"Comme souvent dans l\u2019univers du contrebassiste, les cultures du pourtour M\u00E9diterran\u00E9en ont une place de choix, mais la route traverse aussi la Perse, et plus inattendu, l\u2019Irlande, insularit\u00E9 oblige !"@fr . . . . . . . . . . . "Comme souvent dans l\u2019univers du contrebassiste, les cultures du pourtour M\u00E9diterran\u00E9en ont une place de choix, mais la route traverse aussi la Perse, et plus inattendu, l\u2019Irlande, insularit\u00E9 oblige !"@fr . "As is often the case in the world of the double bassist, the cultures of the Mediterranean region hold a special place, but the journey also takes us through Persia and\u2014more unexpectedly\u2014Ireland, given its insular nature!"@en . "Zoals zo vaak in de wereld van de contrabassist nemen de culturen rond de Middellandse Zee een prominente plaats in, maar de reis voert ook langs Perzi\u00EB en, wat misschien wat onverwacht is, Ierland \u2013 dat ligt nu eenmaal op een eiland!"@nl . "Wie so oft in der Welt des Kontrabassisten nehmen die Kulturen des Mittelmeerraums einen besonderen Platz ein, doch die Reise f\u00FChrt auch durch Persien und \u2013 etwas \u00FCberraschender \u2013 durch Irland, was sich durch dessen Insellage erkl\u00E4rt!"@de . "Come spesso accade nel mondo del contrabbassista, le culture del bacino mediterraneo occupano un posto di rilievo, ma il percorso attraversa anche la Persia e, cosa pi\u00F9 inaspettata, l\u2019Irlanda, data la sua insularit\u00E0!"@it . "Como suele ocurrir en el universo del contrabajista, las culturas del entorno mediterr\u00E1neo ocupan un lugar destacado, pero el recorrido tambi\u00E9n pasa por Persia y, aunque resulte m\u00E1s inesperado, por Irlanda, \u00A1por su car\u00E1cter insular!"@es . . "\u00AB Blue Maqam \u00BB donne \u00E0 entendre huit langues chant\u00E9es, petit Babel, o\u00F9 les paroles de Renaud et Solea \u00E9voquent des paysages \u00E9motionnels \u00E0 la mani\u00E8re de ha\u00EFkus.\n\nAu coeur de la musique se niche l\u2019association contrebasse / voix ; celle de Solea Garcia-Fons, une premi\u00E8re puisqu\u2019il s\u2019agit de sa fille, mais aussi parce que le chant a longtemps \u00E9t\u00E9 absent de son univers. Et ici, Les lames du vibraphone de St\u00E9phan Caracci (aussi pr\u00E9sent au marimba basse lors des incursions a\u00E9riennes du contrebassiste), avec les percussions de Jean-Luc Di Fraya dessinent un canevas propices aux envol\u00E9es des Garcia-Fons.\n\nLe contrebassiste apparait comme l\u2019un des mages de la sc\u00E8ne jazz actuelle, l\u2019un de ses passeurs les plus captivants. L\u2019instrumentiste est de ceux qui ont r\u00E9guli\u00E8rement sorti la rivi\u00E8re de son lit, d\u00E9voy\u00E9 le langage propre du jazz pour le sublimer aux effluves de fragrances lointaines. L\u2019expressivit\u00E9 de son jeu surprend quand on connait le registre habituel de l\u2019instrument, ici mont\u00E9 d\u2019une cinqui\u00E8me cordes dans les aigus ; un monde orchestral insoup\u00E7onn\u00E9 surgit sous ses doigts agiles et espi\u00E8gles.\n\nL\u2019ensemble sonne comme un plaidoyer universaliste audacieux tant les nuages menacent \u00E0 l\u2019horizon."@fr . "%AB Blue Maqam %BB features %E0 eight languages sung, a miniature Tower of Babel, where the lyrics by Renaud and Solea evoke emotional landscapes in the style of ha%EFkus.\n\nAt the heart of the music lies the combination of double bass and voice\u2014that of Solea Garcia-Fons, a first not only because she is his daughter, but also because singing has long been absent from his musical world. And here, the vibraphone tones of St\u00E9phane Caracci (who also plays the bass marimba during the double bassist\u2019s soaring passages), along with Jean-Luc Di Fraya\u2019s percussion, weave a canvas that lends itself to the soaring flightsof the Garcia-Fons duo.\n\nThe double bassist emerges as one of the wizards of the current jazz scene, one of its most captivating innovators. He is one of those musicians who have regularly taken the river out of its bed, diverting the language of jazz itself to elevate it with the scents of distant lands. The expressiveness of his playing is surprising given the instrument\u2019s usual range\u2014here extended by a fifth string in the high register; an unexpected orchestral world emerges beneath his agile and playful fingers.\n\nThe whole piece sounds like a bold, universalist plea, given how threatening the clouds loom on the horizon."@en . "%AB Blue Maqam %BB l\u00E4sst acht Gesangssprachen erklingen \u2013 ein kleines Babel, in dem die Texte von Renaud und Solea emotionale Landschaften \u00E0 la Ha%EFkus heraufbeschw\u00F6ren.\n\nIm Herzen der Musik verbirgt sich die Kombination aus Kontrabass und Gesang; die von Solea Garcia-Fons, eine Premiere, da es sich um seine Tochter handelt, aber auch, weil der Gesang lange Zeit in seinem Universum fehlte. Und hier zeichnen die Vibraphonkl\u00E4nge von St\u00E9phane Caracci (der bei den luftigen Ausfl\u00FCgen des Kontrabassisten auch an der Bassmarimba zu h\u00F6ren ist) zusammen mit den Percussions von Jean-Luc Di Fraya eine Kulisse, die den H\u00F6henfl\u00FCgen derder Garcias-Fons.\n\nDer Kontrabassist erscheint als einer der Magier der aktuellen Jazzszene, als einer ihrer fesselndsten Vermittler. Der Instrumentalist geh\u00F6rt zu jenen, die den Fluss regelm\u00E4\u00DFig aus seinem Bett geleitet und die eigentliche Sprache des Jazz umgeleitet haben, um sie mit den D\u00FCften ferner Welten zu veredeln. Die Ausdruckskraft seines Spiels \u00FCberrascht, wenn man das \u00FCbliche Register des Instruments kennt, das hier in den H\u00F6hen um eine f\u00FCnfte Saite erweitert ist; eine ungeahnte orchestrale Welt entsteht unter seinen flinken und verspielten Fingern.\n\nDas Ganze klingt wie ein k\u00FChnes, universalistisches Pl\u00E4doyer, so bedrohlich wie die Wolken am Horizont auch sein m\u00F6gen."@de . "%AB Blue Maqam %BB nos permite %E0 escuchar ocho idiomas cantados, una peque\u00F1a Torre de Babel, donde las letras de Renaud y Solea evocan paisajes emocionales al estilo de Ha%EFkus.\n\nEn el coraz\u00F3n de la m\u00FAsica se encuentra la combinaci\u00F3n de contrabajo y voz; la de Solea Garc\u00EDa-Fons, toda una novedad, ya que se trata de su hija, pero tambi\u00E9n porque el canto hab\u00EDa estado ausente durante mucho tiempo de su universo. Y aqu\u00ED, las notas del vibr\u00E1fono de St\u00E9phane Caracci (que tambi\u00E9n toca la marimba baja durante las incursiones a\u00E9reas del contrabajista), junto con la percusi\u00F3n de Jean-Luc Di Fraya, trazan un lienzo propicio para el vuelode los Garc\u00EDa-Fons.\n\nEl contrabajista se erige como uno de los magos de la escena jazz\u00EDstica actual, uno de sus int\u00E9rpretes m\u00E1s cautivadores. El instrumentista es de esos que han desbordado con frecuencia el cauce del r\u00EDo, desviando el lenguaje propio del jazz para sublimarlo con los aromas de fragancias lejanas. La expresividad de su interpretaci\u00F3n sorprende cuando se conoce el registro habitual del instrumento, aqu\u00ED ampliado con una quinta cuerda en los agudos; un mundo orquestal insospechado surge bajo sus dedos \u00E1giles y traviesos.\n\nEl conjunto suena como un audaz alegato universalista, tanto como las nubes amenazan en el horizonte."@es . "%AB Blue Maqam %BB propone %E0 otto lingue cantate, una piccola Torre di Babele, dove i testi di Renaud e Solea evocano paesaggi emotivi alla maniera di ha%EFkus.\n\nAl centro della musica si annida l\u2019accoppiata contrabbasso/voce; quella di Solea Garcia-Fons, una prima assoluta poich\u00E9 si tratta di sua figlia, ma anche perch\u00E9 il canto \u00E8 stato a lungo assente dal suo universo. E qui, le lame del vibrafono di St\u00E9phane Caracci (presente anche alla marimba bassa durante le incursioni aeree del contrabbassista), insieme alle percussioni di Jean-Luc Di Fraya, tracciano una trama che favorisce i volidei Garcia-Fons.\n\nIl contrabbassista si presenta come uno dei maghi della scena jazz attuale, uno dei suoi interpreti pi\u00F9 accattivanti. L\u2019instrumentista \u00E8 tra coloro che hanno regolarmente fatto straripare il fiume dal suo alveo, stravolgendo il linguaggio proprio del jazz per sublimarlo con le note di fragranze lontane. L\u2019espressivit\u00E0 del suo modo di suonare sorprende se si conosce il registro abituale dello strumento, qui ampliato con una quinta corda negli acuti; un mondo orchestrale insospettabile emerge dalle sue dita agili e maliziose.\n\nL\u2019insieme risuona come un\u2019audace apologia universalista, tanto le nuvole minacciano all\u2019orizzonte."@it . "%AB Blue Maqam %BB laat acht gezongen talen horen, een klein Babel, waar de teksten van Renaud en Solea emotionele landschappen oproepen in de stijl van ha%EFkus.\n\nCentraal in de muziek staat de combinatie contrabas en zang; die van Solea Garcia-Fons, een primeur omdat het om haar dochter gaat, maar ook omdat zang lange tijd afwezig was in haar universum. En hier scheppen de vibrafoonklanken van St\u00E9phane Caracci (die ook op de basmarimba speelt tijdens de luchtige uitstapjes van de contrabassist), samen met de percussie van Jean-Luc Di Fraya, een canvas dat uitnodigt tot de vluchtenvan de Garcia-Fons.\n\nDe contrabassist profileert zich als een van de tovenaars van de huidige jazzsc\u00E8ne, een van de meest boeiende vertolkers. De instrumentalist behoort tot degenen die de rivier regelmatig uit haar bedding hebben gehaald, de eigen taal van de jazz hebben losgelaten om deze te sublimeren met de geuren van verre oorden. De expressiviteit van zijn spel verrast als men het gebruikelijke register van het instrument kent, dat hier in de hoge tonen met een vijfde snaar is uitgebreid; onder zijn behendige en speelse vingers ontstaat een onvermoede orkestrale wereld.\n\nHet geheel klinkt als een gedurfd universalistisch pleidooi, zo dreigend zijn de wolken aan de horizon."@nl . . .