. . . . . . "Three post-Romantic works that convey a full range of emotions, from paradise to songs of farewell.\n\nAll three were composed in the 1890s and share the same passionate and exuberant post-Romantic style; one might expect these scores to be similar. But this is not the case: the young Scriabin\u2019s *R%EAverie* touches on paradise, and his Piano Concerto transports us with its virtuosity and playful spirit, while Tcha%EFkovski sinks into the ab%EEmes, signing his musical testament: he died nine days after conducting the premiere in Saint Petersburg, presumably by suicide. After three movements that attempt to ward off fate, the finale is the most beautiful farewell song ever written for orchestra.\n\nALEXANDER SCRIABIN\nR%EAverie\nPiano Concerto\n\nPIOTR ILYICH TCHAIKOVSKY\nSymphony No. 6, \u201CPath%E9tique\u201D"@en . "Trois oeuvres post-romantiques pour traduire toutes les \u00E9motions, du Paradis aux chant d'adieu.\n\nCompos\u00E9es toutes trois dans les ann\u00E9es 1890 et \u00E9voluant dans un m\u00EAme post-romantisme passionn\u00E9 et g\u00E9n\u00E9reux, ces partitions pourraient se ressembler. Mais il n\u2019en est rien : la R\u00EAverie du jeune Scriabine tutoie le paradis, son Concerto pour piano nous transporte par sa virtuosit\u00E9 et son temp\u00E9rament enjou\u00E9, alors que Tcha\u00EFkovski sombre dans les ab\u00EEmes, signant son testament musical : il mourra neuf jours apr\u00E8s avoir dirig\u00E9 la premi\u00E8re ex\u00E9cution \u00E0 Saint-P\u00E9tersbourg, vraisemblablement par suicide. Apr\u00E8s trois mouvements qui essaient de conjurer le sort, le finale est le plus beau chant d\u2019adieu jamais \u00E9crit \u00E0 l\u2019orchestre.\n\nALEXANDRE SCRIABINE\nR\u00EAverie\nConcerto pour piano\n\nPIOTR ILYITCH TCHA\u00CFKOVSKI\nSymphonie n\u00B06, \u00AB Path\u00E9tique \u00BB"@fr . "Drie postromantische werken die alle emoties weergeven, van het paradijs tot het afscheidslied.\n\nAlle drie zijn ze in de jaren 1890 gecomponeerd en getuigen ze van dezelfde gepassioneerde en weelderige postromantiek; je zou dus kunnen denken dat deze partituren op elkaar lijken. Maar niets is minder waar: de \u201ER%EAverie\u201C van de jonge Skrjabin raakt het paradijs, zijn Pianoconcert betovert ons met zijn virtuositeit en zijn vrolijke karakter, terwijl Tsja%EFkovski in de afgrond zakt en zijn muzikale testament ondertekent: hij stierf negen dagen nadat hij de eerste uitvoering in Sint-Petersburg had gedirigeerd, vermoedelijk door zelfmoord. Na drie delen die het lot trachten te bezweren, is de finale het mooiste afscheidslied dat ooit voor orkest is geschreven.\n\nALEXANDER SCRIABIN\nR%EAverie\nPianoconcert\n\nPIOTR ILJITSJ TSJ%CFKOVSKI\nSymfonie nr. 6, %AB Path%E9tique %BB"@nl . "Tre opere post-romantiche per esprimere tutte le emozioni, dal Paradiso al canto d\u2019addio.\n\nComposte tutte e tre negli anni Novanta dell\u2019Ottocento e caratterizzate dallo stesso post-romanticismo appassionato e generoso, queste partiture potrebbero sembrare simili. Ma non \u00E8 affatto cos\u00EC: la \u00ABR\u00EAverie\u00BB del giovane Scriabin sfiora il paradiso, il suo Concerto per pianoforte ci trasporta con il suo virtuosismo e il suo temperamento gioioso, mentre \u010Cajkovskij sprofonda negli abissi, firmando il suo testamento musicale: morir\u00E0 nove giorni dopo aver diretto la prima esecuzione a San Pietroburgo, presumibilmente per suicidio. Dopo tre movimenti che cercano di scongiurare il destino, il finale \u00E8 il pi\u00F9 bel canto d\u2019addio mai scritto per orchestra.\n\nALESSANDRO SCRIABIN\nR%EAverie\nConcerto per pianoforte\n\nPIOTR IL'I\u010C \u010CAJKOVSKIJ\nSinfonia n%B06, %AB Patetica %BB"@it . "Drei postromantische Werke, die alle Emotionen zum Ausdruck bringen \u2013 vom Paradies bis zum Abschiedslied.\n\nAlle drei in den 1890er Jahren komponiert und von derselben leidenschaftlichen und \u00FCppigen Postromantik gepr\u00E4gt, k\u00F6nnten diese Partituren einander \u00E4hneln. Doch dem ist nicht so: Die \u201ER%EAverie\u201C des jungen Skrjabin streift das Paradies, sein Klavierkonzert verzaubert uns durch seine Virtuosit\u00E4t und sein heiteres Temperament, w\u00E4hrend Tschaikowski in die Abgr\u00FCnde versinkt und sein musikalisches Testament hinterl\u00E4sst: Er starb neun Tage, nachdem er die Urauff\u00FChrung in Sankt Petersburg dirigiert hatte, vermutlich durch Selbstmord. Nach drei S\u00E4tzen, die versuchen, das Schicksal abzuwenden, ist das Finale der sch\u00F6nste Abschiedsgesang, der je f\u00FCr ein Orchester geschrieben wurde.\n\nALEXANDER SKRIABIN\nR%EAverie\nKlavierkonzert\n\nPIOTR ILJITCH TSCHAIKOWSKI\nSinfonie Nr. 6, \u201EPath\u00E9tique\u201C"@de . "Tres obras posrom\u00E1nticas para expresar todas las emociones, desde el Para\u00EDso hasta el canto de despedida.\n\nCompuestas las tres en la d\u00E9cada de 1890 y enmarcadas en un mismo posromanticismo apasionado y generoso, estas partituras podr\u00EDan parecerse entre s\u00ED. Pero no es as\u00ED: la \u00ABEnso\u00F1aci\u00F3n\u00BB del joven Scriabin roza el para\u00EDso, su Concierto para piano nos transporta con su virtuosismo y su temperamento alegre, mientras que Chaikovski se hunde en los abismos, firmando su testamento musical: morir\u00E1 nueve d\u00EDas despu\u00E9s de haber dirigido el estreno en San Petersburgo, probablemente por suicidio. Tras tres movimientos que intentan conjurar el destino, el finale es el canto de despedida m\u00E1s bello jam\u00E1s escrito para orquesta.\n\nALEXANDRE SCRIABINE\nR%EAverie\nConcierto para piano\n\nPIOTR ILYITCH TCHA%CFKOVSKI\nSinfon\u00EDa n.\u00BA 6, \u00ABPat\u00E9tica\u00BB"@es . . .