@prefix data: .
@prefix owl: .
@prefix : .
@prefix dc: .
data:9c285d72-890b-341e-8261-cc461041f0e6
owl:topDataProperty "À travers le mouvement et le verbe, deux artistes – l’une comédienne, l’autre danseur – dialoguent comme on enquêterait sur des traumatismes enterrés par la loi du silence."@fr ;
:hasTranslatedProperty data:a3202723-b6df-3845-8239-3ebfb4d8c119, data:85856c53-da0a-32bb-9c0c-632862cfcd54, data:e0c0bb27-c492-363c-a054-ce6d8a555493, data:d66b4522-0890-30ee-8623-1b85dce963f1, data:59e551de-80dc-3dbb-98cb-93d7503b3586, data:cec535eb-b405-3a12-80d3-0615a1ed68f7, data:701ca012-e4e2-3efc-8604-3299380d742a, data:5c043c2b-337b-3b0b-b9ba-9ce7dec91748, data:c1ecee79-cdf3-3788-80ad-6fb8694586d9, data:0af61a56-85b1-3221-a6dc-42f977d0c088 ;
:shortDescription "À travers le mouvement et le verbe, deux artistes – l’une comédienne, l’autre danseur – dialoguent comme on enquêterait sur des traumatismes enterrés par la loi du silence."@fr, "A través del movimiento y la palabra, dos artistas —una actriz y un bailarín— dialogan como si se investigaran traumas ocultos por la ley del silencio."@es, "Durch Bewegung und Sprache treten zwei Künstler – die eine Schauspielerin, der andere Tänzer – in einen Dialog, als würden sie verschüttete Traumata aufarbeiten, die durch das Gesetz des Schweigens verschüttet wurden."@de, "Attraverso il movimento e la parola, due artisti – l’una attrice, l’altro ballerino – dialogano come se indagassero su traumi sepolti dalla legge del silenzio."@it, "Through movement and speech, two artists—one an actress, the other a dancer—engage in a dialogue, as if investigating traumas buried by the code of silence."@en, "%C0 Door middel van beweging en woord gaan twee kunstenaars – de ene actrice, de andere danser – een dialoog aan, alsof ze op zoek gaan naar trauma’s die door de wet van het zwijgen zijn begraven."@nl ;
a :Description ;
dc:description """A través del movimiento y la palabra, dos artistas —una actriz y un bailarín— dialogan como si investigaran traumas ocultos por la ley del silencio. Bruno Bouché y Romain Gneouchev ofrecen una propuesta artística de una delicadeza poco común, que apuesta ante todo por la luz.
Romper el silencio. Pero, ¿cómo se hace? Y después de tantos años sufriendo y buscando una forma de curarse, ¿qué queda por decir al respecto? Para acompañarle en este proyecto artístico eminentemente íntimo, el coreógrafo Bruno Bouché ha contado con el autor y director Romain Gneouchev. Juntos han explorado las zonas de sombra y, sobre todo, han buscado la luz para dar vida a una forma depurada y transparente. En el escenario, la actriz Clémence Boué se une al bailarín, encarnando una voz que busca liberarse. Ambos se cuestionan, sin abordar el tema de frente, sino con astucia, jugando con lo verdadero y lo falso, lo consciente y lo inconsciente. Y entonces la danza, ese lenguaje extrañamente silencioso al que Bruno Bouché ha decidido dedicar su vida, surge con sus propias respuestas. Afirmando con pudor y fuerza que la supervivencia no pasa solo por la palabra: es, ante todo, una cuestión de cuerpo. Con *L’été*, el arte, ya sea danza o teatro, reitera lo que hay que volver a escuchar para dar testimonio también de un mal sistémico, que nunca más debe callarse."""@es, """Through movement and speech, two artists—one an actress, the other a dancer—engage in a dialogue, as if investigating traumas buried by a code of silence. Bruno Bouch%E9 and Romain Gneouchev present an artistic expression of rare delicacy, one that relies first and foremost on light.
Breaking the silence. But how does one do that? And after so many years of suffering and searching for a way to heal, what is left to say? To support him in this eminently intimate artistic project, choreographer Bruno Bouché enlisted the help of author and director Romain Gneouchev. Together, they explored the shadows and, above all, sought out the light to give birth to a pure and transparent form. On stage, actress Clémence Boué joins the dancer, embodying a voice seeking to break free. She and he question one another, without addressing the subject head-on, but rather by being cunning, playing with what is real and what is false, the conscious and the unconscious. And then dance—that strangely silent language to which Bruno Bouché has decided to devote his life—emerges with its own answers. It asserts, with modesty and strength, that survival does not depend solely on words: it is, above all, a matter of the body. With *L’Été*, art—whether dance or theater—reiterates what we need to hear anew in order to bear witness to a systemic evil that must never again be silenced."""@en, """Attraverso il movimento e la parola, due artisti – l’una attrice, l’altro ballerino – dialogano come se indagassero su traumi sepolti dalla legge del silenzio. Bruno Bouch%E9 e Romain Gneouchev offrono un gesto artistico di rara delicatezza, che punta innanzitutto sulla luce.
Rompere il silenzio. Ma come si fa? E dopo tanti anni passati a soffrire e a cercare un modo per guarire, cosa resta da dire? Per accompagnarlo in questo progetto artistico estremamente intimo, il coreografo Bruno Bouché ha coinvolto lo scrittore e regista Romain Gneouchev. Insieme hanno esplorato le zone d’ombra e, soprattutto, hanno cercato la luce per dare vita a una forma epurata e trasparente. Sul palcoscenico, l’attrice Clémence Boué si unisce al ballerino, incarnando una voce che cerca di liberarsi. Lei e lui si interrogano, senza affrontare l’argomento di petto, ma con astuzia, giocando con il vero e il falso, il conscio e l’inconscio. E poi la danza, quel linguaggio stranamente silenzioso a cui Bruno Bouch%E9 ha deciso di dedicare la propria vita, interviene con le sue risposte. Affermando con pudore e forza che la sopravvivenza non passa solo attraverso la parola: è prima di tutto una questione di corpo. Con *L’été*, l’arte, che sia danza o teatro, ribadisce ciò che occorre riascoltare per testimoniare anche di un male sistemico, che non deve mai più essere taciuto."""@it, """À travers le mouvement et le verbe, deux artistes – l’une comédienne, l’autre danseur – dialoguent comme on enquêterait sur des traumatismes enterrés par la loi du silence. Bruno Bouché et Romain Gneouchev livrent un geste artistique d’une rare délicatesse, qui fait d’abord le pari de la lumière.
Briser le silence. Mais comment fait-on ? Et après tant d’années à souffrir et à chercher un moyen de se soigner, que reste-t-il à en dire ? Pour l’accompagner dans ce projet artistique éminemment intime, le chorégraphe Bruno Bouché a fait appel à l’auteur et metteur en scène Romain Gneouchev. Ensemble, ils ont exploré les zones d’ombre et surtout recherché la lumière pour faire naître une forme épurée et transparente. Sur scène, la comédienne Clémence Boué rejoint le danseur, incarnant une parole qui cherche à se libérer. Elle et il se questionnent, sans aborder le sujet de face, mais rusant, jouant avec le vrai et le faux, le conscient et l’inconscient. Et puis la danse, ce langage étrangement silencieux auquel Bruno Bouché a décidé de consacrer sa vie, survient avec ses propres réponses. Affirmant avec pudeur et force que la survie ne passe pas que par la parole : elle est avant tout une question de corps. Avec L’Été, l’art, qu’il soit danse ou théâtre, redit ce qu’il faut réentendre pour témoigner aussi d’un mal systémique, qui ne doit plus jamais être tu."""@fr, """%C0 Door middel van beweging en woord gaan twee kunstenaars – de ene actrice, de andere danser – een dialoog aan, alsof ze op zoek gaan naar trauma’s die door de wet van het zwijgen zijn begraven. Bruno Bouch%E9 en Romain Gneouchev brengen een artistieke voorstelling van een zeldzame verfijning, die in de eerste plaats inzet op het licht.
De stilte doorbreken. Maar hoe doe je dat? En wat valt er nog te zeggen, na zoveel jaren van lijden en zoeken naar een manier om te genezen? Om hem bij dit uiterst intieme artistieke project te begeleiden, heeft choreograaf Bruno Bouché een beroep gedaan op auteur en regisseur Romain Gneouchev. Samen hebben ze de schaduwzones verkend en vooral het licht gezocht om een zuivere en transparante vorm te creëren. Op het podium voegt actrice Clémence Boué zich bij de danser en belichaamt ze een stem die zich wil bevrijden. Zij en hij stellen elkaar vragen, zonder het onderwerp rechtstreeks aan te snijden, maar op een sluwe manier, spelend met waarheid en leugen, het bewuste en het onbewuste. En dan komt de dans, die vreemd stille taal waaraan Bruno Bouché zijn leven heeft gewijd, met zijn eigen antwoorden. Het bevestigt met bescheidenheid en kracht dat overleven niet alleen via het woord verloopt: het is bovenal een kwestie van het lichaam. Met *L’Été* herhaalt de kunst, of het nu dans of theater is, wat opnieuw gehoord moet worden om ook getuigenis af te leggen van een systemisch kwaad, dat nooit meer verzwegen mag worden."""@nl, """Durch Bewegung und Sprache treten zwei Künstler – die eine Schauspielerin, der andere Tänzer – in einen Dialog, als würden sie verschüttete Traumata aufarbeiten, die durch das Gesetz des Schweigens verschüttet wurden. Bruno Bouché und Romain Gneouchev präsentieren ein künstlerisches Werk von seltener Feinheit, das in erster Linie auf das Licht setzt.
Das Schweigen brechen. Aber wie macht man das? Und was gibt es nach so vielen Jahren des Leidens und der Suche nach einem Weg zur Heilung noch darüber zu sagen? Um ihn bei diesem äußerst intimen künstlerischen Projekt zu begleiten, hat der Choreograf Bruno Bouché den Autor und Regisseur Romain Gneouchev hinzugezogen. Gemeinsam haben sie die Schattenbereiche erkundet und vor allem nach dem Licht gesucht, um eine reine und transparente Form entstehen zu lassen. Auf der Bühne gesellt sich die Schauspielerin Clémence Boué zum Tänzer und verkörpert eine Stimme, die sich befreien will. Sie und er hinterfragen sich gegenseitig, ohne das Thema direkt anzusprechen, sondern auf listige Weise, indem sie mit dem Wahren und dem Falschen, dem Bewussten und dem Unbewussten spielen. Und dann kommt der Tanz, diese seltsam stille Sprache, der Bruno Bouché sein Leben gewidmet hat, mit seinen eigenen Antworten. Er bekräftigt mit Zurückhaltung und Nachdruck, dass das Überleben nicht nur über das Wort geschieht: Es ist vor allem eine Frage des Körpers. Mit „L’été“ wiederholt die Kunst, sei es Tanz oder Theater, das, was man erneut hören muss, um auch von einem systemischen Übel Zeugnis abzulegen, das niemals wieder verschwiegen werden darf."""@de .
owl:topObjectProperty data:9c285d72-890b-341e-8261-cc461041f0e6 ;
:hasDescription data:9c285d72-890b-341e-8261-cc461041f0e6 .