"Un homme parle, une nuit de pluie. Il a beaucoup couru. Il est tremp\u00E9 d\u2019eau et de sueur. Il en rattrape un autre. Lui demande du feu, mais n\u2019a pas de cigarette. Fragile et fort \u00E0 la fois, il parle."@fr . . . . . . . . . . . "Un homme parle, une nuit de pluie. Il a beaucoup couru. Il est tremp\u00E9 d\u2019eau et de sueur. Il en rattrape un autre. Lui demande du feu, mais n\u2019a pas de cigarette. Fragile et fort \u00E0 la fois, il parle."@fr . "A man is talking on a rainy night. He\u2019s been running a long way. He\u2019s soaked with rain and sweat. He catches up to another man. He asks him for a light, but doesn\u2019t have a cigarette. Fragile and strong at the same time, he speaks."@en . "Ein Mann spricht, in einer regnerischen Nacht. Er ist viel gelaufen. Er ist durchn\u00E4sst von Regen und Schwei\u00DF. Er holt einen anderen ein. Er bittet ihn um Feuer, hat aber keine Zigarette. Zerbrechlich und stark zugleich, spricht er."@de . "Un hombre habla, una noche de lluvia. Ha corrido mucho. Est\u00E1 empapado de agua y sudor. Alcanza a otro. Le pide fuego, pero no tiene cigarrillos. Fr\u00E1gil y fuerte a la vez, habla."@es . "Een man praat, op een regenachtige nacht. Hij heeft een flink stuk gerend. Hij is doorweekt van het water en het zweet. Hij haalt een ander in. Hij vraagt hem om een vuurtje, maar heeft geen sigaret. Kwetsbaar en sterk tegelijk, praat hij."@nl . "Un uomo parla, in una notte piovosa. Ha corso a lungo. \u00C8 fradicio d\u2019acqua e di sudore. Raggiunge un altro uomo. Gli chiede da accendere, ma non ha sigarette. Fragile e forte allo stesso tempo, parla."@it . . "A long, epic-sounding sentence to describe the ordinary, existence, violence, and exclusion. Because even though the story of life is always the same\u2014and often unjust\u2014it must be retold, again and again.\n\nAn actor. A script. A space. And a vibrant testimony from Kolt\u00E8s to the living. The living\u2014wounded, swaggering, outlaws, yet so often masters of their own fate! It is there, on a subway platform with a fantastical, dark atmosphere tiled with shadows, that everything unfolds and is spoken. We know Matthieu Cruciani\u2019s devotion to music in his productions. Here, it is Carla Pallone, from the band Mansfield.TYA, who makes this song of life even deeper\u2014as raw as life itself. Also a composer for film, she knows how to capture that unique song of the city that echoes through the night. And who better than Jean-Christophe Folly to bring this poem of light to life with his wild vitality? His words are combative, physical, and irresistible, striking our bodies and their vulnerabilities. The actor mesmerizes us and speaks to us, speaks to us again, and we follow him in his flight, seeking reasons to hope alongside him in this fragile humanity, proud even in its downfall."@en . "Une longue phrase au souffle \u00E9pique pour dire l\u2019ordinaire, l\u2019existence, la violence, l\u2019exclusion. Parce que si l\u2019histoire de la vie est toujours la m\u00EAme, souvent injuste, il faut la redire, toujours.\n\nUn acteur. Un texte. Un espace. Et un vibrant t\u00E9moignage de Kolt\u00E8s aux vivants. Des vivants bless\u00E9s, bravaches, bandits mais si souvent seigneurs ! C\u2019est l\u00E0, sur un quai de m\u00E9tro \u00E0 l\u2019ambiance fantasmatique, noire et carrel\u00E9e d\u2019ombres, que tout se joue et se dit. On conna\u00EEt l\u2019attachement de Matthieu Cruciani \u00E0 la musique dans ses mises en sc\u00E8ne. C\u2019est ici Carla Pallone, du groupe Mansfield.TYA, qui rend ce chant de vie plus profond encore, brutal comme la vie elle-m\u00EAme. Compositrice \u00E9galement pour le cin\u00E9ma, elle sait capter ce chant unique de la ville qui parcourt la nuit. Et qui mieux que Jean-Christophe Folly pour porter avec sa vitalit\u00E9 folle ce po\u00E8me de lumi\u00E8re ? Une parole combative, physique, irr\u00E9sistible, qui percute notre corps et ses failles. L\u2019acteur hypnotise et nous parle, nous parle encore, et nous de le suivre dans sa fuite, cherchant des raisons d\u2019esp\u00E9rer avec lui dans cette humanit\u00E9 fragile, fi\u00E8re m\u00EAme dans la chute."@fr . "Una frase larga, de car\u00E1cter \u00E9pico, para hablar de lo cotidiano, de la existencia, de la violencia y de la exclusi\u00F3n. Porque, aunque la historia de la vida sea siempre la misma \u2014y a menudo injusta\u2014, hay que volver a contarla, una y otra vez.\n\nUn actor. Un texto. Un espacio. Y un vibrante testimonio de Kolt\u00E8s a los vivos. \u00A1Los vivos heridos, fanfarrones, bandidos, pero tan a menudo se\u00F1ores! Es ah\u00ED, en un and\u00E9n de metro con un ambiente fantasmal, oscuro y salpicado de sombras, donde todo se desarrolla y se cuenta. Ya conocemos el apego de Matthieu Cruciani por la m\u00FAsica en sus puestas en escena. Aqu\u00ED es Carla Pallone, del grupo Mansfield.TYA, quien hace que este canto a la vida sea a\u00FAn m\u00E1s profundo, brutal como la propia vida. Compositora tambi\u00E9n para el cine, sabe captar ese canto \u00FAnico de la ciudad que recorre la noche. \u00BFY qui\u00E9n mejor que Jean-Christophe Folly para interpretar, con su locura vital, este poema de luz? Un discurso combativo, f\u00EDsico, irresistible, que golpea nuestro cuerpo y sus debilidades. El actor nos hipnotiza y nos habla, nos sigue hablando, y nosotros le seguimos en su huida, buscando razones para desesperarnos con \u00E9l en esta humanidad fr\u00E1gil, orgullosa incluso en su ca\u00EDda."@es . "Ein langer Satz von epischem Ausma\u00DF, um das Allt\u00E4gliche, das Dasein, die Gewalt und die Ausgrenzung zu beschreiben. Denn auch wenn die Geschichte des Lebens immer dieselbe ist \u2013 oft ungerecht \u2013, muss man sie immer wieder erz\u00E4hlen.\n\nEin Schauspieler. Ein Text. Ein Raum. Und ein eindringliches Zeugnis von Kolt\u00E8s an die Lebenden. Verwundete, gro\u00DFspurige, banditenhafte, aber so oft auch edle Lebende! Genau dort, auf einem U-Bahn-Bahnsteig mit einer traumhaften, d\u00FCsteren Atmosph\u00E4re, die von Schatten durchzogen ist, spielt sich alles ab und wird alles gesagt. Man kennt Matthieu Crucianis Verbundenheit mit der Musik in seinen Inszenierungen. Hier ist es Carla Pallone von der Band Mansfield.TYA, die diesen Gesang des Lebens noch tiefer macht, brutal wie das Leben selbst. Als Komponistin, die auch f\u00FCr den Film arbeitet, versteht sie es, diesen einzigartigen Gesang der Stadt einzufangen, der durch die Nacht hallt. Und wer k\u00F6nnte dieses Gedicht des Lichts besser mit seiner wahnsinnigen Lebenskraft verk\u00F6rpern als Jean-Christophe Folly? Ein k\u00E4mpferischer, k\u00F6rperlicher, unwiderstehlicher Vortrag, der unseren K\u00F6rper und seine Schwachstellen trifft. Der Schauspieler hypnotisiert uns und spricht zu uns, spricht immer wieder zu uns, und wir folgen ihm auf seiner Flucht, auf der Suche nach Gr\u00FCnden, mit ihm in dieser zerbrechlichen Menschheit zu hoffen, die selbst im Fall noch stolz ist."@de . "Een lange zin met een epische inslag om het alledaagse, het bestaan, het geweld en de uitsluiting te beschrijven. Want hoewel het levensverhaal altijd hetzelfde is, en vaak onrechtvaardig, moet het steeds opnieuw worden verteld.\n\nEen acteur. Een tekst. Een ruimte. En een aangrijpend getuigenis van Kolt\u00E8s aan de levenden. Gekwetste, stoere, schurkenachtige, maar zo vaak ook nobele levenden! Daar, op een metrostation met een fantasierijke, donkere sfeer vol schaduwen, speelt zich alles af en wordt alles verteld. We kennen de verbondenheid van Matthieu Cruciani met muziek in zijn ensceneringen. Hier is het Carla Pallone, van de groep Mansfield.TYA, die dit levenslied nog dieper maakt, brutaal als het leven zelf. Als componiste voor de film weet ze dit unieke lied van de stad, dat door de nacht klinkt, perfect te vangen. En wie beter dan Jean-Christophe Folly om met zijn waanzinnige vitaliteit dit gedicht van licht te dragen? Een strijdbare, fysieke, onweerstaanbare toon die ons lichaam en zijn zwakke plekken raakt. De acteur betovert ons en spreekt tot ons, blijft tot ons spreken, en wij volgen hem in zijn vlucht, op zoek naar redenen om samen met hem hoop te koesteren in deze kwetsbare mensheid, die zelfs in haar val trots blijft."@nl . "Una lunga frase dal tono epico per raccontare la quotidianit\u00E0, l\u2019esistenza, la violenza, l\u2019esclusione. Perch\u00E9 se la storia della vita \u00E8 sempre la stessa, spesso ingiusta, bisogna raccontarla di nuovo, sempre.\n\nUn attore. Un testo. Uno spazio. E una vibrante testimonianza di Kolt\u00E8s ai vivi. I vivi feriti, spavaldi, banditi, ma cos\u00EC spesso signori! \u00C8 l\u00EC, su un binario della metropolitana dall\u2019atmosfera onirica, cupa e lastricata di ombre, che tutto si svolge e viene raccontato. Conosciamo bene l\u2019attaccamento di Matthieu Cruciani alla musica nelle sue messe in scena. Qui \u00E8 Carla Pallone, del gruppo Mansfield.TYA, a rendere questo canto di vita ancora pi\u00F9 profondo, brutale come la vita stessa. Compositrice anche per il cinema, sa cogliere quel canto unico della citt\u00E0 che attraversa la notte. E chi meglio di Jean-Christophe Folly per interpretare con la sua folle vitalit\u00E0 questa poesia di luce? Un discorso combattivo, fisico, irresistibile, che colpisce il nostro corpo e le sue fragilit\u00E0. L\u2019attore ci ipnotizza e ci parla, ci parla ancora, e noi lo seguiamo nella sua fuga, cercando ragioni per sperare insieme a lui in questa umanit\u00E0 fragile, orgogliosa anche nella caduta."@it . . .