. . . . . . "Questa grande piazza, simile a un parco, costruita tra il 1871 e il 1918, si trova nel cuore del quartiere tedesco.\n\nDopo la sconfitta francese del 1870, la Germania progett\u00F2 di fare di Strasburgo la capitale del Reichsland dell'Alsazia-Lorena. La cosiddetta \"Citt\u00E0 Nuova\" era un nuovo tipo di pianificazione urbana con strade larghe, imponenti edifici amministrativi e culturali e sfarzosi edifici residenziali. Si riflette anche in un grande senso del paesaggio.\n\nIl Palazzo del Reno, la Biblioteca Universitaria e il Teatro Nazionale sono esempi maestosi di questa architettura imperiale, grandiosa ma calda.\n\nAl centro si trova il monumento ai caduti eretto nel 1936 dallo scultore Drivier. Rappresenta una madre con i suoi due figli, uno morto per la Francia e l'altro per la Germania, una situazione drammatica vissuta dagli alsaziani durante le due guerre mondiali."@it . "Dieser gro\u00DFe, park\u00E4hnliche Platz, der zwischen 1871 und 1918 errichtet wurde, liegt im Herzen des \"Deutschen Viertels\".\n\nNach der franz\u00F6sischen Niederlage von 1870 plante Deutschland, Stra\u00DFburg zur Hauptstadt des Reichslandes Elsass-Lothringen zu machen. Das damals als \"Neustadt\" bezeichnete Viertel definierte eine neue Stadtplanung mit breiten Verkehrswegen, repr\u00E4sentativen Verwaltungs- und Kulturgeb\u00E4uden und wohlhabenden Wohnh\u00E4usern. Sie \u00E4u\u00DFerte sich auch in einem gro\u00DFen Sinn f\u00FCr die Landschaft.\n\nRundherum: Der Rheinpalast, die Universit\u00E4tsbibliothek und das Nationaltheater sind die majest\u00E4tischen Beispiele dieser imperialen, gro\u00DFartigen, aber herzlichen Architektur.\n\nIn der Mitte steht das 1936 von dem Bildhauer Drivier errichtete Kriegerdenkmal. Es stellt eine Mutter mit ihren beiden S\u00F6hnen dar, von denen einer f\u00FCr Frankreich und der andere f\u00FCr Deutschland gestorben ist - eine dramatische Situation, die die Els\u00E4sser w\u00E4hrend der beiden Weltkriege erlebten."@de . "Esta gran plaza con forma de parque, construida entre 1871 y 1918, est\u00E1 situada en el coraz\u00F3n del Barrio Alem\u00E1n.\n\nTras la derrota francesa de 1870, Alemania plane\u00F3 convertir Estrasburgo en la capital del Reich de Alsacia-Lorena. La llamada \"Ciudad Nueva\" era un nuevo tipo de planificaci\u00F3n urbana con amplias carreteras, impresionantes edificios administrativos y culturales y opulentos edificios residenciales. Tambi\u00E9n se refleja en un gran sentido del paisaje.\n\nEl Palacio del Rin, la Biblioteca Universitaria y el Teatro Nacional son ejemplos majestuosos de esta arquitectura imperial, grandiosa pero c\u00E1lida.\n\nEn el centro se encuentra el monumento a los muertos erigido en 1936 por el escultor Drivier. Representa a una madre con sus dos hijos, uno muerto por Francia y otro por Alemania, una situaci\u00F3n dram\u00E1tica que vivieron los alsacianos durante las dos guerras mundiales."@es . "This large park-like square, built between 1871 and 1918, is located in the heart of the \"German Quarter\".\n\nAfter the French defeat of 1870, Germany plans to make Strasbourg the capital of the Reichsland of Alsace-Lorraine. The district then called the \"new city\" defined a new urban planning with wide thoroughfares, administrative and cultural buildings of great prestige and opulent residential buildings. It is also reflected in a great sense of landscape.\n\nAll around: the Rhine Palace, the University Library, the National Theatre are majestic examples of this imperial architecture, grandiose but warm.\n\nIn the centre stands the war memorial erected in 1936 by the sculptor Drivier. It depicts a mother with her two sons, one dead for France, the other for Germany, a dramatic situation experienced by the Alsatians during the two World Wars."@en . "Cette grande place aux allures de parc, \u00E9rig\u00E9e entre 1871 et 1918, se situe au c\u0153ur du \u201Cquartier allemand\u201D.\n\nApr\u00E8s la d\u00E9faite fran\u00E7aise de 1870, l\u2019Allemagne projette de faire de Strasbourg la capitale du Reichsland d\u2019Alsace-Lorraine. Le quartier alors appel\u00E9 \u201Cnouvelle ville\u201C d\u00E9finit un nouvel urbanisme avec des voies de circulations larges, des b\u00E2timents administratifs et culturels d\u2019une grande prestance et des immeubles d\u2019habitation cossus. Il se traduit aussi par un grand sens du paysage.\n\nTout autour : le Palais du Rhin, la Biblioth\u00E8que Universitaire, le Th\u00E9\u00E2tre National sont les majestueux exemples de cette architecture imp\u00E9riale, grandiose mais chaleureuse.\n\nAu centre se dresse le monument aux morts \u00E9lev\u00E9 en 1936 par le sculpteur Drivier. Il repr\u00E9sente une m\u00E8re avec ses deux fils, l\u2019un mort pour la France, l\u2019autre pour l\u2019Allemagne, situation dramatique v\u00E9cue par les Alsaciens pendant les deux guerres mondiales."@fr . "Dit grote, parkachtige plein, aangelegd tussen 1871 en 1918, ligt in het hart van de \"Duitse wijk\".\n\nNa de Franse nederlaag in 1870 wilde Duitsland van Straatsburg de hoofdstad maken van het Reichsland Elzas-Lotharingen. De zogenaamde \"Nieuwe Stad\" was een nieuw stadsontwerp met brede wegen, elegante administratieve en culturele gebouwen en weelderige woongebouwen. Het komt ook tot uiting in een groot gevoel voor landschap.\n\nHet Rijnpaleis, de Universiteitsbibliotheek en het Nationaal Theater zijn majestueuze voorbeelden van deze keizerlijke, grandioze maar warme architectuur.\n\nIn het midden staat het dodenmonument dat in 1936 door de beeldhouwer Drivier werd opgericht. Het stelt een moeder voor met haar twee zonen, de ene dood voor Frankrijk, de andere voor Duitsland, een dramatische situatie die de Elzassers tijdens de twee wereldoorlogen hebben meegemaakt."@nl . . .