"Dernier t\u00E9moin d\u2019une pr\u00E9sence juive \u00E0 Luemschwiller, ce cimeti\u00E8re a \u00E9t\u00E9 cr\u00E9\u00E9 vers 1794, au lieu-dit \u00AB Daegelyrain \u00BB. Il abritait environ 200 s\u00E9pultures"@fr . . . . . . . . . . . "Dernier t\u00E9moin d\u2019une pr\u00E9sence juive \u00E0 Luemschwiller, ce cimeti\u00E8re a \u00E9t\u00E9 cr\u00E9\u00E9 vers 1794, au lieu-dit \u00AB Daegelyrain \u00BB. Il abritait environ 200 s\u00E9pultures"@fr . "The last witness of a Jewish presence in Luemschwiller, this cemetery was created around 1794, at the place called \"Daegelyrain\". It housed about 200 graves"@en . "Dieser Friedhof ist der letzte Zeuge einer j\u00FCdischen Pr\u00E4senz in Luemschwiller. Er wurde um 1794 an einem Ort namens \"Daegelyrain\" angelegt. Er beherbergte etwa 200 Gr\u00E4ber"@de . "Deze begraafplaats, die de laatste getuige is van een Joodse aanwezigheid in Luemschwiller, werd rond 1794 aangelegd op een plaats die \"Daegelyrain\" wordt genoemd. Het bevatte ongeveer 200 graven"@nl . "Este cementerio, que es el \u00FAltimo testigo de la presencia jud\u00EDa en Luemschwiller, fue creado hacia 1794 en un lugar llamado \"Daegelyrain\". Albergaba unas 200 tumbas"@es . "Questo cimitero, che \u00E8 l'ultima testimonianza della presenza ebraica a Luemschwiller, fu creato intorno al 1794 in un luogo chiamato \"Daegelyrain\". Ospitava circa 200 tombe"@it . . "The Meyer Hauser family was allowed to settle in Luemschwiller around 1680, soon joined by other Jewish families. By 1766, the commune comprised a total of 105 families, 22 of them Jewish. The Jewish community continued to grow, reaching 156 in 1808, or 25% of the commune?s population. It then declined, finally dying out on the eve of the 1870 war. In almost two centuries, 209 marriages, 447 births and 206 deaths attest to the dynamism of this community, which was well integrated into its environment and organized around a synagogue, a Jewish school and a cemetery.\n\nThe cemetery, the last witness to a Jewish presence in Luemschwiller, was created around 1794, at a place called \"Daegelyrain\". It housed around 200 graves. The stones, carved from fragile sandstone, are of a very simple design, each with an epitaph in Hebrew characters. Many of the stelae lie forever underground, victims of the harsh climate and falling trees. Only a few dozen are still visible.\n\nAccording to Jewish tradition, the souls of the deceased joined the ranks of the living, along with all the righteous, in the Garden of Eden.\n\nThis place of remembrance demands respect, silence and contemplation."@en . "La famille de Meyer Hauser est autoris\u00E9e \u00E0 s\u2019\u00E9tablir \u00E0 Luemschwiller vers 1680, rapidement rejointe par d\u2019autres familles juives. En 1766, la commune se compose de 105 familles au total dont 22 familles juives. La communaut\u00E9 juive poursuit son d\u00E9veloppement jusqu\u2019\u00E0 atteindre 156 personnes en 1808, soit 25% de la population de la commune. Elle d\u00E9cline ensuite, pour s\u2019\u00E9teindre d\u00E9finitivement \u00E0 la veille de la guerre de 1870. En pr\u00E8s de deux si\u00E8cles de pr\u00E9sence, 209 mariages, 447 naissances et 206 d\u00E9c\u00E8s, attestent du dynamisme de cette communaut\u00E9 bien int\u00E9gr\u00E9e dans son environnement et qui s\u2019\u00E9tait organis\u00E9e au tour d\u2019une synagogue, d\u2019une \u00E9cole juive et d\u2019un cimeti\u00E8re.\n\nCe cimeti\u00E8re, dernier t\u00E9moin d\u2019une pr\u00E9sence juive \u00E0 Luemschwiller, a \u00E9t\u00E9 cr\u00E9\u00E9 vers 1794, au lieu-dit \u00AB Daegelyrain \u00BB. Il abritait environ 200 s\u00E9pultures. Les pierres lev\u00E9es taill\u00E9es dans un gr\u00E8s fragile, sont de facture tr\u00E8s sobre et comportent chacune une \u00E9pitaphe en caract\u00E8res h\u00E9bra\u00EFques. De nombreuses st\u00E8les reposent \u00E0 jamais sous terre, victimes d\u2019un climat rude et de chutes d\u2019arbres. Quelques dizaines seulement, sont encore visibles.\n\nSelon la tradition juive, l\u2019\u00E2me des d\u00E9funts a rejoint le faisceau des vivants, avec tous les Justes, au jardin d\u2019Eden.\n\nCe lieu de m\u00E9moire exige respect, silence et recueillement."@fr . "La famiglia Meyer Hauser fu autorizzata a stabilirsi a Luemschwiller intorno al 1680 e fu presto raggiunta da altre famiglie ebree. Nel 1766, la citt\u00E0 contava un totale di 105 famiglie, tra cui 22 famiglie ebree. La comunit\u00E0 ebraica continu\u00F2 a crescere, raggiungendo 156 persone nel 1808, ovvero il 25% della popolazione del comune. In seguito declin\u00F2, estinguendosi definitivamente alla vigilia della guerra del 1870. In quasi due secoli, 209 matrimoni, 447 nascite e 206 decessi testimoniano il dinamismo di questa comunit\u00E0, ben integrata nel suo ambiente e organizzata attorno a una sinagoga, una scuola ebraica e un cimitero.\n\nIl cimitero, ultima testimonianza della presenza ebraica a Luemschwiller, fu creato intorno al 1794 in un luogo chiamato \"Daegelyrain\". Ospitava circa 200 tombe. Le lapidi, scolpite in fragile arenaria, hanno un disegno molto semplice e recano ciascuna un epitaffio in caratteri ebraici. Molte delle stele giacciono per sempre sotto terra, vittime del clima rigido e della caduta degli alberi. Solo poche decine sono ancora visibili.\n\nSecondo la tradizione ebraica, le anime dei defunti si sono unite ai vivi, insieme a tutti i giusti, nel Giardino dell'Eden.\n\nQuesto luogo di memoria richiede rispetto, silenzio e contemplazione."@it . "Um 1680 durfte sich die Familie von Meyer Hauser in Luemschwiller niederlassen, zu der sich bald weitere j\u00FCdische Familien gesellten. Im Jahr 1766 bestand die Gemeinde aus insgesamt 105 Familien, darunter 22 j\u00FCdische Familien. Die j\u00FCdische Gemeinde wuchs bis 1808 auf 156 Personen an, was 25 % der Gemeindebev\u00F6lkerung entsprach. Danach ging sie zur\u00FCck und starb am Vorabend des Krieges von 1870 endg\u00FCltig aus. In den fast zwei Jahrhunderten ihrer Anwesenheit zeugen 209 Eheschlie\u00DFungen, 447 Geburten und 206 Todesf\u00E4lle von der Dynamik dieser Gemeinde, die gut in ihre Umgebung integriert war und sich um eine Synagoge, eine j\u00FCdische Schule und einen Friedhof herum organisiert hatte.\n\nDieser Friedhof, der letzte Zeuge einer j\u00FCdischen Pr\u00E4senz in Luemschwiller, wurde um 1794 am Ort \"Daegelyrain\" angelegt. Er beherbergte etwa 200 Gr\u00E4ber. Die aus br\u00FCchigem Sandstein gehauenen Gedenksteine sind sehr schlicht gehalten und enthalten jeweils ein Epitaph in hebr\u00E4ischen Schriftzeichen. Viele der Stelen liegen f\u00FCr immer unter der Erde, da sie dem rauen Klima und umgest\u00FCrzten B\u00E4umen zum Opfer gefallen sind. Nur einige Dutzend sind noch sichtbar.\n\nDie j\u00FCdische Tradition besagt, dass die Seelen der Verstorbenen zusammen mit den Gerechten im Garten Eden in das B\u00FCndel der Lebenden aufgenommen wurden.\n\nDieser Ort der Erinnerung verlangt Respekt, Stille und Andacht."@de . "La familia Meyer Hauser fue autorizada a establecerse en Luemschwiller hacia 1680, y pronto se les unieron otras familias jud\u00EDas. En 1766, el pueblo contaba con un total de 105 familias, entre ellas 22 familias jud\u00EDas. La comunidad jud\u00EDa sigui\u00F3 creciendo hasta alcanzar 156 personas en 1808, es decir, el 25% de la poblaci\u00F3n del municipio. A continuaci\u00F3n disminuy\u00F3, extingui\u00E9ndose definitivamente en v\u00EDsperas de la guerra de 1870. En casi dos siglos, 209 matrimonios, 447 nacimientos y 206 defunciones atestiguan el dinamismo de esta comunidad, bien integrada en su entorno y organizada en torno a una sinagoga, una escuela jud\u00EDa y un cementerio.\n\nEste cementerio, \u00FAltimo testimonio de la presencia jud\u00EDa en Luemschwiller, fue creado hacia 1794 en un lugar llamado \"Daegelyrain\". Albergaba unas 200 tumbas. Las l\u00E1pidas, talladas en fr\u00E1gil arenisca, son de dise\u00F1o muy sencillo y cada una lleva un epitafio en caracteres hebreos. Muchas de las estelas yacen para siempre bajo tierra, v\u00EDctimas de las inclemencias del clima y de la ca\u00EDda de los \u00E1rboles. S\u00F3lo quedan visibles unas pocas docenas.\n\nSeg\u00FAn la tradici\u00F3n jud\u00EDa, las almas de los difuntos se unieron a las filas de los vivos, junto con todos los justos, en el Jard\u00EDn del Ed\u00E9n.\n\nEste lugar de recuerdo exige respeto, silencio y contemplaci\u00F3n."@es . "De familie Meyer Hauser mocht zich rond 1680 in Luemschwiller vestigen en kreeg al snel gezelschap van andere joodse families. In 1766 telde de stad in totaal 105 gezinnen, waaronder 22 joodse gezinnen. De joodse gemeenschap bleef groeien en telde in 1808 156 inwoners, 25% van de bevolking van de gemeente. Daarna nam de joodse gemeenschap af en stierf uiteindelijk uit aan de vooravond van de oorlog van 1870. In bijna twee eeuwen getuigen 209 huwelijken, 447 geboorten en 206 sterfgevallen van de dynamiek van deze gemeenschap, die goed ge\u00EFntegreerd was in haar omgeving en georganiseerd was rond een synagoge, een joodse school en een begraafplaats.\n\nDeze begraafplaats, de laatste getuige van een joodse aanwezigheid in Luemschwiller, werd rond 1794 aangelegd op een plaats die \"Daegelyrain\" werd genoemd. Er waren ongeveer 200 graven. De grafstenen, gehouwen uit breekbaar zandsteen, zijn zeer eenvoudig van ontwerp en dragen elk een grafschrift in Hebreeuwse karakters. Veel van de st\u00E8les liggen voor altijd onder de grond, slachtoffers van het harde klimaat en vallende bomen. Slechts enkele tientallen zijn nog zichtbaar.\n\nVolgens de Joodse traditie voegden de zielen van de overledenen zich bij de levenden, samen met alle rechtvaardigen, in de Hof van Eden.\n\nDeze plek van herinnering vraagt om respect, stilte en contemplatie."@nl . . .