. . . . . . "T\u00EDpico de los bosques del Gran Oeste, el bosque de Rumignon cubre una cresta de 145 m que separa las cuencas del Couesnon al norte y del Vilaine al sur.\nSituado a 3 km de Saint-Aubin-du-Cormier, el lugar forma parte del macizo forestal de Marches-de-Bretagne.\n\nPiedras talladas y una treintena de hachas atestiguan la antigua ocupaci\u00F3n humana del bosque de Rumignon durante el Neol\u00EDtico y la Edad de Bronce. El bosque alberga el yacimiento de Roche piqu\u00E9e, un conjunto de rocas de arenisca escarpadas que ofrecen un ambiente suave y relajante. La particular topograf\u00EDa del lugar, clasificado monumento natural de inter\u00E9s art\u00EDstico desde 1911, es fuente de numerosas leyendas y supersticiones. Una de ellas habla de sapos gigantes que guardan un fabuloso tesoro bajo la roca..\n\nEl bosque de Rumignon, muy frecuentado por los senderistas, est\u00E1 unido a los terrenos del castillo de Saint-Aubin-du-Cormier por el GR 37. Durante varios siglos, el edificio fue uno de los m\u00E1s antiguos de Francia. Durante varios siglos, el edificio fue uno de los s\u00EDmbolos de la independencia de Breta\u00F1a. El castillo, que contaba con diez torres que formaban una vasta muralla, fue destruido por el rey Carlos VIII, que mand\u00F3 partir en dos la torre del homenaje."@es . "Typical of the woodlands of the Great West, the Bois de Rumignon covers a 145 m ridge that separates the watersheds of the Couesnon to the north and the Vilaine to the south.\nLocated 3 km from Saint-Aubin-du-Cormier, the site is part of the Marches-de-Bretagne forest massif.\n\nCarved stones and some thirty axes bear witness to ancient human occupation of Rumignon Wood, first in the Neolithic and then in the Bronze Age. The forest is home to the Roche piqu\u00E9e site, a group of steep-sided sandstone boulders offering a gentle, soothing atmosphere. The particular topography of this site, classified as a natural monument of artistic interest since 1911, is the source of a number of legends and superstitions. One of them tells of giant toads guarding a fabulous treasure beneath the rock?\n\nA popular hiking destination, Rumignon Wood is linked to the park of the Ch\u00E2teau de Saint-Aubin-du-Cormier by the GR 37. For several centuries, the building was one of the symbols of Brittany?s independence. Once composed of ten towers forming a vast enclosure, the castle was destroyed by King Charles VIII, who had the keep cut in two."@en . "Typique des boisements du grand Ouest, le bois de Rumignon recouvre une cr\u00EAte de 145 m qui s\u00E9pare les bassins versants du Couesnon au nord et de la Vilaine au sud.\nSitu\u00E9 \u00E0 3 km de Saint-Aubin-du-Cormier, le site fait partie du massif forestier des Marches-de-Bretagne.\n\nDes pierres taill\u00E9es et une trentaine de haches t\u00E9moignent d\u2019une occupation humaine ancienne du bois de Rumignon, \u00E0 l\u2019\u00E9poque du N\u00E9olithique puis de l\u2019\u00E2ge de Bronze. La for\u00EAt abrite le site de la Roche piqu\u00E9e, un groupe de rochers de gr\u00E8s aux parois abruptes qui offre une atmosph\u00E8re douce et apaisante. La topographie particuli\u00E8re du lieu, class\u00E9 monument naturel \u00E0 caract\u00E8re artistique depuis 1911, est source de quelques l\u00E9gendes et superstitions. L\u2019une d\u2019elles raconte que des crapauds g\u00E9ants garderaient un fabuleux tr\u00E9sor sous la roche\u2026\n\nLieu de randonn\u00E9e tr\u00E8s appr\u00E9ci\u00E9, le bois de Rumignon est reli\u00E9 au parc du ch\u00E2teau de Saint-Aubin-du- Cormier par le GR 37. L\u2019\u00E9difice fut pendant plusieurs si\u00E8cles l\u2019un des symboles de l\u2019ind\u00E9pendance de la Bretagne. Autrefois compos\u00E9 de dix tours formant une vaste enceinte, le ch\u00E2teau fut d\u00E9truit par le roi Charles VIII qui fit couper le donjon en deux."@fr . "Het bos van Rumignon, typisch voor de bossen van het Grote Westen, strekt zich uit over een 145 m hoge heuvelrug die de waterscheidingen vormt tussen de Couesnon in het noorden en de Vilaine in het zuiden.\nDe site ligt op 3 km van Saint-Aubin-du-Cormier en maakt deel uit van het bosmassief van Marches-de-Bretagne.\n\nUitgehouwen stenen en een dertigtal bijlen getuigen van de oude menselijke bewoning van het bos van Rumignon tijdens het neolithicum en de bronstijd. In het bos bevindt zich de site van Roche piqu\u00E9e, een groep steile zandstenen rotsen die een zachte en rustgevende sfeer bieden. De bijzondere topografie van de site, sinds 1911 geclassificeerd als een natuurlijk monument van artistiek belang, is de bron van een aantal legendes en bijgeloof. Een van hen vertelt over reusachtige padden die een fabelachtige schat bewaken onder de rots?\n\nHet bos van Rumignon, een populair wandelgebied, is via de GR 37 verbonden met het domein van het kasteel van Saint-Aubin-du-Cormier. Eeuwenlang was dit gebouw een van de symbolen van de Bretonse onafhankelijkheid. Het kasteel, dat ooit tien torens telde die een enorme muur vormden, werd verwoest door koning Karel VIII, die de donjon in twee\u00EBn liet hakken."@nl . "Tipico dei boschi del Grande Ovest, il bosco di Rumignon copre una cresta di 145 metri che separa i bacini idrografici del Couesnon a nord e della Vilaine a sud.\nSituato a 3 km da Saint-Aubin-du-Cormier, il sito fa parte del massiccio forestale delle Marche-de-Bretagne.\n\nPietre scolpite e una trentina di asce testimoniano l'antica occupazione umana del bosco di Rumignon durante il Neolitico e l'Et\u00E0 del Bronzo. La foresta ospita il sito della Roche piqu\u00E9e, un gruppo di rocce di arenaria dai lati scoscesi che offrono un'atmosfera dolce e rilassante. La particolare topografia del sito, classificato come monumento naturale di interesse artistico dal 1911, \u00E8 all'origine di numerose leggende e superstizioni. Una di queste narra di rospi giganti che custodiscono un favoloso tesoro sotto la roccia?\n\nIl bosco di Rumignon, zona escursionistica molto frequentata, \u00E8 collegato al parco del castello di Saint-Aubin-du-Cormier dal sentiero GR 37. Per diversi secoli, l'edificio \u00E8 stato uno dei simboli dell'indipendenza della Bretagna. Un tempo composto da dieci torri che formavano una vasta cinta muraria, il castello fu distrutto dal re Carlo VIII, che fece tagliare in due il mastio."@it . "Der Wald von Rumignon ist typisch f\u00FCr die W\u00E4lder im Westen und bedeckt einen 145 m hohen Bergr\u00FCcken, der die Wassereinzugsgebiete des Couesnon im Norden und der Vilaine im S\u00FCden voneinander trennt.\nEr liegt 3 km von Saint-Aubin-du-Cormier entfernt und ist Teil des Waldmassivs Marches-de-Bretagne.\n\nBearbeitete Steine und etwa 30 \u00C4xte zeugen davon, dass der Wald von Rumignon bereits in der Jungsteinzeit und sp\u00E4ter in der Bronzezeit von Menschen besiedelt war. Der Wald beherbergt die St\u00E4tte La Roche piqu\u00E9e, eine Gruppe von Sandsteinfelsen mit steilen W\u00E4nden, die eine sanfte und beruhigende Atmosph\u00E4re bieten. Die besondere Topographie des Ortes, der seit 1911 als Naturdenkmal mit k\u00FCnstlerischem Charakter eingestuft ist, ist die Quelle einiger Legenden und Aberglauben. Eine dieser Legenden besagt, dass riesige Kr\u00F6ten unter den Felsen einen sagenhaften Schatz bewachen\n\nDer Wald von Rumignon ist ein beliebtes Wandergebiet und \u00FCber den GR 37 mit dem Schlosspark von Saint-Aubin-du- Cormier verbunden. Das Geb\u00E4ude war mehrere Jahrhunderte lang eines der Symbole f\u00FCr die Unabh\u00E4ngigkeit der Bretagne. Einst bestand das Schloss aus zehn T\u00FCrmen, die eine gro\u00DFe Mauer bildeten. K\u00F6nig Karl VIII. zerst\u00F6rte es und lie\u00DF den Bergfried in zwei H\u00E4lften teilen."@de . . .