. . . . "Cette \u0153uvre monumentale a \u00E9t\u00E9 r\u00E9alis\u00E9e entre 1929 et 1949 par Am\u00E9d\u00E9e Bernardi.\nAutodidacte, comme le Facteur Cheval, qui a construit son palais \u00E0 Hauterives, ou Raymond Isidore, surnomm\u00E9 Picassiette, \u00E0 Chartres, Am\u00E9d\u00E9e Bernardi a construit son horloge seul et sans formation pr\u00E9alable. Comme eux, il cr\u00E9e en dehors des cadres acad\u00E9miques.\n\u00C0 ce titre, son travail peut \u00EAtre compar\u00E9 au courant de l\u2019art brut, une forme d\u2019art libre et spontan\u00E9e, cr\u00E9\u00E9e par des passionn\u00E9s qui suivent leur imagination et leur cr\u00E9ativit\u00E9, sans chercher \u00E0 respecter les normes.\nSi l\u2019horloge d\u2019Am\u00E9d\u00E9e Bernardi n\u2019est pas une \u0153uvre d\u2019art au sens habituel du terme, elle est une cr\u00E9ation d\u2019horlogerie populaire, singuli\u00E8re et profond\u00E9ment personnelle.\nDe tr\u00E8s grande taille, enti\u00E8rement faite en bois, elle rassemble pr\u00E8s de 75 personnages con\u00E7us pour s\u2019animer, 50 m\u00E9tiers y sont repr\u00E9sent\u00E9s. C\u00F4t\u00E9 technique, elle est compos\u00E9e de 14 cadrans, de pr\u00E8s de 20 complications, de 4 poids de 25 kg, de 18 cloches et de 100 roues. L\u2019horloge t\u00E9moigne ainsi de la patience et de la cr\u00E9ativit\u00E9 d\u2019un homme passionn\u00E9.\nAvant d\u2019int\u00E9grer les collections du mus\u00E9e, l\u2019horloge s\u00E9journe dans un centre de restauration \u00E0 Vesoul. Elle est trait\u00E9e pour lutter contre une infestation d\u2019insectes xylophages. Pendant pr\u00E8s de deux ans, elle est nettoy\u00E9e, d\u00E9mont\u00E9e en partie et \u00E9tudi\u00E9e.\nEn 1996, elle est transf\u00E9r\u00E9e \u00E0 Mamirolle, dans les ateliers de l\u2019entreprise Pr\u00EAtre, sp\u00E9cialis\u00E9e dans la fabrication et la restauration d\u2019horloges d\u2019\u00E9difices, d\u2019automates et de carillons. L\u2019objectif est de remettre en mouvement les automates et de moderniser le m\u00E9canisme gr\u00E2ce \u00E0 une \u00E9lectrification. Malgr\u00E9 plusieurs essais et d\u00E9monstrations publiques, les d\u00E9cennies d\u2019utilisation de l\u2019horloge par Am\u00E9d\u00E9e Bernardi ont fragilis\u00E9 l\u2019ensemble. Le projet de remise en fonctionnement est abandonn\u00E9 et l\u2019horloge rejoint les r\u00E9serves du mus\u00E9e.\nEn 2025, l\u2019horloge est confi\u00E9e \u00E0 un \u00E9l\u00E8ve-restaurateur de la Haute-Ecole Arc de Neuch\u00E2tel, en Suisse, sous la supervision d\u2019une restauratrice agr\u00E9\u00E9e pour travailler sur les collections des mus\u00E9es de France. L\u2019objectif n\u2019est plus de la faire fonctionner mais de la restaurer pour permettre aux visiteurs d\u2019en admirer la richesse et la complexit\u00E9.\nC\u2019est pourquoi l\u2019extraordinaire horloge d\u2019Am\u00E9d\u00E9e Bernardi vous est d\u00E9voil\u00E9e pour la premi\u00E8re fois depuis plus de 20 ans.\nVenez vite d\u00E9couvrir l\u2019aventure de cet autodidacte singulier et inventif !"@fr . "This monumental work was created between 1929 and 1949 by Am\u00E9d\u00E9e Bernardi.\nSelf-taught, like Facteur Cheval, who built his palace in Hauterives, or Raymond Isidore, nicknamed Picassiette, in Chartres, Am\u00E9d\u00E9e Bernardi built his clock entirely on his own and without any formal training. Like them, he created outside academic frameworks.\nAs such, his work can be compared to the Art Brut movement, a free and spontaneous art form created by enthusiasts who follow their imagination and creativity, without seeking to conform to established norms.\nWhilst Am\u00E9d\u00E9e Bernardi\u2019s clock is not a work of art in the usual sense of the term, it is a unique and deeply personal example of folk clock-making.\nEnormous in size and made entirely of wood, it features nearly 75 figures designed to come to life, representing 50 different trades. Technically, it comprises 14 dials, nearly 20 complications, four 25-kg weights, 18 bells and 100 wheels. The clock thus bears witness to the patience and creativity of a passionate man.\nBefore joining the museum\u2019s collections, the clock was taken to a restoration centre in Vesoul. It underwent treatment to combat an infestation of wood-boring insects. For nearly two years, it was cleaned, partially dismantled and examined.\nIn 1996, it was transferred to Mamirolle, to the workshops of the Pr\u00EAtre company, which specialises in the manufacture and restoration of architectural clocks, automata and carillons. The aim was to get the automatons working again and to modernise the mechanism by electrifying it. Despite several trials and public demonstrations, decades of use by Am\u00E9d\u00E9e Bernardi had left the clock in a fragile state. The project to restore the clock to working order was abandoned, and the clock was moved to the museum\u2019s storage facilities.\nIn 2025, the clock was entrusted to a restoration student at the Haute-Ecole Arc in Neuch\u00E2tel, Switzerland, under the supervision of a restorer accredited to work on the collections of the Museums of France. The aim is no longer to make it work, but to restore it so that visitors can admire its richness and complexity.\nThat is why Am\u00E9d\u00E9e Bernardi\u2019s extraordinary clock is being unveiled to the public for the first time in over 20 years.\nCome and discover the story of this unique and inventive self-taught craftsman!"@en . "Esta obra monumental fue realizada entre 1929 y 1949 por Am\u00E9d\u00E9e Bernardi.\nAutodidacta, al igual que el Cartero Cheval, que construy\u00F3 su palacio en Hauterives, o Raymond Isidore, apodado \u00ABPicassiette\u00BB, en Chartres, Am\u00E9d\u00E9e Bernardi construy\u00F3 su reloj por su cuenta y sin formaci\u00F3n previa. Al igual que ellos, crea al margen de los marcos acad\u00E9micos.\nEn este sentido, su obra puede compararse con la corriente del \u00ABart brut\u00BB, una forma de arte libre y espont\u00E1nea, creada por aficionados que se dejan llevar por su imaginaci\u00F3n y su creatividad, sin pretender ajustarse a las normas.\nAunque el reloj de Am\u00E9d\u00E9e Bernardi no es una \u00ABobra de arte\u00BB en el sentido habitual del t\u00E9rmino, s\u00ED es una creaci\u00F3n de relojer\u00EDa popular, singular y profundamente personal.\nDe gran tama\u00F1o y fabricado \u00EDntegramente en madera, re\u00FAne cerca de 75 personajes dise\u00F1ados para cobrar vida, y en \u00E9l est\u00E1n representados 50 oficios. Desde el punto de vista t\u00E9cnico, est\u00E1 compuesto por 14 esferas, cerca de 20 complicaciones, 4 pesas de 25 kg, 18 campanas y 100 ruedas. El reloj es, por tanto, testimonio de la paciencia y la creatividad de un hombre apasionado.\nAntes de incorporarse a las colecciones del museo, el reloj permaneci\u00F3 en un centro de restauraci\u00F3n en Vesoul. Se someti\u00F3 a un tratamiento para combatir una plaga de insectos xil\u00F3fagos. Durante casi dos a\u00F1os, se limpi\u00F3, se desmont\u00F3 parcialmente y se estudi\u00F3.\nEn 1996, se traslad\u00F3 a Mamirolle, a los talleres de la empresa Pr\u00EAtre, especializada en la fabricaci\u00F3n y restauraci\u00F3n de relojes de edificios, aut\u00F3matas y carillones. El objetivo era volver a poner en marcha los aut\u00F3matas y modernizar el mecanismo mediante su electrificaci\u00F3n. A pesar de varios ensayos y demostraciones p\u00FAblicas, las d\u00E9cadas de uso del reloj por parte de Am\u00E9d\u00E9e Bernardi han debilitado el conjunto. Se abandona el proyecto de puesta en funcionamiento y el reloj pasa a formar parte de los fondos del museo.\nEn 2025, el reloj se conf\u00EDa a un estudiante de restauraci\u00F3n de la Haute-\u00C9cole Arc de Neuch\u00E2tel, en Suiza, bajo la supervisi\u00F3n de una restauradora acreditada para trabajar en las colecciones de los museos de Francia. El objetivo ya no es ponerlo en funcionamiento, sino restaurarlo para que los visitantes puedan admirar su riqueza y complejidad.\nPor eso, el extraordinario reloj de Am\u00E9d\u00E9e Bernardi se presenta ante vosotros por primera vez en m\u00E1s de 20 a\u00F1os.\n\u00A1Venid pronto a descubrir la aventura de este singular e inventivo autodidacta!"@es . "Dit monumentale werk werd tussen 1929 en 1949 gerealiseerd door Am\u00E9d\u00E9e Bernardi.\nAls autodidact, net als de postbode Cheval, die zijn paleis in Hauterives bouwde, of Raymond Isidore, bijgenaamd Picassiette, in Chartres, bouwde Am\u00E9d\u00E9e Bernardi zijn klok helemaal alleen en zonder enige vooropleiding. Net als zij cre\u00EBerde hij buiten de academische kaders om.\nIn dat opzicht kan zijn werk worden vergeleken met de stroming van de \u2018art brut\u2019, een vrije en spontane kunstvorm, gemaakt door liefhebbers die hun verbeelding en creativiteit volgen, zonder zich aan normen te houden.\nHoewel de klok van Am\u00E9d\u00E9e Bernardi geen \u2018kunstwerk\u2019 is in de gebruikelijke zin van het woord, is het wel een volksuurwerk, uniek en zeer persoonlijk.\nZe is zeer groot, volledig van hout gemaakt en bevat bijna 75 figuren die zijn ontworpen om tot leven te komen; er zijn 50 ambachten in vertegenwoordigd. Technisch gezien bestaat het uit 14 wijzerplaten, bijna 20 complicaties, 4 gewichten van 25 kg, 18 klokken en 100 tandwielen. De klok getuigt daarmee van het geduld en de creativiteit van een gepassioneerde man.\nVoordat de klok in de collecties van het museum wordt opgenomen, verblijft ze in een restauratiecentrum in Vesoul. Ze wordt behandeld om een besmetting met houtetende insecten tegen te gaan. Gedurende bijna twee jaar wordt het gereinigd, gedeeltelijk gedemonteerd en onderzocht.\nIn 1996 wordt ze overgebracht naar Mamirolle, naar de werkplaatsen van het bedrijf Pr\u00EAtre, dat gespecialiseerd is in de vervaardiging en restauratie van gebouwklokken, automaten en beiaarden. Het doel was om de automaten weer in beweging te brengen en het mechanisme te moderniseren door middel van elektrificatie. Ondanks verschillende pogingen en openbare demonstraties hebben de decennia waarin de klok door Am\u00E9d\u00E9e Bernardi werd gebruikt, het geheel verzwakt. Het project om de klok weer in werking te stellen wordt opgegeven en de klok wordt opgenomen in de collectie van het museum.\nIn 2025 wordt de klok toevertrouwd aan een student-restaurateur van de Haute-Ecole Arc in Neuch\u00E2tel, Zwitserland, onder toezicht van een erkende restauratrice die bevoegd is om aan de collecties van Franse musea te werken. Het doel is niet langer om de klok weer te laten lopen, maar om hem te restaureren, zodat bezoekers de rijkdom en complexiteit ervan kunnen bewonderen.\nDaarom wordt de buitengewone klok van Am\u00E9d\u00E9e Bernardi voor het eerst in meer dan 20 jaar aan u onthuld.\nKom snel het avontuur van deze bijzondere en vindingrijke autodidact ontdekken!"@nl . "Quest\u2019opera monumentale \u00E8 stata realizzata tra il 1929 e il 1949 da Am\u00E9d\u00E9e Bernardi.\nAutodidatta, come il Facteur Cheval, che costru\u00EC il suo palazzo a Hauterives, o Raymond Isidore, soprannominato Picassiette, a Chartres, Am\u00E9d\u00E9e Bernardi ha costruito il suo orologio da solo e senza alcuna formazione preliminare. Come loro, crea al di fuori dei canoni accademici.\nA questo titolo, il suo lavoro pu\u00F2 essere paragonato alla corrente dell\u2019art brut, una forma d\u2019arte libera e spontanea, creata da appassionati che seguono la propria immaginazione e creativit\u00E0, senza cercare di rispettare le norme.\nSe l\u2019orologio di Am\u00E9d\u00E9e Bernardi non \u00E8 un\u2019opera d\u2019arte nel senso comune del termine, \u00E8 comunque una creazione di orologeria popolare, singolare e profondamente personale.\nDi dimensioni molto grandi, interamente realizzata in legno, riunisce circa 75 personaggi concepiti per animarsi, con 50 mestieri rappresentati. Dal punto di vista tecnico, \u00E8 composto da 14 quadranti, circa 20 complicazioni, 4 pesi da 25 kg, 18 campane e 100 ruote. L\u2019orologio testimonia cos\u00EC la pazienza e la creativit\u00E0 di un uomo appassionato.\nPrima di entrare a far parte delle collezioni del museo, l\u2019orologio \u00E8 stato portato in un centro di restauro a Vesoul. \u00C8 stato sottoposto a un trattamento per combattere un\u2019infestazione di insetti xilofagi. Per quasi due anni viene pulita, parzialmente smontata e studiata.\nNel 1996 \u00E8 stata trasferita a Mamirolle, nei laboratori dell\u2019azienda Pr\u00EAtre, specializzata nella fabbricazione e nel restauro di orologi da edificio, automi e carillon. L\u2019obiettivo era quello di rimettere in funzione gli automi e di modernizzare il meccanismo grazie all\u2019elettrificazione. Nonostante diversi tentativi e dimostrazioni pubbliche, i decenni di utilizzo dell\u2019orologio da parte di Am\u00E9d\u00E9e Bernardi ne hanno compromesso l\u2019integrit\u00E0. Il progetto di rimessa in funzione viene abbandonato e l\u2019orologio viene trasferito nei depositi del museo.\nNel 2025, l\u2019orologio viene affidato a uno studente-restauratore della Haute-\u00C9cole Arc di Neuch\u00E2tel, in Svizzera, sotto la supervisione di una restauratrice accreditata per lavorare sulle collezioni dei musei francesi. L\u2019obiettivo non \u00E8 pi\u00F9 quello di rimetterla in funzione, ma di restaurarla per consentire ai visitatori di ammirarne la ricchezza e la complessit\u00E0.\nEcco perch\u00E9 lo straordinario orologio di Am\u00E9d\u00E9e Bernardi vi viene svelato per la prima volta dopo oltre 20 anni.\nVenite subito a scoprire l\u2019avventura di questo autodidatta singolare e creativo!"@it . "Dieses monumentale Werk wurde zwischen 1929 und 1949 von Am\u00E9d\u00E9e Bernardi geschaffen.\nAls Autodidakt, \u00E4hnlich wie der \u201EFacteur Cheval\u201C, der seinen Palast in Hauterives errichtete, oder Raymond Isidore, genannt \u201EPicassiette\u201C, in Chartres, baute Am\u00E9d\u00E9e Bernardi seine Uhr ganz allein und ohne vorherige Ausbildung. Wie sie schuf er au\u00DFerhalb akademischer Rahmenbedingungen.\nInsofern l\u00E4sst sich sein Werk mit der Str\u00F6mung des \u201EArt brut\u201C vergleichen, einer freien und spontanen Kunstform, die von Enthusiasten geschaffen wird, die ihrer Fantasie und Kreativit\u00E4t folgen, ohne sich an Normen halten zu wollen.\nAuch wenn die Uhr von Am\u00E9d\u00E9e Bernardi kein Kunstwerk im herk\u00F6mmlichen Sinne ist, so ist sie doch ein einzigartiges und zutiefst pers\u00F6nliches Werk der Volksuhrmacherkunst.\nSie ist sehr gro\u00DF, vollst\u00E4ndig aus Holz gefertigt und vereint fast 75 Figuren, die so konzipiert sind, dass sie sich bewegen; 50 Berufe sind darin dargestellt. Technisch gesehen besteht sie aus 14 Zifferbl\u00E4ttern, fast 20 Komplikationen, 4 Gewichten \u00E0 25 kg, 18 Glocken und 100 R\u00E4dern. Die Uhr zeugt somit von der Geduld und Kreativit\u00E4t eines leidenschaftlichen Mannes.\nBevor die Uhr in die Sammlungen des Museums aufgenommen wurde, befand sie sich in einer Restaurierungswerkstatt in Vesoul. Dort wurde sie gegen einen Befall durch holzfressende Insekten behandelt. Fast zwei Jahre lang wurde sie gereinigt, teilweise zerlegt und untersucht.\nIm Jahr 1996 wurde sie nach Mamirolle in die Werkst\u00E4tten der Firma Pr\u00EAtre gebracht, die auf die Herstellung und Restaurierung von Geb\u00E4udeuhren, Automaten und Glockenspielen spezialisiert ist. Ziel ist es, die Automaten wieder in Gang zu setzen und das Uhrwerk durch Elektrifizierung zu modernisieren. Trotz mehrerer Versuche und \u00F6ffentlicher Vorf\u00FChrungen hat der jahrzehntelange Gebrauch der Uhr durch Am\u00E9d\u00E9e Bernardi das gesamte Uhrwerk geschw\u00E4cht. Das Projekt zur Wiederinbetriebnahme wird aufgegeben, und die Uhr wird in die Lagerbest\u00E4nde des Museums aufgenommen.\nIm Jahr 2025 wird die Uhr einem Restaurierungsstudenten der Haute-Ecole Arc in Neuenburg, Schweiz, unter der Aufsicht einer f\u00FCr die Arbeit an den Sammlungen der Museen Frankreichs zugelassenen Restauratorin anvertraut. Das Ziel ist nicht mehr, sie wieder in Betrieb zu nehmen, sondern sie zu restaurieren, damit die Besucher ihren Reichtum und ihre Komplexit\u00E4t bewundern k\u00F6nnen.\nDeshalb wird Ihnen die au\u00DFergew\u00F6hnliche Uhr von Am\u00E9d\u00E9e Bernardi zum ersten Mal seit \u00FCber 20 Jahren wieder pr\u00E4sentiert.\nKommen Sie schnell vorbei und entdecken Sie das Abenteuer dieses einzigartigen und erfinderischen Autodidakten!"@de . . .