. . . . . . "\u00D6ffentliche Waage oder \u00F6ffentliches Gewicht im Dorf zwischen den 1890er und 1960er Jahren: In Frankreich waren Waagen f\u00FCr Vieh und landwirtschaftliche Produkte zwischen dem Ende des 19. und dem Anfang des 20. Jahrhunderts unverzichtbare Hilfsmittel f\u00FCr die Wirtschaft der l\u00E4ndlichen Gebiete, die ausschlie\u00DFlich von Ackerbau und Viehzucht lebten. Sie wurden f\u00FCr Verhandlungen und Transaktionen ben\u00F6tigt. Die Geschichte des \"\u00F6ffentlichen Gewichts\" ist im Wesentlichen mit einer Steuer unseres Landes verbunden: der \"octroi\". Die octroi war eine kommunale Steuer, bei der verschiedene Produkte, die in die St\u00E4dte kamen, nach ihrem Gewicht besteuert wurden. Es war eine Mautgeb\u00FChr f\u00FCr Waren, ein Vorl\u00E4ufer der Mehrwertsteuer. Bevor man also auf den Markt ging, musste man Wein, Sand, Schlachtvieh, Mineralien, \u00D6l, Holz usw. wiegen. Das Wiegen von Waren war auch eine Einnahmequelle f\u00FCr kleine Gemeinden, da es eine kostenpflichtige Dienstleistung war.\nZu diesem Zweck lie\u00DF jede Gemeinde im 19. Jahrhundert am Eingang ihrer Gemeinde oder auf dem Platz ein kleines Geb\u00E4ude errichten, das in der Regel aus Stein aus der Region bestand. Diese \u00F6ffentliche Waage, die im Volksmund auch Br\u00FCckenwaage genannt wird, hat vor sich eine Wiegeplattform. Auf dieser Plattform finden alle zu wiegenden Fahrzeuge Platz: Karren, sp\u00E4ter auch LKWs, Autos, Waggons...\nDarunter, in einer Grube, erm\u00F6glicht ein komplexes System von Hebeln das Wiegen der Ladung auf einer Plattform, die manchmal von abnehmbaren Z\u00E4unen umgeben ist (um das Vieh einzud\u00E4mmen). Eine Wiegekabine, ein kleines Geb\u00E4ude, beherbergt den \"Arm\" des Ger\u00E4ts mit seinem verschiebbaren Gegengewicht, das das Ablesen des Wiegevorgangs erm\u00F6glicht.\nDiese Waagen funktionieren nach dem Prinzip der r\u00F6mischen Waage und sind sehr genau, wenn sie richtig eingestellt sind.\nEs ist ein vereidigter Beamter, der Wiegemeister, der den Vorgang durchf\u00FChrt und Wiegescheine ausstellt. Er l\u00E4sst das Fahrzeug beladen und dann leer fahren, wobei die Differenz die Menge der gelieferten Ware ergibt...\nMit der Abschaffung der Sondersteuer im Jahr 1943 verloren die \u00F6ffentlichen Gewichte nach und nach ihre Bedeutung. Sie werden jedoch weiterhin von zahlreichen Berufsgruppen wie Landwirten zum Wiegen ihrer Ernte, verkaufter Tiere, Obst- und Gem\u00FCselieferungen usw. in Selbstbedienung genutzt.\nAll diese typischen Einrichtungen werden mit der Zunahme der von LKWs transportierten Tonnage und der Installation neuer Wiegeger\u00E4te in den Betrieben \u00FCberfl\u00FCssig werden."@de . "Bascule publique ou poids public du village entre les ann\u00E9es 1890 et 1960 : En France, entre la fin du XIXe si\u00E8cle et le d\u00E9but du XXe, les bascules \u00E0 bestiaux et produits agricoles \u00E9taient des outils indispensables \u00E0 l'\u00E9conomie des campagnes, qui vivaient exclusivement de l'agriculture et de l'\u00E9levage. Elles \u00E9taient n\u00E9cessaires aux n\u00E9gociations et transactions. L\u2019histoire du \u00AB poids public \u00BB est essentiellement li\u00E9e \u00E0 un imp\u00F4t de notre pays : l'octroi. L\u2019octroi \u00E9tait un imp\u00F4t municipal qui consistait \u00E0 taxer divers produits qui entraient dans les villes en fonction de leurs poids. C\u2019\u00E9tait un p\u00E9age pour marchandises, un anc\u00EAtre de la TVA. Avant de se rendre au march\u00E9, il fallait donc peser : vin, sable, bestiaux de boucherie, minerais, huile, bois... Faire peser les marchandises \u00E9tait aussi une source de revenus pour les petites communes car c\u2019\u00E9tait un service payant.\nA cet effet, durant le XIX\u00E8me si\u00E8cle, chaque municipalit\u00E9 fait b\u00E2tir \u00E0 l'entr\u00E9e de sa commune ou sur la place un petit \u00E9difice, en g\u00E9n\u00E9ral en pierre de la r\u00E9gion. Ce poids public, appel\u00E9 aussi dans le jargon populaire, pont \u00E0 bascule, dispose devant lui d'une plateforme de pesage. Ce tablier accueille tous les v\u00E9hicules \u00E0 peser : charrettes, et plus tard, camions, voitures, wagonnets... \nDessous, dans une fosse, un syst\u00E8me complexe de leviers permet de peser le chargement sur un plateau parfois entour\u00E9 de barri\u00E8res amovibles (pour contenir le b\u00E9tail). Une cabine de pesage, petit b\u00E2timent abrite le \"bras\" de l'appareil avec son contre-poids coulissant permettant de lire la pes\u00E9e.\nCes bascules fonctionnent sur le principe de la balance romaine et sont d'une grande pr\u00E9cision si elles sont bien r\u00E9gl\u00E9es.\nC'est un officier asserment\u00E9, le peseur, qui s'occupe de l'op\u00E9ration et d\u00E9livre des bons de pesage. Il fait passer le v\u00E9hicule en charge puis \u00E0 vide, la diff\u00E9rence donnant la quantit\u00E9 de marchandise livr\u00E9e... \nAvec la suppression de l'octroi en 1943, les poids publics perdront petit \u00E0 petit de leur importance. Ils seront cependant encore largement utilis\u00E9s, en libre-service, par de nombreux corps de m\u00E9tiers tels les agriculteurs pour peser leurs r\u00E9coltes, les animaux vendus, les cargaisons de fruits et de l\u00E9gumes etc... \nToutes ces installations typiques deviendront obsol\u00E8tes avec l'augmentation du tonnage transport\u00E9 par les camions et l'installation de nouveaux engins de pesage dans les entreprises."@fr . "Balanzas p\u00FAblicas o pesas de pueblo entre 1890 y 1960: En Francia, entre finales del siglo XIX y principios del XX, las balanzas para el ganado y los productos agr\u00EDcolas eran herramientas esenciales en la econom\u00EDa de las zonas rurales, que viv\u00EDan exclusivamente de la agricultura y la ganader\u00EDa. Eran necesarias para las negociaciones y transacciones. La historia del \"peso p\u00FAblico\" est\u00E1 esencialmente ligada a un impuesto en nuestro pa\u00EDs: el octroi. El octroi era un impuesto municipal que consist\u00EDa en gravar diversos productos que entraban en las ciudades en funci\u00F3n de su peso. Era un peaje sobre las mercanc\u00EDas, precursor del IVA. Antes de ir al mercado, hab\u00EDa que pesar el vino, la arena, el ganado, los minerales, el aceite, la madera, etc. El pesaje de las mercanc\u00EDas era tambi\u00E9n una fuente de ingresos para las peque\u00F1as ciudades, ya que era un servicio de pago.\nCon este fin, durante el siglo XIX, cada municipio construy\u00F3 un peque\u00F1o edificio, generalmente de piedra local, a la entrada de su ciudad o en la plaza. Estas pesas p\u00FAblicas, tambi\u00E9n conocidas en la jerga popular como b\u00E1sculas puente, ten\u00EDan delante una plataforma de pesaje. En esta plataforma se acomodaban todos los veh\u00EDculos a pesar: carros, y m\u00E1s tarde camiones, coches, vagones, etc.\nDebajo, en un foso, un complejo sistema de palancas sirve para pesar la carga sobre una plataforma a veces rodeada de barreras amovibles (para contener el ganado). Una cabina de pesaje, un peque\u00F1o edificio, alberga el \"brazo\" de la m\u00E1quina con su contrapeso deslizante para poder leer el peso.\nEstas balanzas funcionan seg\u00FAn el principio de las balanzas romanas y son muy precisas si est\u00E1n bien ajustadas.\nUn funcionario jurado, el pesador, se encarga de la operaci\u00F3n y expide las hojas de pesaje. Primero se carga el veh\u00EDculo y luego se descarga, y la diferencia da la cantidad de mercanc\u00EDa entregada...\nCon la abolici\u00F3n del impuesto sobre el consumo en 1943, los pesos p\u00FAblicos perdieron gradualmente su importancia. Sin embargo, segu\u00EDan siendo muy utilizadas, en r\u00E9gimen de autoservicio, por numerosos oficios como los agricultores para pesar sus cosechas, los animales destinados a la venta, los cargamentos de frutas y verduras, etc.\nTodas estas instalaciones t\u00EDpicas quedar\u00E1n obsoletas con el aumento del tonelaje transportado por camiones y la instalaci\u00F3n de nuevos equipos de pesaje en las empresas."@es . "Openbare weegschalen of dorpsgewichten tussen 1890 en 1960: In Frankrijk waren tussen het einde van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw weegschalen voor vee en landbouwproducten essenti\u00EBle instrumenten in de economie van plattelandsgebieden die uitsluitend leefden van landbouw en veeteelt. Ze waren nodig voor onderhandelingen en transacties. De geschiedenis van het \"openbare gewicht\" is in wezen verbonden met een belasting in ons land: de octrooi. De octrooi was een gemeentelijke belasting die bestond uit het belasten van verschillende producten die de steden binnenkwamen op basis van hun gewicht. Het was een tol op goederen, de voorloper van de btw. Voordat je naar de markt ging, moest je wijn, zand, vee, mineralen, olie, hout enzovoort wegen. Het wegen van goederen was ook een bron van inkomsten voor kleine steden, omdat het een betaalde dienst was.\nDaarom bouwde elke gemeente in de 19e eeuw een klein gebouwtje, meestal van lokale steen, bij de ingang van de stad of op het plein. Deze openbare gewichten, in de volksmond ook wel weegbruggen genoemd, hadden een weegplatform ervoor. Dit platform bood plaats aan alle voertuigen die gewogen moesten worden: karren, en later ook vrachtwagens, auto's, wagens, enz.\nDaaronder, in een kuil, wordt een complex systeem van hefbomen gebruikt om de lading te wegen op een platform dat soms omringd wordt door verwijderbare barri\u00E8res (om het vee in bedwang te houden). Een weegcabine, een klein gebouw, herbergt de 'arm' van de machine met het verschuifbare contragewicht zodat het gewicht kan worden afgelezen.\nDeze weegschalen werken volgens het principe van Romeinse weegschalen en zijn zeer nauwkeurig als ze goed zijn afgesteld.\nEen be\u00EBdigd ambtenaar, de weger, heeft de leiding over de operatie en geeft weegbonnen uit. Het voertuig wordt eerst geladen en dan gelost, waarbij het verschil de hoeveelheid geleverde goederen aangeeft...\nMet de afschaffing van de octrooiheffing in 1943 verloren openbare wegingen geleidelijk hun belang. Ze werden echter nog steeds op grote schaal gebruikt, op basis van zelfbediening, door veel beroepen zoals boeren om hun gewassen, dieren voor de verkoop, fruit- en groentetransporten, enz. te wegen.\nAl deze typische installaties zullen verouderd raken door de toename van het tonnage dat door vrachtwagens wordt vervoerd en de installatie van nieuwe weegapparatuur in bedrijven."@nl . "Public scales or village weights between 1890 and 1960: In France, between the end of the 19th and the beginning of the 20th centuries, scales for livestock and agricultural products were indispensable tools in the economy of rural areas, which depended exclusively on farming and livestock breeding. They were necessary for negotiations and transactions. The history of the \"public weight\" is essentially linked to a tax in our country: the octroi. The octroi was a municipal tax that taxed various products entering towns according to their weight. It was a toll on goods, the forerunner of VAT. Wine, sand, cattle, minerals, oil, wood... all had to be weighed before going to market. Weighing goods was also a source of revenue for small communes, as it was a paid service.\nTo this end, during the 19th century, each municipality built a small building, usually in local stone, at the entrance to its commune or on the town square. This weighbridge, also known as a \"pont \u00E0 bascule\" in the popular jargon, has a weighing platform in front of it. This platform accommodates all the vehicles to be weighed: carts, and later trucks, cars, wagons...\nUnderneath, in a pit, a complex system of levers enables the load to be weighed on a platform sometimes surrounded by removable barriers (to contain livestock). A weighing cabin, a small building, houses the \"arm\" of the machine, with its sliding counterweight for reading the weight.\nThese scales operate on the principle of the Roman balance, and are highly accurate if properly adjusted.\nA sworn officer, the weigher, is in charge of the operation and issues weighing slips. He makes the vehicle load and then empty, the difference giving the quantity of goods delivered...\nWith the abolition of the octroi tax in 1943, public weights gradually lost their importance. However, they were still widely used, on a self-service basis, by many trades such as farmers to weigh their crops, animals for sale, fruit and vegetable shipments, etc...\nAll these typical installations will become obsolete with the increase in tonnage transported by trucks and the installation of new weighing equipment in companies."@en . "Bilance pubbliche o pesi di villaggio tra il 1890 e il 1960: in Francia, tra la fine del XIX secolo e l'inizio del XX, le bilance per il bestiame e i prodotti agricoli erano strumenti essenziali nell'economia delle zone rurali, che vivevano esclusivamente di agricoltura e allevamento. Erano necessarie per le trattative e le transazioni. La storia del \"peso pubblico\" \u00E8 essenzialmente legata a una tassa del nostro Paese: l'octroi. L'octroi era un'imposta comunale che consisteva nel tassare i vari prodotti che entravano nelle citt\u00E0 in base al loro peso. Era un pedaggio sulle merci, il precursore dell'IVA. Prima di andare al mercato, bisognava pesare vino, sabbia, bestiame, minerali, olio, legno e cos\u00EC via. La pesatura delle merci era anche una fonte di reddito per le piccole citt\u00E0, in quanto era un servizio a pagamento.\nA tal fine, nel corso del XIX secolo, ogni comune costru\u00EC un piccolo edificio, solitamente in pietra locale, all'ingresso della citt\u00E0 o sulla piazza. Queste pese pubbliche, note nel gergo popolare anche come pese a ponte, avevano una piattaforma di pesatura davanti a s\u00E9. Questa piattaforma ospitava tutti i veicoli da pesare: carri, e pi\u00F9 tardi autocarri, automobili, carri, ecc.\nAl di sotto, in una fossa, un complesso sistema di leve viene utilizzato per pesare il carico su una piattaforma talvolta circondata da barriere rimovibili (per contenere il bestiame). Una cabina di pesatura, un piccolo edificio, ospita il \"braccio\" della macchina con il suo contrappeso scorrevole in modo da poter leggere il peso.\nQueste bilance funzionano secondo il principio delle bilance romane e sono molto precise se regolate correttamente.\nUn ufficiale giurato, il pesatore, \u00E8 responsabile dell'operazione e rilascia le schede di pesatura. Il veicolo viene prima caricato e poi scaricato, e la differenza indica la quantit\u00E0 di merce consegnata...\nCon l'abolizione della tassa octroi nel 1943, le pese pubbliche persero gradualmente la loro importanza. Tuttavia, erano ancora ampiamente utilizzate, su base self-service, da molti commercianti come gli agricoltori per pesare i loro raccolti, gli animali in vendita, i carichi di frutta e verdura, ecc.\nTutti questi impianti tipici diventeranno obsoleti con l'aumento del tonnellaggio trasportato dai camion e con l'installazione di nuove attrezzature di pesatura nelle aziende."@it . . .