. . . . . . "Das ZNIEFF von Amorey nimmt das Tal und die H\u00E4nge im oberen Teil des Flusslaufs der Germainelle ein: Die Talsohle wird von einem Tuffsumpf eingenommen, die H\u00E4nge sind bewaldet, insbesondere mit dem trockenen xerophilen Buchenwald, der f\u00FCr den Bereich von Auberive charakteristisch ist. Er ist Teil des gro\u00DFen ZNIEFF II des Waldmassivs im S\u00FCden von Auberive.\n\nF\u00FCr Naturkenner :\nDas Moor ist ziemlich gro\u00DF und komplex, sowohl am unteren Hang als auch in der Talsohle, mit einem Mosaik aus glattem Sch\u00F6nwald mit Eisenkraut, Swertie-Feuchtwald, klassischem Sch\u00F6nwald mit Carex davalliana, Gro\u00DFseggenriedern mit Carex stricta, paludosa, panicea und rostrata sowie typischen, reichen und vielf\u00E4ltigen Pfeifengraswiesen. Der s\u00FCdliche Teil des Moores ist wenig torfig, das ganze Jahr \u00FCber sehr nass, liegt innerhalb von beweideten Wiesen und wird selbst regelm\u00E4\u00DFig beweidet und zertrampelt. Der n\u00F6rdliche Teil ist stellenweise deutlich torfiger, in den beiden unteren Dritteln v\u00F6llig waldintern und im oberen Drittel offen zu Wiesen. Es gibt ein bemerkenswertes Seitentufer an der Moulinots-Quelle, eines der sch\u00F6nsten des Departements, mit sehr gro\u00DFen Chara-Becken und breiten Tuffsteind\u00E4mmen. Es folgt ein ausgetrockneter, nat\u00FCrlich bewaldeter Tuffstein mit einer Tuffsteinmauer mit reicher Farnvegetation. Entlang des Seitenbachs kommt es zu einer gro\u00DFen Entwicklung des Weidengeb\u00FCschs mit Purpur- und Aschweiden.\n\nDie Vegetation :\nDie Vegetation ist bemerkenswert, mit einem Dutzend seltener und/oder gesch\u00FCtzter Arten: in den W\u00E4ldern das dreilappige Leberbl\u00FCmchen (oder Leberbl\u00FCmchen), das aus dem S\u00FCden stammt und sehr selten ist, und das Langbl\u00E4ttrige Waldv\u00F6gelein, eine in der Region Champagne-Ardenne gesch\u00FCtzte Orchidee, in den S\u00FCmpfen die eisenhaltige Choin ferrugineux, eine nordpr\u00E4alpine Art, die in Frankreich, wo sie im Osten des Landes vorkommt, sehr selten ist und national gesch\u00FCtzt ist (die Fundorte in der Haute-Marne bilden eine sehr exzentrische Insel im Westen ihres Verbreitungsgebiets), die Sumpfdotterblume, die nordpr\u00E4alpinen Ursprungs ist und nur sehr lokal im Tiefland und exzentrisch zu ihrem Hauptverbreitungsgebiet vorkommt, regional gesch\u00FCtzt, das breitbl\u00E4ttrige Wollgras, das heute sehr stark zur\u00FCckgeht und ebenfalls gesch\u00FCtzt ist, die Sumpfparnassie, die in der Haute-Marne selten ist, in den Waldr\u00E4ndern und Hochstaudengruppen die Sumpfdotterblume und die Kriechweide, die in der Champagne-Ardenne gesch\u00FCtzt sind, usw. Alle diese Arten sind in der regionalen Roten Liste der Pflanzen aufgef\u00FChrt. In den Moliniaien kommen auch der gro\u00DFe gelbe Enzian und der in ganz Frankreich seltene Schmalsegmentierte Hahnenfu\u00DF vor, die auf regionaler Ebene gesch\u00FCtzt sind. Auch das Sumpf-Weidenr\u00F6schen und die Gelbsegge, die in den S\u00FCmpfen des Plateau de Langres sehr selten vorkommt, wurden hier beobachtet.\n\nDie Fauna :\nDie Entomofauna enth\u00E4lt seltene Libellen, darunter die Merkur-Azurjungfer, die in Nordfrankreich gef\u00E4hrdet ist (aber einige sch\u00F6ne Populationen in einigen S\u00FCmpfen des Plateau de Langres aufweist), in Frankreich (seit 1993) und in Europa durch die Berner Konvention gesch\u00FCtzt ist, auf der Liste der ma\u00DFgeblichen Arten der Habitat-Richtlinie (Anhang II) steht, im Roten Buch der bedrohten Fauna Frankreichs und auf der Roten Liste der Insekten der Champagne-Ardenne aufgef\u00FChrt ist. Begleitet wird er u. a. von zwei in den Bergen beheimateten, in Frankreich seltenen Cordul\u00E9gastres (bident\u00E9 und ann\u00E9) und in trockeneren, sonnigen Gebieten von einer Heuschrecke (Conoc\u00E9phale de Latreille), zwei Grillen (Bergheuschrecke, Blutgrille) und einem Schmetterling (Perlmutterfalter), die in den regionalen Roten Listen aufgef\u00FChrt sind. Amphibien sind ebenfalls gut vertreten, z. B. mit der Geburtshelferkr\u00F6te, die im R\u00FCckgang begriffen ist, in Frankreich (seit 1993) und Europa (in Anhang II der Berner Konvention) gesch\u00FCtzt ist, in der Habitat-Richtlinie (Anhang IV) genannt wird und auf der nationalen und regionalen Roten Liste steht. Die Vogelwelt ist mit 36 Arten vielf\u00E4ltig, darunter ein Brutvogel, der auf der Roten Liste der V\u00F6gel der Champagne-Ardenne steht, der Neunt\u00F6ter (Brutvogel auf dem R\u00FCckzug).\n\n1992 wurde f\u00FCr den staatlichen Teil des Sumpfes ein Biotopschutzbeschluss (Arr\u00EAt\u00E9 de Protection de Biotope) erlassen, und dank der Unterst\u00FCtzung der Fondation de France wurde dort eine konservatorische Bewirtschaftung durchgef\u00FChrt. Der s\u00FCdliche Teil des Sumpfes, der derzeit noch beweidet wird (mit mittlerer Intensivierung), ist trotz Tritt und Einf\u00FChrung von Wiesenarten in gutem Zustand. Das p\u00E4dagogische Interesse des ZNIEFF ist hier aufgrund seiner N\u00E4he zum Centre d'Initiation \u00E0 la Nature d'Auberive ebenfalls hervorzuheben. Das Gebiet befindet sich in einem guten Allgemeinzustand."@de . "De Amorey ZNIEFF beslaat de vallei en de hellingen van het stroomopwaartse deel van de Germainelle: de bodem van de vallei wordt ingenomen door een moeras van tufsteen, terwijl de hellingen bebost zijn, in het bijzonder met het xerofiele droge beukenbos dat kenmerkend is voor de sector van Auberive. Het maakt deel uit van het grote bosmassief ZNIEFF II ten zuiden van Auberive.\n\nVoor natuurliefhebbers :\nHet moeras is vrij groot en complex, zowel onderaan de helling als onderaan de vallei, met een moza\u00EFek van laaggroeiende schoenaias met ijzerhoudend koren, swertie jon\u00E7aie-schoenaie, klassieke schoenaias met Carex davalliana, magnocari\u00E7aies met Carex stricta, paludosa, panicea en rostrata en typische, rijke en diverse molinaie. Het zuidelijke deel van het moeras is niet erg tufsteenachtig, is het hele jaar door erg nat en ligt binnen begraasde weiden, die zelf ook regelmatig begraasd en vertrapt worden. Het noordelijke deel is hier en daar veel veenachtiger, volledig bebost in het benedenstroomse tweederde deel en open voor weiden in het bovenstroomse derde deel. Er is een opmerkelijke laterale tufsteenbedding bij de bron van Moulinots, een van de mooiste van het departement, met zeer grote Chara bekkens en grote tufstenen dammen. Dit wordt gevolgd door een droge tufsteenbedding, natuurlijk bebost, met een muur van tufsteen en varenrijke vegetatie. Langs de zijstroom heeft zich een wilgenbos ontwikkeld met paarse en asgrauwe wilgen.\n\nVegetatie:\nDe vegetatie is opmerkelijk, met een tiental zeldzame en/of beschermde soorten: in de bossen, het drielobbig leverkruid (of leveranemoon), van zuidelijke oorsprong, dat zeer zeldzaam is, en de langbladige cephalanthemum, een beschermde orchidee in Champagne-Ardenne; in de moerassen, het ijzerhoudend koorntje, een noordelijke pre-Alpiene soort, die zeer zeldzaam is in Frankrijk, waar het alleen voorkomt in het oosten van het land, en beschermd is op nationaal niveau (de plaatsen in Haute-Marne vormen een zeer afgelegen eiland ten westen van zijn verspreidingsgebied), de moeraszwaluw, van noordelijke pre-alpiene oorsprong, zeer gelokaliseerd in de vlakten en excentrisch ten opzichte van zijn belangrijkste verspreidingsgebied, beschermd op regionaal niveau, het breedbladig wollegras, dat nu sterk in aantal afneemt, ook beschermd, de moerasparnassia, zeldzaam in Haute-Marne, in de marge en hoge kruidengroepen de moeraslipteris en de kruipwilg, beschermd in Champagne-Ardenne, enz. Al deze soorten staan op de regionale rode plantenlijst. De hoge gele gentiaan en de smalle boterbloem, die zeldzaam zijn in heel Frankrijk en beschermd zijn in de regio, komen ook voor in de molinia. Moeraswilgenkruid en gele zegge, die zeer zeldzaam zijn in de moerassen van het plateau van Langres, zijn hier ook waargenomen.\n\nFauna:\nDe entomofauna omvat zeldzame libellen zoals de Agrion de Mercure, bedreigd in het noorden van Frankrijk (maar met enkele goede populaties in bepaalde moerassen op het plateau van Langres), beschermd in Frankrijk (sinds 1993), in Europa door de Conventie van Bern, op de lijst van bepalende soorten van de Habitatrichtlijn (bijlage II), in het rode boek van bedreigde fauna in Frankrijk en op de rode lijst van insecten in Champagne-Ardenne. Hij wordt vergezeld door onder andere twee cordul\u00E9gastres (tweezaadlobbig en geringd), van oorsprong uit de bergen, zeldzaam in Frankrijk, en in drogere, zonnigere gebieden, een sprinkhaan (Latreille's conocephalus), twee sprinkhanen (bergsprinkhaan, bloedsprinkhaan) en een vlinder (sanguisorbe pauw) op de regionale rode lijsten. De amfibie\u00EBn zijn ook goed vertegenwoordigd, met bijvoorbeeld de afnemende rugstreeppad, beschermd in Frankrijk (sinds 1993) en in Europa (opgenomen in bijlage II van de Conventie van Bern), opgenomen in de Habitatrichtlijn (bijlage IV) en opgenomen op de nationale en regionale rode lijsten. De avifauna is divers, met 36 soorten, waaronder \u00E9\u00E9n broedvogel die op de rode lijst van vogels in Champagne-Ardenne staat, de grauwe klauwier (broedvogel in achteruitgang).\n\nIn 1992 werd er een Arr\u00EAt\u00E9 de Protection de Biotope (Beschermingsverordening biotoop) uitgevaardigd voor het deel van het moeras dat eigendom is van de staat, en met de hulp van de Fondation de France wordt er aan natuurbehoud gedaan. Het zuidelijke deel van het moeras, dat vandaag de dag nog steeds begraasd wordt (met gematigde intensivering), is in goede staat ondanks vertrapping en de introductie van graslandsoorten. De educatieve waarde van het ZNIEFF wordt hier ook benadrukt door de nabijheid van het natuurinitiatiecentrum van Auberive. Het gebied is over het algemeen in goede staat."@nl . "La ZNIEFF de Amorey cubre el valle y las laderas de la parte alta del Germainelle: el fondo del valle est\u00E1 ocupado por una marisma de toba, mientras que las laderas est\u00E1n arboladas, en particular con el hayedo seco xer\u00F3filo caracter\u00EDstico del sector de Auberive. Forma parte del gran macizo forestal ZNIEFF II al sur de Auberive.\n\nPara los amantes de la naturaleza :\nLa marisma es bastante extensa y compleja, tanto en la parte baja de la ladera como en el fondo del valle, con un mosaico de schoenaias de porte bajo con choin ferruginoso, swertie jon\u00E7aie-schoenaie, schoenaias cl\u00E1sicas con Carex davalliana, magnocari\u00E7aies con Carex stricta, paludosa, panicea y rostrata y molinaie t\u00EDpicas, ricas y diversas. La parte sur de la marisma es poco turbosa, est\u00E1 muy h\u00FAmeda todo el a\u00F1o y se encuentra dentro de prados pastados, que a su vez son pastados y pisoteados con regularidad. La parte septentrional es mucho m\u00E1s turbosa en algunos lugares, totalmente boscosa en los dos tercios aguas abajo y abierta a prados en el tercio aguas arriba. En el manantial de Moulinots, uno de los m\u00E1s bellos del departamento, destaca un lecho lateral de toba con grandes cuencas de Chara y grandes presas de toba. A continuaci\u00F3n, un lecho de toba seco, naturalmente arbolado, con una pared de toba y una vegetaci\u00F3n rica en helechos. A lo largo del arroyo lateral, se ha desarrollado una sauceda con sauces purp\u00FAreos y cenicientos.\n\nVegetaci\u00F3n:\nLa vegetaci\u00F3n es notable, con una docena de especies raras y/o protegidas: en los bosques, la hep\u00E1tica trilobulada (o an\u00E9mona hep\u00E1tica), de origen meridional, muy rara, y el cefalante de hoja larga, orqu\u00EDdea protegida en Champa\u00F1a-Ardenas; en las marismas, el choin ferruginoso, especie norte-prealpina, muy rara en Francia, donde s\u00F3lo se encuentra en el este del pa\u00EDs, y protegida a escala nacional (las localidades de Alto Marne forman una isla muy remota al oeste de su \u00E1rea de distribuci\u00F3n), el suertudo palustre, de origen prealpino septentrional, muy localizado en las llanuras y exc\u00E9ntrico respecto a su \u00E1rea de distribuci\u00F3n principal, protegido a nivel regional, el algodoncillo de hoja ancha, actualmente en muy grave declive, tambi\u00E9n protegido, la parnassia palustre, rara en Haute-Marne, en los m\u00E1rgenes y grupos de hierbas altas el telipteris palustre y el sauce rastrero protegidos en Champa\u00F1a-Ardenas, etc. Todas estas especies figuran en la lista roja regional de plantas. La genciana amarilla alta y el ran\u00FAnculo de segmentos estrechos, raros en toda Francia y protegidos en la regi\u00F3n, tambi\u00E9n se encuentran en la molinia. Tambi\u00E9n se han observado el sauce de los pantanos y la juncia amarilla, muy escasos en las marismas de la meseta de Langres.\n\nFauna:\nLa entomofauna incluye lib\u00E9lulas raras como la Agrion de Mercure, amenazada en el norte de Francia (pero con algunas buenas poblaciones en ciertas marismas de la meseta de Langres), protegida en Francia (desde 1993), en Europa por el Convenio de Berna, en la lista de especies determinantes de la Directiva H\u00E1bitats (ap\u00E9ndice II), en el libro rojo de la fauna amenazada en Francia y en la lista roja de insectos de Champa\u00F1a-Ardenas. Le acompa\u00F1an, entre otros, dos cordul\u00E9gastres (bidentado y anillado), de origen monta\u00F1\u00E9s, raros en Francia, y en zonas m\u00E1s secas y soleadas, un saltamontes (conocephalus de Latreille), dos langostas (langosta de monta\u00F1a, langosta de sangre) y una mariposa (pavo real sanguisorbe) en las listas rojas regionales. Los anfibios tambi\u00E9n est\u00E1n bien representados, con, por ejemplo, el sapo de espuelas, en declive, protegido en Francia (desde 1993) y en Europa (incluido en el ap\u00E9ndice II del Convenio de Berna), recogido en la Directiva sobre h\u00E1bitats (ap\u00E9ndice IV) e incluido en las listas rojas nacional y regional. La avifauna es diversa, con 36 especies, incluida una especie reproductora en la lista roja de aves de Champa\u00F1a-Ardenas, el alcaud\u00F3n dorsirrojo (reproducci\u00F3n en declive).\n\nEn 1992, se emiti\u00F3 una Orden de Protecci\u00F3n del Biotopo para la parte de propiedad estatal de la marisma, y se ha llevado a cabo una gesti\u00F3n de conservaci\u00F3n con la ayuda de la Fundaci\u00F3n de Francia. La parte sur de la marisma, que sigue siendo objeto de pastoreo en la actualidad (con una intensificaci\u00F3n moderada), se encuentra en buen estado a pesar del pisoteo y la introducci\u00F3n de especies de pastizales. El valor educativo de la ZNIEFF tambi\u00E9n se pone de relieve aqu\u00ED por su proximidad al Centro de Iniciaci\u00F3n a la Naturaleza de Auberive. El lugar se encuentra en general en buen estado."@es . "La ZNIEFF d'Amorey occupe le vallon et les versants de la partie amont du cours de la Germainelle : le fond du vallon est occup\u00E9 par un marais tufeux, les versants sont bois\u00E9s, avec notamment la h\u00EAtraie s\u00E8che x\u00E9rophile caract\u00E9ristique du secteur d'Auberive. Il fait partie de la grande ZNIEFF II du massif forestier du sud d'Auberive. \n\nPour les sp\u00E9cialistes de nature : \nLe marais est assez vaste et complexe, \u00E0 la fois de bas de pente et de fond de vallon, avec une mosa\u00EFque de schoenaie rase \u00E0 choin ferrugineux, de jon\u00E7aie-schoenaie \u00E0 swertie, de schoenaie classique \u00E0 Carex davalliana, de magnocari\u00E7aies \u00E0 Carex stricta, paludosa, panicea et rostrata et de molinaie typique, riche et diversifi\u00E9e. La partie sud du marais est peu tufeuse, tr\u00E8s mouill\u00E9e toute l'ann\u00E9e, situ\u00E9e au sein de prairies p\u00E2tur\u00E9es et elle-m\u00EAme r\u00E9guli\u00E8rement p\u00E2tur\u00E9e et pi\u00E9tin\u00E9e. La partie nord est nettement plus tourbeuse par place, totalement intraforesti\u00E8re dans les deux tiers aval et ouverte sur des prairies dans le tiers amont. Il existe une remarquable tufi\u00E8re lat\u00E9rale au niveau de la source des Moulinots, l'une des plus belles du d\u00E9partement, avec de tr\u00E8s grandes vasques \u00E0 Chara et de larges barrages de tuf. Une tufi\u00E8re ass\u00E8ch\u00E9e, bois\u00E9e naturellement, avec un mur de tuf \u00E0 v\u00E9g\u00E9tation riche en foug\u00E8res lui fait suite. Le long du ruisseau lat\u00E9ral on assiste \u00E0 un grand d\u00E9veloppement de la saulaie \u00E0 saules pourpre et cendr\u00E9.\n\nLa v\u00E9g\u00E9tation :\nLa v\u00E9g\u00E9tation est remarquable, avec une douzaine d'esp\u00E8ces rares et/ou prot\u00E9g\u00E9es : en for\u00EAts, l'h\u00E9patique \u00E0 trois lobes (ou an\u00E9mone h\u00E9patique), d'origine m\u00E9ridionale, tr\u00E8s rare et le c\u00E9phalanth\u00E8re \u00E0 longues feuilles, orchid\u00E9e prot\u00E9g\u00E9e en Champagne-Ardenne, dans les marais le choin ferrugineux, esp\u00E8ce nord-pr\u00E9alpine, tr\u00E8s rare en France o\u00F9 elle est localis\u00E9e \u00E0 l'est du pays, prot\u00E9g\u00E9 \u00E0 l'\u00E9chelon national (les localit\u00E9s de Haute-Marne constituent un \u00EElot tr\u00E8s excentr\u00E9 \u00E0 l'ouest de son aire de r\u00E9partition), la swertie des marais, d'origine nord-pr\u00E9alpine tr\u00E8s localis\u00E9e en plaine et excentr\u00E9e par rapport \u00E0 son aire principale de r\u00E9partition, prot\u00E9g\u00E9e \u00E0 l'\u00E9chelon r\u00E9gional, la linaigrette \u00E0 feuilles larges, en tr\u00E8s forte r\u00E9gression aujourd'hui, \u00E9galement prot\u00E9g\u00E9e, la parnassie des marais, rare en Haute-Marne, dans les lisi\u00E8res et les groupements \u00E0 hautes herbes le th\u00E9lipt\u00E9ride des marais et le saule rampant prot\u00E9g\u00E9s en Champagne-Ardenne, etc. Toutes ces esp\u00E8ces sont inscrites sur la liste rouge r\u00E9gionale des v\u00E9g\u00E9taux. Dans la moliniaie se rencontrent \u00E9galement la grande gentiane jaune et la renoncule \u00E0 segments \u00E9troits, rare dans toute la France, prot\u00E9g\u00E9es au niveau de la r\u00E9gion. L'\u00E9pilobe des marais et la la\u00EEche jaun\u00E2tre, tr\u00E8s rare dans les marais du plateau de Langres y ont \u00E9t\u00E9 \u00E9galement observ\u00E9es.\n\nLa faune :\nL'entomofaune renferme des libellules rares dont l'Agrion de Mercure, en danger dans le nord de la France (mais avec quelques belles populations dans certains marais du plateau de Langres), prot\u00E9g\u00E9 en France (depuis 1993), en Europe par la convention de Berne, inscrit sur la liste des esp\u00E8ces d\u00E9terminantes de la directive Habitats (annexe II), dans le livre rouge de la faune menac\u00E9e en France et sur la liste rouge des insectes de Champagne-Ardenne. Il est accompagn\u00E9 entre autres par deux cordul\u00E9gastres (bident\u00E9 et annel\u00E9), d'origine montagnarde, rares en France, et dans les zones plus s\u00E8ches et ensoleill\u00E9es, une sauterelle (conoc\u00E9phale de Latreille), deux criquets (criquet des montagnes, criquet ensanglant\u00E9) et un papillon (nacr\u00E9 de la sanguisorbe) inscrits sur les listes rouges r\u00E9gionales. Les amphibiens sont \u00E9galement bien repr\u00E9sent\u00E9s avec par exemple le crapaud accoucheur, en r\u00E9gression, prot\u00E9g\u00E9 en France (depuis 1993) et en Europe (inscrit \u00E0 l'annexe II de la convention de Berne), cit\u00E9 dans la directive Habitats (annexe IV), inscrit sur les listes rouges nationale et r\u00E9gionale. L'avifaune est diversifi\u00E9e avec 36 esp\u00E8ces dont une nicheuse inscrite sur la liste rouge des oiseaux de Champagne-Ardenne, la pie-gri\u00E8che \u00E9corcheur (nicheur en r\u00E9gression).\n\nEn 1992, un Arr\u00EAt\u00E9 de Protection de Biotope a \u00E9t\u00E9 pris sur la partie domaniale du marais, une gestion conservatoire y a \u00E9t\u00E9 r\u00E9alis\u00E9e gr\u00E2ce au concours de la Fondation de France. La partie sud du marais, encore p\u00E2tur\u00E9e actuellement (d'intensification moyenne) est en bon \u00E9tat malgr\u00E9 le pi\u00E9tinement et l'introduction d'esp\u00E8ces prairiales. L'int\u00E9r\u00EAt p\u00E9dagogique de la ZNIEFF est \u00E9galement \u00E0 souligner ici de part sa proximit\u00E9 avec le Centre d'Initiation \u00E0 la Nature d'Auberive. Le site est dans un bon \u00E9tat g\u00E9n\u00E9ral."@fr . "The Amorey ZNIEFF covers the valley and slopes of the upstream section of the Germainelle: the bottom of the valley is occupied by a tufa marsh, while the slopes are wooded, notably with the xerophilous dry beech forest characteristic of the Auberive area. It is part of the large ZNIEFF II forest massif south of Auberive.\n\nFor nature lovers:\nThe marsh is fairly extensive and complex, both at the bottom of the slope and at the bottom of the valley, with a mosaic of low-lying schoenaie with ferruginous choin, swertie jon\u00E7aie-schoenaie, classic schoenaie with Carex davalliana, magnocari\u00E7aies with Carex stricta, paludosa, panicea and rostrata and typical, rich and diverse molinaie. The southern part of the marsh has low tufa content, is very wet all year round, and is located within grazed meadows, which are themselves regularly grazed and trampled. The northern part is much more peaty in places, totally intraforested in the downstream two-thirds and open to meadows in the upstream third. There is a remarkable lateral tufa bed at the Moulinots spring, one of the most beautiful in the department, with very large Chara basins and large tufa dams. This is followed by a dry, naturally wooded tufa field with a wall of tufa and fern-rich vegetation. Along the side stream, a willow grove with purple and ashy willows has developed.\n\nVegetation:\nThe vegetation is remarkable, with a dozen rare and/or protected species: in the forests, the three-lobed liverwort (or hepatic anemone), of southern origin, very rare, and the long-leaved cephalanthemum, an orchid protected in Champagne-Ardenne, in the marshes the ferruginous choin, a north-pre-Alpine species, very rare in France where it is localized in the east of the country, protected at national level (the localities of Haute-Marne constitute a very eccentric island to the west of its range), the swamp swertie, of North Pre-Alpine origin, very localized in the plains and eccentric to its main range, protected at regional level, the broad-leaved cotton grass, now in very serious decline, also protected, the swamp parnassia, rare in Haute-Marne, in margins and tall-herb groups, the swamp theliperide and the creeping willow, protected in Champagne-Ardenne, etc. All these species are listed on the national list of protected species. All these species are on the regional red list of plants. The tall yellow gentian and the narrow-segmented buttercup, rare throughout France, are also found in the molinia and are protected in the region. Marsh willowherb and yellow sedge, very rare in the marshes of the Langres plateau, have also been observed.\n\nFauna:\nThe entomofauna includes rare dragonflies such as the Agrion de Mercure, endangered in northern France (but with some good populations in certain marshes on the Langres plateau), protected in France (since 1993), in Europe by the Bern Convention, on the list of determining species of the Habitats Directive (appendix II), in the red book of threatened fauna in France and on the red list of insects in Champagne-Ardenne. It is accompanied, among others, by two cordul\u00E9gastres (bidentate and ringed) of mountain origin, rare in France, and in drier, sunnier areas, a grasshopper (Latreille's conocephalus), two crickets (mountain cricket, bloody cricket) and a butterfly (sanguisorbe peacock) on the regional red lists. Amphibians are also well represented, with, for example, the diminishing Natterjack toad, protected in France (since 1993) and Europe (listed in Appendix II of the Bern Convention), cited in the Habitats Directive (Appendix IV), and included on the national and regional red lists. The avifauna is diverse, with 36 species, including the red-listed Champagne-Ardenne Red-backed Shrike (breeding in decline).\n\nIn 1992, an Arr\u00EAt\u00E9 de Protection de Biotope (Biotope Protection Order) was issued for the state-owned part of the marsh, and conservation management has been implemented with the help of the Fondation de France. The southern part of the marsh, which is still grazed (medium intensity), is in good condition despite trampling and the introduction of prairie species. The educational value of the ZNIEFF is also highlighted by its proximity to the Centre d'Initiation \u00E0 la Nature d'Auberive. The site is in generally good condition."@en . "Lo ZNIEFF Amorey copre la valle e i pendii della parte a monte della Germainelle: il fondovalle \u00E8 occupato da una palude di tufo, mentre i pendii sono boscosi, in particolare con la faggeta secca xerofila caratteristica del settore di Auberive. Fa parte del grande massiccio forestale ZNIEFF II a sud di Auberive.\n\nPer gli amanti della natura:\nLa palude \u00E8 piuttosto ampia e complessa, sia nella parte inferiore del pendio che nel fondovalle, con un mosaico di schoenaie a bassa crescita con choin ferruginoso, jon\u00E7aie-schoenaie swertie, schoenaie classiche con Carex davalliana, magnocari\u00E7aie con Carex stricta, paludosa, panicea e rostrata e molinaie tipiche, ricche e diverse. La parte meridionale della palude \u00E8 poco tufacea, \u00E8 molto umida tutto l'anno e si trova all'interno di prati pascolati, a loro volta regolarmente pascolati e calpestati. La parte settentrionale \u00E8 a tratti molto pi\u00F9 torbosa, totalmente boscosa nei due terzi a valle e aperta ai prati nel terzo a monte. Presso la sorgente di Moulinots si trova un notevole letto di tufo laterale, uno dei pi\u00F9 belli del dipartimento, con bacini di chara molto grandi e grandi dighe di tufo. Segue un letto di tufo secco, naturalmente boscoso, con una parete di tufo e una vegetazione ricca di felci. Lungo il torrente laterale si \u00E8 sviluppato un saliceto con salici viola e cenerini.\n\nVegetazione:\nLa vegetazione \u00E8 notevole, con una dozzina di specie rare e/o protette: nelle foreste, l'epatica trilobata (o anemone del fegato), di origine meridionale, molto rara, e il cefalantemo dalle foglie lunghe, un'orchidea protetta in Champagne-Ardenne; nelle paludi, lo zigolo ferruginoso, specie nord-prealpina, molto rara in Francia, dove si trova solo nella parte orientale del Paese, e protetta a livello nazionale (le localit\u00E0 della Haute-Marne formano un'isola molto remota a ovest del suo areale), la swertie palustre, di origine nord-prealpina, molto localizzata nelle pianure ed eccentrica rispetto al suo areale di distribuzione principale, protetta a livello regionale, la cotonina a foglie larghe, oggi in gravissimo declino, anch'essa protetta, la parnassia palustre, rara in Haute-Marne, nei gruppi di erbe marginali e alte, la thelipteris palustre e il salice strisciante, protetti in Champagne-Ardenne, ecc. Tutte queste specie fanno parte della lista rossa regionale delle piante. Nella molinia si trovano anche la genziana gialla alta e il ranuncolo a segmenti stretti, rari in tutta la Francia e protetti nella regione. Anche il salice di palude e la carice gialla, molto rari nelle paludi dell'altopiano di Langres, sono stati osservati qui.\n\nFauna:\nL'entomofauna comprende libellule rare come l'Agrion de Mercure, minacciata nel nord della Francia (ma con alcune buone popolazioni in alcune paludi dell'altopiano di Langres), protetta in Francia (dal 1993), in Europa dalla Convenzione di Berna, nell'elenco delle specie determinanti della Direttiva Habitat (appendice II), nel libro rosso della fauna minacciata in Francia e nella lista rossa degli insetti della Champagne-Ardenne. \u00C8 accompagnata, tra l'altro, da due cordul\u00E9gastre (bidentata e anellata), di origine montana, rare in Francia, e in zone pi\u00F9 secche e soleggiate, da una cavalletta (conocefalo di Latreille), da due locuste (locusta di montagna, sanguisuga) e da una farfalla (pavone sanguisorbe) presenti nelle liste rosse regionali. Anche gli anfibi sono ben rappresentati, con, ad esempio, il rospo scalpitante, in declino, protetto in Francia (dal 1993) e in Europa (elencato nell'appendice II della Convenzione di Berna), inserito nella Direttiva Habitat (appendice IV) e incluso nelle liste rosse nazionali e regionali. L'avifauna \u00E8 varia, con 36 specie, tra cui una specie nidificante nella lista rossa degli uccelli della Champagne-Ardenne, l'Averla capirossa (nidificante in declino).\n\nNel 1992 \u00E8 stato emesso un Arr\u00EAt\u00E9 de Protection de Biotope (ordinanza di protezione del biotopo) per la parte statale della palude e la gestione della conservazione \u00E8 stata effettuata con l'aiuto della Fondation de France. La parte meridionale della palude, ancora oggi pascolata (con un'intensificazione moderata), \u00E8 in buone condizioni nonostante il calpestio e l'introduzione di specie erbacee. Il valore educativo dello ZNIEFF \u00E8 evidenziato anche dalla sua vicinanza al Centro di iniziazione alla natura di Auberive. Il sito \u00E8 in generale in buone condizioni."@it . . .