. . . . . . "Bettancourt (Bettancuria) originally belonged to the lords of Saint-Dizier, who in the last years of the 13th century gave a third of their seigniorial rights to a lord of Chiverny, along with the whole of Chancenay.\n\nThis small estate fell to Am\u00E9 de Choiseul, following his marriage to Claude de Chiverny; but this lord having died childless in 1460, his heirs sold to Guillaume de Corguilleray, prefect of the marshals of France, who in 1500 ceded his rights to Ren\u00E9 II, Duke of Lorraine and Bar.\n\nThe remainder of the seigneury of Bettancourt had been bequeathed by Edouard de Dampi\u00E8re?s will to the monks of Epineuseval, who sold their rights to the king after the count?s death. Ren\u00E9 again obtained the Cession, and in 1501 he gave Bettancourt to the canons of the collegiate church of Joinville in payment for the foundations made by Ferri II and Yolande d?Anjou, his father and mother, and by Henri de Lorraine, bishop of Metz, his uncle. Justice had always been reserved for the Saint-Dizier estate."@en . "Bettancourt (Bettancuria) geh\u00F6rte urspr\u00FCnglich den Herren von Saint-Dizier, die in den letzten Jahren des 13. Jahrhunderts ein Drittel der Herrschaftsrechte an einen Herrn von Chiverny zusammen mit den gesamten Rechten von Chancenay abgaben.\n\nDieser kleine Besitz fiel infolge seiner Heirat mit Claude de Chiverny an Am\u00E9 de Choiseul. Da dieser Herr jedoch 1460 kinderlos starb, verkauften seine Erben an Guillaume de Corguilleray, Pr\u00E4fekt der Marsch\u00E4lle von Frankreich, der seine Rechte 1500 an Ren\u00E9 II, Herzog von Lothringen und Bar, abtrat.\n\nDer Rest der Herrschaft Bettancourt war durch das Testament von Edouard de Dampi\u00E8re den Ordensleuten von Epineuseval vermacht worden, die ihre Rechte nach dem Tod des Grafen an den K\u00F6nig verkauften. Ren\u00E9 erhielt erneut die Abtretung und \u00FCbergab Bettancourt 1501 den Kanonikern der Stiftskirche von Joinville f\u00FCr die Stiftungen, die von Ferri II. und Yolande d'Anjou, seinem Vater und seiner Mutter, und von Henri de Lorraine, dem Bischof von Metz, seinem Onkel, gemacht worden waren. Die Gerichtsbarkeit war immer der Dom\u00E4ne von Saint-Dizier vorbehalten gewesen."@de . "Bettancourt (Bettancuria) behoorde oorspronkelijk toe aan de heren van Saint-Dizier, die in de laatste jaren van de 13e eeuw een derde van de heerlijkheidsrechten schonken aan een heer van Chiverny, samen met alle rechten van Chancenay.\n\nDit kleine landgoed viel toe aan Am\u00E9 de Choiseul, als gevolg van zijn huwelijk met Claude de Chiverny; maar omdat deze heer kinderloos stierf in 1460, verkochten zijn erfgenamen het aan Guillaume de Corguilleray, prefect van de maarschalken van Frankrijk, die in 1500 zijn rechten overdroeg aan Ren\u00E9 II, hertog van Lotharingen en Bar.\n\nDe rest van de heerlijkheid Bettancourt werd in het testament van Edouard de Dampi\u00E8re nagelaten aan de monniken van Epineuseval, die hun rechten na de dood van de graaf aan de koning verkochten. Ren\u00E9 verkreeg opnieuw een cessie en in 1501 schonk hij Bettancourt aan de kanunniken van de collegiale kerk van Joinville ter vervulling van de stichtingen van Ferri II en Yolande d'Anjou, zijn vader en moeder, en van Henri de Lorraine, bisschop van Metz, zijn oom. Justitie was altijd al voorbehouden aan het landgoed Saint-Dizier."@nl . "Bettancourt (Bettancuria) appartenait \u00E0 l\u2019origine aux seigneurs de Saint-Dizier qui donn\u00E8rent le tiers des droits seigneuriaux, dans les derni\u00E8res ann\u00E9es du XIII\u00E8me si\u00E8cle, \u00E0 un seigneur de Chiverny avec la totalit\u00E9 de ceux de Chancenay.\n\nCe petit domaine \u00E9chu \u00E0 Am\u00E9 de Choiseul, par suite de son mariage avec Claude de Chiverny ; mais ce seigneur \u00E9tant mort sans enfants en 1460, ses h\u00E9ritiers vendirent \u00E0 Guillaume de Corguilleray, pr\u00E9fet des mar\u00E9chaux de France qui, en 1500 c\u00E9da ses droits \u00E0 Ren\u00E9 II Duc de Lorraine et de Bar.\n\nLe reste de la seigneurie de Bettancourt avait \u00E9t\u00E9 l\u00E9gu\u00E9e par le testament d\u2019Edouard de Dampi\u00E8re aux religieux d\u2019Epineuseval qui vendirent leurs droits au roi apr\u00E8s la mort du comte. Ren\u00E9 en obtint encore la Cession, et en 1501 il donna Bettancourt aux chanoines de la coll\u00E9giale de Joinville pour l\u2019acquit des fondations faites par Ferri II et Yolande d\u2019Anjou, ses p\u00E8re et m\u00E8re, et par Henri de Lorraine, \u00E9v\u00EAque de Metz, son oncle. La justice avait toujours \u00E9t\u00E9 r\u00E9serv\u00E9e au domaine de Saint-Dizier."@fr . "Bettancourt (Bettancuria) perteneci\u00F3 originalmente a los se\u00F1ores de Saint-Dizier, que en los \u00FAltimos a\u00F1os del siglo XIII cedieron un tercio de los derechos se\u00F1oriales a un se\u00F1or de Chiverny, junto con todos los de Chancenay.\n\nEste peque\u00F1o se\u00F1or\u00EDo recay\u00F3 en Am\u00E9 de Choiseul, a ra\u00EDz de su matrimonio con Claude de Chiverny; pero como este se\u00F1or muri\u00F3 sin descendencia en 1460, sus herederos lo vendieron a Guillaume de Corguilleray, prefecto de los mariscales de Francia, quien en 1500 cedi\u00F3 sus derechos a Ren\u00E9 II, duque de Lorena y Bar.\n\nEl resto del se\u00F1or\u00EDo de Bettancourt hab\u00EDa sido legado por testamento de Edouard de Dampi\u00E8re a los monjes de Epineuseval, quienes vendieron sus derechos al rey tras la muerte del conde. Ren\u00E9 obtuvo de nuevo una cesi\u00F3n, y en 1501 entreg\u00F3 Bettancourt a los can\u00F3nigos de la colegiata de Joinville en cumplimiento de las fundaciones hechas por Ferri II y Yolande de Anjou, su padre y su madre, y por Henri de Lorraine, obispo de Metz, su t\u00EDo. La justicia siempre hab\u00EDa estado reservada al se\u00F1or\u00EDo de Saint-Dizier."@es . "Bettancourt (Bettancuria) apparteneva originariamente ai signori di Saint-Dizier, che negli ultimi anni del XIII secolo cedettero un terzo dei diritti signorili a un signore di Chiverny, insieme a tutti quelli di Chancenay.\n\nQuesta piccola propriet\u00E0 pass\u00F2 ad Am\u00E9 de Choiseul, in seguito al suo matrimonio con Claude de Chiverny; ma poich\u00E9 questo signore mor\u00EC senza figli nel 1460, i suoi eredi la vendettero a Guillaume de Corguilleray, prefetto dei marescialli di Francia, che nel 1500 cedette i suoi diritti a Ren\u00E9 II, duca di Lorena e Bar.\n\nIl resto della signoria di Bettancourt era stato lasciato in eredit\u00E0 dal testamento di Edouard de Dampi\u00E8re ai monaci di Epineuseval, che vendettero i loro diritti al re dopo la morte del conte. Ren\u00E9 ottenne nuovamente una cessione e nel 1501 cedette Bettancourt ai canonici della collegiata di Joinville, in adempimento delle fondazioni fatte da Ferri II e Yolande d'Anjou, suo padre e sua madre, e da Henri de Lorraine, vescovo di Metz, suo zio. La giustizia era sempre stata riservata alla tenuta di Saint-Dizier."@it . . .