. . . . "Dans la for\u00EAt, les derni\u00E8res journ\u00E9es d'automne s'\u00E9coulent doucement, les souris pr\u00E9parent leur garde-manger pour l'hiver pendant que les souriceaux gambadent et sautent dans les tas de feuilles mortes, le rouge-gorge se pr\u00E9pare un petit coin au chaud dans les sapins, les fouines continuent leurs allers et retours au village, histoire de grappiller quelques petits mets gourmands pour l'hiver \u2026 lorsqu'un premier flocon de neige se pose juste devant la porte du vieux renard. \nLui, d'habitude toujours souriant et de bonne humeur, se l\u00E8ve d'un bon, s'enferme dans sa tani\u00E8re \u00E0 double tour en grommelant. \nMais pourquoi est-il soudain d'humeur \u00E9pouvantable ? Les souriceaux ne l'ont jamais vu de si mauvais poil ! \nSon plus vieil ami, un blaireau, se souvient... C'est chaque ann\u00E9e la m\u00EAme chose, \u00E0 l'approche de No\u00EBl, le vieux renard s'enferme tout seul, chez lui. Un souvenir d'un no\u00EBl g\u00E2ch\u00E9 qu'il n'a pas envie de revivre. \nLes autres habitants de la for\u00EAt se mettent au travail pour essayer d'offrir le plus beau des No\u00EBl \u00E0 leur vieil ami, chacun \u00E0 leur fa\u00E7on ! \nPeut-\u00EAtre arriveront-ils \u00E0 le faire changer d'avis pour qu'ils puissent enfin partager ce moment tous ensemble.."@fr . "Nella foresta, gli ultimi giorni d\u2019autunno scorrono dolcemente; i topi preparano la loro dispensa per l\u2019inverno mentre i topolini scorrazzano e saltellano tra i mucchi di foglie morte, il pettirosso si prepara un angolino al caldo tra gli abeti, le faine continuano ad andare e venire al villaggio, giusto per racimolare qualche prelibatezza per l\u2019inverno\u2026 quando un primo fiocco di neve si posa proprio davanti alla porta della vecchia volpe. \nLui, di solito sempre sorridente e di buon umore, balza in piedi di scatto, si chiude a doppia mandata nella sua tana borbottando. \nMa perch\u00E9 \u00E8 improvvisamente di pessimo umore? I topolini non lo hanno mai visto cos\u00EC di cattivo umore! \nIl suo pi\u00F9 vecchio amico, un tasso, ricorda... Ogni anno \u00E8 la stessa storia: con l\u2019avvicinarsi del Natale, la vecchia volpe si chiude da sola in casa. Un ricordo di un Natale sfortunato che non ha voglia di rivivere. \nGli altri abitanti della foresta si mettono all\u2019opera per cercare di regalare al loro vecchio amico il Natale pi\u00F9 bello della sua vita, ognuno a modo suo! \nForse riusciranno a fargli cambiare idea, cos\u00EC da poter finalmente condividere questo momento tutti insieme..."@it . "Im Wald vergehen die letzten Herbsttage gem\u00E4chlich, die M\u00E4use legen sich Vorr\u00E4te f\u00FCr den Winter an, w\u00E4hrend die M\u00E4usekinder in den Laubhaufen herumtollen und herumh\u00FCpfen, das Rotkehlchen richtet sich ein gem\u00FCtliches Pl\u00E4tzchen in den Tannen ein, die Marder huschen weiterhin hin und her ins Dorf, um sich ein paar Leckereien f\u00FCr den Winter zu ergattern \u2026 als sich eine erste Schneeflocke direkt vor der T\u00FCr des alten Fuchses niederl\u00E4sst. \nEr, der sonst immer l\u00E4chelt und gut gelaunt ist, springt auf und schlie\u00DFt sich murrend doppelt in seinem Bau ein. \nAber warum ist er pl\u00F6tzlich so furchtbar schlecht gelaunt? Die M\u00E4usekinder haben ihn noch nie so schlecht gelaunt gesehen! \nSein \u00E4ltester Freund, ein Dachs, erinnert sich \u2026 Es ist jedes Jahr dasselbe: Wenn Weihnachten n\u00E4her r\u00FCckt, schlie\u00DFt sich der alte Fuchs ganz allein zu Hause ein. Eine Erinnerung an ein verpfuschtes Weihnachtsfest, das er nicht noch einmal erleben m\u00F6chte. \nDie anderen Waldbewohner machen sich an die Arbeit, um ihrem alten Freund das sch\u00F6nste Weihnachtsfest zu bescheren \u2013 jeder auf seine Weise! \nVielleicht gelingt es ihnen ja, ihn umzustimmen, damit sie diesen Moment endlich alle gemeinsam genie\u00DFen k\u00F6nnen..."@de . "En el bosque, los \u00FAltimos d\u00EDas de oto\u00F1o transcurren tranquilamente; los ratones preparan sus despensas para el invierno mientras los ratoncitos corretean y saltan entre los montones de hojas secas, el petirrojo se busca un rinconcito calentito entre los abetos, las martas siguen yendo y viniendo al pueblo, \u00BFen busca de alg\u00FAn que otro manjar para el invierno?\u2026 cuando un primer copo de nieve se posa justo delante de la puerta del viejo zorro. \n\u00C9l, que normalmente siempre est\u00E1 sonriente y de buen humor, se levanta de un salto y se encierra en su madriguera con doble vuelta de llave, refunfu\u00F1ando. \nPero, \u00BFpor qu\u00E9 est\u00E1 de repente de tan mal humor? \u00A1Los ratoncitos nunca lo hab\u00EDan visto tan enfadado! \nSu amigo de toda la vida, un tej\u00F3n, recuerda... Cada a\u00F1o pasa lo mismo: cuando se acerca la Navidad, el viejo zorro se encierra solo en su casa. Es el recuerdo de una Navidad desastrosa que no quiere volver a revivir. \nLos dem\u00E1s habitantes del bosque se ponen manos a la obra para intentar regalarle a su viejo amigo la Navidad m\u00E1s bonita de su vida, \u00A1cada uno a su manera! \nQuiz\u00E1s consigan que cambie de opini\u00F3n para que, por fin, puedan compartir ese momento todos juntos..."@es . "In the forest, the last days of autumn are passing slowly; the mice are stocking up their larders for winter whilst the baby mice scamper and leap about in the piles of fallen leaves; the robin is making itself a cosy little spot amongst the fir trees, the martens carry on making their trips back and forth to the village, just to scrape together a few tasty treats for the winter \u2026 when the first snowflake lands right outside the old fox\u2019s door. \nHe, who is usually always smiling and in a good mood, jumps to his feet and locks himself in his den, double-locking the door as he grumbles. \nBut why is he suddenly in such a dreadful mood? The little mice have never seen him in such a foul mood! \nHis oldest friend, a badger, remembers\u2026 It\u2019s the same thing every year: as Christmas approaches, the old fox locks himself away on his own at home. A memory of a ruined Christmas that he has no desire to relive. \nThe other forest dwellers set to work to try and give their old friend the very best Christmas ever, each in their own way! \nPerhaps they\u2019ll manage to change his mind so that they can finally share this moment together\u2026"@en . "In het bos verstrijken de laatste herfstdagen rustig; de muizen vullen hun voorraadkamer voor de winter, terwijl de muisjes ronddartelen en in de hopen dode bladeren springen, het roodborstje zoekt een warm plekje in de dennenbomen, de marters blijven heen en weer lopen naar het dorp, op zoek naar wat lekkere hapjes voor de winter\u2026 wanneer een eerste sneeuwvlokje precies voor de deur van de oude vos neerdwarrelt. \nHij, die normaal gesproken altijd glimlacht en goedgehumeurd is, springt met een ruk op en sluit zich mopperend met een dubbele draai in zijn hol op. \nMaar waarom is hij plotseling in zo\u2019n vreselijke bui? De muisjes hebben hem nog nooit zo slechtgehumeurd gezien! \nZijn oudste vriend, een das, herinnert zich\u2026 Het is elk jaar weer hetzelfde: als Kerstmis nadert, sluit de oude vos zich helemaal alleen op in zijn huis. Een herinnering aan een mislukte Kerstmis die hij niet nog eens wil meemaken. \nDe andere bewoners van het bos gaan aan de slag om hun oude vriend de mooiste Kerstmis van zijn leven te bezorgen, ieder op zijn eigen manier! \nMisschien slagen ze erin hem op andere gedachten te brengen, zodat ze dit moment eindelijk allemaal samen kunnen beleven..."@nl . . .