurden vom Departement, der Region und dem Staat kofinanziert. Dominique Voix, Generalrat, Herv\u00E9 Aubriet, Regionalrat, Mgr Marc Stenger, Bischof von Troyes, und Christian Rouyer, Pr\u00E4fekt des Departements Aube, begr\u00FC\u00DFten die Aufwertung dieses gemeinsamen Erbes, das als kulturelles und spirituelles Erbe wahrgenommen wird. Das 1958 unter Denkmalschutz gestellte Geb\u00E4ude mit mittelalterlicher Flamboyant-Architektur ist eine Hallenkirche, die repr\u00E4sentativ f\u00FCr die Bauten des Trojanischen G\u00FCrtels ist. Die Kirche hat einen langen Weg hinter sich Acht Gew\u00F6lbe waren eingest\u00FCrzt, ein Wald von St\u00FCtzen st\u00FCtzte das Geb\u00E4ude, dessen W\u00E4nde von Flechten befallen waren. Die B\u00F6den und Glasfenster waren in schlechtem Zustand, das Mobiliar eingelagert und verstaubt? Die Gesellen ben\u00F6tigten Fingerspitzengef\u00FChl und Sorgfalt, um die Sch\u00F6nheit der R\u00E4ume wiederherzustellen und gleichzeitig ihre Seele zu bewahren. Besucher und Gl\u00E4ubige werden vor allem den pr\u00E4chtigen, holzgeschnitzten Lettner aus dem Jahr 1552 zu sch\u00E4tzen wissen, der zur besseren Sichtbarkeit um ein Feld nach vorne versetzt wurde. Um die Kirche zu besichtigen, wenden Sie sich bitte an Monique Lefebvre (Tel.: 03.25.41.01.92) oder G\u00E9rard Schild (Tel.: 03.25.41.01.11). Der Lettner Der Begriff Lettner stammt von dem lateinischen Ausdruck \"JUBE, DOMINE, BENEDICERE\" (Herr segne uns). Urspr\u00FCnglich befanden sich die Lettner zwischen dem Chor und dem Kirchenschiff und waren mit einer Holzbarriere versehen. Der Grund f\u00FCr diese Trennung war, dass das Volk nicht an der Konsekration teilnehmen konnte (Verwandlung von Wasser in Wein und von Brot in den Leib Christi). Nach dem Konzil von Trient und der Franz\u00F6sischen Revolution wurden fast alle Kirchen zerst\u00F6rt. In Frankreich gibt es nur noch etwa 20 Lettner (St. Etienne du Mont in Paris, La Chaise-Dieu, Brou?). F\u00FCnf befinden sich in der Region (St. Florentin, Villemaur sur Vanne, L?Epine, La Madeleine in Troyes und Luy\u00E8res). Der Lettner von Luy\u00E8res ist 5 m lang und 2 m breit und besteht aus Holz. Er ruht auf sechs geb\u00E4nderten und geschuppten Pfosten mit facettierten Kapitellen und Basen mit Abs\u00E4tzen. Er stammt aus dem 16. Jahrhundert (1552). Es besteht aus 46 fein geschnitzten und ziselierten Paneelen (16 auf jeder Seite, 7 auf den Seitenfl\u00E4chen). Es handelt sich um durchbrochene Fensterpaneele, die mit gekr\u00F6nten Lilien, dem Wappen des franz\u00F6sischen K\u00F6nigshauses und dem Monogramm Christi, den Attributen der Passion, verziert sind. W\u00E4hrend der Predigt der Priester stiegen diese auf die Lettner, um zum Volk zu sprechen."@de . "Luy\u00E8res is een gemeente met 442 inwoners en een oppervlakte van 17,37 km\u00B2. De inwoners zijn de Luyons en de Luyonnes. Dit charmante dorp, dat deel uitmaakt van de gemeente For\u00EAts, Lacs, Terres en Champagne, ligt ongeveer tien kilometer ten noordoosten van Troyes, aan de poort van het regionale natuurpark For\u00EAt d'Orient. Het dorp heeft een lange geschiedenis die teruggaat tot de 9e eeuw. In zijn memoires (eind 12e eeuw) vertelt Guitier, abt van St Loup de Troyes, dat hij in de archieven van zijn abdij een titel heeft gezien waarmee koning Karel de Kale het land van Luy\u00E8res en Colaverdey aan de abdij schonk. Vroeger stond er een kasteel in de gemeente, waarvan nog een stuk muur en de bijgebouwen over zijn. Belangrijkste bezienswaardigheden: - de kerk Saint-Julien, een beschermd historisch monument uit de 15e en 16e eeuw dat volledig gerestaureerd is, - de Champagnebeelden uit de 16e eeuw, - de gebrandschilderde ramen uit de 16e eeuw en de moderne glas-in-loodramen, - het altaar uit de 18e eeuw, - het doksaal uit de 16e eeuw (een van de 20 in Frankrijk). De kerk is volledig gerestaureerd. Gastronomische tussenstop in de brasserie \"Au Champenois\" voor 13? Eglise St Julien Na 35 jaar sluiting en restauratie werd de kerk van St Julien de Luy\u00E8res op zaterdag 19 september 2009 ingewijd. Het interieur van het gebouw, vervallen en gevaarlijk instabiel, bleef vijfendertig jaar lang ontoegankelijk. Het was dan ook met veel plezier dat burgemeester G\u00E9rard Schild de heropening vierde en hulde bracht aan het doorzettingsvermogen van zijn voorgangers, Jean Sebille en Serge Hibon. De omvangrijke werkzaamheden werden medegefinancierd door het departement, de regio en de staat. Dominique Voix, Algemeen Raadslid, Herv\u00E9 Aubriet, Regionaal Raadslid, Mgr. Marc Stenger, Bisschop van Troyes, en Christian Rouyer, Prefect van de Aube, verwelkomden allen de opwaardering van dit gedeelde erfgoed, dat wordt gezien als een cultureel en spiritueel erfgoed. Dit gebouw van flamboyante middeleeuwse architectuur, dat in 1958 op de monumentenlijst werd geplaatst, is een hallenkerk die representatief is voor de gebouwen van de ringweg rond Troyes. De kerk heeft een lange weg afgelegd? Acht gewelven waren ingestort en een woud van stutten ondersteunde het gebouw, waarvan de muren waren aangetast door korstmossen. De vloeren en glas-in-loodramen waren in slechte staat en het meubilair was opgeslagen en stoffig Het vergde veel vakmanschap en aandacht voor details van de arbeiders om de schoonheid van de plek te herstellen met respect voor de ziel. Bezoekers en gelovigen zullen vooral het prachtige gebeeldhouwde houten doksaal uit 1552 waarderen, dat een travee naar voren is verplaatst voor een beter zicht. Om de kerk te bezoeken kun je contact opnemen met Monique Lefebvre (tel: 03.25.41.01.92) of G\u00E9rard Schild (tel: 03.25.41.01.11). Het oksaal De term oksaal komt van de Latijnse uitdrukking \"JUBE, DOMINE, BENEDICERE\" (Heer zegen ons). Oorspronkelijk bevonden oksalen zich tussen het koor en het schip en hadden ze ook een houten afscheiding. De reden voor deze scheiding was dat de mensen de consecratie (de transformatie van water in wijn en brood in het lichaam van Christus) niet konden bijwonen. Ze werden bijna allemaal vernietigd na het Concilie van Trente en de Franse Revolutie. Slechts een twintigtal oksalen zijn overgebleven in Frankrijk (St Etienne du Mont in Parijs, La Chaise-Dieu, Brou, enz.). Vijf bevinden zich in de regio (St Florentin, Villemaur sur Vanne, L?Epine, La Madeleine in Troyes en Luy\u00E8res). Het oksaal in Luy\u00E8res is 5 meter lang en 2 meter breed en gemaakt van hout. Het rust op zes gebandeerde en gespleten palen met gefacetteerde kapitelen en hielvormige voetstukken. Het dateert uit de 16e eeuw (1552). Het bestaat uit 46 fijn gesneden en geciseleerde panelen (16 aan elke kant, 7 aan de zijkanten). Deze opengewerkte panelen zijn versierd met gekroonde fleurs-de-lis, wapenschilden van Frankrijk en het monogram van Christus, attributen van het lijdensverhaal. Wanneer de priesters preekten, klommen ze op de oksaal om het volk toe te spreken."@nl . . .