"Quand la perspective de la mort d\u2019une proche fait vaciller le monde de ceux qui restent."@fr . . . . . . . . . . . "Quand la perspective de la mort d\u2019une proche fait vaciller le monde de ceux qui restent."@fr . "When the prospect of a loved one?s death rocks the world of those who remain."@en . "Wanneer het vooruitzicht van de dood van een dierbare de wereld van degenen die achterblijven op zijn kop zet."@nl . "Wenn die Aussicht auf den Tod einer nahestehenden Person die Welt der Hinterbliebenen ins Wanken bringt."@de . "Cuando la perspectiva de la muerte de un ser querido sacude el mundo de los que quedan."@es . "Quando la prospettiva della morte di una persona cara scuote il mondo di chi resta."@it . . "ans une maison au coeur d\u2019un village imaginaire, une fratrie se rassemble. La soeur, condamn\u00E9e par la maladie, va mourir. Autour d\u2019elle, chacun\u00B7e cherche sa place, souvent impossible, intenable. Les regards se croisent et se heurtent, les tensions affleurent, les certitudes vacillent. Comment accompagner celle qui s\u2019\u00E9teint quand se r\u00E9v\u00E8lent les motifs intimes et politiques de chacun\u00B7e ?\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nPour sa septi\u00E8me cr\u00E9ation, Tiphaine Raffier aborde avec humanit\u00E9 la fin de vie et le droit \u00E0 mourir dignement. \u00C0 travers ce huis clos familial, elle explore la notion du temps qu\u2019il reste, les non-dits, les tabous et les contradictions de la famille, la langue et ses b\u00E9ances. Son intention : que nous sortions travers\u00E9\u00B7es par une force vivifiante et cr\u00E9atrice. Et que, malgr\u00E9 la cruaut\u00E9, nous soyons port\u00E9s \u2014 ensemble \u2014 par le po\u00E8me.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nTexte et mise en sc\u00E8ne : Tiphaine Raffier\r\nAvec Emma Bolcato, Teddy Chawa, Thomas Gonzalez, Paula Luna, \u00C9dith M\u00E9rieau, Catherine Mestoussis, Thierry Paret, Adrien Rouyard"@fr . "n een huis in het hart van een denkbeeldig dorp komt een groep broers en zussen samen. De zus, veroordeeld door ziekte, staat op het punt te sterven. Om haar heen probeert iedereen zijn plaats te vinden, wat vaak onmogelijk en onhoudbaar is. Ogen ontmoeten elkaar en botsen, spanningen komen naar boven en zekerheden wankelen. Hoe steun je de stervende als ieders intieme en politieke motieven aan het licht komen?\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nVoor haar zevende theaterstuk benadert Tiphaine Raffier het levenseinde en het recht om waardig te sterven op een humane manier. Via dit familiedrama met gesloten deuren verkent ze de notie van de tijd die blijft, het onuitgesprokene, de taboes en tegenstrijdigheden van de familie, de taal en haar leemtes. Haar bedoeling is dat we het stuk verlaten met een verkwikkende, creatieve kracht. En dat we, ondanks de wreedheid, samen gedragen worden door het gedicht.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nGeschreven en geregisseerd door Tiphaine Raffier\r\nMet o.a. Emma Bolcato, Teddy Chawa, Thomas Gonzalez, Paula Luna, \u00C9dith M\u00E9rieau, Catherine Mestoussis, Thierry Paret, Adrien Rouyard"@nl . "n einem Haus im Herzen eines imagin\u00E4ren Dorfes versammelt sich eine Gruppe von Geschwistern. Die Schwester, von Krankheit gezeichnet, wird sterben. Um sie herum sucht jeder seinen Platz, der oft unm\u00F6glich und unhaltbar ist. Die Blicke kreuzen sich und sto\u00DFen aufeinander, die Spannungen kommen zum Vorschein, die Gewissheiten schwanken. Wie kann man die Sterbende begleiten, wenn sich die intimen und politischen Motive jedes Einzelnen offenbaren?\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nIn ihrem siebten St\u00FCck thematisiert Tiphaine Raffier auf menschliche Weise das Lebensende und das Recht, in W\u00FCrde zu sterben. In diesem famili\u00E4ren Huis clos erforscht sie die Vorstellung von der Zeit, die noch bleibt, das Unausgesprochene, die Tabus und die Widerspr\u00FCche der Familie, die Sprache und ihre L\u00FCcken. Ihre Absicht ist es, dass wir von einer lebensspendenden und kreativen Kraft durchdrungen werden. Und dass wir trotz der Grausamkeit von dem Gedicht getragen werden - gemeinsam.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nText und Regie: Tiphaine Raffier\r\nMit Emma Bolcato, Teddy Chawa, Thomas Gonzalez, Paula Luna, \u00C9dith M\u00E9rieau, Catherine Mestoussis, Thierry Paret, Adrien Rouyard"@de . "n a house in the heart of an imaginary village, a group of siblings come together. The sister, condemned by illness, is about to die. Around her, everyone is searching for their place, which is often impossible, untenable. Glances cross and collide, tensions surface, certainties waver. How do we accompany the dying woman when the intimate and political motives of each are revealed?\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nFor her seventh creation, Tiphaine Raffier takes a humane approach to the end of life and the right to die with dignity. Through this closed-door family drama, she explores the notion of time remaining, the unspoken, taboos and contradictions of the family, language and its gaps. Her intention: that we emerge energized by an invigorating, creative force. And that, despite the cruelty, we should be carried along - together - by the poem.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nWritten and directed by Tiphaine Raffier\r\nWith Emma Bolcato, Teddy Chawa, Thomas Gonzalez, Paula Luna, \u00C9dith M\u00E9rieau, Catherine Mestoussis, Thierry Paret, Adrien Rouyard"@en . "n una casa situada en el coraz\u00F3n de un pueblo imaginario, se re\u00FAne un grupo de hermanos. La hermana, condenada por la enfermedad, est\u00E1 a punto de morir. A su alrededor, cada uno intenta encontrar su lugar, a menudo imposible e insostenible. Las miradas se cruzan y chocan, las tensiones afloran y las certezas se tambalean. \u00BFC\u00F3mo apoyar a la persona que se est\u00E1 muriendo cuando se revelan los motivos \u00EDntimos y pol\u00EDticos de cada uno?\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nEn su s\u00E9ptima obra, Tiphaine Raffier aborda con humanidad el final de la vida y el derecho a morir con dignidad. A trav\u00E9s de este drama familiar a puerta cerrada, explora la noci\u00F3n del tiempo que queda, lo no dicho, los tab\u00FAes y contradicciones de la familia, el lenguaje y sus lagunas. Su intenci\u00F3n es que salgamos de la obra con una fuerza vigorizante y creativa. Y que, a pesar de la crueldad, nos dejemos llevar juntos por el poema.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nEscrita y dirigida por Tiphaine Raffier\r\nCon Emma Bolcato, Teddy Chawa, Thomas Gonzalez, Paula Luna, \u00C9dith M\u00E9rieau, Catherine Mestoussis, Thierry Paret, Adrien Rouyard"@es . "n una casa nel cuore di un villaggio immaginario si riunisce un gruppo di fratelli. La sorella, condannata dalla malattia, sta per morire. Intorno a lei, tutti cercano di trovare il proprio posto, spesso impossibile e insostenibile. Gli sguardi si incontrano e si scontrano, le tensioni affiorano e le certezze vacillano. Come sostenere la persona che sta morendo quando vengono svelati i motivi intimi e politici di ognuno?\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nPer la sua settima opera teatrale, Tiphaine Raffier adotta un approccio umano alla fine della vita e al diritto di morire con dignit\u00E0. Attraverso questo dramma familiare a porte chiuse, l'autrice esplora la nozione di tempo che rimane, il non detto, i tab\u00F9 e le contraddizioni della famiglia, il linguaggio e le sue lacune. Il suo intento \u00E8 quello di farci uscire dallo spettacolo con una forza rinvigorente e creativa. E che, nonostante la crudelt\u00E0, ci si lasci trasportare insieme dalla poesia.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nScritto e diretto da Tiphaine Raffier\r\nCon Emma Bolcato, Teddy Chawa, Thomas Gonzalez, Paula Luna, \u00C9dith M\u00E9rieau, Catherine Mestoussis, Thierry Paret, Adrien Rouyard"@it . . .