. . . . . . "Minetti, una de las \u00FAltimas obras de Thomas Bernhard, es un viaje solitario de la sombra a la luz, de la muerte a la vida. La escritura minuciosa y divertida del autor austriaco la convierte en una magn\u00EDfica f\u00E1bula, a caballo entre la comedia y la tragedia.\n\nUna noche de Nochevieja en Ostende, en 1975, en el vest\u00EDbulo de un gran hotel, entra un hombre. Dice llamarse Minetti y tener una cita con un director de teatro. Dice ser un actor famoso que lleva tres d\u00E9cadas sin actuar, ya que se ha negado a interpretar la literatura cl\u00E1sica. Dice que dirigi\u00F3 un teatro del que lo echaron. Y que ha estado esperando a que le propusieran interpretar por \u00FAltima vez *El rey Lear*. Repitiendo el papel ante su espejo desde hace treinta a\u00F1os, est\u00E1 preparado. Esta noche, con motivo del aniversario de su teatro, el director se ha reunido con \u00E9l para invitarle a interpretar a Lear por \u00FAltima vez\u2026 Matthieu Cruciani opta aqu\u00ED por musicalizar la obra de Thomas Bernhard, gracias a la presencia de la pianista Jeanne Bleuse y de la actriz y cantante \u00C9lise Caron. La interpretaci\u00F3n del genial actor belga Josse de Pauw convierte la obra en un momento teatral poderoso, conmovedor y atemporal.\n\nA partir de 14 a\u00F1os."@es . "Als eines der sp\u00E4ten Werke von Thomas Bernhard ist \u201EMinetti\u201C eine einsame Reise vom Schatten ins Licht, vom Tod ins Leben. Der akribische und humorvolle Schreibstil des \u00F6sterreichischen Autors macht das Werk zu einer gro\u00DFartigen Fabel zwischen Kom\u00F6die und Trag\u00F6die.\n\nIn einer Silvesternacht im Jahr 1975 in Ostende betritt ein Mann die Lobby eines gro\u00DFen Hotels. Er gibt an, Minetti zu hei\u00DFen und eine Verabredung mit einem Theaterdirektor zu haben. Er gibt an, ein ber\u00FChmter Schauspieler zu sein, der seit drei Jahrzehnten nicht mehr auf der B\u00FChne gestanden hat, da er sich der klassischen Literatur verschrieben hat. Er erz\u00E4hlt, er habe ein Theater geleitet, aus dem man ihn vertrieben habe. Und er habe darauf gewartet, dass man ihm anbiete, ein letztes Mal \u201EK\u00F6nig Lear\u201C zu spielen. Seit drei\u00DFig Jahren probt er vor seinem Spiegel und ist bereit. Heute Abend, anl\u00E4sslich des Jubil\u00E4ums seines Theaters, hat der Direktor ihn zu einem Gespr\u00E4ch gebeten, um ihn einzuladen, Lear ein letztes Mal zu spielen? Matthieu Cruciani hat sich hier daf\u00FCr entschieden, das St\u00FCck von Thomas Bernhard zu vertonen, dank der Mitwirkung der Pianistin Jeanne Bleuse und der Schauspielerin und S\u00E4ngerin \u00C9lise Caron. Die Darstellung des genialen belgischen Schauspielers Josse de Pauw macht daraus einen kraftvollen, bewegenden und zeitlosen Theatermoment.\n\nAb 14 Jahren."@de . "Minetti, een werk uit de late periode van Thomas Bernhard, is een eenzame tocht van de schaduw naar het licht, van de dood naar het leven. De nauwgezette en humoristische schrijfstijl van de Oostenrijkse auteur maakt er een prachtige fabel van, die het midden houdt tussen komedie en tragedie.\n\nOp oudejaarsavond 1975 in Oostende komt er een man de lobby van een groot hotel binnen. Hij zegt dat hij Minetti heet en een afspraak heeft met een theaterdirecteur. Hij zegt een beroemde acteur te zijn die al drie decennia niet meer heeft gespeeld, omdat hij zich heeft toegelegd op de klassieke literatuur. Hij zegt dat hij leiding heeft gegeven aan een theater waaruit hij is verdreven. En dat hij heeft gewacht tot hem werd voorgesteld om nog \u00E9\u00E9n laatste keer *King Lear* te spelen. Hij repeteert al dertig jaar voor zijn spiegel en is er helemaal klaar voor. Vanavond, ter gelegenheid van het jubileum van zijn theater, heeft de directeur hem uitgenodigd om Lear nog \u00E9\u00E9n laatste keer te vertolken\u2026 Matthieu Cruciani kiest er hier voor om het stuk van Thomas Bernhard te muzikaliseren, dankzij de aanwezigheid van pianiste Jeanne Bleuse en actrice-zangeres \u00C9lise Caron. De vertolking door de geniale Belgische acteur Josse de Pauw maakt er een krachtig, ontroerend en tijdloos theatermoment van.\n\nVanaf 14 jaar."@nl . "Opera crepuscolare di Thomas Bernhard, *Minetti* \u00E8 un viaggio solitario dall\u2019ombra alla luce, dalla morte alla vita. La scrittura minuziosa e spiritosa dell\u2019autore austriaco ne fa una magnifica favola, a met\u00E0 strada tra commedia e tragedia.\n\nUna notte di Capodanno a Ostenda, nel 1975, nella hall di un grande hotel, entra un uomo. Dice di chiamarsi Minetti e di avere un appuntamento con un direttore di teatro. Dice di essere un attore famoso che non recita pi\u00F9 da tre decenni, poich\u00E9 ha rinunciato alla letteratura classica. Dice di aver diretto un teatro da cui \u00E8 stato cacciato. E di aver aspettato che gli venisse proposto di interpretare un\u2019ultima volta Re Lear. Recitando davanti allo specchio da trent\u2019anni, \u00E8 pronto. Stasera, in occasione del giubileo del suo teatro, il direttore gli ha dato appuntamento per invitarlo a interpretare Lear, un\u2019ultima volta? Matthieu Cruciani sceglie qui di trasporre in chiave musicale l\u2019opera di Thomas Bernhard, grazie alla presenza della pianista Jeanne Bleuse e dell\u2019attrice-cantante \u00C9lise Caron. L\u2019interpretazione del geniale attore belga Josse de Pauw ne fa un momento teatrale potente, commovente, senza tempo.\n\nA partire dai 14 anni."@it . "\u0152uvre cr\u00E9pusculaire de Thomas Bernhard, Minetti est une travers\u00E9e solitaire, de l\u2019ombre \u00E0 la lumi\u00E8re, de la mort \u00E0 la vie. L\u2019\u00E9criture minutieuse et dr\u00F4le de l\u2019auteur autrichien en fait une fable magnifique, entre com\u00E9die et trag\u00E9die.\n\nUne nuit de la Saint-Sylvestre \u00E0 Ostende, en 1975, dans le hall d\u2019un grand h\u00F4tel, un homme entre. Il dit s\u2019appeler Minetti et avoir rendez-vous avec un directeur de th\u00E9\u00E2tre. Il dit \u00EAtre un acteur c\u00E9l\u00E8bre qui n\u2019a plus jou\u00E9 depuis trois d\u00E9cennies, car il s\u2019est refus\u00E9 \u00E0 la litt\u00E9rature classique. Il dit avoir dirig\u00E9 un th\u00E9\u00E2tre dont on l\u2019a chass\u00E9. Et avoir attendu qu\u2019on lui propose de jouer une derni\u00E8re fois Le Roi Lear. R\u00E9p\u00E9tant devant son miroir depuis trente ans, il se tient pr\u00EAt. Ce soir, \u00E0 l'occasion du jubil\u00E9 de son th\u00E9\u00E2tre, le directeur lui a donn\u00E9 rendez-vous pour l'inviter \u00E0 interpr\u00E9ter Lear, une ultime fois\u2026 Matthieu Cruciani prend ici le parti de musicaliser la pi\u00E8ce de Thomas Bernhard, gr\u00E2ce \u00E0 la pr\u00E9sence de la pianiste Jeanne Bleuse et de la com\u00E9dienne-chanteuse \u00C9lise Caron. L\u2019interpr\u00E9tation du g\u00E9nial com\u00E9dien belge Josse de Pauw en fait un moment th\u00E9\u00E2tral puissant, \u00E9mouvant, hors du temps.\n\nD\u00E8s 14 ans."@fr . "A work from Thomas Bernhard\u2019s \u201CTwilight\u201D period, *Minetti* is a solitary journey from shadow to light, from death to life. The Austrian author\u2019s meticulous and witty writing makes this a magnificent fable, straddling the line between comedy and tragedy.\n\nOne New Year\u2019s Eve in Ostend in 1975, a man enters the lobby of a grand hotel. He says his name is Minetti and that he has an appointment with a theater director. He claims to be a famous actor who hasn\u2019t performed in three decades because he turned his back on classical literature. He says he used to run a theater from which he was ousted. And that he has been waiting for an offer to play *King Lear* one last time. Having rehearsed in front of his mirror for thirty years, he is ready. Tonight, on the occasion of his theater\u2019s anniversary, the director has arranged to meet with him to invite him to play Lear one last time\u2026 Matthieu Cruciani has chosen to set Thomas Bernhard\u2019s play to music here, thanks to the participation of pianist Jeanne Bleuse and actress-singer \u00C9lise Caron. The performance by the brilliant Belgian actor Josse de Pauw makes for a powerful, moving, and timeless theatrical experience.\n\nAges 14 and up."@en . . .