"Ancienne abbatiale b\u00E9n\u00E9dictine class\u00E9e parmi les plus belles \u00E9glises romanes de Bretagne, dot\u00E9e de 14 vitraux contemporains depuis 2008. Conception et r\u00E9alisation Pascal Convert et Jean Dominique Fleury, dans le cadre d\u2019une commande publique."@fr . . . . . . . . . . . "Ancienne abbatiale b\u00E9n\u00E9dictine class\u00E9e parmi les plus belles \u00E9glises romanes de Bretagne, dot\u00E9e de 14 vitraux contemporains depuis 2008. Conception et r\u00E9alisation Pascal Convert et Jean Dominique Fleury, dans le cadre d\u2019une commande publique."@fr . "Een voormalige benedictijner abdijkerk, geklasseerd als een van de mooiste romaanse kerken in Bretagne, is sinds 2008 voorzien van 14 hedendaagse glas-in-loodramen. Ontworpen en geproduceerd door Pascal Convert en Jean Dominique Fleury, in het kader van een openbare opdracht."@nl . "Ehemalige Benediktinerabteikirche, die zu den sch\u00F6nsten romanischen Kirchen der Bretagne z\u00E4hlt und seit 2008 mit 14 zeitgen\u00F6ssischen Glasfenstern ausgestattet ist. Entwurf und Ausf\u00FChrung Pascal Convert und Jean Dominique Fleury, im Rahmen eines \u00F6ffentlichen Auftrags."@de . "Un'ex chiesa abbaziale benedettina, annoverata tra le pi\u00F9 belle chiese romaniche della Bretagna, \u00E8 stata dotata dal 2008 di 14 vetrate contemporanee. Progettate e realizzate da Pascal Convert e Jean Dominique Fleury, nell'ambito di una commissione pubblica."@it . "A former Benedictine abbey church, classified as one of Brittany?s most beautiful Romanesque churches, has been fitted with 14 contemporary stained glass windows since 2008. Designed and produced by Pascal Convert and Jean Dominique Fleury, as part of a public commission."@en . "La antigua iglesia de una abad\u00EDa benedictina, catalogada como una de las iglesias rom\u00E1nicas m\u00E1s bellas de Breta\u00F1a, cuenta desde 2008 con 14 vidrieras contempor\u00E1neas. Dise\u00F1adas y realizadas por Pascal Convert y Jean Dominique Fleury, en el marco de un encargo p\u00FAblico."@es . . "History\nIt all began around the year 1000, Simon, Lord of La Roche, on the recommendation of F\u00E9lix, abbot of Rhuys, decided to have an abbey built on his land for the repose of the souls of his brother and his father Bernard. The village of Lampridic was chosen and eight Benedictine monks from Redon built a monastery there. Simon de la Roche and Abbot F\u00E9lix go to Rhuys, bring back relics of Saint-Gildas, and place the abbey under his patronage. The population comes there on pilgrimage to obtain cures from the madness. 200 years later, the church, too small, is replaced by the present abbey-church, built at the very beginning of the 13th century.\n\nOver the centuries, the abbey has known more or less prosperous periods. At the beginning of the revolution, there are only 5 monks left. Hunted, some go into exile, others are imprisoned and perish in the drowning of Nantes. The abbey was sold as national property and became private property until 1828. It was bought by Abbot Deshayes, who set up the congregation of the Sisters of Christian Instruction there. The church became the property of the state in 1905 and classified as a historical monument since 1995.\nThe monument\nThe Church of St. Gildas was built in one go at the end of the 12th century. It is a Romanesque style building, erected according to the standards of the Order of St. Benoit and remarkable for its unity of style and the warmth of the material used, \"le roussard\", a ferruginous sandstone that oxidizes with humidity.\nIn 1436 a large glass roof pierced in the facade gives luminosity to the nave. Until the revolution the abbey-church was maintained by the monks. It then became the property of the parish, which modified the interior layout (installation of stalls and panelling in the choir and relocation of the choir's separating grid at the entrance to the building). The central altarpiece is demolished. At the end of the 19th century, the shell of the building caused great concern, the south transept pillar collapsed and the south wall of the nave risked collapsing onto the cloister. The architects then take the necessary steps to save the building. A second ordeal awaited the abbey church on 12 August 1944: aerial bombardments destroyed the roofs, vaults, bell tower and stained glass windows.\nThanks to the restoration work carried out for the most part between 1950 and 1960, the old church was given a new lease of life.\nThe stained glass windows\nTake the time to contemplate his stained glass windows created in 2009 as part of a public commission. Where do these faces come from? These children's figures come from D\u00E9sir\u00E9 Bourneville's work, which deals mainly with the diagnosis of mental illness in children. Pictures of children taken more than a century ago, sick children, children locked up. Once the clinical photos were scanned, Pascal Convert decided that the eyes would be closed, the faces would be slightly raised and everything that would refer to the asylum and medicine, such as the toises, would be erased. After this first stage of retouching, came the transition to sculpture, which restored volumes, then the moulding and melting of the crystal by the glassmaker, who preserved these volumes by inverting them. It took these transformations and transmutations to metamorphose the psychiatrist's medical clich\u00E9s into living apparitions.\n\nGuided tour\nFree guided tour only in July and August on Thursdays at 3pm.\nGroup visits on request.\nVisits for schoolchildren."@en . "Die Geschichte\nAlles beginnt um das Jahr 1000. Simon, Herr von La Roche, beschlie\u00DFt auf Empfehlung von Felix, dem Abt von Rhuys, auf seinem Land eine Abtei zu errichten, damit die Seelen seines Bruders und seines Vaters Bernhard ruhen k\u00F6nnen. Das Dorf Lampridic wurde ausgew\u00E4hlt und acht Benediktinerm\u00F6nche, die aus Redon kamen, bauten dort ein Kloster. Simon de la Roche und Abt Felix reisten nach Rhuys, brachten Reliquien von Saint-Gildas mit und stellten die Abtei unter ihre Schirmherrschaft. Die Bev\u00F6lkerung pilgert dorthin, um Heilung vom Wahnsinn zu erlangen. 200 Jahre sp\u00E4ter wird die zu kleine Kirche durch die heutige Abteikirche ersetzt, die ganz zu Beginn des 13.\n\nIm Laufe der Jahrhunderte erlebte die Abtei mehr oder weniger bl\u00FChende Zeiten. Zu Beginn der Revolution waren nur noch f\u00FCnf M\u00F6nche \u00FCbrig. Gejagt, gingen einige ins Exil, andere wurden inhaftiert und kamen bei den Ertrinkungsunf\u00E4llen in Nantes ums Leben. Die Abtei wurde als Nationalgut verkauft und ging bis 1828 in Privatbesitz \u00FCber. Sie wird von Abb\u00E9 Deshayes zur\u00FCckgekauft, der dort die Kongregation der Schwestern der christlichen Unterweisung einrichtet. Die Kirche geht 1905 in den Besitz des Staates \u00FCber und wird seit 1995 als historisches Monument klassifiziert.\nDas Denkmal\nDie Kirche Saint-Gildas wurde Ende des 12. Jahrhunderts in einem Zug erbaut. Es handelt sich um ein Geb\u00E4ude im romanischen Stil, das nach den Normen des Ordens von Saint-Benoit errichtet wurde und aufgrund seiner stilistischen Einheitlichkeit und der W\u00E4rme des verwendeten Materials, \"le roussard\", einem eisenhaltigen Sandstein, der bei Feuchtigkeit oxidiert, bemerkenswert ist.\nIm Jahr 1436 wurde ein gro\u00DFes Glasdach in die Fassade eingelassen, das dem Kirchenschiff Helligkeit verleiht. Bis zur Revolution wurde die Abteikirche von den M\u00F6nchen instand gehalten. Danach ging sie in den Besitz der Gemeinde \u00FCber, die die Inneneinrichtung \u00E4nderte (Einbau des Chorgest\u00FChls und der Wandvert\u00E4felung im Chor und Verlegung des Trenngitters vom Chor zum Eingang des Geb\u00E4udes). Das zentrale Altarbild wurde abgerissen. Ende des 19. Jahrhunderts gab der Rohbau des Geb\u00E4udes Anlass zu gro\u00DFer Sorge: Der Pfeiler des s\u00FCdlichen Querschiffs sackte ab und die S\u00FCdwand des Kirchenschiffs drohte auf den Kreuzgang zu st\u00FCrzen. Die Architekten unternehmen alles Notwendige, um das Geb\u00E4ude zu retten. Eine zweite Pr\u00FCfung erwartete die Abteikirche am 12. August 1944: Luftangriffe zerst\u00F6rten D\u00E4cher, Gew\u00F6lbe, Glockenturm und Glasmalereien.\nDank der Restaurierungsarbeiten, die gr\u00F6\u00DFtenteils zwischen 1950 und 1960 durchgef\u00FChrt wurden, erstrahlt die alte Kirche wieder in neuem Glanz.\nDie Buntglasfenster\nNehmen Sie sich die Zeit, die 2009 im Rahmen eines \u00F6ffentlichen Auftrags angefertigten Glasfenster zu betrachten. Woher stammen die Gesichter? Diese Kinderfiguren stammen aus D\u00E9sir\u00E9 Bournevilles Arbeit, die sich haupts\u00E4chlich mit der Diagnose von Geisteskrankheiten bei Kindern befasst. Aufnahmen von Kindern, die vor mehr als einem Jahrhundert gemacht wurden, kranke Kinder, eingesperrte Kinder. Nachdem die klinischen Fotos gescannt worden waren, entschied Pascal Convert, dass die Augen geschlossen, die Gesichter leicht erh\u00F6ht und alles, was auf die Anstalt und die Medizin hinweisen w\u00FCrde, wie z. B. die Messlatten, entfernt werden sollten. Auf diese erste Phase des Retuschierens folgte der \u00DCbergang zur Bildhauerei, die die Volumen wiederherstellte, und dann das Gie\u00DFen und Schmelzen des Kristalls durch den Glasmacher, der die Volumen beibehielt, sie aber umkehrte. Es bedurfte dieser Transformationen und Umwandlungen, um die medizinischen Aufnahmen des Psychiaters in lebendige Erscheinungen zu verwandeln.\n\nGef\u00FChrte Besichtigung\nKostenlose F\u00FChrungen nur im Juli und August donnerstags um 15 Uhr.\nBesuche f\u00FCr Gruppen auf Anfrage.\nBesichtigung f\u00FCr Schulklassen."@de . "L'Histoire\nTout commence aux environs de l'an 1000, Simon, seigneur de la Roche, sur recommandation de F\u00E9lix, abb\u00E9 de Rhuys, d\u00E9cide de faire construire une abbaye sur ses terres pour le repos de l'\u00E2me de son fr\u00E8re et de son p\u00E8re Bernard. Le village de Lampridic est choisi et huit moines b\u00E9n\u00E9dictins, venus de Redon y batissent un monast\u00E8re. Simon de la Roche et l'abb\u00E9 F\u00E9lix vont \u00E0 Rhuys, rapportent des reliques de Saint-Gildas, et placent l'abbaye sous son patronage. La population y vient en p\u00E9lerinage pour obtenir des gu\u00E9risons de la folie. 200 ans plus tard, l'\u00E9glise, trop petite, est remplac\u00E9e par l'abbatiale actuelle, construite au tout d\u00E9but du 13\u00E8me si\u00E8cle.\n\nAu fil des si\u00E8cles, l'abbaye connait des p\u00E9riodes plus ou moins prosp\u00E8res. Au d\u00E9but de la r\u00E9volution, il ne reste que 5 moines. Pourchass\u00E9s, certains s'exilent, d'autres sont emprisonn\u00E9s et p\u00E9rissent dans les noyades de Nantes. L'abbaye vendue comme bien national, devient propri\u00E9t\u00E9 priv\u00E9e, jusqu'en 1828. Elle est rachet\u00E9e par l'abb\u00E9 Deshayes qui y installe la congr\u00E9gation des Soeurs de l'instruction chr\u00E9tienne. L'\u00E9glise devient propri\u00E9t\u00E9 de l'\u00E9tat en 1905 et class\u00E9e monument Historique depuis 1995.\nLe monument\nL'Eglise de Saint-Gildas a \u00E9t\u00E9 construite d'un seul \u00E9lan \u00E0 la fin du 12\u00E8me si\u00E8cle. C'est un \u00E9difice de style roman, \u00E9rig\u00E9 selon les normes de l'ordre de Saint-Benoit et remarquable par son unit\u00E9 de style et la chaleur du mat\u00E9riau employ\u00E9, \"le roussard\", un gr\u00E8s ferrugineux qui s'oxyde \u00E0 l'humidit\u00E9.\nEn 1436 une grande verri\u00E8re perc\u00E9e dans la fa\u00E7ade donne de la luminosit\u00E9 \u00E0 la nef. Jusqu'\u00E0 la r\u00E9volution l'abbatiale est entretenue par les moines. Elle devient ensuite la propri\u00E9t\u00E9 de la paroisse qui modifie l'agencement in\u00E9trieur (installation des stalles et des lambris dans le choeur et d\u00E9placement de la grille de s\u00E9paration du choeur \u00E0 l'entr\u00E9e de l'\u00E9difice). Le retable central est d\u00E9moli. A la fin du 19 \u00E8me si\u00E8cle le gros oeuvre du batiment donne de grandes inqui\u00E9tudes, le pillier du transept sud s'affaise et le mur sud de la nef risque de s'effondrer sur le clo\u00EEtre. Les architectes font alors le n\u00E9cessaire pour sauver le b\u00E2timent. Une deuxi\u00E8me \u00E9preuve attend l'abbatiale le 12 ao\u00FBt 1944 : des bombardements a\u00E9riens d\u00E9truisent toitures, voutes, clocher et vitraux.\nGr\u00E2ce aux travaux de restauration effectu\u00E9s pour l'essentiel entre 1950 et 1960 la vieille \u00E9glise retrouve une nouvelle jeunesse.\nLes vitraux\nPrenez le temps de contempler ses vitraux r\u00E9alis\u00E9s en 2009 dans le cadre d\u2019une commande publique. D\u2019o\u00F9 viennent ces visages ? Ces figures d\u2019enfants proviennent de travaux de D\u00E9sir\u00E9 Bourneville, qui portent principalement sur le diagnostic des maladies mentales chez les enfants. Des clich\u00E9s d\u2019enfants pris il y a plus d\u2019un si\u00E8cle, enfants malades, enfants enferm\u00E9s. Une fois les photos cliniques scann\u00E9es, Pascal Convert a d\u00E9cid\u00E9 que les yeux seraient ferm\u00E9s, que les visages seraient l\u00E9g\u00E8rement relev\u00E9s et que tout ce qui renverrait \u00E0 l\u2019asile et \u00E0 la m\u00E9decine comme les toises, s\u2019effaceraient. A ce premier temps de retouche, a succ\u00E9d\u00E9 celui du passage \u00E0 la sculpture, qui a restitu\u00E9 des volumes, puis celui du moulage et de la fonte du cristal par le verrier, qui lui a conserv\u00E9 ces volumes en les inversant. Il a fallu ces transformations et ces transmutations pour m\u00E9tamorphoser les clich\u00E9s m\u00E9dicaux du psychiatre en vivantes apparitions.\n\nVisite guid\u00E9e\nVisite guid\u00E9e gratuite uniquement en juillet et ao\u00FBt le jeudi \u00E0 15h.\nVisite de groupes sur demande.\nVisite pour les scolaires."@fr . "De geschiedenis\nHet begon allemaal rond het jaar 1000, toen Simon, heer van La Roche, op aanbeveling van Felix, abt van Rhuys, besloot op zijn land een abdij te bouwen voor de rust van de ziel van zijn broer en vader Bernard. Het dorp Lampridic werd gekozen en acht Benedictijner monniken uit Redon bouwden er een klooster. Simon de la Roche en de abt F\u00E9lix gingen naar Rhuys, brachten de relikwie\u00EBn van Sint-Gildas mee en plaatsten de abdij onder zijn beschermheerschap. De bevolking kwam op bedevaart om genezing van de waanzin te verkrijgen. 200 jaar later werd de te kleine kerk vervangen door de huidige abdijkerk, gebouwd aan het begin van de 13e eeuw.\n\nIn de loop der eeuwen kende de abdij meer of minder welvarende periodes. Aan het begin van de revolutie bleven er slechts 5 monniken over. Opgejaagd, gingen sommigen in ballingschap, anderen werden gevangen genomen en kwamen om bij de verdrinkingen in Nantes. De abdij werd verkocht als nationaal bezit en werd priv\u00E9-eigendom tot 1828. Ze werd gekocht door abb\u00E9 Deshayes die er de congregatie van de Zusters van Christelijk Onderwijs vestigde. De kerk werd staatseigendom in 1905 en is sinds 1995 geklasseerd als historisch monument.\nHet monument\nDe Sint-Gildakerk werd in \u00E9\u00E9n keer gebouwd op het einde van de 12e eeuw. Het is een romaans gebouw, gebouwd volgens de normen van de Orde van Saint-Benoit en opmerkelijk door de eenheid van stijl en de warmte van het gebruikte materiaal, \"roussard\", een ijzerhoudende zandsteen die oxideert in de vochtigheid.\nIn 1436 werd aan de gevel een groot glazen dak toegevoegd om het schip te verlichten. Tot de revolutie werd de abdijkerk onderhouden door de monniken. Daarna werd ze eigendom van de parochie, die de inrichting wijzigde (plaatsing van koorbanken en lambrisering in het koor en verwijdering van het koorhek bij de ingang van het gebouw). Het centrale altaarstuk werd afgebroken. Aan het einde van de 19e eeuw baarde de structuur van het gebouw zorgen: de pijler van het zuidelijke transept verzakte en de zuidelijke muur van het schip dreigde in te storten op de kloostergang. De architecten deden al het nodige om het gebouw te redden. Een tweede beproeving wachtte de abdijkerk op 12 augustus 1944: luchtbombardementen vernietigden de daken, de gewelven, de klokkentoren en de glas-in-loodramen.\nDankzij de restauratie die vooral tussen 1950 en 1960 werd uitgevoerd, kreeg de oude kerk een nieuw leven.\nDe gebrandschilderde ramen\nNeem de tijd om de gebrandschilderde ramen te bekijken, die in 2009 in het kader van een openbare opdracht zijn gemaakt. Waar komen deze gezichten vandaan? Deze kinderfiguren komen uit het werk van D\u00E9sir\u00E9 Bourneville, die zich vooral bezighoudt met de diagnose van geestesziekten bij kinderen. Foto's van kinderen die meer dan een eeuw geleden zijn genomen, zieke kinderen, opgesloten kinderen. Nadat de klinische foto's waren gescand, besloot Pascal Convert om de ogen te sluiten, de gezichten iets op te trekken en alles wat verwijst naar het gesticht en de geneeskunde, zoals de lengte, uit te wissen. Na deze eerste retouche werd het beeld gebruikt om de volumes te herstellen, gevolgd door het gieten van het kristal door de glasblazer, die de volumes behield door ze om te keren. Deze transformaties en transmutaties waren nodig om de medische foto's van de psychiater om te vormen tot levende verschijningen.\n\nRondleiding\nGratis rondleiding alleen in juli en augustus op donderdag om 15 uur.\nGroepsbezoek op aanvraag.\nBezoeken voor schoolkinderen."@nl . "La storia\nTutto ebbe inizio intorno all'anno 1000, quando Simone, signore di La Roche, su raccomandazione di Felice, abate di Rhuys, decise di costruire un'abbazia sulle sue terre per il riposo dell'anima di suo fratello e padre Bernardo. Fu scelto il villaggio di Lampridic e otto monaci benedettini di Redon vi costruirono un monastero. Simon de la Roche e l'abate F\u00E9lix si recarono a Rhuys, riportarono le reliquie di San Gildas e posero l'abbazia sotto il suo patronato. La popolazione veniva in pellegrinaggio per ottenere cure per la follia. 200 anni dopo, la chiesa, troppo piccola, fu sostituita dall'attuale chiesa abbaziale, costruita proprio all'inizio del XIII secolo.\n\nNel corso dei secoli, l'abbazia visse periodi pi\u00F9 o meno prosperi. All'inizio della rivoluzione, rimasero solo 5 monaci. Cacciati, alcuni andarono in esilio, altri furono imprigionati e morirono negli annegamenti di Nantes. L'abbazia fu venduta come propriet\u00E0 nazionale e divenne propriet\u00E0 privata fino al 1828. Fu acquistata dall'Abb\u00E9 Deshayes che vi stabil\u00EC la congregazione delle Suore dell'Istruzione Cristiana. La chiesa divenne propriet\u00E0 dello Stato nel 1905 e dal 1995 \u00E8 classificata come monumento storico.\nIl monumento\nLa chiesa di Saint-Gildas fu costruita in un'unica soluzione alla fine del XII secolo. Si tratta di un edificio romanico, costruito secondo i canoni dell'Ordine di Saint-Benoit e notevole per l'unit\u00E0 di stile e il calore del materiale utilizzato, il \"roussard\", un'arenaria ferruginosa che si ossida con l'umidit\u00E0.\nNel 1436, alla facciata fu aggiunto un grande tetto di vetro per dare luce alla navata. Fino alla rivoluzione, la chiesa abbaziale fu mantenuta dai monaci. In seguito divenne propriet\u00E0 della parrocchia, che ne modific\u00F2 la disposizione interna (installazione di stalli e rivestimenti nel coro e rimozione dello schermo del coro all'ingresso dell'edificio). La pala d'altare centrale fu demolita. Alla fine del XIX secolo, la situazione strutturale dell'edificio era preoccupante: il pilastro del transetto sud stava cedendo e la parete sud della navata rischiava di crollare sul chiostro. Gli architetti fecero tutto il necessario per salvare l'edificio. Una seconda prova attendeva la chiesa abbaziale il 12 agosto 1944: i bombardamenti aerei distrussero i tetti, le volte, il campanile e le vetrate.\nGrazie ai lavori di restauro eseguiti principalmente tra il 1950 e il 1960, l'antica chiesa torn\u00F2 a nuova vita.\nLe vetrate\nPrendetevi il tempo di contemplare le vetrate, realizzate nel 2009 nell'ambito di una commissione pubblica. Da dove vengono questi volti? Queste figure di bambini provengono dall'opera di D\u00E9sir\u00E9 Bourneville, che si occupa principalmente della diagnosi delle malattie mentali nei bambini. Immagini di bambini scattate pi\u00F9 di un secolo fa, bambini malati, bambini rinchiusi. Una volta scansionate le foto cliniche, Pascal Convert ha deciso di chiudere gli occhi, di alzare leggermente i volti e di cancellare tutto ci\u00F2 che si riferiva al manicomio e alla medicina, come l'altezza. Dopo questo primo ritocco, la scultura \u00E8 stata utilizzata per ripristinare i volumi, seguita dalla formatura e dalla fusione del cristallo da parte del vetraio, che ha conservato i volumi invertendoli. Sono state necessarie queste trasformazioni e trasmutazioni per trasformare le fotografie mediche dello psichiatra in apparizioni viventi.\n\nVisita guidata\nVisita guidata gratuita solo in luglio e agosto, il gioved\u00EC alle 15.00.\nVisite di gruppo su richiesta.\nVisite per scolaresche."@it . "La Historia\nTodo comenz\u00F3 alrededor del a\u00F1o 1000, cuando Sim\u00F3n, se\u00F1or de La Roche, por recomendaci\u00F3n de F\u00E9lix, abad de Rhuys, decidi\u00F3 construir una abad\u00EDa en sus tierras para el descanso del alma de su hermano y padre Bernardo. Se eligi\u00F3 el pueblo de Lampridic y ocho monjes benedictinos de Redon construyeron all\u00ED un monasterio. Sim\u00F3n de la Roche y el abad F\u00E9lix fueron a Rhuys, trajeron las reliquias de Saint-Gildas y pusieron la abad\u00EDa bajo su patrocinio. La poblaci\u00F3n acud\u00EDa en peregrinaci\u00F3n para obtener la curaci\u00F3n de la locura. 200 a\u00F1os m\u00E1s tarde, la iglesia, demasiado peque\u00F1a, fue sustituida por la actual iglesia abacial, construida a principios del siglo XIII.\n\nA lo largo de los siglos, la abad\u00EDa conoci\u00F3 periodos m\u00E1s o menos pr\u00F3speros. Al principio de la revoluci\u00F3n, s\u00F3lo quedaban 5 monjes. Perseguidos, algunos se exiliaron, otros fueron encarcelados y perecieron en los ahogamientos de Nantes. La abad\u00EDa fue vendida como propiedad nacional y pas\u00F3 a ser propiedad privada hasta 1828. La compr\u00F3 el abate Deshayes, que estableci\u00F3 all\u00ED la congregaci\u00F3n de las Hermanas de la Instrucci\u00F3n Cristiana. La iglesia pas\u00F3 a ser propiedad del Estado en 1905 y est\u00E1 clasificada como monumento hist\u00F3rico desde 1995.\nEl monumento\nLa iglesia de Saint-Gildas fue construida de una sola vez a finales del siglo XII. Es un edificio rom\u00E1nico, construido seg\u00FAn las normas de la Orden de Saint-Benoit y notable por su unidad de estilo y la calidez del material utilizado, el \"roussard\", una arenisca ferruginosa que se oxida con la humedad.\nEn 1436, se a\u00F1adi\u00F3 a la fachada un gran techo acristalado para dar luz a la nave. Hasta la Revoluci\u00F3n, la iglesia abacial fue mantenida por los monjes. Despu\u00E9s pas\u00F3 a ser propiedad de la parroquia, que modific\u00F3 la distribuci\u00F3n interior (instalaci\u00F3n de siller\u00EDa y revestimientos en el coro y supresi\u00F3n de la reja de entrada al edificio). El retablo central fue demolido. A finales del siglo XIX, la estructura del edificio era preocupante: el pilar del transepto sur se hund\u00EDa y el muro sur de la nave corr\u00EDa el riesgo de desplomarse sobre el claustro. Los arquitectos hicieron todo lo necesario para salvar el edificio. Un segundo calvario esperaba a la iglesia abacial el 12 de agosto de 1944: los bombardeos a\u00E9reos destruyeron los tejados, las b\u00F3vedas, el campanario y las vidrieras.\nGracias a las obras de restauraci\u00F3n realizadas principalmente entre 1950 y 1960, la antigua iglesia cobr\u00F3 nueva vida.\nLas vidrieras\nT\u00F3mese su tiempo para contemplar las vidrieras, creadas en 2009 como parte de un encargo p\u00FAblico. \u00BFDe d\u00F3nde vienen estas caras? Estas figuras de ni\u00F1os proceden de la obra de D\u00E9sir\u00E9 Bourneville, que se ocupa principalmente del diagn\u00F3stico de las enfermedades mentales en los ni\u00F1os. Fotos de ni\u00F1os tomadas hace m\u00E1s de un siglo, ni\u00F1os enfermos, ni\u00F1os encerrados. Una vez escaneadas las fotos cl\u00EDnicas, Pascal Convert decidi\u00F3 que se cerrar\u00EDan los ojos, se levantar\u00EDan ligeramente las caras y se borrar\u00EDa todo lo que hiciera referencia al manicomio y a la medicina, como la estatura. Tras este retoque inicial, la escultura sirvi\u00F3 para restaurar los vol\u00FAmenes, a lo que sigui\u00F3 el moldeado y vaciado del cristal por el vidriero, que conserv\u00F3 los vol\u00FAmenes invirti\u00E9ndolos. Fueron necesarias estas transformaciones y transmutaciones para transformar las fotograf\u00EDas m\u00E9dicas del psiquiatra en apariciones vivas.\n\nVisita guiada\nVisita guiada gratuita s\u00F3lo en julio y agosto, los jueves a las 15:00 h.\nVisitas para grupos previa petici\u00F3n.\nVisitas para escolares."@es . . .