"Listed in the supplementary register of Historic Monuments on 12 April 1927, the origins of the Church of Notre-Dame de Putot are thought to date from the 12th to the 14th century. \n\nHistory \u2013 Architecture\n\nThe origins of the Church of Notre-Dame de..."@en . "Inscrite \u00E0 l\u2019inventaire suppl\u00E9mentaire des Monuments Historiques le 12 avril 1927, les origines de l\u2019\u00E9glise Notre-Dame de Putot remonteraient du XIIe au XIVe si\u00E8cle. \n\nHistoire - Architecture\n\nLes origines de l\u2019\u00E9glise Notre-Dame de Putot..."@fr . . . . . . . . . "Listed in the supplementary register of Historic Monuments on 12 April 1927, the origins of the Church of Notre-Dame de Putot are thought to date from the 12th to the 14th century. \n\nHistory \u2013 Architecture\n\nThe origins of the Church of Notre-Dame de..."@en . "Inscrite \u00E0 l\u2019inventaire suppl\u00E9mentaire des Monuments Historiques le 12 avril 1927, les origines de l\u2019\u00E9glise Notre-Dame de Putot remonteraient du XIIe au XIVe si\u00E8cle. \n\nHistoire - Architecture\n\nLes origines de l\u2019\u00E9glise Notre-Dame de Putot..."@fr . "De kerk Notre-Dame de Putot, die op 12 april 1927 werd opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten, zou dateren uit de 12e tot de 14e eeuw. \n\nGeschiedenis - Architectuur\n\nDe oorsprong van de Notre-Dame-kerk van Putot..."@nl . "Iscritta nell\u2019inventario supplementare dei Monumenti Storici il 12 aprile 1927, le origini della chiesa di Notre-Dame de Putot risalirebbero al XII-XIV secolo. \n\nStoria - Architettura\n\nLe origini della chiesa di Notre-Dame de Putot..."@it . "Incluida en el inventario suplementario de Monumentos Hist\u00F3ricos el 12 de abril de 1927, se cree que los or\u00EDgenes de la iglesia de Notre-Dame de Putot se remontan a los siglos XII y XIV. \n\nHistoria - Arquitectura\n\nLos or\u00EDgenes de la iglesia de Notre-Dame de Putot..."@es . "Die Kirche Notre-Dame de Putot, die am 12. April 1927 in das Zusatzverzeichnis der historischen Denkm\u00E4ler aufgenommen wurde, soll ihre Urspr\u00FCnge im 12. bis 14. Jahrhundert haben. \n\nGeschichte \u2013 Architektur\n\nDie Urspr\u00FCnge der Kirche Notre-Dame de Putot..."@de . . "Incluida en el inventario suplementario de Monumentos Hist\u00F3ricos el 12 de abril de 1927, se cree que los or\u00EDgenes de la iglesia de Notre-Dame de Putot se remontan a los siglos XII y XIV. \n\nHistoria - Arquitectura\n\nLos or\u00EDgenes de la iglesia de Notre-Dame de Putot se remontan, al parecer, a los siglos XII y XIV. \nSin embargo, resulta dif\u00EDcil afirmarlo con total certeza, ya que la iglesia, que sufri\u00F3 graves da\u00F1os durante los bombardeos de la Segunda Guerra Mundial, fue restaurada en gran parte posteriormente. \n\nEl edificio ofrece una visi\u00F3n de la evoluci\u00F3n del estilo rom\u00E1nico hacia el g\u00F3tico de principios del siglo XIII. \n\nSeg\u00FAn Arcisse de Caumont en su *Statistique monumentale du Calvados*, tomo 1, p\u00E1gs. 266 y 268:\n?La nave de la iglesia de Putot presenta ventanas con arcos sobre columnitas: dos puertas, al norte y al sur (1), tambi\u00E9n son de arco, y los modillones con arcadas anuncian asimismo la transici\u00F3n y puedenincluso a principios del siglo XIII, ya que esto parece remitir al primer per\u00EDodo del estilo ojival m\u00E1s a\u00FAn que al rom\u00E1nico de transici\u00F3n: no hay puerta al oeste, sino solo ventanas, como en un gran n\u00FAmero de iglesias rurales del siglo XIII.\nEl coro, un poco m\u00E1s bajo que la nave, tiene mucho menos car\u00E1cter: en \u00E9l se observan modillones sin arcadas, bajo la cornisa.\nAntiguamente, dos capillas daban a la iglesia la forma de una cruz; fueron eliminadas hace mucho tiempo y, posteriormente, se abrieron en ese lugar unas ventanas cuadradas de poco valor est\u00E9tico para dar m\u00E1s luz a la iglesia.\nLa torre que se alzaba sobre el crucero fue reconstruida o considerablemente elevada hacia el siglo XIV; presenta una hilera de arcadas con columnitas y, por encima, largas ventanas de dos vanos, algunas de las cuales se han tapiado para protegerlas de las aguas pluviales, el interior de la torre y la b\u00F3veda de piedra con arcos cruzados, que se extiende hasta aproximadamente la mitad de la altura. Un tejado a dos aguas remata esta torre que, en un principio, deb\u00EDa haber tenido otra coronaci\u00F3n.\nAl sur de la iglesia, en la sala conocida como \u00ABdel se\u00F1or\u00EDo\u00BB, existi\u00F3 una capilla dedicada a San Hilario de la que ya no queda rastro alguno.\nLa parroquia de Putot pertenec\u00EDa, al igual que la de Bretteville, a la abad\u00EDa de San Esteban de Caen. Nuestra Se\u00F1ora de Putot era una parroquia anexa a Bretteville, pero el p\u00E1rroco de ambas parroquias ten\u00EDa su residencia en Putot (2).\nLos bautizos, bodas y entierros ten\u00EDan lugar en Putot; en esta iglesia hab\u00EDa fundaciones que eran gestionadas por sacerdotes adscritos espec\u00EDficamente a laiglesia de Putot, y estas dos parroquias estaban divididas tanto en lo espiritual como en lo temporal.\n\n\nEl sepulcro de Caen pose\u00EDa una cuarta parte de las grandes rentas, y el capell\u00E1n de San Hilario otra cuarta parte: la abad\u00EDa de San Esteban percib\u00EDa el resto, junto con las rentas menores y las rentas de los campos.\nEn Putot a\u00FAn se pueden ver dos casas solariegas del siglo XVII: en la puerta de una de ellas hab\u00EDa esculpidos unos escudos de armas que fueron raspados durante la Revoluci\u00F3n.\n(1) La puerta meridional fue tapiada hace mucho tiempo: se entra por la puerta norte.\n(2) Todav\u00EDa se puede ver en el santuario, en el lado del Evangelio, la l\u00E1pida de un cura de Putot y Bretteville, fallecido en 1689. \n\nObjetos / Elementos de inter\u00E9s\nPila bautismal (objeto inscrito en el ISMH desde 1975)\nSiglo XVIII\nM\u00E1rmol: tallado, con molduras; madera: tallada, moldurada \nPila bautismal de m\u00E1rmol rosa veteado, sobre z\u00F3calo cuadrado. Pie circular, moldurado. Cuerpo cil\u00EDndrico, moldurado en las partes inferior y superior. Cuba cuadrilobulada, con la parte superior moldurada. Presenta dos cavidades ovaladas y dos cavidades rectangulares. Tapa de madera, cuadrilobulada, con bordes moldeados. \n\nC\u00E1liz (objeto inscrito - ISMH 2016)\n1789\nDe plata.\nPie circular. Borde adornado con tres flores en medallones. Parte superior del pie adornada con hojas. Tallo con dos collares adornados con entrelazados. Nudo central en forma de pera adornado con hojas. Copa sin decoraci\u00F3n. \n3 punzones: punz\u00F3n de descarga; punz\u00F3n de comunidad; punz\u00F3n de carga \nDetalles: Punz\u00F3n de carga (en el pie y la copa): A dentro de un c\u00EDrculo con incrustaciones y el n\u00FAmero 2 (Jean-Fran\u00E7ois Kalandrin, recaudador general, 1789-1792); sello de juramento (letra-fecha en el pie): P coronada (1789); sello de descarga: hoja dentro de un c\u00EDrculo con un n\u00FAmero que indica el a\u00F1o (Jean-Fran\u00E7ois Calandrin, recaudador general, 1789-1792). \n\nCruz de cementerio (objeto inscrito - ISMH 1975)\nCruz de cementerio clasificada como bien inmueble el 4 de octubre de 1932 y posteriormente inscrita como objeto el 29 de enero de 1975. \nSiglo XVIII\nPiedra tallada\n\nFuentes \nIglesia - POP \nEstad\u00EDstica monumental de Calvados - Arcisse de Caumont"@es . "De kerk Notre-Dame de Putot, die op 12 april 1927 werd opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten, zou dateren uit de 12e tot de 14e eeuw. \n\nGeschiedenis - Architectuur\n\nDe oorsprong van de Notre-Dame-kerk van Putot zou teruggaan tot de 12e tot en met de 14e eeuw. \nHet is echter moeilijk om dit met zekerheid te zeggen, aangezien de kerk, die zwaar beschadigd raakte tijdens de bombardementen in de Tweede Wereldoorlog, daarna grotendeels is gerestaureerd. \n\nHet gebouw geeft een beeld van de ontwikkeling van de romaanse stijl naar de gotische stijl van het begin van de 13e eeuw. \n\nVolgens Arcisse de Caumont in zijn *Statistique monumentale du Calvados*, deel 1, blz. 266 en 268:\n?Het schip van de kerk van Putot heeft boogramen met kolommetjes: twee deuren, in het noorden en het zuiden (1), zijn eveneens gebogen, en modillonen met arcaden kondigen ook de overgang aan en misschienzelfs uit de eerste jaren van de 13e eeuw dateren, want dit lijkt nog meer te verwijzen naar de eerste periode van de gotische stijl dan naar de overgangsroman: er is geen deur aan de westzijde, maar alleen ramen, zoals in een groot aantal plattelandskerken uit de 13e eeuw.\nHet koor, dat iets lager ligt dan het schip, heeft veel minder karakter: onder de kroonlijst zijn modillions zonder arcaden te zien.\nVroeger gaven twee kapellen de kerk de vorm van een kruis; deze zijn al heel lang geleden verwijderd, en vervolgens zijn op die plaats lelijke vierkante ramen aangebracht om de kerk meer licht te geven.\nDe toren die boven het transept uittorende, is rond de 14e eeuw herbouwd of aanzienlijk verhoogd; de toren heeft een rij arcaden met zuiltjes en daarboven lange ramen met twee vensteropeningen, waarvan er enkele zijn dichtgemetseld om regenwater buiten te houden, het interieur van de toren en het stenen gewelf met kruisbogen, dat zich op ongeveer de helft van de hoogte bevindt. Een dak met dubbele dakrand vormt de afsluiting van deze toren, die oorspronkelijk waarschijnlijk een andere bekroning had.\nTen zuiden van de kerk, in de zogenaamde \u2018manoir\u2019-kamer, stond een kapel gewijd aan Sint-Hilaire, waarvan geen sporen meer te vinden zijn.\nHet pastoraat van Putot behoorde, net als dat van Bretteville, toe aan de abdij van St.-Etienne in Caen. Notre-Dame de Putot was een bijkerk van Bretteville, maar de pastoor van deze twee parochies had zijn woonplaats in Putot (2).\nDe doop-, huwelijks- en begrafenisceremonies vonden plaats in Putot; in deze kerk waren er stichtingen die werden betaald door priesters die speciaal verbonden waren aan dekerk van Putot waren toegewezen, en deze twee parochies waren zowel op geestelijk als op wereldlijk vlak verdeeld.\n\n\nHet graf van Caen bezat een kwart van de grote pachtgelden, en de kapelaan van St. Hilaire nog eens een kwart: de abdij van St. Etienne ontving de rest, samen met de kleine en groene pachtgelden.\nIn Putot zijn nog steeds twee landhuizen uit de 17e eeuw te zien: boven de deur van een ervan waren wapenschilden uitgehouwen die tijdens de Revolutie zijn weggekrast.\n(1) De zuidelijke deur is al lang geleden dichtgemetseld: men komt binnen via de noordelijke deur.\n(2) In het koor, aan de evangeliezijde, is nog steeds de grafsteen te zien van een pastoor uit Putot en Bretteville, die in 1689 overleed. \n\nInteressante voorwerpen / elementen\nDoopvont (geregistreerd voorwerp \u2013 ISMH 1975)\n18e eeuw\nmarmer: gebeeldhouwd, geprofileerd; hout: gebeeldhouwd, geprofileerd \nDoopvont van roze, geaderde marmer, op een vierkante sokkel. Ronde voet, geprofileerd. Cilindrische schaal, geprofileerd in het onderste en bovenste gedeelte. Vierbladige kuip, waarvan het bovenste gedeelte van profielwerk is voorzien. De kuip is voorzien van twee ovale bakjes en twee rechthoekige uitsparingen. Houten deksel, vierbladig, met geprofileerde randen. \n\nKelk (geregistreerd object - ISMH 2016)\n1789\nVan zilver.\nRonde voet. Rand versierd met drie bloemen in medaillons. Bovenkant van de voet versierd met bladeren. Steel met twee kragen versierd met vlechtwerk. Centrale peervormige knoop versierd met bladeren. Beker zonder versiering. \n3 stempels: afleveringsstempel; gemeenschapsstempel; opbrengststempel \nBijzonderheden: Opbrengststempel (op de voet en de beker): A in een ingelegd cirkelmotief met het cijfer 2 (Jean-Fran\u00E7ois Kalandrin, generaalpachter, 1789-1792); zegel van de gilde (letter-datum op de voet): P met kroon (1789); ontladingsstempel: blad in een cirkel met een cijfer dat het jaar aangeeft (Jean-Fran\u00E7ois Calandrin, algemeen pachter, 1789-1792). \n\nBegraafplaatskruis (geregistreerd object \u2013 ISMH 1975)\nBegraafplaatskruis dat op 4 oktober 1932 als onroerend goed werd geklasseerd en vervolgens op 29 januari 1975 als object werd geregistreerd. \n18e eeuw\nGehouwen steen\n\nBronnen \nKerk - POP \nMonumentenstatistiek van Calvados - Arcisse de Caumont"@nl . "Listed in the supplementary register of Historic Monuments on 12 April 1927, the origins of the Church of Notre-Dame de Putot are thought to date from the 12th to the 14th century. \n\nHistory \u2013 Architecture\n\nThe origins of the Church of Notre-Dame de Putot are thought to date from the 12th to the 14th century. \nHowever, it is difficult to state this with absolute certainty, as the church, which was severely damaged during the bombings of the Second World War, was subsequently largely restored. \n\nThe building offers an insight into the evolution from the Romanesque to the early 13th-century Gothic style. \n\nAccording to Arcisse de Caumont in his *Statistique monumentale du Calvados*, Volume 1, pp. 266 and 268:\n\u201CThe nave of the church at Putot features arched windows with small columns: two doors, to the north and south (1), are also arched, and modillions with arcades likewise herald the transition and perhaps even the early years of the 13th century, as this feature seems to relate more to the early period of the ogival style than to the transitional Romanesque: there is no door on the west side, but only windows, as in a great many 13th-century rural churches.\nThe chancel, which is slightly lower than the nave, is far less distinctive: it features corbels without arcades beneath the cornice.\nFormerly, two chapels gave the church a cruciform plan; these were removed a very long time ago, and subsequently, unsightly square windows were cut into this space to let more light into the church.\nThe tower that once stood on the transept was rebuilt or considerably raised around the 14th century; it features a row of arcades with small columns, and above these, long double-paned windows, some of which have been bricked up to protect the interior of the tower from rainwater, and the stone vault with crossed arches, which extends to about halfway up the tower. A double-pitched roof crowns this tower, which must originally have been intended to have a different finial.\nTo the south of the church, in the room known as the \u2018manor room\u2019, there once stood a chapel dedicated to St Hilaire, of which no trace remains.\nThe parish of Putot, like that of Bretteville, belonged to the Abbey of St \u00C9tienne in Caen. Notre-Dame de Putot was a dependency of Bretteville, but the parish priest of both parishes resided in Putot (2).\nBaptisms, marriages and burials took place in Putot; within this church there were endowments which were administered by priests specifically attached to Putot Church, and these two parishes were divided in both spiritual and temporal matters.\n\n\nThe Caen chapter received a quarter of the major tithes, and the chaplain of St Hilaire another quarter: St Stephen\u2019s Abbey collected the remainder, along with the minor and green tithes.\nTwo 17th-century manor houses can still be seen in Putot: the door of one of them bore carved coats of arms which were scraped off during the Revolution.\u201D\n(1) The south door was bricked up long ago: entry is now via the north door.\n(2) In the sanctuary, on the Gospel side, one can still see the tombstone of a parish priest of Putot and Bretteville, who died in 1689. \n\nObjects / Points of interest\nBaptismal Fonts (listed object \u2013 ISMH 1975)\n18th century\nmarble: carved, moulded; wood: carved, moulded \nBaptismal font in veined pink marble, on a square plinth. Circular, moulded base. Cylindrical shaft, moulded in the lower and upper sections. Four-lobed basin, with a moulded upper section. It features two oval basins and two rectangular recesses. Wooden lid, four-lobed, with moulded edges. \n\nChalice (listed object \u2013 ISMH 2016)\n1789\nIn silver.\nCircular foot. Rim decorated with three flowers in medallions. Top of the foot decorated with leaves. Stem with two collars decorated with interlacing patterns. Central pear-shaped knot decorated with leaves. Bowl undecorated. \n3 hallmarks: master\u2019s mark; community hallmark; maker\u2019s mark \nDetails: Maker\u2019s mark (on the foot and bowl): an \u2018A\u2019 within a circled border inlaid with the number 2 (Jean-Fran\u00E7ois Kalandrin, farmer-general, 1789\u20131792); guild mark (letter-date on the foot): a crowned P (1789); discharge mark: a leaf within a circle with a numeral indicating the year (Jean-Fran\u00E7ois Calandrin, fermier g\u00E9n\u00E9ral, 1789\u20131792). \n\nCemetery cross (listed object \u2013 ISMH 1975)\nCemetery cross classified as a building on 4 October 1932 and subsequently listed as an object on 29 January 1975. \n18th century\nCarved stone\n\nSources \nChurch \u2013 POP \nStatistics on Monuments in Calvados \u2013 Arcisse de Caumont"@en . "Iscritta nell\u2019inventario supplementare dei Monumenti Storici il 12 aprile 1927, la chiesa di Notre-Dame de Putot risalirebbe al periodo compreso tra il XII e il XIV secolo. \n\nStoria - Architettura\n\nLe origini della chiesa di Notre-Dame de Putot risalirebbero al XII-XIV secolo. \n\u00C8 tuttavia difficile affermarlo con certezza, poich\u00E9 la chiesa, gravemente danneggiata durante i bombardamenti della Seconda Guerra Mondiale, \u00E8 stata in gran parte restaurata in seguito. \n\nL\u2019edificio offre una panoramica dell\u2019evoluzione dallo stile romanico a quello gotico dell\u2019inizio del XIII secolo. \n\nSecondo Arcisse de Caumont nella sua *Statistique monumentale du Calvados*, volume 1, pagg. 266 e 268:\n?La navata della chiesa di Putot presenta finestre ad arco con colonnine: due porte, a nord e a sud (1), sono anch\u2019esse ad arco, e i modiglioni ad arcate annunciano la transizione e possono-risalire addirittura ai primi anni del XIII secolo, poich\u00E9 ci\u00F2 sembrerebbe ricondurla al primo periodo dello stile ogivale pi\u00F9 che al romanico di transizione: non vi \u00E8 alcuna porta a ovest, ma solo finestre, come in moltissime chiese rurali del XIII secolo.\nIl coro, leggermente pi\u00F9 basso della navata, ha molto meno carattere: vi si vedono modiglioni senza arcate, sotto il cornicione.\nIn passato due cappelle conferivano alla chiesa la forma di una croce; sono state eliminate molto tempo fa e, in seguito, in quel punto sono state aperte delle brutte finestre quadrate per dare pi\u00F9 luce alla chiesa.\nLa torre che si ergeva sul transetto \u00E8 stata ricostruita o notevolmente innalzata intorno al XIV secolo; presenta una fila di arcate con colonnine e, al di sopra, lunghe finestre a doppia apertura, alcune delle quali sono state murate per proteggere dall\u2019acqua piovana, l\u2019interno della torre e la volta in pietra con archi incrociati, che si estende per circa met\u00E0 dell\u2019altezza. Un tetto a doppia gronda conclude questa torre che, in origine, avrebbe dovuto avere un altro coronamento.\nA sud della chiesa, nella stanza detta \u00ABdel maniero\u00BB, esisteva una cappella dedicata a Sant\u2019Ilario, di cui non rimane pi\u00F9 traccia.\nIl patronato di Putot apparteneva, cos\u00EC come quello di Bretteville, all\u2019abbazia di Saint-\u00C9tienne di Caen. N.D. di Putot era un\u2019annessa di Bretteville, ma il parroco di queste due parrocchie risiedeva a Putot (2).\nI battesimi, i matrimoni e le sepolture avvenivano a Putot; in questa chiesa vi erano delle fondazioni che venivano gestite da sacerdoti assegnati specificatamente allachiesa di Putot, e queste due parrocchie erano divise sia dal punto di vista spirituale che da quello temporale.\n\n\nIl sepolcro di Caen possedeva un quarto delle \u00ABgrosse\u00BB decime, e il cappellano di Saint-Hilaire un altro quarto: l\u2019abbazia di Saint-\u00C9tienne riscuoteva il resto insieme alle \u00ABpiccole\u00BB e alle \u00ABverdi\u00BB decime.\nA Putot si vedono ancora due manieri del XVII secolo: sulla porta di uno di essi erano scolpiti degli stemmi che sono stati raschiati via durante la Rivoluzione.\n(1) La porta meridionale \u00E8 stata murata molto tempo fa: si entra dalla porta nord.\n(2) Nel santuario, sul lato del Vangelo, si vede ancora la lapide di un parroco di Putot e Bretteville, morto nel 1689. \n\nOggetti / Elementi di interesse\nFontana battesimale (oggetto iscritto nell\u2019ISMH 1975)\nXVIII secolo\nmarmo: scolpito, modanato; legno: intagliato, modanato \nFontana battesimale in marmo rosa venato, su basamento quadrato. Piedino circolare, modanato. Corpo cilindrico, modanato nella parte inferiore e superiore. Vasca a quattro lobi, con la parte superiore modanata. Presenta due nicchie ovali e due cavit\u00E0 rettangolari. Coperchio in legno, quadrilobato, con bordi modanati. \n\nCalice (oggetto iscritto - ISMH 2016)\n1789\nIn argento.\nPiedino circolare. Bordo decorato con tre fiori in medaglioni. Parte superiore del piedino decorata con foglie. Stelo con due collari decorati con intrecci. Nodo centrale a forma di pera decorato con foglie. Coppa senza decorazioni. \n3 punzoni: punzone di scarico; punzone di comunit\u00E0; punzone di carica \nPrecisazioni: Punzone di carica (sul piede e sulla coppa): A all\u2019interno di un cerchio intarsiato con il numero 2 (Jean-Fran\u00E7ois Kalandrin, esattore generale, 1789-1792); punzone della giuria (lettera-data sul piede): P coronata (1789); punzone di scarico: foglia all\u2019interno di un cerchio con una cifra che indica l\u2019anno (Jean-Fran\u00E7ois Calandrin, affittuario generale, 1789-1792). \n\nCroce di cimitero (oggetto iscritto - ISMH 1975)\nCroce di cimitero classificata come bene immobile il 4 ottobre 1932 e successivamente iscritta come oggetto il 29 gennaio 1975. \nXVIII secolo\nPietra scolpita\n\nFonti \nChiesa - POP \nStatistica monumentale del Calvados - Arcisse de Caumont"@it . "Die Kirche Notre-Dame de Putot, die am 12. April 1927 in das Zusatzverzeichnis der historischen Denkm\u00E4ler aufgenommen wurde, soll ihre Urspr\u00FCnge im 12. bis 14. Jahrhundert haben. \n\nGeschichte \u2013 Architektur\n\nDie Urspr\u00FCnge der Kirche Notre-Dame de Putot reichen vermutlich vom 12. bis zum 14. Jahrhundert zur\u00FCck. \nDies l\u00E4sst sich jedoch nicht mit Sicherheit sagen, da die Kirche bei den Bombardierungen im Zweiten Weltkrieg schwer besch\u00E4digt und anschlie\u00DFend weitgehend restauriert wurde. \n\nDas Bauwerk bietet einen Einblick in die Entwicklung vom romanischen zum gotischen Stil zu Beginn des 13. Jahrhunderts. \n\nArcisse de Caumont schreibt in seiner \u201EStatistique monumentale du Calvados\u201C, Band 1, S. 266 und 268:\n?Das Kirchenschiff der Kirche von Putot weist Rundbogenfenster mit kleinen S\u00E4ulen auf: Zwei T\u00FCren im Norden und S\u00FCden (1) sind ebenfalls Rundbogenfenster, und Arkadenkonsolen k\u00FCndigen ebenfalls den \u00DCbergang an und k\u00F6nnensogar auf die ersten Jahre des 13. Jahrhunderts zur\u00FCckgehen, da dies eher auf die erste Phase des Spitzbogenstils hindeutet als auf die \u00DCbergangsromanik: Es gibt kein Portal im Westen, sondern nur Fenster, wie in sehr vielen l\u00E4ndlichen Kirchen des 13. Jahrhunderts.\nDer Chor, der etwas tiefer liegt als das Kirchenschiff, ist weitaus weniger charakteristisch: Unter dem Gesims sind Konsolen ohne Arkaden zu sehen.\nFr\u00FCher verliehen zwei Kapellen der Kirche die Form eines Kreuzes; sie wurden vor sehr langer Zeit entfernt, und anschlie\u00DFend wurden an dieser Stelle unansehnliche quadratische Fenster eingebaut, um der Kirche mehr Tageslicht zu verschaffen.\nDer Turm, der sich \u00FCber dem Querschiff erhob, wurde im 14. Jahrhundert neu errichtet oder erheblich erh\u00F6ht; er weist eine Reihe von S\u00E4ulenarkaden auf, und dar\u00FCber befinden sich lange Fenster mit zwei \u00D6ffnungen, von denen einige zugemauert wurden, um Regenwasser abzuleiten, das Innere des Turms und das Steingew\u00F6lbe mit Kreuzb\u00F6gen, das sich etwa auf halber H\u00F6he befindet. Ein Satteldach bildet den Abschluss dieses Turms, der urspr\u00FCnglich eine andere Bekr\u00F6nung erhalten sollte.\nS\u00FCdlich der Kirche, in dem sogenannten \u201EManoir\u201C-Raum, befand sich einst eine Kapelle des Heiligen Hilarius, von der jedoch keine Spuren mehr vorhanden sind.\nDie Pfarrei Putot geh\u00F6rte ebenso wie die von Bretteville zur Abtei St.-Etienne in Caen. Notre-Dame de Putot war eine Filialgemeinde von Bretteville, doch der Pfarrer dieser beiden Pfarreien hatte seinen Wohnsitz in Putot (2).\nTaufen, Trauungen und Beerdigungen fanden in Putot statt; in dieser Kirche gab es Stiftungen, die von Priestern verwaltet wurden, die speziell derKirche von Putot zugewiesenen Priestern entrichtet wurden, und diese beiden Pfarreien waren sowohl in geistlicher als auch in weltlicher Hinsicht geteilt.\n\n\nDas Kapitel von Caen erhielt ein Viertel der gro\u00DFen Abgaben, und der Kaplan von St. Hilaire ein weiteres Viertel: Die Abtei St. Etienne nahm den Rest sowie die kleinen und gr\u00FCnen Abgaben ein.\nIn Putot sind noch zwei Herrenh\u00E4user aus dem 17. Jahrhundert zu sehen: \u00DCber dem Tor eines davon waren Wappen eingemei\u00DFelt, die w\u00E4hrend der Revolution abgekratzt wurden.\n(1) Das S\u00FCdportal wurde vor langer Zeit zugemauert: Der Eingang erfolgt \u00FCber das Nordportal.\n(2) Im Altarraum ist auf der Evangelienseite noch der Grabstein eines Pfarrers aus Putot und Bretteville zu sehen, der 1689 verstorben ist. \n\nInteressante Objekte / Elemente\nTaufbecken (registriertes Objekt \u2013 ISMH 1975)\n18. Jahrhundert\nMarmor: behauen, profiliert; Holz: geschnitzt, profiliert \nTaufbecken aus rosa, ge\u00E4dertem Marmor auf quadratischem Sockel. Rundfu\u00DF, profiliert. Zylindrischer Schaft, im unteren und oberen Bereich profiliert. Vierpassf\u00F6rmiges Becken, im oberen Bereich profiliert. Es weist zwei ovale Vertiefungen und zwei rechteckige Aussparungen auf. Holzdeckel, vierlappig, mit profilierten R\u00E4ndern. \n\nKelch (eingetragenes Objekt \u2013 ISMH 2016)\n1789\nAus Silber.\nRunder Fu\u00DF. Rand verziert mit drei Blumen in Medaillons. Oberseite des Fu\u00DFes mit Bl\u00E4ttern verziert. Stiel mit zwei mit Flechtwerk verzierten Kragen. Piriformer Knoten in der Mitte, mit Bl\u00E4ttern verziert. Schale ohne Verzierung. \n3 Punzen: Entlastungspunze; Gemeinschaftspunze; Belastungspunze \nAnmerkungen: Belastungspunze (auf Fu\u00DF und Schale): A in einem mit der Ziffer 2 verzierten Kreis (Jean-Fran\u00E7ois Kalandrin, Generalp\u00E4chter, 1789\u20131792); Gildepr\u00E4gezeichen (Buchstaben-Datum auf dem Fu\u00DF): gekr\u00F6ntes P (1789); Entlastungsstempel: Blatt in einem Kreis mit einer Jahreszahl (Jean-Fran\u00E7ois Calandrin, Generalp\u00E4chter, 1789\u20131792). \n\nFriedhofskreuz (eingetragenes Objekt \u2013 ISMH 1975)\nDas Friedhofskreuz wurde am 4. Oktober 1932 als Immobilie unter Denkmalschutz gestellt und am 29. Januar 1975 als Objekt in das Denkmalregister eingetragen. \n18. Jahrhundert\nBehauener Stein\n\nQuellen \nKirche \u2013 POP \nDenkmalstatistik des Departements Calvados \u2013 Arcisse de Caumont"@de . "Inscrite \u00E0 l\u2019inventaire suppl\u00E9mentaire des Monuments Historiques le 12 avril 1927, les origines de l\u2019\u00E9glise Notre-Dame de Putot remonteraient du XIIe au XIVe si\u00E8cle. \n\nHistoire - Architecture\n\nLes origines de l\u2019\u00E9glise Notre-Dame de Putot remonteraient du XIIe au XIVe si\u00E8cle. \nIl est cependant difficile de l\u2019affirmer tout \u00E0 fait car l\u2019\u00E9glise, fortement endommag\u00E9e lors des bombardements de la Seconde Guerre Mondiale, fut en grande partie restaur\u00E9e ensuite. \n\nL'\u00E9difice offre un aper\u00E7u de l'\u00E9volution du style roman vers le style gothique du d\u00E9but du XIIIe si\u00E8cle. \n\nSelon Arcisse de Caumont dans sa Statistique monumentale du Calvados, tome 1, p. 266 et 268:\n\u201CLa nef de l'\u00E9glise de Putot offre des fen\u00EAtres cintr\u00E9es \u00E0 colonnettes : deux portes, au nord et au sud (1) , sont \u00E9galement cintr\u00E9es, et des modillons \u00E0 arcatures annoncent aussi la transition et peut-\u00EAtre m\u00EAme les premi\u00E8res ann\u00E9es du XIIIe si\u00E8cle, car le faire para\u00EEt se rapporter \u00E0 la premi\u00E8re p\u00E9riode du style ogival plus encore qu'au roman de transition : il n'y a pas de porte \u00E0 l'ouest, mais seulement des fen\u00EAtres comme dans un tr\u00E8s grand nombre d'\u00E9glises rurales du XIIIe.\nLe ch\u0153ur , un peu plus bas que la nef, a bien moins de caract\u00E8re : on y voit des modillons sans arcatures, sous la corniche.\nAnciennement deux chapelles donnaient \u00E0 l'\u00E9glise la forme d'une croix ; elles ont \u00E9t\u00E9 supprim\u00E9es il y a tr\u00E8s longtemps , et par la suite on a perc\u00E9 , \u00E0 cette place, d'ignobles fen\u00EAtres carr\u00E9es pour donner plus de jour \u00E0 l'\u00E9glise.\nLa tour qui s'\u00E9levait sur le transept a \u00E9t\u00E9 refaite ou consid\u00E9rablement exhauss\u00E9e vers le XIV. si\u00E8cle ; elle offre un rang d'arcatures \u00E0 colonnettes, et au-dessus , de longues fen\u00EAtres \u00E0 deux baies , dont quelques-unes ont \u00E9t\u00E9 bouch\u00E9es pour garantir des eaux pluviales, l'int\u00E9rieur de la tour et la vo\u00FBte en pierre avec arceaux crois\u00E9s, qui existe \u00E0 peu pr\u00E8s \u00E0 moiti\u00E9 de la hauteur. Un toit \u00E0 double \u00E9gout termine cette tour qui devait, dans l'origine, recevoir un autre couronnement.\nIl a exist\u00E9 au sud de l'\u00E9glise , dans la pi\u00E8ce dite du manoir, une chapelle de St Hilaire dont il ne reste plus de traces.\nLe patronage de Putot appartenait, ainsi que celui de Bretteville, \u00E0 l'abbaye de St.-Etienne de Caen. N.D. de Putot \u00E9tait annexe de Bretteville, mais le cur\u00E9 de ces deux paroisses faisait sa r\u00E9sidence \u00E0 Putot (2).\nLes bapt\u00EAmes, mariages et inhumations avaient lieu \u00E0 Putot; il y avait dans cette \u00E9glise, des fondations qui \u00E9taient acquitt\u00E9es par des pr\u00EAtres attach\u00E9s sp\u00E9cialement \u00E0 l'\u00E9glise de Putot, et ces deux paroisses \u00E9taient divis\u00E9es pour le spirituel comme pour le temporel.\n\n\nLe s\u00E9pulcre de Caen avait un quart des grosses d\u00EEmes, et le chapelain de St Hilaire un autre quart : l'abbaye de St.Etienne percevait le reste avec les menues et vertes d\u00EEmes.\nOn voit encore \u00E0 Putot deux manoirs du XVIIe. si\u00E8cle : sur la porte de l'un d'eux \u00E9taient sculpt\u00E9es des armoiries qui ont \u00E9t\u00E9 gratt\u00E9es \u00E0 la r\u00E9volution.\u201D\n(1) La porte m\u00E9ridionale a \u00E9t\u00E9 mur\u00E9e il y a longtemps : on entre par la porte du nord.\n(2) On voit encore dans le sanctuaire, du c\u00F4t\u00E9 de l'\u00E9vangile, la pierre tombale d'un cur\u00E9 de Putot et Bretteville, mort en 1689. \n\nObjets / \u00C9l\u00E9ments int\u00E9ressants\nFonds Baptismaux (objet inscrit - ISMH 1975)\nXVIII\u00E8me si\u00E8cle\nmarbre : taill\u00E9, moulur\u00E9 ; bois : taill\u00E9, moulur\u00E9 \nFonts baptismaux en marbre rose vein\u00E9, sur socle carr\u00E9. Pied circulaire, moulur\u00E9. F\u00FBt cylindrique, moulur\u00E9 en parties basse et haute. Cuve quadrilob\u00E9e, \u00E0 partie sup\u00E9rieure moulur\u00E9e. Elle est perc\u00E9e de deux cuvettes ovales et de deux cavit\u00E9s rectangulaires. Couvercle en bois, quadrilob\u00E9, \u00E0 bordures moulur\u00E9es. \n\nCalice (objet inscrit - ISMH 2016)\n1789\nEn argent.\nPied circulaire. Bordure orn\u00E9e de trois fleurs dans des m\u00E9daillons. Dessus du pied orn\u00E9 de feuilles. Tige \u00E0 deux collerettes orn\u00E9es d'entrelacs. Noeud central piriforme orn\u00E9 de feuilles. Coupe sans d\u00E9cor. \n3 poin\u00E7ons : poin\u00E7on de d\u00E9charge ; poin\u00E7on de communaut\u00E9 ; poin\u00E7on de charge \nPr\u00E9cisions : Poin\u00E7on de charge (sur le pied et la coupe) : A dans une circonf\u00E9rence marquet\u00E9e avec chiffre 2 (Jean-Fran\u00E7ois Kalandrin fermier g\u00E9n\u00E9ral, 1789-1792) ; poin\u00E7on de jurande (lettre-date sur le pied) : P couronn\u00E9 (1789) ; poin\u00E7on de d\u00E9charge : feuille dans une circonf\u00E9rence avec un chiffre indiquant l'ann\u00E9e (Jean-Fran\u00E7ois Calandrin, fermier g\u00E9n\u00E9ral, 1789-1792). \n\nCroix de cimeti\u00E8re (objet inscrit - ISMH 1975)\nCroix de cimeti\u00E8re class\u00E9e au titre immeuble le 4 octobre 1932 puis inscrite au titre objet le 29 janvier 1975. \nXVIII\u00E8me si\u00E8cle\nPierre taill\u00E9e\n\nSources \n\u00C9glise - POP \nStatistique monumentale du Calvados - Arcisse de Caumont"@fr . . .