"Quatre destins crois\u00E9s, avec en commun la drogue et l\u2019addiction au f\u00E9minin. Des r\u00E9cits intimes, \u00E9clair\u00E9s de musiques et de chansons, pour briser le tabou."@fr . . . . . . . . . . . "Quatre destins crois\u00E9s, avec en commun la drogue et l\u2019addiction au f\u00E9minin. Des r\u00E9cits intimes, \u00E9clair\u00E9s de musiques et de chansons, pour briser le tabou."@fr . "Vier Schicksale, die sich kreuzen und deren gemeinsamer Nenner Drogen und die Sucht nach Frauen ist. Intime Erz\u00E4hlungen, untermalt von Musik und Liedern, um das Tabu zu brechen."@de . "Vier levens die elkaar kruisen, met drugs en verslaving als gemeenschappelijke noemer. Persoonlijke verhalen, verrijkt met muziek en liedjes, om het taboe te doorbreken."@nl . "Quattro destini intrecciati, accomunati dalla droga e dalla dipendenza al femminile. Racconti intimi, accompagnati da musiche e canzoni, per infrangere il tab\u00F9."@it . "Four intertwined lives, all connected by drugs and addiction\u2014from a woman\u2019s perspective. Intimate stories, brought to life by music and songs, to break the taboo."@en . "Cuatro destinos entrecruzados, con la droga y la adicci\u00F3n a lo femenino como denominador com\u00FAn. Relatos \u00EDntimos, amenizados con m\u00FAsica y canciones, para romper el tab\u00FA."@es . . "Vier Schicksale, die sich kreuzen und durch Drogen und Sucht im weiblichen Kontext verbunden sind. Intime Erz\u00E4hlungen, untermalt von Musik und Liedern, um das Tabu zu brechen. In dieser neuen, sehr fundierten Show r\u00FCckt Maurin Oll\u00E9s unsichtbare Frauen ins Rampenlicht und er\u00F6ffnet neue Perspektiven auf eine wichtige gesellschaftliche Debatte.\n\n\nSie hei\u00DFen Astrid, Mona, Marie-Fleur, Doriane. Sie sind Forscherin, Richterin, Drogenkonsumentin, Leiterin einer Betreuungseinrichtung. Ob sie nun Opfer sind oder sich f\u00FCr die Bek\u00E4mpfung von Sucht engagieren \u2013 das Thema Sucht verbindet sie. Mehrere Jahre lang hat sich der Regisseur Maurin Oll\u00E9s, indem er sich m\u00F6glichst nah an der Realit\u00E4t orientierte, mit der staatlichen Drogenpolitik auseinandergesetzt \u2013 die ungesetzlich sind wie Kokain oder Cannabis, oder legal wie Alkohol oder Antidepressiva. Fernab von moralisierenden und Angst sch\u00FCrenden Reden entsteht so ein fr\u00F6hliches und humorvolles St\u00FCck, in dem Lebensgeschichten erz\u00E4hlt werden, die niemals vereinfachend, sondern stets von ber\u00FChrender Menschlichkeit sind. Das Theater als Ort der Debatte, an dem neue Handlungsweisen erfunden werden und viele Vorurteile in Luft aufgehen. Es geht um die mangelnde Ausstattung der Pflegeeinrichtungen, um die repressiven Mechanismen der Justiz und um Konsumr\u00E4ume mit geringerem Risiko. Es geht auch um Wiedereingliederung und Hoffnung. Die Live-Musik untermalt den Verlauf der Handlung wie ein Atemzug und r\u00E4umt den Neuinterpretationen von Liedern von Aznavour, Nicoletta oder Salvador ebenso viel Raum ein wie Eigenkompositionen. Zwischensequenzen, die die Emotionen der Figuren auf den Punkt bringen, ohne etwas zu besch\u00F6nigen \u2013 weder den Schmerz noch die Freude."@de . "Cuatro destinos entrecruzados, con la droga y la adicci\u00F3n en el \u00E1mbito femenino como nexo com\u00FAn. Relatos \u00EDntimos, acompa\u00F1ados de m\u00FAsica y canciones, para romper el tab\u00FA. En este nuevo espect\u00E1culo muy bien documentado, Maurin Oll\u00E9s pone de relieve a mujeres invisibilizadas y abre nuevas perspectivas sobre un debate social esencial.\n\n\nSe llaman Astrid, Mona, Marie-Fleur, Doriane. Son investigadora, jueza, consumidora de drogas, directora de un centro de atenci\u00F3n. Ya sean v\u00EDctimas o personas comprometidas con la lucha contra ellas, la cuesti\u00F3n de las adicciones las une. Durante varios a\u00F1os, investigando de cerca la realidad, el director Maurin Oll\u00E9s ha analizado las pol\u00EDticas p\u00FAblicas en materia de drogas \u2014 tanto las ilegales, como la coca\u00EDna o el cannabis, como las legales, como el alcohol o los antidepresivos. Lejos de los discursos moralizantes y que generan ansiedad, el resultado es un espect\u00E1culo alegre y lleno de humor, en el que se cuentan historias de vida, nunca simplistas, siempre conmovedoras por su humanidad. El teatro como espacio de debate tambi\u00E9n, donde se inventan nuevas formas de actuar y se disipan muchos prejuicios. Se aborda la falta de recursos de las estructuras sanitarias, los mecanismos represivos de la justicia y las salas de consumo de bajo riesgo. Tambi\u00E9n se aborda la reinserci\u00F3n y la esperanza. Marcando el ritmo del discurso como una respiraci\u00F3n, la m\u00FAsica en directo da protagonismo tanto a las versiones de canciones de Aznavour, Nicoletta o Salvador como a composiciones originales. Interludios que cristalizan la emoci\u00F3n de los personajes, sin edulcorar nada, ni el dolor ni la alegr\u00EDa."@es . "Vier lotgevallen die elkaar kruisen, met drugs en verslaving als gemeenschappelijke noemer. Intieme verhalen, verrijkt met muziek en liedjes, om het taboe te doorbreken. In deze nieuwe, zeer goed gedocumenteerde voorstelling zet Maurin Oll\u00E9s onzichtbaar gemaakte vrouwen in de schijnwerpers en biedt ze nieuwe perspectieven op een essentieel maatschappelijk debat.\n\n\nZe heten Astrid, Mona, Marie-Fleur, Doriane. Ze zijn onderzoekster, rechter, drugsgebruiker, directrice van een zorginstelling. Of ze er nu zelf het slachtoffer van zijn of zich inzetten om ze te bestrijden, het thema verslaving brengt hen samen. Gedurende meerdere jaren heeft regisseur Maurin Oll\u00E9s, door de realiteit van dichtbij te onderzoeken, zich verdiept in het overheidsbeleid inzake drugs \u2013 zowel illegale middelen zoals coca\u00EFne of cannabis als legale middelen zoals alcohol of antidepressiva. Verre van moraliserende en angst zaaiende toespraken is het resultaat een vrolijke voorstelling vol humor, waarin levensverhalen worden verteld die nooit simplistisch zijn, maar altijd ontroerend door hun menselijkheid. Het theater fungeert ook als een ruimte voor debat, waar nieuwe manieren van handelen worden bedacht en talrijke vooroordelen worden weggenomen. Het gaat over het gebrek aan middelen bij zorginstellingen, de repressieve mechanismen van justitie en de \u2018minst risicovolle\u2019 gebruiksruimtes. Er is ook sprake van re-integratie en hoop. De livemuziek, die als een ademhaling het verhaal ritmeert, geeft een prominente plaats aan bewerkingen van liedjes van Aznavour, Nicoletta of Salvador, evenals aan originele composities. Intermezzo\u2019s die de emoties van de personages tot uiting brengen, zonder iets te verdoezelen, noch de pijn, noch de vreugde."@nl . "Four intertwined destinies, all linked by drugs and addiction from a woman\u2019s perspective. Intimate stories, illuminated by music and songs, to shatter the taboo. In this new, thoroughly researched show, Maurin Oll\u00E9s shines a light on women who have been rendered invisible and offers new perspectives on a vital social debate.\n\n\nTheir names are Astrid, Mona, Marie-Fleur, and Doriane. They are a researcher, a judge, a drug user, and the director of a treatment center. Whether they are victims or activists fighting against it, the issue of addiction brings them together. For several years, by investigating reality as closely as possible, director Maurin Oll\u00E9s has examined public policies regarding drugs\u2014 whether they\u2019re illegal\u2014like cocaine or cannabis\u2014or legal\u2014like alcohol or antidepressants. Far from moralizing or anxiety-inducing rhetoric, the result is a joyful and humorous production that tells stories of real life\u2014never simplistic, always touching in their humanity. The theater also serves as a space for debate, where new ways of acting are invented and many prejudices are dispelled. It addresses the lack of resources in healthcare facilities, the repressive mechanisms of the justice system, and low-risk drug consumption rooms. It also addresses reintegration and hope. Pacing the narrative like a breath, the live music gives equal prominence to reworkings of songs by Aznavour, Nicoletta, and Salvador, as well as original compositions. These interludes crystallize the characters\u2019 emotions, without sugarcoating anything\u2014neither the pain nor the joy."@en . "Quattro destini intrecciati, accomunati dalla droga e dalla dipendenza al femminile. Racconti intimi, accompagnati da musiche e canzoni, per infrangere il tab\u00F9. In questo nuovo spettacolo molto documentato, Maurin Oll\u00E9s mette in luce donne rese invisibili e apre nuove prospettive su un dibattito sociale fondamentale.\n\n\nSi chiamano Astrid, Mona, Marie-Fleur, Doriane. Sono ricercatrici, giudici, tossicodipendenti, direttrici di una struttura di cura. Che ne siano vittime o impegnate a combatterle, la questione delle dipendenze le accomuna. Per diversi anni, indagando da vicino sulla realt\u00E0, il regista Maurin Oll\u00E9s si \u00E8 occupato delle politiche pubbliche in materia di droghe \u2014 sia quelle illegali, come la cocaina o la cannabis, sia quelle legali, come l\u2019alcol o gli antidepressivi. Lontano dai discorsi moralistici e allarmistici, ne risulta uno spettacolo gioioso e pieno di umorismo, in cui si raccontano storie di vita, mai semplicistiche, sempre toccanti per la loro umanit\u00E0. Un teatro inteso anche come spazio di dibattito, dove si inventano nuovi modi di agire e si dissolvono molti pregiudizi. Si parla della carenza di risorse nelle strutture sanitarie, dei meccanismi repressivi della giustizia, delle sale di consumo a rischio ridotto. Si parla anche di reinserimento e di speranza. Dando ritmo al discorso come un respiro, la musica dal vivo mette in risalto le rivisitazioni di brani di Aznavour, Nicoletta o Salvador, cos\u00EC come le composizioni originali. Interludi che cristallizzano l\u2019emozione dei personaggi, senza edulcorare nulla, n\u00E9 il dolore n\u00E9 la gioia."@it . "Quatre destins crois\u00E9s, avec en commun la drogue et l\u2019addiction au f\u00E9minin. Des r\u00E9cits intimes, \u00E9clair\u00E9s de musiques et de chansons, pour briser le tabou. Dans ce nouveau spectacle tr\u00E8s document\u00E9, Maurin Oll\u00E8s met en lumi\u00E8re des femmes invisibilis\u00E9es et ouvre de nouvelles perspectives sur un d\u00E9bat de soci\u00E9t\u00E9 essentiel.\n\n\nElles s\u2019appellent Astrid, Mona, Marie-Fleur, Doriane. Elles sont chercheuse, juge, usag\u00E8re de drogues, directrice d\u2019une structure de soins. Qu\u2019elles en soient victimes ou engag\u00E9es pour les combattre, la question des addictions les r\u00E9unit. Pendant plusieurs ann\u00E9es, en enqu\u00EAtant au plus pr\u00E8s de la r\u00E9alit\u00E9, le metteur en sc\u00E8ne Maurin Oll\u00E8s s\u2019est pench\u00E9 sur les politiques publiques en mati\u00E8re de drogues \u2013 ill\u00E9gales comme la coca\u00EFne ou le cannabis, ou l\u00E9gales comme l\u2019alcool ou les antid\u00E9presseurs. Loin des discours moralisateurs et anxiog\u00E8nes, il en r\u00E9sulte un spectacle joyeux et plein d\u2019humour, o\u00F9 se racontent des histoires de vie, jamais simplistes, toujours touchantes d\u2019humanit\u00E9. Un th\u00E9\u00E2tre comme espace de d\u00E9bat aussi, o\u00F9 s\u2019inventent de nouvelles fa\u00E7ons d\u2019agir et s\u2019envolent bon nombre de pr\u00E9jug\u00E9s. Il est question du manque de moyens des structures de soins, des m\u00E9canismes r\u00E9pressifs de la justice, des salles de consommation \u00E0 moindre risque. Il est question aussi de r\u00E9insertion et d\u2019espoir. Rythmant comme une respiration l\u2019\u00E2pret\u00E9 du propos, la musique live fait la part belle aux r\u00E9\u00E9critures de chansons d\u2019Aznavour, Nicoletta ou Salvador, autant qu\u2019\u00E0 des compositions originales. Des interludes qui cristallisent l\u2019\u00E9motion des personnages, sans rien \u00E9dulcorer, ni de la douleur ni de la joie."@fr . . .