. . . . . . "Anne Muller-Lassez (1940-2009) woonde in Parijs en vestigde zich in 1965 in Straatsburg. Ze was psychologe en docente. Begin jaren negentig begon ze met haar eerste collages, waarbij ze gebruikmaakte van gemengde technieken met elementen van verschillende herkomst, zowel natuurlijke als industri\u00EBle. Het zijn dooscollages in de vorm van houten kasten, afgesloten met een doorgaans bewerkt glas. Bij de ontwikkeling van haar werk werd ze ondersteund door Raymond E. Waydelich, een andere grote specialist op het gebied van dozen, en was ze uiteraard onder de indruk van Joseph Cornell.\n\nDe collage-dozen van Anne Muller-Lassez zijn ontworpen als miniatuurwerelden en momenten uit een verzonnen verhaal. Ze bewaren een herinnering, een beetje zoals de rariteitenkabinetten uit de 17e eeuw.\n\nHet terugkerende thema is de Tijd, de herinnering aan mythen, legendes en gedichten die zich op een klein theaterpodium opnieuw samenstelt aan de hand van voorwerpen en fragmenten die aan de vergetelheid zijn onttrokken. Voor de tentoonstelling zijn enkele kunstenaars uit de regio Rh\u00F4ne uitgenodigd die ook wel eens de doos (bijna als een reliekschrijn) als uitgangspunt voor hun werk hebben genomen (Raymond E. Waydelich, Herv\u00E9 Petit, Jean-L\u00E9onard Stosskopf, Claude Gebhardt (1946-2019), Jean Claus, Herv\u00E9 Bohnert, Laure Andr\u00E9, Johan Weber, Emmanuel Bourgeois, Daniel Depoutot)."@nl . "Anne Muller-Lassez (1940\u20132009) lived in Paris and moved to Strasbourg in 1965. She was a psychologist and teacher. She began creating her first collages in the early 1990s, using mixed media with elements of various origins, both natural and industrial. These are box collages that take the form of wooden cases, closed with a pane of glass that is usually engraved. In the development of her work, she was supported by Raymond E. Waydelich, another leading specialist in boxes, and was, of course, deeply influenced by Joseph Cornell.\n\nAnne Muller-Lassez\u2019s collage boxes are conceived as miniature worlds and moments from an imaginary story. They preserve a memory, somewhat in the manner of 17th-century cabinets of curiosities.\n\nThe recurring theme is Time, the memory of myths, legends, and poems that is reconstructed on a small theatrical stage using objects and fragments saved from oblivion. Several artists from the Rhine region have been invited to participate in the exhibition; they, too, have at times used the box (almost like a reliquary) as the foundation for their work (Raymond E. Waydelich, Herv\u00E9 Petit, Jean-L\u00E9onard Stosskopf, Claude Gebhardt (1946\u20132019), Jean Claus, Herv\u00E9 Bohnert, Laure Andr\u00E9, Johan Weber, Emmanuel Bourgeois, Daniel Depoutot)."@en . "Anne Muller-Lassez (1940\u20132009) lebte in Paris und lie\u00DF sich 1965 in Stra\u00DFburg nieder. Psychologin und Lehrerin. Anfang der 1990er Jahre begann sie mit ihren ersten Collagen, wobei sie Mischtechniken mit Elementen unterschiedlicher Herkunft \u2013 sowohl nat\u00FCrlichen als auch industriellen \u2013 verwendete. Es handelt sich um Collagen in Form von Holzk\u00E4sten, die mit einer meist bearbeiteten Glasscheibe verschlossen sind. Bei der Entwicklung ihres Werks wurde sie von Raymond E. Waydelich unterst\u00FCtzt, einem weiteren gro\u00DFen Spezialisten f\u00FCr K\u00E4stchen, und war nat\u00FCrlich von Joseph Cornell beeindruckt.\n\nDie Collagen-Schachteln von Anne Muller-Lassez sind als Miniaturwelten und Momente einer imagin\u00E4ren Geschichte konzipiert. Sie bewahren eine Erinnerung, ein wenig in der Art der Kuriosit\u00E4tenkabinette des 17. Jahrhunderts.\n\nDas wiederkehrende Thema ist die Zeit, die Erinnerung an Mythen, Legenden und Gedichte, die sich auf einer kleinen Theaterb\u00FChne aus Gegenst\u00E4nden und Fragmenten, die vor dem Vergessen bewahrt wurden, neu zusammensetzt. F\u00FCr die Ausstellung wurden einige K\u00FCnstler aus der Rheinregion eingeladen, die ebenfalls gelegentlich die Schachtel (fast wie ein Reliquiar) als Sockel f\u00FCr ihre Arbeiten gew\u00E4hlt haben (Raymond E. Waydelich, Herv\u00E9 Petit, Jean-L\u00E9onard Stosskopf, Claude Gebhardt (1946\u20132019), Jean Claus, Herv\u00E9 Bohnert, Laure Andr\u00E9, Johan Weber, Emmanuel Bourgeois, Daniel Depoutot)."@de . "Anne Muller-Lassez (1940-2009) ha vissuto a Parigi e si \u00E8 trasferita a Strasburgo nel 1965. Psicologa e insegnante, ha iniziato a realizzare i suoi primi collage all\u2019inizio degli anni \u201990 utilizzando tecniche miste con elementi di varia provenienza, sia naturali che industriali. Si tratta di scatole-collage che si presentano sotto forma di cassettoni in legno, chiusi da un vetro solitamente lavorato. Nello sviluppo del suo lavoro \u00E8 stata sostenuta da Raymond E. Waydelich, altro grande specialista delle scatole, ed \u00E8 stata naturalmente influenzata da Joseph Cornell.\n\nLe scatole-collage di Anne Muller-Lassez sono concepite come mondi in miniatura e momenti di una storia immaginaria. Sono custodi di una memoria, un po\u2019 alla maniera dei gabinetti delle curiosit\u00E0 del XVII secolo.\n\nIl tema ricorrente \u00E8 il Tempo, la memoria dei miti, delle leggende, delle poesie che si ricompone su un piccolo palcoscenico teatrale a partire da oggetti e frammenti salvati dall\u2019oblio. Per la mostra sono stati invitati alcuni artisti della regione renana che a loro volta hanno talvolta utilizzato la scatola (quasi come un reliquiario) come base per il proprio lavoro (Raymond E. Waydelich, Herv\u00E9 Petit, Jean-L\u00E9onard Stosskopf, Claude Gebhardt (1946-2019), Jean Claus, Herv\u00E9 Bohnert, Laure Andr\u00E9, Johan Weber, Emmanuel Bourgeois, Daniel Depoutot)."@it . "Anne Muller-Lassez (1940-2009) a v\u00E9cu \u00E0 Paris, s\u2019est install\u00E9e \u00E0 Strasbourg en 1965. Psychologue et enseignante. Elle commence ses premiers collages au d\u00E9but des ann\u00E9es 1990 en utilisant des techniques mixtes avec des \u00E9l\u00E9ments d\u2019origines vari\u00E9es, naturels et industriels. Ce sont des bo\u00EEtes-collages qui se pr\u00E9sentent sous forme de caissons en bois, ferm\u00E9s par une vitre g\u00E9n\u00E9ralement travaill\u00E9e. Dans le d\u00E9veloppement de son travail elle a \u00E9t\u00E9 soutenue par Raymond E. Waydelich, autre grand sp\u00E9cialiste des bo\u00EEtes, et a bien entendu \u00E9t\u00E9 impressionn\u00E9e par Joseph Cornell.\n\nLes bo\u00EEtes-collages d\u2019Anne Muller-Lassez sont con\u00E7ues comme des mondes en miniatures, et des moments d\u2019une histoire imaginaire. Elles sont conservatrices d\u2019une m\u00E9moire, un peu \u00E0 la mani\u00E8re des cabinets de curiosit\u00E9s du XVIIe si\u00E8cle.\n\nLe th\u00E8me r\u00E9current est le Temps, la m\u00E9moire des mythes, des l\u00E9gendes, des po\u00E8mes qui se recompose sur une petite sc\u00E8ne de th\u00E9\u00E2tre \u00E0 partir d\u2019objets et de fragments sauv\u00E9s de l\u2019oubli. Pour l\u2019exposition sont convi\u00E9s quelques artistes de la r\u00E9gion rh\u00E9nane qui eux aussi ont pris parfois la boite (presque comme reliquaire) comme socle de leur travail (Raymond E. Waydelich, Herv\u00E9 Petit, Jean-L\u00E9onard Stosskopf, Claude Gebhardt (1946-2019), Jean Claus, Herv\u00E9 Bohnert, Laure Andr\u00E9, Johan Weber, Emmanuel Bourgeois, Daniel Depoutot)."@fr . "Anne Muller-Lassez (1940-2009) vivi\u00F3 en Par\u00EDs y se instal\u00F3 en Estrasburgo en 1965. Psic\u00F3loga y profesora. Comenz\u00F3 a realizar sus primeros collages a principios de la d\u00E9cada de 1990 utilizando t\u00E9cnicas mixtas con elementos de diversos or\u00EDgenes, tanto naturales como industriales. Se trata de cajas-collage que adoptan la forma de cajones de madera, cerrados por un cristal que, por lo general, est\u00E1 trabajado. En el desarrollo de su obra ha contado con el apoyo de Raymond E. Waydelich, otro gran especialista en cajas, y, por supuesto, ha quedado impresionada por Joseph Cornell.\n\nLas cajas-collage de Anne Muller-Lassez est\u00E1n concebidas como mundos en miniatura y momentos de una historia imaginaria. Son depositarias de un recuerdo, un poco a la manera de los gabinetes de curiosidades del siglo XVII.\n\nEl tema recurrente es el Tiempo, la memoria de los mitos, las leyendas y los poemas que se recompone en un peque\u00F1o escenario teatral a partir de objetos y fragmentos rescatados del olvido. Para la exposici\u00F3n se ha invitado a varios artistas de la regi\u00F3n del Rin que, en ocasiones, tambi\u00E9n han tomado la caja (casi como un relicario) como base de su obra (Raymond E. Waydelich, Herv\u00E9 Petit, Jean-L\u00E9onard Stosskopf, Claude Gebhardt (1946-2019), Jean Claus, Herv\u00E9 Bohnert, Laure Andr\u00E9, Johan Weber, Emmanuel Bourgeois, Daniel Depoutot)."@es . . .