. . . . . . "This jewel is part of a long history. It is one of the original monuments of the city. The last witness of the Gothic art of the northern provinces, it was built from the 12th to the 16th century. It surprises by the quantity and quality of its furniture.\n\nFrom the chapel to the cathedral\n\nIn the 7th century, Omer, the first bishop of Th\u00E9rouanne, received the territory of Sithieu from Adroald, a local lord. On the highest point, he founded a chapel on the site of a pagan temple. Before his death, he entrusted it to Bertin, abbot of the nearby monastery. He was buried there in 663. A century and a half later, Abbot Fridugise applied the reform of the Carolingian Emperor Louis the Pious. The chapel became a collegiate church served by 30 canons (priests). It became richer and became an intellectual and artistic centre.\n\n\nA church in its enclosure\n\nWith the destruction of Th\u00E9rouanne in 1553, Saint-Omer became one of the three new bishoprics. The collegiate church became a cathedral in 1559 and remained so until the Revolution. After becoming a simple church, it was granted the title of basilica by the Pope in 1879. At the end of the 9th century, faced with Viking invasions, the enclosure was fortified. To the south, the Counts of Flanders founded a castle there, which became a motte castrale around the year 1000. The canons were responsible for the construction of the cathedral. To the north, they built their common buildings where they lived until the end of the 12th century. The cloister, adjoining the collegiate church, served the various living rooms: dormitory, kitchen, library, halls, etc. This complex was destroyed during the Revolution. But from the 13th century onwards, the canons had houses built around the cathedral. The enclosure was then closed by five doors. After Louis XIV took the city in 1677, the new French bishops had a palace built next to the cloister.\n\n\nThree centuries of Gothic architecture\n\nThe first buildings were made of wood until a Romanesque collegiate church built in stone in the second half of the 11th century. It was gradually deconstructed and incorporated into the Gothic building. It is 105m long and 51m wide (in the transept) and 22.90m high under the vault. Its construction was spread over four centuries and progressed from east to west from the choir to the tower. All the periods of the Gothic style can therefore be found in the building. The choir is characteristic of the first gothic architecture in our region by its plan and the elevation of the walls. The transepts are decorated with a radiating rose on the south side and a flamboyant rose on the north side. In the nave, the flamboyant art is especially present in some details like the frieze. Despite the three centuries of construction and the changes in style, an impression of unity prevails in this building.\n\n\nAn incredible furniture\n\nThe canons endowed the cathedral with exceptional furnishings: technical objects such as the astrolabe clock or the great organs, a collection of paintings including a descent from the cross by the painter Rubens, funerary sculptures (St-Omer's cenotaph, Erkembode's tomb, canons' monuments), decorations (medieval slabs, chapel fences, etc.)"@en . "Esta joya tiene una larga historia. Es uno de los monumentos originales de la ciudad. Es el \u00FAltimo ejemplo de arte g\u00F3tico que queda en las provincias del norte y fue construido entre los siglos XII y XVI. Sorprende por la cantidad y calidad de su mobiliario.\n\nDe la capilla a la catedral\n\nEn el siglo VII, Omer, primer obispo de Th\u00E9rouanne, recibi\u00F3 el territorio de Sithieu de manos de Adroald, un se\u00F1or local. En el punto m\u00E1s alto, fund\u00F3 una capilla en el lugar de un templo pagano. Antes de su muerte, la confi\u00F3 a Bertin, abad del monasterio cercano. Fue enterrado all\u00ED en el a\u00F1o 663. Un siglo y medio despu\u00E9s, el abad Fridugise aplic\u00F3 la reforma del emperador carolingio Luis el Piadoso. La capilla se convirti\u00F3 en una colegiata, atendida por 30 can\u00F3nigos (sacerdotes). Se enriqueci\u00F3 y se convirti\u00F3 en un centro de aprendizaje y arte.\n\n\nUna iglesia en su recinto\n\nCon la destrucci\u00F3n de Th\u00E9rouanne en 1553, Saint-Omer se convirti\u00F3 en uno de los tres nuevos obispados. La colegiata se convirti\u00F3 en catedral en 1559 y permaneci\u00F3 as\u00ED hasta la Revoluci\u00F3n. Tras convertirse en una simple iglesia, el Papa le concedi\u00F3 el t\u00EDtulo de bas\u00EDlica en 1879. A finales del siglo IX, el recinto se fortific\u00F3 contra las invasiones vikingas. En el sur, los condes de Flandes fundaron all\u00ED un castillo, que se transform\u00F3 en una motte castrale hacia el a\u00F1o 1000. Los can\u00F3nigos fueron los responsables de la construcci\u00F3n de la catedral. Al norte, construyeron sus edificios comunes donde vivieron hasta finales del siglo XII. El claustro, contiguo a la colegiata, serv\u00EDa para los distintos espacios de vida: dormitorio, cocina, biblioteca, habitaciones, etc Este complejo fue destruido durante la Revoluci\u00F3n. Sin embargo, a partir del siglo XIII, los can\u00F3nigos se hicieron construir casas alrededor de la catedral. El recinto se cerraba entonces con cinco puertas. Despu\u00E9s de que Luis XIV tomara la ciudad en 1677, los nuevos obispos franceses hicieron construir un palacio junto al claustro.\n\n\nTres siglos de arquitectura g\u00F3tica\n\nLos primeros edificios eran de madera hasta que en la segunda mitad del siglo XI se construy\u00F3 una colegiata rom\u00E1nica de piedra. Se fue deconstruyendo e incorporando al edificio g\u00F3tico. Tiene 105 m de largo y 51 m de ancho (en el crucero) y 22,90 m de altura bajo la b\u00F3veda. Su construcci\u00F3n se extendi\u00F3 a lo largo de cuatro siglos y avanza de este a oeste desde el coro hasta la torre. Por lo tanto, en el edificio se pueden encontrar todos los periodos del estilo g\u00F3tico. El coro es caracter\u00EDstico de la arquitectura g\u00F3tica temprana de nuestra regi\u00F3n en su planta y en la elevaci\u00F3n de los muros. Los transeptos est\u00E1n decorados con una rosa radiante al sur y una rosa flam\u00EDgera al norte. En la nave, el arte flam\u00EDgero est\u00E1 especialmente presente en algunos detalles como el friso. A pesar de los tres siglos de construcci\u00F3n y los cambios de estilo, la impresi\u00F3n de unidad prevalece en este edificio.\n\n\nMuebles incre\u00EDbles\n\nLos can\u00F3nigos dotaron a la catedral de un mobiliario excepcional: objetos t\u00E9cnicos como el reloj astrolabio o los grandes \u00F3rganos, una colecci\u00F3n de cuadros entre los que destaca un Descendimiento de la Cruz del pintor Rubens, esculturas funerarias (cenotafio de San Omer, tumba de Erkembode, monumentos de los can\u00F3nigos), decoraciones (losas medievales, rejas de capilla, etc.), etc"@es . "Dieses Juwel ist Teil einer langen Geschichte. Es ist eines der Gr\u00FCndungsdenkm\u00E4ler der Stadt. Es ist das letzte Zeugnis der Gotik in den n\u00F6rdlichen Provinzen und wurde vom 12. bis 16. Jahrhundert erbaut. Jahrhundert errichtet. Es \u00FCberrascht durch die Menge und die Qualit\u00E4t seiner Ausstattung.\n\nVon der Kapelle zur Kathedrale\n\nIm 7. Jahrhundert erhielt Omer, der erste Bischof von Th\u00E9rouanne, von Adroald, einem lokalen Herrscher, das Gebiet von Sithieu geschenkt. Auf dem h\u00F6chsten Punkt gr\u00FCndete er eine Kapelle an der Stelle eines heidnischen Tempels. Vor seinem Tod vertraute er sie Bertin, dem Abt des nahegelegenen Klosters, an. Er lie\u00DF sich 663 in der Kapelle beerdigen. Anderthalb Jahrhunderte sp\u00E4ter f\u00FChrte Abt Fridugise die Reform des karolingischen Kaisers Ludwig des Frommen durch. Die Kapelle wird zu einer Stiftskirche, einer Kirche, die von 30 Kanonikern (Priestern) betreut wird. Die Kirche wurde immer reicher und wurde zu einem intellektuellen und k\u00FCnstlerischen Zentrum.\n\n\nEine Kirche in ihrem Gehege\n\nMit der Zerst\u00F6rung von Th\u00E9rouanne im Jahr 1553 wird Saint-Omer eines der drei neuen Bist\u00FCmer. Die Stiftskirche wurde 1559 und bis zur Revolution zur Kathedrale. Als einfache Kirche erhielt sie 1879 vom Papst den Titel einer Basilika. Ende des 9. Jahrhunderts wurde das Gehege angesichts der Wikingerinvasionen befestigt. Im S\u00FCden gr\u00FCndeten die Grafen von Flandern eine Burg, die um das Jahr 1000 in eine Motte umgewandelt wurde. Die Domherren waren f\u00FCr den Bau der Kathedrale verantwortlich. Im Norden errichteten sie ihre Gemeinschaftsgeb\u00E4ude, in denen sie bis zum Ende des 12. Der Kreuzgang, der an die Stiftskirche angebaut ist, dient als Zugang zu den verschiedenen Wohnr\u00E4umen: Schlafsaal, K\u00FCche, Bibliothek, S\u00E4le? Dieser Komplex wurde w\u00E4hrend der Revolution zerst\u00F6rt. Ab dem 13. Jahrhundert lie\u00DFen sich die Domherren jedoch H\u00E4user um die Kathedrale herum bauen. Das Gehege wurde durch f\u00FCnf Tore geschlossen. Nach der Eroberung der Stadt durch Ludwig XIV. im Jahr 1677 lie\u00DFen die neuen franz\u00F6sischen Bisch\u00F6fe einen Palast neben dem Kloster errichten.\n\n\nDrei Jahrhunderte gotische Architektur\n\nDie ersten Geb\u00E4ude waren aus Holz, bis eine romanische Stiftskirche in der zweiten H\u00E4lfte des 11. Jahrhunderts aus Stein errichtet wurde. Jahrhundert errichtet wurde. Sie wurde nach und nach abgebaut und in das gotische Geb\u00E4ude eingegliedert. Sie ist 105 m lang, 51 m breit (am Querschiff) und hat eine H\u00F6he von 22,90 m unter dem Gew\u00F6lbe. Die Bauarbeiten erstreckten sich \u00FCber vier Jahrhunderte und verliefen von Ost nach West vom Chor bis zum Turm. Das Geb\u00E4ude umfasst alle Epochen des gotischen Stils. Der Chor ist durch seinen Grundriss und die H\u00F6he der Mauern charakteristisch f\u00FCr die erste gotische Architektur in unserer Region. Die Querschiffe sind im S\u00FCden mit einer strahlenden Rose und im Norden mit einer flammenden Rose geschm\u00FCckt. Im Kirchenschiff ist die Flamboyantkunst vor allem in einigen Details wie dem Fries zu sehen. Trotz der dreihundertj\u00E4hrigen Bauzeit und der stilistischen Ver\u00E4nderungen herrscht bei diesem Geb\u00E4ude ein Eindruck der Einheit vor.\n\n\nEine unglaubliche Ausstattung\n\nDie Domherren haben die Kathedrale mit einer au\u00DFergew\u00F6hnlichen Ausstattung versehen: technische Gegenst\u00E4nde wie die Astrolabium-Uhr oder die gro\u00DFen Orgeln, eine Sammlung von Gem\u00E4lden, darunter eine Kreuzabnahme des Malers Rubens, Grabskulpturen (Kenotaph von St-Omer, Grabmal von Erkembode, Denkm\u00E4ler der Domherren), Dekorationen (mittelalterliche Bodenplatten, Kapelleneinfassungen usw.) und vieles mehr"@de . "Questo gioiello ha una lunga storia. \u00C8 uno dei monumenti originali della citt\u00E0. \u00C8 l'ultimo esempio di arte gotica rimasto nelle province settentrionali e fu costruito tra il XII e il XVI secolo. Sorprende per la quantit\u00E0 e la qualit\u00E0 dei suoi arredi.\n\nDalla cappella alla cattedrale\n\nNel VII secolo, Omer, il primo vescovo di Th\u00E9rouanne, ricevette il territorio di Sithieu da Adroald, un signore locale. Sul punto pi\u00F9 alto, fond\u00F2 una cappella sul sito di un tempio pagano. Prima di morire, lo affid\u00F2 a Bertin, abate del vicino monastero. Fu sepolto l\u00EC nel 663. Un secolo e mezzo dopo, l'abate Fridugise applic\u00F2 la riforma dell'imperatore carolingio Luigi il Pio. La cappella divenne una chiesa collegiata, servita da 30 canonici (sacerdoti). Si arricch\u00EC e divenne un centro di apprendimento e di arte.\n\n\nUna chiesa nel suo recinto\n\nCon la distruzione di Th\u00E9rouanne nel 1553, Saint-Omer divenne uno dei tre nuovi vescovati. La collegiata divenne cattedrale nel 1559 e lo rimase fino alla Rivoluzione. Dopo essere diventata una semplice chiesa, ha ottenuto il titolo di basilica dal Papa nel 1879. Alla fine del IX secolo, il recinto fu fortificato contro le invasioni vichinghe. A sud, i conti di Fiandra vi fondarono un castello, trasformato in una motta castrale intorno all'anno 1000. I canonici erano responsabili della costruzione della cattedrale. A nord, costruirono i loro edifici comuni dove vissero fino alla fine del XII secolo. Il chiostro, adiacente alla collegiata, serviva i vari ambienti di vita: dormitorio, cucina, biblioteca, camere, ecc Questo complesso fu distrutto durante la Rivoluzione. Tuttavia, a partire dal XIII secolo, i canonici fecero costruire delle case intorno alla cattedrale. Il recinto era poi chiuso da cinque cancelli. Dopo la conquista della citt\u00E0 da parte di Luigi XIV nel 1677, i nuovi vescovi francesi fecero costruire un palazzo accanto al chiostro.\n\n\nTre secoli di architettura gotica\n\nI primi edifici erano in legno, fino alla collegiata romanica costruita in pietra nella seconda met\u00E0 dell'XI secolo. Fu gradualmente decostruito e incorporato nell'edificio gotico. \u00C8 lunga 105 m, larga 51 m (al transetto) e alta 22,90 m sotto la volta. La sua costruzione si \u00E8 sviluppata nell'arco di quattro secoli e procede da est a ovest, dal coro alla torre. Nell'edificio si ritrovano quindi tutti i periodi dello stile gotico. Il coro \u00E8 caratteristico dell'architettura del primo gotico della nostra regione nella sua pianta e nell'elevazione delle pareti. I transetti sono decorati con una rosa a raggiera a sud e una rosa fiammeggiante a nord. Nella navata centrale, l'arte fiammeggiante \u00E8 particolarmente presente in alcuni dettagli come il fregio. Nonostante i tre secoli di costruzione e i cambiamenti di stile, in questo edificio prevale l'impressione di unit\u00E0.\n\n\nMobili incredibili\n\nI canonici dotarono la cattedrale di arredi eccezionali: oggetti tecnici come l'orologio astrolabio o i grandi organi, una collezione di dipinti tra cui la Discesa dalla Croce del pittore Rubens, sculture funerarie (cenotafio di Sant'Omer, tomba di Erkembode, monumenti dei canonici), decorazioni (lastre medievali, recinzioni delle cappelle, ecc.), ecc"@it . "Dit juweel heeft een lange geschiedenis. Het is een van de oorspronkelijke monumenten van de stad. Het is het laatste overgebleven voorbeeld van gotische kunst in de noordelijke provincies en werd gebouwd tussen de 12e en 16e eeuw. Het verrast door de hoeveelheid en de kwaliteit van het meubilair.\n\nVan kapel tot kathedraal\n\nIn de 7e eeuw ontving Omer, de eerste bisschop van Th\u00E9rouanne, het grondgebied van Sithieu van Adroald, een plaatselijke heer. Op het hoogste punt stichtte hij een kapel op de plaats van een heidense tempel. Voor zijn dood vertrouwde hij het toe aan Bertin, abt van het nabijgelegen klooster. Hij werd er in 663 begraven. Anderhalve eeuw later paste abt Fridugise de hervorming van de Karolingische keizer Lodewijk de Vrome toe. De kapel werd een kapittelkerk, bediend door 30 kanunniken (priesters). Het werd rijker en een centrum van leren en kunst.\n\n\nEen kerk in zijn behuizing\n\nMet de vernietiging van Th\u00E9rouanne in 1553 werd Saint-Omer een van de drie nieuwe bisdommen. De collegiale kerk werd een kathedraal in 1559 en bleef dat tot de Revolutie. Nadat het een eenvoudige kerk was geworden, kreeg het in 1879 van de paus de titel van basiliek. Aan het eind van de 9e eeuw werd de ommuring versterkt tegen invallen van de Vikingen. In het zuiden stichtten de graven van Vlaanderen er een kasteel, dat rond het jaar 1000 werd omgevormd tot een motte castrale. De kanunniken waren verantwoordelijk voor de bouw van de kathedraal. In het noorden bouwden ze hun gemeenschappelijke gebouwen, waar ze tot het einde van de 12e eeuw woonden. Het klooster, grenzend aan de collegiale kerk, diende voor de verschillende leefruimtes: slaapzaal, keuken, bibliotheek, kamers, enz Dit complex werd vernietigd tijdens de Revolutie. Vanaf de 13e eeuw lieten de kanunniken echter huizen bouwen rond de kathedraal. De omheining werd toen afgesloten met vijf poorten. Nadat Lodewijk XIV de stad in 1677 had ingenomen, lieten de nieuwe Franse bisschoppen een paleis naast het klooster bouwen.\n\n\nDrie eeuwen gotische architectuur\n\nDe eerste gebouwen waren van hout, totdat in de tweede helft van de 11e eeuw een Romaanse collegiale kerk van steen werd gebouwd. Het werd geleidelijk afgebroken en opgenomen in het gotische gebouw. Het is 105 m lang en 51 m breed (bij het dwarsschip) en 22,90 m hoog onder het gewelf. De bouw werd gespreid over vier eeuwen en loopt van oost naar west, van het koor naar de toren. Alle periodes van de gotische stijl zijn dan ook terug te vinden in het gebouw. Het koor is in zijn plattegrond en de verhoging van de muren kenmerkend voor de vroege gotiek in onze regio. De transepten zijn versierd met een stralende roos in het zuiden en een flamboyante roos in het noorden. In het middenschip is de flamboyante kunst vooral aanwezig in enkele details zoals het fries. Ondanks de drie eeuwen bouwtijd en de veranderingen in stijl, overheerst in dit gebouw de indruk van eenheid.\n\n\nOngelooflijk meubilair\n\nDe kanunniken schonken de kathedraal een uitzonderlijke inrichting: technische voorwerpen zoals de astrolabiumklok of de grote orgels, een collectie schilderijen waaronder een Kruisafneming van de schilder Rubens, grafsculpturen (de cenotaaf van St. Omer, het graf van Erkembode, monumenten van de kanunniken), versieringen (middeleeuwse platen, kapelhekken, enz.), enz"@nl . "Ce joyau s\u2019inscrit dans une longue histoire. Il est l\u2019un des monuments \u00E0 l\u2019origine de la ville. Dernier t\u00E9moin de l\u2019art gothique des provinces du nord, il fut \u00E9difi\u00E9 du 12e au 16esi\u00E8cle. Il surprend par la quantit\u00E9 et la qualit\u00E9 de son mobilier.\n\nDe la chapelle \u00E0 la cath\u00E9drale\n\nAu 7e si\u00E8cle, Omer, premier \u00E9v\u00EAque de Th\u00E9rouanne, re\u00E7oit en don d\u2019Adroald un seigneur local le territoire de Sithieu. Sur le point le plus haut, il fonde une chapelle \u00E0 l\u2019emplacement d\u2019un temple pa\u00EFen. Avant sa mort, il la confie \u00E0 Bertin l\u2019abb\u00E9 du monast\u00E8re tout proche. Il s\u2019y fait enterrer en 663. Un si\u00E8cle et demi plus tard, l\u2019abb\u00E9 Fridugise applique la r\u00E9forme de l\u2019Empereur carolingien Louis le Pieux. La chapelle devient une coll\u00E9giale , une \u00E9glise desservie par 30 chanoines (des pr\u00EAtres). Elle s\u2019enrichit et devient un centre intellectuel et artistique.\n\n\nUne \u00E9glise dans son enclos\n\nAvec la destruction de Th\u00E9rouanne en 1553, Saint-Omer devient un des trois nouveaux \u00E9v\u00EAch\u00E9s. La coll\u00E9giale devient cath\u00E9drale en 1559 et jusqu\u2019\u00E0 la R\u00E9volution. Redevenue simple \u00E9glise, elle obtient du pape le titre de basilique en 1879. A la fin du 9e si\u00E8cle, face aux invasions vikings l\u2019enclosest fortifi\u00E9. Au sud, les comtes de Flandre y fondent un ch\u00E2teau transform\u00E9 en motte castrale vers l\u2019an mil. Les chanoines sont \u00E0 l\u2019origine de la construction de la cath\u00E9drale. Au nord, ils construisent leurs b\u00E2timents communs o\u00F9 ils vivent jusqu\u2019\u00E0 la fin du 12e si\u00E8cle. Le clo\u00EEtre, accol\u00E9 \u00E0 la coll\u00E9giale dessert les diff\u00E9rentes pi\u00E8ces de vie : dortoir, cuisine, biblioth\u00E8que, salles\u2026 Cet ensemble a \u00E9t\u00E9 d\u00E9truit \u00E0 la R\u00E9volution. Mais \u00E0 partir du 13e si\u00E8cle, les chanoines se font construire des maisons autour de la cath\u00E9drale. L\u2019enclos est alors ferm\u00E9 par cinq portes. Apr\u00E8s la prise de la ville par Louis XIV en 1677, les nouveaux \u00E9v\u00EAques fran\u00E7ais se font construire un palais \u00E0 c\u00F4t\u00E9 du clo\u00EEtre.\n\n\nTrois si\u00E8cles d'architecture gothique\n\nLes premi\u00E8res constructions \u00E9taient r\u00E9alis\u00E9es en bois jusqu\u2019\u00E0 une coll\u00E9giale romane \u00E9difi\u00E9e en pierre dans la 2e moiti\u00E9 du 11e si\u00E8cle. Elle est d\u00E9construite progressivement et englob\u00E9e par l\u2019\u00E9difice gothique . Il mesure 105m de long pour 51 de large (au transept ) et 22,90m de hauteur sous vo\u00FBte. Sa construction s\u2019\u00E9tale sur 4 si\u00E8cles et progresse d\u2019est en ouest du ch\u0153ur vers la tour. On trouve donc toutes les p\u00E9riodes du style gothique dans l\u2019\u00E9difice. Le ch\u0153ur est caract\u00E9ristique de la premi\u00E8re architecture gothique dans notre r\u00E9gion par son plan et l\u2019\u00E9l\u00E9vation des murs. Les transepts sont orn\u00E9s au sud d\u2019une rose rayonnante et au nord d\u2019une rose flamboyante . Dans la nef, l\u2019art flamboyant est surtout pr\u00E9sent dans quelques d\u00E9tails comme la frise. Malgr\u00E9 les trois si\u00E8cles de construction et les \u00E9volutions de style, c\u2019est une impression d\u2019unit\u00E9 qui pr\u00E9domine pour cet \u00E9difice.\n\n\nUn incroyable mobilier\n\nLes chanoines ont dot\u00E9 la cath\u00E9drale d\u2019un mobilier exceptionnel : des objets techniques comme l\u2019 horloge astrolabe ou les grandes orgues, une collection de tableaux dont une descente de croix du peintre Rubens, de sculptures fun\u00E9raires (c\u00E9notaphe de St-Omer, tombeau d\u2019Erkembode, monuments des chanoines), de d\u00E9cors (dalles m\u00E9di\u00E9vales, cl\u00F4tures des chapelles\u2026)"@fr . . .