. . . . . "The inheritance of Champagney is rich of a marvellous instrument which, delivered to the human madness and the whims of nature was likely to be keep silent forever. 1929: birth of the chime, under the impulse of a talented musician in the person of the STRONG Canon. He thus carries out a dream which was due to him in heart since strong a long time. The chance factor plays in its favour, because the bell-tower of the inhabitant of Franche-Comt\u00E9 type is not really designed to shelter such an instrument but offers a sufficient capacity of reception to the development of the project. On June 16, 1929, its Eminence Cardinal BINET proceeds to the blessing of the chime, financed by the sums of money of the Church. 21 granted bells of C with the higher octave. 3 first: Marie-Eugenie (do3), Marie-Jos\u00E8phe (r\u00E93) and Clementine (mi3) melted in 1873 in Metz by Fran\u00E7ois BRACKET are baptized on February 24 of the same year. The fourth: Jeanne-Helene (sol3) left the Paccard establishments in Annecy in 1929 receives the blessing on June 16, 1929 with l' together born this year there. It is put into stolen in 1985. For young people of between us, it is useful to specify that the life of antan to the ringings which were used as time benchmark, thus the Angelus rythmait was closely related the life of the peasants in the fields. 1975: the fate is baited again on our bell-tower. The lightning plunges the chime during a new time of dumbness, with the great disappointment of all. 1982: some still have in memory the memory of the air melodies, Doctor FRECHIN in particular, native of Champagney, fact share of its wish of giving again voice with the instrument. A dated February 19, 1982 assembly, gives rise to an association: \" FRIENDS OF CARILLON\". On Sunday April 14, 1985, officially and religieusement the efforts OF the FRIENDS OF the CHIME succeed. L' Eglise Saint Laurent presents to the sacrament the 7 last-born ones. Then the task OF the FRIENDS OF the CHIME continues. A school of chime is created to ensure perenniality of it. Roger CAMPREDON takes in hand three pupils, a man and two women and retransmet what one formerly taught to him. Only one pupil, impassioned by the instrument, will answer his requirements: Mr Christian LUXEUIL. On August 28, 1997, a delegation led by Mr Michel LECOT, new president of the Friends of the Chime since 1995, attends the birth of Pebble-Julie, Johonna-Marie and Jos\u00E8phe-Elodie with Sevrier in the walls of l' Paccard company, action financed by the municipality of Champagney."@en . "Das Kulturerbe von Champagney ist stolz auf ein wunderbares Instrument, das der menschlichen Torheit und den Launen der Natur ausgeliefert war und Gefahr lief, f\u00FCr immer zu verstummen.\n1929: Das Glockenspiel wird unter der Leitung des talentierten Musikers Chanoine GAILLARD geboren. Er erf\u00FCllt sich damit einen Traum, der ihm schon lange am Herzen lag.\nDer Gl\u00FCcksfaktor spielte ihm in die H\u00E4nde, denn der Glockenturm im Stil der Franche-Comt\u00E9 war nicht wirklich f\u00FCr ein solches Instrument ausgelegt, bot aber gen\u00FCgend Platz f\u00FCr die Ausarbeitung des Projekts.\nAm 16. Juni 1929 segnete seine Eminenz, Kardinal BINET, das Glockenspiel, das aus Kirchengeldern finanziert wurde. 21 Glocken, die von DO bis LA Oktave h\u00F6her gestimmt sind.\nDie ersten drei Glocken: Marie-Eug\u00E9nie (c3), Marie-Jos\u00E8phe (d3) und Cl\u00E9mentine (e3), die 1873 in Metz von Fran\u00E7ois GOUSSET gegossen wurden, wurden am 24. Februar desselben Jahres getauft. Die vierte: Jeanne-H\u00E9l\u00E8ne (g3), die 1929 aus den Paccard-Werken in Annecy kam, wurde am 16. Juni 1929 mit dem im selben Jahr geborenen Ensemble gesegnet. Sie wird 1985 in den Flug gebracht.\nF\u00FCr die J\u00FCngeren unter uns ist es n\u00FCtzlich zu erw\u00E4hnen, dass das Leben von fr\u00FCher eng mit dem L\u00E4uten verbunden war, das als Zeitmarke diente. So gab der Angelus den Bauern auf den Feldern den Rhythmus ihres Lebens vor.\n1975: Das Schicksal schl\u00E4gt erneut auf unseren Glockenturm ein. Ein Blitzschlag versetzt das Glockenspiel zur gro\u00DFen Entt\u00E4uschung aller in eine neue Phase der Stummheit.\n1982: Einige erinnern sich noch an die luftigen Melodien, insbesondere Dr. FRECHIN, ein geb\u00FCrtiger Champagneyer, \u00E4u\u00DFerte seinen Wunsch, dem Instrument wieder eine Stimme zu verleihen. Auf einer Versammlung am 19. Februar 1982 wurde der Verein \"LES AMIS DU CARILLON\" gegr\u00FCndet\nAm Sonntag, dem 14. April 1985, wurden die Bem\u00FChungen der CARILLON-FREUNDE offiziell und religi\u00F6s zum Abschluss gebracht. Die Kirche Saint Laurent empf\u00E4ngt an diesem Tag Monsignore POURCHET, den Ehrenbischof von Saint Flour, der in Konzelebration mit Pfarrer POURCHET den Segen erteilt. Herr DUCOTEY f\u00FChrt die sieben letztgeborenen Kinder in das Sakrament ein,\nDanach wird die Aufgabe der Freunde des Carillon fortgesetzt. Eine Carillonschule wird gegr\u00FCndet, um den Fortbestand des Carillons zu sichern. Roger CAMPREDON nimmt drei Sch\u00FCler, einen Mann und zwei Frauen, unter seine Fittiche und gibt weiter, was ihm einst beigebracht wurde. Ein einziger Sch\u00FCler, der sich f\u00FCr das Instrument begeistert, erf\u00FCllt seine Anforderungen: Herr Christian LUXEUIL."@de . "Le patrimoine de Champagney s'enorgueillit d'un instrument merveilleux qui, livr\u00E9 \u00E0 la folie humaine et aux caprices de la nature a risqu\u00E9 de se taire \u00E0 jamais.\n1929 : naissance du carillon, sous l'impulsion d'un talentueux musicien en la personne du Chanoine GAILLARD. Il r\u00E9alise ainsi un r\u00EAve qui lui tenait \u00E0 c\u0153ur depuis fort longtemps.\nLe facteur chance joue en sa faveur, car le clocher de type franc-comtois n'est pas vraiment con\u00E7u pour abriter un tel instrument mais offre une capacit\u00E9 d'accueil suffisante \u00E0 l'\u00E9laboration du projet.\nLe 16 juin 1929, son Eminence le Cardinal BINET proc\u00E8de \u00E0 la b\u00E9n\u00E9diction du carillon, financ\u00E9 par les deniers de l'Eglise. 21 cloches accord\u00E9es de DO \u00E0 LA octave sup\u00E9rieure.\nLes 3 premi\u00E8res : Marie-Eug\u00E9nie (do3), Marie-Jos\u00E8phe (r\u00E93) et Cl\u00E9mentine (mi3) fondues en 1873 \u00E0 Metz par Fran\u00E7ois GOUSSET sont baptis\u00E9es le 24 f\u00E9vrier de la m\u00EAme ann\u00E9e . La quatri\u00E8me : Jeanne-H\u00E9l\u00E8ne (sol3) sortie des \u00E9tablissements Paccard \u00E0 Annecy en 1929 re\u00E7oit la b\u00E9n\u00E9diction le 16 juin 1929 avec l'ensemble n\u00E9 cette ann\u00E9e l\u00E0. Elle est mise en vol\u00E9e en 1985.\nPour les plus jeunes d'entre nous, il est utile de pr\u00E9ciser que la vie d'antan \u00E9tait \u00E9troitement li\u00E9e aux sonneries qui servaient de point de rep\u00E8re horaire, ainsi l'Ang\u00E9lus rythmait-il la vie des paysans dans les champs.\n1975 : le sort s'acharne \u00E0 nouveau sur notre clocher. La foudre plonge le carillon dans un nouvelle p\u00E9riode de mutisme, \u00E0 la grande d\u00E9ception de tous.\n1982 : certains ont encore en m\u00E9moire le souvenir des m\u00E9lodies a\u00E9riennes, le Docteur FRECHIN en particulier, natif de Champagney, fait part de son v\u0153u de redonner voix \u00E0 l'instrument. Une assembl\u00E9e en date du 19 f\u00E9vrier 1982, donne naissance \u00E0 une association : \"LES AMIS DU CARILLON\". \nLe dimanche 14 avril 1985, officiellement et religieusement les efforts DES AMIS DU CARILLON aboutissent. L'Eglise Saint Laurent accueille en ce jour Monseigneur POURCHET, Ev\u00EAque honoraire de Saint Flour qui conc\u00E9l\u00E8bre avec Mr le Cur\u00E9 POURCHET, la b\u00E9n\u00E9diction. Monsieur DUCOTEY pr\u00E9sente au sacrement les 7 derni\u00E8res-n\u00E9es,\nEnsuite la t\u00E2che DES AMIS DU CARILLON se poursuit. Une \u00E9cole de carillon se cr\u00E9e pour en assurer la p\u00E9rennit\u00E9. Roger CAMPREDON prend en main trois \u00E9l\u00E8ves, un homme et deux femmes et retransmet ce qu'on lui a autrefois enseign\u00E9. Un seul \u00E9l\u00E8ve, passionn\u00E9 par l'instrument, r\u00E9pondra \u00E0 ses exigences : Monsieur Christian LUXEUIL."@fr . "Il patrimonio di Champagney \u00E8 orgoglioso di un meraviglioso strumento che, lasciato alla follia umana e ai capricci della natura, rischiava di essere messo a tacere per sempre.\n1929 : nascita del carillon, sotto l'impulso di un musicista di talento nella persona del canonico GAILLARD. Ha cos\u00EC realizzato un sogno che gli stava a cuore da molto tempo.\nIl fattore fortuna gioc\u00F2 a suo favore, poich\u00E9 il campanile di tipo Franc-Comtois non era stato progettato per ospitare un simile strumento, ma offriva una capacit\u00E0 sufficiente per lo sviluppo del progetto.\nIl 16 giugno 1929, Sua Eminenza il Cardinale BINET procedette alla benedizione del carillon, finanziato dai fondi della Chiesa. 21 campane accordate dal Do all'ottava superiore.\nLe prime tre: Marie-Eug\u00E9nie (C3), Marie-Jos\u00E8phe (D3) e Cl\u00E9mentine (E3) furono fuse nel 1873 a Metz da Fran\u00E7ois GOUSSET e furono battezzate il 24 febbraio dello stesso anno. La quarta, Jeanne-H\u00E9l\u00E8ne (G3), usc\u00EC dalla fabbrica Paccard di Annecy nel 1929 e fu benedetta il 16 giugno 1929 con l'ensemble nato quell'anno. Ha volato nel 1985.\nPer i pi\u00F9 giovani \u00E8 utile specificare che la vita del passato era strettamente legata alle campane che fungevano da punto di riferimento temporale, e l'Angelus dava il ritmo alla vita dei contadini nei campi.\n1975: il destino colpisce ancora il nostro campanile. Il fulmine fa cadere il carillon in un nuovo periodo di silenzio, con grande disappunto di tutti.\n1982 : alcuni ricordano ancora le melodie aeree, il dottor FRECHIN in particolare, nativo di Champagney, esprime il desiderio di dare allo strumento una nuova voce. Una riunione del 19 febbraio 1982 ha dato vita a un'associazione: \"LES AMIS DU CARILLON\"\nDomenica 14 aprile 1985, ufficialmente e religiosamente, gli sforzi di LES AMIS DU CARILLON hanno avuto successo. La Chiesa di Saint Laurent accoglie in questo giorno Monseigneur POURCHET, vescovo onorario di Saint Flour, che concelebra con il signor Curato POURCHET la benedizione. Il signor DUCOTEY presenta i 7 ultimogeniti al sacramento,\nPoi il lavoro degli AMICI DEL CARILLON continua. Viene creata una scuola di carillon per garantirne la continuit\u00E0. Roger CAMPREDON prende in mano tre allievi, un uomo e due donne, e trasmette ci\u00F2 che gli \u00E8 stato insegnato un tempo. Solo uno studente, appassionato dello strumento, soddisfer\u00E0 le sue richieste: il signor Christian LUXEUIL."@it . "Het erfgoed van Champagney is trots op een prachtig instrument dat, overgelaten aan menselijke dwaasheid en de grillen van de natuur, voor altijd dreigde te verstommen.\n1929 : geboorte van de beiaard, onder impuls van een getalenteerd musicus in de persoon van kanunnik GAILLARD. Zo realiseerde hij een droom die hem al heel lang na aan het hart lag.\nDe factor geluk speelde in zijn voordeel, want de klokkentoren van het type Franc-Comtois was niet echt ontworpen om een dergelijk instrument te herbergen, maar bood wel voldoende capaciteit voor het project.\nOp 16 juni 1929 ging Zijne Eminentie Kardinaal BINET over tot de inzegening van de beiaard, gefinancierd door de fondsen van de Kerk. 21 klokken, gestemd van C tot het bovenste octaaf.\nDe eerste drie: Marie-Eug\u00E9nie (C3), Marie-Jos\u00E8phe (D3) en Cl\u00E9mentine (E3) werden in 1873 in Metz gegoten door Fran\u00E7ois GOUSSET en op 24 februari van datzelfde jaar gedoopt. De vierde, Jeanne-H\u00E9l\u00E8ne (G3), kwam in 1929 uit de Paccardfabriek in Annecy en werd op 16 juni 1929 ingezegend met het in dat jaar geboren ensemble. Ze werd gevlogen in 1985.\nVoor de jongsten onder ons is het nuttig te preciseren dat het leven in het verleden nauw verbonden was met de klokken die als referentiepunt voor de tijd dienden, en dat het Angelus ritme gaf aan het leven van de boeren op het land.\n1975: Het noodlot slaat weer toe bij onze klokkentoren. De bliksem dompelt de beiaard onder in een nieuwe periode van stilte, tot grote teleurstelling van allen.\n1982 : sommigen herinneren zich nog de luchtmelodie\u00EBn, met name dokter FRECHIN, een inwoner van Champagney, drukt zijn wens uit om het instrument een nieuwe stem te geven. Tijdens een vergadering op 19 februari 1982 werd een vereniging opgericht: \"LES AMIS DU CARILLON\"\nOp zondag 14 april 1985 hadden de inspanningen van LES AMIS DU CARILLON officieel en religieus succes. De kerk van Saint Laurent verwelkomt op deze dag Monseigneur POURCHET, Ere-Bisschop van Saint Flour die samen met de heer Cur\u00E9 POURCHET de zegening verricht. Mr DUCOTEY presenteert de 7 laatstgeboren kinderen aan het avondmaal,\nDan gaat het werk van de VRIENDEN VAN DE CARILLON verder. Er wordt een beiaardschool opgericht om de continu\u00EFteit ervan te waarborgen. Roger CAMPREDON neemt drie leerlingen, een man en twee vrouwen, onder handen en geeft door wat hem ooit geleerd is. Slechts \u00E9\u00E9n student, gepassioneerd door het instrument, voldoet aan zijn eisen: de heer Christian LUXEUIL."@nl . "El patrimonio de Champagney se enorgullece de un instrumento maravilloso que, dejado a la locura humana y a los caprichos de la naturaleza, corr\u00EDa el riesgo de ser silenciado para siempre.\n1929 : nacimiento del carill\u00F3n, bajo el impulso de un m\u00FAsico de talento en la persona del can\u00F3nigo GAILLARD. De este modo, hizo realidad un sue\u00F1o que llevaba mucho tiempo en su coraz\u00F3n.\nEl factor suerte jug\u00F3 a su favor, ya que el campanario tipo Franc-Comtois no estaba realmente dise\u00F1ado para albergar un instrumento de este tipo, pero s\u00ED ofrec\u00EDa capacidad suficiente para el desarrollo del proyecto.\nEl 16 de junio de 1929, Su Eminencia el Cardenal BINET procedi\u00F3 a la bendici\u00F3n del carill\u00F3n, financiado por los fondos de la Iglesia. 21 campanas afinadas desde el Do hasta la octava superior.\nLas tres primeras: Marie-Eug\u00E9nie (C3), Marie-Jos\u00E8phe (D3) y Cl\u00E9mentine (E3) fueron fundidas en 1873 en Metz por Fran\u00E7ois GOUSSET y bautizadas el 24 de febrero del mismo a\u00F1o. La cuarta, Jeanne-H\u00E9l\u00E8ne (G3), sali\u00F3 de la f\u00E1brica Paccard de Annecy en 1929 y fue bendecida el 16 de junio de 1929 con el conjunto nacido ese a\u00F1o. Vol\u00F3 en 1985.\nPara los m\u00E1s j\u00F3venes, es \u00FAtil precisar que la vida en el pasado estaba estrechamente ligada a las campanas que serv\u00EDan de referencia temporal, y el \u00C1ngelus daba ritmo a la vida de los campesinos en los campos.\n1975: El destino golpea de nuevo a nuestro campanario. El rayo sumerge el carill\u00F3n en un nuevo per\u00EDodo de silencio, para gran decepci\u00F3n de todos.\n1982 : algunos todav\u00EDa recuerdan las melod\u00EDas a\u00E9reas, el doctor FRECHIN en particular, oriundo de Champagney, expresa su deseo de dar una nueva voz al instrumento. Una reuni\u00F3n celebrada el 19 de febrero de 1982 dio lugar a una asociaci\u00F3n: \"LES AMIS DU CARILLON\"\nEl domingo 14 de abril de 1985, oficial y religiosamente, los esfuerzos de LES AMIS DU CARILLON tuvieron \u00E9xito. La Iglesia de Saint Laurent acoge en este d\u00EDa a Monseigneur POURCHET, Obispo Honorario de Saint Flour que concelebra con el Sr. Cura POURCHET, la bendici\u00F3n. El Sr. DUCOTEY presenta a los 7 \u00FAltimos nacidos al sacramento,\nA continuaci\u00F3n, el trabajo de los AMIGOS DEL CARILL\u00D3N contin\u00FAa. Se crea una escuela de carill\u00F3n para garantizar su continuidad. Roger CAMPREDON toma en sus manos a tres alumnos, un hombre y dos mujeres, y les transmite lo que una vez le ense\u00F1aron. S\u00F3lo un estudiante, apasionado por el instrumento, cumplir\u00E1 sus requisitos: el Sr. Christian LUXEUIL."@es . . .