. . . . . . "The convent of Canons Regular of St. Augustine, founded around 1089 in Marbach (municipality of Obermorschwihr), also included a convent for women. In 1117, the canons received a plot of land at the end of the Wintzfelden valley and left Marbach to build an oratory dedicated to the Virgin in 1124, as well as a small monastery building. However, they remained closely linked to their original monastery.\nDuring the 12th century, the number of canons grew to approximately 40, and their cemetery contained several dozen burials\nThe convent reached its apogee in 1154 with the creation of the famous codex Guta-Sintram, calligraphed by Canoness Guta of Schwartzenthann and illuminated by Canon Sintram of Marbach. This work is the finest example of Romanesque illumination in Alsace since the disappearance of the Hortus deliciarum of Abbess Herade de Landsberg, when the library in Strasbourg burned down in 1870. The convent's illumination workshop produced several manuscripts that are preserved in various European museums.\nThe convent church was enlarged in 1214. However, from the 13th century onwards, the convent was subject to attacks due to the political instability of the Empire; the church was reconciled in 1280.\nIn 1298, the convent was again devastated by the troops of the Count of Ferrette. Works were undertaken in 1313, but the decline of the convent was confirmed at the end of the 14th century, accelerated by the abbot of Marbach who emptied it of its occupants.\nFrom 1484 to 1533, the convent was partially occupied, although it was sacked again by peasants in 1525. The last sisters left Schwartzenthann in 1531 for Schoenensteinbach.\nThe convent was bought from the bishop of Strasbourg in 1543 by the community of Soultzmatt. Its ruins were used as a quarry by the local inhabitants until the 18th century (choir of the Soultzmatt church, Schaefertal chapel)\nThe ruins were found by chance in 1969, in particular a Romanesque sarcophagus and burial slabs which were sheltered in Wintzfelden. The foundation of the church nave was cleared, the monastery buildings and the hospice could be located, but vegetation is once again invading the area and it is impossible to attempt a description of the remains.\nA Romanesque font from the convent, now in the Mus\u00E9e d'Unterlinden in Colmar, has a decoration close to that of the burial chamber housing the sarcophagus that was in the nave of the church.\nHow to get there: after entering the village, take the 1st street on the left and go past the church. Then take the forest road on the left, at the indication \"Vestiges de Schwartzenthann\". This path can be taken by car or on foot. Stay on the path and climb the hill. Once in the forest, you will see an information board, behind which you will find the ruins."@en . "Das Kloster der Regularkanoniker von Saint-Augustin, das um 1089 in Marbach (Gemeinde Obermorschwihr) gegr\u00FCndet wurde, umfasste auch ein Frauenkloster. Im Jahr 1117 erhielten die Kanonissen ein Grundst\u00FCck am Ende des Tals von Wintzfelden und verlie\u00DFen Marbach, um 1124 ein der Jungfrau Maria geweihtes Oratorium sowie ein kleines Klostergeb\u00E4ude zu errichten. Sie blieben jedoch weiterhin eng mit ihrem urspr\u00FCnglichen Kloster verbunden.\nIm Laufe des 12. Jahrhunderts wuchs die Zahl der Kanonissen auf ungef\u00E4hr 40 an, und ihr Friedhof umfasste mehrere Dutzend Gr\u00E4ber\nDas Kloster erlebte seinen H\u00F6hepunkt im Jahr 1154, als der ber\u00FChmte Guta-Sintram-Kodex entstand, der von der Kanonissin Guta von Schwartzenthann kalligraphiert und von dem Marbacher Kanoniker Sintram illuminiert wurde. Dieses Werk ist das sch\u00F6nste Glanzst\u00FCck der romanischen Buchmalerei im Elsass, seit der Hortus deliciarum der \u00C4btissin Herade von Landsberg 1870 beim Brand der Stra\u00DFburger Bibliothek verschwand. Die Buchmalereiwerkstatt des Klosters produzierte mehrere Manuskripte, die in verschiedenen europ\u00E4ischen Museen aufbewahrt werden.\nDie Klosterkirche wurde 1214 erweitert. Jahrhundert war das Kloster jedoch aufgrund der politischen Instabilit\u00E4t des Reiches Angriffen ausgesetzt; die Kirche wurde 1280 wieder vers\u00F6hnt.\nIm Jahr 1298 wurde das Kloster erneut von den Truppen des Grafen von Ferrette verw\u00FCstet. Im Jahr 1313 wurden Bauarbeiten durchgef\u00FChrt, doch der Niedergang des Klosters setzte sich Ende des 14. Jahrhunderts fort und wurde durch den Abt von Marbach beschleunigt, der das Kloster von seinen Bewohnerinnen entleerte.\nVon 1484 bis 1533 war das Kloster teilweise besetzt, obwohl es 1525 erneut von Bauern gepl\u00FCndert wurde. Die letzten Schwestern verlie\u00DFen Schwartzenthann 1531 und zogen nach Sch\u00F6nensteinbach.\nDas Kloster wurde 1543 von der Gemeinde Soultzmatt vom Bischof von Stra\u00DFburg zur\u00FCckgekauft. Seine Ruinen dienten den Einwohnern des Ortes bis ins 18. Jahrhundert als Steinbruch (Chor der Kirche von Soultzmatt, Kapelle im Schaefertal)\nDie Ruinen wurden 1969 zuf\u00E4llig gefunden, insbesondere ein romanischer Sarkophag und Grabplatten, die in Wintzfelden in Sicherheit gebracht wurden. Der Unterbau des Kirchenschiffs wurde freigelegt, die Klostergeb\u00E4ude und das Hospiz konnten verortet werden, doch die Vegetation \u00FCberwuchert erneut das Gel\u00E4nde, sodass es unm\u00F6glich ist, eine Beschreibung der \u00DCberreste zu versuchen.\nEin romanisches Weihwasserbecken aus dem Kloster, das sich derzeit im Mus\u00E9e d'Unterlinden in Colmar befindet, weist ein Dekor auf, das demjenigen des Sarkophags im Kirchenschiff \u00E4hnelt.\nAnfahrt: Nach dem Ortseingang nehmen Sie die erste Stra\u00DFe links und gehen an der Kirche vorbei. Nehmen Sie dann den Waldweg auf der linken Seite, bei der Beschilderung \"Vestiges de Schwartzenthann\". Dieser Weg kann sowohl mit dem Auto als auch zu Fu\u00DF begangen werden. Bleiben Sie auf dem Weg und steigen Sie den H\u00FCgel hinauf. Sobald Sie den Wald erreicht haben, sehen Sie eine Informationstafel, hinter der sich die Ruinen befinden."@de . "Het rond 1089 in Marbach (Obermorschwihr) gestichte klooster van de reguliere kanunniken van Sint-Augustinus omvatte ook een vrouwenklooster. In 1117 kregen de kanunniken een stuk grond onder in het dal van Wintzfelden en verlieten Marbach om er in 1124 een aan de Maagd Maria gewijd oratorium en een klein kloostergebouw te bouwen. Ze bleven echter nauw verbonden met hun oorspronkelijke klooster.\nIn de loop van de 12e eeuw groeide het aantal kanunniken tot ongeveer 40, en hun begraafplaats bevatte enkele tientallen graven\nHet klooster bereikte zijn hoogtepunt in 1154 met de productie van de beroemde Guta-Sintram-codex, gekalligrafeerd door de kanunnik Guta van Schwartzenthann en verlucht door kanunnik Sintram van Marbach. Dit werk is het mooiste voorbeeld van romaanse verluchting in de Elzas sinds de Hortus deliciarum van abdis Herade de Landsberg in 1870 in de bibliotheek van Straatsburg door brand werd verwoest. Het verluchtingsatelier van het klooster produceerde verschillende manuscripten die in verschillende Europese musea worden bewaard.\nDe kloosterkerk werd in 1214 vergroot. Vanaf de 13e eeuw werd het klooster echter aangevallen vanwege de politieke instabiliteit van het Rijk; de kerk werd in 1280 verzoend.\nIn 1298 werd het klooster opnieuw verwoest door de troepen van de graaf van Ferrette. De werkzaamheden werden in 1313 aangevat, maar het verval van het klooster werd aan het eind van de 14e eeuw bevestigd, versneld door de abt van Marbach die het klooster van zijn bewoners ontdaan heeft.\nVan 1484 tot 1533 was het klooster gedeeltelijk bezet, hoewel het in 1525 opnieuw door de boeren werd geplunderd. De laatste nonnen verlieten Schwartzenthann in 1531 voor Schoenensteinbach.\nHet klooster werd in 1543 gekocht van de bisschop van Straatsburg door de gemeente Soultzmatt. De ru\u00EFnes werden tot in de 18e eeuw door de plaatselijke bevolking gebruikt als steengroeve (koor van de kerk van Soultzmatt, kapel van Schaefertal)\nDe ru\u00EFnes werden in 1969 bij toeval gevonden, met name een Romaanse sarcofaag en grafplaten, die in Wintzfelden op een veilige plaats werden opgeborgen. De basis van het schip van de kerk is vrijgemaakt, en de kloostergebouwen en het hospitium zijn gelokaliseerd, maar de vegetatie heeft het terrein opnieuw overwoekerd en het is onmogelijk om een poging te doen de overblijfselen te beschrijven.\nEen romaanse doopvont van het klooster, momenteel in het Unterlinden Museum in Colmar, heeft een soortgelijke decoratie als de kist met de sarcofaag die in het schip van de kerk stond.\nToegang: na de ingang van het dorp, de eerste straat links en voorbij de kerk. Neem vervolgens het bospad links, bij het bord \"Vestiges de Schwartzenthann\". Dit pad kan met de auto of te voet worden afgelegd. Blijf op het pad en beklim de heuvel. Eenmaal in het bos ziet u een informatiebord, waarachter de ru\u00EFnes liggen."@nl . "Il convento dei Canonici Regolari di Sant'Agostino, fondato intorno al 1089 a Marbach (Obermorschwihr), comprendeva anche un convento femminile. Nel 1117 i canonici ricevettero un terreno in fondo alla valle di Wintzfelden e lasciarono Marbach per costruire nel 1124 un oratorio dedicato alla Vergine Maria e un piccolo edificio conventuale. Tuttavia, sono rimaste strettamente legate al loro convento originario.\nNel corso del XII secolo, il numero delle canonichesse sal\u00EC a circa 40 e il loro cimitero conteneva diverse decine di tombe\nIl monastero raggiunse il suo apice nel 1154 con la produzione del famoso codice Guta-Sintram, calligrafato dalla canonichessa Guta di Schwartzenthann e miniato dal canonico Sintram di Marbach. Quest'opera \u00E8 il pi\u00F9 bell'esempio di miniatura romanica in Alsazia da quando l'Hortus deliciarum della badessa Herade de Landsberg fu distrutto da un incendio nella biblioteca di Strasburgo nel 1870. Il laboratorio di miniatura del convento ha prodotto diversi manoscritti conservati in vari musei europei.\nLa chiesa conventuale fu ampliata nel 1214. Tuttavia, a partire dal XIII secolo, il convento fu soggetto ad attacchi a causa dell'instabilit\u00E0 politica dell'Impero; la chiesa fu riconciliata nel 1280.\nNel 1298, il convento fu nuovamente devastato dalle truppe del conte di Ferrette. I lavori furono intrapresi nel 1313, ma il declino del convento fu confermato alla fine del XIV secolo, accelerato dall'abate di Marbach che lo svuot\u00F2 dei suoi occupanti.\nDal 1484 al 1533 il monastero fu parzialmente occupato, anche se nel 1525 fu nuovamente saccheggiato dai contadini. Le ultime suore lasciarono Schwartzenthann nel 1531 per Schoenensteinbach.\nIl convento fu acquistato dal vescovo di Strasburgo nel 1543 dal comune di Soultzmatt. Le sue rovine furono utilizzate come cava dagli abitanti del luogo fino al XVIII secolo (coro della chiesa di Soultzmatt, cappella di Schaefertal)\nLe rovine sono state ritrovate per caso nel 1969, in particolare un sarcofago romanico e delle lastre funerarie che sono state messe al sicuro a Wintzfelden. La base della navata della chiesa \u00E8 stata ripulita e sono stati localizzati gli edifici conventuali e l'ospizio, ma la vegetazione ha nuovamente invaso il sito ed \u00E8 impossibile tentare una descrizione dei resti.\nUn fonte battesimale romanico proveniente dal convento, attualmente conservato al Museo Unterlinden di Colmar, presenta una decorazione simile a quella della bara che ospitava il sarcofago che si trovava nella navata della chiesa.\nCome arrivare: dopo l'ingresso del paese, prendere la prima strada a sinistra e superare la chiesa. Poi prendete la pista forestale sulla sinistra, all'altezza del cartello \"Vestiges de Schwartzenthann\". Questo sentiero pu\u00F2 essere percorso in auto o a piedi. Rimanete sul sentiero e salite la collina. Una volta entrati nella foresta, vedrete un pannello informativo, dietro il quale si trovano le rovine."@it . "El convento de can\u00F3nigos regulares de San Agust\u00EDn, fundado en torno a 1089 en Marbach (Obermorschwihr), contaba tambi\u00E9n con un convento de mujeres. En 1117, los can\u00F3nigos recibieron un terreno en el fondo del valle de Wintzfelden y salieron de Marbach para construir un oratorio dedicado a la Virgen Mar\u00EDa en 1124, as\u00ED como un peque\u00F1o edificio conventual. Sin embargo, siguieron estrechamente vinculadas a su convento original.\nDurante el siglo XII, el n\u00FAmero de canonesas aument\u00F3 hasta aproximadamente 40, y su cementerio conten\u00EDa varias docenas de tumbas\nEl monasterio alcanz\u00F3 su apogeo en 1154 con la producci\u00F3n del famoso c\u00F3dice Guta-Sintram, caligrafiado por la canonesa Guta de Schwartzenthann e iluminado por el can\u00F3nigo Sintram de Marbach. Esta obra es el mejor ejemplo de iluminaci\u00F3n rom\u00E1nica en Alsacia desde el Hortus deliciarum de la abadesa Herade de Landsberg, destruido por el incendio de la biblioteca de Estrasburgo en 1870. El taller de iluminaci\u00F3n del convento produjo varios manuscritos que se conservan en varios museos europeos.\nLa iglesia conventual fue ampliada en 1214. Sin embargo, a partir del siglo XIII, el convento fue objeto de ataques debido a la inestabilidad pol\u00EDtica del Imperio; la iglesia se reconcili\u00F3 en 1280.\nEn 1298, el convento fue de nuevo devastado por las tropas del Conde de Ferrette. Las obras se iniciaron en 1313, pero la decadencia del convento se confirm\u00F3 a finales del siglo XIV, acelerada por el abad de Marbach que lo vaci\u00F3 de sus ocupantes.\nDe 1484 a 1533, el monasterio estuvo parcialmente ocupado, aunque fue saqueado de nuevo por los campesinos en 1525. Las \u00FAltimas monjas abandonaron Schwartzenthann en 1531 para dirigirse a Schoenensteinbach.\nEl convento fue comprado al obispo de Estrasburgo en 1543 por el municipio de Soultzmatt. Sus ruinas fueron utilizadas como cantera por los habitantes locales hasta el siglo XVIII (coro de la iglesia de Soultzmatt, capilla de Schaefertal)\nLas ruinas se encontraron por casualidad en 1969, en particular un sarc\u00F3fago rom\u00E1nico y unas losas funerarias que se pusieron a salvo en Wintzfelden. Se ha despejado la base de la nave de la iglesia y se han localizado los edificios conventuales y el hospicio, pero la vegetaci\u00F3n ha vuelto a invadir el lugar y es imposible intentar una descripci\u00F3n de los restos.\nUna pila rom\u00E1nica del convento, actualmente en el Museo Unterlinden de Colmar, tiene una decoraci\u00F3n similar a la del ata\u00FAd que albergaba el sarc\u00F3fago que estaba en la nave de la iglesia.\nC\u00F3mo llegar: despu\u00E9s de la entrada del pueblo, tome la primera calle a la izquierda y pase la iglesia. A continuaci\u00F3n, tome la pista forestal a la izquierda, en la se\u00F1al \"Vestigios de Schwartzenthann\". Este camino se puede recorrer en coche o a pie. Mant\u00E9ngase en el camino y suba la colina. Una vez en el bosque, ver\u00E1s un panel informativo, detr\u00E1s del cual est\u00E1n las ruinas."@es . "Le couvent de chanoines r\u00E9guliers de Saint-Augustin, fond\u00E9 vers 1089 \u00E0 Marbach (commune d'Obermorschwihr), comprenait \u00E9galement un couvent de femmes. En 1117, les chanoinesses re\u00E7urent un terrain au fond du vallon de Wintzfelden et quitt\u00E8rent Marbach, afin d'\u00E9difier un oratoire consacr\u00E9 \u00E0 la Vierge en 1124, ainsi qu'un petit b\u00E2timent conventuel. Elles rest\u00E8rent cependant \u00E9troitement li\u00E9es \u00E0 leur couvent d'origine.\nAu cours du XII\u00E8me si\u00E8cle, l'effectif des chanoinesses grandit et atteignit approximativement le nombre de 40, leur cimeti\u00E8re ayant compt\u00E9 plusieurs dizaines de s\u00E9pultures. \nLe couvent connut son apog\u00E9e en 1154, avec la r\u00E9alisation du c\u00E9l\u00E8bre codex Guta-Sintram, calligraphi\u00E9 par la chanoinesse Guta de Schwartzenthann et enlumin\u00E9 par le chanoine Sintram de Marbach. Cet ouvrage est le plus beau fleuron de l'enluminure romane en Alsace depuis la disparition de l'Hortus deliciarum de l'abbesse Herade de Landsberg, lors de l'incendie de la biblioth\u00E8que de Strasbourg, en 1870. L'atelier d'enluminure du couvent produisit plusieurs manuscrits conserv\u00E9s dans divers mus\u00E9es europ\u00E9ens.\nL'\u00E9glise conventuelle fut agrandie en 1214. Cependant d\u00E8s le XIII\u00E8me si\u00E8cle, le couvent fut soumis \u00E0 des attaques dues \u00E0 l'instabilit\u00E9 politique de l'Empire ; l'\u00E9glise fut r\u00E9concili\u00E9e en 1280.\nEn 1298, le couvent fut \u00E0 nouveau d\u00E9vast\u00E9 par les troupes du comte de Ferrette. Des travaux furent entrepris en 1313, mais le d\u00E9clin du couvent se confirma \u00E0 la fin du XIV\u00E8me si\u00E8cle, acc\u00E9l\u00E9r\u00E9 par l'abb\u00E9 de Marbach qui le vida de ses occupantes.\nDe 1484 \u00E0 1533, le couvent fut partiellement occup\u00E9, bien qu'\u00E0 nouveau saccag\u00E9 par les paysans en 1525. Les derni\u00E8res soeurs quitt\u00E8rent Schwartzenthann en 1531 pour Schoenensteinbach.\nLe couvent fut rachet\u00E9 \u00E0 l'\u00E9v\u00EAque de Strasbourg en 1543 par la commune de Soultzmatt. Ses ruines servirent de carri\u00E8re aux habitants du lieu jusqu'au XVIIIe si\u00E8cle (choeur de l'\u00E9glise de Soultzmatt, chapelle du Schaefertal). \nLes ruines furent retrouv\u00E9es par hasard en 1969, en particulier un sarcophage roman et des dalles fun\u00E9raires qui ont \u00E9t\u00E9 mises \u00E0 l'abri \u00E0 Wintzfelden. Le soubassement de la nef de l'\u00E9glise a \u00E9t\u00E9 d\u00E9gag\u00E9, les b\u00E2timents conventuels et l'hospice ont pu \u00EAtre situ\u00E9s, mais la v\u00E9g\u00E9tation envahit \u00E0 nouveau les lieux et il est impossible de tenter une description des vestiges.\nUn b\u00E9nitier roman provenant du couvent, actuellement au mus\u00E9e d'Unterlinden \u00E0 Colmar, pr\u00E9sente un d\u00E9cor proche de celui de l'enfeu abritant le sarcophage qui se trouvait dans la nef de l'\u00E9glise.\nY acc\u00E9der : apr\u00E8s l'entr\u00E9e du village, prenez la 1\u00E8re rue \u00E0 gauche et passez \u00E0 c\u00F4t\u00E9 de l'\u00E9glise. Prenez ensuite le chemin forestier \u00E0 gauche, \u00E0 l'indication \"Vestiges de Schwartzenthann\". Ce chemin peut \u00EAtre emprunt\u00E9 en voiture ou \u00E0 pied. Restez sur le chemin et gravissez la colline. Une fois dans la for\u00EAt, vous verrez un panneau d'information, derri\u00E8re lequel se trouvent les ruines."@fr . . .