. . . . . . "La chiesa di Mathons risale alla met\u00E0 del XII secolo, con un portale del XV secolo e altre modifiche apportate nel XVI secolo. La navata centrale ha un soffitto ed \u00E8 preceduta da un coro a due campate coperto da ogive.\n\nResti:\nSolo la parete nord della chiesa, il passaggio dei morti e la facciata ovest della sala capitolare sono sopravvissuti all'incendio del 12 agosto 1944, appiccato dalle truppe tedesche per rappresaglia contro i braccianti che avrebbero aiutato i maquisards. Il complesso \u00E8 comunque sopravvissuto grazie alla curiosa forma della volta a quarto di cerchio del passaggio per i morti e agli archi delle finestre sul lato del chiostro della sala capitolare. Va notato che la volta a quarto di cerchio del passaggio per i morti \u00E8 piuttosto eccezionale nell'architettura di Grandmont. Questa disposizione sembra fungere da contrafforte per la parete nord della chiesa. Il passaggio \u00E8 largo 2,20 m. La sala capitolare era a volta, come dimostrano gli strappi nelle pareti interne. Si apriva sul lato del chiostro attraverso una porta fiancheggiata da due campate gemelle, ciascuna separata da due brevi colonne. Questa sala \u00E8 stata occupata fino all'agosto 1944. All'interno esisteva una scala di legno, addossata al passaggio del cimitero, per accedere al primo piano. Purtroppo il resto dell'edificio di Mathons non \u00E8 sopravvissuto; tutto ci\u00F2 che rimane \u00E8 la base dei muri degli edifici est e sud e il muro sud della chiesa, alto circa 1 m?\n\nUn passo indietro nel tempo fino ai giorni nostri:\nalla fine del luglio 1944, i maquis si accampano nella foresta di Mathons, presso lo chalet des Gaudes, sotto il comando di Georges Debert. Il gruppo era composto da una trentina di uomini pi\u00F9 sette aviatori canadesi che erano stati l'equipaggio di un bombardiere abbattuto dai tedeschi. Aveva due trattori requisiti, armi di recupero e due mitragliatrici per aerei. La base di rifornimento era la fattoria di Bonshommes, gestita dalla famiglia Douillot. Verso le 4 del mattino del 10 agosto, i tedeschi, che contavano tra i 1.200 e i 1.500 uomini, attaccarono il maquis. Il maquis si divise in due gruppi. Il primo, guidato da Georges Debert, riusc\u00EC a fuggire verso sud. Il secondo gruppo, guidato da Gabriel Sanrey, una guardia forestale, sub\u00EC un pesante fuoco al margine settentrionale del bosco e si ritir\u00F2. Si divise in due gruppi. Il primo gruppo, composto da Gabriel Sanrey (23 anni), Maurice Launois (26 anni), Ren\u00E9 Jakubas (18 anni) e Serge Dervaire (17 anni) e i sette canadesi, si finse taglialegna per i tedeschi, con Gabriel Sanrey vestito da guardia forestale. I tedeschi sembrarono accettarli, poi li martirizzarono e li uccisero, mentre i canadesi furono fatti prigionieri. Il secondo gruppo, composto da undici uomini, sfugg\u00EC provvidenzialmente alle ricerche dei tedeschi rimanendo ben mimetizzato sotto il fogliame intorno a una grande quercia. I coniugi Drouillot furono interrogati e minacciati e la loro fattoria-prigione fu saccheggiata e bruciata sotto i loro occhi. Furono imprigionati per otto giorni a Chaumont. Il giorno seguente, 11 agosto, i tedeschi tornarono a Les Bonshommes, dove spararono a tutti i presenti. Il figlio undicenne dei coniugi Douillot, Bernard, fu ucciso da una pioggia di proiettili mentre fuggiva. I suoi genitori vennero a conoscenza della sua morte solo quando fu rilasciato dalla prigione."@it . "The Mathons church dates back to the mid-12th century, with a 15th-century portal, and further alterations in the 16th century. The nave has a ceiling and is preceded by a two-bay ogival choir.\n\nRemains :\nOnly the north wall of the church, the passage for the dead and the west facade of the chapter house survived the fire of August 12, 1944, set by German troops in reprisal against the farm's owners, who were alleged to have helped the maquisards. The ensemble has survived, however, thanks to the curious conformation of the quarter-circle vaulting of the passage des morts, and the arches of the windows on the cloister side of the chapter house. It should be noted that the quarter-circle vaulting of the passage for the dead is quite exceptional in Grandmont architecture. It seems to act as a buttress for the church's north wall. The passageway is 2.20 m wide. The chapter house was vaulted, as evidenced by the tears in the interior walls. It opened on the cloister side through a doorway framed by two paired bays, each separated by two short columns. This room was occupied until August 1944. A wooden staircase once existed inside, against the cemetery passageway, to access the upper floor. Unfortunately, the rest of the Mathons building did not survive; all that remains are the base of the east and south building walls, and the south wall of the church, some 1 m high?\n\nA leap forward in history to the present day :\n?.at the end of July 1944, the maquis set up camp in the Mathons forest, at the chalet des Gaudes, under the command of Georges Debert. The group comprised some thirty men, plus seven Canadian airmen who had crewed a bomber shot down by the Germans. It was equipped with two requisitioned tractors, recovery weapons and two aircraft machine guns. The supply base was the Bonshommes farm run by the Douillot family. Around 4 a.m. on August 10, the Germans, numbering between 1,200 and 1,500 men, attacked the maquis. The maquis split into two groups. The first, commanded by Georges Debert, managed to escape to the south. The second group, led by Gabriel Sanrey, a forest ranger, came under heavy fire at the northern edge of the wood and withdrew. It split into two groups. The first, comprising Gabriel Sanrey (23), Maurice Launois (26), Ren\u00E9 Jakubas (18) and Serge Dervaire (17), along with the seven Canadians, posed as lumberjacks to the Germans, Gabriel Sanrey being dressed as a forest ranger. The Germans seemed to accept them, then martyred and murdered them, while the Canadians were taken prisoner. The second group, comprising eleven men, providentially escaped the Germans' search, remaining well camouflaged under foliage around a large oak tree. As for the Drouillot couple, they were interrogated, threatened and had their farm-priory looted and burnt down before their very eyes. They are incarcerated for eight days in Chaumont. The following day, August 11, the Germans returned to Les Bonshommes, where they fired on those present. The Douillot couple's 11-year-old son, Bernard, was killed by a hail of bullets as he fled. His parents would not know of his death until he was released from prison."@en . "La iglesia de Mathons data de mediados del siglo XII, con su portal del siglo XV y otras reformas realizadas en el siglo XVI. Su nave tiene techo y est\u00E1 precedida por un coro de dos tramos cubierto de ojivas.\n\nVestigios:\nS\u00F3lo el muro norte de la iglesia, el pasadizo de los difuntos y la fachada oeste de la sala capitular sobrevivieron al incendio del 12 de agosto de 1944, provocado por las tropas alemanas en represalia contra los campesinos, que supuestamente hab\u00EDan ayudado a los maquisards. Sin embargo, el conjunto ha sobrevivido gracias a la curiosa forma de la b\u00F3veda de cuarto de c\u00EDrculo del pasadizo de los muertos y a los arcos de las ventanas del lado del claustro de la sala capitular. Hay que se\u00F1alar que la b\u00F3veda de cuarto de c\u00EDrculo del pasadizo de los difuntos es bastante excepcional en la arquitectura de Grandmont. Esta disposici\u00F3n parece servir de contrafuerte al muro norte de la iglesia. El pasadizo tiene 2,20 m de ancho. La sala capitular era abovedada, como demuestran los desgarros de los muros interiores. Se abr\u00EDa por el lado del claustro a trav\u00E9s de una puerta flanqueada por dos vanos gemelos, cada uno separado por dos cortas columnas. Esta sala estuvo ocupada hasta agosto de 1944. En el interior existi\u00F3 una escalera de madera, adosada al pasadizo del cementerio, para acceder al primer piso. Desgraciadamente, el resto del edificio de Mathons no ha sobrevivido; todo lo que queda es la base de los muros de los edificios este y sur, y el muro sur de la iglesia, de aproximadamente 1 m de altura?\n\nUn paso atr\u00E1s en el tiempo hasta la actualidad:\na finales de julio de 1944, los maquis acamparon en el bosque de Mathons, en el chalet des Gaudes, bajo el mando de Georges Debert. El grupo estaba formado por una treintena de hombres m\u00E1s siete aviadores canadienses que hab\u00EDan formado parte de la tripulaci\u00F3n de un bombardero derribado por los alemanes. Contaba con dos tractores requisados, armas de recuperaci\u00F3n y dos ametralladoras de aviaci\u00F3n. La base de aprovisionamiento era la granja Bonshommes, regentada por la familia Douillot. Hacia las 4 de la madrugada del 10 de agosto, los alemanes, que contaban con entre 1.200 y 1.500 hombres, atacaron a los maquis. Los maquis se dividen en dos grupos. El primero, dirigido por Georges Debert, logr\u00F3 escapar hacia el sur. El segundo grupo, dirigido por Gabriel Sanrey, guardabosques, recibi\u00F3 un intenso fuego en el extremo norte del bosque y se retir\u00F3. Se dividi\u00F3 en dos grupos. El primer grupo, formado por Gabriel Sanrey (23 a\u00F1os), Maurice Launois (26 a\u00F1os), Ren\u00E9 Jakubas (18 a\u00F1os) y Serge Dervaire (17 a\u00F1os) y los siete canadienses, se hizo pasar por le\u00F1adores ante los alemanes, con Gabriel Sanrey vestido de guarda forestal. Los alemanes parecieron aceptarlos, luego los martirizaron y asesinaron, mientras que los canadienses fueron hechos prisioneros. El segundo grupo, compuesto por once hombres, escap\u00F3 providencialmente a la b\u00FAsqueda de los alemanes permaneciendo bien camuflado bajo el follaje alrededor de un gran roble. En cuanto al matrimonio Drouillot, fue interrogado y amenazado, y su granja-prioral fue saqueada e incendiada ante sus propios ojos. Fueron encarcelados durante ocho d\u00EDas en Chaumont. Al d\u00EDa siguiente, 11 de agosto, los alemanes regresan a Bonshommes y disparan contra todos los presentes. Bernard, el hijo de 11 a\u00F1os del matrimonio Douillot, fue asesinado por una lluvia de balas mientras hu\u00EDa. Sus padres no supieron de su muerte hasta que fue puesto en libertad."@es . "De kerk van Mathons dateert uit het midden van de 12e eeuw. Het portaal dateert uit de 15e eeuw en andere verbouwingen vonden plaats in de 16e eeuw. Het schip heeft een plafond en wordt voorafgegaan door een koor met twee travee\u00EBn dat bedekt is met ogieven.\n\nOverblijfselen:\nAlleen de noordelijke muur van de kerk, de dodengang en de westelijke gevel van de kapittelzaal overleefden de brand van 12 augustus 1944 die werd aangestoken door Duitse troepen als vergelding voor de landarbeiders, die de maquisitie zouden hebben geholpen. Het complex heeft het echter overleefd dankzij de merkwaardige vorm van het kwartcirkelvormige gewelf in de dodengang en de bogen in de ramen aan de kloosterkant van de kapittelzaal. Het kwartcirkelvormige gewelf van de dodengang is vrij uitzonderlijk in de architectuur van Grandmont. Deze opstelling lijkt als steun te dienen voor de noordelijke muur van de kerk. De doorgang is 2,20 m breed. De kapittelzaal was gewelfd, zoals blijkt uit de scheuren in de binnenmuren. Het opende aan de kloosterzijde door een deur geflankeerd door twee dubbele travee\u00EBn, elk gescheiden door twee korte kolommen. Deze ruimte werd gebruikt tot augustus 1944. Er was ooit een houten trap binnen, tegen de doorgang van het kerkhof, om toegang te krijgen tot de eerste verdieping. Helaas is de rest van het Mathons-gebouw niet bewaard gebleven; alles wat overblijft zijn de basis van de muren van de oostelijke en zuidelijke gebouwen en de zuidelijke muur van de kerk, ongeveer 1 m hoog?\n\nEen stap terug in de tijd naar het heden:\neind juli 1944 sloegen de maquis hun kamp op in het bos van Mathons, bij het chalet des Gaudes, onder leiding van Georges Debert. De groep bestond uit een dertigtal mannen plus zeven Canadese vliegeniers die de bemanning waren geweest van een bommenwerper die door de Duitsers was neergeschoten. De groep had twee gevorderde tractoren, bergingswapens en twee vliegtuigmitrailleurs. De bevoorradingsbasis was de boerderij van Bonshommes die door de familie Douillot werd gerund. Rond 4 uur 's ochtends op 10 augustus vielen de Duitsers, met 1.200 tot 1.500 man, het maquis aan. Het maquis splitste zich op in twee groepen. De eerste, geleid door Georges Debert, slaagde erin zuidwaarts te vluchten. De tweede groep, geleid door Gabriel Sanrey, een boswachter, kwam onder zwaar vuur te liggen aan de noordelijke rand van het bos en trok zich terug. De groep splitste zich op in twee groepen. De eerste groep, bestaande uit Gabriel Sanrey (23), Maurice Launois (26), Ren\u00E9 Jakubas (18) en Serge Dervaire (17) en de zeven Canadezen, deed alsof ze houthakkers waren voor de Duitsers, met Gabriel Sanrey verkleed als boswachter. De Duitsers leken hen te accepteren en martelden en vermoordden hen, terwijl de Canadezen gevangen werden genomen. De tweede groep, die uit elf mannen bestond, ontsnapte uit voorzorg aan de zoektocht van de Duitsers door goed gecamoufleerd te blijven onder het gebladerte rond een grote eik. Het echtpaar Drouillot werd ondervraagd en bedreigd en hun boerderij werd voor hun ogen geplunderd en in brand gestoken. Ze werden acht dagen gevangen gehouden in Chaumont. De volgende dag, 11 augustus, keerden de Duitsers terug naar Les Bonshommes, waar ze op alle aanwezigen schoten. De 11-jarige zoon van het echtpaar Douillot, Bernard, werd gedood door een kogelregen toen hij vluchtte. Zijn ouders wisten pas van zijn dood toen hij uit de gevangenis werd vrijgelaten."@nl . "L\u2019\u00E9glise de Mathons remonte au milieu du 12e si\u00E8cle, son portail du 15e si\u00E8cle, et les autres r\u00E9am\u00E9nagements ont \u00E9t\u00E9 op\u00E9r\u00E9s au 16e si\u00E8cle. Sa nef est plafonn\u00E9e et pr\u00E9c\u00E8de un choeur \u00E0 deux trav\u00E9es couvert d'ogives. \n\nVestiges :\nSeuls, le mur nord de l'\u00E9glise, le passage des morts, la fa\u00E7ade ouest de la salle capitulaire ont surv\u00E9cu \u00E0 l'incendie du 12 ao\u00FBt 1944 allum\u00E9 par les troupes allemandes en repr\u00E9sailles contre les exploitants de la ferme, suppos\u00E9s avoir aid\u00E9 les maquisards. Cet ensemble a n\u00E9anmoins surv\u00E9cu gr\u00E2ce \u00E0 la curieuse conformation du vo\u00FBtement en quart de cercle du passage des morts, et aux arcatures des fen\u00EAtres c\u00F4t\u00E9 clo\u00EEtre de la salle capitulaire. \u00C0 noter que le vo\u00FBtement en quart de cercle du passage des morts est tout \u00E0 fait exceptionnel dans l'architecture grandmontaine. Cette disposition semble faire office d'arc-boutant au mur nord de l'\u00E9glise. La largeur de ce passage est de 2,20 m. La salle capitulaire a \u00E9t\u00E9 vo\u00FBt\u00E9e comme le prouvent des arrachements sur les murs int\u00E9rieurs. Elle s'ouvrait c\u00F4t\u00E9 clo\u00EEtre par une porte encadr\u00E9e de deux baies jumel\u00E9es, s\u00E9par\u00E9es chacune par deux courtes colonnes. Cette salle a \u00E9t\u00E9 habit\u00E9e jusqu'en ao\u00FBt 1944. Un escalier de bois a exist\u00E9 \u00E0 l'int\u00E9rieur, contre le passage du cimeti\u00E8re, pour acc\u00E9der \u00E0 l'\u00E9tage. Le reste de celle de Mathons n'a malheureusement pas surv\u00E9cu ; il ne reste que la base des murs des b\u00E2timents est et sud, et le mur sud de l'\u00E9glise sur environ 1 m de hauteur\u2026 \n\nUn saut dans l'histoire vers l'\u00E9poque actuelle : \n\u2026.fin juillet 1944 le maquis s'installa dans la for\u00EAt de Mathons, au chalet des Gaudes sous le commandement de Georges Debert. Ce groupe comprenait une trentaine d'hommes plus sept aviateurs canadiens formant l'\u00E9quipage d'un bombardier abattu par les Allemands. Il disposait de deux tractions r\u00E9quisitionn\u00E9es, d'armes de r\u00E9cup\u00E9ration et de deux mitrailleuses d'avion. La base de ravitaillement \u00E9tait la ferme des Bonshommes tenue par la famille Douillot. Le 10 ao\u00FBt, vers 4 heures du matin, les Allemands au nombre de 1 200 \u00E0 1 500 hommes attaqu\u00E8rent le maquis. Celui-ci se scinda en deux groupes. Le premier \u00E9tait command\u00E9 par Georges Debert et parvint \u00E0 s'\u00E9chapper vers le sud. Le deuxi\u00E8me groupe sous le commandement d'un garde forestier Gabriel Sanrey, essuya une fusillade nourrie \u00E0 la lisi\u00E8re nord du bois et se replia. Il se scinda en deux groupes. Le premier comprenant Gabriel Sanrey (23 ans), Maurice Launois (26 ans), Ren\u00E9 Jakubas (18 ans) et Serge Dervaire (17 ans) ainsi que les sept canadiens se font passer aupr\u00E8s des Allemands pour des b\u00FBcherons, Gabriel Sanrey \u00E9tant en tenue de garde forestier. Les Allemands semblent accepter puis les martyrisent et les assassinent, quant aux Canadiens, ils sont fait prisonniers. Le second groupe comprenant onze hommes \u00E9chappe, providentiellement, aux recherches des Allemands, en restant group\u00E9 bien camoufl\u00E9s sous des feuillages autour d'un gros ch\u00EAne. Quant aux \u00E9poux Drouillot, ils sont interrog\u00E9s, menac\u00E9s, leur ferme-prieur\u00E9, est pill\u00E9e et incendi\u00E9e sous leurs yeux. Ils sont incarc\u00E9r\u00E9s pendant huit jours \u00E0 Chaumont. Le lendemain 11 ao\u00FBt les Allemands reviennent aux Bonshommes, et l\u00E0 ils tirent sur les personnes pr\u00E9sentes. Le fils des \u00E9poux Douillot, Bernard \u00E2g\u00E9 de 11 ans est tu\u00E9 par une rafale alors qu'il s'enfuyait. Ses parents ne conna\u00EEtront son d\u00E9c\u00E8s qu'en sortant de prison."@fr . "Die Kirche von Mathons stammt aus der Mitte des 12. Jahrhunderts, ihr Portal aus dem 15. Jahrhundert und weitere Umbauten wurden im 16. Jahrhundert vorgenommen. Das Kirchenschiff ist gedeckt und geht einem zweijochigen Chor mit Spitzbogengew\u00F6lbe voraus.\n\n\u00DCberreste:\nNur die Nordmauer der Kirche, der Durchgang der Toten und die Westfassade des Kapitelsaals \u00FCberstanden den Brand vom 12. August 1944, der von den deutschen Truppen als Vergeltungsma\u00DFnahme gegen die Betreiber des Bauernhofs, die angeblich den Maquisards geholfen hatten, gelegt wurde. Der Komplex \u00FCberlebte jedoch dank der merkw\u00FCrdigen Form des Viertelkreisgew\u00F6lbes im Durchgang der Toten und der Arkaden der kreuzgangseitigen Fenster des Kapitelsaals. Das viertelkreisf\u00F6rmige Gew\u00F6lbe des Durchgangs f\u00FCr die Toten ist in der Architektur der Gro\u00DFmonaster sehr au\u00DFergew\u00F6hnlich. Diese Anordnung scheint als Strebebogen an der Nordwand der Kirche zu fungieren. Die Breite des Durchgangs betr\u00E4gt 2,20 m. Der Kapitelsaal war gew\u00F6lbt, wie Ausbr\u00FCche an den Innenw\u00E4nden beweisen. Er \u00F6ffnete sich auf der Klosterseite durch eine T\u00FCr, die von zwei Zwillings\u00F6ffnungen eingerahmt wurde, die jeweils durch zwei kurze S\u00E4ulen getrennt waren. Dieser Raum war bis August 1944 bewohnt. Im Inneren gab es eine Holztreppe gegen den Friedhofsgang, um in das Obergeschoss zu gelangen. Der Rest von Mathons ist leider nicht erhalten geblieben. Nur die Grundmauern des Ost- und S\u00FCdgeb\u00E4udes und die S\u00FCdmauer der Kirche sind noch etwa 1 m hoch?\n\nEin Sprung in der Geschichte in die heutige Zeit:\n...Ende Juli 1944 lie\u00DF sich der Maquis unter dem Kommando von Georges Debert im Wald von Mathons, im Chalet des Gaudes, nieder. Diese Gruppe bestand aus etwa 30 M\u00E4nnern sowie sieben kanadischen Fliegern, die die Besatzung eines von den Deutschen abgeschossenen Bombers bildeten. Die Gruppe verf\u00FCgte \u00FCber zwei beschlagnahmte Traktionen, Bergungswaffen und zwei Flugzeug-Maschinengewehre. Die Versorgungsbasis war der von der Familie Douillot gef\u00FChrte Bauernhof Les Bonshommes. Am 10. August gegen 4 Uhr morgens griffen die Deutschen in einer St\u00E4rke von 1200 bis 1500 Mann den Maquis an. Der Maquis teilte sich in zwei Gruppen. Die erste Gruppe wurde von Georges Debert befehligt und schaffte es, in Richtung S\u00FCden zu fliehen. Die zweite Gruppe unter dem Kommando des F\u00F6rsters Gabriel Sanrey geriet am Nordrand des Waldes unter heftigen Beschuss und zog sich zur\u00FCck. Sie teilte sich in zwei Gruppen. Die erste Gruppe mit Gabriel Sanrey (23), Maurice Launois (26), Ren\u00E9 Jakubas (18) und Serge Dervaire (17) sowie den sieben Kanadiern gab sich gegen\u00FCber den Deutschen als Holzf\u00E4ller aus, wobei Gabriel Sanrey die Uniform eines F\u00F6rsters trug. Die Deutschen schienen es zu akzeptieren und marterten und ermordeten sie, w\u00E4hrend die Kanadier in Gefangenschaft gerieten. Die zweite Gruppe, die aus elf M\u00E4nnern bestand, entkam der Suche der Deutschen, indem sie sich gut getarnt unter Laub um eine gro\u00DFe Eiche gruppierte. Das Ehepaar Drouillot wurde verh\u00F6rt, bedroht und ihr Bauernhof und Priorat wurde vor ihren Augen gepl\u00FCndert und in Brand gesteckt. Sie werden acht Tage lang in Chaumont eingekerkert. Am n\u00E4chsten Tag, dem 11. August, kehrten die Deutschen nach Les Bonshommes zur\u00FCck und schossen dort auf die Anwesenden. Der 11-j\u00E4hrige Bernard, der Sohn des Ehepaars Douillot, wird auf der Flucht von einer Salve get\u00F6tet. Seine Eltern erfuhren erst nach der Entlassung aus dem Gef\u00E4ngnis von seinem Tod."@de . . .