"Kapelle der Mari\u00E4 Himmelfahrt La Cluse Et Mijoux de Montpetot \nDiese Kapelle ist mit einer sehr beliebten Marienverehrung verbunden."@de . "Chapel of the Assumption La Cluse Et Mijoux de Montpetot \nThis chapel is linked to a very popular cult of the Virgin Mary."@en . "Chapelle de l\u2019Assomption La Cluse Et Mijoux de Montpetot \nCette chapelle est li\u00E9e \u00E0 un culte tr\u00E8s populaire de la Vierge."@fr . . . . . . . "Kapelle der Mari\u00E4 Himmelfahrt La Cluse Et Mijoux de Montpetot \nDiese Kapelle ist mit einer sehr beliebten Marienverehrung verbunden."@de . "Chapel of the Assumption La Cluse Et Mijoux de Montpetot \nThis chapel is linked to a very popular cult of the Virgin Mary."@en . "Chapelle de l\u2019Assomption La Cluse Et Mijoux de Montpetot \nCette chapelle est li\u00E9e \u00E0 un culte tr\u00E8s populaire de la Vierge."@fr . "Cappella dell'Assunzione La Cluse Et Mijoux de Montpetot\nQuesta cappella \u00E8 legata a un culto molto popolare della Vergine Maria."@it . "Kapel van de Assumptie La Cluse Et Mijoux de Montpetot\nDeze kapel is verbonden met een zeer populaire Maria-cultus."@nl . "Capilla de la Asunci\u00F3n La Cluse Et Mijoux de Montpetot\nEsta capilla est\u00E1 vinculada a un culto muy popular a la Virgen Mar\u00EDa."@es . . "Cappella dell'Assunzione La Cluse e Mijoux de Montpetot\nLa cappella fu costruita nel XVII secolo su richiesta di Jacques MATHEY, procuratore fiscale e tabellion (cancelliere) della giustizia di Joux nella sua tenuta in localit\u00E0 \"Chez Les Beuques\"\nIn effetti, Jacques MATHEY possedeva una meix a Montpetot, comprendente una casa e un terreno. \u00C8 qui che fece costruire la cappella.\nDesiderava onorare la Vergine Maria e facilitare l'adempimento dei doveri religiosi degli abitanti di questa frazione. All'epoca le chiese erano poche e gli abitanti di Montpetot erano costretti a recarsi a Pontarlier per adempiere ai loro doveri cristiani.\nLa chiesa fu fondata il 1\u00B0 agosto 1628 in onore della Vergine Maria, di San Giacomo, San Pietro e San Sebastiano. L'arcivescovo di Besan\u00E7on approv\u00F2 la fondazione il 6 agosto e nomin\u00F2 Antoine Mathey come primo cappellano.\nSi stabilisce che il patronato di questa cappella sar\u00E0 affidato al pi\u00F9 anziano degli eredi, secondo la consuetudine. Dal 1729, i sacerdoti di Saint-Pierre de la Cluse fungevano da cappellani e officiavano nella cappella. Fino alla rivoluzione, i vicari POCHARD. GUILLEMIN. POIX e GAUFFRE.\n Nel 1830 l'abate LACROIX de LA CLUSE ET MIJOUX fece costruire una navata\nIl coro fu trasformato e decorato dall'abate GERRIER DE LA CLUSE ET MIJOUX nel 1872. L'abate BAILLAUD fece installare le vetrate.\nAll'interno dell'acquasantiera si trova una conchiglia appollaiata su una colonna circondata da fiori e foglie in rilievo.\nIn una nicchia di legno dorato, la Vergine Maria tiene nella mano destra uno scettro e nella sinistra il Bambino, che porta un'alta corona e i cui capelli ricadono in trecce sul petto. \u00C8 un oggetto di venerazione, come testimoniano gli ex voto che ricoprono le pareti\nQuesta cappella \u00E8 legata a un culto molto popolare della Vergine, implorata di chiedere un tempo favorevole per il raccolto e di risparmiare la regione da varie guerre.\nIl 15 agosto 1870, si dice che una processione di 6.000 persone venne a chiedere alla Vergine di risparmiare la regione e i suoi soldati dall'attacco prussiano.\nDurante un anno di siccit\u00E0, gli abitanti di un villaggio vicino, guidati dal loro parroco, vennero a supplicare la Vergine per la pioggia. Le preghiere dei pellegrini erano cos\u00EC ardenti? Le preghiere del sacerdote erano cos\u00EC ben scelte? Ma poche ore dopo, uno scroscio d'acqua si abbatt\u00E9 sulla regione, spingendo il sacrestano a dire al suo capo: \"Signor sacerdote, lei ha preparato un rimedio troppo forte\nsi dice che i ragazzi non sposati dovevano guardarsi dalle ragazze di Montpetot, perch\u00E9 le portavano alla cappella e finivano per sposarsi.\n\nIl marinaio di Montpetot:\nSi tratta di una piccola statua di legno intagliata con arte e la cui origine risale a molto tempo fa\nLa tradizione racconta che un abitante di Montpetot, di nome DUMONT, riport\u00F2 questa statua dalla Terra Santa. La nave su cui si stava imbarcando per tornare in Francia fu attaccata da una tempesta e gettata su una costa barbara. I Mori sequestrarono DUMONT e lo spogliarono di tutto ci\u00F2 che possedeva, ma lui riusc\u00EC a conservare la sua preziosa statua\nCondannato a servire come schiavo, visse una lunga vita di sofferenze e umiliazioni\nDopo questa prova, riusc\u00EC a ispirare un po' di fiducia nel suo tutore grazie alla dolcezza del suo carattere\nEra impiegato in lavori agricoli, con minore supervisione.\nUn giorno, mentre si trovava in mezzo alla campagna al tempo della raccolta del fieno, lontano dal suo temibile carceriere, l'idea di fuggire lo colp\u00EC improvvisamente come un fulmine. Sal\u00EC su un mulo, part\u00EC al galoppo, raggiunse le rive di un fiume che doveva essere attraversato, lott\u00F2 per raggiungere l'altra sponda e poi continu\u00F2 felicemente il suo viaggio.\nTornato in patria, fece costruire un oratorio e vi colloc\u00F2 la statua sacra a cui attribu\u00EC la sua liberazione. In seguito, questo oratorio fu ampliato e trasformato in una cappella con un altare dove il parroco di San Pietro e i sacerdoti del quartiere vengono spesso a celebrare la messa."@it . "Kapel van de Assumptie La Cluse en Mijoux de Montpetot\nDe kapel werd in de 17e eeuw gebouwd op verzoek van Jacques MATHEY, procureur des belastingen en tabellion (klerk) van de justitie van Joux op zijn landgoed op de plaats genaamd \"Chez Les Beuques\"\nJacques MATHEY bezat namelijk een meix in Montpetot, inclusief een huis en land. Hier liet hij de kapel bouwen.\nHij wilde de Maagd Maria eren en de vervulling van de religieuze plichten van de inwoners van dit gehucht vergemakkelijken. In die tijd waren er weinig kerken en de inwoners van Montpetot moesten naar Pontarlier reizen om hun christelijke plichten te vervullen.\nDe kerk werd gesticht op 1 augustus 1628 ter ere van de Maagd Maria, Sint-Jacob, Sint-Pieter en Sint-Sebastiaan. De aartsbisschop van Besan\u00E7on keurde deze stichting op 6 augustus goed en benoemde Antoine Mathey tot eerste kapelaan.\nEr is bepaald dat het patronaat van deze kapel zal worden gegeven aan de oudste van de erfgenamen, volgens gebruik. Vanaf 1729 fungeerden de priesters van Saint Pierre de la Cluse als aalmoezeniers en deden dienst in de kapel. Tot de revolutie, de dominees POCHARD. GUILLEMIN. POIX en GAUFFRE.\n In 1830 liet abt LACROIX de LA CLUSE ET MIJOUX een schip bouwen\nHet koor werd in 1872 door abt GERRIER DE LA CLUSE ET MIJOUX verbouwd en versierd. Abt BAILLAUD heeft de gebrandschilderde ramen laten plaatsen.\nIn de stomp zit een schelp op een zuil, omgeven door bloemen en bladeren in reli\u00EBf.\nIn een vergulde houten nis houdt de Maagd Maria een scepter in haar rechterhand en het kind in haar linker. Ze draagt een hoge kroon en haar haar valt in vlechten op haar borst. Ze is een object van verering, zoals blijkt uit de ex-voto's die de muren bedekken\nDeze kapel is verbonden met een zeer populaire cultus van de Maagd, die wordt verzocht om gunstig weer voor de oogst en om de regio te sparen voor verschillende oorlogen.\nOp 15 augustus 1870 kwam een stoet van 6.000 mensen de Maagd vragen de regio en haar soldaten te sparen voor de Pruisische aanval.\nTijdens een jaar van droogte kwamen de inwoners van een naburig dorp onder leiding van hun pastoor de Maagd om regen smeken. Waren de gebeden van de pelgrims zo vurig? Waren de gebeden van de priester zo goed gekozen? Maar een paar uur later viel er een stortbui op het gebied, waardoor de koster tegen zijn baas zei: \"Meneer de priester, u hebt het middel te sterk gemaakt\ner wordt gezegd dat ongetrouwde jongens moesten oppassen voor de meisjes van Montpetot, omdat die hen naar de kapel zouden brengen en ze zouden trouwen.\n\nDe zeeman van Montpetot:\nDit is een klein houten beeldje dat met kunst is gesneden en waarvan de oorsprong teruggaat tot lang geleden\nDe traditie vertelt dat een inwoner van Montpetot, genaamd DUMONT, dit beeld meenam uit het Heilige Land. Het schip waarmee hij aan boord ging om terug te keren naar Frankrijk werd door een storm aangevallen en op een barbaarse kust geworpen. De Moren grepen DUMONT en beroofden hem van alles wat hij bezat, maar hij slaagde erin zijn kostbare standbeeld te behouden\nVeroordeeld om als slaaf te dienen, leefde hij een lang leven van lijden en vernedering..\nNa deze beproeving slaagde hij erin zijn voogd enig vertrouwen te geven door de zachtheid van zijn karakter\nHij werkte in de landbouw, met minder toezicht.\nOp een dag, toen hij midden op het platteland was tijdens de hooioogst, ver weg van zijn angstaanjagende gevangenbewaarder, overviel hem plotseling het idee om te vluchten als een bliksemschicht. Hij klom op een muilezel, galoppeerde weg, bereikte de oevers van een rivier die moest worden overgestoken, worstelde om de overkant te bereiken, en vervolgde toen tevreden zijn reis.\nTerug in zijn geboorteland liet hij een oratorium bouwen en plaatste hij het heilige beeld waaraan hij zijn bevrijding toeschreef. Later werd dit oratorium vergroot en omgebouwd tot een kapel met een altaar waar de pastoor van St. Pieter en de priesters uit de buurt vaak de mis komen opdragen."@nl . "Chapelle de l\u2019Assomption La Cluse Et Mijoux de Montpetot \nLa chapelle est construite au 17e si\u00E8cle \u00E0 la demande de Jacques MATHEY, procureur fiscal et tabellion (greffier) de la justice de Joux sur son domaine au lieu- dit \"Chez Les Beuques\"\nEn effet Jacques MATHEY poss\u00E9dait \u00E0 Montpetot un meix comprenant une maison d\u2019habitation et un terrain. C\u2019est l\u00E0 qu\u2019il fit construire la chapelle.\nIl souhaitait honorer la vierge et faciliter l\u2019accomplissement des devoirs religieux des habitants de ce hameau. A cette \u00E9poque les \u00E9glises \u00E9taient peu nombreuses et les habitants de Montpetot \u00E9taient oblig\u00E9s d\u2019aller jusqu\u2019\u00E0 Pontarlier pour remplir leurs devoirs des chr\u00E9tiens.\nElle est fond\u00E9e le 1e Ao\u00FBt 1628 en l\u2019honneur de la vierge, de Saint Jacques, de Saint Pierre et de Saint S\u00E9bastien. L\u2019archev\u00EAque de Besan\u00E7on approuve cette fondation le 06 aout et nomme comme premier chapelain Antoine Mathey.\nIl est stipul\u00E9 que le patronage de cette chapelle reviendra, selon l\u2019usage \u00E0 l\u2019ain\u00E9 des h\u00E9ritiers. A partir de 1729, les pr\u00EAtres de Saint Pierre de la Cluse font office de chapelain et officient dans la chapelle. Jusqu\u2019\u00E0 la r\u00E9volution se succ\u00E9d\u00E8rent les vicaires POCHARD. GUILLEMIN. POIX et GAUFFRE.\n En 1830 L\u2019abb\u00E9 LACROIX de LA CLUSE ET MIJOUX fait construire une nef \nLe ch\u0153ur est transform\u00E9 et d\u00E9cor\u00E9 par l\u2019abb\u00E9 GERRIER DE LA CLUSE ET MIJOUX EN 1872. L\u2019abb\u00E9 BAILLAUD fait poser les vitraux.\nA l\u2019int\u00E9rieur le b\u00E9nitier est constitu\u00E9 d\u2019un coquillage juch\u00E9 sur une colonne entour\u00E9e de fleurs et de feuilles en relief.\nDans une niche en bois dor\u00E9 est expos\u00E9 la vierge, MARIE tient un sceptre de la main droite et l\u2019enfant de la main gauche, elle porte une haute couronne et ses cheveux descendent en nattes sur sa poitrine. Objet de v\u00E9n\u00E9ration ainsi qu\u2019en t\u00E9moignent les ex-voto qui couvrent les murs\nCette chapelle est li\u00E9e \u00E0 un culte tr\u00E8s populaire de la Vierge implor\u00E9e pour demander un temps favorable aux r\u00E9coltes autant que pour \u00E9pargner la r\u00E9gion des diff\u00E9rentes guerres.\nLe 15 aout 1870, une procession de 6000 personnes, dit-on est venue demander \u00E0 la Vierge d\u2019\u00E9pargner la r\u00E9gion et ses soldats de l\u2019attaque des Prussiens.\nAu cours d\u2019une ann\u00E9e de s\u00E8cheresse, les habitants d\u2019un village voisin vinent, sous la conduite de leur cur\u00E9, supplier la Vierge de faire tomber la pluie. Les pri\u00E8res des p\u00E8lerins furent-elles si ardentes ? les oraisons du pr\u00EAtre si bien choisies ? on ne le sait. Mais quelques heures apr\u00E8s, une trombe d\u2019eau s\u2019abattit sur la r\u00E9gion, ce qui incita le sacristain \u00E0 dire \u00E0 son patron \"monsieur le cur\u00E9, vous avez fait le rem\u00E8de trop fort.\"\non pr\u00E9tend que les gar\u00E7ons c\u00E9libataires devaient se m\u00E9fier des filles de Montpetot. Car elles les amenaient \u00E0 la Chapelle et ils se retrouvaient mari\u00E9s.\n\nLe marin de Montpetot :\nC\u2019est une petite statue en bois sculpt\u00E9e avec art et dont l\u2019origine remonte \u00E0 une \u00E9poque lointaine \nLa tradition raconte qu\u2019un habitant de Montpetot, nomm\u00E9 DUMONT, rapporta cette statue de terre sainte. Le b\u00E2timent sur lequel il \u00E9tait embarqu\u00E9 pour revenir en France fut assailli par une temp\u00EAte et jet\u00E9 sur une c\u00F4te barbesques. Les Maures s\u2019empar\u00E8rent de DUMONT, le d\u00E9pouill\u00E8rent de tout ce qu\u2019il poss\u00E9dait, mais il parvint \u00E0 conserver sa pr\u00E9cieuse statue \nCondamn\u00E9 \u00E0 servir comme esclave, il v\u00E9cut longtemps d\u2019une vie de souffrances et d\u2019humiliations \nApr\u00E8s cette \u00E9preuve, il r\u00E9ussit par la mansu\u00E9tude de son caract\u00E8re \u00E0 inspirer quelque confiance \u00E0 son gardien \nOn l\u2019employa aux travaux de l\u2019agriculture, en le surveillant de moins pr\u00E8s.\nUn jour qu\u2019il se trouvait, au temps de la r\u00E9colte des foins, en pleine campagne, \u00E9cart\u00E9 de son redoutable ge\u00F4lier, l\u2019id\u00E9e de prendre la fuite le frappa tout \u00E0 coup comme un \u00E9clair. Il monte sur une mule, s\u2019\u00E9lance au galop, atteint les bords d\u2019un fleuve qu\u2019il faut traverser, parvient avec peine sur l\u2019autre rive, puis continue enfin heureusement sa route.\nDe retour dans son pays natal, il fit construit un oratoire et y d\u00E9posa la sainte statue \u00E0 laquelle il attribuait sa d\u00E9livrance. Plus tard, cet oratoire fut agrandi, puis transform\u00E9 en une chapelle et dot\u00E9 d\u2019un autel o\u00F9 le cur\u00E9 de Saint Pierre et les pr\u00EAtres du voisinage viennent fr\u00E9quemment c\u00E9l\u00E9brer la messe."@fr . "Capilla de la Asunci\u00F3n La Cluse y Mijoux de Montpetot\nLa capilla fue construida en el siglo XVII a petici\u00F3n de Jacques MATHEY, procurador de impuestos y tabellion (secretario) de la justicia de Joux en su finca del lugar llamado \"Chez Les Beuques\"\nDe hecho, Jacques MATHEY pose\u00EDa un meix en Montpetot, que inclu\u00EDa una casa y un terreno. Aqu\u00ED es donde mand\u00F3 construir la capilla.\nDeseaba honrar a la Virgen Mar\u00EDa y facilitar el cumplimiento de los deberes religiosos de los habitantes de esta aldea. En aquella \u00E9poca, hab\u00EDa pocas iglesias y los habitantes de Montpetot se ve\u00EDan obligados a desplazarse a Pontarlier para cumplir con sus deberes cristianos.\nLa iglesia se fund\u00F3 el 1 de agosto de 1628 en honor de la Virgen Mar\u00EDa, Santiago, Pedro y Sebasti\u00E1n. El arzobispo de Besan\u00E7on aprueba esta fundaci\u00F3n el 6 de agosto y nombra a Antoine Mathey primer capell\u00E1n.\nSe estipula que el patronato de esta capilla se otorgar\u00E1 al mayor de los herederos, seg\u00FAn la costumbre. A partir de 1729, los sacerdotes de Saint Pierre de la Cluse actuaron como capellanes y oficiaron en la capilla. Hasta la revoluci\u00F3n, los vicarios POCHARD. GUILLEMIN. POIX y GAUFFRE.\n En 1830, el abad LACROIX de LA CLUSE ET MIJOUX hizo construir una nave\nEl coro fue transformado y decorado por el abad GERRIER DE LA CLUSE ET MIJOUX en 1872. El abad BAILLAUD hizo instalar las vidrieras.\nEn su interior hay una concha posada sobre una columna rodeada de flores y hojas en relieve.\nEn una hornacina de madera dorada, la Virgen Mar\u00EDa sostiene un cetro en la mano derecha y al ni\u00F1o en la izquierda. Lleva una corona alta y el pelo le cae en trenzas sobre el pecho. Es objeto de veneraci\u00F3n, como demuestran los exvotos que cubren las paredes\nEsta capilla est\u00E1 vinculada a un culto muy popular a la Virgen a la que se imploraba que pidiera un tiempo favorable para la cosecha, as\u00ED como que librara a la regi\u00F3n de diversas guerras.\nEl 15 de agosto de 1870, una procesi\u00F3n de 6.000 personas acudi\u00F3 a pedir a la Virgen que librara a la regi\u00F3n y a sus soldados del ataque prusiano.\nDurante un a\u00F1o de sequ\u00EDa, los habitantes de un pueblo vecino, encabezados por su p\u00E1rroco, acudieron a suplicar a la Virgen que lloviera. \u00BFFueron tan ardientes las oraciones de los peregrinos? \u00BFFueron tan bien escogidas las oraciones del sacerdote? Pero unas horas m\u00E1s tarde, un torrente de agua cay\u00F3 sobre la regi\u00F3n, lo que llev\u00F3 al sacrist\u00E1n a decir a su jefe: \"Se\u00F1or cura, ha hecho usted el remedio demasiado fuerte\nse dice que los chicos solteros ten\u00EDan que tener cuidado con las chicas de Montpetot, porque las llevaban a la capilla y acababan casadas.\n\nEl marinero de Montpetot:\nSe trata de una peque\u00F1a estatua de madera tallada con arte y cuyo origen se remonta a mucho tiempo atr\u00E1s\nLa tradici\u00F3n cuenta que un habitante de Montpetot, llamado DUMONT, trajo esta estatua de Tierra Santa. El barco en el que se embarcaba para regresar a Francia fue atacado por una tormenta y arrojado a una costa b\u00E1rbara. Los moros apresaron a DUMONT y le despojaron de todo lo que pose\u00EDa, pero consigui\u00F3 conservar su preciada estatua\nCondenado a servir como esclavo, vivi\u00F3 una larga vida de sufrimiento y humillaci\u00F3n\nTras este calvario, consigui\u00F3 inspirar cierta confianza a su tutor por la dulzura de su car\u00E1cter\nTrabajaba en labores agr\u00EDcolas, con menos supervisi\u00F3n.\nUn d\u00EDa, cuando se encontraba en medio del campo durante la siega del heno, lejos de su temible carcelero, la idea de huir le asalt\u00F3 de repente como un rayo. Subi\u00F3 a una mula, sali\u00F3 al galope, lleg\u00F3 a la orilla de un r\u00EDo que hab\u00EDa que cruzar, luch\u00F3 por alcanzar la otra orilla y luego continu\u00F3 feliz su viaje.\nDe vuelta a su tierra natal, hizo construir un oratorio y coloc\u00F3 la estatua sagrada a la que atribu\u00EDa su liberaci\u00F3n. M\u00E1s tarde, este oratorio se ampli\u00F3 y se transform\u00F3 en una capilla con altar donde el p\u00E1rroco de San Pedro y los sacerdotes del barrio acuden con frecuencia a celebrar misa."@es . "Chapel of the Assumption La Cluse and Mijoux de Montpetot \nThe chapel was built in the 17th century at the request of Jacques MATHEY, tax prosecutor and tabellion (clerk) of the justice of Joux on his estate at the place called \"Chez Les Beuques\".\nIn fact, Jacques MATHEY owned a meix in Montpetot, including a house and land. This is where he had the chapel built.\nHe wished to honour the Virgin and facilitate the fulfilment of the religious duties of the inhabitants of this hamlet. At that time there were few churches and the inhabitants of Montpetot were obliged to go to Pontarlier to fulfil their Christian duties.\nIt was founded on August 1st 1628 in honour of the Virgin Mary, Saint James, Saint Peter and Saint Sebastian. The Archbishop of Besan\u00E7on approved this foundation on 6 August and appointed Antoine Mathey as the first chaplain.\nIt is stipulated that the patronage of this chapel will be given to the eldest of the heirs, according to custom. From 1729, the priests of Saint Pierre de la Cluse acted as chaplains and officiated in the chapel. Until the revolution, the vicars POCHARD. GUILLEMIN. POIX and GAUFFRE.\n In 1830 Abbot LACROIX de LA CLUSE ET MIJOUX had a nave built. \nThe choir was transformed and decorated by Abbot GERRIER DE LA CLUSE ET MIJOUX in 1872. Abbot BAILLAUD had the stained glass windows installed.\nInside, the font consists of a shell perched on a column surrounded by flowers and leaves in relief.\nIn a gilded wooden niche, the Virgin Mary holds a sceptre in her right hand and the child in her left. She wears a high crown and her hair falls in braids on her chest. An object of veneration, as shown by the ex-votos that cover the walls\nThis chapel is linked to a very popular cult of the Virgin implored to ask for favourable weather for the harvests as well as to spare the region from various wars.\nOn 15 August 1870, a procession of 6,000 people came to ask the Virgin to spare the region and its soldiers from the Prussian attack.\nDuring a year of drought, the inhabitants of a neighbouring village, led by their parish priest, came to beg the Virgin for rain. Were the prayers of the pilgrims so ardent? Were the priest's prayers so well chosen? But a few hours later, a downpour of water fell on the region, prompting the sexton to say to his boss, \"Mr. Priest, you have made the remedy too strong.\nIt is said that unmarried boys had to beware of the girls of Montpetot, for they would bring them to the chapel and they would end up married.\n\nThe sailor of Montpetot:\nThis is a small wooden statue carved with art and whose origin goes back to a long time ago \nAccording to tradition, an inhabitant of Montpetot, named DUMONT, brought this statue from the Holy Land. The ship on which he was embarking to return to France was attacked by a storm and thrown on a barbarian coast. The Moors seized DUMONT, stripped him of everything he owned, but he managed to keep his precious statue \nCondemned to serve as a slave, he lived a long life of suffering and humiliation \nAfter this ordeal, he succeeded in inspiring some confidence in his guardian through his gentle character \nHe was employed in agricultural work, with less supervision.\nOne day when he was in the middle of the countryside at hay harvest time, away from his fearsome jailer, the idea of fleeing suddenly struck him like a bolt of lightning. He mounted a mule, galloped away, reached the banks of a river that had to be crossed, reached the other bank with difficulty, and then finally continued his journey happily.\nOn his return to his native land, he had an oratory built and placed there the holy statue to which he attributed his deliverance. Later on, this oratory was enlarged and transformed into a chapel with an altar where the parish priest of St. Peter's and the priests of the neighbourhood frequently come to celebrate mass."@en . "Kapelle der Mari\u00E4 Himmelfahrt La Cluse Et Mijoux de Montpetot \nDie Kapelle wurde im 17. Jahrhundert auf Wunsch von Jacques MATHEY, Steuerprokurator und Tabellion (Schreiber) der Justiz von Joux, auf seinem Landgut am Ort \"Chez Les Beuques\" errichtet.\nJacques MATHEY besa\u00DF n\u00E4mlich in Montpetot einen Meix, der aus einem Wohnhaus und einem Grundst\u00FCck bestand. Dort lie\u00DF er die Kapelle errichten.\nEr wollte die Jungfrau Maria ehren und den Bewohnern des Weilers die Erf\u00FCllung ihrer religi\u00F6sen Pflichten erleichtern. Zu dieser Zeit gab es nur wenige Kirchen und die Einwohner von Montpetot waren gezwungen, bis nach Pontarlier zu fahren, um ihren christlichen Pflichten nachzukommen.\nDie Kirche wurde am 1. August 1628 zu Ehren der Jungfrau Maria, des Heiligen Jakobus, des Heiligen Petrus und des Heiligen Sebastian gegr\u00FCndet. Der Erzbischof von Besan\u00E7on genehmigte die Gr\u00FCndung am 6. August und ernannte Antoine Mathey zum ersten Kaplan.\nEs wird festgelegt, dass das Patronat \u00FCber diese Kapelle gem\u00E4\u00DF den Gepflogenheiten dem \u00E4ltesten Erben zusteht. Ab 1729 fungieren die Priester von Saint Pierre de la Cluse als Kaplan und amtieren in der Kapelle. Bis zur Revolution folgten die Vikare POCHARD. GUILLEMIN. POIX und GAUFFRE.\n 1830 l\u00E4sst der Abb\u00E9 LACROIX de LA CLUSE ET MIJOUX ein Kirchenschiff errichten. \nDer Chor wird 1872 von Abb\u00E9 GERRIER DE LA CLUSE ET MIJOUX umgebaut und dekoriert. Der Abb\u00E9 BAILLAUD l\u00E4sst die Glasfenster einsetzen.\nIm Inneren besteht das Weihwasserbecken aus einer Muschel, die auf einer S\u00E4ule sitzt, die von Blumen und Bl\u00E4ttern in Relief umgeben ist.\nIn einer Nische aus vergoldetem Holz ist die Jungfrau Maria ausgestellt, die in ihrer rechten Hand ein Zepter und in ihrer linken Hand das Kind h\u00E4lt. Sie tr\u00E4gt eine hohe Krone und ihr Haar f\u00E4llt in Z\u00F6pfen auf ihre Brust. Objekt der Verehrung, wie die Votivgaben, die die W\u00E4nde bedecken, bezeugen.\nDiese Kapelle ist mit einer sehr popul\u00E4ren Verehrung der Jungfrau Maria verbunden, die um g\u00FCnstiges Wetter f\u00FCr die Ernte und um die Verschonung der Region vor den verschiedenen Kriegen angefleht wird.\nAm 15. August 1870 soll eine Prozession von 6000 Menschen die Jungfrau Maria darum gebeten haben, die Region und ihre Soldaten vor dem Angriff der Preu\u00DFen zu verschonen.\nIn einem Jahr der D\u00FCrre kamen die Bewohner eines nahegelegenen Dorfes unter der Leitung ihres Pfarrers und flehten die Jungfrau Maria um Regen an. Ob die Gebete der Pilger so inbr\u00FCnstig waren? Ob die Orationen des Priesters so gut gew\u00E4hlt waren? man wei\u00DF es nicht. Doch einige Stunden sp\u00E4ter ging ein Wolkenbruch \u00FCber der Gegend nieder, was den K\u00FCster dazu veranlasste, zu seinem Chef zu sagen: \"Herr Pfarrer, Sie haben das Mittel zu stark gemacht.\"\nwird behauptet, dass unverheiratete Jungen sich vor den M\u00E4dchen aus Montpetot in Acht nehmen mussten. Denn sie brachten sie in die Kapelle und dort wurden sie verheiratet.\n\nDer Seemann von Montpetot :\nDies ist eine kleine, kunstvoll geschnitzte Holzstatue, deren Ursprung weit in die Vergangenheit zur\u00FCckreicht. \nDer \u00DCberlieferung nach brachte ein Einwohner von Montpetot namens DUMONT diese Statue aus dem Heiligen Land mit. Das Schiff, auf dem er sich auf dem R\u00FCckweg nach Frankreich eingeschifft hatte, wurde von einem Sturm \u00FCberfallen und an eine bockige K\u00FCste geworfen. Die Mauren nahmen DUMONT gefangen und beraubten ihn seines gesamten Besitzes, aber er konnte seine wertvolle Statue behalten. \nEr wurde dazu verurteilt, als Sklave zu dienen und lebte lange Zeit ein Leben voller Schmerzen und Dem\u00FCtigungen. \nNach dieser Pr\u00FCfung gelang es ihm durch die Milde seines Charakters, bei seinem Aufseher etwas Vertrauen zu erwecken. \nMan setzte ihn in der Landwirtschaft ein, wobei man ihn weniger streng beaufsichtigte.\nEines Tages, als er sich zur Zeit der Heuernte auf dem Land befand und von seinem gef\u00FCrchteten Kerkermeister getrennt war, kam ihm pl\u00F6tzlich wie ein Blitz der Gedanke, die Flucht zu ergreifen. Er bestieg ein Maultier, galoppierte los, erreichte das Ufer eines Flusses, den er \u00FCberqueren musste, gelangte mit M\u00FChe an das andere Ufer und setzte seinen Weg schlie\u00DFlich gl\u00FCcklich fort.\nAls er in sein Heimatland zur\u00FCckkehrte, lie\u00DF er ein Oratorium errichten und legte dort die heilige Statue nieder, der er seine Befreiung zugeschrieben hatte. Sp\u00E4ter wurde das Oratorium zu einer Kapelle ausgebaut und mit einem Altar versehen, an dem der Pfarrer von Saint Pierre und die Priester aus der Nachbarschaft h\u00E4ufig die Messe feiern."@de . . .